(เดอะ วิทเชอร์ นักล่าจอมอสูร)
ได้โปรด! ใครก็ได้!
เกรอลท์
ซิริ
ท่านอยู่ไหนนะ เกรอลท์
ให้ตายสิ
ทําไมถึงมาอยู่ที่นี่
ข้ามาตามหาองครักษ์ของข้า
นึกว่าจะไม่ได้พบเจ้าอีกแล้ว
ใช่
ก็ตั้งใจไว้อย่างนั้น
เกิดอะไรขึ้นที่นี่
ไม่ได้มีแค่ดิกซ์สตรากับฟิลิปปา ที่วางแผนร้ายที่ทาเน็ดด์
พวกเขาสงสัยว่าวิลเกอฟอท์ซ สมคบคิดกับนิล์ฟการ์ด
และเอเมียร์ วาร์ เอมเรส ก็โจมตีทั้งมหาทวีปแบบไม่ทันตั้งตัว
สงครามครั้งที่สองเริ่มแล้ว
เจ้าควรไปซะ ไม่จําเป็นต้องอยู่ฟังข้าที่นี่หรอก
เราต้องพาฝ่าบาทออกไปจากที่นี่
มีเส้นทางของคนวางกับดักสัตว์สายเก่า ตรงที่หมู่บ้านเบี่ยงออกไปในเมิร์ธ
มันจะพาฝ่าบาทไปถึงออกซ์เซนเฟิร์ท
กระหม่อมมีเพื่อนที่มีที่หลบภัยอยู่ที่นั่น เอานี่ให้พวกเขา
- พวกเขาจะพาไปส่งที่เมืองหลวง - ข้าไม่เข้าใจ
แผนเปลี่ยน
- งั้นก็ไปกับข้าสิ - ไม่
- กระหม่อมต้องตามหาครอบครัว - ข้าจะคุยกับพี่ข้าให้
ข้ามีเงินรายปี ข้าจะเอาทุกสิ่งที่เอาไปได้ แค่บอกว่าให้เจอเจ้า...
ฝ่าบาทไม่เข้าใจ
สงครามที่กําลังก่อตัวอยู่ข้างนอก
เทียบไม่ได้เลยกับสิ่งที่เกรอลท์จะปลดปล่อย บนมหาทวีปนี้เพื่อตามหาลูกสาวเขา
กระหม่อมไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป
ให้ข้าไปกับเจ้านะ พิสูจน์ว่าข้าเป็นมากกว่าหน้ากาก
อาจจะได้
หลังจากที่กระหม่อมหาซิริเจอ
เจ้าควรตามหาเกรอลท์ก่อน
ทําไม
ข้าเห็นหอคอยนั่นระเบิด
รู้สึกได้ถึงมันเหมือนคลื่นกระแทก
ข้านึกไม่ออกเลยว่านางจะรอดได้ยังไง
เสียใจด้วยจริงๆ
แม่มด!
กวี...
เป็นอะไรรึเปล่า บาดเจ็บไหม
ซิริอยู่ไหน
มีคนเห็นนางที่ทอร์ลาร่า
แต่... ข้าหาตามซากปรักหักพังแล้วแต่ก็ไม่เจอ
แล้วเกรอลท์ล่ะ
ทริซกําลังพาเขาไปโบรคิลอน เพื่อรักษา
เขาอาจกําลังจะตาย
บ้าเอ๊ย
แบบนี้ไม่ดีเลย
ไม่ดีเลย
เขาต้องการเตียง ไปหาน้ําสะอาดมา เอาผ้ามาด้วย
เอาน้ําสะอาดมา!
ระวังนะ เขาบาดเจ็บสาหัส
ไม่ได้บาดเจ็บ
จะตายแล้วละ ท่านแม่เอธเน
- เขาเป็นใคร - เพื่อนเก่าน่ะ เราต้องช่วยเขา
อย่า...
เสียเวลา...
