ΝΤΑΪΝΟΜΑΝ ΚΑΙ Ο ΒΟΛΤ!!
Είμαι η εκδίκηση. Είμαι η νύχτα. Είμαι ο Μπάτμαν.
ΤΟ ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ ΘΑ ΤΑ ΣΠΑΣΕΙ! ΕΤΟΙΜΟΣ;
Είμαι ό, τι χρειάζεται το Γκόθαμ.
Με το μαλακό.
Τι διάολο φοράει;
Ντύθηκε Μπάτμαν. Έρχεται Χαλογουίν, μπαμπά.
Ωραίος, αγόρι μου.
Δεν παραμεγάλωσε για τέτοια;
Σε παρακαλώ.
Δες το σαν μια ευκαιρία, μπαμπά.
Θα μείνεις μαζί μας, δεν θα δουλεύεις.
Θα δεις τα εγγόνια σου, την οικογένεια. Θα σε φροντίσουμε εμείς.
Δεν χρειάζομαι φροντίδα, Μάικλ.
Έλα τώρα. Δεν είναι απαραίτητα κακό.
Ίσως είναι μια νέα αρχή.
Πήρα όλα τα όργανα άσκησης που συνέστησε η φυσιοθεραπεύτρια.
Θα έρθει να ξεκινήσετε αύριο.
- Όπως λέω στους ασθενείς μου... - Γαστρεντερολόγος είσαι.
Και πάλι τους δίνω συμβουλές.
Σου ετοιμάσαμε το δωμάτιο του Ντίλαν.
Πού θα κοιμάται ο μικρός;
Επάνω, με τον Μπράις.
Κι εμείς είμαστε στο τέλος του διαδρόμου, αν μας χρειαστείς κάτι το βράδυ.
Νομίζω πως μπορώ να διαχειριστώ ένα εξάωρο αναισθησίας.
Το καλύτερο εξάωρο της μέρας μου.
Ξέρεις, Τζο,
αν κάποια στιγμή θελήσεις να μιλήσεις για τα αισθήματά σου, είμαι εδώ.
Στο ιατρείο,
έχω συμβουλεύσει πολλούς ασθενείς με παρόμοια μετάβαση λόγω ηλικίας
και τη στενοχώρια που τη συνοδεύει.
Δεν νιώθω στενοχώρια.
Όχι, ναι.
Απλώς λέω πως είναι φυσιολογικό αν νιώθεις κάποιο αίσθημα απώλειας...
Ούτε νιώθω καμιά απώλεια.
Τέλος πάντων, είμαι εδώ, αν θες να μιλήσεις.
Ώστε σ' αρέσουν τα κόμιξ;
Αισθάνεσαι καλύτερα;
Απ' ό, τι μια ώρα πριν; Όχι.
Μπορείς να διαβάσεις οποιοδήποτε κόμικ μου, αν θες.
Αυτά τα έφτιαξα εγώ.
Έφτιαξες τον Μπάτμαν;
Όχι. Προσπαθώ να φτιάξω κάτι δικό μου.
Θέλω να γίνω ο επόμενος Νιλ Άνταμς. Ο δημιουργός του Μπάτμαν.
- Θέλω να μείνω μόνος, μικρέ. - Ναι, φυσικά.
Αν χρειαστείς οτιδήποτε, πες μου.
Θα πρέπει να έρχομαι να τον ταΐζω μια στο τόσο, αλλά... ναι.
Συγγνώμη!
- Έλεος, ρε Ντιλ. Γιατί δεν χτυπάς; - Συγγνώμη.
Θες κάτι;
Γιατί είναι τόσο κόπανος ο παππούς;
Δεν ξέρω. Γέρος είναι.
Μπορούμε να τα πούμε οποιαδήποτε άλλη στιγμή;
Ναι... Συγγνώμη.
Τι κάνεις;
Η μαμά είπε ότι θα κοιμάμαι εδώ.
ΜΟΥ ΕΚΛΕΨΕ ΤΟ ΔΩΜΑΤΙΟ Ο ΠΑΠΠΟΥΣ. ΧΑΛΙ ΜΑΥΡΟ.
Γιατί δεν είσαι στου Μπράις;
Προτιμώ εδώ.
- Άκου, ξέρω. Ο παππούς γίνεται λίγο... - Κακός.
- Κοίτα... - Είναι απλώς κακός.
Βασικά...
Κοίτα, έχει συνηθίσει σε διαφορετική ζωή.
Έχασε μικρός τον μπαμπά του. Σκλήρυνε.
Δεν ξέρω... Μήπως να δείξουμε λίγη επιείκεια;
- Εντάξει; - Εντάξει.
Ωραία. Μην αργήσεις να κοιμηθείς.
- Καληνύχτα. - Καληνύχτα. Σ' αγαπώ.
Λοιπόν, για να δούμε πού βρισκόμαστε. Για να δω αν μπορείς να σηκώσεις το πόδι.
Ωραία. Δεν πειράζει.
Έχω κι εγώ ασθενείς. Σημαντικούς.
Δεν αντιλέγω. Απλώς λέω ότι οι δικοί μου δεν είναι λιγότερο σημαντικοί.
Στις 3:00 έχω έναν ασθενή με τυλιγμένο παχύ έντερο.
Τελείως αηδία, μπαμπά!
Λυπάμαι, αυτή είναι η δουλειά μου. Τα παχέα έντερα πλήρωσαν τ' αμάξι σου.
