Wat voorafging:
Trace.
Ik heb Abby gebeld, maar ze neemt niet op.
Abby heeft je boodschap vast wel gehad.
Voor jou. Ik wist niet of je wilde praten.
Dilpher is aangeklaagd. Hij noemt mij als medeplichtige in zijn fraudezaak.
Zegt dat ik een ondermaatse fundering van zo'n 200 gebouwen goedkeurde.
Het is uit met Trace. -Ik weet het.
We hebben een verleden, maar daarom nog geen toekomst.
Dat weet ik ook.
Soms blijft het verleden hangen.
Sorry dat we stiekem getrouwd zijn. -Misschien was dat niet goed.
Nelson is een haai en ze valt aan wanneer je het niet verwacht.
Ja. -Wacht, laat me vragen.
Wil je met me trouwen? -Ja. Duizendmaal ja.
Bedankt dat je me aannam. -Dan zal dit je vast bevallen.
Wil je met je stuk naar West End?
Londen? -Ja.
Bedankt.
Abby, luister. Ik ga nergens heen.
Ik blijf in ons geloven. -Trace.
Ja, rechts iets meer omhoog.
Nu links iets meer omhoog.
Nog iets meer naar rechts. Ja, weer naar links.
Kev, hou je ons voor de gek? -Absoluut.
WELKOM THUIS, BREE
Ziet er prima uit.
O, dat is een geweldig spandoek.
Super, hè? Carrie heeft dit gemaakt.
Wauw, zij heeft talent.
Zal Bree hier blij wel blij mee zijn? De hoeden, de high tea?
Toen ik haar facetimede, wilde ze een rustige thuiskomst. Niets bijzonders.
Is dit het?
Welkom thuis, lieverd.
Kijk naar dat gezicht.
Je zou over drie uur terugkomen.
Ik nam een eerdere vlucht. Ik wilde jullie verrassen.
Nell zal het jammer vinden dat ze je binnenkomst miste.
Ze is thee voor je halen.
Ik heb voor m'n leven lang genoeg thee op. -Je oma maakt een high tea…
…met scones en komkommersandwiches om je verwelkomen.
Dus je drinkt thee.
Goed, voor oma neem ik thee.
Maar mag ik nu een lekkere kop koffie uit Maryland?
Die kun je krijgen. -Bedankt.
Geef hier. -Dat heb ik gemist.
Je bent vast uitgeput. -Ja.
Het is alsof ik nooit weg ben geweest.
Maar ook alsof ik een miljoen jaar weg was. Praat me bij.
Je weet alles. We facetimeden zo veel dat m'n gsm bijna stukging.
Ik moest een nieuwe hebben.
Bevalt Connors nieuw baan nog? -Hij doet het goed.
David en ik worden gek van de bruiloft.
Goed gek? -Ja. Helemaal goed.
En mam en pap?
Ze brengen veel tijd samen door.
Zo raar. Interessant, maar raar.
En jij? -Ik? Goed.
Echt?
Je hebt het ook nooit over Trace, Jay of wie dan ook gehad.
Er valt niet veel te melden. -Ze praat er nooit over.
Mijn leven is meer dan mannen.
En ik richt me nu eens op mezelf.
Ik werk met pa. Wat is daar mis mee?
Niets. -Nee, het is prima.
Ik concentreer me ook op m'n werk.
Het wordt alleen saai, hè?
Ik zie het eerder als iets dat kracht geeft.
Oké, prima.
Ik dacht alleen… -Wat?
Ik dacht dat er iets gebeurd was tussen jou en Trace voor ik wegging.
Na het bruiloftsdiner van Kevin en Sarah.
Abby.
Nell is hier met de thee. -Thee. Oké.
Ik had haar bijna aan de praat. -Zo dichtbij.
Komt door de thee.
Wat doe je? -Ik keek hoe je sliep.
Ben je dat nog niet zat? -Nog niet.
Weet je wat voor dag het is?
Maandag?
Ja. En?
Vertel.
