NAJLEPSZE RĘCZNIE ROBIONE LALKI
KUP JUŻ DZIŚ!
WERSJA LIMITOWANA
ZNAJDŹ MNIE
CIEPLEJ
MAM CIĘ!
Chciałaś się przede mną ukryć?
Przeczytałaś? Napisałem "mam cię!".
- I załaskoczę cię... - Samuel.
Bee.
Wystarczy.
Nie przegrzej się.
- Mam się dobrze. - Na pewno?
To dobrze. Bo teraz moja kolej!
Tato, pomóż!
Pomóc ci? Pomogę cię łaskotać.
Myślę, że zwłaszcza stopy masz wrażliwe.
Pora spać, Bee.
Dziękuję.
Kocham cię, mamo.
Ja ciebie bardziej.
Mamo?
Tylko na chwilę.
Dzięki.
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Pocieszasz mnie, kiedy niebo jest szare
Mamo?
Pobawimy się w domu lalkami?
Jeśli pomożesz mi zmywać,
pobawimy się lalkami całe popołudnie.
Sam!
Hura!
Sam!
Dzień dobry, Sam.
- Esther. - Dzień dobry.
Cześć, pszczółko.
Sam, czy moje zamówienie jest gotowe?
Klienci codziennie pytają w sklepie o twoje lalki.
Przyślij syna jutro, Vic. Są gotowe.
Alleluja.
A więc modły są wysłuchiwane.
Są.
Wielkie dzięki.
Miłej niedzieli.
- Wzajemnie. - Miłego dnia.
Wsiadaj.
Szlag!
Nie klnij.
Ktoś jedzie. Zatrzymam ich,
może nam pomogą?
Nie, radzę sobie.
Ja podniosę!
Nie!
ANNABELLE: NARODZINY ZŁA
12 LAT PÓŹNIEJ
SIEROCINIEC ŚW. EUSTACHEGO DLA DZIEWCZĄT
N-I-E-B-I-E-S-K-I.
Wybierz liczbę.
Linda?
- Cztery. - Dobrze.
"Wkrótce poznasz nowych przyjaciół".
Teraz ty.
Co jest?
Wolałabym, żebyśmy jechały do nowego domu, a nie sierocińca.
Słodka Sue też.
Fajnie byłoby mieć dom.
Ale tylko z tobą.
Nie chcę mieszkać bez ciebie.
Obiecajmy to sobie.
Jeśli ktoś wybierze którąś z nas, weźmie nas obie.
Zgoda. Przysięgam.
Dobrze.
Ja też.
Wiesz, co mi się podoba w Słodkiej Sue?
Co?
Wygląda jak ty.
Jak daleko jeszcze, ojcze?
Jezusie, Maryjo i Józefie. Jest siostra gorsza niż te dziewczynki.
Zgoda Mullinsów, żeby nas przygarnąć, to Boży dar.
Kto nie cieszy się z podarunku?
Niech się siostra nie niepokoi, nie widując z początku pani Mullins.
Widzi siostra, ona jest chora.
Wiele lat temu miała wypadek.
Dziewczynki, pomagajcie jej, jeśli będzie trzeba.
Duży.
Janice.
Pomóc ci?
Nie, dzięki. Dam radę.
Siostro.
Miała pecha i zaraziła się polio,
ale z każdym dniem nabiera sił.
Nie będzie obciążeniem, obiecuję.
Panie Mullins, może oprowadzi pan dziewczynki?
Ja wyładuję ich rzeczy.
Zacznę od środka.
Dziękuję, ojcze.
Wielki jak zamek.
A więc my jesteśmy księżniczkami.
Skoro tu mamy mieszkać, to myślę, że mogę już nigdy nie być adoptowana.
Jest telewizor.
Telewizor już nie działa. Ale radio tak.
On nie ma końca.
Racja. Przyda nam się mapa.
Dziewczęta, tędy.
Jak widzicie, jadalnia z łatwością pomieści nas wszystkich.
Spójrz.
Trzymajmy się razem.
Pani Mullins i ja mieszkamy tutaj.
Z reszty pomieszczeń możecie korzystać do woli.
Pokoje macie na górze.