Θα πάρεις τον Ντίλαν απ' το σχολείο;
- Θα περιμένει μετά την προπόνηση; - Στις 6:30 τελειώνει!
- Ντίλαν, λίγη ευελιξία. - Σταματήστε! Θα πάω εγώ.
Τι άλλο θα κάνω εδώ πέρα; Δώστε μου κλειδιά.
Δεν νομίζω πως μπορείς να οδηγήσεις, μπαμπά.
Μπορώ, Μάικλ. Το αριστερό μου πόδι είναι.
Μπρέιντι, πήρες τα μηνύματά μου; Ξεκινάμε απ' το σπίτι μου ή το δικό σου;
Βασικά, Ντίλαν, το σκέφτηκα.
Ίσως έχω κανονίσει κάτι φέτος.
Τι εννοείς;
Πάντα κάνουμε Χαλογουίν μαζί. Απ' το προνήπιο.
Το ξέρω, αλλά φέτος έλεγα να πάω στον χορό.
Σε χορό; Τη μέρα του Χαλογουίν; Τι λες τώρα;
- Απλώς... - Γεια σου, Μπρέιντι.
Γεια. Μισό λεπτό.
Εντάξει.
Λυπάμαι, Ντίλαν. Δεν μπορώ φέτος, αλλά...
θα τα πούμε.
Μάγια, περίμενε!
Ναι, τα λέμε!
ΧΟΡΟΣ ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ
Παίδες, επέστρεψα!
- Τζο! - Πώς πάει;
Πώς...
Φρανκ, κοίτα μη χάσεις κάνα δάχτυλο!
- Γεια σου, Τζο. - Κένι.
Θα περνούσα να σε δω. Γιατί έκανες τον κόπο;
Πάω για τον μισθό μου.
Λέτε ν' άφηνα να μου τον αρπάξετε, αλητάμπουρες;
Σοβαρά, Τζο. Θες βοήθεια;
Δεν χρειάζομαι βοήθεια, Κένι. Δεν τη χρειάζομαι.
- Λανς; - Τζο...
Μην ανησυχείς. Ο γιατρός λέει ότι επιστρέφω σε έξι βδομάδες.
Μη διανοηθείς να πάρεις αντικαταστάτη.
Για ηρέμησε λίγο, Τζο.
Πάνε τρεις μέρες που χειρουργήθηκες;
Τέσσερις. Αλλά καλυτερεύω. Θα γίνω καλύτερα κι από καλύτερα.
Κοίτα, θα σου ταχυδρομούσα αυτό.
Αφού πέρασες από δω, όμως...
Το συμβόλαιο του σωματείου.
Τι σχέση έχει αυτό;
Περιέχει το συνταξιοδοτικό σου. Είσαι κοντά μας 45 χρόνια, Τζο.
Δικαιούσαι κάθε προνόμιο.
Με τη δημόσια ασφάλεια, βασικά δούλευες για ψίχουλα.
Τι θες να πεις, Λανς; Θες να αποσυρθώ;
Έχεις εξαιρετικά προνόμια, Τζο.
Δεν αποσύρομαι. Εδώ ανήκω, είναι το μαγαζί μου.
Είμαι παλιότερός σου.
- Είμαι ο καλύτερος εδώ μέσα! - Δεν αρνούμαι ότι ήσουν.
Γιατί ο αόριστος; Είμαι. Καλυτερεύω κάθε μέρα.
Κοίτα, περιμένουμε πολλές και μεγάλες αναθέσεις.
Εστιατόρια, ξενοδοχεία, κι έχω πολύ σφιχτές προθεσμίες.
Δεν θέλω κάποιον που δεν μπορεί να δουλέψει.
Θα το δούμε.
Έλα τώρα. Μην το κάνεις δύσκολο, Τζο.
Όλοι ξέρουμε πως είναι ώρα να...
Συμβαίνει και σε άλλους.
- Το έχω δει. - Δεν είμαι οι άλλοι. Θα ξαναγυρίσω!
Δεν θα ξαναγυρίσεις.
Σου το λέω φιλικά, εντάξει, Τζο;
Είτε θα δεχτείς το συνταξιοδοτικό τώρα
είτε σε έξι βδομάδες, πάντως θα το δεχτείς σίγουρα.
Νόμιζα πως το ξέχασες.
Όχι, είχα μια δουλίτσα στο μαγαζί.
Λοιπόν, πώς ήταν η μέρα σου;
Υπέροχη.
Τέλεια. Φόρα ζώνη.
Σιχαίνομαι το γυμνάσιο. Χάλι μαύρο.
Το σιχαίνεσαι; Εγώ θα 'δινα τα πάντα να ξαναγυρνούσα στο σχολείο.
- Ήμουν αρχηγός της ομάδας φούτμπολ... - Άρα, δημοφιλής.
Τι δημοφιλής; Και λίγα λες. Θρύλος ήμουν.
- Αλήθεια; - Ναι.
Στον χορό αποφοίτησης,
έπεισα την ομάδα ν' ανεβάσουμε το αμάξι του λυκειάρχη στη στέγη.
- Στη στέγη; - Ναι!
- Τι; - Βασικά, όχι με τη μία.
Θέλει ξεμοντάρισμα και...
Δεν έχει σημασία πώς το ανεβάσαμε.
Στο τέλος του χορού,
βγήκαν όλοι έξω και μας βρήκαν στη στέγη.
