‎(ซีรีส์จาก NETFLIX)
‎สิ่งที่ข้าทนไม่ได้เลยในโลกอันโหดร้ายใบนี้
‎ก็คือพรสวรรค์ที่สูญเปล่า
‎สิบปี
‎ในกรงโสโครกดิเมอริเทียมแห่งนี้
‎เพราะเป็นหนี้ผู้ปกครองชาวซินทราเพียงเล็กน้อย
‎สำหรับผู้วิเศษเก่งๆ อย่างเจ้า มันคือ…
‎อาชญากรรม
‎เจ้าต้องการอะไร ลิเดีย
‎อย่าบูดบึ้งนักสิ เรียนซ์
‎เจ้าต้องรับผิดชอบสถานการณ์ปัจจุบันของเจ้าบ้าง
‎มีแต่คนโง่เท่านั้นที่จะต่อต้านคาลานเธ่ ‎โดยไม่ปกปิดร่องรอยของตน
‎ขอให้นางตายตาไม่หลับ
‎คาลานเธ่ตายแล้วรึ
‎ตายสนิท
‎มันไม่ช่วยอะไรเจ้ามากนักหรอก
‎เจ้ายังต้องรับโทษต่อไป
‎แต่บางที
‎เราอาจหาทางแก้ไขได้
‎มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง
‎เด็กน้อยผู้หลงทาง
‎แหล่งข่าวของข้าบอกว่ามีคนเห็นนาง ‎ครั้งสุดท้ายที่ตลาดนอกเมืองซอดเดน
‎ตอนนี้ มีเพียงเปลวเพลิงสีขาวที่ตามล่านางอยู่
‎แต่เมื่อคนอื่นรู้เรื่องนาง ‎พวกเขาก็จะตามล่าเช่นกัน
‎และเราต้องหานางให้พบก่อน
‎และเรายินดีที่จะ เอาเป็นว่า…
‎เพิ่มกำลังคนเพื่อหานางให้พบให้ได้
‎อิสรภาพของข้าแลกกับ ‎การเป็นนักล่าหัวของเปลวเพลิงสีขาว…
‎ข้าไม่อยากเป็นหนี้บุญคุณ ‎เทพเจ้าจอมปลอมของนิล์ฟการ์ดหรอก
‎งั้นเราสองคนก็โชคดีมาก ‎ที่ข้าไม่ได้ทำงานให้นิล์ฟการ์ด
‎เจ้าโหยหาเพื่ออะไร
‎มันคือจุดที่ไม่อาจหวนกลับได้
‎หลังจากทุกอย่างที่เราทำ เราเห็น
‎เจ้าหันหลังให้ข้า
‎เจ้าโหยหาเพื่ออะไร
‎สมัยข้ายังสาว
‎เพื่อนเล่นของข้ามีน้องชายที่เกิดมาไม่มีหู
‎เป็นแค่ก้อนเนื้อเล็กๆ ‎เหมือนดอกกะหล่ำ หูหนวกสนิท
‎สุดท้ายแล้วเมื่อข้าผ่านมาได้
‎ตอนนี้ข้าจะยอมทำทุกอย่าง ‎เพื่อหูหนวกแทนเขาเลย
‎ก้องกังวานจริงแท้เท่า
‎- คำว่ามอดไหม้… ‎- ได้แล้ว ที่รัก
‎ไหม้ จอมเชือด จงมอดไหม้!
‎มอดไหม้ มอดไหม้ มอดไหม้
‎มอดไหม้ มอดไหม้ มอดไหม้…
‎จงดูข้าเผา
‎ความทรงจำทั้งหมดเกี่ยวกับเจ้า
‎ให้มอดไหม้
‎"เรือไม่ปลอดภัยสำหรับเอลฟ์อีกต่อไป" ‎ฟรินจิลลาบอก
‎"ตอนนี้เราต้องการเส้นทางบก ‎เพื่อไปซินทรา" ฟรินจิลลาบอก…
‎ยารูก้าน้ำท่วมและผ่านไม่ได้
‎ฟอลเทสท์เสริมกำลังให้บรูจจ์จนจำไม่ได้เลย
‎โบรคิลอน…
‎ไม่
‎ช่วยบอกอะไรที่มีประโยชน์กับข้าหน่อยเถอะ ‎ไม่งั้นก็ไปให้พ้น!
‎อย่างนั้นแหละ
‎ถอยไป!
‎แจสเคียร์ เจ้าอยู่ไหนเนี่ย
‎แขวนไอ้สวะนั่นขึ้นไป
‎ข้าจะจัด "ไอ้ชาวเหนือระยำ" ของจริงให้
‎เร็วเข้าทุกคน เราจะออกเรือแล้ว
‎ใครที่จะไปกับเรา ขึ้นเรือเลย
‎นี่คือการเรียกครั้งสุดท้าย
‎บ้าเอ๊ย
‎สวัสดี
‎มีใครอยู่ไหม
‎แหม ไม่สบายใจเลย
‎ฟังนะ ข้าไม่มีเงินหรอก
‎ข้าเป็นเพียงกวีผู้ต่ำต้อย
‎หรือหากนี่เป็นเรื่องของภรรยาเจ้า ‎ภรรยาน้อย หลานสาว
‎รับรองได้เลยว่าข้าไม่เกี่ยว
‎ข้าไม่เคยพบพวกเขา เจ้าจับผิดคนแล้วละ
‎ถ้าเจ้าแค่ชื่นชอบข้ามาก
‎ก็โปรดรู้ไว้ว่าข้าไม่ยินดีจะคุยเรื่องงานของข้า
‎แรงบันดาลใจ หรือตัวละคร ‎เรื่องที่แต่งขึ้น หรือเรื่องจริงก็ตาม
‎ข้าว่าเจ้าแสดงตัวดีกว่าไหม
‎เราจะได้คุยกันดีๆ และเจ้าจะได้ ‎บอกข้าได้ว่าเจ้าต้องการอะไรจากข้า
‎บ้าเอ๊ย… เวร!
