Ciri!
Już się go nie boję.
Jesteś jedynym człowiekiem, jakiemu ufam.
Zapłacisz za to.
Nilfgaardzka szumowino.
Znam cię, odkąd głos ci zmężniał. Zawsze wstawałeś przed świtem.
Mój panie.
Chciałem cię powitać z powrotem.
Mam dla ciebie misję.
Nie…
Nie spodziewałem się kolejnego zadania tak szybko.
Nie? Bez wahania zrobiłeś to, o co prosiłem, a potem…
posprzątałeś.
To ostatecznie dowodzi, że jesteś gotowy.
Masz do dyspozycji całe zaopatrzenie. Broń, transport, ludzi…
Ale musimy działać szybko.
To…
ambitna misja.
Francesca nie będzie łatwym celem.
Może zwerbujemy Fri…
Fringillę?
Co się z nią stało?
Nie żyje.
A ja mam ciebie.
Mówiłeś, że umiesz rozpoznać dobrego przywódcę.
Jak?
Skąd wiesz, że postępujesz słusznie?
Gdy zakończysz swoją misję, będziemy mieć wszystko, czego pragnęliśmy.
Północ legnie u naszych stóp,
a ja będę miał u boku córkę.
Tam, gdzie jej miejsce.
Przestań o wszystko pytać.
Zaakceptuj to, co wspólnie osiągnęliśmy.
Wyruszasz dzisiaj.
Zaczniemy od tradycyjnego balu.
Tylko mi się wydaje, czy ona jest jak uporczywy grzyb?
Opracujemy północny sojusz przeciwko Nilfgaardowi.
Zdrajczyni na czele sojuszu tylko podsyci podziały.
Właśnie.
Niech mówi.
Twierdzi, że chce pomóc. Wierzę jej.
Musimy zapomnieć o naszych sporach,
żeby wspólnie bronić Verden, Kaedwen, Temerii, Aedirn, Lyrii…
- Błagam! - I Redanii!
Redania działa we własnym interesie, kompletnie ignorując innych.
Yennefer to doskonale rozumie.
Redania ma największą armię na Północy.
Nawet połączone oddziały Foltesta i Henselta
nie dorównują armii Vizimira.
Uważamy, że Filippa Eilhart przekona swojego króla.
Uważamy?
My, czyli kto?
Yennefer ma moje pełne poparcie.
No jasne, że ma!
Jeśli mogę…
Chcę wam wszystkim podziękować.
Nie tylko za waszą współpracę teraz…
ale też za wybaczenie przeszłości.
Konklawe to początek drogi do odzyskania waszego zaufania.
Jeśli mamy zjednoczyć Kontynent,
i żeby było jasne,
musimy to zrobić,
zbudujmy porozumienie.
Koniec podziałów.
Koniec tajemnic.
Wszyscy możemy stać się lepsi.
Dla Bractwa.
Jak grzyb.
WIEDŹMIN
Czułam, jak chwyta mnie za ramię.
Widmo nie powinno tego potrafić.
Istnieje teoria, że monolity to przejścia do innych sfer,
a twoja moc jest kluczem, który je otwiera.
W Kaer Morhen przeniosłaś nas do sfery, w której przebywa Dziki Gon.
A wychodząc, nie zamknęłam drzwi.
Świetnie.
Czyli muszę jechać do Aretuzy?
Mówiłeś, że to niebezpieczne przez to, co widziałeś w zamku.
Tak będzie najlepiej dla wszystkich.
Niech będzie.
Co się stało?
Czemu nie chcesz tam iść?
Bo pełno tam złośliwych kobiet,
które tylko plotkują, upijają się i…
Powiedziałam Yennefer kilka słów za dużo.
Wybaczy ci.
A jeśli nie jestem dość dobra?
Władasz niezrównaną mocą.
- Musisz tak mówić. - Ciri.
Nie żebym się na tym znał,
ale może boisz się swojej mocy?
Może…
jeśli zaakceptujesz swoją moc i to, kim jesteś,
będziesz mogła jej używać, kiedy zechcesz.
I zamykać za sobą wszystkie drzwi.
Rozsyłamy zaproszenia po całym Kontynencie.
Jutro zaczną spływać odpowiedzi.
Jak na kogoś, kto gardzi polityką, jesteś w niej świetna.