Την ομάδα φούτμπολ, το αμάξι του λυκειάρχη Μουν κι εμένα. Θρυλικό.
Αυτό λένε σε κάθε συνάντηση συμμαθητών.
Δηλαδή, για να γίνω δημοφιλής
πρέπει να γίνω αρχηγός ομάδας φούτμπολ και ν' ανεβάσω αμάξι στη στέγη.
Έγινε.
Τι γίνεται; Δεν έχεις φίλους;
Ψιλοέχω έναν. Τον Μπρέιντι.
Τώρα τελευταία, όμως... δεν νομίζω πως θέλει να με κάνει παρέα πια.
Ας πάει στα τσακίδια τότε!
Φόρα ζώνη, σε παρακαλώ.
Αυτό είναι για σένα, παππού.
Κανένα όργανο γυμναστικής απ' τον πατέρα σου θα 'ναι.
Το παρακάνει με κάτι τέτοια.
Λέει πως είναι απ' τη Γουάμ Κόμιξ.
Τι πράγμα;
Τι είναι αυτό;
ΓΟΥΑΜ ΚΟΜΙΞ ΚΛΟΝΤΑΪΚ ΤΖΟ ΧΑΡΙΣ
Για να δούμε.
"Ντάινομαν".
Το παρήγγειλα όταν ήμουν μικρός. Δεν καταλαβαίνω.
Ίσως χάθηκε στο ταχυδρομείο.
Εξήντα χρόνια;
Το παρήγγειλα από το οπισθόφυλλο ενός κόμικ και δεν το έλαβα ποτέ.
Επί μήνες γκρίνιαζα στη μητέρα μου να ζητήσει πίσω τα 50 σεντ μου.
Μισό. Σ' άρεσαν κι εσένα τα κόμιξ;
Πολλά χρόνια πριν.
Είναι παλαβό. Καμιά φάρσα θα 'ναι.
Μάλλον θα το έστησε ο Κένι απ' το μαγαζί. Ναι.
Τι τα έκανες τα κόμιξ;
Μάλλον θα τα έδωσα στον μπαμπά σου.
Ποτέ δεν πετάει τίποτα.
ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΑΪΝΟΜΑΝ
Τι ιστορία έχει ο Ντάινομαν;
Ήταν μεταλλωρύχος, σαν τον μπαμπά μου. Μάλλον γι' αυτό μου άρεσε.
Δούλευε κάτω απ' τη γη μια μέρα,
όταν εξερράγη δυναμίτης κι έριξε τρεις ραδιενεργές πέτρες στο δαχτυλίδι του.
ΜΠΟΥΜ!!
Είχαν από μια ξεχωριστή δύναμη. Αντοχή, ταχύτητα και πέταγμα.
Και πώς λειτουργούν οι δυνάμεις;
Τι εννοείς;
Του στιλ, είναι εξωγήινες πέτρες που αλλάζουν τον μεταβολισμό του;
Ή είναι μαγικές;
Γιατί θες εξηγήσεις για όλα;
Η γενιά σου θέλει μια εξήγηση για όλα.
Τι διάολο σας πιάνει;
Συγγνώμη.
Κι αυτός ποιος είναι;
Αυτός είναι ο Βολτ, ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός του Ντάινομαν.
Έσωσε το χωριό του Βολτ στη Ρουμανία από έναν μετεωρίτη.
Τον συνέθλιψε με το δαχτυλίδι του. Μα τα συντρίμμια κατέστρεψαν ένα σπίτι,
σκοτώνοντας ένα ανδρόγυνο μέσα, ενώ ο γιος τους έπαιζε έξω.
Το αγόρι ορκίστηκε να εκδικηθεί τον Ντάινομαν.
Βρήκε όλα τα απομεινάρια του μετεωρίτη,
που είχαν απορροφήσει τη δύναμη του δαχτυλιδιού κι άρχισαν να λάμπουν.
Ο Βολτ είδε τη λάμψη και ήξερε πως μπορούσε να αποκτήσει εκείνη τη δύναμη.
Από εκείνα τα απομεινάρια, έφτιαξε το κράνος του.
Δηλαδή, ο ήρωας δημιούργησε τον κακό.
Κλασικά πράγματα.
Δίκιο έχεις.
Τη χρειαζόταν μια ανατροπή. Οι δικές μου ιστορίες είχαν περισσότερο αέρα.
Κάτσε. Τι εννοείς "οι δικές σου ιστορίες";
Ναι. Έγραψα μερικές ιστορίες στα νιάτα μου.
Αλήθεια; Αυτό κάνω κι εγώ!
Και γιατί σταμάτησες;
Δεν μπορείς να παίζεις με υπερήρωες αιωνίως, μικρέ.
- Περίμενε, παππού. - Εντάξει...
Λέει πως έρχεται όταν το χρειάζεσαι, έτσι; Και ήρθε τώρα. Επειδή το χρειάζεσαι.
Πρέπει να το φορέσεις.
Δοκίμασέ το εσύ. Φόρα το να δούμε αν σου κάνει.
Όχι, παραείναι μεγάλο. Δοκίμασέ το εσύ. Για σένα είναι, νομίζω. Έλα, για χάρη μου.
Δώσ' το εδώ.
Για δες εδώ. Μου κάνει.
Ναι.
- Τι έγινε; - Τίποτα!
Βλέπεις; Μια χαζομάρα είναι. Ένα παιχνίδι.
Τι...
Περίμενε, παππού!