‎สวัสดี แจสเคียร์
‎ข้าถามว่าเจ้าเป็นใคร
‎ข้าได้ยินแล้ว
‎ข้าชื่อเกรอลท์แห่งริเวีย
‎ต้องขออภัยที่บุกเข้ามากะทันหัน
‎ไม่มีเวลาจะเสียน่ะ
‎ทริซ เมริโกลด์ส่งข้ามาหาเจ้า
‎ข้ามีเรื่องให้เจ้าช่วย
‎เจ้าเป็นวิทเชอร์
‎และเจ้าเป็นผู้เชี่ยวชาญเรื่องเสาหิน
‎รู้จักหอคอยสเตลลาไซต์ที่อยู่นอกเมืองไหม
‎รู้จัก ข้ารู้ว่ามันคือหนึ่งในหอคอยเก่าแก่ที่สุดที่มีอยู่
‎ข้าไม่ชอบเป็นคนบอกข่าวร้ายเลย ‎มันโค่นล้มไปแล้วระหว่างการสังหารหมู่ที่ซินทรา
‎และตอนนี้มีสัตว์ประหลาด ‎สายพันธุ์ย่อยชนิดใหม่ออกมาจากมัน
‎สมมติฐานของข้าคือพวกมันทำรัง ‎อยู่ในโครงสร้างใต้ดินมาหลายปีแล้ว
‎ซึ่งอาจอธิบายการกลายพันธุ์ที่ไม่เหมือนใครได้
‎บอกทริซด้วยนะว่าข้าไม่เข้าใจที่แกล้งกัน แต่…
‎ก็เป็นอุบายที่มีจินตนาการดี
‎และเขาว่ากันว่าวิทเชอร์เป็นพวกไร้อารมณ์ขัน
‎ด้วยความเคารพนะ คุณริเวีย
‎ข้าพยายามช่วยเอลฟ์หาที่หลบภัยอยู่
‎รู้ไหมว่าที่เจ้าพูดมันฟังดูบ้าแค่ไหน
‎เจ้าจะช่วยข้าหรือไม่
‎สวัสดีจ้ะ
‎เป็นอย่างไรบ้าง ที่รัก
‎เจ้าติดเงินข้าตั้งแต่อาทิตย์ที่แล้ว
‎จริงๆ นะ
‎มาเถอะ
‎มาเถอะ เจ้ารู้ว่าเจ้าก็ต้องการ
‎นี่!
‎อย่าเดินหนีไปตอนนี้สิ
‎เข้ามาข้างในก่อน
‎ข้ามีนาผืนน้อยที่ต้องการน้ำหล่อเลี้ยงนะ
‎สนใจจะ "ขึ้นสวรรค์" ไหม
‎อยากหาเงินด้วยการยืนแทนการนอนไหม
‎เจ้าสวยนะเนี่ย
‎ข้าอาจสนใจก็ได้
‎ท่านางเงือกบิดตัว แต่จะแพงหน่อยนะ
‎เข่าข้าไม่เหมือนเดิมแล้ว
‎เพื่อนข้า
‎เขาหายตัวไป
‎ข้ากลัวว่าเขาจะมีปัญหากับผู้คุมคนหนึ่งที่ท่าเรือ
‎ข้าอยากให้เจ้าไปที่ป้อมปราการ
‎และดูว่ามีไอ้งั่งชื่อแจสเคียร์ถูกขังอยู่รึเปล่า
‎เจ้าจะยอมจ่ายเงินให้คน ‎ไปทำงานง่ายๆ เช่นนั้นน่ะรึ
‎จ่ายครึ่งหนึ่งก่อน
‎อีกครึ่งหนึ่งเมื่อเจ้ากลับมา
‎ถ้าอย่างนั้นก็อย่าสงสัยในตัวโสเภณี
‎แล้วเจอกัน
‎เจ้าพูดเก่งแบบนี้ตลอดหรือข้าควรคิดมาก
‎เล่าเรื่องเสาหินต้นนี้ให้ข้าฟังอีกสิ
‎ข้าบอกได้เลยว่ามันทำลายไม่ได้
‎ทุกต้น
‎สัตว์ประหลาดลึกลับ ‎ไปทำรังในโครงสร้างที่แข็งแกร่งได้อย่างไร
‎แน่ใจได้อย่างไรว่าเป็นต้นนี้
‎มันเป็นต้นเดียวที่แตกละเอียด
‎ต้องใช้พลังเยอะมาก พลังอะไรจะทำเช่นนั้นได้
‎เจ้าคือผู้เชี่ยวชาญนี่ ก็บอกข้ามาสิ
‎ทางนี้
‎ตามให้ทันล่ะ
‎ข้าไม่เคยเห็นเสาต้นนี้เลยจริงๆ
‎คาลานเธ่ไม่อนุญาตให้เข้าไป
‎และนิล์ฟการ์ดให้เข้า
‎พูดอะไรน่ะ
‎เจ้ามาที่นี่เพื่อศึกษาเสาหินเท่านั้นรึ
‎เปล่า ข้ามาช่วยพวกเอลฟ์
‎เจ้าอยากช่วยพวกเอลฟ์
‎ด้วยการเข้าร่วมกับอาณาจักร ‎ที่สังหารหมู่คนทั้งหมู่บ้านเป็นประจำงั้นรึ
‎ดูเผินๆ เหมือนจะมีความขัดแย้งนิดหน่อยนะ
‎ข้าคิดว่าเจ้าคงช่วยคนที่อ่อนแอ ‎ก็ต่อเมื่อได้เงินสินะ
‎ทุกคนต่างก็มีเจตนาแอบแฝง
‎แม้แต่คนที่มีประโยชน์อย่างเจ้า
‎คมคายจริงๆ
‎เจ้าสองคน กลับไปที่ถนนซะ!
‎ไม่เป็นไร
‎ข้าเป็นนักวิจัยอย่างเป็นทางการ ‎ของฟรินจิลลา วีโก ตรวจสอบทุกอย่างแล้ว
‎ข้าไม่สนหรอก ‎เจ้ากำลังบุกรุกดินแดนของชาวนิล์ฟการ์ด
‎มีเหตุผลหน่อยสิ เราก็แค่ผ่านมา
‎ถ้าเจ้าไม่ได้หูหนวกก็คงโง่ ข้าบอกว่า…
‎นี่ เจ้า หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!