To osobiste pobudki, tylko w innym opakowaniu.
Jeśli dzięki temu będziemy bezpieczni, to warto.
Rada zgodziła się na konklawe.
Nie musisz się już płaszczyć.
- To coś nowego. - Prezent od Vilgefortza.
On mówi, że dla ochrony. Ja mówię, że z miłości.
Czuję to.
Filippa gdzieś właśnie przewraca oczami.
Nigdy nie rozumiałam, co was poróżniło.
Byłyście tak blisko.
Nie ma czego rozumieć.
Przyjaźnie się kończą.
W takim razie osobiście wręczę jej zaproszenie.
Płaszczenie się to najszczersza forma manipulacji.
Tissaio.
Kolejna nowicjuszka zniknęła. Elizabet.
Jej pokój jest pusty.
Wszystkie pokoje są puste.
Na czas konklawe nowicjuszki są w Loxii. Na pewno nic jej nie jest.
Widziałam krew. A jeśli jest ranna?
To potrzebujemy mniej niezdarnych nowicjuszek.
Yennefer, oby twoja podopieczna sobie poradziła.
Geralt przyprowadzi Ciri.
Mówił mi, co wydarzyło się w Kaer Morhen.
Dziękuję.
Robię to wszystko dla niej.
- Cześć! - Cześć.
Hej.
Nie widziałem cię od…
Od…
- Od zbyt dawna. - Tak.
Przyjechałeś na konklawe?
Oficjalnie tak.
A nieoficjalnie przyjechałeś po wciągające lektury.
Twoje potajemne wycieczki do biblioteki są bardziej ekscytujące?
„Ekscytujące” to nie jest odpowiednie słowo.
Szukam zaginionych nowicjuszek.
Na moim roku też kilka się wystraszyło.
Znam te dziewczyny.
To wygląda na coś innego.
Wszystkie są półelfkami. To nie może być przypadek.
O czym myślisz?
- Myślę, że je uprowadzono. - Coś nie daje mi spokoju.
Niedawno podróżowałem ze Scoia’tael, chciałem pomóc elfom.
Ale wpadli w taki sam cykl przemocy, jakim wcześniej ich gnębiono.
Księga, której szukam, Księga monolitów,
to klucz do podróżowania między sferami.
Myślałem, że dzięki niej przerwę ten cykl.
I dam elfom schronienie daleko stąd.
Ale ktoś w Aretuzie mnie ubiegł.
A jeśli ten, kto porywa dziewczęta,
planuje użyć księgi, aby wygnać elfy?
Na dobre.
Promy linowe są powolne.
Powrót do Gors Velen wierzchem potrwa dłużej.
Poza tym już mamy załatwiony transport.
Moja ulubiona kieszonkowa księżniczka. Jak się masz?
Jak idą lekcje?
Lepiej nie poruszaj tego tematu.
Nie pyta o mnie,
tylko o twoje lekcje uśmiechania się.
- Wciąż trwają. - Widać.
- Nie jesteś na pokładzie? - Szyper nie ruszy.
Jest przekonany, że w wodzie czai się potwór.
Możemy ominąć zatokę?
- To wydłuży podróż. - Poza tym jesteśmy wiedźminami.
Czyżby?
Sądząc po porze roku i głębokości morza w tym regionie,
to nie będzie nic groźnego.
- Może kelpie… - Ciri…
Skupialiśmy się na mojej magii. A umiejętności łowieckie?
Muszę umieć sama się obronić.
Nie chcę, żeby nauka poszła w las. A ty?
Jeśli zabijemy potwora, przyjmiesz to jako zapłatę za transport?
Umowa stoi.
Tak.
Lekcje się opłaciły!
Tak jakby.
Dobrze, żem cię spotkał, wiedźminie.
Ta bestia jest jak wrzód na tyłku.
Pracować się nie da.
Jakby tego było mało, znów grasuje Dziki Gon…
Jesteś za stary na takie bajki, Pluskolcu.
Gadasz jak moja żona.
Sam go widziałem.
Na niebie nad tą wieżą na Thanedd.
Zleciał na ziemię. Był tutaj.
Prawdziwy i potężny.
Czego tu szuka? Co to może znaczyć?
Dziki Gon to zwiastun wojny, panienko.
Nie widuje się go wśród ludzi. Tym razem jest inaczej.