Απλώς, τα παιχνίδια δεν εμφανίζονται ως διά μαγείας 60 χρόνια μετά.
Προσπάθησε. Χτύπα τον σάκο.
Πλάκα κάνεις; Μη μου πεις ότι πιστεύεις στα μαγικά;
Το είδα να λάμπει. Έτσι δεν λειτουργεί;
Ναι. Μα μου το έστειλαν από ένα κόμικ. Ένα κομμάτι πλαστικό είναι.
Και θα κάνουμε αυτό που έπρεπε να έχουμε κάνει χρόνια πριν.
Θα το πετάξουμε στα σκουπίδια.
Διάβολε, δεν βγαίνει!
- Παππού, σε παρακαλώ, σταμάτα. - Τα χάπια της καρδιάς...
- Σε παρακαλώ! - Σταμάτα! Σε παρακαλώ.
Ξέρω ότι όλα πάνε στραβά τώρα,
μα η απάντηση δεν είναι να πιστεύεις σε μια ανοησία!
Δεν είναι ανοησία.
Που να... Πανάθεμα!
ΓΗΡΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ
Πού πας εσύ;
Ντίλαν; Πλύνε τα χέρια σου, τρώμε σε λίγο!
Γεια.
Δεν μοιάζει με ινδικό αυτό.
Ναι, άλλαξα γνώμη. Είπα να δοκιμάσουμε κάτι νέο.
Κολλώντας όλη την οικογένεια ένα νέο είδος ταινίας στο έντερο;
Μπέργκερ είναι. Δεν έχουν κάτι.
Στα οποία έκανε αφιέρωμα η Times,
επειδή ένας Θεός ξέρει τι βάζουν στο κρέας. Όχι κρέας!
Είναι το αγαπημένο του, εντάξει;
Ώστε αυτό είναι.
Σε παρακαλώ, άσε την ψυχανάλυση.
Δεν μ' αρέσει η επιρροή του.
Καμία επιρροή.
Ούτε καν ξέρει τι θα φάμε.
Όλο θες να τον εντυπωσιάζεις.
Κάνεις τα πάντα για να μη σε επικρίνει, αλλά πάντα το κάνει, ούτως ή άλλως.
Και μετά, νιώθεις άσχημα. Όπως αυτήν τη στιγμή.
Δεν πήρες ινδικό,
από φόβο μην αρχίσει τον εξάψαλμο
επειδή σνομπάρουμε το παλιό καλό αμερικανικό φαγητό.
Απλώς σε προστατεύω.
Κάνουμε τόσα για τον μπαμπά σου και δεν είναι καν ευγνώμων.
Θα δεις πόσο θα χαρεί μ' αυτήν την κίνηση.
Μέχρι κι "ευχαριστώ" μπορεί να πει.
Θα έτρωγα μπέργκερ επί έναν μήνα,
αν πει ποτέ "ευχαριστώ".
- Ο Ντίλαν; - Ήθελε να φάει στο σαλόνι.
Μπράις, άσε την μπάλα. Τρώμε.
Ο κόουτς είπε να την έχω συνέχεια στα χέρια.
Σίγουρα το είπε μεταφορικά.
Ωραίο μπιχλιμπίδι.
Δεν είναι τίποτα.
Μπαμπά, μην το ξεχάσω. Μάντεψε ποιος με πήρε σήμερα.
- Ποιος; - Ο Λανς.
Έλεγε πόσο εκτιμούν τη δουλειά
που έκανες τόσα χρόνια, κι ότι για να σε τιμήσουν,
σου πρόσφεραν ένα πολύ γενναιόδωρο συνταξιοδοτικό;
Καλώς. Θα το δεχτώ σε 20 χρόνια.
Μάλιστα...
Μάλλον πρέπει να το σκεφτείς λίγο νωρίτερα.
Τι θες να πεις;
Τίποτα. Απλώς, τους έχεις αφιερώσει, πόσο, 45 χρόνια;
Έκανες το χρέος σου.
Δεν πιστεύεις πως θα ξαναγυρίσω;
Όχι, δεν λέω αυτό.
Αυτό είναι το ευχαριστώ σ' έναν πατέρα που πίστεψε σ' εσένα.
Καλά, εντάξει.
Αλήθεια τον πίστευες;
Εσύ δεν έλεγες την Ιατρική "κέντρο εκπαίδευσης για ξερόλες";
Μα είναι. Εκεί δεν γνωριστήκατε;
Ντίλαν, δεν έρχεσαι να κάτσεις μαζί μας λίγο;
Τζο, ο Μάικ απλώς σε φροντίζει. Κι εμπιστεύεται τον Λανς.
Ο Λανς έχει αναλάβει
τις λεπτομέρειες όλων των καινούριων αναθέσεων.
Αν τον ανησυχεί η παρουσία σου,
δεν θα σ' αφήσουμε να ξαναγυρίσεις, γιατί...
"Δεν θα μ' αφήσετε";
Ναι. Ειλικρινά, στην ηλικία σου...
Ποια ηλικία μου; Δεν έχουμε και τόσο μεγάλη διαφορά. Μην το ξεχνάς αυτό!
Μπαμπά, σταμάτα. Πάρε μια ανάσα.
Απλώς προσπαθούμε να σε κάνουμε να σκεφτείς ρεαλιστικά το μέλλον σου.
Χάρη σ' εμένα πήραμε μεγάλες αναθέσεις.
Εγώ ευθύνομαι για όλα εκείνα τα συμβόλαια.
