ความเดิมตอนที่แล้ว
เทรซ
ผมพยายามโทรหาแอ๊บบี้ แต่เราไม่มีโอกาสได้คุยกันเลย
เทรซ ผมแน่ใจว่าแอ๊บบี้ได้ข้อความคุณ
ของลูกจ้ะ พ่อไม่รู้ว่าลูกอยากคุยกับเขามั้ย
ดิลเฟอร์ถูกฟ้อง เขาระบุว่า ผมเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดในคดีฉ้อโกง
บอกว่าผมให้วางรากฐานตึก เกือบ 200 แห่งต่ำกว่ามาตรฐาน
- กับเทรซ มันจบแล้ว - ครับ ผมรู้
แค่เพราะมีอดีตร่วมกันไม่ได้แปลว่าเรามีอนาคต
เรื่องนั้นผมก็รู้
ก็แค่บางครั้งอดีตมันก็ไม่ยอมจากไปสักที
- เราอยากขอโทษที่หนีไปแต่งงาน - มันอาจไม่เหมาะกับคนอื่น
เนลสันคือฉลาม เธอจะจู่โจมตอนที่เราไม่คาดคิด
- ตกลงค่ะ - เดี๋ยว ให้ผมถามก่อน
- แต่งงานกับผมนะ - ตกลงค่ะ ตกลงเป็นพันครั้งเลย
- ฉันอยากขอบคุณที่ให้โอกาสฉัน - พอคุณได้ยิน คุณต้องดีใจแน่
อยากเอาละครไปเล่นที่เวสต์เอนด์มั้ย
- ลอนดอนเหรอ - ครับ
ขอบคุณค่ะ
แอ๊บบี้ ฟังนะ ผมจะไม่ไปไหน
- ผมจะไม่ถอดใจเรื่องเรา - เทรซ…
ใช่ ยกฝั่งขวาขึ้นอีกหน่อย
เยี่ยม ทีนี้ก็ยกฝั่งซ้ายขึ้นอีกนิด
ฝั่งขวายกขึ้นอีกนิด ใช่ ฝั่งซ้ายก็อีกนิด
- เคฟ นี่แกล้งเรารึเปล่า - แหงล่ะ
(ต้อนรับกลับบ้าน บรี)
ใช้ได้แล้วจ้ะ สาวๆ
ป้ายเก๋ดีจริงๆ
สุดยอดเลยเนอะ เชื่อมั้ยแคร์รี่ทำนี่เองเลย
โอ้โฮ เธอมีพรสวรรค์นะ
เราแน่ใจนะว่าบรีเห็นแล้วจะชอบใจ ทั้งเรื่องหมวก เรื่องจิบน้ำชาเนี่ย
ตอนฉันเฟซไทม์กับพี่ พี่อยากให้จัดงานเงียบๆ ไม่เว่อร์วัง
เนี่ยน่ะเหรอ
- เฮ่ - เย่
ยินดีต้อนรับกลับมาจ้ะ
ไงคะ
หน้าตาเปล่งปลั่งเชียว
ไหนว่าอีกสามชั่วโมงจะถึง
ฉันบินก่อนกำหนด อยากมาเซอร์ไพรส์ทุกคน
ย่าเนลเสียใจแย่เลยที่ไม่ได้เห็นลูกเดินเข้าบ้าน
ย่าไปซื้อชาอยู่ที่ตลาดจ้ะ
ไม่เอาอีกแล้วค่ะ หนูดื่มชาจนเอียนแล้ว
คุณย่าเตรียมงานจิบน้ำชาสุดหรูไว้
มีสโคน แซนด์วิชแตงกวา นู่นนี่นั่น เพื่อต้อนรับลูกกลับบ้าน
เพราะงั้นลูกต้องจิบชาจ้ะ
โอเค ก็ได้ค่ะ เพื่อย่า หนูจะจิบน้ำชา
แต่ตอนนี้ หนูขอกาแฟแมริแลนด์สักแก้วได้มั้ย
- เรื่องนั้นได้เลย - ขอบคุณค่ะ
เอามานี่
เหมือนเมื่อก่อนเลย
- เธอคงเพลียมาก - ใช่
รู้มั้ย รู้สึกเหมือนฉันไม่เคยไปจากนี่เลย
แล้วก็เหมือนฉันห่างบ้านไปนานมาก เม้าท์มาซิ
พี่ก็รู้ทุกอย่างแล้วนี่ เราเฟซไทม์กันบ่อยมาก มือถือฉันแทบพัง
ฉันต้องซื้อเครื่องใหม่เลย
- คอนเนอร์โอเคกับสำนักงานกฎหมายใหม่มั้ย - เขาโอเคมาก
เดวิดกับฉันวางแผนงานแต่งเป็นบ้าเป็นหลัง
- ในแง่ดีใช่มั้ย - ใช่
หายห่วง
แล้วแม่กับพ่อล่ะ
พวกเขาใช้เวลาด้วยกันบ่อยมาก
พิลึกชะมัด น่าสนใจนะแต่แปลกๆ
- แล้วพี่ล่ะ - ฉันเหรอ ฉันสบายดี
จริงเหรอ
พี่ไม่เห็นพูดถึงเทรซ เจย์ หรือใครอื่นเลย
- ไม่ ไม่มีอะไรให้รายงาน - พี่ไม่เคยพูดถึงเลย
นั่นเพราะชีวิตฉันมีอะไรมากกว่าแค่เรื่องผู้ชาย
และฉันก็หันมาสนใจแต่ตัวเองสักครั้ง
ฉันทำงานกับพ่อ มันแย่ตรงไหน
- เปล่านี่ - ไม่ ไม่เห็นมีอะไรเลย
ฉันก็จดจ่อกับเรื่องงานเหมือนกัน…
ก็แค่มันน่าเบื่อน่ะ ว่ามั้ย
ฉันชอบคิดว่ามันเป็นการเสริมสร้างพลังนะ
โอเค ตามใจ
- ฉันแค่นึกว่า… - อะไร
ฉันนึกว่ามีบางอย่างเกิดขึ้น ระหว่างพี่กับเทรซ ก่อนฉันไป
หลังกินเลี้ยงงานงานของเควินกับซาราห์
แอ๊บบี้
- ย่ากลับมาพร้อมชาแล้ว - ชา จัดไป
พี่เกือบปริปากแล้วเชียว
เกือบแล้ว
ฉันโทษชานั่น
- คุณทำอะไรน่ะ - มองดูคุณหลับ
- คุณยังไม่เบื่ออีกเหรอ - ยังครับ
คุณรู้มั้ยวันนี้วันอะไร
วันจันทร์ใช่มั้ย
ใช่ แล้วไงอีก
บอกมา
ครบรอบแต่งงานสองเดือนสามสัปดาห์