Ludzie przeciwko niziołkom. Krasnoludy przeciwko elfom.
To będzie krwawa rzeź. Nikt nie ocaleje.
Ale wróżby najlepiej zostawić wróżbitom.
Dziś mamy spokojny dzień.
No chyba mnie chuj jasny strzeli.
Kto to jest?
No proszę, to było…
ładniutkie.
Miło mi, Valdo Marxie.
- Witaj, Johan. - Jaskier.
- Miło cię widzieć. - Właśnie.
Panie Marx, cóż za zaszczyt! Ja i moja żona pana uwielbiamy!
Cała przyjemność po mojej stronie, miły panie.
Mojej trupie się spieszy. Ile płacimy za przeprawę?
Wy? Połowę ceny!
Ja pieprzę, połowę… Żartuje sobie?
Od razu dzień jest milszy.
Rozumiemy, skąd ten pośpiech z konklawe
i dlaczego jest takie ważne.
Rada utworzy bezpieczny portal, żebyś mogła szybko przeskoczyć do Redanii.
Zamaskujemy twój ślad, gdyby tamten czarodziej cię śledził.
Skąd pewność, że to mężczyzna? Kobiety też bywają wredne.
Jaki jest twój cel?
Poza tym, że pomogę waszej lichej organizacji
odzyskać pozory kontroli, zanim Nilfgaard zniszczy Kontynent?
Tissaia zawsze będzie cię chronić.
Ale gdy tylko namieszasz, to ona po tobie sprząta.
Nie chcę, żeby znowu cierpiała.
Jeśli masz jakiś ukryty cel,
jeśli chcesz ją wykorzystać i znowu porzucić,
od razu się przyznaj.
Niczego nie ukrywam.
Nie dałabym rady.
Ona zna mnie na wylot.
A ja znam ją.
Z czasem złagodniała.
Jest bardziej ufna.
Otwarta.
Przyznam, że cieszy mnie to, jaką osobą się przy tobie stała.
Twoja dobroć jest…
niepokojąca.
Kondukt już ruszył. Twój portal czeka.
Chodźmy.
Dotrę do dowódcy marynarki w trzy dni.
W dwa. Od tego zależą losy Kontynentu.
- Zapamiętałeś? - Mam złotą głowę i żelazną dupę.
To na koń, udowodnij to.
Nasi szpiedzy donoszą, że w Nilfgaardzie Rience również jest tajemnicą.
Cała komunikacja odbywa się przez kobietę bez głosu.
Co za ironia.
Jesteś spięta. Obawiasz się, że się mylimy?
Nie, nasze informacje są pewne.
Kwestie osobiste?
Chcę ostatecznych odpowiedzi, zanim wpadniemy na zjazd Bractwa
i zaczniemy oskarżać innych.
Co mówi się tutaj?
Fala współczucia dla królowej umocniła naszą pozycję.
Nawet król Demawend proponuje sojusz.
Wkrótce wszystkie królestwa Północy będą na nasze rozkazy.
Dobra robota.
Tam.
Oceniając po rozmiarze i gęstości zmarszczek,
sądzę, że to żagnica.
Ma twardą skórę pokrytą kolcami.
Ciężko ją przebić, poza miejscem na szczycie czaszki.
Jeśli ją do siebie zwabimy, możemy uderzyć z góry,
a promowi i pasażerom nic się nie stanie.
Prawda?
Prawda.
Zakładam, że ciekawi cię, co tu robię.
Przegrałbyś ten zakład, Valdo.
Szykuje nam się wyjątkowy występ.
Na przyjęciu stulecia.
Dla samej śmietanki.
Czarodziejka Sabrina Glevissig zaprosiła mnie osobiście.
Podziwia oba moje instrumenty. Łapiesz, o czym mówię?
Ona coś pewnie złapała.
Gdybyś tylko miał to, mógłbyś do mnie dołączyć.
Żal mi cię.
Żałować możesz wyłącznie siebie, Valdo.
Zlecono mi niezwykle ważkie zadanie.
Stawka jest bardzo wysoka.
Poprosiła mnie sama czarodziejka Yennefer z Vengerbergu.
Stoi wyżej od twojej. Wysadziła Sodden.
Nie strachajta się. Jest wiedźmin na pokładzie.