- Χάρη... - Παππού, δες.
...σ' εμένα εξάγουμε έπιπλα.
Τώρα το κάνει ο Λανς.
- Τα έφτιαξα ο ίδιος! - Το δαχτυλίδι!
Τα φτιάχνω μια ζωή!
- Ίσως τελείωσε εκείνη η ζωή. - Μπράις, την μπάλα!
Η ζωή μου δεν τελείωσε!
Κάποια εξήγηση πρέπει να υπάρχει!
Ναι, ότι είναι αληθινό! Το είδες να λάμπει.
Μικρέ, αυτό το πράγμα είναι άκυρο όσο το χιούμορ του μπαμπά σου.
Τώρα. Αλλά πριν;
Δεν νιώθεις διαφορετικά; Δυνατός; Οτιδήποτε;
Έλα, προσπάθησε. Κοπάνα τον.
Μπα...
Έλα. Μόνος σου το είπες.
Οι δυνάμεις του Ντάινομαν έρχονταν μόνο όταν τις χρειαζόταν.
Κι εσύ τις χρειάστηκες, επειδή τα πήρες με τους δικούς μου.
- Ο θυμός σου το έκανε. - Μπα, θα ήταν παλαβό.
Αλήθεια; Ή απλώς φοβάσαι να διαπιστώσεις αν είσαι δυνατός;
Προφανώς είναι πιο έξυπνος από σένα, αφού εσύ με το ζόρι έβγαλες το λύκειο
κι εκείνος έφτασε μέχρι Ιατρική.
Βασικά, είσαι αμόρφωτος...
Που να πάρει ο διάβολος...
Είχα δίκιο.
Έχεις δίκιο!
Είσαι υπερήρωας, παππού! Πραγματικά!
Που να πάρει!
Παναγιά μου...
Και το γόνατο;
Καλή φάση.
Να θυμάστε, είναι μαύρη καρυδιά.
Λυγισμένα γόνατα, προσοχή στη μέση.
Κένι, να φύγει μέχρι την Τρίτη.
Έγινε.
Τζο. Χαίρομαι που σου 'βαλε μυαλό η οικογένειά σου.
Στάσου. Δεν μπορείς, Τζο!
- Χρειάζεσαι ιατρική... - Τι κάνεις;
Έχουμε ευθύνη.
Να πιάσω δουλειά, Λανς;
Τι στο...
Μπρέιντι; Βρήκα κάτι απίστευτο! Δεν θα το πιστεύεις με τίποτα.
Να τα πούμε αργότερα;
Καλά...
Αυτός είναι;
Εγώ;
Τι;
- Θα σου εξηγήσω. - Μπάτμαν;
Ο μπαμπάς μού τα 'χει πρήξει με τις εξόδους.
Μπορείτε να τον πλακώσετε με τον Ρόμπιν;
Όμορφα, Τζέσι. Απλώς ντύνεται καρναβάλι.
"Καρνάβαλος Ντίλαν". Ωραία δεν ακούγεται;
Πού πας;
Θα κάνουμε πάρτι μασκέ. Θα ντυθείς Γουόντερ Γούμαν!
Ντίλαν! Με συγχωρείς.
Ήμουν με κάτι άλλα παιδιά τις προάλλες
και τράβηξα μια ομαδική σέλφι.
Πάνω που θα την πόσταρα,
είδαν τις φωτογραφίες μου κι εκείνη που μου έστειλες.
Με τη στολή μου.
Ναι. Τους είπα πως ήσουν ένας παλιός φίλος, που του αρέσει...
Να μεταμφιέζεται.
- Τους φάνηκε αστείο. - Σώπα!
- Ντίλαν, εγώ... - Γιατί δεν τους σταμάτησες;
Γιατί δεν τους είπες ότι
πέρυσι ντύθηκες Βένομ και σ' άρεσε πολύ;
Με κορόιδευες.
- Φίλε... - Φύγε.
Συγγνώμη.
- Ιδέα. Ναι. - Γεια χαρά!
Γεια σου, μπαμπά.
Αλήθεια, έγινε κάτι με τη φυσιοθεραπεύτριά σου;
Ο πάγκος είναι διαλυμένος.
Ναι. Του έβαλε κάτι βάρη επάνω και κατέρρευσε.
Άθλια κατασκευή, να ξέρεις.
Αλήθεια; Πώς είσαι σήμερα;
Βασικά, καταπληκτικά.
Καταπληκτικά. Μεγάλο άλμα από χθες. Ωραία.
Έρχομαι απ' τον γιατρό. Μου έδωσε βεβαίωση πλήρους αποκατάστασης.
Τι;
Ίσως να το ξανασκεφτείς, όταν πας να μ' αμφισβητήσεις.
Επιστρέφω στη δουλειά αύριο.
Τι; Μα αυτό δεν είναι δυνατό.
Κι όμως είναι.
Κι ακόμη καλύτερα, θα απαλλαγείτε από μένα σε...
έξι ημέρες κι όχι σ' έξι βδομάδες.
Πού είναι ο Ντίλαν;
Στο δωμάτιό του. Στο δικό σου.
Εκεί πέρα.
Ντίλαν, φίλε, πού να σ' είχα εκεί! Κρίμα που δεν το είδες.
Τι έπαθες εσύ; Γιατί τέτοια μούτρα;
Είμαι τοξικός.
"Τοξικός";
Δες.
Ποιος είναι αυτός;
Απλώς, δες.
DIGIDROME - ΚΑΡΝΑΒΑΛΟΣ ΝΤΙΛΑΝ!
Σε λένε "Καρνάβαλο Ντίλαν". Μάλιστα.
Ντίλαν, αν μπορούσα να βγάλω το δαχτυλίδι, θα σου το έδινα.
Θα τον τσάκιζες στο ξύλο τον τύπο. Μα δεν βγαίνει.
Μα αν υπήρχε κάποιος άλλος τρόπος, θα σε βοηθούσα.
Βασικά... ίσως και να υπάρχει!
Τι;
Ας ανεβάσουμε το αμάξι του λυκειάρχη στη στέγη. Μπορείς να το κάνεις άνετα.
Και θα πω ότι το έκανα εγώ.
Κοίτα, όταν ήμουν μικρός, δεν ανεβάσαμε το αμάξι στη στέγη.
Το σηκώσαμε και το πήγαμε λίγο παρακάτω στο τετράγωνο.
Ο λυκειάρχης ξαφνιάστηκε. Βασικά, τα φούσκωσα.
Μπορούμε να το κάνουμε τώρα. Θα γίνω ο απόλυτος θρύλος!
Κανείς δεν θα ξέρει πώς το έκανα.
Δεν νομίζω πως χρειάζεται ν' ασχολείσαι μ' εκείνα τα παιδιά.
Χαμένα κορμιά είναι. Κι όταν μεγαλώσουν, πάλι το ίδιο θα είναι.
Αν θες να βγεις για κέρασμα ή γέλασμα, να το κάνεις.
Βγες να μαζέψεις ζαχαρωτά.
Δεν είναι το ίδιο.
Μάλλον όχι.
Λοιπόν, κοίτα.
Όταν είμαι στις μαύρες μου εγώ, δεν θέλω κανέναν στα πόδια μου,
οπότε θα σ' αφήσω μόνο.
Περίμενε.
Έχεις δίκιο.
Αλήθεια;
Ναι. Δεν χρειάζομαι ούτε τον Μπρέιντι ούτε κανέναν τους.
- Όχι. - Μπορώ να περάσω το καλύτερο Χαλογουίν.
Ναι, έτσι σε θέλω!
Μαζί σου.
Πάμε για κέρασμα ή γέλασμα. Θα είναι άψογο! Θα περάσουμε τέλεια.
Στις 5:00 δεν σχολάς;
Εντάξει.
Στις πέντε. Κέρασμα ή γέλασμα. Εσύ κι εγώ. Μην αργήσεις.
Από σένα έπρεπε να 'χω ζητήσει βοήθεια, Τζο.
Εννοείται.
Βγαίνω νωρίς για μεσημεριανό, Λανς.
ΜΟΝΟ ΕΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ
Ωραίο χάρτη έχεις, μικρέ!
Τι κάνεις εδώ;
Βγήκα για μεσημεριανό. Είπα να περάσω να πω ένα "γεια".
- Μάντεψε πώς ήρθα. - Πώς;
Έτρεξα.
Με την καμία!
- Ναι. - Ταχύτητα, η δεύτερη πέτρα;
- Όπως τα λες. - Λοιπόν.
Φοξ Πόιντ και Σόργουντ έχουν τα καλύτερα γλυκά.
Ναι.
Μετά, Ιστ Σάιντ και Γουάιτφις Μπέι.
Ναι.
Με τον Μπρέιντι προλαβαίνουμε μια-δυο περιοχές. Μα με την ταχύτητά σου...
Θα πάμε και στις τέσσερις απόψε.
Φέρε μεγάλη τσάντα. Θα δώσουμε μπόλικη δουλειά στον οδοντίατρό σου.
Ναι!
Όταν πήρα, είπατε "Φυσικά, 150 τραπέζια. Θα είναι έτοιμα".
- Ναι. - Μα τώρα δεν έχετε τα 150 τραπέζια μου.
Γεια σου, Τζο.
- Πώς πάμε, Κένι; - Καλά.
Γιατί είναι τόσο ταραγμένος ο Λανς;
Τα πήρε η πελάτισσα. Ανοίγει εστιατόριο σε δυο μέρες
και πρέπει να έχουμε τα τραπέζια αύριο.
Θα πάρει άλλη μια βδομάδα.
Συμβαίνει συνέχεια. Ο πελάτης θέλει μεγαλύτερη ειλικρίνεια.
Προσπαθεί να μην τη χάσει. Είναι η περιφερειακή διευθύντρια.
Μεγάλη αλυσίδα.
Τα περιμένω αύριο, λοιπόν.
Καταλαβαίνω, ναι. Λυπάμαι πολύ.
- Απλώς χρειαζόμαστε... - Μέχρι αύριο.
Τα τραπέζια και οι καρέκλες σας θα είναι έτοιμα αύριο, εγγυημένα.
Και θα σας κάνουμε δώρο και μια χειροποίητη ταμπέλα.
- Χειροποίητη ταμπέλα. - Έτσι.
Το καλό που σας θέλω.
Τζο, τι κάνεις;
Μη σκας καθόλου, Λανς. Το 'χω.
Μάλιστα. Εσύ...
Το 'χεις. Μάλιστα.
Μην πεις "Σ' τα 'λεγα".
Τίποτα δεν θα πω. Τα λέει όλα το πρόσωπο του γιου μας.
Δεν μπορείς να δικαιολογήσεις με τίποτα τον μπαμπά σου.
Έχεις δίκιο.
Δεν ήρθε ακόμη;
Τι γίνεται μ' εσένα και τον παππού;
Τίποτα. Τι;
Απλώς φαίνεται πως κι οι δυο φέρεστε λίγο διαφορετικά τελευταία.
Δεν θα με πίστευες και να σου έλεγα.
Δοκίμασε. Ξέρεις πού είναι τώρα;
Ντίλαν; Έλα, αγάπη μου, μπορείς να μου πεις.
Μάλλον θα απολαμβάνει τις υπερδυνάμεις του.
Τις ποιες του;
Ξέρεις τον Ντάινομαν;
Το κόμικ εννοείς;
Ναι. Ο παππούς προσπαθούσε να με κάνει να μ' αρέσουν αυτά, μικρός.
Εμένα μ' αρέσουν, αλλά...
Ντίλαν, πίστεψέ με. Ό, τι κι αν είναι, το 'χω περάσει κι εγώ με τον παππού.
Λοιπόν... εντάξει.
Είναι ένα δαχτυλίδι...
Είδατε τη φάτσα του;
Θα τον βγάλεις στη σύνταξη πρόωρα.
Καλή ιδέα.
Να έρθει κανένας έμπειρος διευθυντής.
Να ξέρετε, παιδιά.
Θα πάρετε όλοι τα παπούτσια στο χέρι.
Ναι.
Μπαμπά; Τι στο καλό κάνεις;
Παίδες, πάμε να πιούμε άλλον έναν γύρο στο μπαρ.
- Μου κάνεις πλάκα προφανώς. - Μάικ, συγγνώμη.
Κι όχι μόνο τον έστησες, αλλά σ' έχει και για υπερήρωα;
Δεν θαυμάζει απλώς τον παππού.
Σε νομίζει αληθινό υπερήρωα με δυνάμεις.
- Θα έρθω να του εξηγήσω. - Όχι. Πίστεψέ με.
Θα εξηγήσεις σ' εμένα
γιατί τον ξεσηκώνεις με τον Ντάινομαν.
Είναι το αγαπημένο μου κόμικ.
- Δεν θυμάσαι... - Ξέρω τι είναι.
Προσπάθησα να σ' το δώσω,
όπως όλα τα πράγματα που αγαπούσα.
Μπαμπά, νομίζεις πως ήθελα πράγματα; Εσένα ήθελα.
Αυτό θέλει κι ο Ντίλαν.
Και τα κάνεις μαντάρα, όπως τα έκανες και μ' εμένα.
Μαθαίνει αυτό που έμαθα κι εγώ χρόνια πριν:
Ότι σε νοιάζει μόνο η πάρτη σου,
- το εργαστήρι, τα ενδιαφέροντα, οι φίλοι. - Εμένα;
Εδώ είναι η δουλειά μου! Το αγαπώ το μαγαζί. Κι επίσης, δούλεψα σήμερα.
- Έφτιαξα όλα αυτά. - Σταμάτα.
Τα βλέπεις τα τραπέζια; Σήμερα τα φτιάξαμε.
- Πήξαμε. Έχασα την αίσθηση του χρόνου. - Σταμάτα.
Σταμάτα, μπαμπά.
Πάντα ήταν κάτι.
Ήρθε μια παραγγελία. Κι άλλη βάρδια.
Οτιδήποτε για να μη φας μαζί μας.
Δούλευα για τη μητέρα σου και για σένα!
Όχι.
Έτσι λες στον εαυτό σου, για να κοιμάσαι ήσυχος, μα το έκανες για σένα.
Δεν ξέρω γιατί, αλλά αυτό που χρειαζόσουν δεν το έβρισκες σ' εμάς.
Το θέμα είναι πως περίμενα να είναι διαφορετικά αυτήν τη φορά.
Πίστευα πως ίσως ν' άλλαζες επιτέλους.
Πως ο τραυματισμός θα έβγαινε σε καλό.
Το ενδιαφέρον, όμως, είναι
πως μόλις απειλήθηκε η δουλειά σου, το γόνατό σου γιατρεύτηκε μόνο του.
Πολύ βολικό, μπαμπά.
Πού είναι ο Ντίλαν;
Πλαντάζει στο κλάμα στο δωμάτιό του,
επειδή τον κρέμασε ο μόνος άνθρωπος που νόμιζε ότι τον στήριζε.
Ο μόνος που δεν τον είπε χαμένο κορμί,
αποφάσισε να σταθεί σε συναδέλφους, που δεν τον χρειάζονται,
αντί να σταθεί στον εγγονό του.
Μπορώ να επανορθώσω, Μάικ.
Όχι. Δεν είναι καμιά τραπεζαρία να τη σουλουπώσεις.
Είναι πολύ αργά για να επανορθώσεις.
Ήθελες να φύγεις απ' το σπίτι μας απ' τη στιγμή που πάτησες.
Θα γίνει όπως το θες.
Πήγαινε σπίτι, μάζεψέ τα και φύγε.
ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΝΤΑΪΝΟΜΑΝ
ΛΑΞΕΥΕΙ ΚΡΑΝΟΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΤΕΩΡΙΤΗ ΓΙΑ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΝΤΑΪΝΟΜΑΝ
ΞΕΠΗΔΑ... Ο ΒΟΛΤ! ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΩ ΤΟΝ ΝΤΑΪΝΟΜΑΝ!
