‫سی‌نما تقدیم میکند ‫WwW.30NaMa.CoM
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫« لـــی »
‫باید بریم. بجنب!
‫بمب‌ها ترکیدن. سربازها تیر خوردن ‫« خانه‌ی روستایی فارلی، انگلستان، 1977 »
‫آره. انتظار داشتم
‫همچین اتفاقاتی توی جنگ بیفته
‫خب، اگر می‌دونی
‫پس دلیلی نداره
‫مدام سوالاتو جواب بدم
‫مگه به سوالی جواب دادی؟ حتماً حواسم نبوده
‫انتظار داری از این مصاحبه چی نصیبت بشه؟
‫"چی نصیبم بشه؟"
‫اگر فکر می‌کنی این سوال سختیه
‫بهتره در مورد آینده‌ت ‫توی روزنامه‌نگاری تجدیدنظر کنی
‫آدم کنجکاویم
‫همچین چیزی هیچوقت آخر عاقبت خوشی نداره
‫خب، شاید برای تو نداشته
‫داری از کاه کوه می‌سازی
‫یه مشت عکس ساده‌ن
‫بنظر من اینطور نیست
‫باید داستانی پشتشون باشه
‫چه اهمیتی داره؟
‫باید شنیده بشن
‫نمی‌خوای دنیا در موردت بدونه؟
‫مگه برای همین نرفتی اونجا؟
‫فکر کردی رفتم جنگ ‫تا مردم اسممو بدونن؟
‫- همچین حرفی نزدم ‫- چرا فکر کنم زدی
‫نمی‌خوام بازجوییت کنم
‫تمام مصاحبه‌ها بازجویی هستن
‫حداقل خوب‌هاش اینطورین
‫تمام اینا چاپ شدن؟
‫- بعضی‌هاشون آره ‫- ولی نه همه‌شون؟
‫چی به من می‌رسه؟
‫منظورت چیه؟
‫در مورد این عکس‌هام بهت بگم
‫تمام داستان‌هامو بهت بدم
‫در ازاش چی به من می‌رسه؟
‫لازمه اینقدر داد و ستدی باشه؟
‫خب، زندگی همینه
‫اگر یه داستان در مورد خودت بهم بگی
‫منم یه داستان در مورد خودم بهت میگم
‫باشه
‫« موژن، فرانسه » ‫« سال 1938 »
‫هم مدل دیگران بودم
‫هم منبع الهام دیگران ‫هم دختر ساده‌دل دیگران
‫ولی از تمام اینا خسته شده بودم
‫توی مشروب خوردن
‫سکس و عکس گرفتن مهارت داشتم
‫و تا جایی که می‌تونستم ‫هر سه تاش رو انجام می‌دادم
‫زندگی لذت‌بخش بود
‫خرچنگ رو بردار ‫بذارش روی گوش راستت
‫جوری که انگار داری پای تلفن ‫ با معشوقت حرف می‌زنی
‫زیباست، زیباست، زیباست
‫عالیه
‫بنظرت از وقتی رفتیم
‫چند بار بحث کردن؟
‫فکر می‌کنی اصلاً از تخت دراومدن؟
‫سلام؟
‫نه. یه "روانی" نیست
‫کارهاش حساب شده‌ست ‫آدم پلیدیه. و دووم هم نمیاره
‫ولی آلمانی‌ها که ظاهراً عاشقشن
‫خب، فرانسوی‌ها نیستن
‫- زنده‌باد فرانسه، عشقم ‫- ناهار آماده‌ست
‫احسنت. بیا بشین
‫ممنون
‫لطفاً دیگه حرف از سیاست نزنین
‫خب، تو فکر بودم
‫باید امروز بعدازظهر ‫قبل از شنا یه کوکتلی بخوریم
‫عالیه. موافقم
‫ولی جدی میگم
‫فرانسه تفکراتش رو تحمل نمی‌کنه
‫بر علیهش وارد عمل میشیم
‫و وقتی این‌کارتون شکست خورد ‫انگلستان آماده‌ست
‫که دوباره بیاد نجاتتون بده
‫عزیزم، اومدی!
‫می‌خواستیم یه تیم جستجو بفرستیم دنبالت
‫انگلیسی‌ها عاشق اینن ‫که در مورد نجات دیگران پز بدن
‫همین که تا آخرین لحظه طولش میدین هم
‫به درد همین می‌خوره
‫- رولند ‫- سلام
‫رولند. خوش اومدی
‫سفر بی‌اندازه طولانی و سختی داشتی؟
‫از کاسیس؟
‫از لندن دیگه، معلومه
‫پشت سر یه کشاورز گیر کردم
‫رولند رو که می‌شناسی، مگه نه؟
‫اگر می‌شناختمش، ازش خوشم میومد؟
‫آدم خیلی خوش‌برخوردیه
‫پس اگر این معرفی کردن رو ادامه بدیم
‫حوصله‌م سر نمیره؟
‫بعید می‌دونم
‫نمایشگاه هنریش ‫داره سینه‌ها و باسنت رو می‌فروشه
‫با چه قیمتی؟
‫عه، می‌تونم خودم صحبت کنم؟
‫خب مشخصه قیمتش کافی نیست
‫زیادی سریع فروش رفتن
‫می‌خواستم بیشتر نگهشون دارم
‫همون بهتر. هیچوقت دلم نمی‌خواست ‫زیادی یه جا بمونم
‫مگه نشنیدی؟ تمام مدل‌های سابق ‫همین‌کارو می‌کنن
‫دنیا رو می‌گردن
‫و تظاهر می‌کنن آدم جالبی هستن
‫تو چی؟ چرا نمی‌شناسمت؟
‫خب، آدم چندان مهمی نیستم
‫فقط اجناس اونا رو می‌فروشم
‫خب، اگر اونقدر مهم نیستی
‫شاید بهتر باشه کارمزدت رو کمتر کنی؟
‫من دارم شبانه‌روزی ‫برات تلاش می‌کنم، فدات شم
‫اوه
‫به قیافه‌ت نمی‌خوره کسی باشی ‫که شبانه‌روزی کار کنه
‫و دست‌هات رنگیه
‫پس گمونم یه هنرمندم هستی
‫می‌بینم که رنگ‌ها رو نمی‌شوری
‫بخاطر اینه که می‌خوای بقیه بدونن؟
‫یا می‌ذاری بمونه
‫چون نیاز داری خودتو قانع کنی هنرمندی؟
‫و قبل از اینکه از میزبان
‫بخوای برات شراب بریزه ‫خودت برای خودت میریزی
‫شرط می‌بندم اعضای ‫تمام خانواده‌های کله‌گنده‌ی انگلستان
‫قبل از اینکه وارد جایی بشی اسمتو می‌دونن
‫بخشی از طبقه‌ی حاکمی
‫و از این متنفری
‫درست میگم؟
‫خانواده‌م "کوئیکر" هستن ‫نمیشه بهشون گفت طبقه‌ی حاکم
‫ولی بجز این...
‫با یه نگاه دست همه‌مون براش رو میشه
‫حالا میشه من حدس بزنم؟
‫بفرما
‫موفق باشی!
‫همم. تو...
‫کاملاً توی طبقه‌ی متوسط بزرگ شدی
‫که یعنی از نظر فقرا پولدار بودی
‫و از نظر پولدارها فقیر
‫برای همین حس می‌کنی ‫هیچوقت نتونستی با هیچکدومشون جور بشی
‫عادت داری مردم
‫فقط با دیدنت حواسشون پرت بشه
‫یاد گرفتی از این استفاده کنی
‫که یعنی از اکثر مردم باهوش‌تری
‫از هرکس تو رو زیر سوال ببره خوشت نمیاد
‫بخصوص وقتی می‌دونی داری اشتباه می‌کنی
‫و رازهایی داری
‫رازهای خیلی زیاد...