Strach? Ten grubiański łotr jest mi obcy.
Trzymasz się, Jorma? Przynieść ci nowe portki?
Pomówmy o tym, dlaczego masz problemy ze swoją magią.
Wolę pomówić o tym, jak imponują ci moje wiedźmińskie umiejętności.
Uparciuch.
Sądziłam, że jeśli nauczę się magii…
będę lepszą przywódczynią.
Ale może moja babka miała rację.
Może lepiej rządzi się z pomocą stali.
Jako wiedźmin
przyjmę zapłatę od każdego, nieważne skąd pochodzi.
Narody to niewidzialne podziały, którym przypisuje się jakieś znaczenie.
Ale to życie…
Życie ma prawdziwe znaczenie.
To ciepła skóra i bijące serce.
Pozbawiamy go tylko w ostateczności.
Prawość łatwo przeradza się w gniew.
Sprawiedliwość łatwo przekuć w pogardę.
Jeśli chcesz być królową,
to bądź królową.
Myślę, że będziesz niesamowita.
Zebraliśmy się tu,
by uczcić pamięć
mojej ukochanej królowej Hedwig.
Dla wielu była surową i odległą postacią.
Ale dla mnie w jej postawnym ciele biło ogromne serce.
Chcę z tobą pomówić.
- To kiepski moment. - Choć jałowa jak Korath…
Gdyby tak było, nie rozmawiałybyśmy.
…byłaś dla mnie jak matka.
Spodziewałam się, że Tissaia wyśle zaproszenie na wasze przyjęcie.
Mogłaś dać znać, zabezpieczyłabym zamek przed ogniem.
Czyli wiesz o konklawe.
Jesteśmy redańskim wywiadem. Wiemy, co jadłaś na śniadanie.
Wiem, że nie jesteś z Bractwem w dobrej komitywie.
Ale akurat Redania powinna rozumieć powagę sytuacji.
Musimy zjednoczyć się przeciwko Emhyrowi.
A jak idą poszukiwania Rience’a?
Ładna mówka. Odkryj karty, to pokażę ci swoje.
Nie myślmy o nim.
Na razie domagam się zemsty na tych nilfgaardzkich łotrach!
Ruszymy do boju
prowadzeni przez wspomnienie żelaznej postawy mojej królowej…
I to już dziś!
Natychmiast! Idźcie, szykujcie się!
W waszych domach!
Zdradziecka elfia czarodziejka.
Właśnie wychodziła, Wasza Wysokość.
Przybyłam złożyć ci najszczersze kondolencje, mój panie.
Zapewniam, że incydent w opactwie był pomyłką.
Służba władcy jest powołaniem każdego maga.
Chciałam też zaprosić Filippę
na Konklawe Magów jako gościa honorowego.
A ona nie przyjmuje zaproszenia.
W tych czasach monarchowie potrzebują niezawodnej ochrony.
Bractwo ją zapewnia.
- Zupełnie niepotrzebnie. - Tylko spójrz na swoją żonę, panie.
Nalegam, żeby wzięła udział.
Dijkstra również.
I Radowid. Nie przyjmę odmowy.
Nie sugeruję wcale, że pogodziłam się z tym rozwiązaniem,
ale co zrobisz, jeśli pójdę do Aretuzy?
Ruszysz za Rience’em?
Nie chodzi tylko o niego.
O to, co widziałeś w zamku?
Możesz mi zaufać.
Sam jeszcze tego nie rozgryzłem.
Raz, dwa, trzy.
Kokietka i jej czar
Najgorsza z mar
- Mnie usidliła… - Ja pierdolę.
Poważnie?
Mój były to był ktoś
Paskudny gość
Precz go posłałam!
Byczek i jego róg
Zwalił mnie z nóg
I wnet załamał
Marzę tylko o
Tym zaklęciu, co
Z nieba zesłali, bo
- Serce me łka - Możecie się uciszyć?
- Rozdrażnicie żagnicę. - Eliksir, co przywróci…
Zamknijcie się!
Rozdrażnicie żagnicę.
O to chodzi, złotko. Jesteś pewna, że to żagnica?
Słyszałem o nich piosenkę. One nie potrafią pływać.
Dowiemy się, gdy ją znajdziemy.
Wrogów trzeba trzymać blisko.
Nic o tym nie wiem.