กับข้าเลย
ไม่เสียเวลาหรอก กวินเบลอิดด์
ผู้วิเศษเพื่อนเจ้าฝากสิ่งนี้ไว้ให้เจ้า
นางฝากบอกเจ้าว่า "มีบางอย่างรอเจ้าอยู่ข้างนอกนั่น"
ซิริลาก็เคยเป็นแขกของเราเหมือนกัน
นางได้พบกับเจ้าไหม
พบแล้ว
แต่ข้าเสียนางไปแล้ว
อะไรกัน
เกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น
เกรอลท์
เยนเนเฟอร์
ทรายแดง
โคราท
เจริญละ
เอาละ
เกรอลท์คงจะบอก ให้เอากระดูกกลับเข้าไปในข้อต่อ
อาจจะพึมพําอะไรสักอย่างเกี่ยวกับ ความทุกข์ยากสร้างตัวตน
แล้วเขาก็คงจะ...
มันอยู่ไหน
ไม่เคยหลงทาง หากันเจอเสมอ
(ภาษาโบราณ)
สวัสดี
สู้เขา ซิริ
สู้เขา
เดินต่อไปนะ
สวัสดี
มีใครอยู่บ้างไหม
ค่อยยังชั่ว
เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
ข้าต้องกลับไปหาพวกเขา
เอาละ
พระอาทิตย์ตกทางทิศตะวันตก
โคราทอยู่ทางตะวันออก
ดังนั้นถ้าข้ามุ่งหน้าไปทางที่พระอาทิตย์ตก ข้าก็จะไปทางทิศตะวันตก
มุ่งสู่ภูเขา
ที่นั่นจะมีที่พักและอาหาร
ฟังดูเข้าท่านะ
เจ้าชายนั่งอยู่ริมทะเล
หน้าแดงเคียงข้างหญิงไซเรนที่รัก
น่าจะตั้งใจฟังตอนที่เมาส์แซค พยายามสอนเรื่องกลุ่มดาว
พวกเขาพยายามตกลงกันอยู่นาน
ว่าใครจะยอมสละดินแดนตน
หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการ
ในชีวัน
และยอมสละอะไรไปบ้าง
พวกเขาจะเป็นห่วง
พวกเขาจะเป็นห่วงมาก
ข้าต้องเดินต่อ
ต้องเดินต่อไป
พบน้ําค้างยามเช้าได้ก่อนที่เงาจะพาดผ่าน
ขอให้จริงเถอะ โคเอน
เจอแล้ว!
ข้าเดินผิดทางมาทั้งคืน
ข้าจะไม่ยอมตายอยู่ที่นี่
นึกแล้วว่าต้องมีใครอยู่ที่นี่
ออกมานะ
ข้าจะหาเจ้าให้เจอ และตามเจ้าออกไปจากทะเลทรายบ้านี่
เจ้าไปไหนแล้ว
อย่าทิ้งข้าไว้ที่นี่คนเดียว!
น้ํา
นี่มันอะไรกัน
เจ้าคือผู้ที่ข้าตามอยู่งั้นรึ
เจ้าคือยูนิคอร์น
เยนเนเฟอร์บอกว่าเจ้ามีอยู่จริง แต่ข้าไม่เคยเชื่อนางเลย
เจ้าช่วยข้าไว้
เจ้าตัวเล็กกว่าที่พวกเขาบรรยายไว้ในหนังสือ
ห้ามแตะต้อง เข้าใจแล้ว
เดี๋ยวก่อน
เจ้าม้าน้อย
เจ้าไปไหนแล้ว
เจ้าม้าน้อย
ทีนี้จะมีใครหาข้าเจอได้ยังไง
จะไม่มีใครหาข้าเจอ
นี่ข้ากําลังจะเป็นบ้ารึ
มองอะไรไม่เห็นเลย
เจ้าจะหลงทางไปตลอดกาล
เจ้าจะอดตาย
ข้ากําลังจะเป็นบ้า จินตนาการถึงยูนิคอร์น
ข้าต้องการอาหาร
ข้าทนไม่ไหวแล้ว
เดี๋ยวก่อน!
