ฉันคือความแค้น ฉันคือรัตติกาล ฉันคือแบทแมน
(ฮาโลวีนจะต้องมันหยดแน่ นายพร้อมไหม)
ฉันจะไปในทุกที่ ที่เมืองก็อธแธมต้องการ
ค่อยๆ นะ
เขาใส่ชุดบ้าอะไรน่ะ
เขาเป็นแบทแมน สุดสัปดาห์นี้ก็ฮาโลวีนแล้ว พ่อ
ดูดีมาก เพื่อนยาก
เขาไม่แก่เกินวัยไปหน่อยเหรอ
ไม่เอาน่า
รู้ไหม พ่อ จะมองว่า มันเป็นโอกาสก็ได้นะ
ได้มาอยู่กับเราแล้วก็ไม่ต้องทำงาน
ใช้เวลาอยู่กับหลานๆ อยู่กับครอบครัว แค่ให้เราคอยดูแล
ฉันไม่ต้องให้ใครมาดูแล ไมเคิล
เอาเถอะ พ่อ ไม่ได้หมายความว่า มันจะแย่สักหน่อย
นี่อาจถือเป็นการเริ่มต้นใหม่
ผมหาอุปกรณ์บริหารร่างกายทุกอย่าง ที่ครูฝึกแนะนำมาไว้ให้พ่อแล้ว
แล้วเธอจะมาเริ่มทำ กายภาพบำบัดให้พรุ่งนี้
- เหมือนเวลาผมบอกคนไข้เลย... - แกเป็นหมอทางเดินอาหารนะ
มันก็มีการอธิบายกับคนไข้เหมือนกัน
โอเคค่ะ เราเตรียม ห้องดีแลนไว้ให้แล้ว
แล้วลูกเธอจะไปนอนไหน
อ๋อ นอนกับไบรซ์ข้างบนค่ะ
แล้วก็ห้องเราอยู่สุดทางเดินนี้เอง เผื่อกลางคืนจะมีอะไรให้เราช่วย
ไร้สติหกชั่วโมงฉันว่าฉันทำได้
คงเป็นหกชั่วโมง ที่เยี่ยมที่สุดในแต่ละวันเลย
รู้ไหมคะ โจ
ถ้าเมื่อไหร่ที่คุณอยากพูดถึง ความรู้สึกตัวเอง คุณคุยกับฉันได้นะ
ในวิชาชีพฉัน
ฉันให้คำปรึกษาคนไข้หลายคนที่ มีความเปลี่ยนแปลงทางอายุคล้ายๆ กัน
และความโศกเศร้าที่มาพร้อมกับมัน
ฉันไม่ได้รู้สึกเศร้าเลย
อ๋อ ไม่ๆ เข้าใจค่ะ
ฉันแค่บอกว่ามันเป็นเรื่องปกติ คือถ้ามีความรู้สึกสูญเสีย...
ฉันไม่รู้สึกสูญเสียอะไรเหมือนกัน
งั้นถ้าคุณอยากคุยอะไร ฉันพร้อมเสมอค่ะ
(ฮีโร่สะท้านโลก อีแมน)
ชอบหนังสือการ์ตูนสินะ เราน่ะ
ปู่... รู้สึกดีขึ้นบ้างไหมครับ
จากชั่วโมงที่แล้วเหรอ ไม่เลย
ปู่อ่านเล่มไหนก็ได้นะ ถ้าอยากอ่าน
พวกนี้ผมวาดเอง
วาดแบทแมนเหรอ
เปล่าครับ ผมพยายามวาดฮีโร่ของผมเอง
ผมอยากเป็นนีล อดัมส์ คนต่อไป คนที่สร้างแบทแมนน่ะครับ
- ฉันอยากอยู่คนเดียวน่ะ เจ้าหนู - อ้อ ครับ ได้เลย
ถ้าปู่ต้องการอะไร บอกผมได้นะ
ผมต้องแวะมาให้อาหารหมอนั่น นานๆ ครั้งอยู่แล้ว แต่ก็นะ
ขอโทษที
- แม่งเอ๊ย ดิล ทำไมไม่เคาะ - โทษที
นายจะเอาอะไร
ทำไมปู่ถึงได้หยาบคายจัง
ไม่รู้สิ เขาแก่แล้ว
ไว้คุยเรื่องนี้กันทีหลังได้ไหม
เออใช่ โทษที
นายกำลังทำอะไร
แม่บอกให้ฉันมานอนนี่
(ปู่เอาห้องฉันไปแล้ว อย่างเซ็ง)
ทำไมลูกไม่ไปนอนห้องไบรซ์
ผมชอบตรงนี้มากกว่า
- ฟังนะ พ่อรู้ว่าปู่อาจจะ... - นิสัยแย่
- คือ... - พ่อ ปู่เขานิสัยแย่จริงๆ
คือ...
ฟังนะ เขาผ่านอะไรมาไม่เหมือนเรา
พ่อเขาเสียไปตั้งแต่ยังหนุ่ม เขาต้องเข้มแข็ง
ดังนั้น ไม่รู้สิ เราอาจจะอนุโลมให้เขาหน่อย
- โอเคไหม - โอเค
เอาละ อย่านอนดึกล่ะ เข้าใจไหม
- ราตรีสวัสดิ์ครับ - ราตรีสวัสดิ์ รักลูกนะ
เอาละ มาดูกันว่าคุณเป็นยังไง ขอดูหน่อยว่าคุณยกเท้าขึ้นได้ไหม
นั่นแหละ โอเค ใช้ได้แล้ว
ฉันเองก็มีคนไข้ คนสำคัญด้วย
ผมไม่ได้บอกว่าคนไข้คุณไม่สำคัญ แต่ของผมก็สำคัญไม่น้อยกว่าของคุณ
คนไข้บ่ายสามของผม ลำไส้ใหญ่พันกันเป็นกระจุกเลย
น่าแหวะที่สุด พ่อ
โทษนะ ไบรซ์ แต่พ่อทำมาหากินแบบนี้ ไส้คนนี่แหละผ่อนค่ารถให้ลูก
นี่ ให้ดีแลนติดรถกลับบ้านด้วยได้ไหม
- เขารอจนผมซ้อมเสร็จได้ไหมล่ะ - หกโมงครึ่งเลยนะ
- ดีแลน ยอมๆ หน่อย - พอๆ ฉันไปรับเขาเอง
ที่นี่มันมีอะไรให้ฉันทำอีกล่ะ เอากุญแจมาให้ฉัน
พ่อครับ ผมว่าพ่อขับรถไม่ได้นะ
ได้สิ ไมเคิล ที่เจ็บน่ะขาซ้าย
นี่ เบรดี้ ได้รับข้อความฉันไหม สรุปว่าจะเริ่มที่บ้านนายหรือบ้านฉัน
ที่จริงนะ ดีแลน ฉันกำลังคิดอยู่
ปีนี้ฉันอาจมีอะไรต้องไปทำ
นายพูดเรื่องอะไรเนี่ย
เราฉลองฮาโลวีนด้วยกันทุกปี ตั้งแต่เตรียมอนุบาลแล้วมั้ง
ไม่ ฉันรู้ แต่ปีนี้ ฉันกะจะไปงานเต้นรำ
งานเต้นรำเหรอ ฮาโลวีนเนี่ยนะ พูดอะไรของนาย
- แค่ว่า... - หวัดดี เบรดี้
หวัดดี รอแป๊บนะ
ได้
ขอโทษนะ ดีแลน ปีนี้ไม่ได้จริงๆ แต่...
ไว้ค่อยเจอกันนะ
เฮ้ มายา รอด้วย
เออ เจอกัน
(งานเต้นรำวันฮาโลวีน)
หนุ่มๆ ฉันกลับมาแล้ว
- ไง โจ - เป็นไงบ้าง
ไง สบายดีไหม...
แฟรงค์ ระวังนิ้วด้วย เดี๋ยวนิ้วแหว่ง
- ว่าไง โจ - เคนนี่
ว่าจะไปเยี่ยมพอดี จะถ่อสังขารมาที่นี่ทำไม
เช็คฉันอยู่ในออฟฟิศ
คงไม่คิดว่าฉันจะปล่อยให้ไอ้สารเลว อย่างพวกนายแตะต้องมันใช่ไหม
พูดจริงๆ นะ โจ คุณอยากได้คนช่วยหรืออะไรไหม
ฉันไม่ต้องให้ใครช่วย เคนนี่ ไม่ต้องมาช่วย
- แลนซ์ - โจ
ไม่ต้องห่วง หมอบอกว่า อีกหกอาทิตย์ผมก็กลับมาได้แล้ว
อย่าคิดแม้แต่จะจ้างคนใหม่มาแทน
ใจเย็นลงหน่อย โจ
คุณเพิ่งออกห้องผ่าตัด มาได้สามวันใช่ไหม
สี่วัน แต่ผมอาการดีขึ้นเรื่อยๆ และจะดียิ่งๆ ขึ้นไปอีก
ฟังนะ ผมว่าจะส่งจดหมายนี้ไปให้อยู่
แต่เห็นว่าคุณมาถึงนี่แล้ว
สัญญาของสหภาพแรงงาน
แล้วคุณเอามาทำอะไร
กองทุนบำนาญของคุณอยู่ในนั้น คุณอยู่กับเรามา 45 ปีแล้ว โจ
คุณมีสิทธิ์รับไปเป็นจำนวนเต็ม
และด้วยระบบประกันสังคม มันแทบ ไม่มีเหตุผลที่คุณต้องทำงาน รู้ไหม
คุณพูดอะไร แลนซ์ อยากให้ผมเกษียณเหรอ
ในนี้มีผลประโยชน์ชั้นเยี่ยมเลยนะ โจ
ผมจะไม่เกษียณ ที่นี่คือที่ของผม โรงงานของผม
ผมอยู่ที่นี่มานานกว่าคุณอีก
- ผมน่ะเป็นมือดีที่สุดในที่นี้ - ผมไม่ปฏิเสธว่าคุณเคยเป็น
“เคยเป็น” หมายความว่าไง ผมยังเป็นอยู่ ขาผมดีขึ้นทุกวัน
นี่ ตอนนี้เรามีการว่าจ้าง จากลูกค้ารายใหญ่เยอะ
จากทั้งร้านอาหาร โรงแรม แล้วผมก็ต้องส่งงานให้ทันเวลาด้วย
ผมจะให้คนที่ทำไม่ไหวทำงานไม่ได้
เดี๋ยวก็รู้
รู้ไหม นี่ ไม่เอาน่า อย่าทำให้ตัวเองปวดใจเลย โจ
เราทุกคนรู้ว่ามันถึงเวลา...
คิดดู คนอื่นก็เจอแบบนี้เหมือนกัน
- ผมเห็นมาแล้ว - ผมไม่ใช่คนอื่นๆ ผมจะกลับมาแน่
ไม่ คุณกลับมาไม่ได้
ฟังนะ ผมพูดในฐานะเพื่อน โอเคไหม โจ
คุณจะยอมรับแผนเกษียณนี้ตอนนี้
หรือในอีกหกอาทิตย์ก็ได้ แต่เราสองคนรู้ว่ายังไงคุณก็ต้องยอม
นึกว่าปู่ลืมซะแล้ว
ไม่หรอก มีเรื่อง ต้องจัดการที่โรงงานน่ะ
ว่าแต่วันนี้เป็นไง
ก็ดี
ดี รัดเข็มขัดซะ
ผมละเกลียดมัธยมต้น ห่วยแตก
เกลียดมัธยมต้นเหรอ ฉันยอมแลกทุกอย่างขอให้ได้กลับไป
- ฉันเคยเป็นกัปตันทีมฟุตบอลด้วย - งั้นปู่ก็เป็นคนดังสิ
คนดังเหรอ ดูถูกกันเกินไป ฉันเป็นตำนานต่างหาก
- จริงดิ่ - เออสิ
คืนงานพรอมของนักเรียนปีสุดท้าย
ฉันให้ทั้งทีมขนรถครูใหญ่ ไปไว้บนหลังคา
- หลังคาเหรอ - ใช่
- ใช่เหรอ - คือไม่ใช่ยกไปทั้งคัน
เราต้องถอดชิ้นส่วนมันแล้วก็...
ไม่สำคัญหรอกว่าเอาขึ้นไปไว้ได้ไง
พองานเต้นรำจบลง
ทุกคนออกมาข้างนอก และนั่นแหละ เราอยู่บนหลังคา
ทีมฟุตบอล รถของครูใหญ่มูน และฉันผู้เป็นตำนาน
จะงานรวมรุ่นกี่รอบ ก็ต้องมีพูดเรื่องนี้
งั้นการที่จะเป็นคนดัง
ผมก็ต้องเป็นกัปตันทีมฟุตบอล แล้วเอารถไปไว้บนหลังคาสินะ
เข้าใจ
แล้วเรื่องมันเป็นยังไง เธอไม่มีเพื่อนเลยเหรอ
ก็มีอยู่คนนึงครับ ชื่อเบรดี้
แต่หลังๆ ผมว่าเขาคงไม่อยาก ไปไหนมาไหนกับผมแล้ว
งั้นก็ช่างหัวเขาสิ
รัดเข็มขัดเถอะ ขอร้อง
นี่ อันนี้ของปู่ครับ
คงเป็นอุปกรณ์บริหารร่างกาย ที่พ่อเธอสั่งละมั้ง
ของจำพวกนั้นเขามักจะซื้อไม่ยั้ง
มันเขียนว่าจากแวมคอมิกส์
เธอว่าไงนะ
อะไรเหรอครับ
(แวมคอมิกส์ คลอนไดค์ 5-0173 โจ แฮร์ริส)
มาดูกันเลย
“ไดโนแมน”
ฉันสั่งซื้อไอ้นี่ตอนฉันยังเด็กๆ ไม่เข้าใจเลยแฮะ
คงหลงหายไปมั้งครับ
หกสิบปีแล้วเนี่ยนะ
ฉันสั่งจากปกหลัง ของหนังสือการ์ตูน แต่ไม่เคยได้รับ
ฉันตื๊อแม่ฉันเป็นเดือนๆ เพื่อขอเงิน 50 เซนต์คืน
เดี๋ยวนะ ปู่ชอบหนังสือการ์ตูน เหมือนกันเหรอ
นานแล้วล่ะ
บ้าไปแล้ว ต้องล้อกันเล่นแหงๆ
สงสัยเจ้าเคนนี่ที่โรงงาน คงเป็นตัวการ ใช่แน่ๆ
แล้วปู่ทำอะไรกับพวกหนังสือ
เดาว่าคงยกให้กับพ่อเธอ
พ่อไม่เคยทิ้งของเลยสักชิ้น
(เรื่องราวมหัศจรรย์ ไดโนแมน)
เรื่องของไดโนแมนเป็นยังไงครับ
เขาเป็นคนขุดแร่เหมือนพ่อฉัน นั่นคงเป็นเหตุผลที่ฉันชอบเขา
วันหนึ่งเขาทำงานอยู่ใต้ดิน
แท่งไดนาไมต์เกิดระเบิด ทำให้หิน อาบรังสีสามก้อนพุ่งไปอยู่ในแหวนเขา
(ตูม)
หินแต่ละก้อนต่างมีพลังวิเศษ พละกำลัง ความเร็ว และการเหาะ
แล้วคือพลังงานพวกนี้มันทำงานยังไง
หมายความว่าไง
แบบว่ามันเป็นหินต่างดาว ที่เปลี่ยนการสันดาปของเขา
หรือมันมีเวทมนตร์
ทำไมถึงต้องการ คำอธิบายไปซะทุกเรื่อง
คนรุ่นเธอน่ะต้องการ คำอธิบายในทุกสิ่งทุกอย่าง
พวกเธอเป็นบ้าอะไรกัน
ขอโทษครับ
แล้วนี่ใคร
เดอะโวลต์ ศัตรูตัวฉกาจของไดโนแมน
ไดโนแมนช่วยหมู่บ้านของโวลต์ ในโรมาเนียให้รอดจากอุกกาบาต
เขาใช้แหวนต่อยมัน แต่เศษของมัน พุ่งไปทำลายบ้านหลังหนึ่ง
ทำให้คู่ชายหญิงในนั้นเสียชีวิต ขณะลูกชายของพวกเขาเล่นอยู่ข้างนอก
เด็กชายคนนั้นสาบาน ว่าจะแก้แค้นไดโนแมน
เขาไปเจอเศษอุกกาบาตที่เหลือทั้งหมด
ที่ดูดซับพลังจากแหวนของไดโนแมน และเริ่มเปล่งแสง
เดอะโวลต์เห็นแสงนั้นและรู้ว่า เขาก็สามารถครอบครองพลังนั้นได้
เขาจึงสร้างหมวกเกราะขึ้นมา จากเศษอุกกาบาตเหล่านั้น
เท่ากับว่าฮีโร่ทำให้เกิดตัวร้าย
เรื่องมันพื้นๆ ไปนะ
เธอพูดถูก
น่าจะมีหักมุมบ้าง เรื่องของฉัน ยังแปลกใหม่กว่าซะอีก
เดี๋ยวก่อน “เรื่อง” ของปู่ หมายความว่าไง
อืม เมื่อก่อนฉันก็ แต่งอยู่สองสามเรื่อง
จริงเหรอ ผมก็ทำเหมือนกัน
แล้วทำไมปู่ถึงเลิกล่ะ
เราสนุกกับซูเปอร์ฮีโร่ ไปตลอดไม่ได้หรอก เจ้าหนู
- รอก่อน ปู่ - โอย...
มันเขียนว่ามันจะมาเวลาที่ต้องการ และมันมาในตอนนี้เพราะปู่ต้องการมัน
ปู่ต้องลองแล้วล่ะ
เธอลองสิ สวมเลย ดูว่าใส่ได้ไหม
ไม่ได้ครับ มันใหญ่ไป ปู่สิต้องใส่ ผมว่ามันเป็นของปู่ เอาน่า ทำเพื่อผม
เอามานี่ซิ
แม่เจ้า พอดีเป๊ะ
จริงด้วย
- มีอะไรครับ - ไม่มี
เห็นมั้ย ขยะชัดๆ มันเป็นแค่ของเล่น
เดี๋ยวนะ
เดี๋ยวๆ ปู่ ปู่ครับ
ผมแค่จะบอกว่าของเล่นน่ะไม่อยู่ดีๆ โผล่มาหลังจากผ่านไป 60 ปีหรอก
ลองชกกระสอบทรายสิครับ
ล้อเล่นหรือเปล่า เธอไม่ได้เชื่อ เรื่องเวทมนตร์จริงๆ ใช่ไหม
ผมเห็นมันมีแสงออกมา พลังก็เป็นแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ใช่ แต่ฉันพูดถึงในหนังสือการ์ตูน ส่วนนี่มันเป็นก้อนพลาสติก
และตอนนี้เราจะทำ อย่างที่เราควรทำตั้งนานแล้ว
คือเขวี้ยงมันลงถังขยะ
ห่านเอ๊ย ถอดไม่ออก
- ปู่ครับ ขอร้อง หยุดก่อน ผมขอเถอะ - ฉันว่ายาโรคหัวใจ...
- ขอร้องล่ะ - พอที หยุด หยุดเลย ได้โปรด
ฉันรู้ว่าตอนนี้อะไรมันก็ไม่เป็นใจ
แต่การเชื่อในเรื่องงี่เง่าน่ะ มันไม่ใช่คำตอบ
มันไม่ได้งี่เง่า
เวร... บ้าจริง
(ไซโคโลจี ทูเดย์ ความชรากับพฤติกรรมก้าวร้าว)
นี่ ลูกจะไปไหนน่ะ
ดีแลน อาบน้ำด้วยนะ ใกล้ถึงเวลามื้อค่ำแล้ว
หวัดดี
ดูไม่ใช่อาหารอินเดียนะนั่น
อืม เปลี่ยนแผนกะทันหันน่ะ กะว่าจะให้เราลองอะไรใหม่ๆ
“ใหม่” อย่างใน “ให้เราได้มี พยาธิตัวตืดชนิดใหม่” น่ะเหรอ
นี่เบอร์เกอร์นะ มันไม่มีหรอก
เบอร์เกอร์ที่เดอะไทมส์ เพิ่งจะเปิดโปง
ว่าในเนื้อมีอะไรไม่รู้ ที่ไม่ใช่เนื้อน่ะนะ
ของโปรดเขาน่ะ โอเคยัง
อย่างนี้เองสินะ
ขอร้อง ตอนนี้อย่าเพิ่งมาวิเคราะห์ผม
ฉันเกลียดสิ่งที่เขาทำกับคุณ
เขาทำอะ... เขาไม่ได้ทำอะไรผมนี่
เขาไม่รู้เรื่องมื้อค่ำนี้ด้วยซ้ำ
คุณพยายามทำให้เขา ประทับใจเสมอเลย
คุณระวังอย่างที่สุดที่จะไม่ให้เขา ตำหนิคุณ แต่เขาก็ทำอยู่ดี
แล้วคุณก็จะรู้สึกแย่ อย่างในตอนนี้เป็นต้น
คุณไม่ซื้ออาหารอินเดีย
เพราะคุณกังวลว่าพ่อคุณจะเหวี่ยง
ที่เราคิดว่าตัวเองหัวสูงเกินกว่า จะกินอาหารอเมริกันดั้งเดิมธรรมดาๆ
ฉันแค่อยากปกป้องคุณ
เราทำเพื่อพ่อคุณตั้งมาก แล้วเขาดูจะไม่เห็นความดีเลยด้วยซ้ำ
คุณคอยดูเถอะ การแสดงออกแบบนี้ จะมีผลอย่างมาก รู้ไหม
เขาอาจ... เขาอาจ กล่าวขอบคุณออกมาก็ได้
ฉันยอมกินเบอร์เกอร์พวกนั้น ทุกคืนเป็นเวลาหนึ่งเดือน
ถ้าพ่อคุณพูดขอบคุณสักครั้ง
- ดีแลนล่ะ - เขาอยากกินในห้องนั่งเล่นน่ะ
ไบรซ์ วางบอลลงได้ไหม เราจะกินข้าวแล้ว ขอร้อง
โค้ชบอกให้ผมฝึกอยู่ตลอด
พ่อมั่นใจว่าเขา ไม่ได้หมายถึง “ตลอดเวลา”
แหวนวิบวับเชียวนะ ปู่
อย่าไปสนใจเลย
เออนี่ พ่อ ก่อนที่ผมจะลืม รู้ไหมว่าวันนี้ใครโทรหาผม
- ใคร - แลนซ์
พวกเขาคุยกันว่าพวกเขาชื่นชมผลงาน
ที่พ่อทำให้มาตลอดหลายปี และแน่นอน เพื่อให้เป็นเกียรติ
พวกเขาเลยเสนอแผนเกษียณ ที่ให้ผลประโยชน์อย่างงาม
ได้ อีก 20 ปีฉันค่อยเอา
อ่อ เข้าใจ
ผมว่าพ่อน่าจะรับข้อเสนอ ให้เร็วกว่านั้นหน่อย
แกว่าไงนะ
เปล่า แค่จะบอกว่าพ่อทุ่มเทเวลาให้ ไปเท่าไหร่ 45 ปีแล้วไหม
ทำงานให้อย่างคุ้มค่าแล้ว
แกคิดไม่คิดว่าฉัน จะกลับไปทำไหวใช่ไหม
ไม่ ผมไม่ได้พูดแบบนั้น
ว้าว ตอบแทนพ่อที่เชื่อมั่น ในตัวแกได้สาสมดี
โอเค
เหรอคะ
คุณว่าโรงเรียนแพทย์คือค่ายฝึก ของพวกรู้มากไม่ใช่เหรอ
ใช่ มันเป็นที่ที่เธอสองคน เจอกันใช่ไหมล่ะ
นี่ ดีแลน ทำไมไม่เข้ามา นั่งกับเราสักแป๊บล่ะ
โจ ไมค์เขาแค่เป็นห่วงคุณ และเขาเชื่อใจแลนซ์
แลนซ์เป็นคนจัดการ
รายละเอียดปลีกย่อย ของงานใหม่ๆ ทั้งหมดที่เข้ามา
ถ้าเขากังวลที่คุณอยู่ที่นั่น
เราก็จะไม่ปล่อยให้คุณ กลับไปทำงาน เพราะคุณ...
ปล่อยฉันงั้นเหรอ
ใช่ค่ะ บอกตรงๆ ในวัยคุณ...
วัยฉันเรอะ เธอก็ไม่ได้ อายุห่างฉันเท่าไหร่ อย่าลืมสิ
พ่อ พอเถอะ พักหายใจหน่อย
เราแค่พยายามจะให้พ่อคิดถึง อนาคตของพ่อ ตามความเป็นจริง
เพราะฉัน เราถึง ได้ออร์เดอร์ใหญ่ๆ พวกนั้น
ฉันเป็นคนรับผิดชอบสัญญาจ้างทั้งหมด
- ฉันทำให้... - ปู่ ดูสิ
เราส่งเฟอร์นิเจอร์ทั้งหมด ออกจากรัฐได้
ซึ่งตอนนี้เป็นแลนซ์
- ฉันสร้างมันมากับมือ - ปู่ แหวน
ฉันสร้างมันมาทั้งชีวิต
- ชีวิตนั้นมันอาจจะจบไปแล้ว - ไบรซ์ วางลูกบอล
ชีวิตฉันยังไม่จบ
มันต้องมีคำอธิบายสิ
มีสิ มันคือเรื่องจริงไง ปู่ก็เห็นว่ามันมีแสง
เจ้าหนู หินนี่มันทื่อ... เหมือนอารมณ์ขันของพ่อเธอ
นั่นมันตอนนี้ แต่ก่อนหน้านี่ล่ะ
ปู่ไม่รู้สึกต่างเหรอ แข็งแรงขึ้นหรืออะไรบ้างไหม
เอาน่า ลองหน่อย ต่อยกระสอบทรายดู
ไม่เอา
เถอะน่า ปู่พูดเองนี่
พลังของไดโนแมนจะมา เมื่อเขาต้องการมันเท่านั้น
และเห็นอยู่ว่าปู่ต้องการมัน เพราะตอนนั้นปู่โมโหพ่อกับแม่
- มันเป็นเพราะความโกรธของปู่ - ไม่หรอก ถ้าใช่ก็บ้าแล้ว
บ้าเหรอ หรือว่าปู่แค่กลัว ที่จะเห็นตัวเองแข็งแรง
ผมว่าพ่อฉลาดกว่าปู่นะ เพราะปู่เกือบเรียนไม่จบมัธยมปลาย
ส่วนพ่อไต่เต้าไปถึงโรงเรียนแพทย์ได้
พูดง่ายๆ คือปู่ไม่มีการศึกษา...
บรรลัยแล้ว
ผมพูดถูก
เธอพูดถูก
ปู่เป็นซูเปอร์ฮีโร่ คุณพระ... ตัวจริงเสียงจริง
สุดจัด
แม่เจ้าโว้ย
หัวเข่าล่ะ
เจ๋งเป้ง
จำไว้นะทุกคน นี่ไม้แบล็กวอลนัต
จะยกก็ย่อเข่า แล้วระวังหลังด้วย โอเคไหม
เคนนี่ อันนี้ต้องเสร็จก่อนวันอังคาร
ครับผม
โจ ฟังนะ ผมดีใจที่ทางบ้านคุณ ช่วยพูดให้คุณเข้าใจได้
เดี๋ยว ไม่ๆ คุณทำงั้นไม่ได้ โจ
- คุณต้องให้หมอ... - ทำอะไรเนี่ย
ยุ่งยากจะตายชัก
ให้ผมลงเวลาทำงานไหม แลนซ์
อะไรเนี่ย...
นี่ เบรดี้ ฉันเจออะไรเจ๋งๆ ด้วยแหละ นายต้องไม่เชื่อแน่
เราคุย... เรื่องนี้กันทีหลังได้ไหม
ก็ได้
คนนี้น่ะเหรอ
หมายถึงฉันเหรอ
มันเรื่องอะไร
- ฉันอธิบายได้นะ - นี่ แบทแมน
พ่อฉันโคตรจู้จี้เรื่องเวลากลับบ้าน
นายกับโรบินช่วย ไปจัดการเขาให้หน่อยได้ไหม
เจสซี่ ทำตัวดีๆ หน่อย เขาแค่เล่นแต่งตัวเอง
ดีแลนจอมแต่งตัว เข้ากันดีเนอะ ใช่ไหม
อ้าว จะไปไหนล่ะ
เราจัดปาร์ตี้กันก็ได้ ปาร์ตี้คอสตูม นายเป็นวันเดอร์ วูแมน ได้นะ
ดีแลน นี่ ฉันขอโทษ ขอโทษนะ
วันก่อนฉันไปขลุกอยู่กับคนอื่นๆ
แล้วฉันก็ถ่ายเซลฟี่หมู่
ตอนที่ฉันกำลังจะโพสต์
พวกนั้นก็ดันเห็นพวกรูปล่าสุด กับรูปที่นายส่งมาให้ฉัน
รูปที่ฉันใส่ชุด
ใช่ ฉันเลยบอกว่า นายเป็นเพื่อนเก่าที่ชอบ...
เล่นแต่งตัว
- พวกนั้นคิดว่ามันตลกดี - ล้อเล่นหรือไง
- ดีแลน ฉัน... - ทำไมไม่ห้ามพวกนั้น
ทำไมนายไม่พูดอย่างเช่น
ปีที่แล้วนายแต่งเป็นเวนอม แล้วนายคิดว่ามันเท่
นายเองก็หัวเราะเยาะฉันสินะ
- เพื่อน - ไปเถอะ
ฉันขอโทษ ขอโทษจริงๆ
- เป็นแนวคิด ใช่ๆ - สวีดัส
ไงครับ พ่อ
ว่าแต่ว่าที่โรงรถ นักกายภาพบำบัด ของพ่อทำอะไรหรือเปล่า
โต๊ะทำงานพังยับหมดเลย
ใช่ เธอลงน้ำหนักนิดเดียวมันก็พัง
งานผลิตห่วยน่ะ บอกเลย
เหรอครับ วันนี้พ่อรู้สึกเป็นไง
บอกตรงๆ ยอดเยี่ยม
ยอดเยี่ยม ก้าวกระโดด จากเมื่อวานเลยนะ พ่อ
ฉันเพิ่งไปหาหมอมา เขาบอกว่าฉันไม่ต้องไปหาเขาแล้ว
อะไรนะ
แกคงต้องคิดให้ดี ถ้าจะสงสัยในสมรรถภาพของฉันอีก
พรุ่งนี้ฉันจะกลับไปทำงาน
อะไรกัน มันไม่น่าเป็นไปได้
แต่ก็เป็นไปแล้ว
และที่ดีไปกว่านั้น ฉันจะไม่ต้องอยู่เป็นภาระแกในอีก...
หกวัน อย่าว่าแต่หกอาทิตย์เลย
ดีแลนอยู่ไหน
ในห้องเขา ห้องพ่อน่ะ
ทางโน้น
ดีแลน เพื่อนยาก เธอน่าจะอยู่ด้วย ฉันรู้สึกแย่จังที่เธอไม่ได้เห็น
เป็นอะไรไป ทำไมทำหน้าเศร้าแบบนั้น
ไม่มีใครชอบผม
“ไม่มีใครชอบ” เหรอ
ดูสิ
นี่ใครเนี่ย
ดูเฉยๆ ก็พอ
(ดิจิโดรม - ดีแลนจอมแต่งตัว แฮชแท็กดีแลนจอมแต่งตัว)
โดนเรียกว่าดีแลนจอมแต่งตัวสินะ ฉันเข้าใจแล้ว โอเค
ดีแลน ถ้าฉันถอดแหวนออกได้ ฉันจะยกมันให้เธอเลย
เธอจะได้ไปอัดหมอนั่นให้หมอบ แต่ฉันถอดไม่ได้นี่สิ
แต่ถ้ามีอย่างอื่นที่ฉันทำ แล้วมันจะช่วยเธอได้ ฉันทำแน่
ที่จริง... ก็มีอยู่นะ
อะไร
เอารถครูใหญ่ไปไว้บนหลังคา ปู่ยกมันขึ้นไปได้ง่ายๆ อยู่แล้ว
แล้วผมจะยืนอยู่ข้างมัน โมเมว่าเป็นคนทำ
ฟังนะ ตอนฉันเด็กๆ เราไม่ได้เอารถไปไว้บนหลังคาหรอก
เรายกมันไปไว้ที่ถนน เลยไปนิดหน่อย
ครูใหญ่ตกใจแทบแย่ อันที่จริงฉันก็พูดเวอร์ไป
ตอนนี้เราทำได้แล้วไง แล้วผมก็จะเป็นตำนานของจริง
จะไม่มีใครรู้ว่าผมทำได้ยังไง
ฉันว่าเธอไม่เห็นจะต้องไปสนใจ เด็กที่โรงเรียนพวกนั้นเลย
พวกขี้แพ้ทั้งนั้น โตมาก็ขี้แพ้อยู่วันยังค่ำ
เธออยากออกไปทริกออร์ทรีต เธอก็ไปทริกออร์ทรีต
รู้ไหม ออกไปหาขนมกินเองก็ได้
มันไม่เหมือนกันสักหน่อย
ไม่ ฉันว่าก็คงไม่เหมือน
เอาละ ฟังนะ
ฉันรู้ว่าเวลาที่ฉันรู้สึกแย่ ฉันจะไม่อยากให้ใครมาอยู่ใกล้
ดังนั้นฉันไม่กวนเธอดีกว่า
เดี๋ยว
ปู่พูดถูก
งั้นเหรอ
ใช่ ผมไม่จำเป็นต้องมีเบรดี้ หรือเด็กพวกนั้น
- ไม่ - ผมก็ยังมีฮาโลวีนที่แจ๋วที่สุดได้
ใช่เลย นั่นแหละสปิริต
กับปู่
ไปทริกออร์ทรีตกันเถอะครับ มันจะต้องสุดยอด ต้องสนุกมากแน่ๆ
ปู่เลิกงานห้าโมงเย็นนี่ ใช่ไหม
ก็ได้
ห้าโมงไปทริกออร์ทรีตกัน เธอกับฉัน อย่าสายล่ะ
หูย โจ ผมน่าจะขอให้คุณช่วยนะเนี่ย
ถูกต้องที่สุด
ขอออกไปกินข้าวเที่ยงไวหน่อยนะ แลนซ์
(เฉพาะผู้ที่ได้รับอนุญาตเท่านั้น)
แผนที่ดูดีนี่ เจ้าหนู
ปู่มาทำอะไนที่นี่
ฉันพักเที่ยงอยู่น่ะ เลยว่าจะมาทักทาย
- เดาซิว่าฉันมาที่นี่ยังไง - ยังไงครับ
ฉันวิ่งมา
ไม่จริงน่า
- จริง - ความเร็ว หินก้อนที่สองเหรอ
- ใช่เลย - โอเค
คืองี้ ขนมที่อร่อยที่สุด อยู่ที่ฟอกซ์พอยต์กับชอร์วู้ด
อืม
รองลงมาก็ที่อีสต์ไซด์กับไวต์ฟิชเบย์
อืม
ปกติผมกับเบรดี้มีเวลาไปแค่ที่เดียว ไม่ก็สอง แต่ด้วยความเร็วของปู่...
คืนนี้เราจะเก็บให้หมดทั้งสี่
เอาถุงใหญ่ๆ มาเลย หมอฟันเธอจะต้องงานเข้าตลอดปี
ยอดไปเลย
ล่าสุดที่ฉันโทร คุณบอกว่า “ได้ โต๊ะ 150 ตัว เสร็จทันแน่”
- ครับ - แต่ตอนนี้ไม่มีโต๊ะ 150 ตัวให้ฉัน
ไง โจ
- สถานการณ์เราเป็นไง เคนนี่ - ก็โอเค
ทางนู้นน่ะ แลนซ์หัวหมุนเรื่องอะไรกัน
ลูกค้าโมโหน่ะสิ ร้านอาหาร ของเธอจะเปิดในอีกสองวัน
และเราควรจะทำโต๊ะทั้งหมด เสร็จภายในพรุ่งนี้
คงต้องเลื่อนไปอีกอาทิตย์
เรื่องแบบนี้เกิดขึ้นได้เสมอ เราแค่ต้องบอกลูกค้าไปตามตรง
เขาแค่พยายามรักษาลูกค้า เธอเป็นผู้จัดการฝ่ายภูมิภาค
ของเชนร้านอาหารชื่อดัง
ดังนั้นตอนนี้ ฉันหวังว่าจะเสร็จพรุ่งนี้
ผมเข้าใจ ครับ ขอโทษจริงๆ
- เราขอแค่... เราขอ... - พรุ่งนี้ครับ
โต๊ะเก้าอี้คุณจะเสร็จพรุ่งนี้ ผมรับประกัน
แถมเราจะทำ ป้ายแฮนด์เมดให้ด้วย ไม่คิดเงิน
- ป้ายแฮนด์เมด - ครับ
ขอให้เป็นแบบนั้นเถอะ
โจ คุณทำอะไรเนี่ย
อย่าห่วงไปเลย แลนซ์ ผมจัดการให้เอง
โอเค คุณ...
คุณจะจัดการให้ ก็ได้
ขอร้องอย่าพูดว่า “ฉันบอกคุณแล้ว”
ฉันไม่จำเป็นต้องพูดอะไรทั้งนั้น สีหน้าลูกเรามันฟ้องทุกอย่าง
ตอนนี้ ไม่ว่าจะพูดถึงพ่อคุณยังไง สีหน้านั้นก็ไม่ดีขึ้นหรอก
คุณพูดถูก
ยังไม่มาสินะ
ลูกกับคุณปู่มีอะไรกัน
เปล่านี่ อะไรครับ
แค่ดูเหมือนว่าหลังๆ ลูกกับปู่ท่าทางเปลี่ยนไป
ถึงผมบอก พ่อก็ไม่เชื่อหรอก
ลองดูสิ ลูกรู้ไหม ว่าตอนนี้เขาอยู่ไหน
ดีแลน ไม่เอาน่า ลูกรัก ลูกบอกพ่อได้
คงจะสนุกกับพลังวิเศษของเขาอยู่มั้ง
พลังอะไรของเขานะ
พ่อรู้จักไดโนแมนไหม
ลูกหมายถึงในหนังสือการ์ตูนเหรอ
รู้สิ ตอนพ่อเด็กๆ ปู่เขาเคย คะยั้นคะยอให้พ่ออ่านอยู่
คือผมชอบนะ แต่...
ดีแลน เชื่อพ่อ ไม่ว่าจะเรื่องอะไร พ่อเคยอยู่ในจุดนั้นกับปู่โจมาก่อน
งั้น... ก็ได้
มีแหวนอยู่วงหนึ่ง...
- นี่ ได้เห็นหน้าเขาไหม - ว้าว
ผมนึกว่าคุณจะให้เขา เกษียณก่อนกำหนดซะอีก
- โอเค - เป็นความคิดที่ดี
เราจะได้รับคนที่มีประสบการณ์ ด้านการจัดการเข้ามา
ผมกำลังจะบอกพวกคุณอยู่
พวกคุณทุกคนนั่นแหละที่จะโดน “คุณถูกไล่ออก” เต็มเปา
จริง
พ่อ พ่อทำบ้าอะไรอยู่
นี่ พวกเรา ไปดื่มต่อกันที่บาร์เถอะ
- ล้อเล่นกันใช่ไหมเนี่ย - ไมค์ ฉันขอโทษ
ไม่ใช่แค่ไม่โผล่ไป แต่ยังทำให้เขา คิดว่าพ่อเป็นซูเปอร์ฮีโร่ด้วยเหรอ
เขาไม่ใช่แค่เด็ก ที่ชื่นชมปู่ตัวเองแล้ว
เขาคิดว่าพ่อเป็น ซูเปอร์ฮีโร่ที่มีพลังจริงๆ
- ฉันจะกลับบ้านไปอธิบายทุกอย่าง - ไม่ ไม่ต้อง เชื่อผม
พ่ออธิบายกับผมก็ได้
เช่นว่าทำไมพ่อถึงเอาเรื่อง ไดโนแมนไร้สาระไปใส่หัวเขา
ไดโนแมนเป็นการ์ตูนเรื่องโปรดของฉัน
- จำไม่ได้หรือไง - ผมรู้ว่ามันคืออะไร พ่อ
- ฉันพยายามส่งต่อมันให้แก... - ใช่
ฉันพยายามให้ทุกสิ่งที่ฉันชอบ ทุกอย่างที่ฉันโปรดปราน
พ่อ พ่อคิดว่าผมต้องการ สิ่งของเหรอ ผมต้องการพ่อ
และนั่นคือสิ่งที่ดีแลนต้องการ
แล้วพ่อก็ทำมันพัง เหมือนที่พ่อทำกับผม
เขากำลังรับรู้ในสิ่งที่ผมได้รู้ นานมาแล้ว ในช่วงเวลาเดียวกันนี้เลย
ว่าสิ่งเดียวที่พ่อสนคือตัวพ่อเอง
- โรงงานพ่อ สิ่งที่พ่อสน เพื่อนพ่อ - ตัวฉันเหรอ
นี่คืองานของฉัน ฉันรักที่นี่ และไม่ใช่แค่นั้น วันนี้ฉันทำงานด้วย
- ฉันทำโต๊ะพวกนี้ทั้งหมด - พอที
เห็นโต๊ะพวกนั้นไหม เราทำมันวันนี้
- เรายุ่งกันมากจนฉันลืมเวลา - พอทีเถอะ พ่อ
พอสักที พ่อ
ต้องมีอะไรสักอย่างตลอด
มีออร์เดอร์เข้า มีกะเพิ่มขึ้นมา
ต้องมีสักเรื่องที่พ่อจะได้ ไม่ต้องมากินมื้อค่ำกับเรา
ฉันทำงานเพื่อแก เพื่อแม่ของแกกับแก
ไม่ใช่เลย
พ่อคิดแบบนั้นเพื่อจะได้ไม่รู้สึกผิด แต่มันเป็นเรื่องของพ่อทุกที
ไม่ว่าด้วยเหตุผลอะไร สิ่งที่พ่อ ต้องการนั้นหาไม่ได้จากผมหรือแม่
พ่อรู้ไหม เรื่องของเรื่องคือ ผมคิดจริงๆ ว่าคราวนี้มันจะต่างไป
ผมคิดว่าบางที พ่ออาจจะเปลี่ยนได้ในที่สุด
ผมคิดจริงๆ ว่า การบาดเจ็บอาจเป็นเรื่องดี
แต่พ่อรู้ไหมว่าตรงไหนที่มันน่าสนใจ
ทันทีที่พ่อรู้สึกว่ากำลังจะตกงาน จู่ๆ เข่าพ่อก็หายดีขึ้นมาเฉย
สั่งได้ดั่งใจเลยนะ พ่อ
ตอนนี้ดีแลนอยู่ไหน
ดีแลนอยู่ในห้อง ร้องไห้จนไม่มีน้ำตา
เพราะว่ามีคนคนหนึ่ง ที่เขาเห็นว่าเป็นพวกพ้อง กลับไม่ใช่
คนที่บอกเขาว่าเขาไม่ใช่ไอ้ขี้แพ้
ตัดสินใจอวดศักดาให้กับ เพื่อนร่วมงานที่ไม่ได้ต้องการเขา
แทนที่จะรักษาสัญญาที่ให้ไว้ กับหลายชายที่ต้องการเขา
ฉันแก้ไขเรื่องนี้ได้ ไมค์
ไม่ นี่มันไม่ใช่การซ่อมโต๊ะกินข้าว
มันสายเกินกว่าจะแก้ไขได้แล้ว
พ่ออยากไปจากบ้านเรามาตลอด ตั้งแต่วินาทีที่พ่อไปถึงที่นั่น
ตอนนี้พ่อจะได้สมหวัง
ผมอยากให้พ่อกลับบ้าน เก็บของแล้วไปซะ
โอ๊ย
(เรื่องราวมหัศจรรย์ ไดโนแมน)
(เด็กชายฝังอุกกาบาตลงในหมวกเกราะ โดยเชื่อว่าจะทำให้แกร่งแบบไดโนแมน)
(จากเศษซากเหล่านั้น กำเนิดเดอะโวลต์ ภารกิจเดียวคือทำลายไดโนแมน)
นี่ใคร
นั่นคือเดอะโวลต์ ศัตรูตัวฉกาจของไดโนแมน
ไดโนแมนช่วยหมู่บ้านของโวลต์ ในโรมาเนียให้รอดจากอุกกาบาต
เขาใช้แหวนต่อยมัน...
ที่ดูดซับพลังจากแหวนของไดโนแมน และเริ่มเปล่งแสง
เดอะโวลต์เห็นแสงนั้นและรู้ว่า เขาก็สามารถครอบครองพลังนั้นได้
เขาจึงสร้างหมวกเกราะขึ้นมา จากเศษอุกกาบาตเหล่านั้น
สุขสันต์วันฮาโลวีนจ้ะ
- ขอบคุณมากค่ะ - ขอบคุณ สุขสันต์วันฮาโลวีนครับ
- เป็นไงบ้าง - คิดว่าเป็นไงล่ะ ไม่เป็นไงทั้งนั้น
เขาไม่เข้าใจ และผมเหนื่อยพยายาม ให้เขาหันมาสนใจครอบครัวของเขาแล้ว
ถ้าเขาอยากผลักไสทุกคนไปมีชีวิต บั้นปลายคนเดียว มันก็เรื่องของเขา
ฉันขอโทษ ฉันแค่...
ผมจะไปบอกดีแลน ว่าห้องกลับมาเป็นของเขาแล้ว
ผมคงแปลกใจไม่น้อย ถ้าพ่อผมกลับมาบ้านคืนนี้
ฉันไม่แน่ใจเท่าไหร่นะ
ดีแลน ดีแลน
- พับผ่าสิ ดีแลน - เขาอยู่ที่ไหน
หวัดดีค่ะ คุณแฮร์ริส
โทษทีนะ ปู่
น้องชายเธอน่ะ เขาอยู่ไหน
ไม่รู้ครับ ผมว่าคืนนี้มีงานเต้นรำ
เราเห็นเขาแต่งตัวออกไปค่ะ
เขาพูดว่าคืนนี้จะเป็นคืนแห่งตำนาน ไม่รู้นะคะว่าหมายถึงอะไร
“ตำนาน” ไม่นะ
นี่ ปู่ ปิดประตูด้วยสิ
ไปกันเถอะ พวกเรา
(งานเต้นรำวันฮาโลวีน)
ดูดีนะเนี่ย
พ่อ เราต้องคุยกัน
หลบสิ หลบไปๆ
โอเค เอาละ
ไม่ๆ ไม่
อย่าสิ
ไม่นะ ไม่
เปิดสิ
ซวยแล้ว
อกอีแป้นจะแตก เจ้าหนู
โอเค
พระเจ้าช่วย เวรแล้ว
ให้ตายสิ ฉันมาแล้ว เจ้าหนู
- ดีแลน - ปู่ ช่วยผมด้วย
- ปู่ ดันรถกลับขึ้นไป - ไม่ ดีแลน ไม่ได้
ไม่ได้ ฉันไม่มีพลังแล้ว
- หา - พลังฉันไม่เหลือแล้ว
เอาละ อยู่หน้าๆ เอาไว้
- อยู่ด้านหน้า โอเค - โอเค
จับพวงมาลัยเอาไว้ เดินมาทางฉัน ง่ายๆ เลย
อย่าขยับแบบกะทันหัน... ไม่ๆ ไม่ เดี๋ยว ให้ฉันเอา... จับมือฉัน
ไม่ ไม่นะ
- ฉันขอโทษจริงๆ ดีแลน - ไม่นะ ปู่
ไม่
- ไมค์ - พ่อ
ผมรับไว้แล้ว อดทนไว้
ไมค์ แกทำได้ไงเนี่ย
อะไรกันเนี่ย
เหลือเชื่อชะมัด
เหลือเชื่อจริง
- พ่อ ดีแลน - พ่อครับ
- นั่นมัน... - ช้าๆ ใจเย็น ปลอดภัยแล้ว
พระเจ้าช่วยกล้วยทอด ไมค์
ลูกไม่เป็นไรหรอก พ่ออยู่นี่แล้ว
มันน่ากลัวจริงๆ ไมค์
คุณพระช่วย นี่พ่อ... พ่อเพิ่ง... แล้วก็...
- นั่นมันเจ๋งโคตร - เจ๋งโคตรเลย
ผมยกรถแน่ะ พ่อ ผมยกรถ
- แกทำได้ยังไง ไมค์ - ผมไม่รู้ มันเป็นไปเอง
ผมเข้าไปในโรงรถ ไปตามหาพ่อแต่พ่อไม่อยู่
ผมเห็นแหวนที่พื้น แล้วจากนั้นมันก็ควบคุมผม
คนอื่นจะเห็นเรา
ไม่หรอก มานี่
- พร้อมไหม - ครับ
หนึ่ง สอง สาม
นั่นรถฉันหรือเปล่า
จริงแท้แน่นอน
แค่นี้น่ะเหรอ เราจะฝังมันงั้นเหรอ
ก็อย่างที่ไดโนแมนบอก “มันจะมา เวลาที่ต้องการเท่านั้น” เจ้าหนู
และฉันไม่ต้องการมันอีกต่อไป
พวกเราก็ไม่
รู้ไหม เจ้าหนู ฉันเคยคิดอยู่
จะเป็นนีล อดัมส์ คนต่อไปทำไมในเมื่อ เป็นดีแลน แฮร์ริส แค่หนึ่งเดียวได้
เราควรสร้างซูเปอร์ฮีโร่ของเราเอง
- เหรอครับ - ใช่สิ
ฉันมีความคิดอยู่นิดหน่อย
ผมวาดให้ได้นะ
นั่นแหละที่ฉันคิดอยู่
- เป็นไงบ้าง - ผมว่าโอเคแล้วล่ะ
มันต้องอย่างนั้น
เออ เอาเป็นคริปโตไนต์ดีไหม ซูเปอร์ฮีโร่ให้ชื่อจอลลี่เบอร์เกอร์
นี่ยังเอียนเบอร์เกอร์ จากคืนก่อนอยู่เลย
ไม่รู้ว่ากินกันเข้าไปได้ไง
หมอทางเดินอาหารคิดว่าไงล่ะ
นั่นก็เป็นพลังวิเศษได้นะ
ใช่
ใช่เลย
ทางเดินอาหารแมน
(ด้วยความระลึกถึงเพื่อนของเรา โรเบิร์ต ฟอร์สเตอร์)
คำบรรยายโดย พฤกษา รุ่งศิริทิพย์