Panie Mullins.
Czy ja i Janice mogłybyśmy zostać na dole?
I ja.
Poradzę sobie.
Zainstalowałem ją dawno temu dla żony.
Nieużywana od wieków.
Ale działa.
Spróbuj, Jan.
Jeśli nie, ja spróbuję.
W górę. W dół.
Ale nie ruszy...
jeśli nie zapniesz pasa.
O tak.
To proste.
Dziękuję.
Teraz ja!
Ładnie.
To będzie nasz pokój.
Wybierzmy tę stronę.
Kate i Tierney zajmą te.
A Linda i ja?
Spokojnie, Janice. To duży dom. Są inne pokoje.
Nie możemy spać tam?
A gdzie wtedy spałyby Kate i Tierney?
Ładnie.
BEE, 7 LAT
Zamknięte.
I niech tak zostanie.
Jan.
Tutaj.
Śpimy razem?
- Siostro Charlotte, możemy... - Boże.
Daj Nancy mądrość, żeby nie przyprawiała nikogo o atak serca.
Przepraszam.
Co tak nagli?
Możemy obejrzeć teren?
Najpierw pomóżcie ojcu Masseyowi...
Pan Mullins to robi.
To nie znaczy...
Zna siostra ojca Masseya. Nie chcemy przeszkadzać.
- Dobrze. - Zgodziła się!
Uważajcie na siebie!
Idziesz, Jan?
Może za chwilę.
Cóż...
może ja też zostanę.
Bo żal ci mnie?
Cóż...
Obiecałaś nie traktować mnie inaczej.
Dobrze.
Na razie!
Dobry Boże, dzięki, że zgromadziłeś nas tu razem.
Pobłogosław te potrawy
i nas, żebyśmy ci służyli.
Napełnij nasze serca wdzięcznością
i pomóż nam oddawać Ci cześć każdego dnia.
Jezusie Chrystusie, Panie nasz. Amen.
Przepraszam.
Carol.
Nie bądź wścibska.
A jeśli umrę nocy tej, Ty, Panie, duszę moją weź.
Boże, proszę pomóż Lindzie i mnie znaleźć dobry, wspólny dom,
żebyśmy w końcu mogły być siostrami
z kochającymi rodzicami,
którzy też nienawidzą zadań domowych.
Ale nawet jeśli nie, to nie muszą.
Amen.
ZNAJDŹ MNIE
TUTAJ
Nancy?
Carol?
Jesteście tam?
Wybacz mi, Ojcze,
bo zaraz zgrzeszę.
Podobno tutaj pan Mullins trzyma żonę.
Naprawdę nosi maskę?
Tak, wygląda jak lalka.
Pani Mullins, jest pani tam?
Przestańcie.
On wydaje się miły.
Poszukaj Janice. Zobacz, co porabia.
Dlaczego?
Żebyście pogadały o chłopakach?
A co? Ty chcesz o nich pogadać?
Ohyda.
Nie.
Chcę się pobawić.
Dobrze, pobawmy się w chowanego.
Ty się ukryj, a my cię poszukamy.
Dobrze.
To jak? Poszukamy jej?
Może.
Na zdrowie.
Dziękuję.
Co siostra robi?
Spytałam pana Mullinsa, czy możemy się tu uczyć,
a on łaskawie się zgodził.
Chcesz mi pomóc?
O co chodzi?
Muszę wyznać grzech.
Wybacz mi, siostro Charlotte, bo zgrzeszyłam.
Minęły...
Co najmniej dwa tygodnie.
Co najmniej dwa tygodnie od mojej ostatniej spowiedzi.
Na piętrze jest pokój, do którego nie wolno nam wchodzić.
Ale i tak tam poszłaś.
Skąd siostra wie?
Bo inaczej czemu byś mi o tym mówiła?
Drzwi były otwarte.
Nie wiem dlaczego, bo pan Mullins zawsze je zamyka.
W środku była mała lalka.
- Było tam dziwnie. - Janice.
Działy się dziwne rzeczy.
Janice, posłuchaj się.
Co zawsze mówię?
Grzech to grzech, bez względu na okoliczności.
A co ważniejsze, nie możesz nie słuchać Mullinsów.
Dopiero co przyjechałyśmy,
a oni wykazali się wielkodusznością, pozwalając nam tu mieszkać.
Jeśli uznają, że nas nie chcą,
zostaniemy rozdzielone.
Więc jeśli ponownie zechcesz złamać jakąś zasadę,
pomyśl, jaki to będzie miało wpływ na inne dziewczęta.
Rozumiesz?
Tak. Przepraszam, nie pomyślałam.
Nie szkodzi.
Jako pokutę, odmów trzy razy Zdrowaś Mario
i rozpakuj trzy pudła.
Co robicie?
Rozpakowujemy pudła.
Strasznie tu.
Co mówisz?
Słucham?
Jak śmiesz?
Pan Strach na Wróble.
Znalazłyśmy cię.
Nie umiesz się chować.
Od nieużywania zacięła się przeciwwaga.
Już. Teraz nie powinno wiać.
Dziękuję.
Zrobiono je w Rumunii, w żeńskiej klauzurze.
Mają ograniczony kontakt ze światem.
Ale ja zżyłam się z tą trójką.
To siostra Maria, to siostra Anna, a to siostra Łucja.
A to?
Nie wiem. Raczej jej nie poznałam.
Czy coś jeszcze?
Nie, dziękuję.
Dobranoc.
Ładny.
Za którego byś wyszła?
Nie wiem.
Chodziłabym z każdym, żeby sprawdzić.
Ma piękne brwi.
I oczy.
Bardzo przystojny.
W nocy pani Mullins czerpie moc.
Dlatego leży cały dzień, ale w nocy
może chodzić, gdzie zechce.
Musi, żeby mogła jeść.
A jeśli na nią spojrzysz, umrzesz.
A żeby ktoś spojrzał, powtarza w kółko jego imię,
aż nie można tego znieść.
Czekaj.
Nancy. Nancy.
- Nancy! - Nie, pani Mullins, nie!
Nie.
Chce jeść.
Carol!
- Carol! - Przestań.
- Powinnyśmy spać. - Też się wygłupiasz.
Ja?
Dlaczego do niej nie idzie?
Rety...
- Nancy... - Nie patrz na nią.
Nie. Proszę, proszę.
Proszę. Błagam.
- Proszę, Boże. - Proszę.
Poszła.
Poszła. Nie ma jej.
Co się stało?
- Na Boga. - Siostro.
- Pani Mullins... - Była tu.
- Słyszałyśmy ją. - Tutaj.
Stała tam.
Kto?
Podobno pańska żona.
Mówią, że tu była.
Niemożliwe.
Żona nie chodzi od lat.
Dziewczynki.
Dziewczynki!
Wróćmy do lekcji, dobrze?
W porządku, Nance?
Naprawdę widziałaś wczoraj panią Mullins?
Tak. Słowo. Siedziałyśmy pod pościelą...
Nancy, przestań.
Same się nastraszyłyśmy, wiesz o tym.
Pani Mullins?
Siostro Charlotte.
Może mi siostra podać szklankę wody?
Oczywiście.
Możecie tu zostać tak długo, jak chcecie.
Miło znów słyszeć życie.
Tkwimy tu już tak długo, że zapomniałam, jak ono brzmi.
Piękne zdjęcie.
Odeszła w bardzo młodym wieku, niestety.
Odwróci się siostra na chwilę?
Oczywiście.
Przykro mi z powodu pani córki.
Ale pociechą jest to, że czeka na panią w niebie.
Chciałabym.
Wczoraj, kochanie, kiedy leżałem, śpiąc
Śniłem, że trzymam cię w ramionach
Ale kiedy się obudziłem, kochanie, zrozumiałem swój błąd
Zwiesiłem głowę i zapłakałem
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Rety.
Nie powinno cię tu być.
Ciebie też nie.
Czyj to pokój?
Mullinsowie mieli córkę.
To był jej pokój.
Mieli?
Chyba umarła.
Myślę, że ona to włączyła.
Nie strasz mnie.
Nie, to prawda.
To co tu robimy?
- Chodźmy. - Nie.
Nie.
Linda...
Co się stało?
Nie powinno nas tu być.
Dobrze.
Zaraz wyjdę.
Ja idę.
DROGI PAMIĘTNIKU. DZIŚ WRÓCIŁAM DO DOMU.
Kto to robi?
Cześć.
Jesteś córką Mullinsów?
Co ci się stało?
Pomożesz mi?
Czego chcesz?
Twojej duszy!
Charlotte!
Siostro Charlotte!
Nie, nie!
Jak się czujesz?
Zróbcie miejsce.
Dziewczynki.
Janice jest przygnębiona,
więc musimy służyć jej wsparciem.
Myślę, że potrzebuje czasu.
Ale będzie znowu chodzić?
Zobaczymy.
Musisz spać. Sen pomoże ci szybciej wyzdrowieć.
Nie mogę tu zostać, siostro.
My nie możemy.
Musimy odejść.
Odejść?
Dokąd?
Nie mamy dokąd pójść.
Nie spadłam ze schodów.
Coś mnie zrzuciło.
Jak to?
Powtarza siostra,
że choć nie widzimy Boga,
to możemy poczuć jego obecność.
W tym domu wyczuwam obecność innego rodzaju.
Jakiego rodzaju?
Złą.
Chce mnie. Chce mojej duszy.
Duszy?
Bo jestem najsłabsza.
Nie, skarbie.
Diabeł żeruje na ludziach słabej wiary,
a nie słabego ciała.
Jesteś silna jak każda z nas, Janice.
Silniejsza.
Nic nie mówisz, Samuelu.
Myślę, że to był błąd.
Sprowadzenie tu dziewczynek.
Dlaczego?
Ta...
Ta, która upadła.
Może wcale nie upadła.
Może...
To był wypadek.
Nic więcej.
Wypadki się zdarzają.
Nie ujawnia się od 12 lat.
Postaraj się cieszyć z obecności dziewczynek,
zamiast je straszyć.
Wkrótce poczujesz się lepiej.
Nie wydaje mi się.
Nie tym razem.
Ale musisz.
Niebawem znajdziemy nowy dom.
Nikt mnie teraz nie zechce. Będę brzemieniem.
Obiecałaś, że będziemy razem.
Cofam to.
Może mnie nie adoptują.
Adoptują.
A wiesz dlaczego?
Bo jesteś wyjątkowa.
Zostaniesz adoptowana przez jakąś miłą rodzinę,
która będzie cię rozpieszczać.
Będziesz miała tyle lalek, że nie nadasz wszystkim imion.
Nadam.
Janice jeden.
Janice dwa, Janice trzy.
Linda?
Pora spać.
Szkoda, że nie pójdziesz na górę.
Nie chcę spać sama.
Masz.
Weź Beccę.
W ten sposób
zawsze będę z tobą.
A więc ty weź Słodką Sue.
Dziękuję.
Pamiętasz, jak dawniej
myszkowałyśmy po sierocińcu w nocy?
I wyjadałyśmy czekoladę ze spiżarni?
Ojciec Massey był pewny, że to myszy.
"Panie. Oczyść moją duszę z grzechów
- i ten dom z tych myszy! - Z tych myszy!"
Cokolwiek się stanie,
nic nie wymaże tego wszystkiego, co robiłyśmy razem.
Dobranoc, Lindo.
Dobranoc, Janice.
Trochę słońca dobrze ci zrobi.
Wątpię, czy słońce zaradzi mojej dolegliwości.
Nie trać nadziei.
Nadzieja jest domem.
Zamieszkaj w nim, a będziesz bezpieczna.
To cytat z której księgi Biblii?
Z księgi Charlotte.
Co nie znaczy, że to mniej ważne.
W porządku?
Słońce jest nawet przyjemne.
Mówiłam ci.
Za nisko.
Siostro Charlotte?
Nie! Nie!
Stój, proszę!
Janice!
Co się stało?
Nie mogłam wyjść.
Już dobrze?
Tak.
Martwię się o Janice.
Kilka dni temu chciała odejść.
Dlaczego?
Pewnie dlatego, że to dziwne miejsce.
Powiedziała mi, że prześladuje ją córka Mullinsów.
Mieli córkę?
Zmarła dawno temu.
Widzi duchy?
Ciszej.
Widzi duchy?
Chyba tak.
Też coś widziałyście.
To nie był duch. Duchy to ludzie, którzy zmarli.
Ale jak wyjaśnić to, co widziałaś?
Chyba że to była pani Mullins.
Albo...
coś chciało cię nastraszyć.
Na razie wam wychodzi to znakomicie.
Janice zapewne chce sobie wyjaśnić to, że traktujemy ją inaczej.
Nie sądzę.
Jasne.
Zrozumiesz to, jak dorośniesz.
A teraz idź spać.
Na co czekasz?
Na nic.
Podoba ci się?
Ładny.
Robiłem lepsze rzeczy.
Coś cię trapi.
Może ci pomogę.
Nie sądzę.
Rozmowa o tym, co nas dręczy, czasami...
wystarcza.
Cóż...
Chodzi o Janice.
Dziwnie się zachowuje.
Dziwnie?
Twierdzi...
że widziała pańską córkę.
Moja córka...
nie żyje od bardzo dawna.
Wiem, ale...
Janice poszła do jej pokoju.
Co takiego?
Wiedziała, że nie powinna,
ale znalazła tę lalkę...
Jaką lalkę?
Tę w białej sukience.
Niemożliwe.
Była ukryta.
Nie wolno jej się do niej zbliżać.
Rozumiesz?
MAM CIĘ
Janice, mówiłem ci, żebyś tam nie wchodziła.
Proszę, nie zabieraj mi mojego światła
Zostańcie.
Panie Mullins?
Panie Mullins, nic panu nie jest?
Szykujcie się do snu. Muszę porozmawiać z panią Mullins.
Lindo, co robisz?
Ta lalka
krzywdzi Janice i zabiła pana Mullinsa.
Pozbywam się jej!
Lindo, wracajmy.
Linda?
Nie!
Co to?
Nieważne. Uciekajmy!
Janice. Wyrzuciłam ją.
Wyrzuciłam lalkę.
Janice?
- Co się stało? - Gdzie Janice?
- Nie wiem. - Szukajcie jej.
Szybko!
O co tu chodzi?
Nie!
Zabierz to ode mnie!
Wrócił. Wiedziałam, że wrócił.
Co to jest?
Zło.
Sam diabeł.
O czym pani mówi?
Po tym, jak straciliśmy córkę,
modliliśmy się i przysięgliśmy wierność
wszelkiej mocy, która pozwoli nam
porozmawiać z córeczką albo ją zobaczyć.
Kontakt na początku był nikły.
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Pocieszasz mnie...
Ale to była ona, nasza pszczółka.
Wiedzieliśmy, że to ona.
Chciała pozwolenia, żeby zamieszkać w lalce i być z nami już na zawsze.
PROSZĘ
Zgodziliśmy się, a wtedy kontakt stał się silniejszy.
Wkrótce mogliśmy ją zobaczyć.
To były tylko ulotne mgnienia, ale nam wystarczały.
Nasza ukochana Bee.
Nasze złotko.
Annabelle?
Chociaż nie mogłam jej przytulić,
czułam się lepiej, kiedy w domu coś się działo.
Ale wkrótce zrozumieliśmy, że to nie nasza Annabelle.
Esther?
To był demon.
Posłużył się naszą Annabelle,
żebyśmy dali mu duszę, którą mógłby posiąść.
Chciał posiąść moją, ale Samuel poprosił o pomoc Kościół.
Ocalili moją duszę, ale zło wciąż tkwiło w lalce.
Zamknęliśmy ją więc,
otoczoną słowem Bożym.
Zło przestało się ujawniać.
Myślałam, że zostało pokonane.
Uznaliśmy, że udzielona wam pomoc będzie naszą pokutą.
Tymczasem daliśmy mu to, czego chciało.
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Pocieszasz mnie, kiedy niebo jest szare
Nigdy się nie dowiesz...
Janice...
Proszę, nie zabieraj mi mojego światła
Może chodzić.
To tylko my, Janice.
Czas przestać grzeszyć, Carol.
Siostro Charlotte!
- Janice mi to zrobiła. - Proszę spojrzeć!
- Carol, wezwij pomoc. - Dobrze.
I trzymajcie się razem.
Już jadą. Ukryjmy się gdzieś.
Co robimy?
Nie możemy jej tu zostawić.
Pani Mullins?
Dziewczynki!
Chodźmy. Szybko!
Wybacz mi, siostro, bo zgrzeszyłam.
Charlotte!
- Charlotte! - Uciekajmy!
Linda!
Kate, wezwij pomoc!
Albo...
pomóż mnie.
Samochód!
No już.
Wchodźcie. Zamknijcie drzwi!
Jedź!
- Nie! - Jedź!
Jedź!
Patrz.
- Nie! - Prędko!
- Próbuję! - Tam!
- Nie jedzie! - Próbuję!
Dziewczyny!
Co?
Strach na wróble.
Jaki?
Co?
- Kate! - Z wozu!
Stodoła!
Carol.
Co?
Nie!
Nancy, nie mogę otworzyć. Zamknięte?
Możecie otworzyć?
Dziewczyny?
Nancy?
Nie. Nie!
Boże, pomóż mi.
Boże, pomocy.
Carol, to ja. To tylko ja.
Chodź.
Linda?
Nie.
Kurczę.
Nie!
Siostro Charlotte?
Wiesz, co mi się podoba w Słodkiej Sue?
Wygląda tak, jak ty.
Mój...
Linda?
Gdzie jesteś?
Linda?
Pobawmy się.
Mam cię!
Przysięgłaś, że jak znajdę dom, pójdziesz ze mną.
Wiesz, co grozi za złamanie przysięgi.
Idzie się do piekła.
Janice!
Wybacz.
Nie!
Wypuść mnie!
Wypuść!
Uciekaj!
Biegnij!
Siostro Charlotte!
Znalazł pan coś?
Niestety nie.
Ani śladu po niej.
Ale w jej wieku...
jak daleko mogła odejść?
Bez obaw.
Znajdziemy ją.
Dom został poświęcony.
Nie ma już w nim żadnego zła.
Ale...
lalka.
Była narzędziem zła.
Zło odeszło.
To już tylko lalka.
A więc która z was ją chce?
Jak się trzymasz?
W porządku.
To nie była Janice, tam przedtem. To było...
coś innego.
Wiem.
SIEROCINIEC ŚW. JOACHIMA ZAŁ. 1908
Dzień dobry.
Witam. Wejdźmy do środka.
Dobrze.
Przeważnie bawi się sama i milczy, ale jest urocza.
Sporo przeżyła.
Pokochają ją państwo.
Witaj. Ktoś do ciebie, kochanie.
Przedstawiam ci państwa Higginsów.
A ty musisz być...
Annabelle.
Annabelle?
Urocze imię.
Mamy coś dla ciebie.
Lubisz lalki?
12 LAT PÓŹNIEJ
- Słyszałeś? - Tak.
Co to?
- Zostań. - Nie! Czekaj!
Nie bój się, kotku.
Zajrzę tam tylko. Wezwij policję.
Annabelle!
Cześć, mamo.
John?
Wczoraj, kochanie, kiedy leżałem, śpiąc
Śniłem, że trzymam cię w ramionach
Ale kiedy się obudziłem, kochanie, zrozumiałem swój błąd
Zwiesiłem głowę i zapłakałem
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Pocieszasz mnie, kiedy niebo jest szare
Nigdy się nie dowiesz, jak bardzo cię kocham
Proszę, nie zabieraj mi mojego światła
Zawsze będę cię kochał i sprawiał ci radość
Jeśli tylko powiesz to samo
Ale jeśli mnie rzucisz i pokochasz innego
Pewnego dnia tego pożałujesz
Jesteś moim światłem, jedynym światłem
Pocieszasz mnie, kiedy niebo jest szare
Nigdy się nie dowiesz, jak bardzo cię kocham
Proszę, nie zabieraj mi mojego światła
ANNABELLE: NARODZINY ZŁA
OPACTWO ŚW. CARTA, RUMUNIA, 1952 R.
Tłumaczenie: Artur Wierzchowski