อาหาร
เจ้าหญิงไม่ควรประพฤติตัวเช่นนั้นเลย
ท่านแม่
ซิริลาลูกแม่
ข้าอยากให้ท่านอยู่ที่นี่
ข้าคิดถึงท่านมาก
ข้าฝันถึงท่าน
- เราน่าจะได้อยู่ด้วยกันมากกว่านั้น - ใช่
เจ้าใช้เวลาทั้งชีวิต... พยายามหาที่ที่เหมาะกับเจ้า
แต่แล้ว
เจ้ากลับอยู่ที่นี่
ถูกทอดทิ้งอีกครั้ง
ข้าไม่ได้ถูกทอดทิ้ง
เกรอลท์บอกว่าจะตามหาข้า
ไม่เคยมีอะไรเป็นความผิดเจ้าเลยใช่ไหม
คนที่เจ้ารัก ทุกคนในชีวิตเจ้า พวกเขาอยากทําดีที่สุดแล้วกับเจ้า
- แต่ข้าเกรงว่ามันยังไม่พอ - อะไรนะ
อย่าทําเป็นโง่เลย ซิริลา เจ้ารู้เรื่องนี้ดีแก่ใจ
พวกเขาคือครอบครัวข้า พวกเขารักข้า
พ่อเจ้ากับข้าก็เช่นกัน
แต่เจ้า ลูกแม่
คือภาระหนักอึ้ง
ทําไมท่านพูดเช่นนี้
ข้านึกออกเลยว่าเกรอลท์โล่งใจแค่ไหน ที่เห็นเจ้าวิ่งเข้าไปในหอคอยนั่น
บางทีถ้าให้พูดกันตรงๆ เจ้ามันหนักหนาเกินไปสําหรับทุกคน
ไม่ ท่านไม่รู้จักข้า
ท่านทิ้งข้าไป
ท่านขึ้นเรือลํานั้น และไม่พาข้าไปด้วย
ทําไม
ข้าเห็นเจ้าแล้ว ไอ้ตัวแสบ!
รู้สึกไม่ดีเลย
ถูกทอดทิ้ง
อีกครั้ง
เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
พวกเขาไม่รอด
อยากฟังนิทานไหม
- เจ้ามันหนักหนาเกินไป - เกรอลท์กับเยนเนเฟอร์ต้องการข้า
หาที่ที่เหมาะกับเจ้า ตื่นได้แล้ว ซิริลา!
เจ้าทําอะไรลงไป
ภาระหนักอึ้ง
ถูกทอดทิ้งอีกครั้ง
ไม่รู้รึว่าเจ้าอยู่ที่ไหน
แค่เอื้อมมือออกไป
อะไรน่ะ
เคล็ดลับ
อย่ากินจิ้งเหลน
พวกมันมีพิษ
ข้าอยู่ที่ไหน
- เจ้าเป็นใคร - เป็นคําถามที่ดี
ข้าคืออดีต และนี่คืออนาคต
เอาเป็นว่า... อาจเป็นอนาคตก็แล้วกัน
นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่ข้าเห็นอนาคต
ที่นี่ที่ไหน
เดี๋ยวเจ้าอาจจะได้รู้เอง อย่างที่บอก มันคือความเป็นไปได้
อาจเป็นหนึ่งในหลายๆ อนาคต ทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งที่เจ้าตัดสินใจ
ข้ากําลังจะเป็นบ้า
ผู้หญิงที่มีอํานาจถูกตราหน้า ว่าเป็นบ้ามาแต่ไหนแต่ไรแล้ว
มันไร้สาระ
เป็นเช่นนั้นตลอดมา และจะเป็นเช่นนั้นตลอดไป