‎หยุดอยู่ตรงนั้นนะ!
‎เห็นไหม
‎ข้ามีประโยชน์
‎ข้าตามหาเจ้าแทบแย่
‎เลิกเรียนเวทมนตร์แล้วรึ
‎เกรอลท์บอกว่าเมื่อเรารู้วิธีต่อสู้กับสิ่งใด ‎สิ่งนั้นจะเป็นอันตรายน้อยลง
‎แล้วรู้รึเปล่าว่าเจ้าสู้กับอะไรอยู่
‎เข้าไปข้างในเถอะ
‎และไปทำอะไรที่ท้าทายเจ้าจริงๆ กันดีกว่า
‎เดี๋ยวข้าเข้าไป
‎เราจะคุยเรื่องนี้กันไหม
‎- ไม่มีอะไรต้องคุย ‎- มีสิ
‎- เจ้าหญิงชาวซินทราที่มีเลือดบรรพบุรุษ ‎- ตำนานไม่ใช่วิทยาศาสตร์
‎เลือดบรรพบุรุษทำสารก่อ ‎การกลายพันธุ์วิทเชอร์ได้จริงไหมก็ไม่รู้
‎เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร
‎ข้าดูคนของข้าตาย
‎รอให้การโจมตีครั้งสุดท้ายทำลายเรา
‎แต่ตอนนี้ซิริอยู่ที่นี่แล้ว
‎และเจ้าก็มาด้วย
‎ไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่
‎นางเป็นเด็กผู้หญิงที่มีชีวิต มีลมหายใจ
‎ไม่ใช่เครื่องมือให้ท่านใช้ตอนที่ท่านสิ้นหวัง
‎ข้าไม่ได้สิ้นหวัง
‎ข้ามีความหวัง
‎เป็นครั้งแรกในระยะเวลาอันยาวนาน
‎เจ้า ข้า และซิริ
‎เรามีโอกาสทำสิ่งที่ไม่ธรรมดาได้
‎ข้าชอบท่านเวลาที่ท่าน ‎เป็นตาแก่จอมถากถางมากกว่า
‎หากเราจะทำเรื่องนี้…
‎นางต้องอยากทำ
‎นางมีสิทธิ์ตัดสินใจ
‎ปล่อยลูกสาวข้านะ!
‎ปล่อยนางเดี๋ยวนี้!
‎เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะ หยุดนะ!
‎ไม่!
‎ท่านแม่ อย่าปล่อยให้พวกเขาเอาตัวข้าไป!
‎- เอานางคืนมานะ ‎- ท่านแม่!
‎- ปล่อยลูกสาวข้า! ‎- ท่านแม่!
‎- ไม่ หยุด! ‎- ท่านแม่!
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎พลังของเจ้า เจ้าต้องการมัน
‎สิ่งเดียวที่เจ้าต้องทำคือขอ
‎ไม่!
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎นี่ มือเจ้าเป็นอะไรน่ะ
‎- ไม่นะ ‎- ไม่มีอะไร
‎เพื่อนข้าล่ะ
‎ไม่มีใครชื่อแจสเคียร์เลย
‎ข้าเข้าใจเจ้านะ น้องสาว
‎ไปโรงเหล้าบ่อยไหม
‎พูดเฉยๆ นะ
‎จากประสบการณ์
‎เวลาข้าเสียผู้ชายไป ‎เขามักจะกลับไปที่จุดแรกที่ข้าพบเขา
‎เมาแอ๋อยู่
‎บอกตามตรงว่าข้าไม่คิดว่าจะเป็นแบบนี้เลย
‎เจ้าไม่ยอมปริปาก ‎เรื่องวิทเชอร์เพื่อนเก่าเลยจริงๆ
‎ข้าปากบอนจะตายไป ถามใครดูก็ได้
‎เรามาลองวิธีอื่นกันดีไหม
‎เออ
‎รู้ไหม ข้าเพิ่งคิดถึงเรื่องนี้เลย ‎และข้าคิดว่าไม่เกี่ยวกับวิธีของเจ้าด้วย
‎ข้าไม่ได้เจอเกรอลท์มาหลายเดือนแล้ว
‎ตั้งแต่เขาทิ้งข้าที่เคนกอร์น
‎เหมือนที่เขาทิ้งเด็กจากกฎแทนคุณของเขา
‎ที่ข้าเคยเจอแค่ครั้งเดียวตอนที่นางยังอยู่ในมดลูก
‎ข้าไม่รู้
‎ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน
‎ไม่รู้ว่าพวกเขาจะไปไหน
‎และไม่รู้ว่าเจ้าทำแบบนี้กับข้าทำไม
‎น่าเสียดายที่เจ้าไม่มีประโยชน์
‎คนคิดว่าพลังโกลาหล ‎มาจากความว่างเปล่า แต่มันไม่ใช่
‎ไม่ จะดึงมันมาได้ เราต้องมีแหล่งกำเนิด
‎ไฟเป็นแหล่งกำเนิดต้องห้าม
‎เพราะมันมักจะกลืนกินสิ่งที่ดึงพลังจากมัน
‎เว้นแต่ว่าเจ้าจะเก่งมาก
‎ร่างกายเจ้าก็จะทนได้
‎แต่มันกลืนกินจิตวิญญาณ
‎ขอร้องล่ะ ข้าไม่รู้อะไรเลย
‎ไม่หรอก ไม่
‎เพลงในสารบัญของเจ้ามันบอกว่าเจ้ารู้
‎ฟังข้านะ ขอร้องล่ะ ได้โปรดฟังข้า
‎ข้าเป็นกวี
‎ข้าฉลาดมาก
‎นี่คือสิ่งที่ข้าทำ
‎เขาบ่น และข้าเล่าเรื่อง
‎เขาพูดถึงปราการของวิทเชอร์
‎แล้วข้าก็เปลี่ยนมันเป็น ‎ที่ซ่อนลึกลับเปี่ยมมนตร์ขลังบนภูเขา
‎ดังนั้นโปรดฟังเวลาที่ข้าบอกเรื่องนี้กับเจ้า
‎เขาไม่บอกรายละเอียดอะไรเลย
‎เขาไม่มีเพื่อน
‎และเขา
‎ไม่มีจุดอ่อน!
‎นึกแล้วว่าต้องเจอเจ้าที่นี่
‎เจ้าโง่สันหลังยาว
‎ทิ้งให้ข้าเน่าอยู่ที่บ้าน
‎นี่เมียข้าเอง นางไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้เลย
‎- ปล่อยนางไปเถอะ… ‎- หากรู้ว่าอะไรดีสำหรับเจ้า ก็ไปซะ
‎เดี๋ยวนี้
‎ใช่
‎หากรู้ว่าอะไรดีสำหรับเจ้า
‎ก็หุบปากซะ
‎ตามใจละกัน
‎ไม่นะ ไม่ ได้โปรด อย่าทำร้ายนาง ‎ปล่อยนางไปเถอะ
‎นางไม่ได้ทำอะไรเลย
‎เร็วเข้า
‎บ้าเอ๊ย
‎ให้ตายสิ
‎ต้องใช้เวลาสึกกร่อนหลายชั่วอายุคน ‎กว่าจะสร้างรอยบุบในสเตลลาไซต์ได้สักรอย นี่…
‎นี่คือการเปิดเผยทางวิทยาศาสตร์เลยทีเดียว
‎มันท้าทายทุกอย่างที่มีมาก่อนในอดีตเลย วิทเชอร์
‎สิ่งนี้เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
‎ข้าคิดว่าจะเจอรอยเท้า
‎กระดูก
‎อะไรก็ได้
‎- ข้าต้องลงไปข้างล่างนั่น ‎- เราต้องลงไป
‎กระหายน้ำไหม
‎ขอบคุณ
‎ข้านึกว่าเจ้าจะเป็นราชวงศ์เอาแต่ใจ
‎สายเลือดสูงส่ง น้ำมูกไหลย้อยจากแดนตะวันตก
‎และเจ้าก็เป็นจริงๆ
‎แต่
‎เจ้าทำให้เราประทับใจมากในลานฝึก
‎ไม่มากพอจะไปสมทบกับเกรอลท์ในซินทราหรอก
‎คิดว่าเขาควรชวนเจ้ารึ
‎ก็มันเป็นบ้านของข้า
‎ศึกของข้า
‎ชีวิตของข้า
‎ข้ามีอะไรจะให้เจ้าดู
‎ตอนที่เกิดการรวมกันของจักรวาล
‎มันไม่ใช่แค่เอลฟ์ มนุษย์ คนแคระ
‎โลกของสัตว์ร้ายก็ปะทะกันเช่นกัน
‎ผู้วิเศษใช้สัตว์ประหลาดเป็นอาวุธ
‎พยายามใช้มันพิชิตดินแดน
‎เจ้าพวกโง่
‎แน่นอนว่าสัตว์ประหลาดทำลายทุกอย่าง
‎ต่อมา
‎เมื่อ 300 ปีก่อน
‎ผู้วิเศษก็ใช้มนุษย์เป็นอาวุธ
‎ทำให้พวกมนุษย์กลายพันธุ์ด้วยน้ำอมฤต
‎ทำให้พวกเขาว่องไวขึ้น แข็งแกร่งขึ้น
‎เหี้ยมโหดพอที่จะฆ่าสัตว์ร้ายได้
‎วิทเชอร์ช่วยให้มนุษย์ไม่สูญพันธุ์
‎รู้ไหมว่าทำไมพวกเราถึงน้อยลงทุกฤดูหนาว ซิริ
‎เพราะตอนที่เคียร์มอเรนห์ถูกทำลาย
‎สารก่อการกลายพันธุ์ที่ทำให้เรา ‎สร้างวิทเชอร์ใหม่ได้ก็ถูกทำลายเช่นกัน
‎แต่ข้าคิดว่าเจ้าช่วยได้
‎เคยได้ยินชื่อเฟนน์เวดไหม
‎มันคือดอกไม้โบราณ
‎งอกเงยเพียงที่เดียวเท่านั้น
‎ที่ที่เลือดของบรรพบุรุษกระเด็นใส่
‎ดอกไม้นี่ขึ้นอยู่ทั่วลานฝึกเลยนะ
‎ใช่
‎ตรงที่ข้าเลือดออก
‎แต่ยายข้าเกลียดพวกเอลฟ์
‎บางครั้งสิ่งที่เราเกลียดชังที่สุด
‎ก็คือสิ่งที่เราไม่อาจเปลี่ยนแปลง ‎เกี่ยวกับตัวเองได้
‎สิ่งที่เลวร้ายกำลังก่อตัวอยู่ข้างนอกนั่น
‎เลือดของเจ้าเพียงขวดเล็กๆ ‎ช่วยให้เราปกป้องคนรุ่นต่อไปได้
‎ทำไมท่านถึงมั่นใจนักว่ามันจะได้ผล
‎ข้าไม่ได้มั่นใจ
‎ข้าจะทำ
‎ด้วยเงื่อนไขข้อเดียว
‎ท่านต้องทดสอบกับข้าก่อน
‎ไม่มีทาง
‎มานี่สิ
‎ตอนนี้คนของข้าเป็นนักรบแล้ว
‎แต่พวกเขาเคยเป็นเด็กชายที่เจ็บปวด
‎หากพวกเขารอดตายนะ
‎ซึ่งก็รอดไม่มากนัก
‎ข้าจะไม่เสี่ยงกับเจ้าเช่นนั้นหรอก
‎เพราะข้าเป็นผู้หญิงรึ
‎เพราะเจ้าเป็นลูกของเกรอลท์
‎ข้าไม่ใช่เด็กแล้ว
‎เพราะเราเป็นห่วงเจ้า
‎และข้าก็เป็นห่วงพวกท่านทุกคน
‎ท่านพูดเองนะ
‎วิทเชอร์กำลังจะตาย
‎ทีละคน
‎ท่านจะสู้
‎ท่านจะตาย
‎แล้วความทรมาน ‎ของเด็กผู้ชายพวกนั้นก็จะสูญเปล่า
‎ข้าทำลาย
‎สิ่งต่างๆ มามากแล้ว
‎ได้โปรด
‎ให้ข้าช่วยเยียวยาอะไรสักอย่างสักครั้งเถอะ
‎ข้าเกิดมาเพื่อการนี้
‎ไม่มีรัง
‎ไม่มีหลักฐานว่าพวกมันเคยอยู่ที่นี่เลย
‎เหลือเชื่อจริงๆ
‎มันเกิดขึ้นได้อย่างไร อะไรทำให้เป็นเช่นนี้ได้
‎สัตว์ประหลาด
‎อธิบายหน่อย
‎นักประวัติศาสตร์มักตั้งสมมติฐานว่า ‎เสาหินคือแผลเป็นจากการรวมกันของจักรวาล
‎จุดของการปะทะที่เหลืออยู่
‎- ใช่ ข้าเคยอ่านหนังสือมาก่อน ‎- คิดดูสิ
‎โลกนี้ไม่มีสัตว์ประหลาด ‎ก่อนการรวมกันของจักรวาล
‎สายพันธุ์ทั้งหมดแยกกันอยู่คนละโลก
‎จนกระทั่งโลกเหล่านั้นรวมกันเป็นหนึ่งเดียว
‎การรวมกันแบบนั้นต้องอาศัยสองสิ่ง
‎คลื่นพลังงานมหาศาล
‎และท่อส่งพลังงานนั้น
‎แล้วถ้าเสาหินไม่ใช่จุดของการปะทะล่ะ
‎ถ้ามันคือท่อล่ะ
‎ข้าเป็นห่วงผู้วิเศษอย่างพวกเจ้า ‎มากขึ้นเรื่อยๆ แล้วนะ
‎บางทีมนุษย์ไม่ควรอยู่มานานขนาดนี้
‎ข้าเคยเห็นมันสื่อสารกัน
‎เจ้าบอกว่าเสาหินต้นนี้ ‎ล้มลงระหว่างการสังหารหมู่ที่ซินทรา
‎มีเหตุผลมาก
‎แต่ก็ไม่มีเหตุผลอยู่ดี
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎ได้…
‎ได้ผลไหม
‎ได้ผล
‎ข้าต้องการเวลาเตรียมตัวสักครู่
‎เตรียมตัวรึ
‎- เพื่ออะไร ‎- นางอยากเป็นคนแรก
‎- คนแรกรึ ‎- วิทเชอร์คนใหม่
‎นางเลือกเอง
‎เจ้าบ้านั่นเป็นใครกัน
‎ข้าจะรู้ไหม เจ้าเป็นคนโดนจับไปนะ
‎ผู้วิเศษไม่ได้เรียนที่เดียวกันหมดรึ ‎ไม่เจอเขาที่งานคืนสู่เหย้าปีที่แล้วรึ
‎รู้ไหม ข้ารอฟังคำขอบคุณอยู่นะ
‎หรือจะคุกเข่าลงไปก็ได้
‎เขาตามล่าเกรอลท์อยู่
‎อะไรนะ ทำไม เขาต้องการอะไรจากเกรอลท์
‎ก็คงอยากจะดื่มชา กินขนม
‎และรำลึกถึงช่วงเวลาเก่าๆ กันมั้ง
‎ข้าไม่รู้ เยนเนเฟอร์
‎ทำไมเจ้าไม่สร้างประตูมิติขึ้นมา
‎หรือส่งกระแสจิตไปเตือนเขาล่ะ
‎เจ้าติดหนี้บุญคุณเขาอยู่นะ
‎ข้าติดหนี้บุญคุณเขาพอๆ กับที่เขาติดข้า ‎ไม่มากไม่น้อยไปกว่ากัน
‎แต่ยังไงข้าก็ทำไม่ได้
‎ไม่มีเวทมนตร์ จำได้ไหม
‎บ้าเอ๊ย
‎เจ้าไม่มีสิทธิ์รับบท ‎หญิงสาวผู้ต้องการความช่วยเหลือ
‎นั่นมันงานของข้า
‎- มีเรื่องอะไรกัน ‎- ท่านสุภาพบุรุษ
‎อรุณสวัสดิ์ ดีใจที่ได้เจอ ท่านดูดีจริงๆ
‎เช้านี้ขายตัวด้วยรึ ที่รัก
‎โอ้ นางน่ากลัวจริงๆ
‎มานี่!
‎ทางนี้ วิ่ง
‎นี่เจ้า หยุดนะ!
‎เขาอยู่นั่น!
‎ทางนั้น ไป!
‎ท่านสุภาพบุรุษ มีผู้ชายอยากชกหน้าข้าหลายคนนะ
‎ตอนนี้เป็นโอกาสของท่านแล้ว มาเลย!
‎- หยุดนะ! ‎- กลับมานี่!
‎เร็วเข้า พวก!
‎- หลบไป ‎- อยู่ไหน
‎มุ่งหน้าไปทางนั้น
‎นี่ ทางนี้
‎เราจะหาเจ้าให้เจอ
‎- ในนั้น! ‎- นางอยู่นั่น!
‎- ซ่อนตัวไปก็เท่านั้น เราหาเจ้าเจอแน่ ‎- ขอบคุณ
‎เปิดประตูเดี๋ยวนี้!
‎เจ้าเป็นของเราแล้ว
‎เปิดประตูเดี๋ยวนี้!
‎ขอโทษนะ ที่รัก
‎เป็นผู้หญิงก็ต้องกิน
‎เจ้าจะทำอะไรน่ะ
‎ข้ารู้ว่าเจ้ารู้ว่ามันอันตรายแค่ไหน
‎ข้าไม่กลัว
‎เจ้าเคยคิดถึงเกรอลท์ไหม
‎เขาจะว่าอย่างไร
‎ทำไมถึงอยากทำเช่นนี้นัก ซิริ
‎เพราะข้าเบื่อความรู้สึกสับสน
‎ทุกอย่างที่มีคนบอกข้ามาตลอดชีวิต
‎เป็นเรื่องโกหก
‎และคนที่ข้ารักที่สุดในโลกนี้ ‎ก็ถูกพรากไปจากข้า
‎ก่อนที่ข้าจะพบความจริง
‎สิ่งที่เจ้าจะทำเปลี่ยนแปลงสิ่งเหล่านั้นไม่ได้หรอก
‎แต่มันอาจช่วยให้ข้าพบความจริงใหม่ได้
‎อาจมีวิธีอื่นที่จะหาคำตอบได้ ‎ว่าพลังของเจ้ามาจากไหน
‎ท่าน…
‎หมายถึงเหมือนที่ท่านทำกับตะขาบยักษ์น่ะรึ
‎เป็นวิทยาศาสตร์น้อยกว่านั้นนิดหน่อย
‎มันเรียกว่าโดลดูร์ชา
‎แปลคร่าวๆ ว่าหุบเขาแห่งวิญญาณ
‎มันทำให้ข้าเข้าไปในชั้นที่ลึกที่สุด ‎ของจิตสำนึกของเจ้าได้
‎และค้นพบสิ่งที่อาจซ่อนอยู่ในนั้น
‎ความทรงจำทางพันธุกรรม ‎ที่บอกเล่าเรื่องราวว่าแท้จริงแล้วเจ้าเป็นใคร
‎แท้จริงแล้วเจ้ามาจากไหน
‎แล้วมันอันตรายไหม
‎ไม่ เราแค่ต้องไว้ใจกัน
‎งั้นก็เอาเลย
‎ทำจิตใจให้ปลอดโปร่ง
‎หายใจลึกๆ สามครั้ง
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎อย่างไร
‎ไว้ใจ
‎งั้นก็เร็วเข้า แลมบ์ชอป ตาข้าแล้วนะ
‎เจ้านำความหวาดกลัว ‎และความตายไปยังทุกที่ที่เจ้าไป
‎ฝ่าบาท ของขวัญจากพระราชาเพคะ
‎บอกไอส์ทว่าข้าชอบมาก
‎สายสะพายที่งดงามสำหรับราชินีผู้งดงาม
‎ไม่ต้องกลัว
‎ที่นี่ไม่มีอะไรทำร้ายเจ้าได้
‎ทั้งหมดนี้มันก็แค่… มันคือเจ้า
‎เจ้าไม่มีทางได้ห้าหรอก
‎เจ้าจะกินขนมปังนั่นก่อนข้าชิมไม่ได้
‎เราอยู่ที่นี่
‎ตลอดเวลา
‎ท่านแม่
‎อยากฟังนิทานไหม
‎ท่านมองเห็นเรา
‎เกิดอะไรขึ้น
‎- มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้ ‎- ไปกันเถอะ ซิริ กลับกันได้แล้ว
‎เจ้าไม่ไหวแล้วละ
‎มันไม่ควรจะเป็นเช่นนี้เลย
‎เงียบซะ
‎เงียบซะ แล้วแม่จะเล่านิทานให้ฟัง
‎หากพวกเขารู้ พวกเขาฆ่านางแน่
‎มันคือคำทำนาย
‎อาจไม่จริงก็ได้
‎ไม่สำคัญหรอกว่ามันจริงรึเปล่า
‎มันสำคัญก็ต่อเมื่อประชาชนเชื่อมัน
‎และพวกเขาจะเชื่อ
‎เรือพร้อมแล้ว
‎เราออกเดินทางภายใต้ความมืดได้
‎นี่คือคืนที่พวกเขาตาย
‎พ่อแม่ข้า
‎- ซิริ มานี่ ‎- เดี๋ยว ข้ายังไม่อยากจากพวกเขา
‎มีบางอย่างผิดปกติ
‎เจ้าเป็นใคร เด็กน้อย
‎ซิริลา
‎ซิริ
‎นานมาแล้ว ตอนที่ข้าขุดอยู่ที่นาเซียร์
‎ข้าเห็นอะไรบางอย่าง
‎มีเสาหินต้นหนึ่งเริ่มปล่อยแรงสั่นสะเทือนแปลกๆ
‎เหมือนกำลังส่งคลื่นพลังงานมหาศาล
‎มันเป็นอยู่แค่ไม่กี่วินาที แต่ดูสิ ดูวันที่สิ
‎มันเกิดขึ้นในคืนที่ซินทราล่มสลาย คืนเดียวกันเลย
‎เจ้าคิดว่านี่คือจุดเริ่มต้นของคลื่นพลังงาน
‎ซึ่งทำให้ระบบท่อทำงาน เสาหินเริ่มพูด
‎แล้วมันเกี่ยวสัตว์ประหลาดตรงไหน
‎มันไม่ใช่การรวมกันของจักรวาล
‎ไม่ใช่ที่เราคิดกันมาตลอด
‎โลกใบอื่นไม่ได้รวมกัน มัน…
‎มันปะทะกัน แล้วก็แยกจากกันอีก
‎หากโลกใบเดิมทั้งหลายยังอยู่ที่ไหนสักแห่ง
‎และเสาหินของเรากำลังเรียกหาพวกมัน…
‎งั้นสัตว์ประหลาดก็ไม่ได้เพิ่งเกิดใหม่ ‎มันแค่เพิ่งมาถึงที่นี่
‎และมันกำลังใช้เสาหินของเราเป็นทางเข้าออก
‎เราอยู่ที่ไหน
‎ข้าไม่รู้
‎เจ้ารู้ได้อย่างไรว่า ‎สัตว์ประหลาดกับเสาหินเชื่อมโยงกัน
‎เจ้าหวังว่าจะได้ยินอะไร
‎เจตนาแอบแฝงของเจ้า
‎หากเจ้ามีข้อมูลที่อาจทำให้อารยธรรมเจริญขึ้น
‎ข้าก็มีสิทธิ์ที่จะรู้นะ
‎ทำไม เจ้าจะได้ช่วยเอลฟ์รึ
‎ข้ามาซินทราเพราะคิดว่าใครบางคนอาจอยู่ที่นี่
‎ผู้หญิง
‎เยนเนเฟอร์
‎- แห่ง… ‎- แห่งเวนเกอร์เบิร์กรึ
‎เจ้ารู้จักเยนนารึ
‎เยน
‎ข้ารู้จัก
‎ใช่
‎ข้าก็เช่นกัน
‎เจ้าเคยรักนาง
‎ยังรักอยู่ ข้าไม่เคยหยุดรักเลย
‎ข้าคิดว่าหลังจากซอดเดน หลังจากทุกอย่าง ‎ที่พวกเขาทำกับนางที่อะเร็ททูซา
‎นางจะมาที่นี่เพื่อหาที่หลบภัย
‎หลังจากซอดเดนรึ
‎หลังจากที่นางเผากองทัพของนิล์ฟการ์ด ‎ปกป้องมหาทวีปไว้
‎เราทุกคนควรยกย่องนาง
‎เยนยังไม่ตายรึ
‎รู้ไหมว่านางเป็นใคร
‎ไม่
‎ก็ได้
‎ข้าจะเล่าเรื่องของนักรบเอลฟ์ให้เจ้าฟัง
‎นางถูกสั่งให้สังหารมนุษย์ผู้รุกราน
‎มนุษย์ที่นางตกหลุมรัก
‎เรื่องราวของนิเวเลน
‎นางกำลังจะตาย
‎[ภาษาบรรพบุรุษ]
‎เจ้าสามารถรวมเผ่าพันธุ์ของเราได้นะ
‎เอาละ ลูกสาวที่น่ารักของข้า…
‎เจ้าจะทำลายพวกมัน
‎ซิริ!
‎เจ้าช่วยเราไม่ได้
‎ซิริ!
‎ช่วยด้วย!
‎บุตรผู้มีเลือดของบรรพบุรุษ
‎บุตรแห่งความโกรธเกรี้ยว
‎เวลาแห่งการดูหมิ่นใกล้เข้ามาแล้ว
‎โลกจะตายท่ามกลางความเยือกเย็น ‎และเกิดใหม่จากดวงอาทิตย์ดวงใหม่
‎จากเลือดของบรรพบุรุษ
‎จากเมล็ดพันธุ์ที่ถูกหว่านลงไป
‎เมล็ดพันธุ์ที่จะไม่แตกหน่อ แต่จะปะทุเป็นเปลวไฟ
‎ซิริ!
‎เกรอลท์!
‎ทริซ!
‎- ทริซ ‎- ไม่!
‎- ให้ข้าช่วยนะ ‎- ไม่!
‎บางอย่างกำลังจะจบลง
‎เพราะเจ้า
‎เมล็ดพันธุ์ที่จะปะทุเป็นเปลวไฟ
‎คือเจ้า
‎เจ้าจะทำลายพวกเราทุกคน
‎ข้าเห็น
‎ไม่มีใครหยุดมันได้
‎แม้แต่เขา
‎เศษสเตลลาไซต์พวกนั้นหายไปไหน ‎เมื่อกี้เสียงใคร
‎เงียบก่อน
‎มันคืออะไร
‎บ้าเอ๊ย
‎ผู้หญิงที่เรียกเจ้าคือใคร
‎แล้วนั่นตัวอะไร
‎- คิดว่านิล์ฟการ์ดรู้เรื่องนี้ไหม ‎- เปิดประตูมิติ
‎เดี๋ยวนี้
‎เวเซเมียร์ ข้าอยากจัดการให้เสร็จ เดี๋ยวนี้เลย
‎เกรอลท์
‎เจ้าแน่ใจนะ
‎ทำอะไรน่ะ
‎- เกรอลท์ ‎- นางถูกลิขิตมา เพื่อสร้างเราขึ้นมาใหม่
‎ไม่จริง
‎นางเป็นผู้หญิง สิ่งที่ท่านจะทำมีแต่จะฆ่านาง
‎นางทำได้
‎ข้าบอกให้เขาทำเอง เกรอลท์
‎หยุดนะ ข้าอยากให้เขาลอง
‎- เกรอลท์ หยุด! ‎- เจ้าไม่คิดถึงผลที่ตามมาบ้างรึ
‎หากเจ้าตายจะทำอย่างไร
‎หยุด
‎สิ่งเดียวที่ข้าคิดถึงคือผลที่ตามมา
‎ไม่ว่าข้าจะฝึกหนักแค่ไหน
‎ไม่ว่าข้าจะทำอะไรก็จะไม่มีวันเพียงพอ
‎เจ้าเพียงพออยู่แล้ว ซิริลา
‎เจ้าพิเศษ
‎ข้าอยากเป็นเหมือนท่าน
‎เกรอลท์
‎ข้าอยากจะไม่ยินดียินร้ายต่ออดีต
‎ต่อคำโกหก
‎ต่อสิ่งที่ข้าเคยทำ
‎ขอร้องล่ะ
‎ให้ข้าทำเถอะ
‎มันไม่ได้เป็นเช่นนั้นหรอก
‎ไม่ว่าเจ้าหรือข้าก็ไม่อาจลืมว่าเราเป็นใครได้
‎เรากำจัดความรู้สึกตัวเองไม่ได้
‎สิ่งที่เราทำได้ดีที่สุด
‎คือกำจัดความเกลียดชังที่เราอาจจะยึดติดอยู่…
‎และก้าวต่อไป
‎ไปเอาข้าวของของเจ้ามาซะ
‎นั่นคือสิ่งที่คาลานเธ่ปกป้องรึ
‎นางรู้อะไร ทั้งหมดนี้หมายความว่าอะไร
‎ขออภัยนะ กษัตริย์ร็อกเนอร์
‎(ราชสกุลซินทรา)
‎ซินทรา
‎(เจ้าหญิงซิริลาแห่งซินทรา)
‎คาลานเธ่
‎ทำไมถึงหยุดแค่นี้ล่ะ
‎(ราชินีฟิโอน่าแห่งซินทรา)
‎ไม่สมเหตุสมผลเลย
‎หมายความว่าอะไรเนี่ย
‎อยากพบข้ารึ
‎มีคนมาใหม่น้อยลงเรื่อยๆ แล้ว
‎ข้าได้รับแจ้งว่าพวกผู้คุมเริ่มขึ้นเรือแล้ว
‎แม้แต่ในออกซ์เซนเฟิร์ท
‎และพวกเขาอยู่ข้างเรามาตลอด
‎เราต้องหาทางเลือกอื่น
‎ข้าหาอยู่
‎ข้าไม่ได้ตั้งใจจะทำให้เจ้าตกใจ แค่…
‎ข้าอยากให้เจ้ามีข้อมูลทั้งหมดที่ข้ามี
‎เราจะได้…
‎เราจะได้เห็นพ้องต้องกัน
‎อะไร
‎ไม่มีอะไร ก็แค่ข้าเคยมีผู้นำ ผู้ตาม
‎แต่
‎ข้าไม่เคยมีหุ้นส่วนมาก่อนเลย
‎ข้าก็เช่นกัน
‎มันก็ไม่แย่นะ
‎เรือลำต่อไปใกล้จะมาถึงแล้ว
‎มาสิ
‎ข้าอยากให้คนของข้า ‎ได้พบกับผู้ปลดปล่อยของพวกเขา
‎ขอเอกสารด้วย
‎อะไรนะ
‎ไปเข้าแถวกับคนอื่น
‎ชื่อ
‎เตรียมเอกสารให้พร้อม!