We zijn twee maanden en drie weken samen.
Is dat een ding? -Dat zou kunnen. Hier.
O, koffie.
Is dit het traditionele cadeau dat je na twee maanden en drie weken krijgt?
Ik denk het wel.
Bedenk je eens. Je kunt nu zwanger zijn.
Misschien wel.
En als het een jongen is…
…dacht ik aan een sterke Ierse naam als Finbarr.
Finbarr?
Ja, of Ultan, als Finbarr wat raar is.
Echt? Ultan of Finbarr?
Voor een jongen. Als het een meisje is… -Je wordt een geweldige vader.
Maar laat de naam maar aan mij over.
Ik zie dat je hard aan het werk bent.
Ja, ik duik diep in de loondiscriminatie.
Bedankt dat ik mee mocht doen. -Je doet het goed.
Dit zou morgenmiddag klaar moeten zijn.
Dat is prima. Margaret, kom binnen.
Connor O'Brien, buitengewoon advocaat Margaret Keller, buitengewoon assistent.
Leuk je te ontmoeten. Ik help je wel even.
Zijn dit de Equal Pay Act-dossiers uit 1963?
Hopelijk, anders ben ik niet buitengewoon meer.
Ga zo door. Je hebt al indruk op de partners gemaakt.
Zelfs op Bobby Lewis. En hij vindt niemand leuk.
Klopt, hij haat mij. -Dat is niet waar.
Is dat een foto van je familie? -Ja, dat klopt.
Ik kom ook uit een grote familie. Een na laatste.
Ik ook.
Altijd tussen twee vuren? Word je voor lief genomen?
Ja. Maar ik kon met veel wegkomen. -Ik snap wat je bedoelt.
Aangenaam, Mr O'Brien. -Bedankt. En zeg maar Connor.
Het is nogal wat dat Lewis je leuk vindt.
Absoluut.
Ja, bedankt. Ik kijk ernaar uit om u te ontmoeten. Oké, dag.
Ik wil over dat telefoontje weten.
Maar eerst heb ik wat spullen nodig voor Davids ouders.
Komen Davids ouders?
Ja, en ik probeer er zo positief mogelijk over te zijn.
Ik heb briefpapier, notitieblokken en pennen nodig.
Alsof we een echte bed and breakfast zijn. -Dat zijn jullie ook.
Blijf dat zeggen. -Waarom ben je zo nerveus?
We hebben nieuws voor ze. -Welk nieuws?
Komt nog wel. Wie belde er?
Dat was de Universiteit van Maryland. -Was er een les nog niet af?
Nemen ze je diploma af? Daar heb ik nachtmerries over.
Ze willen dat ik gasttoneelschrijver word.
Dat is geweldig. Wat is dat?
Dat betekent dat ik een semester Creatief Schrijven zou geven.
Ga je het doen? -Ik weet het niet.
Ik heb nagedacht over lesgeven. Het zou mooi zijn om iets terug te geven…
Nee. -Wat?
Raad eens wie het hoofd is van Geesteswetenschappen.
Vertel. -Jerome Trask.
Nee. -Ja.
Ik weet niet wie dat is. -M'n aartsvijand op school.
Had je een aartsvijand? -Het was Jerome Trask.
Hij was vreselijk. Hoofd van het debatteam en hij wilde me nooit toelaten.
Je was boos omdat je niet mee mocht doen…
…met de debatclub, niet het cheerleader-team of het basketbalteam?
Niet oordelen. Ik had het zwaar.
Ik dacht dat alleen ik problemen had. Jij haalde tienen.
Op academisch vlak ging het prima. Op het sociale vlak niet.
Dat liet je nooit merken. -Jij had al genoeg aan je hoofd.
Ik had kunnen helpen.
Dat deed je, door jezelf te zijn.
DE INN BIJ EAGLE POINT
Oké. Alles ligt klaar. Wanneer komen je ouders?
Zo ongeveer nu. -O, jee.
Ze zouden hier niet moeten logeren. -Jawel.