- มีงี้ด้วยเหรอ - จะให้มีก็ได้ นี่ครับ
กาแฟ
งั้นนี่คือของขวัญฉลองครบรอบ สองเดือนสามสัปดาห์ตามธรรมเนียมเหรอ
ผมว่าใช่นะ
คิดดูสิ คุณอาจท้องแล้วก็ได้
อาจใช่ค่ะ
และถ้าเป็นลูกชาย
ผมว่าเราน่าจะตั้งชื่อ แนวไอริชจ๋าๆ แบบว่าฟินบาร์
ฟินบาร์เหรอคะ
ใช่ ไม่ก็อัลตัน ถ้าฟินบาร์ฟังดูแปลกไปหน่อย
เหรอคะ อัลตัน ไม่ก็ฟินบาร์เนี่ยนะ
- ถ้าเป็นลูกชาย ถ้าได้ลูกสาว… - ฉันว่าคุณต้องเป็นพ่อที่เยี่ยมมาก
แต่ว่า… ให้ฉันเป็นคนตั้งชื่อเถอะนะ
(บัลติมอร์)
ตั้งใจทำงานดีจริงๆ
เฮ่ ลินดา ใช่ กำลังดูเรื่องค่าแรงไม่เป็นธรรมอยู่ครับ
- ขอบคุณที่ให้ผมทำคดีนี้นะ - คุณทำดีแล้ว
ผมน่าจะส่งไปให้คุณได้ภายในบ่ายพรุ่งนี้ ได้มั้ย
ได้ค่ะ มาร์กาเร็ต เข้ามาสิ
คอนเนอร์ โอไบรอัน ทนายคนเก่ง มาร์กาเร็ต เคลเลอร์ ผู้ช่วยทนายคนเก่ง
ยินดีที่รู้จักครับ ให้ผมช่วยยกของนะ
นี่แฟ้มพ.ร.บ.การจ้างงานเท่าเทียม ปี 1963 ใช่มั้ย
หวังว่างั้นค่ะ ไม่งั้นคงโดนถอดตำแหน่งคนเก่ง
ตั้งใจทำงานต่อไปนะ คอนเนอร์ หุ้นส่วนของเราประทับใจคุณ
แม้แต่บ๊อบบี้ ลูอิส เขาไม่ชอบใครเลย
- จริงนะ เขาเกลียดฉัน - ไม่จริงน่า
- นั่นรูปของครอบครัวคุณเหรอคะ - ใช่ครับ
ฉันก็มาจากครอบครัวใหญ่ ลูกก่อนคนสุดท้อง
ผมก็เหมือนกัน
กลายเป็นคนกลางตลอด ถูกมองข้ามบ้าง
- ใช่ แต่ผมก็รอดตัวหลายเรื่อง - ฉันเข้าใจเลย
- ยินดีที่รู้จักค่ะ คุณโอไบรอัน - ขอบคุณครับ แล้วก็เรียกคอนเนอร์เถอะ
รู้มั้ย ไม่ใช่เล่นๆ เลยนะที่ลูอิสชอบคุณน่ะ
เย่
ได้เลยค่ะ
ค่ะ ขอบคุณ ไว้พบกันนะคะ โอเค บ๊ายบาย
(แซลลี่ส์คาเฟ่)
ฉันอยากรู้ว่าเพิ่งคุยเรื่องอะไร
แต่ก่อนอื่น ฉันต้องซื้อของใช้ ใส่ห้องพักแขกให้พ่อแม่เดวิด
อ้าว พ่อแม่เดวิดจะมาเหรอ
ใช่ และฉันก็พยายามจะมองโลกในแง่ดีสุดๆ อยู่
ฉันต้องซื้อเครื่องเขียน กระดาษโน้ต ปากกา
- เหมือนเราเป็นโรงแรมจริงๆ - เจส โรงแรมเธอเป็นโรงแรมจริงๆ
- ช่วยย้ำบ่อยๆ นะ - ทำไมเธอประหม่าจังล่ะ
- เรามีข่าวจะแจ้งพวกท่านน่ะ - ข่าวอะไร
เอาไว้ก่อน พี่เพิ่งคุยกับใคร
กับมหาวิทยาลัยแมริแลนด์
พี่ลืมไปสอบวิชานึงเหรอ
พี่จะโดนยึดปริญญาเหรอ ฉันฝันร้ายเรื่องนั้น
ไม่ใช่ พวกเขาอยากให้ฉัน ไปเป็นนักเขียนบทประจำที่นั่น
ดีเลยนี่ คือยังไงเหรอ
นั่นแปลว่าฉันจะได้ไปสอน การเขียนเชิงสร้างสรรค์หนึ่งเทอม
- พี่จะตกลงรึเปล่า - ไม่รู้สิ
ฉันก็เคยคิดเรื่องสอนนะ คงดีที่ได้ตอบแทนชุมชน ไม่ก็…
- ไม่จริง - อะไร
ทายซิว่าใครเป็นหัวหน้า ภาควิชามนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัยแมริแลนด์
- บอกมา - เจอโรม ทราสก์
- ไม่จริง - จริง
- ฉันไม่รู้ว่านั่นคือใคร - เจส คู่ปรับสมัยมัธยมปลายของฉันไง
- พี่มีคู่ปรับด้วยเหรอ - มี ฉัน… เจอโรม ทราสก์นั่นแหละ
เขาร้ายมาก เขาเป็นหัวหน้าทีมโต้วาที เขาไม่ยอมให้ฉันเข้าทีม
พี่โมโหที่ไม่ได้เข้าชมรมโต้วาที
แทนที่จะเป็นทีมเชียร์ลีดเดอร์ หรือทีมบาสเกตบอลเนี่ยนะ
อย่าแขวะสิ มัธยมปลายเป็นช่วงที่โหดร้าย
ฉันนึกว่าฉันเป็นคนเดียว ที่มีปัญหาช่วงมัธยมปลาย พี่ได้เอล้วน
ใช่ ด้านวิชาการ ฉันทำได้ดี แต่ด้านสังคม ไม่ค่อยดีเท่าไหร่
พี่ไม่เห็นเคยเล่า
ก็เธอมีเรื่องต้องกังวลพอแล้วนี่
ฉันน่าจะได้ช่วย
เธอช่วยแล้ว ด้วยการเป็นตัวเธอนั่นแหละ
(โรงแรมในอีเกิลพอยต์)
โอเค เตรียมของในห้องแล้ว อีกนานแค่ไหนพ่อแม่คุณจะมาถึง
- จวนเจียนแล้วแหละ - ตายล่ะ
- เราไม่น่าให้พวกท่านพักที่นี่เลย - ไม่ พวกท่านต้องพักที่นี่