ประวัติศาสตร์กําลังซ้ํารอย
สิ่งที่เรามีเหมือนกัน คือเป็นเจ้าหญิงบ้าทั้งคู่
ถูกคนที่ควรจะปกป้องเราทอดทิ้ง
และถูกครอบครัวเราเอาเปรียบอย่างหนัก
อย่างน้อยครอบครัวเจ้าก็ยังรู้จักตายเอง แต่ข้าต้องฆ่าครอบครัวข้า
เจ้าฆ่าครอบครัวเจ้ารึ
ที่สําคัญที่สุดคือพ่อข้า ความล้มเหลว
จริงๆ แล้ว ระบบต่างหาก ที่ทําให้ข้าผิดหวังมากที่สุด
พ่อก็แค่เป็นซี่หนึ่งในกงล้อระบบ
ที่ดําเนินมานานหลายชั่วอายุคน
เจ้าคิดว่ามันจะเปลี่ยนไปไหม
คําถามดีๆ อีกแล้ว
ประวัติศาสตร์จะต้องซ้ํารอยอีกกี่ครั้งนะ
ซี่หนึ่งในกงล้อระบบ
บอกอะไรให้เอาไหม
ข้าคิดว่าข้ามีพลังที่จะเปลี่ยนสิ่งต่างๆ ได้
เจ้าไม่ใช่คนแรกที่รู้สึกแบบนั้น
แต่เจ้า สหายข้า
เจ้าอาจเป็นคนสุดท้าย
นี่
ขอร้องล่ะ
อย่าทิ้งข้าไปเลย
ข้ารู้สึกไม่ดีเลย เจ้าม้าน้อย
เวเซเมียร์เรียกสิ่งนี้ว่ากระทะทอด
ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้วว่าทําไม
ขอลูบตัวเจ้าหน่อยได้ไหม
ข้าต้องการรู้ว่าเจ้ามีตัวตนจริง
ก็ได้ ว่าแต่เจ้าต้องการอะไร
นี่ เดี๋ยวสิ
จะไปไหน
เดี๋ยวก่อน
นี่คือสิ่งที่เจ้าอยากให้ข้าดูรึ
เจ้าม้าน้อย ข้าเดินต่อไม่ไหวแล้ว
พลังโกลาหล
ในพื้นดิน
อากาศ
น้ํา
มีทางน้ําไหลผ่านตรงนี้
น้ําจริงๆ
มาสิ เจ้าก็คงหิวน้ําเหมือนกัน ดื่มซะ
ขอบใจนะ ขอบใจ
ได้ ไปเดี๋ยวนี้แหละ
ข้าเล่าเรื่องโรชให้เจ้าฟังรึยัง เจ้าต้องชอบนางแน่ๆ
รอตรงนี้นะเพื่อน
บนนี้ไม่มีอาหารแน่ๆ
น่าขยะแขยง
ไปให้พ้น
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นเพียงภาพลวงตา
กล้าดียังไงถึงใช้น้ําเสียงเช่นนั้นกับข้า
สิงห์น้อยแห่งซินทรา
น่าสมเพช
ท่านไม่มีตัวตน
- ข้ารู้ - ไม่รู้รึว่าเจ้าอยู่ที่ไหน
สุสานที่ใหญ่ที่สุดในมหาทวีป
ท่านอยากให้ข้าตายรึ
ข้าอยากให้เจ้า
ตื่นเสียทีโว้ย
ตื่นได้แล้ว ซิริลา!
ผู้คนกลัวเจ้า
ตั้งใจจะใช้เจ้าเพื่อเป้าหมายของพวกเขาเอง
ในขณะที่คนที่เจ้ารักล้มตายอยู่ข้างทาง
แล้วเจ้าทําอะไรบ้างเพื่อเตรียมรับสงคราม
เจ้าทําอะไรบ้าง
ไม่มีเลย
ไม่ทําอะไรเลย!