Juist. Ze moeten ons bedrijf zien. -Het respecteren.
Eén stapje tegelijk.
Dit is ons leven. We moeten het kunnen leven zoals wij het willen.
Daarom vertellen we ze onze beslissing in een zaal vol mensen.
Zodat ze geen ophef veroorzaken? -Precies. Dat haten ze.
Dat klinkt als een goed idee. -Vond ik ook.
Showtime.
Het was niet makkelijk, maar we hebben het eindelijk gevonden.
Ja. -Kom binnen.
Laat je de piccolo onze koffers brengen? -Dat zal ik doen.
Ik snap wel dat sommigen het hier heel charmant vinden.
Bedankt. -En zo begint het.
Chocolatechip en pepermunt. Precies wat ik wilde.
Soms hebben moeders het goed.
Je moet weten dat ik er voor je ben als je erover wilt praten.
Ik ben er ook voor je als je er niet over wilt praten.
Bedankt, mam.
Dat was toch een afscheidskus?
We kunnen elkaar dit niet blijven aandoen.
We kunnen niet in het verleden leven. We zijn veranderd.
Ik leef niet in het verleden. Ik heb het over onze toekomst.
Dat zeg je wel, maar ik moet ook aan mijn dochters en hun toekomst denken.
Ik hou van je meiden.
Ja, dat weet ik.
Je bent gewoon bang.
Ja, ik ben bang. Het is eng.
Jij bent nooit getrouwd geweest. Ik wel.
De scheiding was vreselijk voor de meisjes.
Wat als het weer uitgaat?
Dat gebeurt niet. We gaan deze keer niet uit elkaar.
Zo simpel is het niet. Dat weet je.
Je denkt niet dat het zo simpel is omdat je het te ingewikkeld maakt.
Prima.
Maar jij verdient je geluk en ik ook.
Dit heen en weer gaan maakt me niet gelukkig.
En jou ook niet, denk ik. -Nee.
Nee, ik ben nu helemaal niet gelukkig.
Het smelt.
Je moet twee schakels hoger.
Twee hoger? -Ja, twee.
Nee, kom drie schakels omlaag. En twee omhoog.
Hou je me voor de gek? -Wie kaatst, kan de bal verwachten.
Pa.
Goed, ik geef me over. -Zo.
Goed.
Dat is het. -Daar komen we maar op één manier achter.
Er is maar één manier.
Nu hebben we de vuurproef.
Succes. -Ja, het is een succes.
En dat heb jij ontdekt. -Ja, bedankt.
Bedankt, nu weet ik dat je moeder niet zal vallen.
Hoe gaat het met ma?
Het gaat.
We houden het vol.
Zijn jullie weer samen? -Op dit moment zijn we gewoon.
Hoezo? Zou je dat erg vinden? -Om eerlijk te zijn…
…dacht ik eerst van wel.
Maar als ik jullie samen zie…
…lijkt het alsof er een vonk is of zo.
Ook bij ma. Dus nee, ik heb er geen probleem mee.
Dat is goed.
Mag ik je iets vragen? -Oké.
Wanneer wilde je vader worden? -Toen je moeder zei dat ze zwanger was.
Wacht, was Abby niet… -Gepland?
Nee, we hebben niet veel gepland.
Misschien was dat ons probleem.
Sarah en ik proberen het al een paar maanden.
Echt? -Ja.
Geef het wat tijd. Het komt wel. -Heb ik het in me?
Vader zijn? -Een goede vader zijn.
Dat is een lastige.
'Hij die vrouw en kinderen heeft, heeft gijzelaars aan het fortuin geschonken.'
Dat zei Sir Francis Bacon. -Die moest even chillen.
Als je kinderen hebt, zul je het begrijpen.
Je leven is dan niet alleen meer van jou.
Je bent plotseling, schokkend genoeg, niet meer 't middelpunt van het universum.
Je probeert een goede vader te zijn, maar soms is dat gewoon niet genoeg.