Ποιος είναι αυτός;
Αυτός είναι ο Βολτ, ο υπ' αριθμόν ένα εχθρός του Ντάινομαν.
Έσωσε το χωριό του Βολτ στη Ρουμανία από έναν μετεωρίτη.
Τον συνέθλιψε με το δαχτυλίδι του.
...που είχε απορροφήσει τη δύναμη του δαχτυλιδιού κι άρχισε να λάμπει.
Ο Βολτ είδε τη λάμψη και ήξερε πως μπορούσε να αποκτήσει εκείνη τη δύναμη.
Από εκείνα τα απομεινάρια, έφτιαξε το κράνος του.
Καλό Χαλογουίν!
- Ευχαριστούμε πολύ! - Καλό Χαλογουίν!
- Τι έγινε; - Εσύ τι λες να έγινε; Τίποτα.
Δεν καταλαβαίνει. Και σταματάω να προσπαθώ να τον κάνω να μας νοιαστεί.
Αν θέλει να μας διώξει όλους και να μείνει μόνος, πρόβλημά του.
Λυπάμαι. Απλώς...
Θα πω στον Ντίλαν να πάει στο δωμάτιο.
Θα μου κάνει εντύπωση αν έρθει ο μπαμπάς απόψε.
Δεν θα ήμουν τόσο σίγουρη.
Ντίλαν!
- Πανάθεμα, Ντίλαν! - Πού είναι;
Γεια σας, κύριε Χάρις!
Σόρι, παππού!
Πού είναι ο αδελφός σου;
Δεν ξέρω. Γίνεται ένας χορός, νομίζω.
Έφυγε μασκαρεμένος.
Είπε πως θα είναι θρυλική βραδιά. Ό, τι κι αν σημαίνει αυτό.
"Θρυλική". Ωχ, όχι...
Παππού, κλείσ' την πόρτα!
Ελάτε, παιδιά.
ΧΟΡΟΣ ΧΑΛΟΓΟΥΙΝ
Υπέροχοι είστε.
Μπαμπά, θέλω να μιλήσουμε.
Άντε, λοιπόν.
Εντάξει. Ωραία.
Όχι!
Ωχ, όχι...
Έλα, λοιπόν!
Που να πάρει!
Θεέ και Κύριε! Μικρέ!
Εντάξει.
Θεέ μου.
Θεέ μου! Έρχομαι, μικρέ.
- Ντίλαν! - Παππού, βοήθεια!
- Σπρώξε το αμάξι. - Όχι, Ντίλαν.
Δεν έχω πια δυνάμεις.
- Τι; - Δεν μου έμειναν άλλες.
Μείνε μπροστά.
- Μπροστά. Έτσι. - Εντάξει.
Αρπάξου απ' το τιμόνι. Έλα προς τα εμένα.
Όχι απότομες κινήσεις. Όχι! Στάσου. Πιάσ' το χέρι μου!
Όχι!
- Χίλια συγγνώμη, Ντίλαν! - Όχι, παππού!
Όχι!
- Μάικ; - Μπαμπά!
Σας κρατάω!
Μάικ, πώς το κάνεις αυτό;
Τι;
Είναι απίστευτο.
Πράγματι.
- Μπαμπά; Ντίλαν; - Μπαμπά!
- Αυτό ήταν... - Σιγά-σιγά. Όλα καλά.
Για όνομα, Μάικ!
Είσαι εντάξει. Εγώ είμαι εδώ.
Τρόμαξα, Μάικ.
Θεέ μου. Είδατε... Εγώ... Και μετά...
- Άψογο ήταν! - Άψογο.
Κράτησα ένα αμάξι, μπαμπά!
- Πώς το έκανες; - Δεν ξέρω. Απλώς έγινε.
Σ' έψαχνα στο γκαράζ. Δεν σε βρήκα.
Είδα το δαχτυλίδι κάτω και μετά... ανέλαβε εκείνο.
Θα μας πιάσουν!
Όχι. Ελάτε εδώ.
- Έτοιμοι; - Ναι.
Ένα, δύο, τρία!
Το αμάξι μου είναι αυτό;
Ναι! Αυτό είναι!
Αυτό ήταν, λοιπόν; Απλώς θα το θάψουμε;
Όπως έλεγε κι ο Ντάινομαν "Έρχεται μόνο όταν το χρειάζεσαι", μικρέ.
Κι εγώ δεν το χρειάζομαι πια.
Κανείς μας.
Σκεφτόμουν κάτι, μικρέ.
Γιατί να γίνεις ο επόμενος Νιλ Άνταμς, όταν μπορείς να είσαι ο μοναδικός Ντίλαν;
Ας φτιάξουμε τον δικό μας υπερήρωα.
- Αλήθεια; - Ναι.
Είχα κάποιες ιδέες.
Θα τις ζωγραφίσω.
Αυτό σκεφτόμουν.
- Πώς τα πας; - Μια χαρά.
Έτοιμοι.
Mπορεί να 'χει για κρυπτονίτη του το μπέργκερ του Τζόλι.
Ακόμη να το χωνέψω από προχθές.
Απορώ πώς το τρως.
Τι λένε οι γαστρεντερολόγοι γι' αυτό;
Αυτή θα είναι η υπερδύναμη!
Ναι!
Ο Γαστρεντέρομαν!
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ ΜΑΣ ΡΟΜΠΕΡΤ ΦΟΡΣΤΕΡ
Υποτιτλισμός: Εύα Τανταλίδου