ตอนที่ความตายมาเยือนข้า มันเป็นไปตามเงื่อนไขของข้า
นั่นคือสิ่งที่ผู้นําที่ดีทํา พวกเขายืนหยัดสู้กับศัตรู
แต่เจ้าซ่อนตัวมาตลอด
เจ้าไม่ได้ทําอะไรเลย
และตอนนี้เจ้าก็มาหลบอยู่ในทะเลทรายแห่งนี้
- ยอมรับเถอะ - ไม่
ท่านทําให้ตัวเอง
และซินทรากลายเป็นผุยผงและถูกลืม
ท่านถูกความโอหังและความกลัวครอบงํา
และแทนที่จะช่วยคน ท่านกลับพาเข้าสู่วงจรความรุนแรง
ท่านปล่อยให้ประวัติศาสตร์ซ้ํารอย
ท่านฆ่าคนแบบข้า
ท่านทําเลือดเอลฟ์สาดกระเซ็น
เลือดของข้า
แล้วได้อะไรขึ้นมา
สุดท้ายความตายก็มาเยือนท่านอยู่ดี
มันต้องมีวิธีอื่นสิ
เจ้าคิดจริงๆ เหรอว่าคนอย่างเจ้า
จะเปลี่ยนสิ่งที่คนมากมายนับไม่ถ้วน ไม่สามารถเปลี่ยนได้
เจ้าควบคุมอะไรไม่ได้หรอก
หุบปากซะ!
บ้าเอ๊ย!
อีกสักเคล็ดลับไหม
อย่าชกก้อนหิน
- สงสัยอยู่เลยว่าจะเจอเจ้าอีกไหม - คิดถึงข้าแล้วรึ
ข้าไม่รู้จักเจ้า
บทสนทนาเดียวที่ข้ามีคือกับจิตใต้สํานึกข้าเอง ที่ยุยงให้ข้าฆ่าตัวตาย
แน่ใจได้ยังไง ว่าข้าไม่ได้พยายามทําแบบเดียวกันอยู่
ก็ยังไม่แน่ใจหรอก
เจ้าบอกว่าข้าอาจเป็นคนสุดท้าย ที่จะเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ
- หมายความว่ายังไง - เจ้ารู้ว่าเจ้าทรงพลัง
เป็นอีกเรื่องที่เรามีเหมือนกันรึเปล่า
ข้ามีพรสวรรค์ในการดึงดูดเพื่อนเสมอ
ข้าควรได้เป็นราชินี
แต่เมื่อพ่อข้าไม่ยอมมอบ ชะตาชีวิตอันสูงส่งของข้าให้ข้า
ข้าจึงตัดสินใจระดมพลชาวบ้าน
และด้วยความช่วยเหลือของพวกเขา ข้าก็เอาสิ่งที่เป็นของข้าโดยชอบธรรมคืนมาได้
ด้วยวิธีเดียวที่ข้ารู้ว่า จะเป็นการส่งสารที่ไม่มีวันลืมลง
เลือดและไฟ
ข้าเคยได้ยินเรื่องนั้น
เหมาะเจาะเลย เพราะท้ายที่สุด
พวกเขามัดข้าไว้กับเสา และเผาข้าทั้งเป็น
เจ้าคือฟัลก้า
เรื่องราวเล่าขานว่าเจ้าเป็นปีศาจ
ปีศาจเอลฟ์ต้องคําสาป
เรื่องราวที่ถูกแต่งขึ้น เพื่อโน้มน้าวให้เด็กซนทํางานบ้านน่ะสิ
สุดท้ายแล้วมันง่ายกว่ามากที่จะเฉือนหูข้าให้แหลม
แล้วปล่อยให้ตัวเองเป็นอย่างที่พวกเขากล่าวหา
เพื่อความเรียบง่าย
เจ้าทําให้ถนนทั้งสายเต็มไปด้วยเลือด
เลือดของใครล่ะ
เลือดของคนที่อยากจะหลอกใช้ช้าหรือฆ่าข้า
เจ้าคิดว่าตัวเองถูกสาป
แต่รู้ไหมว่าข้าเห็นอะไรเวลามองเจ้า
อะไร
เด็กคนนึง
ที่ถูกครอบครัวของนางเองเล่นงานจนย่อยยับ
พวกเขาโกหกเจ้าและทําให้เจ้าอ่อนแอ
พวกเขาทําให้เจ้ารู้สึกอับอาย แทนที่จะภาคภูมิใจ
เกลียดตัวเองแทนที่จะรัก
หวาดกลัวแทนที่จะยอมรับ
เจ้าฆ่าพ่อตัวเอง เจ้าก่อกบฏ
แต่จริงๆ แล้วเจ้าต้องการอะไรกันแน่
ข้าต้องการอิสรภาพ ที่จะรู้สึกถึงความโกรธแค้นของข้า
ที่จะหยุดความรู้สึกอับอาย ในสิ่งที่ข้าควบคุมไม่ได้
เจ้าอยากเปลี่ยนระบบรึ เจ้าหญิงซิริลา
เผามันให้ราบสิ
สวัสดี
ไม่รู้ว่าข้าจะอยู่ที่นี่ได้อีกนานแค่ไหน
ข้ารู้
อีกไม่ไกลแล้ว
มีบางอย่างผิดปกติ
ข้ารู้สึกถึงอะไรบางอย่าง
แย่แล้ว
ไม่นะ!