Je hebt het best oké gedaan. -Ik hoop dat jij het beter doet.
Vast wel. Ik legde de lat erg laag.
Maar je moet iets voor me doen.
Hou je vast aan dit moment, nu jullie nog met z'n tweeën zijn…
…want zodra er kinderen zijn, ben je nooit meer met z'n tweeën.
Ga herinneringen maken.
Bedankt.
Natuurlijk.
Was ik geen verrassing?
Jij was de enige die gepland was.
Waarom bel je me als je daar staat?
Ik wilde je mee uit eten vragen.
Ik wilde je niet voor het blok zetten.
Vraag je me weer mee uit? -Ja. Ik zet je voor het blok.
Ik wil best nog een date met je.
Geweldig. Ik haal je om 20.00 uur op. -Dat zou fijn zijn.
Tot ziens.
Mag ik 40 dollar voor pomp vier? -Ja. Verder nog iets?
Ja, dit flesje water. Bedankt.
Luke. Luke Tatum? -Doe je kaart hierin.
Kevin O'Brien. We speelden op school samen basketbal.
Trek hem er pas uit als het klaar is.
Kom op, we liepen ook hard. Je versloeg me op de 400 meter.
Dat weet je nog.
Ja, dat weet ik nog.
Nu is het geen race meer. Ik ben langzamer.
Hoe gaat het?
Ik…
Na de middelbare school ben je… -Verdwenen?
Zoiets. We zijn elkaar uit het oog verloren.
Ja, dat kan gebeuren. -Hoelang ben je al terug?
Pak je kaart nou maar.
Bedankt voor het winkelen bij Kwik Go.
Niet te geloven dat er nog maar een week school is.
De jaren vliegen voorbij. -Ja.
Ik wil een strenge brief schrijven aan het Departement van Tijd.
Is dat zo? -Ja.
Ik heb het adres, als je interesse hebt. -Ik zal erover nadenken.
Dus ik zal je niet elke dag zien.
Tenzij…
Tenzij?
Tenzij ik je wel zie.
We kunnen elkaar zien.
Jay, ik moet…
Ik weet dat je veel doormaakt en dat respecteer ik.
Ik heb er niet eens naar gevraagd. -Dat waardeer ik.
Maar ik wil dat je weet dat ik er voor je ben als je er doorheen bent.
Wat het ook is.
Je bent lief.
In mijn ervaring wordt die uitspraak gevolgd door een 'maar'.
'Je bent lief, Jay, maar kunnen we geen vrienden zijn?'
Zoiets.
Geen 'maar,' alleen 'lief'.
Doe ik het voor.
Ik moet zeggen dat dat een heerlijke maaltijd was.
Ik vond de risotto erg lekker.
Een specialiteit van David. -O, het is niets.
Zie je? Het is niets. Hij ging voor niets naar de koksschool.
Grapje, natuurlijk. Het was erg lekker.
Wat een goede grap.
We willen jullie ergens over spreken.
Ja? -Het gaat over de bruiloft.
Ik weet dat je de ceremonie in Engeland al gepland hebt…
Wales, eigenlijk.
Maar we willen…
Ja? -We willen hier trouwen.
In Jess' geboorteplaats.
Echt?
Ja. En we willen geen grote bruiloft.
Wel een kleine, intieme ceremonie met familie en vrienden.
Goed.
Goed?
Goed.
Ze zeiden 'goed'.
Het is jullie bruiloft. Als jullie hier willen trouwen, prima.
Je moeder en ik geven jullie onze zegen.
Oké, nou…
Proost. -Daar drink ik op.
Geweldig.
Dit is heel fijn.
Ja. Comfortabel.
Comfortabel?
Kom op, Mick. Echt? Kun je niet beter?
Je weet wat ik bedoel. We kennen elkaar. Het is fijn.
Denk je dat je alles over me weet?
Toch? Ik ken je favoriete film, je favoriete ijs, je favoriete Beatle.
Misschien ben ik veranderd. -Casablanca, pepermunt en George.