‫که هرگز به کسی نمیگی
‫هیچوقت اشتباه نمی‌کنم
‫"لی" ما اینطوریه دیگه
‫و منم می‌تونم برای خودم شراب بریزم
‫نوش!
‫تقریباً به اندازه‌ی ژان می‌شناسمت
‫و تقریباً به همون اندازه عاشقتم
‫دلمون برات تنگ شده
‫باهامون برگرد پاریس
‫دیگه نمی‌دونم توی پاریس کی هستم
‫سوال اینجاست که...
‫حالا می‌خوای کی باشی، لی میلر؟
‫و می‌خوای بابتش چیکار کنی؟
‫آثارت رو دیدم، می‌دونی
‫سینه‌ها و باسنم
‫آره یادمه
‫نه، منظورم آثار واقعیته
‫آثار عکاسیت
‫واقعاً تحسین برانگیزی
‫ممنون
‫ترجیح میدم عکس بگیرم...
‫تا اینکه توی عکسی باشم
‫میشه بیام داخل؟
‫فقط چهار ساعته منو می‌شناسی
‫تصور کن بعد از 5 ساعت ‫چقدر می‌تونم بشناسمت
‫رولند؟
‫« عزیزم، عزیزم، عزیزم » ‫« به 69 روش می‌تونم بگم دوستت دارم »
‫عه
‫سلام
‫صبح بخیر
‫داشتیم شرط می‌بستیم
‫امروز چه ساعتی می‌بینیمت
‫همم. کی برنده شد؟
‫حدس بزن
‫خب، اونقدرام که فکر می‌کردم ‫بچه مثبت نیست
‫- عه، آقاپسر زنده‌ست ‫- صبح بخیر
‫به‌زحمت
‫- صبح بخیر ‫- صبح بخیر
‫اجازه هست؟
‫بفرما
‫حالا اینجا رو نگاه کن
‫اگر از این پله‌ها افتادم پایین و مردم
‫یادت نره حرفای خوبی در موردم بزنی
‫اجازه نده "من ری" بازم وراجی کنه
‫"مثل ظاهرش زندگی کرد"
‫"بی‌خیال و ماجراجویانه"
‫بی‌خیال نیستم
‫نیستم دیگه
‫حالا کجا بریم؟
‫خب...
‫قطعاً از همین مسیر برنمی‌گردیم
‫من فردا میرم
‫باهام میای لندن؟
‫آخرین باری که بیشتر از چند ماه
‫یه جا موندی کی بود؟
‫اگر تمام مدت یه جا بمونی
‫چطور می‌تونی همه‌چیز رو بدونی؟
‫همچین زندگی‌ای بقدر کافی برات هدفمنده؟
‫خب، شاید چیزی پیدا نکردم
‫که اونقدر جالب باشه که بخاطرش بمونم
‫چیزی یا کسی؟
‫ای خدا
‫آروم برو
‫خب...
‫میشه لطفاً...؟
‫این خانم کوچولو ‫در نمایش کفش و چرم
‫درحال نشون دادن کفش‌های زیبا ‫به افسرهای پلیسه
‫ولی در بخش جدی نمایشگاه
‫چیزهای زیبایی برای دیدن هست
‫و می‌تونین کفش‌ها رو هم نگاه کنین
‫از یک رویداد افراط آمیز ‫به رویداد افراط آمیز بعدی میریم
‫وقتی هیتلر به 48مین سالگرد تولدش رسید
‫با مراسم بزرگی جشن گرفته شد
‫درواقع، اونجا
‫ظاهراً نحوه‌ی گرفتن
‫جشن تولدهای موفق اینه که
‫چند صد تا مرد رو بفرستی رژه برن
‫و پرچم‌های رنگی پخش کنی ‫که توی باد تکون بخورن
‫- یا خدا، نگاشون کن ‫- یه مشت احمقن
‫ولی خطرناکن
‫همه‌شون شستشویی مغزی شدن
‫قطعاً همه‌شون به این چیزا باور ندارن
‫قطعاً می‌بینن چجور آدمیه
‫ولی نمی‌بینن. نگاشون کن
‫ادا در نمیارن
‫تنها پاسخ عاقلانه
‫به استبداد، نقاشی کشیدنه
‫- خلق کردنه ‫- و مشروب خوردن
‫- و نوشتن! ‫- و رقصیدن!
‫هنوزم متوجه نمیشم
‫چطوری هیچکدومتون انتظارشو نداشتین
‫خیلی آروم اتفاق افتاد
‫ولی یجورایی یه شبه بود
‫یه روز صبح از خواب بلند شدیم
‫و دیدیم هیتلر قدرتمندترین مرد اروپاست
‫حتی اون زمان هم بنظر واقعی نمیومد
‫خب چیکار کردی؟
‫خب...
‫« لندن، انگلستان، سال 1940 »
‫به زندگیم ادامه دادم
‫تا اون‌موقع، اروپا درگیر جنگ شده بود
‫ولی توی لندن حس می‌کردی ‫جنگ خیلی ازت دوره
‫رولند، به عنوان یه هنرمند ‫و یه "مخالف وجدانی"
‫استخدام شده بود تا برای کمک به جنگ
‫روش‌های استتار ایجاد کنه
‫و احساس امنیت می‌کردیم
‫رولند؟
‫عزیزم، برگشتی
‫یا خدا
‫نوبت توئه
‫...که به نیروهای ایتالیایی حمله کرده
‫لطفاً بذار شام درست کنم
‫اذیت نکن دیگه، یه رنگ خوب پیدا کردم
‫- قول دادی ‫- قولی ندادم
‫همیشه حواسم هست هیچ قولی ندم
‫باشه
‫- اوضاع توی شهر چطور بود؟ ‫- افتضاح
‫خیلی طول کشید تا تاکسی گیرم بیاد
‫- کجا وایسم؟ ‫- اینجا لطفاً
‫آماده‌ای؟
‫خیلی‌خب، نامرئیم کن
‫اگر بتونم تو رو نامرئی کنم
‫دیگه می‌تونم هرچیزی رو مخفی کنم
‫زود باش، دارم می‌میرم از گشنگی
‫صف‌ها خیلی وحشتناک بود
‫ولی امروز یکم کره پیدا کردم
‫اوهوم
‫و توی فروشگاه فورتنوم پودر فلفل داشتن
‫پس اگر مجبور باشیم موش بخوریم
‫حداقل خوب ادویه می‌خورن
‫تمرکز کن
‫تمرکز کردن خیلی سخته
‫خدا
‫خدایا!
‫« وگ »
‫همم؟
‫اینقدر سختگیرانه رفتار نکن، آدری
‫فکر کنم منظورت سردبیرانه‌ست
‫ببخشین، خانم ویترز
‫یکی به اسم لی میلر باهاتون کار داره
‫همون لی میلر مشهور؟
‫اون توی لندن چیکار می‌کنه؟
‫یا خدا. بگو بیا داخل، ماد
‫بفرمایید داخل
‫ممنونم
‫- سسیل بیتون، سلام ‫- خب، خب
‫حرفی برای گفتن داری؟
‫لی میلر هستم ‫شنیدم برای کار باید با شما صحبت کنم
‫آدری ویترز هستم
‫و آره، درسته ‫بفرما بشین
‫ممنون
‫اجازه هست؟
‫ما مدل‌های پیر استخدام نمی‌کنیم
‫لازم نیست جوش بیاری
‫- دیگه مدل نیستم ‫- وای خدا
‫- پس دقیقاً چی هستی؟ ‫- سسیل
‫میشه یه لحظه تنهامون بذاری؟
‫لطفاً
‫بعداً برمی‌گردم این فاجعه رو درست می‌کنم
‫بابت سسیل معذرت می‌خوام
‫- گاهی اوقات یه‌خرده... ‫- هیولاست؟
‫نه. همیشه وقتی می‌دید یه زنی پیر شده
‫ناامیدی از قیافه‌ش می‌بارید
‫آره درست میگی
‫و فقط مردهای دنیای مُد هم اینطوری نیستن
‫ولی بطرز اعصاب خردکنی ‫با استعداده، برای همین تحملش می‌کنم
‫اینو کی گرفتی؟
‫این مال... سوریه‌ست
‫کارهای استودیوییم اینه
‫خب...
‫اینا واقعاً چشمگیرن
‫ممنون
‫ولی متاسفانه سسیل درست میگه
‫فعلاً کسی رو استخدام نمی‌کنیم
‫راستشو بخوای، با تمام اتفاقات اخیر
‫مطمئن نیستیم تا کی می‌ذارن ‫به کارمون ادامه بدیم
‫بذار مشکل بعدی بگذره
‫تا ببینم وضع‌مون چطوره ‫بعدش صحبت می‌کنیم
‫چطوره؟
‫جواب رد نداد
‫جواب مثبت هم نداد
‫طرز دیدت به قضیه غلطه
‫یبخیال. تو که اونجا نبودی
‫فقط می‌خوام وظیفه‌ی خودمو انجام بدم ‫مگه چقدر می‌تونه سخت باشه؟
‫بالاخره یه کاری پیدا می‌کنی، عشقم
‫ای خدا، حرفت واقعاً متکبرانه‌ست
‫عزیزم، باید یه چیزی بهت بگم
‫چی؟
‫شنیدن مردم پاریس
‫دارن مخفی میشن
‫منظورت چیه؟
‫اوضاع داره خطرناک میشه
‫پاول، نوش، سولانژ، ژان
‫همه‌شون از نازی‌ها مخفی شدن
‫چرا برنگشتی پاریس؟
‫نتونستم. اون زمان نمی‌شد
‫نازی‌ها پاریس رو اشغال کرده بودن
‫و بریتانیا تک و تنها بود
‫و دستمون از همه‌جا کوتاه بود
‫خب، دیگه چه خبرایی بود؟
‫اوه، تا دلت بخواد
‫با اینکه دوستام داشتن ‫تحت اشغال دشمن زندگی می‌کردن
‫حتی اونا هم داشتن یه کارایی می‌کردن
‫پاول و نوش به جبهه‌ی مقاومت ملحق شده بودن
‫ولی اون زمان اینو نمی‌دونستم
‫و راهی برای ارتباط باهاشون نداشتم
‫و...
‫و بعدش همه ‫هرکاری از دستشون برمیومد انجام دادن
‫رولند اکثر شب‌ها ‫دیدبان حملات هوایی بود و نمیومد خونه
‫و من احساس بی‌مصرفی می‌کردم
‫و هرچی افسرده‌تر شدم ‫باسنم کوچیک‌تر شد
‫که معمولاً برعکسش پیش میاد
‫ولی آخرش کارو بهت داد؟
‫اوه، آره، خیلی سریع تسلیم شد
‫بنظرم متوجه شد اگر یه زن دیگه کنارش باشه
‫سروکله زدن با سسیل بیتون ‫بیشتر کیف میده
‫سسیل بیتون...
‫ایش
‫- همه حالشون خوبه؟ ‫- خوشبختانه آره
‫آدری کجاست؟
‫اونجاست
‫راستش اونقدرام که بنظر میاد بد نیست
‫ساختمون سالمه
‫ولی باید یه مدت بریم زیرزمین
‫باید در اینجا رو تخته کنیم؟
‫اوه! دلیلی برای این‌کار نمی‌بینم
‫امروز صبح با وزارتخونه صحبت کردم
‫و بهمون سهمیه‌ی کاغذ دادن
‫- خب، خیالم راحت شد ‫- یه ماموریت هم بهمون دادن
‫که زن‌های بریتانیا رو تشوق کنیم ‫وظیفه‌شون رو انجام بدن
‫میشه یه لحظه اینا رو قرض بگیرم؟
‫- آره حتماً ‫- ممنون
‫ماد، همراهم بیا
‫- و میشه توام همراهمون بیای؟ ‫- خیلی خلاقه
‫ببندش دور سرت...
‫- باشه ‫- با این...
‫بند مسخره‌ش
‫- هیچی نمی‌بینم ‫- هیچی نمی‌بینی؟
‫- جایی رو نمی‌بینم ‫- خدایا
‫بیا، اینجا بشین... ‫اینجا. خیلی‌خب، بذار اینو بذارم
‫اینجا! اینجا!
‫همینجا، آفرین
‫اوه، خدایا
‫ماد، توام می‌تونی اینجا بشینی ‫خیلی‌خب، اینم از این
‫هیچ توجهی به ساختمون آتیش گرفته‌ای
‫که پشت سرمه نکنین
‫"بلیتس" خونه‌ها رو ویران ‌کرد ‫(حملات هوایی آلمان)
‫خیابون‌ها رو تخریب کرد
‫و زندگی مردم لندن رو دچار هرج و مرج کرد
‫ولی همه به زندگی ادامه دادن
‫و من هرکاری از دستم برمیومد ‫برای به تصویر کشیدنش انجام دادم
‫مردها رو فرستادن جبهه
‫زن‌هاشون موندن تا از بچه‌هاشون مراقبت کنن
‫بدون این مسئولیت
‫تونستیم روی یه چیز تمرکز کنیم
‫شبانه‌روزی کار می‌کردیم
‫که هرجوری شده ‫نسخه‌ی بعدی رو چاپ کنیم
‫ماه‌ها اومدن و رفتن...
‫بمب‌ها روی سرمون فرود میومدن
‫بخشی از زندگی روزمره‌مون شده بود
‫گاهی اوقات از سرما یخ می‌زدیم
‫ولی همینطوری ادامه می‌دادیم
‫آدری رئیس فوق العاده‌ای بود
‫و دوست شدیم
‫چیز دیگه‌ای نمیشه در موردش گفت
‫اوه، آدری
‫بچه؟
‫خدایا، نه بابا. تو چی؟
‫خدایا، نه بابا
‫میشه یه پک بزنم؟
‫پس هیچوقت بچه نمی‌خواستی؟
‫خب، هیچوقت فکر نمی‌کردم بتونم بچه‌دار بشم
‫هیچوقت به درد مادر بودن نمی‌خوردم
‫چرا اینقدر یه پیرزن رو سوال‌پیچ می‌کنی؟
‫- بیخیال، اونقدرام پیر نیستی ‫- اوه
‫امان از دست شما مردها
‫اولش بقدر کافی جوون نیستم ‫حالا بقدر کافی پیر نیستم
‫فقط دارم سعی می‌کنم درک کنم
‫چیو؟
‫دارم سعی می‌کنم تو رو درک کنم
‫بلندپرواز بودم
‫خوب می‌تونستم تنهایی عکس بگیرم
‫خب...
‫شاید بد نباشه به خط بشین
‫بر اساس تجربه‌م
‫همکار داشتن کار آسونی نبود
‫و فقط یه نفر می‌تونه رئیس باشه
‫شبتون بخیر، خانم‌ها
‫ولی بعد سروکله‌ی دیوی شرمن ‫از مجله‌ی "لایف" پیدا شد
‫- سلام ‫- سلام
‫فکر نمی‌کردم همچین جایی
‫یه آمریکایی دیگه پیدا کنم
‫اوهوم
‫یکم تاریکه
‫می‌دونم
‫اجازه هست؟
‫یهویی دیگه رقابتی نبود ‫با هم یه تیم بودیم
‫حس خوب و راحتی داشت
‫- یکم ببرش سمت چپ ‫- چشم، خانم
‫- بگین "بلیتس" ‫- بلیتس
‫ممنون
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫متاسفانه جلوتر از این نمی‌تونین برین، خانم
‫نه، من... از طرف مجله‌ی "وگ"ـم
‫همراه منه
‫برای داخل رفتن
‫نیاز به تاییدیه‌ی نظامی دارین
‫ای خدا
‫به مجلات اطلاع داده شده، خانم
‫زن‌ها فقط می‌تونن ‫به مکان‌های غیرنظامی دسترسی داشته باشن
‫لطفاً تشریف ببرید سمت سالن غذاخوری
‫ای خدا
‫فکر می‌کردم بعد از اینکه ساعت‌ها
‫سوار اون ماشین کوفتی بودم کوتاه بیاین
‫ببخشید
‫« ورود مردان ممنوع »
‫اوه
‫- سلام ‫- اوه، ببخشید
‫لی میلر هستم، برای مجله‌ی وگ کار می‌کنم
‫اوه! "اَن داگلس" هستم. "ای‌تی‌ای" ‫(نیروهای پشتیبانی حمل‌و‌نقل هوایی)
‫عجب، پرواز می‌کنی
‫فقط بمب‌افکن‌هامون رو ‫بین پایگاه‌ها جابه‌جا می‌کنم، ولی...
‫آره، پرواز می‌کنم
‫اشکال نداره ازت عکس بگیرم؟
‫اوه، مشکلی نیست
‫آثارتون واقعاً...
‫بهمون نشون میده توی کشور چه خبره
‫ممنون
‫بیا ببریمت کنار در
‫بیا این شکلی امتحان کنیم
‫همینجا
‫ببینیم می‌تونیم عکستو ‫توی مجله چاپ کنیم یا نه
‫اوه. اینجور چیزها چاپ میشن؟
‫امیدوارم
‫میشه کلاهتو دربیاری؟
‫عالیه. حالا شد
‫اینم از این. گرفتم
‫نمی‌خوام بیشتر از این وقتتو بگیرم
‫از دیدنت خوشحال شدم
‫منم از دیدنت خوشحال شدم، خانم میلر
‫هنوزم توی اون هتل مزخرف اتاق داری؟
‫اگر مدام آینه‌ بشکنم ‫همونم بهم نمیدن
‫خب، می‌تونی اینجا بمونی
‫- جا زیاد داریم ‫- مطمئنی؟
‫و رولند مشکلی نداره؟
‫تنها افرادی که به مردهایی ‫که باهاشون می‌خوابم اهمیت میدن
‫مردهایین که باهاشون نمی‌خوابم
‫بری؟
‫کجا بری؟
‫ساحل
‫فقط چند ساعت با اینجا فاصله دارم
‫تا کی؟
‫بنظرم یه مدتی باشه
‫داریم آماده میشیم، مگه نه؟
‫برای حمله به اروپا
‫متاسفانه منم اندازه‌ی تو می‌دونم
‫قراره تانک‌ها رو ‫شبیه غرفه‌ی فروش بستنی بکنم
‫ولی اینو از من نشنیدین
‫دیوی، تا نرفته ازمون عکس بگیر
‫باشه
‫آخی
‫- نرو ‫- زودی برمی‌‌گردم
‫بس کن
‫نه. نه. نه!
‫لباس زیرهای یه زن بدبخت بیچاره نه!
‫اگر لی میلر فکر کرده ‫می‌تونه بیاد اینجا و...
‫مهم این نیست که لی میلر چی فکر می‌کنه
‫و چی فکر نمی‌کنه، سسیل
‫بحث وظیفه‌مون در قبال خواننده‌هامونه
‫ماهایی که کلفت
‫یا آب گرم نداریم
‫چیزایی بیشتر از کوتور برامون مهمه ‫(مد فرانسه)
‫- وگ حق نداره... ‫- تو حق نداری!
‫زیرشلواری‌ها چاپ میشن. ممنون
‫لی
‫سسیل
‫گمونم این چیزیه ‫که شما انگلیسی‌ها بهش میگین
‫بیخود بی‌جهت جوش آوردن
‫فقط یه زن می‌تونسته همچین عکس‌هایی بگیره
‫خب، ممنون
‫آدری، گوش کن چی میگم
‫وقتی زمانش رسید، منو بفرست اروپا
‫وزارتخونه خیلی واضح گفته
‫که وقتی زمانش رسید ‫وظیفه‌مون اینه که...
‫نقش‌مون رو ایفا کنیم. آره، آره، آره ‫می‌دونم. می‌‌دونم
‫ولی چرا باید مردها تصمیم بگیرن ‫نقش‌مون چیه؟
‫چرا زن‌ها نمی‌تونن برن جبهه؟ چرا؟
‫با اینکه یکدندگیت رو تحسین می‌کنم ‫و واقعاً تحسینش می‌کنم، لی
‫فایده‌ای نداره
‫بدون اجازه‌ی ارتش نمی‌تونی
‫چیزی برامون بفرستی
‫بی‌فایده‌ست
‫متاسفم
‫دوباره اجازه بگیر
‫باشه. باشه
‫میام
‫باشه، فعلاً
‫کی میری؟
‫داکوتا فردا حرکت می‌کنه
‫حتی فرانسوی‌ هم بلد نیستی
‫سلام
‫برو کنار
‫چی شده؟ خوبی؟
‫مزخرفه
‫مزخرفه!
‫می‌دونم تقصیر تو نیست
‫ولی منم به اندازه‌ی تو حق دارم برم
‫تنها دلیلی که تو می‌تونی بری
‫اینه که یه جفت بیضه داری
‫لی، خواب بودم
‫ببین، خودم دلم نمی‌خواد جایی برم
‫همینجا توی این تخت کنارت خوشحالم
‫درکت می‌کنم، واقعاً میگم
‫امان از دست بریتانیایی‌ها و این قوانین‌شون
‫عمراً حاضر نمیشن بفرستنت
‫بعلاوه، تو آمریکایی هستی
‫یا خدا
‫یا خدا‍!
‫راست میگیا، آمریکاییم
‫من آمریکاییم
‫حقا که نابغه‌ای، دیوی شرمن
‫حقا که نابغه‌ای لامصب!
‫از قضا معلوم شد دارم سر قبری ‫گریه می‌کنم که مرده توش نیست
‫بریتانیایی‌ها عمراً
‫یه خبرنگار زن رو نمی‌فرستادن منطقه‌ی جنگی
‫ولی آمریکایی‌ها فرق می‌کردن
‫رسم و رسوم دست و پاشون رو نبسته بود
‫کاملاً مطمئنی می‌خوای این‌کارو بکنی؟
‫آره. آره، آره، آره، آره، آره
‫چیزیت نمیشه؟
‫امیدوارم نشه
‫مراقب باشیا
‫- لطفاً ‫- سعی می‌کنم
‫« نورماندی، فرانسه، سال 1944 »
‫مصمم بدنیا اومده بودم
‫و تابحال اونقدر احساس سرزندگی نکرده بودم
‫کل ماجرا برام یه ماجراجویی بود
‫باید می‌زدم به دل معرکه
‫و معرکه هم اروپا بود
‫و رسیدم
‫و بالاخره فرصت کردم ‫همه‌چی رو با چشمای خودم ببینم
‫زن‌ها اجازه‌ی ورود ‫به نشست مطبوعاتی رو ندارن
‫حتماً شوخیت گرفته
‫اینجا سرویس بهداشتی زنانه هست؟
‫دشمن به خوبی تعلیم دیده
‫تجهیزات خوبی داره
‫و کارکشته شده
‫حملات هوایی‌مون قدرت هواییشون
‫و توانایی نبرد زمینی‌شون رو کاهش داده
‫همونطور که می‌دونین، ما و متحدهامون
‫در چند هفته‌ی اخیر
‫بمباران‌های هدف‌دارمون ‫در آلمان رو افزایش دادیم
‫درحالی‌که اینجا در فرانسه
‫شدت حملات‌ زمینی‌مون رو افزایش میدیم
‫هرکدومتون به یگان خاصی فرستاده میشین
‫اون بیرون درگیری سنگینه
‫حواستون به همه طرفتون باشه
‫حواستون خوب جمع باشه
‫مرخصین
‫تو!
‫پس لی میلر تویی
‫خب، اینجا منطقه‌ی جنگیه، سرهنگ
‫همون لی خالی کافیه
‫خب، "لی خالی"، زن‌ها اجازه‌ی ورود
‫به نشست مطبوعاتی رو ندارن
‫بنظرم اینو بهت گفتن
‫گمونم درست نشنیدم
‫حالا شنیدی چی گفتم؟
‫آره قربان
‫زن‌ها رو نمی‌فرستیم جنگ
‫خب، این مشکل‌سازه ‫چون حالا دیگه اینجام
‫که یعنی...
‫که یعنی من باید باهات سروکله بزنم
‫دنبالم بیا
‫این دکترها روزی ‫بیشتر از 100 عمل انجام میدن
‫هر روز
‫تکون نخور
‫ببخشید
‫قیچی لازم داریم
‫ای خدا! نور!
‫یکی بیاد نور بندازه
‫- اومدم، اومدم ‫- اینجا. بندازش اینجا
‫نور!
‫بندازش اینجا
‫...حتی وقتی می‌خواستم رومو برگردونم
‫می‌دونستم نمی‌تونم
‫رولند هر هفته برام نامه می‌نوشت
‫و التماسم می‌کرد برگردم خونه
‫درک نمی‌کرد چرا می‌خواستم اونجا باشم
‫گاهی اوقات خودمم نمی‌دونستم
‫- اجازه هست؟ ‫- بفرما
‫باید ادامه بدیم
‫سلام
‫قبلاً اینجا دیدمت
‫کی هستی؟
‫من "لی"ـم
‫- از طرف مجله‌ی "وگ" اومدم ‫- آره؟
‫دنبال مدل می‌گردی؟
‫نیازی نیست بگردم، تو رو پیدا کردم
‫اسمت چیه؟
‫کورت
‫چشم‌های قشنگی داری، کورت
‫چشم‌هام به مامانم رفته
‫چه پسر خوش‌شانسی
‫بهم گفتن قراره برم خونه
‫میگما...
‫میشه ازم عکس بگیری؟
‫وقتی رفتم خونه و خوشتیپ شدم
‫می‌خوام دوست‌دخترم ببینه ‫چقدر شجاع بودم
‫معلومه
‫میلر
‫میشه مطمئن بشی چاپش می‌کنن؟
‫قول میدم
‫وسایلت رو جمع کن ‫قراره بری سن-مالو
‫می‌تونی همراه بچه‌های "امور مدنی" بری
‫واقعاً؟
‫قبل از رفتن آگهی درگذشتت رو بنویس
‫و بفرست برای سردبیرت
‫روال مرسومش همینه
‫الکی هیجان‌زده نشو ‫ شهر از وجود دشمن پاکسازی شده
‫خدا لعنتت کنه! ‫از اینجا برو! بجنب!
‫چی؟
‫هی! باید بریم، بجنب
‫اینجا چه غلطی می‌کنی؟
‫گفتن شهر رو پاکسازی کردن
‫نه، نه. نمی‌تونی اینجا باشی، خانم
‫همونجا بمون!
‫بریم! حواستون به من باشه!
‫چارلی سه!
‫بیکر 1-5 صحبت می‌کنه
‫هنوز تحت آتش سنگین ‫از طرف مواضع دشمن هستیم. تمام
‫مختصات...
‫مختصات 325...
‫- 364 ‫- 364. تمام
‫توجهی به من نکنین
‫صد به بالا، دویست به چپ
‫من جات بودم نزدیک اون پنجره نمی‌شدم
‫تک‌تیرانداز دارن
‫این دیگه چه کوفتی بود؟
‫- ای خدا، بازم تویی؟ ‫- خودت گفتی اینجا بمونم
‫- برو پایین! زود باش! ‫- نه، صبر کن
‫می‌خوای کمک کنی
‫یه مشت زن فرانسوی توی زیرزمین هستن
‫- ببین، رفیق... ‫- یکی رو پیدا کن
‫که انگلیسی بلد باشه. ای خدا!
‫کار اینه! همین که اینجا نشسته!
‫خفه‌شو!
‫هنوز حرفم تموم نشده
‫می‌خوای خفه بشم؟
‫زنیکه دهنش لقه
‫همه‌چی رو به آلمانی‌ها گفته
‫بس کن
‫بسه خانم، کافیه دیگه
‫هیچی نگو
‫دخترخانم، حالت خوبه؟
‫بهم بگو چه اتفاقی افتاد. من سرباز نیستم
‫می‌بینی؟
‫مثل بقیه‌شون نبود
‫بخدا راست میگم
‫مهربون بود
‫گفتم دوستم داره
‫و حالا می‌ترسم
‫من همدست دشمن نیستم ‫بخدا نیستم
‫بهم گفت عاشقمه
‫آره، عزیزم، همه‌شون همینو میگن
‫همه‌شون همینو میگن، تقصیر تو نیست
‫تقصیر تو نیست
‫اشک‌هاتو پاک کن
‫چی دستگیرت شد؟
‫اون عجوزه‌ی بداخلاق میگه همسایه‌ش
‫خبر بارریزی‌های شبانه‌تون رو ‫ به آلمانی‌ها می‌داده
‫مو بلونده چی؟
‫یه دختر ساده‌ست که ازش سوءاستفاده شده
‫آره جون خودش
‫چی گفتی؟
‫همه‌شون همینو میگن
‫- سرباز ‫- چطور جرات می‌کنی؟
‫چه مرگته؟
‫پرچم سفید بردن بالا!
‫عوضی
‫زنده‌باد هیتلر
‫لعنتی
‫باید با کی بخوابم
‫تا یه شامی گیرم بیاد؟
‫چه عجب اومدی لامصب
‫نمی‌خوام احساساتی بشم ولی...
‫خوشحالم نمردی
‫خوشحالم می‌بینمت
‫بیا
‫خب...
‫حالت خوبه؟
‫آره
‫آره، خوبم
‫امان از دست این صفحه‌ی خالی کوفتی
‫مثل یه نویسنده‌ی واقعی حرف می‌زنی
‫می‌خوام خوب باشه
‫می‌خوام واقعی باشه، ولی...
‫می‌خوام خوب باشه
‫اول نگران واقعی بودنش باش
‫بعداً خوب درش بیار
‫- خوشحالم می‌بینمت ‫- آره، منم همینطور
‫ناپالم بود، مگه نه؟
‫خب، تا مدت‌ها بعد نفهمیدیم
‫ناپالم بوده
‫آدری نمی‌فهمید
‫چرا سانسورچی‌ها حاضر نشدن چاپش کنن
‫هیچوقت ازش تشکر نکردم
‫بابت چی؟
‫خب...
‫بابت تلاش‌هاش
‫این چیه؟
‫شعره
‫نوشته‌ی "پل الوار"ـه
‫کی هست؟
‫یکی... یکی...
‫یکی از دوست‌هامه
‫"روی کتاب‌های مدرسه‌ام"
‫"روی میزم"
‫"و روی درختان"
‫"روی شن"
‫"روی برف"
‫"اسم تو را می‌نویسم"
‫ببخشید
‫همینه!
‫ببخشید
‫چی دارن میگن؟
‫میگن هرزه‌ست
‫یه هرزه‌ی کثیف همدست دشمنه
‫هیچکس نمی‌تونه بهت بگه چه حسی داره
‫بی‌آبرویی
‫زخم‌های متفاوتی توی دنیا داریم
‫نه فقط زخم‌هایی که میشه دید
‫آزادسازی
‫« پاریس، فرانسه، سال 1944 »
‫این کلمه همونقدر که بنظر میومد شادی‌بخش بود
‫مردم جشن گرفته بودن
‫ولی پاریس فقط یه شهر بود
‫جنگ در سراسر اروپا ادامه داشت
‫هنوز خیلی مونده بود ‫تا جنگ تموم بشه
‫و برای من، خب، تازه همه‌چی داشت شروع می‌شد
‫دیوید شرمن و لی میلر
‫بسته‌ای برای لی میلر اومده؟
‫- بفرمایید ‫- ممنون
‫اوهوم
‫یه استعاره‌ی عاشقانه‌ی دیگه‌ست؟
‫همم
‫اوه! خدا خیرت بده، آدری ویترز
‫اگر قراره راه بیفتیم ‫میشه قبلش صورتمو اصلاح کنم؟
‫اشکال نداره. من...
‫باید برم دیدن یکی از دوستام
‫- زود برمی‌گردم ‫- باشه
‫آروم باش. اذیت نکن دیگه، درش بیار
‫- نه ‫- خودت می‌خواستی
‫نه
‫اذیت نکن دیگه
‫بس کن. لطفاً
‫نه
‫- نه ‫- خودت اینو می‌خوای
‫خفه‌شو دیگه. خفه... هیس!
‫- نه! ‫- خفه‌شو
‫- ای مرتیکه‌ی بی‌پدر! ‫- چی؟
‫- ولش کن! ‫- ولم کن بابا
‫- زنیکه‌ی روانی ‫- ازش دور شو
‫- بی‌شرف، ولش کن! ‫- ای خدا
‫عوضی!
‫ای بابا
‫بعد اون همه زحمت اینطوری جواب آدمو میدن
‫برو پی کارت
‫برو پی کارت! برو ببینم!
‫زنیکه‌ی احمق
‫لعنتی...
‫حالت خوبه؟
‫بیا
‫دفعه‌ی بعد...
‫چیزشو قطع کن!
‫ببخشید، خانم
‫ببخشید خانم
‫دنبال کسی می‌گردم ‫که قبلاً اینجا زندگی می‌کرده
‫خانم؟
‫سولانژ؟
‫لی
‫اوه، سولانژ!
‫سولانژ
‫اوه!
‫خدایا، پوست و استخون شدی
‫بدنت یخه
‫آره
‫بشین
‫بیا بشین. بشین
‫سولانژ...
‫مُردن
‫همه مردن
‫پسرم مرده
‫می‌خواست خودشو به حومه‌ی پاریس برسونه
‫که از آمریکایی‌ها استقبال کنه
‫حالا دیگه اینجاییم
‫همه‌چی درست میشه
‫با تیر زدنش
‫- آلمانی‌ها ‫- چی؟
‫ژان مجبورش کرد قول بده ‫به جبهه‌ی مقاومت ملحق نمیشه
‫ولی من...
‫من نتونستم جلوشو بگیرم
‫بعد از اینکه پدرشو بردن
‫- ژان رو بردن؟ ‫- آره
‫کجا بردنش؟
‫بعد از اینکه منو آزاد کردن دنبالش گشتم
‫از کجا آزادت...؟
‫از کجا آزادت کردن سولانژ؟ ‫متوجه نمیشم
‫مجبوری این سوالات رو بپرسی
‫چون اینجا نبودی
‫برای همین نمی‌دونی
‫نه
‫باهام بیا هتل
‫اگر ژان برگرده ‫و نتونه پیدام کنه چی؟
‫اگر برگرده و اینجا اینطوری ‫ بهم‌ریخته باشه چی؟
‫لطفاً همراهم بیا
‫قول میدم ازت مراقبت می‌کنم
‫قول میدم
‫قولی نده که نتونی پاش وایسی
‫دیوی!
‫اوه
‫دیوی!
‫دیوی شرمن!
‫لی، داری چیکار می‌کنی؟
‫مگه...
‫مگه در رو قفل کردن؟
‫بیا پایین
‫باشه، باشه
‫کجا رفتی؟ چی شد؟
‫بیا، اینو بخور
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب
‫مرد خوبی هستی، دیوی
‫یکی از اون مردهای خوبی
‫آره. بدک نیستم
‫اتفاق‌های خیلی بدی میفتن
‫می‌دونی؟
‫اتفاق‌های بعدی برای بعضی از ما دخترا میفتن
‫لی...
‫لی، عزیزم، منظورت از این حرف چیه؟
‫می‌دونی چیه؟
‫بعداً در موردش صحبت می‌کنیم
‫بیا بخوابونیمت، باشه؟
‫دراز بکش
‫آفرین. آفرین
‫چیزی نیست
‫خب، گمونم میشه گفت
‫کم‌کم داره دستت میاد
‫واقعاً؟
‫- خیلی خوبه ‫- اوه
‫"و با قدرت یک واژه"
‫"زندگی را دوباره آغاز می‌کنم"
‫"برای شناخت تو زاده شدم ‫تا نام تو را فریاد بزنم:"
‫"آزادی!"
‫اوه
‫کلاهخودم رو بهش دادم
‫توش ادرار کرد
‫از پنجره خالیش کرد بیرون ‫سعی کردم نگاه نکنم
‫می‌دونین، با مشروب ضدعفونیش کرد
‫و بعد بهم پسش داد
‫و دیوی هم که "دیوی"ـه ‫مستقیم گذاشتش روی سرش
‫آره
‫آره، درسته
‫مردها معمولاً اطراف "لی" جون‌مون ‫کارهای احمقانه‌ای می‌کنن
‫خندیدن...
‫خندیدن حس عجیبی داره
‫وقتی مخفی بودیم ‫هیچوقت نمی‌تونستیم بخندیم
‫به‌زحمت می‌تونستیم نفس بکشیم
‫پاریس مثل لبخندیه
‫که نصف دندون‌هاش ریخته
‫سولانژ رو دیدم
‫سه ماه توی زندان نگهش داشتن
‫نمی‌دونستیم کجاست
‫نمی‌دونستم زنده‌ست یا نه
‫و بعد یه روز دوباره برگشت
‫- چرا بازداشتش کردن؟ ‫- خدا می‌دونه
‫منطق پلید نازی‌ها چرا نداره
‫و چه اتفاقی برای ژان افتاد؟
‫چیزی...
‫- چیزی می‌دونین؟ ‫- نه
‫اصلاً...
‫اصلاً نمی‌دونیم ‫همه دارن دنبال یکی می‌گردن
‫ولی هیچکدوممون جوابی نداریم
‫کثافتا یه مشت وحشین
‫و قضیه فقط یهودی‌ها نیست
‫هنرمندها. کمونیست‌ها. همجنس‌گراها
‫سیاه‌پوست‌ها. کولی‌ها
‫هرکسی که نظری داره
‫هرکسی که با آرمان‌هاشون هم‌خوانی نداشت
‫یهویی ناپدید شدن. بدون هیچ هشداری
‫فقط اینو می‌دونیم
‫که همه‌شونو سوار قطار کردن
‫پیرزن‌ها
‫بچه‌های کوچیک
‫و وقتی از اون قطارها پیاده میشن
‫دیگه برنمی‌گردن
‫کجا می‌برنشون؟
‫فقط ناپدید میشن
‫خیلیا ناپدید شدن
‫مردم که همینطوری ناپدید نمیشن
‫نمی... نمی‌دونم
‫چرا میشن
‫همم
‫آره. آره!
‫آدری ویترز بفرمایید
‫بابت بسته‌ی مایحتاجت ممنون
‫لی! آزادسازی پاریس شاد چطور پیش میره؟
‫میگن محشره
‫حتماً همه دارن جشن می‌گیرن
‫البته ما همه بی‌صبرانه منتظریم
‫حرفای تو رو بشنویم
‫راستش داریم اینجا هم جشن می‌گیریم
‫مامان "ماد" کیک درست کرده
‫با رولند صحبت کردی؟ ‫اون حالش چطوره؟
‫لی؟
‫گوشی دستته؟
‫توی اخبار چیزی در مورد ‫افراد ناپدید شده گفتن؟
‫ناپدید شده؟
‫متوجه نمیشم
‫هزاران هزار نفر از مردم ناپدید شدن
‫خبری نیست؟
‫شرمنده، صدات درست نمیاد. کی ناپدید شده؟
‫- اصلاً قضیه تموم نشده ‫- می‌دونم
‫ولی تا چاپ نسخه‌ی بعدی
‫مطمئنم خبرهای خوب بیشتری از راه میرسه
‫خب...
‫باید برم
‫چی...؟
‫خب... خب مراقب باش
‫چیه؟
‫ببین کی اومده
‫خدایا!
‫حالت خوبه؟
‫اوهوم
‫بنظرم بهتره برگردی خونه
‫نمی‌تونم همینطوری برگردم خونه، رولند
‫بشدت دلم برات تنگ شده
‫بزودی جنگ تموم میشه
‫بنظرم دیگه باید بذاری ‫من ازت مراقبت کنم
‫ازم مراقبت کنی؟
‫ای خدا
‫- چی شده؟ ‫- برای همین اومدی؟
‫که برم گردونی خونه؟
‫نه. نه
‫همه‌چی عوض شده ‫دیگه همه‌چی فرق کرده
‫من فرقی نکردم
‫تو فرقی نکردی
‫همه‌چی برمی‌گرده به حالت عادی
‫همه‌چی درست میشه
‫عادی؟
‫فقط بخاطر این می‌خوای برگردم خونه
‫تا حال خودت بهتر بشه ‫که چرا کل جنگ یه مشت اتاقک رنگ کردی!
‫لازم نیست اینقدر بی‌رحم باشی
‫- چی داری میگی واسه خودت؟ ‫- لطفاً صداتو بیار پایین
‫مردم ناپدید شدن. دوستامون
‫نمی‌تونم بیام خونه ‫دست روی دست بذارم و هیچکاری نکنم
‫لی
‫- چاره‌ای ندارم ‫- اینطور نیست
‫اصلاً یه کلمه از حرفای کوفتیمم نشنیدی؟
‫چرا، شنیدم
‫فقط نگرانتم
‫خب، نباش
‫و دوستت دارم
‫بیا خونه
‫خواهش می‌کنم
‫منم دوستت دارم
‫رولند فکر می‌کنه بهتره...
‫"رولند فکر می‌کنه" جمله‌ای نیست
‫که الان دلم بخواد پایانشو بشنوم
‫دارم میرم جبهه
‫آماده‌ای بریم؟
‫فکر نمی‌کردم می‌خوای اینو بگی
‫« مرز آلمان، سال 1945 »
‫چرا برنگشتم خونه؟
‫گمونم می‌تونستم
‫ولی همیشه آخرین نفری بودم ‫که از مهمونی‌ می‌رفت
‫توام می‌خوای؟
‫همه می‌خورن
‫آرومت می‌کنه
‫نه نمی‌خوام، ممنون
‫هر جور راحتی
‫ای خدا
‫تمام بدنم درد می‌کنه
‫آخ!
‫ماه‌ها رانندگی کردیم
‫هفته‌ها حموم نمی‌کردیم
‫هشتصد کیلومتر در بدترین ‫ مناطق جنگی پیش رفتیم
‫- سرهنگ ‫- میلر
‫خودکشی‌های توافقی
‫داریم همه‌جا پیداشون می‌کنیم
‫کل خانواده‌هاشون سیانور می‌خورن
‫ما اولین افرادی هستیم که اومدیم؟
‫آره، اولین افرادین
‫ممنون
‫توی چشم‌ آدما زندگی موج می‌‌زنه
‫تا لحظه‌ای که دیگه از چشم‌ها محو میشه
‫دیگه چیزی نبود که شنیده بودم ‫یا تصور کرده بودم
‫واقعی بود
‫خیلی‌خب، تا همین‌جا کافیه
‫...وقتی دیدیش
‫دیگه نمی‌تونی فراموشش کنی
‫اثری از حیات دیده نمیشه، قربان
‫اثری از حیات دیده نمیشه
‫اثری از حیات دیده نمیشه، قربان
‫خدایا
‫- دیوی؟ ‫- بله؟
‫دیوی، برام قلاب بگیر
‫خیلی‌خب
‫چیزی نیست
‫می‌بینی؟
‫بهت صدمه‌ای نمی‌زنم
‫یا خدا
‫چیه؟
‫دیوی
‫دارم می‌گیرم
‫خیلی‌خب، بیا بریم
‫گرفتیش؟
‫آره
‫- خیلی‌خب، بیا بریم ‫- باشه
‫دیوی، آروم‌تر برو. آروم‌تر برو
‫همین‌جاست؟
‫آره، برو سمت چپ، سمت چپ
‫پرینزرگنتنپلتس، آره
‫- سلام، رسانه‌ایم ‫- ورود به اینجا ممنوعه
‫مختص افسرهاست
‫- سیگار می‌خوای؟ ‫- ممنون
‫- هوا سرده‌ها، مگه نه؟ ‫- آره خیلی
‫من "لی میلر"ـم
‫این دوستم "دیوید شرمن"ـه
‫خیلی دلمون می‌خواد بریم داخل
‫فقط چند لحظه اگر...
‫اشکالی نداره
‫ممنون
‫- شب بخیر ‫- خانم
‫آهنگ درخواستی دارین؟
‫به منزل محقر هیتلر خوش اومدین
‫ممنون
‫- سیگار؟ ‫- عه. ممنون
‫- ممنون ‫- خواهش می‌کنم
‫- سلام ‫- سلام
‫دیوی
‫« جناب آدولف هیتلر » ‫« مونیخ، پرینزرگنتنپلتس، پلاک 16 »
‫گندش بزنن
‫اول شما بفرمایید
‫هی، دیوی، آبش گرمه‌
‫دیوی
‫بیا اینجا
‫- چیه؟ ‫- بیا، زود باش. کارت دارم
‫چیکار؟
‫- حله؟ ‫- چفت شد؟
‫خیلی‌خب
‫اینجا؟
‫آره
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره. تو چی؟
‫- اوه. چه داغه! ‫- قاب رو تمیز کن
‫- آره ‫- لعنتی
‫صبر کن
‫ای خدا از دست تو!
‫توی عکس میفته؟
‫- یه نگاهی بنداز ‫- خیلی‌خب، میفته. درست بشین
‫حواست باشه سینه‌هام معلوم نباشه
‫وگرنه سانسورچی‌ها عمراً قبولش نمی‌کنن
‫بگیر
‫دیوی؟
‫نمی... نمی‌دونم...
‫اون همه آدم
‫همه‌شون مردم من بودن
‫تا وقتی پا توی آپارتمان‌شون گذاشتیم
‫هیتلر و "اوا براون" مرده بودن
‫توی برلین خودکشی کردن
‫ولی ما اینو نمی‌دونستیم
‫این حست رو تغییر نداد؟
‫حموم کردن توی وان پیشوا؟
‫چی باعث شد همچین کاری بکنی؟
‫بنظرت اشتباه کردم؟
‫بنظرم همچین کاری ازت بعید نیست
‫- منظورت چیه؟ ‫- اینکه نسنجیده کاری رو انجام بدی
‫بدون اینکه به عواقبش فکر کنی
‫یا اینکه چطور بنظر میاد
‫چرا باید به این فکر کنم ‫که چطور بنظر میاد؟
‫چطوره خودت چند تا ‫سوال کوفتی جواب بدی، همم؟
‫باشه
‫در مورد مادرت برام بگو
‫می‌خوای چی بگم؟
‫هرچی دلت خواست
‫تمام عمرم
‫فکر می‌کردم مشکل از منه
‫مشکل اینه که اصلاً چرا وجود دارم
‫خیلی طول کشید تا فهمیدم ‫مشکل از من نبوده، از اون بوده
‫حس می‌کردم بابت
‫تمام مشکلاتی که توی زندگیش پیش اومد ‫منو مقصر می‌دونست
‫و...
‫و این باعث شد حس کنم ‫تمام زندگیش رو نابود کردم
‫واقعاً همچین فکری می‌کنی؟
‫توضیح دیگه‌ای داری؟
‫چه ناامیدکننده
‫وایسا
‫ای خدا
‫فکر کنم رسید
‫کجان؟
‫- عکس‌هام کجاست؟ ‫- توش نیستن؟
‫- بده ببینم ‫- نه، لعنتیا توش نیستن!
‫لی؟ سلام، کمکی از دستم برمیاد؟
‫دنبال... دنبال چیز خاصی می‌گردی؟
‫خب...
‫کمکی... کمکی از دستم برمیاد؟
‫کجان؟ ها؟
‫یا خدا!
‫بس کن! بس کن! ‫لطفاً اینطوری نکن
‫اینا مال خودمه
‫من گرفتمشون. خودم تصمیم می‌گیرم ‫چه بلایی سرشون میاد
‫لی!
‫بس کن! بس کن! ‫بس کن، بس کن، بس کن!
‫بس کن، اینا سوابق تاریخی هستن!
‫خب، چه اهمیتی داره؟ ‫هیچکس ندیدتشون!
‫تو که چاپشون نکردی
‫تلاشمو کردم، لی ‫تلاشمو کردم!
‫- لعنتی! ‫- باید حفظ بشن
‫که چی بشه؟ توی یه کشوی بایگانی خاک بخورن؟
‫وزارتخونه فکر کرد ‫ممکنه باعث ناراحتی مردم بشن
‫لعنتی! این اتفاق افتاده بود!
‫- این واقعاً اتفاق افتاده بود! ‫- لی. لی!
‫- این اتفاق افتاده بود! ‫- لی، لی
‫این عکس‌ها روح و روان مردم رو
‫بیشتر از این بهم می‌ریزه
‫مردم باید فراموش کنن
‫فراموش کنن؟ فراموش کنن؟
‫خیلی‌خب. این دختربچه، توی یه اردوگاه مرگ
‫بهش تجاوز شده بود و کتک خورده بود!
‫اون چطور می‌تونه فراموش کنه؟
‫تا آخر عمرش؟
‫فقط می‌خوام...
‫فرستادمشون نیویورک
‫و امیدوارم "وگ" آمریکا
‫چاپشون کنه
‫واقعاً دارم تلاشمو می‌کنم، لی ‫واقعاً دارم تلاشمو می‌کنم
‫بقدر کافی نیست
‫بقدر کافی تلاش نمی‌کنی
‫می‌دونم فکر می‌کنی مأیوست کردم
‫و ای‌کاش
‫می‌ذاشتی توضیح بدم
‫قبل از اینکه نابودشون کنی
‫متاسفم
‫وقتی 7 سالم بود
‫مامانم حالش خوب نبود
‫برای همین منو فرستادن ‫پیش دوستان خانوادگی‌مون زندگی کنم
‫تا حالش بهتر بشه
‫آدمای خوبی بودن
‫باهام خوب رفتار می‌کردن
‫ولی یه مرد دیگه‌ای میومد اونجا
‫موهای تیره‌رنگی داشت
‫یه روز که اون خانواده رفتن شهر...
‫توی خونه مراقبم بود
‫منو برد توی اتاق خواب
‫و بهم گفت
‫"دراز بکش"
‫و بعد...
‫بعد...
‫مامانم گفت نباید هیچوقت به کسی بگم
‫خیلی...
‫خیلی خجالت‌زده شده بود
‫منم به کسی نگفتم
‫اوه، واقعاً متاسفم
‫غیرقابل تصوره
‫ولی همیشه اتفاق میفته
‫و راحت قسر در میرن
‫این یه...
‫دسته مو
‫از اولین باریه که موهاتو اصلاح کردیم
‫این اولین کتابیه که برات خوندم
‫این اولین نقاشی‌ایه که کشیدی
‫این اولین عکسیه
‫که از تو و پدرت گرفتم
‫می‌دونم اشتباهاتی کردم
‫و می‌دونم ممکنه مادر خوبی نبوده باشم، تونی
‫ولی واقعاً سعیمو کردم
‫چرا هیچکدوم اینا رو بهم نگفته بودی؟
‫ای‌کاش می‌دونستم
‫« ادامه دارد »
‫تـرجـمـه و تـنـظـیـم : حـسـیـن اسـمـاعـیـلـی
‫« لی میلر در سال 1977 ‫در خانه‌ی روستایی فارلی درگذشت »
‫« آنتونی هرگز نمی‌دانست مادرش در ‫طی جنگ چه کارهایی انجام داده بود »
‫« بعد از درگذشت مادرش، عکس‌های "لی" ‫را که در زیرشیروانی مخفی کرده بود پیدا کرد »
‫« اکنون، لی میلر به عنوان یکی از بزرگ‌ترین ‫خبرنگاران جنگی دوران ما شناخته می‌شود »
‫« عکس‌های وی از اردوگاه‌های مرگ، هنوز هم ‫از مهم‌ترین عکس‌های هولوکاست هستند »
‫« رولند پتروز و آنتونی پتروز: ‫کمی بعد از درگذشت "لی" »
‫« خانواده‌ی وی آرشیو لی میلر را ایجاد کردند »
‫« رولند در سال 1984 درگذشت »
‫« از آن زمان، آنتونی و نوه‌ی "لی"، ایمی ‫زندگی خود را وقف حفظ میراث "لی" کرده‌اند »
‫« پس از جنگ، دیوی به نیویورک بازگشت »
‫« وی در مجله‌ی "لایف" باقی ماند و ‫تبدیل به باسابقه‌ترین کارمند تاریخ آن شد »
‫« وی تا پایان زندگی "رولند" و "لی" ‫دوست صمیمی آن‌ها باقی ماند »
‫« آدری در سال 2001 در سن 96 سالگی درگذشت »
‫« وی تا همیشه از اینکه ‫عکس‌های "لی" از اردوگاه‌ها را »
‫« در وگ بریتانیا چاپ نکرد تاسف می‌خورد »
‫« با این‌حال، آن‌ها را برای ‫وگ آمریکا فرستاد و وگ آمریکا آن‌ها را »
‫« در ژوئن 1945 در مقاله‌ای ‫ با عنوان "باورش کنید" چاپ کرد »
‫« در سال 1946، یک سال بعد از پایان جنگ »
‫« نوش در سن 40 سالگی به دلیل سکته درگذشت »
‫« پاول درهم شکست و اشعار آخرش را ‫با نامی مستعار برای "نوش" نوشت »
‫« چرا که به گفته‌ی وی ‫"مرگ نوش، پاول الوار را کشت" »
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫CinamaSub@
‫[ کانال تلگرام حسین اسماعیلی ] ‫[ @BDSubs ]
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫WwW.30NaMa.CoM