ไปให้พ้น!
เจ้าม้าน้อย
เจ้าต้องให้ข้าช่วยเจ้านะ
นี่ สิ่งนี้อาจช่วยได้
ขอร้องล่ะ
ไปกันเถอะ
เราต้องไปต่อเพื่อความอยู่รอด
ไม่ต้องกลัวนะ ข้าจะดูแลเจ้าเอง
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
เจ้าม้าน้อย เจ้าจะไม่เป็นไรนะ
เจ้าไม่เป็นไรนะเพื่อน
ข้าจะดูแผลให้เดี๋ยวนี้แหละ ตกลงไหม
บ้าเอ๊ย!
ไอ้สถานที่เส็งเคร็งไร้ชีวิตบ้านี่!
โธ่ เจ้าหญิงผู้อับจนหนทาง
ข้าไม่ได้อับจนหนทาง
แต่ที่นี่ไม่มีอะไรเลย ไม่มีอะไรให้ข้าใช้ร่ายมนตร์ได้เลย
นึกว่าเจ้าเคยบอกว่าเวทมนตร์มีอยู่ทุกที่เสียอีก
ไม่ได้ มันเป็นสิ่งต้องห้าม
ใครห้าม
เยนเนเฟอร์บอกว่ามันอันตราย
อะเร็ททูซาห้ามใช้มัน
ข้าเห็นแล้วว่ามันส่งผลยังไงกับผู้คน
ข้าแค่จะบอกว่า นี่คือเรื่องดีๆ เรื่องนึง ที่เจ้าใช้พลังของเจ้าทําได้
ไม่อย่างนั้นเจ้าสัตว์ตัวนี้ที่เป็นเพื่อนเจ้าก็จะตาย
ถ้าเจ้าไม่ช่วยมัน
ไม่เคยมีใครสอนข้าว่าทํายังไง
แค่เอื้อมมือออกไป
แล้วยอมรับไฟมา
- เดี๋ยวก่อน - อย่า!
ผู้ที่กลัวสิ่งที่เจ้าเป็นคือตัวถ่วง
ปล่อยพวกเขาไป
รู้สึกดีมากเลยใช่ไหมล่ะ
เหลือเชื่อจริงๆ ที่เจ้ามีพลังนี้อยู่ในตัวมาตลอดชีวิต
รู้สึกง่ายมาก
รู้สึกดี
ใช่
ข้าคือเครื่องพิสูจน์
ตอนที่เปลวไฟคลอกหน้าข้า
ข้าไม่ได้กรีดร้อง
แต่ข้าใช้คําสาปที่ทุกคนบอกว่ามีอยู่ในตัวข้า
คําสาปเดียวกับที่อยู่ในตัวเจ้า
ประวัติศาสตร์กําลังซ้ํารอย
เพียงแต่มันไม่ใช่คําสาป
มันคือพรสวรรค์
ที่พวกเขาอยากหลอกใช้เจ้าเพื่อให้ได้มันไป หรือทําลายเจ้าข้อหาที่มีมัน
พวกเขาฆ่าลาร่า ดอร์เรนเพราะอย่างนั้น
เผาข้าทั้งเป็นเพราะมัน
แต่เจ้า ซิริลา...