Bo wszyscy mnie uwielbiają i nie mam żadnych wrogów.
Miecze!
Ciri, miecz!
Myślałam, że mają skrzela jak zeugl.
Teraz już wiesz.
Twój miecz jest dobrze wyważony.
Bo to lepszy miecz.
Polowanie na potwory nie jest łatwe.
Dostosowałaś się do sytuacji.
Jestem z ciebie dumny.
Znajdźmy Yennefer.
Yennefer.
Geralt.
Gdzie jesteśmy?
Gdzie jest Ciri?
- Mamy mało czasu. - Myślałam, że jest z tobą.
Co się stało?
Co się dzieje?
Co to było?
Yen!
- Wszystko w porządku? - Portal był wypaczony.
Jakby ktoś go przechwycił.
Nie dramatyzuj.
Ostatnio Tor Lara emituje dziwne częstotliwości.
Jakaś retrogradacja.
Nie, zaatakowano mnie.
Za pomocą iluzji.
Były tam ruiny ze stelacytu…
i czarne morze.
- Muszę pomówić z Tissaią. - Nie.
Coś się tu dzieje. Coś groźnego.
Wiem, że chcesz, aby konklawe nas zjednoczyło,
ale musisz uważać, komu ufasz.
Jak wszyscy.
Pozwól.
Yen.
Sprowadzanie tu Ciri
to zły pomysł.
Moc Ciri nie jest ani dobra, ani zła.
- Sama ukształtuje swoje przeznaczenie. - Nie o tym mówię.
Chodzi o jej krew.
Tak, jest elfką.
Ja również.
Wiesz, kiedy byłam niebezpieczna?
Kiedy byłam zdesperowana, bezsilna i samotna.
Dopóki przy niej jestem, nie pozwolę, żeby spotkało ją to samo.
Stelacyt…
Jeszcze nie jest za późno.
Możemy wyjechać gdzieś daleko. Uprawiać ziemię, zabijać monstra.
Ciri…
W zamku były dziewczęta, które wykorzystywano do eksperymentów.
Stopiły się w stertę ciała, żył i krwi.
Tylko jedna przeżyła.
Ma na imię Teryn.
I wierzy, że jest tobą.
W jakim sensie?
Ktoś przeszczepił twoje wspomnienia
do jej umysłu.
Ten, kto wynajął Rience’a, planuje cię zmanipulować
i wykorzystuje te kobiety jako obiekty badań.
Niczego tak nie pragnę jak wrócić do normalnego życia.
Nie możemy dopuścić, żeby skrzywdzili więcej kobiet.
Dowiemy się, kto za tym stoi.
Dlatego musimy jechać do Aretuzy.
Ja żyję!
Moglibyśmy pójść gdzie indziej.
Nie.
Nie mam ochoty.
Gregorze, nalej mi.
- Jak to nie będzie piwa dwa tygodnie? - Mówię, że mnie suszy.
Co my mamy zrobić bez piwa?
Aretuza osuszyła nasze piwnice.
Wszyscy magowie tam będą. Wiesz, jak oni chleją.
Nawet nie mów.
Przynajmniej ja nie jestem magiem.
A to jeszcze nie wszystko.
Szlaki handlowe nie są bezpieczne.
Podobno kutry znikają na całym zachodnim wybrzeżu.
- Wojna wisi w powietrzu. - Kutry?
Kto tu ładuje te kwiatki?
Teraz się zamkniesz?
Zobaczymy.
W międzyczasie opowiadaj o kutrach.
Borys, zła tonacja.
Przybyli nasi nieustraszeni wędrowcy.
Widać sporo przeszliście.
Ależ potwornie śmierdzicie.
Co się działo z tobą, Yen?
Wszystko dobrze?
Tak. Opowiem wam później.
Właśnie, mamy kilka spraw do omówienia.
Witaj, wiedźmo. Pewnie się wstydziłaś
zaprosić takiego znanego barda jak ja, by śpiewał na waszym przyjątku,
ale daję tylko znać, że chętnie przyjmę to drugie
bardzo ważne zlecenie, o którym mówiłaś.
Doskonale. Będziesz dziś doglądał Ciri.
- Co? - Przecież się zgrywałem.
Nie powinnam była wyjeżdżać.
Przepraszam.
Nie powinnam była dawać ci powodu do wyjazdu. To ja przepraszam.
Niech to będzie ostatni raz.
Jaskier, mógłbyś?
Tak, oczywiście. Chodź, młoda.
Może opowiesz mi o tym, jak zabiłaś morską bestię.
Sama, samiuteńka. Podczas gdy Geralt siedział na dupie.
„Coś ty sobie myślał? Zabijać potwory!”
- Nie to powiedziała. - Tak działa poezja, Ciri.
Wyraża to, czego inni nie powiedzą.
„To ty rzuciłaś ją magicznym lwom na pożarcie.
Ufałem ci”.
Ale zmyślasz.
Tak też działa poezja.
„Przynajmniej była przebrana.
A nie wymachiwała mieczem, kiedy miała nie zwracać na siebie uwagi”.
„Ciekawe od kogo nauczyła się
takiego lekceważenia poleceń”.
Dobre. „Jesteś niemożliwy!”
„Masz urojenia!”
„Wybaczam ci twoje głupie słowa i uczynki.
Brak wiary i nadziei.
Twój upór. Zawziętość.
Dąsy i gierki niegodne prawdziwego mężczyzny”.
„Wybaczam ci bycie przebiegłą wiedźmą,
która rzadko słucha,
a jeszcze rzadziej przyznaje się do błędu.
Która jest uparta, nadęta i zadufana w sobie.
Nie róbmy tak więcej”.
„O tak, weź mnie”.
„Rób językiem tak, jak lubię”.
„Czyli tak?”
„O tak, o to chodzi. Mamy tu gdzieś jednorożca?”
Chodź, mały zboczeńcu.
Dawaj całą forsę.
No litości! Za każdym razem.
Zaraz, myślałem, że gramy na niby.
Pozbawianie cię pieniędzy to czysta rozkosz.
Nie wątpię.
Przykro mi, że musisz być tutaj zamiast na przyjęciu.
A mnie nie.
Od fałszywego vibrato Valda uszy zaczęłyby mi krwawić.
Poza tym wolę być tutaj.
I bawić się w niańkę.
Nie musisz tego robić.
Nie musisz teraz udowadniać, czego kiedyś dokonasz.
Wtrącę swoje trzy oreny.
Już teraz jesteś w porządku.
To najmilsze, co od ciebie słyszałam.
Taki już mam styl.
Czekaj na następne rozdanie. Zamiotę podłogę twoim królewskim tyłkiem.
Padam z nóg.
W porządku.
Jeśli chcesz odnaleźć raj
Z lubym doczekać go
Rozważ, czego w życiu chcesz
Na poświęcenie zdobądź się
Kimkolwiek jesteś,
wiedz, że jestem uzbrojony.
Próbowałem zapukać. Nie poszło dobrze.
Co tutaj robisz?
Brat prosił, żebym towarzyszył Filippie i Dijkstrze na konklawe.
Tylko mnie nie zaprosili na ten pieprzony zjazd?
Dijkstra chce, żebym zszedł mu z oczu, a Filippa, żebym cię wywabił.
- Zebrał informacje. - A ty czego chcesz?
Cieszę się, że przynajmniej cię poznałem.
Wymknąłem się mojej obstawie, nic ci nie grozi.
To pole siłowe, które cię odepchnęło,
będzie działać aż do świtu.
- Niech no spróbują. - Boję się, Jaskier.
Skoro to przyznałeś, jesteś odważniejszy, niż myślisz.
O to chodzi. Dlatego jesteś taki wyjątkowy.
Nie tylko dostrzegasz ludzi. Widzisz w nich to, co najlepsze.
Mogę?
Jasne, proszę.
Powściągnij żar swych słów
A w oczach rozpal płomień
„Z wyczuciem działaj” mówią mi
Lecz ja nie mam zamiaru
Nauczyłeś się jej.
Tak tylko rzępolę. Miałem…
Możemy nad tym popracować.
Nie mogę wziąć cię do środka.
Więc weź mnie tutaj.
Nadchodzą!
- Czy to cena za moje życie? - Nie.
Wręcz przeciwnie. To dar w zamian za współpracę.
Prowiant i broń.
A Gallatin?
Planował zamach stanu.
Porzucił posterunek, gdy Biały Płomień wybrał was.
Kłamiesz. Gallatin by tego nie zrobił.