Je weet het nog.
Dat is wederzijds, Mr O'Brien. Eens kijken.
The Dirty Dozen, rocky road en Paul.
Touché. Goed gedaan.
Wat is er, Mick? -Dilpher.
Wil je weg? -Nee.
Wij waren hier eerst. We hebben het leuk.
Er zijn genoeg andere plekken om te eten. -Het is oké.
Sorry, ik wilde niet tegen je uitvallen. -Geeft niet.
Hé, Mick, Megan. Ik vroeg me al af of ik jullie ergens zou tegenkomen.
Dat is nu zo. -Wat doe jij hier?
Ik vlucht voor m'n problemen. -En toch komen die opdagen.
Ja, zeker weten. We moeten praten.
Praten? -Ze werken aan een zaak tegen ons.
Er is geen 'ons'.
Wat bedoel je? We zitten samen in dit schuitje.
Helemaal niet. -Dus geef je mij nu de schuld?
Je hebt alles helemaal zelf gedaan. Sleur me niet met je mee.
Zo staat het niet in de papieren. En zo ga ik niet getuigen.
Je moet gaan. -Ik ga nergens heen.
Oké, we gaan.
Je hoort nog van m'n advocaat.
Je bent een goed mens. -Maar een waardeloze date.
Het begon goed.
Maak je je zorgen om Dilpher?
Kom op, schat. Iedereen weet wat een eerlijke man je bent.
Ik hoop het.
Ik weet het zeker.
Op Bree O'Brien, internationaal gelauwerd toneelschrijver.
Op Connor O'Brien, gerenommeerd advocaat.
En op Kevin O'Brien, een dappere hulpverlener.
Jullie beginnen toch niet zonder mij?
En op Abby O'Brien, die het samenwerken met pa overleeft.
Daar drink ik op. -De O'Briens hebben het voor elkaar.
Vind je het niet erg hier te zijn?
Waarom zou ik het erg vinden?
Ooit zul je tegen me moeten praten. -Ooit.
Na twee maanden in Engeland ben je het misschien vergeten, maar dit is koud bier.
Het is koud. -Ze hebben koud bier in Engeland.
Ze hebben koel bier, op koude dagen.
Ik heb er een nodig. Ik haal nog een rondje.
Hoe is het om voor dat grote advocatenkantoor te werken?
Ik moet aan een grote zaak werken. Het is intimiderend.
Ik kon vannacht niet slapen. -Ik weet hoe je je voelt.
De eerste keer in Kandahar was ik erg nerveus.
Je moet me altijd overtroeven.
Ik kan het niet helpen. -Nee, dat klopt.
Ik ga kijken of Abby hulp nodig heeft.
Hulp nodig? -Ja. Bedankt.
Hoe gaat het?
Geweldig. Waarom vraagt iedereen dat?
Omdat we van je houden. -Bedankt.
Nee. Op dit moment ben ik helemaal niet gelukkig.
Wat doen we nu dan? Waarom willen we dit forceren?
Dat meen je niet.
Na de middelbare school ging je naar New York…
…omdat je dacht dat ik niks zou bereiken.
Trace. -Nu je wilt blijven…
…is opeens alles mijn schuld? -Nee, alles is onze schuld.
Je vond het geweldig dat ik in de buurt was.
Je wachtte tot ik alles in orde had.
Luister naar ons. Lijkt dit een gezonde relatie?
Oké. Bier.
Bedankt. -Graag gedaan.
Proost, jongens. -Proost.
Hier zijn die dossiers die je wilde. -Je bent een engel, Ms Keller.
Ja, en het is Margaret. -Bedankt. Ik wilde niet vrijpostig zijn.
Heel respectvol. -En zeg maar Connor.
Ik geef je aan bij personeelszaken.
Wacht, wat? -Grapje.
Zal ik je voorlopig O'Brien noemen? -Prima, Keller.
Tot ziens.
Wat vind jij van deze loondiscriminatiezaak?
Nou, ik ben een vrouw en ik ben Afro-Amerikaans.
Hoeveel tijd heb je dus?
Ga zitten. Ik hoor graag je mening.
Daar is hij.
Hoi, pap.
Hoi, schat.
Hoi, Dennis. Deirdre.
Mick? Hoe gaat het? -Goed.
Wat een mooi schip.
Het is een boot.
Is er een verschil?
M'n vader zei altijd dat een boot een gat in het water was waar je geld in gooide.
Dat heb ik eerder gehoord. Heel grappig.
Wil je aan boord komen? -Toe maar, Dennis.
Jess en ik willen praten. -Het hoeft niet.
Drink wat en leer je nieuwe medeschoonvader kennen.
Wat zullen jullie van elkaar zijn? -Familie?
We hoeven niet te varen. We kunnen ook hier proosten.
Daar zeg ik geen nee tegen. -Nou, welkom aan boord.
Kom binnen. -Bedankt.
Dag.
Zo. Ik leid je wel even rond.
Hé, bedankt voor je hulp.
Ja. Ik bedoel, veel handen maken licht werk.
Vertel mij wat. De laatste oudergesprekken kunnen echt zwaar zijn.
Ja. Wat is erger, de ouders of de leraren? -Dat ligt aan de dag.
Trouwens, heb je Carries tekenwerk gezien?
Een beetje. Ze houdt het vooral voor zich. Hoi.
Het is heel mooi.
Afgelopen jaar is haar talent opgebloeid. Haar tekenleraar is onder de indruk.
Dat is geweldig. -Ja.
Carrie, is die van jou? -Ja.
Schat, dat is geweldig. Waarom zei je niks?
Jij zou zeggen dat het geweldig is omdat je m'n moeder bent.
Nee, dat zou ik zeggen omdat het geweldig is. Kijk dan.
Zie je? Daar gaat ze. -Wat vind jij ervan?
Het is wel oké. Maar kijk naar de schaduwen.
Ik wilde deze niet, maar ik moest iets ophangen.
Je moet altijd proberen om het beter te doen, en dat zul je ook doen.
Maar je moet beseffen hoe goed dit echt is.
Je mag trots zijn op wat je hebt gedaan.
Oké, het is goed. Maar de volgende wordt geweldig.
Goed gedaan.
Ging wel. Met het volgende kind gaat het beter.
Op David en Jess.
Moge hun liefde gelukkig en blijvend zijn.
Dat drinkt vlot weg. -Dat klopt.
David is een goede man. -Ja, hij vindt z'n weg wel.
Dat heeft hij al gedaan.
Voorlopig wel.
Je hebt hier een groot imperium opgebouwd, toch?
Je weet hoe het is om dat door te geven aan je zoon.
Of aan je dochter. -Of aan je dochter.
Het belangrijkste is dat ze een passie vinden en die volgen.
Precies. Maar het moet de juiste passie zijn.
Laten we over de bruiloft praten.
Jess had altijd al een droombruiloft in gedachten.
En ze speelde die na, op de punt, voor het huis…
…in een lange, witte jurk met bloemen in haar haar.
Een violist die Ashokan Farewell speelt…
…en haar broers en zussen lezen gedichten. Heel mooi, eigenlijk.
Ja, dat is leuk.
Maar wij Pecks hebben ook een droombruiloft.
Het is eigenlijk een traditie.
We doen onze bruiloften altijd…
…in ons ouderlijk huis in Denbighshire, Wales.
Er komen Pecks van over de hele wereld.
Klinkt als een logistieke nachtmerrie. -Ja, maar het is het waard.
David denkt erover om die traditie te verbreken.
Wil hij niet trouwen in Wales? -Uiteindelijk natuurlijk wel.
Maar nu denkt hij dat die schattige bruiloft van Jess meer is…
Wat hij zou willen?
Mick, zou je misschien met je dochter willen praten?
Leg haar uit dat het meer is dan Wales, een kasteel, grootsheid. Het is echt…
Precies wat jij zou willen.
Nou, ja. Het is een gewoonte. Ik kan geen traditie van 100 jaar verbreken.
Honderd jaar? -Ja, ongeveer.
Ik zal zien wat ik kan doen.
Dat is geweldig.
Ik wist wel dat wij elkaar zouden begrijpen.
En je hoeft er niet voor te betalen. -Niet?
Nee, meneer. Wij betalen. Dit is immers ons ding.
Jess doet ook mee, of ben je dat vergeten?
Nee, natuurlijk niet.
Van oudsher betaalt de vader van de bruid de bruiloft…
…of dat nu in Wales is of in Maryland. -Ik snap het. Ik bood alleen m'n hulp aan.
Op hulp.
Ik benijd je. Je begint aan een nieuw hoofdstuk in je leven.
Dank u, Mrs Peck. -Zeg maar Deirdre.
Of beter nog, noem me mam.
Oké. Deirdre.
Mam.
Trouwen is voor iedereen een grote stap, maar je trouwt niet met zomaar een man.
Je trouwt met een Peck. -Ik trouw met David.
Zo dacht ik vroeger ook.
Maar deel uitmaken van zo'n familie is een grote verantwoordelijkheid.
Er komt veel bij kijken.
David heeft dat uitgelegd. -Vast wel.
Maar zorg ervoor dat je beschermd wordt.
Beschermd? -Dat niemand je uitbuit.
Niet David. Dat bedoel ik niet. Hij is lief.
Maar de rest van de familie is nogal…
Nogal wat?
Kortzichtig.
Egoïstisch zelfs.
Dus zorg ervoor dat je rechten heel duidelijk zijn.
Zwart op wit. -Een contract?
Dat is het niet. Een afspraak.
Huwelijkse voorwaarden? -Als je wilt.
Ik heb iets opgesteld. Ik leg het op je kamer, oké?
Oké. -Je hoeft er niet eens naar te kijken.
Weet gewoon dat het er is.
Ik wil niet dat iets je geluk bederft.
Dank u, Mrs Peck.
Deirdre.
Mam.
Dat klinkt goed.
Zo te zien kan dit boetiekhotel dus doorgaan.
Maar de patser wil er een microbrouwerij in, voor hipsters.
Prima. Dit is een enorm project hier in Chesapeake Shores.
Veel lokale banen.
Ja, ik denk het.
Waarom klink je niet enthousiaster? -Het is die ontwikkelaar, Evan Kincaid.
Hij irriteert me. -Waarom? Ik heb z'n interview gezien.
Hij is gevat en dynamisch. -Zo ziet hij zichzelf.
Dat hele 'ik ben succesvol, maar nog heel gewoon'…
…is echt irritant.
En hij belt me altijd vanuit zijn Gulfstream.
Hij is zo koppig. Hij denkt dat zijn ideeën de enige goede zijn.
Interessant. Een vliegtuig, koppig. Klinkt niet als iemand die ik ken.
Wat wil je daarmee zeggen, dochter? -Niets, vader.
Herinner me eraan dat ik me voorbereid op m'n gesprek met Taylor Martin.
Doe ik.
Werk je niet te hard? -Nee.
Om jezelf af te leiden?
Waarvan?
Zeg jij het maar.
Pap, het gaat prima. Ik waardeer het, maar het gaat prima.
Microbrouwerij. Microbrein.
Een van onze partners heeft ideeën over deze zaak die ik erg interessant vond.
O'Brien? -Dank je, Linda.
Ik bekeek de Equal Pay Act van 1963…
…en heb iets gevonden wat we kunnen gebruiken.
Als je pagina… -Uw afspraak van drie uur is er.
Bedankt.
Ga verder. -Oké.
Als je pagina 879 bekijkt…
…is het subsectie B… -Mr Dilpher.
Ik ben blij dat we u mogen vertegenwoordigen.
Ik heb iemand nodig die een wonder kan verrichten.
Dat kan ik niet beloven. Maar ik werk aan iets bruikbaars.
Wat dan?
We hebben misschien insiderinformatie over Mick O'Brien.
Lekker om een hamburger op de grill te hebben. Bedankt, pa.
In Engeland vind je dat niet. Helemaal geen goed eten.
Dat is niet waar.
Echt wel.
Bedankt.
Ik moest van Davids vader ergens met je over praten.
Echt? -Ja.
Hij wil dat jij en David gaan trouwen in Wales.
Nou, wij willen hier trouwen. -Oké, dat zal ik hem zeggen.
Is dat alles? -Ik moest het alleen vragen.
Het is jouw bruiloft.
Bedankt. Ik hou van je. -Ik nog meer van jou.
Oké, je weet dat ik met mijn aartsvijand heb gepraat.
Jerome Trask?
Weet jij van Jerome Trask? -Ja.
Heb je Abby verteld over Jerome Trask? -Min of meer.
Ze las mijn dagboek. -Ik moest voor je zorgen.
Ga je met hem praten over dat toneelschrijverschap?
Nee. Inderdaad, nee.
Tenzij hij dat juist wil.
Om te bewijzen dat ik nog steeds bang ben. Weet je wat?
Als hij dat denkt, zal ik hem wat laten zien.
Ik zal hem leren. Ik ga praten.
Ik word de beste gasttoneelschrijver die ze ooit hebben gezien.
Het is fijn om te zien dat ik niet de meest neurotische in de familie ben.
Bij lange na niet.
Hoi, Bree. Wat een attent cadeau.
Ik val zo op in de rechtszaal. -Je ziet er zo goed uit.
Ik verklaar dat ik er goed uitzie.
Wauw, die cadeaus waren geweldig. Ik ben dol op mijn bord.
Dat zal mooi staan op de schouw.
Dat dacht ik al.
En jij? Vind je het jouwe mooi? -Deze antieke kalender is heel creatief.
Zo noemde de London Times me.
Oké, jongens. Kom op. Tijd voor Balderdash.
Waarom doen we dit? Bree wint altijd.
Ik doe niet mee en geef je een kans.
O, ja. Schuldig. Onschuldig. Een van die twee.
Oké. We zijn alleen.
Zeg op. -Wat?
Moet ik het uit je persen?
Ik was in de Tower. Ik weet hoe dat moet.
Wil je het horen van mij en Trace?
Ja.
Prima.
Laten we eerlijk zijn.
We willen andere dingen. Dat weet je.
Er zijn twee dingen waar ik echt om geef in deze wereld.
Mijn muziek en jou.
Dat zeg je…
…maar zodra je mij hebt en succes hebt met je muziek…
…vind je een manier om het weg te gooien.
Je moet bedenken wat je wilt in het leven.
Ik wil jou. Hoor je me niet? -Hoor je mij niet?
Ik wil dat je je droom najaagt en mij niet meer.
Jij bent dol op de jacht.
Misschien zijn we dat allebei wel.
We moeten stoppen met het opnieuw maken van iets…
…dat nooit had moeten standhouden.
Dat geloof je zelf niet.
Wat we hadden, was prachtig…
…maar het gaat nergens heen.
Het is voorbij en dat weten we allebei.
Hoe weet je dat zo zeker?
Ik weet het niet.
Misschien zijn we allebei verliefder op onze herinneringen…
…dan op degene voor ons.
Toen ging hij weg?
Een paar dagen later.
Het spijt me.
Ondertiteld door: Alexander Eckhardt
Volgende keer… -Wat is dat?
Huwelijkse voorwaarden. -Weet David ervan?
Ik heb iets in je kamer laten liggen. Een verrassing.
Het is duidelijk omkoping.
De legendarische Bree O'Brien.
Hallo, Jerome.
Je wilt dat ik je mee uitvraag. -Het is geen goed idee.
Ik ga. -Maar doe dit niet voor mij.
Ik wilde voor jou hier blijven.
Dit is onze zaak. -Het risico is te groot.
Dat is al de derde klus die we in een maand verliezen.