- ใช่ ให้พวกท่านได้เห็นธุรกิจเรา - และให้เกียรติมัน
แบบว่า ค่อยเป็นค่อยไปดีกว่า
นี่คือชีวิตเรา เราควรได้ใช้ชีวิตตามต้องการ
ใช่ เราถึงจะบอกพวกท่านตอนมีคนอื่นอยู่ด้วย
- พวกท่านจะได้ไม่โวยเหรอ - ใช่ พวกท่านไม่ชอบเป็นจุดสนใจ
- ที่จริงฟังดูแล้วก็เข้าท่านะ - ผมก็ว่างั้น
ได้เวลาแล้ว
เดวิด
- เจส - สวัสดีจ้ะ
ขอบอกนะ มันไม่ง่ายเลย แต่ในที่สุดเราก็หาเจอ
- ใช่ - เชิญครับ
เออ นี่ ให้เด็กยกกระเป๋าเราเข้ามาที
เดี๋ยวผมทำเองครับ
โอ้โฮ แม่พอเข้าใจแล้วว่า ทำไมบางคนคิดว่าที่นี่มีเสน่ห์
ขอบคุณค่ะ
เริ่มแล้วสินะ
เฮ่
รสช็อกโกแลตชิปมินต์ ตรงใจหนูเลย
แหม บางทีพวกแม่ๆ ก็ทำอะไรถูกนะ
แม่อยากให้ลูกรู้ว่าแม่อยู่ตรงนี้เสมอ ถ้าลูกอยากพูดถึงมัน
และแม่ก็อยู่ตรงนี้เสมอ ถ้าลูกไม่อยากพูดถึงมัน
ขอบคุณค่ะ แม่
นั่นเป็นจูบลา ใช่มั้ย
เราทำแบบนี้ต่อกันไม่ได้แล้ว
เราติดอยู่ในอดีตไม่ได้ เราไม่ใช่คนเดิมแล้ว
ผมไม่ได้ติดอยู่ในอดีต ผมพูดถึงอนาคต อนาคตของเรา
คุณก็พูดได้ แต่ฉันต้องคิดถึงลูกสาวของฉัน และอนาคตของพวกแก
คุณก็รู้ผมรักลูกๆ ของคุณ
ค่ะ ฉันรู้ว่าคุณรัก
แอ๊บบี้ คุณก็แค่กลัว
ใช่ ฉันกลัว มันน่ากลัว
คุณไม่เคยแต่งงานมาก่อน เทรซ ฉันเคยแล้ว
ตอนหย่า มันทำร้ายจิตใจลูกๆ ฉันมาก
แล้วถ้าเราเลิกกันอีกล่ะ ฉันทำไม่ได้
ไม่มีทางหรอก เข้าใจมั้ย คราวนี้เราจะไม่เลิกกัน
มันไม่ง่ายอย่างนั้น คุณก็รู้
คุณไม่คิดว่ามันง่าย เพราะคุณทำให้อะไรๆ มันซับซ้อน
ก็ได้ แต่…
เทรซ คุณสมควรได้มีความสุข ฉันก็ด้วย
เดี๋ยวรักเดี๋ยวเลิกแบบนี้มันไม่ทำให้ฉันมีความสุข
- ฉันว่าคุณก็ไม่มีความสุข - ไม่
ไม่ ตอนนี้ ผมไม่มีความสุข ผมไม่มีความสุขเลย
ละลายแล้ว
- โอเค - โอเค
ไม่ พ่อว่าลูกต้องขยับขึ้นอีกสองช่อง
- สองเหรอ - ใช่ ขึ้นอีกสอง
ไม่ ขยับลงมาสาม ไม่ ขยับขึ้นสอง
- นี่พ่อแกล้งผมเหรอ - กรรมตามสนองไง
พ่อนี่จริงๆ เลย
- โอเค ผมยอมแพ้ - นั่นไง
ดีแล้ว
- เรียบร้อย ได้แล้วล่ะ - ต้องลองนั่งถึงจะรู้
ต้องลองเท่านั้น
ได้เวลาทดสอบล่ะ
- สำเร็จ - ใช่แล้ว สำเร็จ
- ลูกได้รู้ผลด้วย - ครับ ขอบคุณ
ขอบใจที่ช่วยนะ ทีนี้แม่ลูกก็คงไม่หงายหลังตกเก้าอี้แล้ว
แล้วกับแม่เป็นยังไงบ้างครับ
ก็โอเค
ดูแลรักษากันไป
- งั้นพ่อกับแม่คืนดีกันแล้วเหรอ - ตอนนี้ เราแค่… เป็นตัวของตัวเองไป
ทำไม ถ้าคืนดี ลูกไม่พอใจเหรอ
รู้มั้ย บอกตามตรงนะครับ
ตอนแรก ผมก็นึกว่าคงไม่พอใจ
แต่พอผมเห็นพ่อกับแม่อยู่ด้วยกัน
มันเหมือนว่าพ่อมีประกายในแววตา
แม่ก็ด้วย เพราะงั้น… ไม่เลย ผมไม่มีปัญหากับเรื่องนั้น
นั่นก็ดีนะ
- ผมถามอะไรพ่อได้มั้ย - ได้
- พ่อรู้เมื่อไหร่ว่าอยากเป็นพ่อคน - ตอนแม่ลูกบอกว่าตั้งท้อง
- เดี๋ยวนะ แอ๊บบี้ไม่ใช่… - ตั้งใจให้เกิดเหรอ
ไม่ เราไม่ได้วางแผนอะไรสักอย่าง
นั่นอาจเป็นส่วนหนึ่งของปัญหา
เพราะซาราห์กับผม พยายามจะมีลูกมาสองเดือนแล้ว
- งั้นเหรอ โห - ครับ
- ให้เวลามันหน่อย เดี๋ยวก็มี - คิดว่าผมมีดีพอมั้ย
- ที่จะเป็นพ่อคนเหรอ - เป็นพ่อที่ดี
นั่นเป็นคำถามที่ยากนะ
"ใครที่มีภรรยาและลูกนับว่าแกว่งเท้าหาเสี้ยน"
- เซอร์แฟรนซิส เบคอนกล่าวไว้ - เซอร์แฟรนซิสก็เว่อร์ไป
นั่นสิ แต่พอลูกมีลูก ลูกก็จะเข้าใจเอง
ชีวิตจะไม่ใช่ของลูกอีกต่อไป
จู่ๆ ลูกก็จะต้องช็อก ที่ลูกไม่ใช่ศูนย์กลางของจักรวาลอีกต่อไปแล้ว
ลูกพยายามจะเป็นพ่อที่ดีที่สุดเท่าที่ทำได้ แต่บางครั้งมัน… มันก็ไม่พออยู่ดี
พ่อเลี้ยงลูกได้โอเคนะ
ใช่ หวังว่าลูกจะทำได้ดีกว่า
พ่อแน่ใจว่าลูกจะทำได้ มาตรฐานพ่อมันต่ำ
แต่พ่ออยากให้ลูกช่วยอะไรหน่อย
เก็บเกี่ยวช่วงเวลานี้ไว้ ตอนที่ยังมีกันแค่สองคน
เพราะพอมีลูก จะไม่มีทางได้อยู่กันแค่สองคนอีก
สร้างความทรงจำดีๆ ร่วมกัน
ขอบคุณครับ
ได้อยู่แล้ว
ผมไม่ได้บังเอิญมาเกิดใช่มั้ย
ไม่ ลูกเป็นลูกคนเดียวที่เราตั้งใจจะมี
มิกเหรอ
ทำไมคุณโทรหาฉัน ทั้งๆ ที่อยู่ตรงนั้น
ก็ผมอยากชวนคุณไปดินเนอร์
โอเค
ผมกลัวคุณจะไม่ทันตั้งตัวน่ะ
- นี่คุณชวนฉันไปเดตอีกรอบเหรอ - ใช่ ผมรุกแล้วนะ
ฉันยินดีจะไปเดตกับคุณอีกรอบค่ะ
- เยี่ยมเลย ผมจะมารับคุณตอนสองทุ่ม - จะดีมากเลย
บายค่ะ
- เฮ่ เติมน้ำมันช่องสี่ 40 ดอลลาร์ครับ - ได้ เอาอะไรเพิ่มมั้ย
ครับ เอาน้ำขวดนี้ ขอบคุณ
- ลุคเหรอ ลุค เททัมใช่มั้ย - สอดบัตรตรงนี้
ฉันเควิน โอไบรอันไง เราเล่นบาสเกตบอลด้วยกันตอนมัธยมปลาย
อย่าเพิ่งดึงออกจนกว่าจะเสร็จ
ไม่เอาน่า ลุค เราเคยวิ่งด้วยกันด้วย นายวิ่งชนะฉัน รายการสี่คูณร้อยตอนม.หก
นายจำได้แน่
ใช่ ฉันจำได้
ตอนนี้คงแข่งไม่ได้แล้วล่ะ ฉันต้วมเตี้ยม
นายเป็นไงบ้าง
ฉัน…
- เพราะหลังจบมัธยมปลาย นายก็… - หายไปใช่มั้ย
ใช่ ทำนองนั้น ฉันว่าเราคงขาดการติดต่อไป
- ใช่ มันเกิดขึ้นได้ - แล้วนายกลับมานานเท่าไหร่แล้ว
หยิบบัตรไป โอไบรอัน
ขอบคุณที่ใช้บริการควิกโก
แทบไม่อยากเชื่อเลยว่าอีกสัปดาห์ก็ปิดเทอมแล้ว
- วันเวลาผ่านไปเร็วจัง - ใช่
ผมคิดจะเขียนจดหมายไปตำหนิภาควิชากาลเวลา
- เหรอคะ - ใช่
- ฉันมีที่อยู่นะ ถ้าคุณสนใจ - งั้นผมขอรับตามที่แนะนำ
งั้นผมว่าผมคงไม่ได้เจอคุณทุกวันแล้วสินะ
เว้นแต่…
เว้นแต่อะไรคะ
เว้นแต่ผมได้เจอคุณ
เราแบบว่า… เจอกันได้นะ
เจย์ ฉันแค่…
เฮ่ ผมรู้ว่าคุณมีหลายเรื่องรุมเร้า ผมเข้าใจคุณนะ
- ผมไม่ได้ถามถึงด้วยซ้ำ - ซึ่งฉันซาบซึ้งใจมาก
แต่ผมแค่อยากให้คุณรู้ว่าผมอยู่ตรงนี้เสมอ เมื่อไหร่ก็ตามที่คุณออกมาจาก…
สถานการณ์อะไรก็ตาม
คุณน่ารักมากค่ะ เจย์
โอ๊ย
จากประสบการณ์ของผม เวลาคนพูดแบบนั้น มักตามมาด้วย " แต่"
"คุณน่ารักมากค่ะ เจย์ แต่เราเป็นแค่เพื่อนกันได้มั้ย"
แบบนั้นน่ะ
ไม่มี "แต่" ค่ะ แค่ "น่ารัก"
งั้นผมจะรับไว้
พ่อขอพูดเลยนะ เดวิด อาหารมื้อนี้อร่อยสุดยอดมาก
แม่ชอบริซอตโตเห็ดมาก
- เป็นเมนูเด็ดอย่างหนึ่งของเดวิดเลยค่ะ - ไม่เท่าไหร่หรอกครับ
เห็นมั้ย ไม่เท่าไหร่หรอก เขาไปเรียนทำอาหารมาเพื่อให้ได้แค่นี้
พ่อล้อเล่นน่า อร่อยมาก ลูก
มุกจี้ดีนะครับ
เรามีบางอย่างอยากคุยกับพ่อแม่ครับ
- ว่าไง - เกี่ยวกับงานแต่งงาน
ผมรู้ว่าพ่อกับแม่ยืนกรานจะให้ทำพิธีที่อังกฤษ…
ที่จริงก็ที่เวลส์
แต่เราอยาก…
- ว่าไง - เราอยากแต่งงานที่นี่ครับ
ที่บ้านเกิดของเจส
งั้นเหรอ
ครับ และอีกอย่าง เราไม่อยากจัดงานใหญ่โต
เราอยากจัดพิธีเล็กๆ กับพวกญาติๆ และเพื่อนฝูง
ได้สิ
ได้เหรอครับ
ได้จ้ะ
พวกท่านบอกว่าได้
มันเป็นงานแต่งของลูกนี่
ถ้าลูกอยากแต่งงานที่นี่ก็ไม่เป็นไร
แม่ลูกกับพ่อขออวยพรให้
โอเค งั้น…
งั้นก็ดื่ม
ดื่มครับ
เยี่ยมเลย
บรรยากาศดีจัง
ใช่ สบายใจดี
สบายใจเหรอ
ไม่เอาน่ะ มิก ถามจริงเถอะ คุณพูดได้แค่นั้นเหรอ
คุณก็รู้ว่าผมหมายถึงอะไร เรารู้จักกันดี ก็ดีออก
งั้นคุณคิดว่าคุณรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันสินะ
ไม่ใช่เหรอ ผมรู้หนังเรื่องโปรดของคุณ
ไอศกรีมที่คุณชอบ สมาชิกบีเทิลส์ที่คุณชอบ
ฉันอาจเปลี่ยนใจแล้ว
คาซาบลังก้า เปปเปอร์มินต์และจอร์จ
คุณจำได้ด้วย
งั้นตาฉันบ้างนะ คุณโอไบรอัน ขอนึกก่อน
เดอะเดอร์ตี้โดเซ่น ร็อกกี้โร้ดและพอล
เป๊ะเลย เก่งมาก
- มีอะไรคะ มิก - ดิลเฟอร์
- ไปจากนี่มั้ย - ไม่
เรามาถึงนี่ก่อน เรากำลังสนุกได้ที่เลย
- มีร้านอาหารอื่นตั้งเยอะ - ไม่เป็นไรน่า
- โทษที ผมไม่ตั้งใจจะขึ้นเสียง - ไม่เป็นไรค่ะ
เฮ่ มิก เมแกน สงสัยอยู่ว่าจะบังเอิญเจอกันมั้ย
- ก็เจอแล้วไง - คุณมาทำอะไรที่นี่
- แค่พยายามหนีมาให้ไกลปัญหา - ปัญหาตามคุณเจอตลอด
ใช่ แน่ล่ะ ฟังนะ มิก เราควรคุยกัน
- คุยเหรอ - ใช่ อัยการพยายามจะทำสำนวนฟ้องเรา
ไม่มีคำว่าเรา
คุณพูดอะไรน่ะ เราลงเรือลำเดียวกันนะ
- เราไม่ได้ทำอะไรด้วยกันเลย - งั้นนี่คุณจะโยนขี้ให้ผมเหรอ
สิ่งที่คุณทำน่ะ คุณทำเองคนเดียวทั้งนั้น อย่าลากผมตกนรกไปด้วย
แต่ข้อมูลไม่ใช่แบบนั้น ผมจะไม่ให้การแบบนั้นถ้าถึงขั้นนั้น
- คุณไปซะเถอะ - ผมไม่ไปไหนแน่
มิก
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
ทนายของผมจะติดต่อไป
- คุณเป็นคนดี มิก - แต่เป็นคู่เดตที่โหลยโท่ย
เริ่มต้นดีอยู่นะ
คุณกังวลเรื่องดิลเฟอร์เหรอ
ไม่เอาน่ะ ที่รัก ทุกคนรู้ว่าคุณเป็นคนซื่อสัตย์
ผมหวังอย่างนั้น
เฮ่
ฉันรู้ว่าใช่ค่ะ
(เดอะบริดจ์)
ดื่มให้บรี โอไบรอัน นักเขียนบทละครชื่อดังก้องโลก
และดื่มให้คอนเนอร์ โอไบรอัน ทนายผู้เลื่องชื่อ
และดื่มให้เควิน โอไบรอัน แพทย์ฉุกเฉินผู้กล้าหาญ
โธ่ นี่ดื่มกันโดยไม่มีฉันไม่ได้นะ
และดื่มให้แอ๊บบี้ โอไบรอัน ที่อยู่รอดปลอดภัยทั้งที่ทำงานกับพ่อ
ใช่
- ต้องชนแก้วเลย - พี่น้องโอไบรอันเก่งสุดในปฐพี
พี่แน่ใจนะว่านั่งร้านเดอะบริดจ์ได้
ได้สิ ทำไมจะไม่โอเค
รู้ใช่มั้ยว่ายังไงพี่ก็ต้องเล่าให้ฉันฟัง
ยังไม่ใช่ตอนนี้
- บรี - ว่าไง
พี่อาจจะลืมแล้ว หลังไปอังกฤษสองเดือน แต่นี่เรียกว่าเบียร์เย็นๆ นะ
- เย็นเจี๊ยบเลย - นี่ ที่อังกฤษก็มีเบียร์เย็นๆ เสิร์ฟย่ะ
ดื่มเบียร์เย็นๆ ตอนอากาศหนาว
ฉันต้องดื่มสักแก้ว เดี๋ยวไปสั่งเพิ่มให้นะ
แล้วทำงานสำนักงานกฎหมายยักษ์ใหญ่นั่นเป็นไง
พวกเขาก็ยกคดียักษ์ใหญ่ให้ฉันทำ หวั่นๆ อยู่
- ตื่นเต้นสุดๆ เมื่อคืน นอนไม่หลับเลย - ฉันเข้าใจความรู้สึก
ครั้งแรกที่ฉันต้องไปประจำการ ที่กันดะฮาร์ ฉันงี้ลนสุดๆ
ต้องเกทับฉันตลอดเลยนะ พี่เนี่ย
- ฉันห้ามตัวเองไม่ได้น่ะ - แหงแซะ
เดี๋ยวฉันไปดูแอ๊บบี้ เผื่อต้องช่วย
- ให้ช่วยมั้ย - ไม่ ขอบใจ
แล้วพี่เป็นไงบ้าง
สบายมาก ทำไมทุกคนถามฉันอยู่ได้
- เพราะเรารักพี่ไง - ขอบใจนะ
โอเค
(เดอะบริดจ์)
ไม่ ตอนนี้ ผมไม่มีความสุข ผมไม่มีความสุขเลย
งั้นเราทำอะไรกันอยู่ ทำไมเราถึงพยายามฝืนให้มันเป็นบางอย่าง
คุณพูดเล่นใช่มั้ย
พอจบมัธยมปลาย คุณก็ชิ่งหนีไปนิวยอร์ก
เพราะคุณว่าผมไม่มีอนาคต คุณต้องการมากกว่านั้น
- เทรซ - แล้วทีนี้คุณอยากอยู่ที่นี่
- จู่ๆ คุณก็โทษผมทุกอย่าง - ฉันไม่ได้โทษคุณ ฉันโทษเรา
คุณชอบให้ความหวังลมๆ แล้งๆ ผมไปเรื่อย
แค่รอให้ผมตั้งตัวได้สินะ
ฟังที่เราคุยกันสิ ฟังดูเหมือนความสัมพันธ์ที่ดีมั้ย
มาแล้ว
เบียร์
- ขอบคุณ - ด้วยความยินดี
- ดื่มจ้ะ - ดื่ม
- นี่แฟ้มคดีที่คุณอยากได้ - ขอบคุณ คุณเคลเลอร์ คุณช่วยชีวิตผมแท้ๆ
ใช่แล้ว เรียกฉันมาร์กาเร็ตเถอะ
ขอบคุณครับ ผมไม่อยากเสียมารยาทน่ะ
- คุณให้เกียรติฉันมาก - คุณก็เรียกผมว่าคอนเนอร์ได้
ฉันจะแจ้งเรื่องคุณกับฝ่ายบุคคล
- เดี๋ยว อะไรนะ - ฉันล้อเล่นค่ะๆ
- ฉันเรียกว่าโอไบรอันก่อนละกันนะ - ได้ครับ เคลเลอร์
ไว้เจอกันค่ะ
เฮ่
คุณคิดยังไงกับคดีจ่ายค่าจ้างไม่เป็นธรรม
ฉันเป็นผู้หญิงและเป็นคนแอฟริกันอเมริกัน
เพราะงั้นคุณมีเวลามากแค่ไหนล่ะ
เชิญนั่งครับ ผมอยากฟังมุมมองของคุณ
อยู่นั่นเอง
ไง พ่อคะ
อ้าว ว่าไง ลูก
ไง เดนนิส เดดร้า
- มิก เป็นไงบ้าง - สบายดี
เรือสวยจังเลย
ที่จริง มันคือเรือใบน่ะ
ต่างกันด้วยเหรอ
พ่อผมเคยบอกว่า เรือใบคือหลุมในน้ำที่เอาไว้ผลาญเงิน
ผมเคยได้ยินนะ ตลกดี
- อยากขึ้นมามั้ยครับ - ไปเถอะน่ะ เดนนิส
- เจสกับฉันอยากคุยกันหน่อย - คุณไม่ต้องมาก็ได้
ไปดื่ม ไปทำความรู้จักพ่อตาร่วมคนใหม่ของคุณ
- จะว่าไป นี่พวกคุณจะเป็นอะไรต่อกันล่ะ - ญาติกันมั้ง
ฟังนะ เราไม่ต้องไปล่องเรือก็ได้
เราดื่มฉลองให้คู่รักที่ท่าเรือนี่ก็ได้
- เรื่องนั้นผมไม่ปฏิเสธแน่ - งั้นก็ขอต้อนรับ
- ขึ้นมาเลย - ขอบคุณ
- บาย - บาย
เอาล่ะ ให้ผมพาคุณดูรอบๆ นะ
เฮ่ ขอบคุณที่อาสามาช่วยนะครับ
ค่ะ ก็แบบว่าหลายคนช่วยกันยิ่งดี
ใช่แล้ว ประชุมผู้ปกครองวันสุดท้ายนี่หินใช่เล่น
ค่ะ ใครแย่กว่า ผู้ปกครองหรือคุณครู
แล้วแต่วันครับ
เฮ่ แล้วนี่ หมู่นี้คุณเห็นภาพวาดของแคร์รี่มั้ย
เห็นบ้างค่ะ ส่วนใหญ่ลูกเก็บไว้กับตัวเอง ไงจ๊ะ
ไงคะ
ฝีมือดีสุดๆ เลย
ปีที่ผ่านมานี้ พรสวรรค์ของเธอเบ่งบานสุดๆ ครูศิลปะของเธอทึ่งมากๆ
- เยี่ยมเลยค่ะ - ใช่
- แคร์รี่ นี่ภาพที่ลูกวาดเหรอ - ค่ะ
ลูกรัก สวยจังเลยจ้ะ ทำไมไม่เห็นเอามาให้แม่ดู
เพราะหนูรู้ว่าแม่จะบอกว่าสวย เพราะแม่เป็นแม่ของหนู แม่เลยต้องชม
ไม่ใช่ แม่จะบอกว่ามันสวย เพราะดูสิ มันสวยออก
- เห็นมั้ยคะ แม่ก็แบบนี้ - แล้วเธอคิดว่ายังไง
ก็ใช้ได้มั้งคะ แต่ดูตรงเงาสิ
หนูไม่อยากแปะรูปนี้ แต่หนูต้องเอางานมาแปะ
แน่ล่ะว่าเธอควรพยายามพัฒนา ให้ดีขึ้นเสมอ ครูรู้ว่าเธอทำได้แน่
แต่เธอต้องยืดอกรับว่าภาพนี้สวยแค่ไหน
เราภูมิใจกับสิ่งที่ทำได้นะ
โอเค ก็สวยดีค่ะ แต่ภาพต่อไปจะต้องเจ๋งเป้ง
คุณทำดีนะ
ครับ ก็พอได้ ไว้ผมซ้อมมือใหม่ตอนมีลูกอีกคน
ดื่มให้เดวิดกับเจส
ดื่มให้เดวิดกับเจส ขอให้พวกเขามีรักมั่นนิรันดร์
นุ่มดีนะ
ใช่แล้วครับ
เดวิดเป็นคนดีนะ
ใช่ เดี๋ยวเขาก็หาทางไปต่อได้
ผมว่าเขาทำได้ดีแล้วนะ
ณ ตอนนี้น่ะนะ
คุณก็สร้างอาณาจักรของตัวเองที่นี่ ใช่มั้ยล่ะ มิก
คุณก็รู้ว่ามันมีความหมายแค่ไหน ที่จะได้ส่งต่อให้ลูกชาย
- หรือลูกสาว - หรือลูกสาว
ผมว่าที่สำคัญคือ พวกเขาพบสิ่งที่ตัวเองรักและเดินตามฝันนั้น
ใช่เลย แต่ต้องเป็นสิ่งที่เหมาะสมด้วย
เหรอครับ
มาคุยเรื่องงานแต่งกัน
คือว่าเจสน่ะมีงานแต่งงานในฝันมาตั้งแต่เด็ก
และเธอเคยจำลองงานแต่งที่ชานหน้าบ้านด้วย
สวมชุดราตรียาวสีขาวปลิวไสว มีดอกไม้แซมผม
มีคนเล่นฟิดเดิลเพลง "อะโชคันแฟร์เวลล์"
ให้พี่สาวพี่ชายอ่านกลอนเพราะๆ น่ารักมากเลยล่ะ
ครับ ก็ดีนะ
แต่เราตระกูลเพ็กก็มีงานแต่งในฝันเหมือนกัน
ที่จริง มันเป็นธรรมเนียมเลยล่ะ
เราจัดงานแต่งไกลบ้านเสมอ
ที่บ้านของบรรพบุรุษเราที่เดนบิเชอร์ เวลส์
คนตระกูลเพ็กจะบินมาจากทั่วโลก
- ฟังดูเหมือนต้องเดินทางวุ่นวาย - จัดไม่ง่ายหรอก แต่คุ้มความลำบาก
ตอนนี้เดวิดคิดจะละทิ้งธรรมเนียมนั้น
- เขาไม่อยากแต่งงานที่เวลส์เหรอ - เขาอยากสิ ในที่สุดเขาจะอยาก
แต่ตอนนี้ เขาคิดว่างานแต่งเล็กๆ ที่เจสฝันน่ะมันค่อนข้าง…
ตรงใจเขามากกว่าใช่มั้ย
มิก ผมสงสัยว่าคุณพอจะคุยกับลูกสาวคุณได้มั้ย
อธิบายให้เธอฟังว่ามันไม่ใช่แค่เวลส์ ปราสาท ความหรูหราโอ่อ่า มันคือ…
สิ่งที่คุณอยากได้
ก็ใช่ครับ ตามธรรมเนียมของครอบครัว เราจะฝ่าฝืนธรรมเนียมนับร้อยปีไม่ได้
- ร้อยปีเลยเหรอ - ครับ บวกลบไม่เกินนั้น
โอเค ผมจะลองคุยดูให้ละกัน
ดีเลยครับ
ผมกะไว้แล้วว่าเราต้องเห็นตรงกันแน่
และเราไม่ได้คาดหวังให้คุณเป็นคนจ่ายนะ
งั้นเหรอ
ไม่ครับ เราจ่ายเอง ยังไงซะมันก็เป็นธรรมเนียมของเรา
แต่เจสก็มีส่วนในงานแต่งด้วย หรือว่าคุณลืมไป
ไม่ครับ ไม่ลืมอยู่แล้ว
และตามธรรมเนียม พ่อของเจ้าสาวเป็นคนจ่ายค่างานแต่ง
ไม่ว่าจะที่เวลส์หรือแมริแลนด์
เข้าใจแล้วครับ ผมแค่เสนอตัวช่วยนะ
งั้นดื่มให้การช่วยเหลือกัน
ฉันอิจฉาเธอนะ เธอจะได้เริ่มต้นบทใหม่ในชีวิต
- ขอบคุณค่ะ คุณนายเพ็ก - เรียกฉันเดดร้าเถอะ
จะดีกว่านั้นอีก ถ้าเรียกว่าแม่
โอเคค่ะ เดดร้า
แม่
ชีวิตคู่เป็นเรื่องใหญ่สำหรับทุกคน แต่เธอไม่ได้แค่จะแต่งกับผู้ชายที่ไหน
- เธอจะแต่งกับคนตระกูลเพ็ก - ฉันจะแต่งกับเดวิดค่ะ
ฉันก็เคยคิดอย่างนั้น
แต่เมื่อเธอเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัว อย่างตระกูลเพ็ก มันเป็นหน้าที่ที่ยิ่งใหญ่
มีภาระมากมายตามมา
- เดวิดอธิบายให้ฟังแล้ว - ฉันแน่ใจอย่างนั้น
แต่เธอต้องแน่ใจว่าเธอได้รับการคุ้มครอง
- คุ้มครองเหรอคะ - ไม่ถูกเอาเปรียบ
ไม่ใช่เดวิดหรอก ไม่ใช่อย่างนั้น เขาเป็นคนน่ารัก
แต่ว่าคนอื่นในตระกูลค่อนข้างจะ…
ค่อนข้างจะอะไรคะ
ใจแคบ
เห็นแก่ตัวด้วย
เธอจึงต้องทำให้แน่ใจว่า เธอแจกแจงสิทธิ์ของตัวเองชัดเจน
- เป็นลายลักษณ์อักษร - สัญญาเหรอคะ
ไม่ใช่แบบนั้น แบบว่าข้อตกลง
- สัญญาก่อนแต่งเหรอคะ - เรียกงั้นก็ได้
ฉันร่างมาให้แล้ว ฉันจะทิ้งไว้ในห้องเธอ
- โอเค - เธอไม่ต้องอ่านก็ได้
แค่รู้ว่ามันอยู่นั่นก็พอ
ฉันไม่อยากให้อะไรมาบั่นทอนความสุขของเธอ
ขอบคุณค่ะ คุณนายเพ็ก
เดดร้า
แม่
ฟังแล้วรื่นหูดี
ดูเหมือนว่าโรงแรมบูติกนี้จะเดินหน้าต่อได้
ใช่
แต่พ่อดาวรุ่งพุ่งแรงนั่นตัดสินใจ จะสร้างโรงกลั่นจิ๋วด้วย เอาใจขาฮิปสเตอร์
ก็ดีนะคะ มันเป็นโครงการใหญ่ที่เชซาพีกชอร์ส
สร้างงานให้คนที่นี่เพียบ
ใช่ คงงั้น
- โอเค ทำไมพ่อดูไม่กระตือรือร้นเลย - เจ้าของโครงการ เอแวน คินเคดน่ะ
- พ่อไม่ถูกชะตากับเขา - ทำไมคะ หนูเห็นเขามาสัมภาษณ์
- เขาหลักแหลมคล่องแคล่ว - เขาคิดไปเอง
ที่ทำท่าว่าผมประสบความสำเร็จ แต่ผมยังเป็นคนติดดิน
มันน่ารำคาญสุดๆ เลย
เขาโทรหาพ่อจากเครื่องบินเจ็ตส่วนตัวตลอด
เขาดื้อด้านมาก เขาคิดว่ามีแต่ไอเดียของเขาที่ดี
น่าสนนี่ มีเครื่องบิน ดื้อด้าน ฟังดูไม่เหมือนคนที่หนูรู้จักเลย
- ลูกจะสื่ออะไรเหรอ - เปล่าค่ะ คุณพ่อ
พ่อช่วยเตือนหนูได้มั้ย หนูต้องเตรียมตัวคุยกับเทย์เลอร์ มาร์ติน
ได้เลย
- ลูกแน่ใจนะว่าไม่โหมงานหนักไป - ไม่หรอกค่ะ
เพื่อหนีปัญหารึเปล่า
เรื่องอะไรคะ
ลูกก็บอกมาสิ
พ่อคะ หนูสบายดี หนูซึ้งใจที่พ่อห่วงนะ แต่หนูสบายดี
โรงกลั่นจิ๋ว สมองจิ๋วสิไม่ว่า
ทนายความของเราคนหนึ่ง มีความคิดเกี่ยวกับคดีนี้ที่ฉันว่าน่าสนใจมาก
- โอไบรอัน - ขอบคุณครับ ลินดา
ผมอ่านพ.ร.บ.การจ้างงานเท่าเทียม ปี 1963 แล้ว
ผมว่าผมเจอบางอย่างที่เรานำมาใช้ได้
- ช่วยเปิดไปที่หน้า… - คุณเนลสันคะ นัดบ่ายสามมาแล้วค่ะ
ขอบคุณ
- ว่าต่อ คอนเนอร์ - ครับ
ช่วยเปิดไปที่หน้า 879 นะครับ
- อนุมาตราบี… - คุณดิลเฟอร์
เฮ่
ฉันดีใจที่คุณยอมให้เราช่วยเรื่องคดีความค่ะ
บอกตามตรง ผมต้องพึ่งคนที่สร้างปาฏิหาริย์ได้
เรื่องนั้นฉันสัญญาไม่ได้ค่ะ แต่ฉันกำลังรวบรวมสิ่งที่เราเอามาใช้ได้
อะไรเหรอครับ
เราอาจมีข้อมูลวงในเรื่องมิก โอไบรอันค่ะ
แฮมเบอร์เกอร์ย่างสดนี่อร่อยจริงๆ ขอบคุณค่ะ พ่อ
หากินที่อังกฤษไม่ได้ เอาจริงก็หาอาหารดีๆ ไม่ได้เลย
ไม่จริงน่ะ
จริงสุดๆ
ขอบใจจ้ะ ลูก
อ้อ นี่ พ่อของเดวิดขอให้พ่อมาคุยบางอย่างกับลูก
- เหรอคะ - ใช่
เขาอยากให้ลูกกับเดวิดจัดงานแต่งที่เวลส์
แต่เราอยากแต่งที่นี่ค่ะ
โอเค พ่อจะบอกเขาให้
- แค่นั้นเหรอคะ - เขาขอให้พ่อช่วย พ่อก็ช่วยแล้ว
มันเป็นงานแต่งของลูก
ขอบคุณค่ะ พ่อ รักพ่อนะ
รักลูกมากกว่า
โอเค เธอรู้แล้วว่า ฉันได้คุยกับคู่ปรับสมัยมัธยมปลาย
เจอโรม ทราสก์เหรอ
- พี่รู้เรื่องเจอโรม ทราสก์เหรอ - ใช่
- พี่บอกแอ๊บบี้เรื่องเจอโรม ทราสก์เหรอ - นิดหน่อย
- พี่อ่านไดอารี่ของฉันตลอด - ฉันต้องคอยปกป้องเธอ
เดี๋ยว งั้นพี่จะไปเจอเขา เรื่องบทละครอะไรนั่นเหรอ
ไม่ ใช่แล้ว ไม่ไป
เว้นแต่… เขาต้องการอย่างนั้น
เพื่อพิสูจน์ว่าฉันยังกลัวเขาอยู่ รู้อะไรมั้ย
ถ้าเขาคิดอย่างนั้น เขาจะเจอสิ่งที่คาดไม่ถึง
ฉันจะทำให้เขาเห็น ฉันจะไปเจอเขา
ฉันจะเป็นอาจารย์นักเขียนบทละคร ที่แจ่มที่สุดที่เคยมีมาในมหาวิทยาลัยแมริแลนด์
รู้มั้ย ฉันชอบนะเวลาที่เห็นว่า ฉันไม่ใช่คนที่ประสาทที่สุดในบ้าน
ไม่ห่างกันเท่าไหร่หรอก
เฮ่ บรี เข้าใจเลือกของขวัญนะ
- คราวนี้ฉันเด่นสุดในศาลแน่ - นายดูหล่อมาก
ข้าขอประกาศว่าข้าหล่อ
ใช่ พี่เลือกของขวัญได้เด็ดจริงๆ ฉันชอบตรารูปแหวนแซฟไฟร์นั่น
เอาไปวางบนเตาผิงที่โรงแรมต้องสวยมากแน่
ฉันก็ว่างั้น
- แล้วพี่ล่ะ พี่ชอบของขวัญที่ได้มั้ย - ปฏิทินโบราณนี่ บรรเจิดมาก
เดอะลอนดอนไทมส์ก็เขียนชมฉันอย่างนั้น
โอเค พวกเรา มาเถอะ ได้เวลาเล่นบัลเดอร์แดชแล้ว
ทำไมต้องเล่นด้วย บรีชนะตลอด
คราวนี้ฉันขอผ่าน ให้โอกาสนาย
อ้อ ใช่ครับ ผิดจริง ไม่ผิด ไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง
โอเค เหลือแค่พี่กับฉันแล้ว
- เล่ามา - อะไร
แอ๊บบี้ ฉันต้องเค้นพี่เหรอ
ฉันไปหอคอยลอนดอนมาแล้วนะ ฉันรู้วิธี
เธออยากฟังเรื่องฉันกับเทรซเหรอ
อยากสิ
ก็ได้
มาซื่อสัตย์กับตัวเองกันเถอะ
เราต้องการคนละอย่างจากชีวิต คุณก็รู้ดี
มีสองอย่างที่ผมสนมากที่สุดในโลกนี้
เพลงของผมและคุณ
ตอนนี้คุณพูดอย่างนั้น
แต่ทันทีที่คุณมีฉันหรือทันที ที่คุณประสบความสำเร็จเรื่องงานเพลง
คุณก็หาทางโยนมันทิ้งได้ตลอด
คุณต้องคิดให้ออกว่าคุณต้องการอะไรจากชีวิต
- ผมต้องการคุณ คุณไม่ได้ยินเหรอ - พระเจ้า แล้วคุณไม่ได้ยินฉันเหรอ
ฉันอยากให้คุณไปไล่ตามความฝัน และหยุดไล่ตามฉัน
คุณชอบให้คนไล่ตาม
เราอาจชอบเล่นเกมนี้ทั้งคู่
ฉันว่าเราต้องหยุด พยายามสร้างบางอย่างขึ้นมาใหม่
ที่ไม่น่าจะไปรอดตั้งแต่แรกแล้ว
คุณไม่เชื่ออย่างนั้น
สิ่งที่เราเคยมี มันงดงาม
แต่มันไม่มีทางไปต่อ
ฉันรู้ว่ามันจบแล้ว เราต่างก็รู้ดี
ทำไมคุณแน่ใจขนาดนั้น
ไม่รู้สิ
แต่เราอาจจะหลงรักความทรงจำเก่าๆ
มากกว่าคนที่ยืนอยู่ตรงหน้าเราก็ได้
แล้วเขาก็ไปเหรอ
สองสามวันจากนั้น
ฉันเสียใจด้วย
คำบรรยายโดย สิริกาญจน์ ดูเบเคอร์
- ตัวอย่างตอนต่อไป - นั่นอะไร
- สัญญาก่อนแต่ง - ได้บอกเดวิดมั้ย
ฉันทิ้งบางอย่างไว้ในห้องเธอ เซอร์ไพรส์
ของติดสินบนชัดๆ
บรี โอไบรอัน เจ้าตำนานนี่เอง
สวัสดี เจอโรม
- ถ้าคุณอยากให้ผมชวนไปเดต - เจย์ ฉันว่าไม่เข้าท่าหรอก
- ผมจะไปจากที่นี่ - อย่าทำแบบนี้เพราะฉันเลย
ผมอยู่นี่มาตลอดก็เพราะคุณ
นี่เป็นธุรกิจของเรา เราเสี่ยงไม่ได้
เราชวดงานเป็นครั้งที่สามในรอบเดือนแล้ว