Dołączcie do poszukiwań Cirilli z Cintry.
Kim ona dla was jest?
To o niej mówi proroctwo.
To wybawicielka elfów, która zaprowadzi nas do domu.
A kim jest dla was?
To księżniczka, która zasługuje, by powrócić do swojego domu.
Wszyscy możemy osiągnąć nasze cele.
Ale to będzie wymagało współpracy.
Wykorzystuje cię.
Oni tacy są. Nie można im ufać.
A Fringilla?
Ona również porzuciła posterunek?
Wasi sojusznicy zdają się kończyć w podobny sposób.
Czemu mam ci zaufać?
Bo nie masz innego wyboru.
Twój lud dość już stracił.
Nie pozwól, by stracił ciebie.
To nasza pierwsza misja
jako sojuszników.
Wypełnimy ją razem.
Dla Białego Płomienia.
Przynoszę oficjalne wieści dla marynarki wojennej Redanii.
Z rozkazu Sigismunda Dijkstry
posiłki mają się stawić w Aretuzie skoro świt.
Posiłki mają się stawić w Aretuzie
skoro świt.
Posiłki mają…
Nie wiedziałam o tych tunelach.
Elfy wszędzie mają tajne przejścia.
Widać, że za mało się wymykałaś.
Nie, żyłam na powierzchni jak normalni ludzie.
- Chciałaś prywatności. - Chodzi o Yen.
- Zaatakowano ją w portalu. - Co? Jest cała?
Ona tak. Ale nowicjuszki nie.
Bez przerwy mówimy o zbuntowanym magu, ale wróg czai się wśród nas.
Wiem. I zabrał Księgę monolitów.
Można sprawdzić tę teorię. Yen miała na sobie pył stelacytowy.
Może twoja księga również? Czar lokalizacyjny nas naprowadzi.
Weź mnie za rękę.
Powtarzaj za mną.
- Jasna cholera. - Cholera!
- Widziałeś? - Tak.
Ta iluzja to byłeś ty.
W środku była martwa. Próbowała mnie zabić.
Niemal się jej udało.
Nie miała szans. Zniszczyłam ją.
To wszystko, co się dzieje, jest połączone, prawda?
Mocodawca Rience’a jest tutaj.
Wie, że wkrótce go odkryjemy.
- Kto używa iluzji? - Nienawidzi mnie.
I już eksperymentował na młodych kobietach.
Stregobor.
Rozegrajmy to mądrze. To słowo przeciwko słowu.
Nie dam mu żadnego powiedzieć, bo go zabiję.
Jeśli uderzymy pierwsi bez mocnych dowodów,
tylko podkopiemy wiarygodność magów i królestw Północy.
Podzielimy ich.
Podamy Nilfgaardowi Kontynent na tacy.
Jeśli stoi za tym Stregobor, to zdradził Bractwo.
Ukarzą go o wiele surowiej niż ty.
Chcesz, żebym wikłał się w politykę.
Proszę, żebyś chwilę poudawał. Rozwikłamy to na konklawe.
Nie pozwolimy mu skrzywdzić Ciri.
Obiecuję.
Dzięki mojemu zaklęciu nikt nie zbliży się do chaty.
Do rana będzie bezpieczna.
A ja mam ciebie.
Prawdziwego ciebie.
We własnej osobie.
Nie może nas skrzywdzić.
Jesteś tego pewna?
Zdobędziemy odpowiedzi i zaczniemy działać.
Jesteś tego pewien?
Zróbmy to razem.
- Jesteś tego pewna? - Ani trochę.
Nikt nie mówił, że mam się wystroić.
Jak mi przykro. Zniesiesz odrobinę niewygody?
Bez i agrest.
To zniosę.
Jesteś tego pewien?
A ty?
Powściągnij żar swych słów
A w oczach rozpal płomień
„Z wyczuciem działaj” mówią mi
Lecz ja nie mam zamiaru
Nie strwonię słów
Gdy istny cud też może wyjść z mych ust
To nie chęć, to mus, bo
Nie obchodzi mnie, co
Mówią inni, śpiewać chcę
W najpiękniejszych pieśniach
Miłość pisze każdy wers
Tych pieśni starczy mi
Bo ty wystarczysz mi
A ja wystarczę ci
Wystarczę ci
Napisy: Magdalena Adamus