เจ้าแตกต่าง
เจ้าจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง
จะมีช่วงเวลาแห่งการปรามาส
จากนั้น ในตอนท้าย เจ้าจะเอาสิ่งที่เป็นของเจ้าคืนมาได้
ความโกรธเกรี้ยวของเจ้าเป็นสิ่งที่ชอบธรรม
การแก้แค้นของเจ้าคือความยุติธรรม
พวกเขาสมควรได้รับความทุกข์ทรมาน ทําให้พวกเขาทรมานเลย
คนที่เจ้ารักจะหักหลังเจ้าด้วยเช่นกัน
หลอกเจ้า
เจ้าจะเป็นเบี้ยของพวกเขาเสมอ
สัมผัสถึงความโกรธของเจ้าสิ บุตรของสายเลือดโบราณ
สัมผัสความสุขของการปลดปล่อย
เจ้าพูดเองนะ
เจ้าไม่ต้องการใคร
สัมผัสความสุขของการปลดปล่อย
เจ้าจะเป็นเบี้ยของพวกเขาเสมอ
สัมผัสความโกรธของเจ้า
ข้าจะไม่หักหลังพวกเขา
พวกเขามีแต่จะถ่วงความเจริญเจ้า
นี่คือพลังของเจ้า
เวทมนตร์มีอยู่ทุกที่
ชะตากรรมของเจ้า
ข้าไม่ต้องการมัน
- เจ้าต้องการ... - ข้าไม่ต้องการมัน!
- มันคือคําทํานาย - ได้โปรด หยุดเถอะ
- อย่าทําแบบนั้นนะ - ข้าขอสละพลังของข้า
หลีกไป ขอข้าดูหน่อย
- ใช่นางจริงๆ - จะแน่ใจได้ยังไงว่าใช่นาง
เจ้าเจอเด็กผมสีขี้เถ้า ตาสีเขียว
ริมทะเลทรายบ่อยนักรึ
เจ้าโง่ไร้กึ๋น
นี่แหละเด็กสาวที่เขาตามหา
ไม่ต้องพูดแรงขนาดนั้นก็ได้ เจ้าสองคน อุ้มนางขึ้นมา
เป็นไงเป็นกัน
ข้ารู้ว่าเจ้าอยู่ตรงนั้น
และข้ารู้ว่าข้าไม่เป็นที่ต้อนรับ
แต่เพื่อนข้าอยู่ที่นี่
หันกลับไปเดี๋ยวนี้
ไม่อย่างนั้นก็ตายอยู่ตรงนั้นซะ
เจ้ามนุษย์อัปลักษณ์
คําด่าทอไม่อาจทําร้ายร่างกายข้าได้
แต่ว่ามัน... เจ็บจี๊ดถึงหัวใจ
ข้าเป็นเพื่อนกับเกรอลท์
หมาป่าสีขาว
กวินเบลอิดด์
ขอร้องล่ะ
งั้นข้าจะรอให้เขาออกมา
ความรักที่ข้ามีให้เจ้าจะไม่มีวันสิ้นสุด
และดอกไม้ดอกนี้ที่เจ้าทิ้งไว้ จะไม่มีวันตาย
จะไม่มีวันมลาย
เพราะ... เอตตาเรียลคนสวยของข้า
ดอกไม้ดอกนี้ที่ดูเป็นเงาเพราะหยาดน้ําค้าง
ที่จริงมันเปียกชุ่มไปด้วยหยาดน้ําตา
และดอกไม้ต้องมนตร์ไม่เคยเหี่ยวเฉา...
เลิกร้องเพลงได้แล้ว กวี
เขาต้องการเจ้า อย่ามัวชักช้า
โอ้โฮ
ไม่คิดเลยว่าจะมีคนมากขนาดนี้
ข้านึกว่านางไม้อย่างพวกเจ้า จะแบบว่า... อยู่กันเฉพาะพวกเจ้า
แล้วก็แบบว่า...
เป็นกลุ่มที่ไม่ยอมรับผู้ชาย
อะไรทําให้เจ้าเปลี่ยนใจรึ
สงคราม
เจ้าให้ที่หลบภัยพวกเขา
เขาอาการไม่ดีนะ
เกรอลท์!
ใส่เสื้อผ้าอยู่รึเปล่า
เขาชอบเปลือยตลอด
นี่ ข้ารู้นะว่าท่านตื่นเต้นมากที่จะได้...
โอ้พระ... เชี่ย
มีข่าวอะไรไหม
ไง
ไหวไหม
ข้าคิดว่าทริซรักษาท่านแล้วซะอีก แต่ใช่
ข้ามีข่าว แต่ท่านเป็นยังไงบ้าง เดินไหวไหม
เรื่องเยนรึ หรือซิริ
- เยนเนเฟอร์สบายดี นางปลอดภัย - ซิริไม่ปลอดภัยรึ
ซิริไม่เป็นไร
นางไม่เป็นไร นาง...
ข้าขอโทษ เกรอลท์
ซิริหายตัวไป
เยนเนเฟอร์กําลังตามหานาง แต่นิล์ฟการ์ด พวกมัน...
ข้ารีบตรงมาจากทาเน็ดด์ ทันทีที่ได้ยินว่าท่านอยู่ที่นี่
ใช้เส้นทางแซนด์ไพเพอร์เก่าของข้า
มีหมู่บ้านนึง
อยู่นอกร็อกเกวีน และ...
พวกมันทําลายที่นั่น... ราบเป็นหน้ากลอง
ข้าพยายามตามหาผู้รอดชีวิต
แต่พวกมันพร้อมฆ่าทุกคนเพื่อตามหานาง
เห็นได้ชัดว่ามันได้ผล
พระราชาประกาศการเฉลิมฉลองแล้ว
นางกําลังไปนิล์ฟการ์ด
เจ้าชายนั่งอยู่ริมทะเล
หน้าแดงเคียงข้างหญิงไซเรนที่รัก
พวกเขาพยายามตกลงกันอยู่นาน
ว่าใครจะยอมสละดินแดนตน
ไปสู่โลกบาดาล
มาอยู่โลกบนดิน
ใครจะยอมแพ้ก่อนและเมื่อไร
หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
ใช้ชีวิตอยู่กับรักแท้นั้น
จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการในชีวัน
และยอมสละอะไรไปบ้าง
ทะเลเปียก ชายหาดแห้งผาด
ที่ที่พวกเขาพบกันคือที่ที่พวกเขาพักกาย
แต่อยู่ที่ใด พวกเขาบอกไม่ได้
น้ําลง ตอนนี้ทั้งคู่รู้แล้ว
ไปสู่โลกบาดาล
มาอยู่โลกบนดิน
ใครจะเปลี่ยนแปลงและปล่อยวาง
หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
ใช้ชีวิตอยู่กับรักแท้นั้น
จงไตร่ตรองทุกอย่างที่ต้องการในชีวัน
และยอมสละอะไรไปบ้าง
เขาตัดสินใจอยู่ริมทะเล
ขอบฟ้าสีแดงขมุกขมัว
เพราะในที่สุดนางก็ทําให้เขาเห็น
ว่าบ้านเขาอยู่ท่ามกลางไซเรน
ไปสู่โลกบาดาล
เขารู้ว่ามันมีค่าเพียงใด
ที่เอาเท้าไปแลกเป็นหางปลา
หากเป้าหมายของเจ้าคือสวรรค์
แค่กระทุ้งความรักของเจ้าเต็มกําลัง
หากเขาจมสู่ความมืดมนของคืนค่ํา
จงยอมรับการเสียสละของเขา
คําบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล