ตลกร้ายนะว่าไหม
ที่อื่นๆ ชาวบ้านเขาหนีจากนิล์ฟการ์ด
แต่เรากลับทำทุกวิถีทางเพื่อถ่อสังขารไปที่นั่น
นั่นเป็นทางเดียวหากจะไปยังเคดูห์
แต่เพื่อช่วยซิริ ผลลัพธ์ย่อมคุ้มค่ากับวิธี
เราต้องหาทางข้ามไป
- มิลวารู้เส้นทางแถวนี้ดีที่สุด - ใช่
ถ้านางอยู่ด้วยเราคงสบายไปแล้ว
ข้าก็รู้จักเส้นทางดีไม่แพ้กัน
สมัยที่ได้ชื่อว่าแซนด์ไพเพอร์
ข้าไม่เพียงเลื่องชื่อในความกล้า แต่ยังระบือนามจากสายตาอันแหลมคม
และนัยน์ตาเหยี่ยวของข้า…
- ยังไหวไหม - ไหว แค่…
สะดุดรากไม้นิดๆ
เหยี่ยวต้องไปวัดสายตาใหม่แล้วกระมัง
แหม คนสะดุดอย่าซ้ำเติม
ไม่ใช่ราก แต่เป็นเชือก
ถ้าเช่นนั้นไม่แน่…
ใช่แล้ว เกรอลท์ เจ้าต้องอยากเห็นแน่
เก่งมาก แยสเคียร์ เจ้าพาเรามาเจอเรือไร้เจ้าของ
เรือไม่ไร้เจ้าของ
สองคนนี้แอบซ่อนอยู่ในพุ่มไม้
- เราต้องข้ามแม่น้ำ - จะไปนิล์ฟการ์ดเหรอ
ขอโทษ แต่อ่างอาบน้ำผุๆ นี่ไปไม่ถึงฝั่งหรอก
ดูจากสภาพก็ยังสมบูรณ์ดี
ใช่ แต่เราปิดกิจการชั่วคราว เพราะมีสงคราม
แล้วก็… จอมโกน
จอมโกน ตั้งแต่เดินทางแถวนี้มายังไม่เคยเจอ
ขอท้าว่าเจ้าพาข้ามฟากได้แน่ถ้าเราสู้ราคา
แล้วสู้ไหมล่ะ
ราคาที่ว่า
นึกแล้วเชียว เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ถ้าเจ้าไม่พาเราข้าม เราก็จะพาข้ามเอง
หลังจากผ่านอุปสรรค ความตาย และการศึก
ใครจะนึกว่าเราได้ไปเยือนนิล์ฟการ์ดในทางนี้
นั่งเบ่งขี้ยังนานกว่าล่องเรือนี่
คนเจ้าบทเจ้ากลอนไม่ได้มีแต่กวีแล้วละ
ผ่านมานานเนิ่น แต่สุดท้าย นิล์ฟการ์ดมิได้ต่างจากที่ดินผืนอื่นๆ
ใช่ แค่แผ่นดิน ให้มนุษย์เข่นฆ่าล้มตายกันอีกแห่ง
ไม่ได้วิเศษวิโสอะไร
ไม่ใช่ว่าจะเห็นด้วยกันทุกคน
จอมโกน!
เจ้า หยุดตรงนั้น!
นั่นพวกฝ่ายเหนือ
- เรือข้ามฟาก เร็วเข้า - มาทำอะไรกันที่นิล์ฟการ์ด
ไม่ใช่จอมโกน
กองโจร บุกโจมตีในแดนศัตรู
หันเรือนั่นกลับเข้าฝั่ง
บรรลัย พวกนิล์ฟการ์ดมา
- นิล์ฟการ์ด - ต้านไว้
- ตั้งมั่น! - ต้านมัน
- เพื่อนิล์ฟการ์ด! - พวกเขาคงอยู่รอดในนิล์ฟการ์ดได้ไม่นาน
แล้วเราดันแย่งเรือหนีภัยของพวกเขามา
เรือนั่นคือทางรอดเดียว!
- ทำอะไร - พวกนั้นลากเราเข้าฝั่ง
- เข้ากลางศึก - ทำอะไร… อย่า!
ไม่ ทำไปเพื่ออะไรเจ้าโง่
เดี๋ยวพวกนั้นก็โกรธยิ่งกว่าเดิม
- กลับมานี่! - ขอโทษ
ยึดเรือนั่น มันเป็นสายลับนิล์ฟการ์ด
เราต้องข้ามฟากเดี๋ยวนี้
- ยิง - ระวังศร!
- ฉิบหาย - พวกนั้นทำอะไรกัน
- รีบพายหนี - ให้หนีไปไหนล่ะ
ยิงเลย
พายไป
เราอยู่ข้างเดียวกัน!
(เดอะวิทเชอร์ นักล่าจอมอสูร)
ล่องไปตามแม่น้ำสายนั้น ขณะติดอยู่กลางสองทัพที่รบพุ่ง
วิทเชอร์ของเรารู้ว่าภารกิจช่วยซิริ ต้องพบกับอันตราย
แต่ครั้งนี้
เพราะพวกเขาศรัทธาต่อกัน
กลุ่มคนพิลึกพิลั่นของเกรอลท์…
- กลุ่มฮันซา - และ…
ต่อมาเป็นที่รู้จักในนามกลุ่มฮันซา
- แองกูเลมเป็นคนตั้งชื่อ - ใครนะ
ไม่ต้องห่วง เดี๋ยวเจ้าก็ได้พบนาง
สาวน้อยนีมุย
ดูเจ้าสิ
โตเป็นสาวแต่ยังคอยทักท้วง คำของตาเฒ่าสไตรบ็อก
ปกติข้าจะเป็นคนจากไป
บอกแล้วว่าวันนี้จะต้องมาถึง ข้ามีชะตาให้ออกค้นหา
อย่างนี้ดีไหม
ขอฟังเรื่องสุดท้าย
ใช่ สไตรบ็อก กลุ่มฮันซาทำอะไร
- เล่าหน่อย - ได้ ก็ได้
- เมื่อกี้เล่าถึงไหนแล้ว - เรือข้ามฟากถูกจอมโกนยิง
อ้อ ใช่
กลุ่มฮันซาเอาตัวรอดมาจนได้
ปลอดภัยไปอีกระยะ
ดูเหมือนเราจะพ้นอันตรายแล้วสหาย
ใช่ มาอยู่กลางน้ำที่เรากลายเป็นศัตรูของทุกฝ่าย
ไม่มีจุดให้เทียบท่า
ล่องไปตามน้ำก่อน
พวกทหารเสื้อขาวมาจากส่วนไหนของทางเหนือ
ตราสัญลักษณ์รวมเป็นหนึ่ง น่าจะเป็นกองยุทธผสม
ไม่จำเป็นต้องรู้จักมักจี่
แค่โล่งอกที่ดวงไม่กุดแล้วก็ไปต่อเถอะ
พลธนูทางเหนือ!
ยิง!
ระวัง!
- นั่นไอ้นิล์ฟการ์ดเหรอ - ข้าไม่เข้าใจเลย
ชาวเหนืออยู่ชายฝั่งใต้ ชาวนิล์ฟการ์ดอยู่ทางเหนือ
เลิกทำความเข้าใจสงครามได้แล้ว
ยิง!
- หลบ! - เราตกเป็นเป้านิ่ง
เรือจ๋า
ข้าไม่ได้อยากสอนจระเข้ว่ายน้ำนะ แต่เจ้าช่วย…
อ้าว ไม่ช่วย ตายโหง
ตายหยังเขียด โว้ย!
เจ้าฆ่าเขาตาย
เลิกยิงศรใส่กันเสียที
นั่นซี ทำอะไรไม่สร้างสรรค์เอาเสียเลย
- ฉิบ - พลธนู ยั้งศร!
- พวกนั้นได้ยินเจ้าแล้วละ - ระวังด้วย
- รอก่อน - ผีห่าอะไรกันนั่น
ตั้งเป้า
เล็ง
เล็งเป้าหมาย
ผีสร้างสรรค์ของมันน่ะสิ
- ยิง! - เทพเอ๋ย เราจะตายกันหมด
เร็วเข้า!
รีบดับไฟ!
เกิดอะไรขึ้น
มิลวา
มาเลย!
กระรอก!
เร็วเข้า
ว่ายมา!
- เปิดตัวอลังการเชียวนะ - ต้องมีคนมาช่วยพวกเจ้า
เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง
ข้าสบายดี
จริงๆ นะ
- รีจิส - ตรงโน้น
ฝีมือธนูช่างร้ายกาจ
มันยิงศรปักอกเจ้านะ
โธ่ เด็กน้อย
ข้ายังทำให้เจ้าเลิกงมงาย กับความคิดคร่ำครึของมนุษย์ไม่ได้อีกรึ
คิดว่าเสี้ยนไม้ธรรมดาจะเป็นจุดจบของข้า
ช่างน่าหัวร่อพอๆ กับคิดว่า เจ้าฟันร่วงหมดปากนั่นละ
ขออย่าให้เกิดเหตุเหล่านั้นในอนาคตอันใกล้
- ขอต้อนรับกลับ เราคิดถึงเจ้า - จำตอนที่เจ้าจะฆ่าเราได้ไหม
ครั้งไหนล่ะ
หลายศตวรรษแห่งความรุ่งโรจน์
อิสทริด
ริต้า
เวเซเมียร์
เหล่าศิษย์ฝึกหัด
ตายไปเพราะชายเพียงคนเดียว
มันผิดเพี้ยนยังไงรู้ไหม
ข้าปักใจเชื่อว่าเราจะทำได้
ข้าเชื่อจริงๆ เพราะเรามีความปรารถนาแรงกล้า
จะกำจัดวิลเกอฟอทซ์ให้จงได้
เดี๋ยว ซิริล่ะ
เอเมียร์ไม่ได้ตัวนางไป ฟิลิปปา
นางอยู่ในโลกกว้าง
ที่ใดสักแห่ง แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน
ข้าขอโทษ
ไม่ ข้าต่างหากต้องขอโทษ
ข้ารู้ว่านางเป็นลูกเจ้า
แต่นางเป็นความหวังของเราด้วย
ตอนนี้รู้สึกว่าหมดสิ้นแล้วจริงๆ
ทั้งหมดนี้
เราทุกคน
ตอนที่ไปหาเจ้า
ข้าถามเจ้า
เจ้าอยากเกิดใหม่เป็นแบบไหน
จำได้ไหม
ตอนนั้นข้ายังไม่เข้าใจความหมายที่แท้จริง
ข้ามัวแต่สร้างกองทัพ
ข้าคิดว่าเพื่อความอยู่รอด
จอมเวทอย่างเราต้องกลับกลาย
เป็นทหาร
ข้าคิดผิดมหันต์
หมายความว่ายังไง
ที่ผ่านมานี้ ข้ามองข้ามสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
สิ่งที่เป็นขุมพลังของเรานับจากนี้ไป
ภคินีภาพของเรา
ไปตามทุกคนมา
ใครๆ ก็กลัวลีโอ บอนฮาร์ท
ข้านี่รอเห็นหน้ามันตอนโดนเราเล่นทีเผลอ
คนนี้ไม่ใช่ธรรมดา
ใช่ ถ้าฟัลก้ามาด้วยก็ดี
- อยากรู้จังว่าทำไมนางถึงไป - นางไม่เป็นตัวของตัวเอง
นางจะกลับมาหาเรา ข้าสัมผัสได้
- ก็เป็นได้ - แต่เจ้าก็หวังอย่างนั้น
ข้าไม่หวังอะไรแล้ว สนใจแค่สิ่งที่รู้ว่าจริงดีกว่า
อย่างลีโอ บอนฮาร์ท
มิสเซิลพูดถูก
ฟัลก้าเลือกแล้ว แต่เราเลือกได้ดีกว่า
จัดเลย อยากเป็นตำนานก็ต้องฆ่าตำนาน
ใช่
(ประกาศจับ)
(ต้องการตัวเป็นๆ - ผมทอง ตาเขียว อันตรายมาก - รางวัลงาม)
เร็วอีก เคลพี เร่งเข้า
ไปเลย
ไป
ฝั่งนี้ปลอดโปร่ง
เส้นทางไปหาดรูอิดต่อจากนี้ เดินไปอาจปลอดภัยกว่า
พวกนั้นอีกแล้วเหรอ
ให้ตายเถอะ
- ไล่ตามเรามาเหรอ - ดูเหมือนโดนไล่มามากกว่า
ไปขึ้นเรือนั่น
- เหมือนหนีเสือปะจระเข้ - ฝันร้ายชัดๆ เลย พับผ่าสิ
พวกเขาพูดอะไรกัน
ด่ากันจนฟังไม่ค่อยถนัด เหมือนมีทั้ง "เศษเดน" กับ "เดรัจฉาน"
ขอสั่งให้หยุดเดี๋ยวนี้
หันเรือกลับ
นิล์ฟการ์ดมาแล้ว
นั่น…
เอาไอ้เรือนั่นมาให้ข้า!
ราชินีเมฟ
ต้องใจกล้าท้าสู้นัก จึงมาตะลอนทั่วนิล์ฟการ์ด
และเราทิ้งนางไว้
สายลับนิล์ฟการ์ด
พวกเจ้าได้รับบัญชาจากพระราชินี
จงนำเรือกลับเข้าฝั่งเดี๋ยวนี้
หากฝ่าฝืนพระบัญชาจะมีโทษถึงประหาร
ประทานโทษที่ต้องขยี้ตรรกะเจ้า
แต่เราไม่ใช่ชาวนิล์ฟการ์ด
เราเป็นพวกเดียวกับเจ้า!
ข้าว่าเราพายต่อเถอะ
ทำแบบนั้นจะยิ่งแย่
เราใกล้จะออกทะเลอยู่รอมร่อ
ทะเลน้ำเค็มน่ะรึ
ทำไม ความคิดคร่ำครึของมนุษย์อีกเรื่องรึ
เปล่า มันกัดผิวข้า
ตามบัญชาของพระราชินี!
ข้าเป็นแวมไพร์
ลาจ้า
ขอสั่งให้กลับมา…
ใครรู้บ้างว่าเราจะล่องเรือนี้ให้รอดกันยังไง
ด้วยการยุติ
เราต้องขึ้นฝั่ง
แม้กระทั่งในยามถือกำเนิด
ภราดรภาพได้ช่วงใช้ความขัดแย้ง
เปลี่ยนพลังที่ทวยเทพมอบแก่เรา เป็นอาวุธสนองความต้องการส่วนตน
เติมเชื้อแห่งความชิงชัง
และโหมความระแวงต่อผู้ที่แตกต่าง
บีบให้เราหาพันธมิตรในราชสำนัก
ยุแยงให้เราห้ำหั่นกันเอง
แต่ในเพียงไม่กี่สัปดาห์
พวกเราเหล่าสตรีในห้องนี้
กลับหาทางผสานเวทมนตร์ของเรา วิธีของเรา
เปลี่ยนอริเก่าให้กลายเป็นมิตร
เพราะเรามีจุดประสงค์ร่วมกัน
เพื่อปกป้องเวทมนตร์ ไม่ให้วิลเกอฟอทซ์ยึดครองได้
ฟรินจิลลา เจ้าแกร่งกว่าพวกเราทุกคน
เจ้าทนสิ่งที่วิลเกอฟอทซ์ทำกับเจ้ามาได้
ราวกับทั้งชีวิตนี้ ข้ารับรู้สัญชาตญาณดิบแค่หนึ่งเดียว
นั่นคือการใฝ่หาผู้มีอำนาจและยึดมั่นไว้
- จนกระทั่งเจ้าบุกมาถึงบ้านข้า - โพรงกระต่ายของเจ้า
กลายเป็นว่าพละกำลังของเรา
ความแข็งแกร่งนั้น
อยู่ในตัวเราทุกคน
และยิ่งแกร่ง
เมื่อรวมใจ
และเมื่อรวมใจกัน เราก็จัดการเรื่องวุ่นนี้ได้
เราเห็นพ้องต้องกันได้ด้วยว่า นี่เป็นความผิดของวิลเกอฟอทซ์
และเขายังลอยนวล
งานเรายังไม่จบ
อนาคตของเวทมนตร์ยังไม่ปลอดภัย
ซิริยังมีภัย
เราจะหานางจนเจอ
และพร้อมกันนั้น
เราจะเตรียมบ้านไว้รอรับนางกลับมา
เราจะพาแอสไซอากลับมา ไอด้า
ไซเมอร์ เอเลน่า และศิษย์ฝึกหัด
เราจะสร้างสมาคมจอมเวทหญิง
และเราจะทำในแบบของเรา
อ้อ ปรากฏขึ้นแล้ว
- สะพานแรกหลังจากมาตั้งไกล - และคงเป็นแห่งสุดท้าย
มิน่าจึงมีกองทหารอยู่ทั่วไปหมด
ผู้ใดที่ยึดสะพาน…
ผู้นั้นได้ครองทั้งเขตแคว้น
เราควรล่องผ่านสะพาน ขึ้นฝั่งแล้วกลบรอยให้เรียบร้อย
กลับไปทำภารกิจแท้จริงของเรา และตามหาเหล่าดรูอิด
ใช่เลย ไม่ต้องสนใจเราหรอก
เราก็แค่กลุ่มคนพิลึกฮาเฮ
มาช่วยเจ้าหญิงจากชะตากรรมที่น่าอดสู
แค่อย่า…
มอง… ลง
- ข้างล่าง! - มีเรือผ่านมา
- หมอบลง - อีกแล้วเรอะ
- เติมศร - เติมศร
- หยุดก่อน - มีเรือผ่านมา!
- เรือเกยตื้น รีบดันให้หลุด - เร็ว!
- ฆ่าให้หมด - รีบเลย
ยิง!
ไปเร็ว
เอ้า รีบไป
เจ้าถูกยิง
ไม่ใช่
ให้นางนั่งก่อน เร็วเข้า
ค่อยๆ เอาละ เจ้าดูไม่สบายเลยสักนิด
อาการของนางชัดเจน
นางกำลังจะแท้งลูก
ขอบคุณที่ป่าวประกาศ
มิลวา ให้ข้าช่วยยังไง
ปล่อยข้าอยู่คนเดียวเถอะ
- เสียงฝีเท้าม้าใกล้เข้ามา - ฝ่ายดีหรือร้าย
พวกนิล์ฟการ์ด
- คุมสะพานไว้ - ไปเร็ว
มิลวา เจ้าห้ามขยับจนกว่าเลือดจะหยุดไหล
- คาเฮียร์ เกิดอะไรขึ้น - เร็วเข้า!
- รีบมา! - ทัพนิล์ฟการ์ดมาจากทางเหนือ
ถ้านิล์ฟการ์ดยึดสะพานได้ มันจะครองทุกตารางนิ้ว
และกำจัดทุกคนที่เจอตรงนี้
- นี่ไม่ใช่ศึกของเรา - ไม่ใช่ เพื่อมิลวา
พูดไปทำไมไม่ฟัง บอกว่าอย่ายุ่งกับข้า
ไม่ยุ่งเรื่องส่วนตัวได้ แต่เราไม่ทิ้งเจ้าไว้แน่
ข้าช่วยนางได้
แต่เจ้าต้องช่วยเราหาทางหนีที่ปลอดภัย
แม่กระรอก เจ้าช่วยเราไว้ และคนแคระไม่เคยลืมหนี้บุญคุณ
เราจะพาเจ้าไปจากที่นี่
ต่อให้ไม่รู้ว่าจะข้ามสนามรบอีท่าไหนก็เถอะ
เจ้าเคยถือยศอะไรในกองทัพนิล์ฟการ์ด
ข้าเคยเป็นนายกอง
แล้วเจ้าเต็มใจสังหารสิ่งที่เคยเป็นงั้นรึ
ในที่สุดเจ้าก็เข้าใจเสียทีว่าข้าไม่ใช่สิ่งนั้นแล้ว
จะเสนอกลยุทธ์อะไร
ตามมา
เกรอลท์
จะต้องไม่เป็นไร มาเรีย
มาเลย บุก!
บุก!
สองคนนั้นมันหัวกระเทือนตอนเป็นเด็กหรือยังไง
แม้แต่นายกองกับวิทเชอร์ก็ไม่มีทางสู้ ทหารคลั่งทั้งกองทัพได้หรอก
แยสเคียร์ ไปเถอะ
เราจะกลับมา
ข้าสัญญา
เรื่องอะไรจะปล่อยให้พวกเขาสนุกกันเอง
- ไปไม่นานหรอก - ไปเชือดไอ้เวรตะไลนิล์ฟการ์ดกันเถอะ
โอ้โฮ
- ตามมาสิ ตาเฒ่า - เฮ้ย แค่นี้ไม่ต้องกระตุ้น
- ถอย! - เอาตัวรอดก่อน
ขืนถอยอีกก้าว ข้าจะฆ่าเจ้าเองกับมือ
พวกมันมาเยอะเกินไป เราเสียสะพานแล้ว
- เรายังไม่เสียจนกว่าข้าจะบอก - ไป ไปซะ
ดังนั้นหันกลับไปสู้มัน!
- เจ้าได้รับบัญชาว่ายังไง - พิทักษ์สะพานเพื่อราชินี
งั้นก็พิทักษ์แม่งให้ได้ ไม่งั้นราชินีพ่ายแน่
นิล์ฟการ์ดมาแล้ว
หวังว่าจะชอบสัมผัสของหนังสัตว์นะสหาย
เพราะว่าเจ้ากำลังจะโดน รองเท้าของชายผู้นี้ยัดทวารยันปาก
จนต้องกัดสายรัดนี่
ฟังคำเขา
แล้วต้านมัน!
มีอะไรเพิ่มเติมไหม หรือ…
รีบไปสิวะ
ไปเลย!
ไปสู้!
- ทางนั้น - สู้มัน
เพื่อนิล์ฟการ์ด
ลุย!
- สู้โว้ย! - เกรอลท์
เลิกทำยักแย่ยักยัน จัดให้จบๆ ได้แล้ว
ต้านมัน!
ข้าว่าลงมาช่วยตรงนี้คงเหมาะกว่า
เกิดอะไรขึ้น เล่ามา
เละไม่เป็นท่า แต่พวกเขายังสู้
มิลวา ฝ่ายเหนือกำลังโต้กลับ
โดยมีเพียงหนึ่งนิล์ฟการ์ด หนึ่งวิทเชอร์และหนึ่งคนแคระเป็นผู้นำ
แต่พวกเขาจะเปิดทางไปสู่เคดูห์
ข้าอยากได้
ข่าวดี
ตรึงกำลัง!
ต้านไว้!
ไปเลย
ข้านึกว่าเจ้าทำเช่นนี้มันโง่เขลา
แต่เจ้าก็ตามมาอยู่ดี ดีใจไหมล่ะที่ตอนนั้นไม่ฆ่าข้า
ไว้จะบอกให้ฟัง
โต้กลับไป
ตรึงแนวรบไว้ให้ได้
- ตรึงกำลัง! - เสร็จเราแล้ว
เพื่อนิล์ฟการ์ด
ทหารม้า
เล็ง ยิง!
หลบเร็ว!
ถอย!
เข้าที่กำบัง!
ถอยทัพ
ถอย!
หนีไป
เจ้านั่นเป็นของข้า
ไป รีบไป!
ไป!
สู้มัน!
ต้านมันให้ได้
สู้ต่อไป โต้กลับ!
นิล์ฟการ์ด บุก!
ไป!
รวมพล!
รวมพล
ถอย!
พวกนั้นถอยแล้ว
พวกมันถอยแล้ว
ไชโย!
พวกมันถอยแล้ว
ไปสู้ต่อให้จบ
เร็วเข้า
ไปเลย ไปกัน
- ไป - รีบไป
พระราชินี
- พระราชินีเสด็จ! - แด่องค์ราชินี!
- พิทักษ์ราชินี! - เร็ว
ตามมา
กลับไปนิล์ฟการ์ด
ไม่!
ลุกสิ
นั่นมันตัวอะไร
ทหารไม่ต้องการนายกองแล้ว
ไม่ หยุดนะ!
พวกเขาต้องการวิทเชอร์
- ถอยก่อน - ตัวอะไรวะ
หลบไปสิโว้ย!
เผ่นเร็ว
ตามข้ามา
อยู่นี่เอง หัวยังไม่หลุดจากบ่าด้วย
แต่เกือบโดนย่างแล้ว
ขอบคุณมาก
เห็นไหม การถูกมองข้ามก็มีข้อดีไม่น้อย
เราปกป้องสะพานไว้
ใช่
- ไปหามิลวากัน - ไป
ทริส ข้ามีเรื่องขอให้ช่วย
นอกจากกวาดลานนี่น่ะรึ
นั่นอะไร
กริชที่เวเซเมียร์ใช้แทงวิลเกอฟอทซ์
แล้วเจ้าเก็บไว้ทำไม
ข้าอยากให้เจ้าใช้มันแกะรอย ตามวิลเกอฟอทซ์กลับไปยังสติกกา
- เยน อย่าเลย - เขากำลังอ่อนแอ
- ถ้าเจอตัวตอนนี้ ข้าอาจสังหารเขาได้ - แต่สมาคมจอมเวทหญิง
เจ้าเป็นคนจุดประกาย
ข้าชี้แนวทางให้
จะสำเร็จหรือไม่นั้นขึ้นกับเจ้า
ข้าไม่เข้าใจ
ข้าต้องปกป้องซิริ และจะไม่ให้ใครต้องทุกข์ทนกับเรื่องนี้อีก
- เจ้าพูดจาเหมือนเกรอลท์ - ขอบคุณ
ไม่ใช่คำชม
เรื่องนี้ไม่ใช่
ต่อให้เจ้าฝ่าแหล่งกำเนิดประตูมิติของเขาได้
เจ้าจะไปโผล่ในที่ที่เขาคุ้นเคย แต่เจ้าไม่รู้เลย
ข้ารู้ แต่ข้าสัญญาว่าจะหยุดเขา และตั้งใจจะทำให้ได้
เพื่ออิสทริด เพื่อเกรอลท์ เพื่อเวทมนตร์
เพื่อข้าเอง
ถ้าข้าไม่กลับมา…
อย่าพูดแบบนั้น
ต่อให้ไม่มีข้า
สร้างอะเร็ททูซาขึ้นใหม่
สัญญานะ
ข้าสัญญา
ผู้รอดชีวิตกลุ่มเดียวจากศึกแห่งมอนเตคัลโว
ขอต้อนรับกลับบ้าน
มีทางเดียวที่พวกเจ้าจะรอดชีวิตมาได้
ความขี้ขลาด
ผู้ศรัทธาตัวจริง
จะยอมมอดไหม้เป็นเถ้า เพื่อให้ได้สังหารแม่มดเหล่านั้น
แต่ทว่า
เจ้าจะได้โอกาสแก้ตัว
ตายอย่างมีค่ายิ่งกว่าตอนยังมีชีวิต
มือของเจ้าคล่องแคล่วเสมอ
ข้าจำได้
ลิ้นของเจ้าก็เฉียบคมมาแต่ไหนแต่ไร
ข้าไม่รู้จักเจ้า
ดวงตาของเจ้างดงามที่สุดที่ข้าเคยเห็นมา
และมันจะได้ประจักษ์ชัยชนะครั้งสุดท้ายของข้า
วิลเกอฟอทซ์รู้ว่าเยนเนเฟอร์จะมาหาเขา
แต่นั่นเป็นอีกหนึ่งเรื่องราว
ไปได้แล้ว ไปสิ
ไปไป๊
- ไปที่แม่น้ำกันไหม - ไปเล่นตรงนั้นกัน
ข้าจะไปเรียนที่อะเร็ททูซา
อะเร็ททูซางั้นรึ
ผ่านมาหลายชั่วอายุคน ไม่นึกว่าจะกลับมาเปิดใหม่
ไม่อยากเชื่อว่าข้าจะได้เดิน บนกรวดหินทางเดียวกับเลดี้เยนเนเฟอร์
ข้ากำลังจะได้เรียนรู้เรื่องพวกเขาทั้งหมด
- โดยเฉพาะ… - ซิริ
ข้าจำได้
ข้ายังรู้สึกผูกพันกับนางอยู่
เชื่อมกันโดย…
โชคชะตา
เรื่องราวนั้นล้วนทรงพลัง
มันเปลี่ยนเราได้
และเรา
แม้เป็นเช่นนั้น
เราเปลี่ยนมันเช่นกัน
ให้เจ้าไว้ศึกษา
คราวนี้ไม่ต้องขโมยแล้วนะ
- ข้ารับไว้ไม่ได้ - เหลวไหล
สายตาข้าแย่แล้ว มันต้องการบ้านดีๆ
แล้วเรื่องพวกนี้จริงหรือเปล่าก็ไม่รู้
แต่เจ้าเคยพูดเองนี่
บทอวสานของตำนานนี้อาจขึ้นอยู่กับเจ้า
แต่ยังไงล่ะ
เกิดอะไรขึ้นกับนาง
ซิริ
เกรอลท์ช่วยราชินีเมฟ เยนก็กำลังตามล่าวิลเกอฟอทซ์
แต่ท่านไม่เคยเล่าเรื่องซิริจนจบ
เจ้าถามผิดคนแล้ว
ขอให้โชคดีกับการไล่ตามชะตา
คัมภีร์บันทึกไว้ถูกต้อง
ซิริจะกลับไปหาพวกเขา แต่เกิดอะไรขึ้นต่อจากนั้นกันแน่
บางสิ่งเริ่มต้น
แต่บางสิ่งจบลงเช่นกัน
นั่นพวกมุสิก
เข้าบ้านไป
ดูสิ พวกมุสิก
- นี่ ดูตุ๊กตาอิสคราของข้าสิ - เข้าบ้านไป
เข้าบ้านเดี๋ยวนี้
- ไลล่า - เข้ามานี่
กลับเข้าบ้านเดี๋ยวนี้
เราไม่สร้างปัญหาให้หรอก
ตราบใดที่ไม่ปากโป้งจนกว่าเรากลับไป
ร้านไคเมร่าส์เฮดอยู่ไหน
เฮ้ย ห้ามปริปาก
พวกมุสิกมา รีบเข้าบ้านเร็ว
บอนฮาร์ท
- ลีโอ - ลีโอ บอนฮาร์ท ออกมานี่มา
- บอนฮาร์ท - มามะ ลีโอ
- รู้นะว่าอยู่ในนั้น - ออกมานี่เลย
จำเราได้ไหมตาแก่
ไม่ต้องกลัวนะ โอ๋ๆ
กว่าจะมา
มามะ ลีโอ
ออกมาไวๆ
อรุณสวัสดิ์หนูน้อยทั้งหลาย
ข้า…
นั่นเจ้า…
หยุดนะ
ถ้าจะเต้นยั่วกันก็เอา
แต่อย่างน้อยให้ข้ายื่นข้อเสนอดูก่อน
มาดูดพวงไข่ข้าแทนไหมล่ะ
ระหว่างรอข้าพิจารณา
ลองฟังนี่
มีรางวัลก้อนโตให้ถ้าพวกเจ้าตาย
แต่ข้าจำเป็นต้องบอกว่า
มีรางวัลก้อนโตยิ่งกว่า
ถ้าพวกเจ้าไม่ตาย
ตกลงจะเอายังไง
เอาท่าง่ายหรือท่ายาก ท่าง่ายเจ็บน้อยกว่ามากนะ
เออ เลิกพล่ามแล้วลงมานี่ ไอ้แก่หย็องกรอด
ดี! งั้นเอาท่ายาก
หนึ่ง สอง สาม สี่ ห้า…
ฟัลก้าอยู่ไหน
ฟัลก้า คนที่เก่งๆ น่ะอยู่ไหน
ไม่อยู่เหรอ
ไปซ่อนเหรอ
เดี๋ยวข้าลงไป
ฆ่าไอ้วิปริตนี่ดีกว่า
ใกล้ถึงแล้ว เคลพี ไปต่อ
ให้ดนตรีบรรเลง
รีฟ
มานี่
ข้ามศพข้าไปก่อนเถอะ
เนื้อเยอะแบบนี้ข้ามลำบากแย่
รีฟ!
เอซ ไม่นะ
สู้หน่อย เจ้าหนูน้อย
นึกถึงบรีเฮนไว้
มันคงอยากให้เจ้าสู้กว่านี้
ไม่ใช่มาตายเหมือนหมา
กิซ
ไม่เป็นไรนะ
ไม่เป็นไร มันจบแล้ว
เฮ้ย
ฟัลก้าอยู่ไหน
บอกมาว่ามันอยู่ไหน แล้วข้าจะไว้ชีวิต
พวกเรามุสิกแห่งหนองน้ำ
- บอกมา - พวกเรา
- มุสิกแห่งหนองน้ำ พวกเรา… - ตายกันหมดแล้ว ไม่มีใครรู้หรอก
อะไร
เมื่อกี้แม่งอะไรกัน
ฟัลก้าอยู่ไหน
มันอยู่ไหน
เพื่อนคนพิเศษนั่นน่ะ
เจ้ากำลังจะตาย รู้ตัวไหม
นางจะมาช่วยรึเปล่า
อ้าว นั่นไง ได้เก็บครบชุดแล้วสิ
ฟัลก้า
ในที่สุดก็ได้เจอกัน
เข้ามาเลย
อุ๊ย
ฉิวเฉียด
ถ้าเพื่อนๆ หัดสู้อย่างเจ้าป่านนี้คงยังไม่ตาย
ดี!
เจ้ากำลังจะตายตรงนี้
แต่เจ้าไม่กลัวเกรงเลยใช่ไหม
ใครกันหนอ ฟัลก้า
ผู้ไม่หวั่นความตาย
ซิริลา
ข้าขอโทษ
ข้าขอโทษจริงๆ
เฮ้ย อย่ามาอ่อนปวกเปียกต่อหน้าข้า
เจ้ามีฝีมือนะ แต่ไม่มีใจจะสู้เอาเสียเลย
เจ้าต้องตายแบบนี้
จมกองฉี่กองขี้ตัวเอง
อาบเลือดและเครื่องในทะลัก
มีแต่คนชั่วที่ต้องพัก!
- เจ้าสู้ได้ดีแล้วสหาย - ไปกันเถอะ
- พักผ่อนเสียหน่อย - ได้
นางเป็นยังไงบ้าง
นางเสียลูกไป
นางเป็นอย่างไร
อ๋อ เดี๋ยวก็หายดี
เต็มที่
นางร่วมทางกับเจ้าเหรอ
ตราบเท่าที่นางพอใจ
ขอบคุณ
เราสิต้องขอบคุณเจ้า
ถ้าไม่ใช่เพราะเจ้ากับเพื่อน เราคงตายกันหมดแล้ว
หรือไม่วันนี้คงตกเป็นเชลย
เจ้าไม่เพียงช่วยข้า แต่ยังช่วยราชินีของเรา
ราชินีเมฟแห่งนครใด
ราชอาณาจักรลิเรียและริเวีย
คนอะไรเสี่ยงตายทั้งที่ไม่รู้ว่าสู้เพื่อใคร
- คนนี้รึ - ใช่พ่ะย่ะค่ะ
จงยืน รับราชินีเมฟ
ไม่
ไม่ว่าต่อไปเกิดอะไรขึ้น พวกเขาจะอยู่เคียงข้างข้า
เจ้านำทัพปกป้องสะพานใช่ไหม
ใช่
อะไรเข้าสิงให้ทำเช่นนั้น ทั้งที่ข้ายังเกลี้ยกล่อมทหารไม่ได้
เหมือนจะเกิดขึ้นเอง
ข้าพอเข้าใจ
มีไอ้สารเลวคนหนึ่งฟาดหน้าข้าอย่างจัง นั่นก็เหมือนจะเกิดขึ้นเอง
เจ้าชื่ออะไร
เกรอลท์
เกรอลท์จากไหน
ที่ไหนไม่รู้
แบบนั้นใช้ไม่ได้หรอก
มากล่าวคำปฏิญาณแทนที ข้าฟันร่วง
คุกเข่า
ได้
ด้วยความองอาจหาญกล้า ในการศึกผดุงธรรม ข้า
เมฟ
โดยเมตตาแห่งทวยเทพ ราชินีแห่งลิเรียและริเวีย
ผู้ทรงอำนาจ ทรงศักดิ์และทรงสิทธิ์ ขอแต่งตั้งเจ้าเป็นอัศวิน
จงแบกรับดาบนี้
- อย่ามองข้า มองเขาสิ - จงอย่าหลีกหนีความเจ็บปวด
- ดังที่จะไม่หลบเลี่ยงเกียรติยศ - ช่างมัน ข้าทำเอง
งานเด็ดสุดของหน้าที่ข้าละ
อย่าบอกเขาว่าข้าพูดล่ะ แต่เขาอยากเป็นอัศวินตั้งแต่เราเจอกันครั้งแรก
- อัศวินขาว ได้เป็นจริงแล้ว - ข้าว่าเขาเป็นอยู่แล้วนะ
ดื่มด่ำกับโอกาสนี้กันหน่อย เจ้าพวกบ้า
ขอจงรำลึกเหตุผลที่ต่อสู้ไว้เสมอ
และอย่าลืมผู้ที่เจ้าสาบานจะปกป้อง
จงรับใช้เราอย่างซื่อสัตย์ เซอร์เกรอลท์แห่งริเวีย
ด้วยความกล้าหาญองอาจ
ด้วยความจงรักภักดีต่อข้า
และข้าเพียงผู้เดียว
สืบไปในวันข้างหน้า
และตราบชั่วกาลนาน
ห่า
มิสเซิล
หนูดองไงล่ะ
เฮ้ย ให้นางดูข้า
ไม่งั้นหัวเจ้าจะอยู่ในถังด้วย
ไม่!
คนสุดท้าย
เกรอลท์!
มีอยู่ทางหนึ่ง ฝ่าบาท
ที่จะเร่งคำพยากรณ์อิธลีนน์ให้เร็วขึ้นได้
แต่อันตรายนัก
ข้าเริ่มหน่ายกับละครของเจ้าแล้ว ซาร์ธิเซียส
เผยให้ข้าดู
เป็นเพชรน้ำงามสำหรับพระองค์โดยแท้
ใหญ่ยักษ์และดุดันที่สุดเท่าที่เคยเห็นมา
อ้อ ใช่
เจ้านี่แหละเหมาะมาก
เจ้าต้องตามหาคนให้ข้า
คนที่กำลังกั้นขวางระหว่างข้ากับลูกสาว
ชะตาของข้า
ซึ่งมีเจตจำนงกล้าแกร่งเหมือนข้า
ข้าจะให้เจ้ารับรู้กลิ่นสาบของมัน
ส่งมา
เอ้า
นี่
ไปหาเกรอลท์แห่งริเวีย
จะคน สัตว์ หรือเทพ เชื่อไม่ได้
มีเพียงแสงบนดาบเงินที่ไว้ใจ
ผ่านประตูพังภิณฑ์และอาณาจักรล่มสลาย
ไล่ล่าเพียงในเงาที่เฝ้ารอ
อย่าวางใจเหรียญหรือมงกุฎราชัน
เปลวไฟเท่านั้นหลอมสัจจา
คำบรรยายโดย ศันสนีย์ โอบอ้อม