‎คอร์เมธจากออกซ์เซนเฟิร์ท
‎ยินดีต้อนรับ
‎ชื่อ!
‎ดาร่า แห่งมาร์เบิลการ์เดนส์
‎ขอต้อนรับกลับสู่ดินแดนของเจ้า พ่อหนุ่ม
‎ชื่อ
‎เจ้าต้องแสดงตัวก่อนเข้าซินเทรีย
‎- หลบไป ‎- กลับไปเข้าแถวเลย!
‎- ข้าบอกให้หลบไป ‎- บางทีเจ้าอาจไม่ได้ยินนะ
‎ห้ามเข้าจนกว่าจะรายงานตัว
‎ตกลงเจ้าเป็นใคร
‎ข้าคือแม่ทัพมอวร์ ดิฟฟริน แอป เคเลค
‎แล้วเจ้าเป็นใครวะ
‎เคียร์!
‎ยินดีต้อนรับกลับบ้าน
‎ดีใจที่เห็นเจ้ายังมีชีวิตอยู่
‎เพื่อนๆ ของเจ้าทำได้ดีกว่าเจ้ามาก
‎คนหนึ่งมีอำนาจสั่งการ
‎อีกคนมีความหวัง
‎ไร้สาระ ข้าเห็นนางเดินเข้าประตูไป
‎บ้าเอ๊ย
‎เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะ เราควรได้รางวัลนั้น
‎เจ้าคงจับผู้วิเศษจอมทรยศนั่นไม่ได้ ‎ถ้าไม่ใช่เพราะเรา
‎มีคนรับรางวัลไปแล้ว
‎เจ้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร หมูน้อย
‎เวทมนตร์ของเจ้า
‎ไสหัวไปได้แล้ว!
‎ก็ได้ๆ
‎เวลาของเจ้าจะหมดแล้ว
‎เอามือโสโครกออกไปนะ
‎ข้าจะรอสะใจตอนที่เจ้าโดนประหาร
‎แสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้าต้องการอะไร
‎เยียวยาบาดแผลของเจ้าซะ
‎บ้าเอ๊ย บ้าจริง บ้าชะมัด
‎เจ้ารู้ถ้อยคำ
‎พูดออกมาสิ
‎สยบต่อเทวีแห่งป่า
‎เทวีผู้เป็นอมตะอยู่ในห้วงฝัน
‎หันหลังให้กับป่า ฮัท ฮัท
‎เยนเนเฟอร์!
‎พวกถ้ำมองต้องติดคุก
‎ท่านสุภาพบุรุษ…
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้พบเจ้าอีกครั้ง
‎อยู่ตัวคนเดียวในโลกที่เกลียดชังเจ้า
‎โดยไม่มีทางปกป้องตัวเอง
‎น่าอร่อยเสียจริงๆ
‎ข้ารอดมาได้
‎แต่เจ้าก็มาที่นี่
‎ข้าไม่ได้โง่ ข้าหมายความตามที่พูดก่อนหน้านี้
‎ข้าเบื่อการเป็นหนี้แล้ว
‎ข้าอยากทำการแลกเปลี่ยน
‎ข้ารู้ว่าเจ้าต้องการอะไร
‎ความแค้นและความโกรธอันชอบธรรม ‎ที่เดือดดาลอยู่ในตัวเจ้า
‎ข้าได้กลิ่นความปรารถนาของเจ้าราวกับเนื้อเน่า
‎แต่ข้าไม่ได้มาที่นี่เพื่อให้พร
‎ข้าเป็นแค่คนนำทาง ‎ที่จะทำให้เจ้าได้สิ่งที่เจ้าควรได้รับ
‎ลองถามเพื่อนๆ ของเจ้าดูสิ
‎ข้าสมควรมีชีวิตรอด
‎ข้าสมควรได้รับมัน ‎ข้าสมควรจะใช้พลังโกลาหลได้
‎ข้ารู้ว่าเจ้าจะเอามันมาได้อย่างไร
‎จะขโมยมันมาได้อย่างไร
‎ขโมยอะไร
‎ข้าเอง
‎แล้วเจ้าเป็นใคร
‎ข้าคือกุญแจที่จะทำให้ท่านได้พลังกลับคืนมา
‎และเป็นยิ่งกว่านั้นอีกมาก
‎สิ่งเดียวที่ท่านต้องทำ ‎คือพาข้าไปยังแม่กุญแจที่ถูกต้อง
‎ประตูสีดำที่แตกละเอียดอยู่ด้านนอกของซินทรา
‎คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล