Prastara legenda z czasów przed powstaniem naszej cywilizacji
opowiada o straszliwym bogu, tak wielkim i potężnym,
że by się posilić, pochłaniał całe planety.
Niewielu wierzyło, że to możliwe,
aż do dnia, w którym zobaczyliśmy Unicrona…
na własne oczy.
Nie chodziło mu tylko o naszą planetę.
Chciał nam odebrać naszą najnowszą technologię –
Klucz Transprzestrzeni.
Wysłał po niego swego najpotężniejszego sługusa…
Scourge'a.
Wciąż przybywają nowi. Robi się niebezpiecznie.
Mamy ten klucz?
Musisz go stąd zabrać
i ukryć,
żeby nigdy nie wpadł w ręce Unicrona.
Apelinq, możemy walczyć.
Nie. Liczy się tylko ochrona klucza!
Uciekaj! Użyj klucza.
Co chcesz zrobić?
Zatrzymam go.
Zyskacie trochę czasu.
Zostanę z tobą.
To moje zadanie.
Jeśli Unicron dostanie klucz,
otworzy portal w czasoprzestrzeni
i zniszczy wszystkie światy.
Nadszedł czas, żebyś stanął na czele Maximali,
Optimusie Primalu.
A więc to ty jesteś tym wielkim wojownikiem?
Macie taki piękny świat,
bogaty w różnorodne formy życia.
Wyborny.
Mój pan robi się głodny.
Daj mi Klucz Transprzestrzeni,
a oszczędzi waszą planetę.
Wolimy zginąć, niż pozwolić, by pochłonął inne planety.
Więc niech tak będzie.
Lepiej jest służyć wszechmocnemu Unicronowi.
Nie potrafią wyciągać wniosków.
Spóźniłeś się, Scourge.
Twój pan ugrzęźnie w tej galaktyce na zawsze.
Nie!
Jego ofiara utwierdza nas w postanowieniu,
by chronić klucz bez względu na cenę.
Pozwoliłeś im uciec z Kluczem Transprzestrzeni.
Przeszukaj wszechświat i znajdź Maximali.
Kiedy zdobędziesz klucz, użyj go, by mnie sprowadzić.
Tak, panie.
Kiedy dostanę klucz,
będę panował niepodzielnie.
TRANSFORMERS PRZEBUDZENIE BESTII
Dobra, pokaż, co potrafisz.
Otwieraj się. Otwieraj.
Ruszamy.
Jedziemy.
Hej, Sonic. Śniadanie gotowe?
Nie jestem twoim służącym, Kris.
Miało być bez imion w eterze.
Jestem Tails.
Och, wybacz,
Kristopherze Diaz z Wilson Avenue 974, mieszkania 2-C w Brooklynie.
Miało być bez nazwisk. Oni słuchają.
Tajne agencje rządowe mają nas gdzieś.
Chodź na śniadanie, dopóki gorące.
Chociaż jeden plus.
Wyprasowałam.
- Prasowałem to. - I usmażyłeś jajka?
O co ci chodzi? To dla smaku.
Jestem.
Siadaj, bracie.
Nie mogę ominąć Bowsera.
Tobie też „dzień dobry”.
Wypij to i weź lekarstwo.
Do dna.
Na pewno możesz go zabrać?
Tak, szpital jest po drodze. Zdążę.
Jeśli ta urzędniczka zapyta o opłaty,
po prostu… powiedz jej, że się tym zajmiemy.
Dobrze. Może od jutra będę mógł bardziej pomóc.
Powodzenia na rozmowie.
Pamiętaj, żeby śmiać się z ich żartów. Białasy się zesrają.
- Mamo, język! - Dobra!
Mam dziś zajęcia, więc będę późno. Los quiero.
Buziaki.
Pospiesz się. Jedziemy do miasta.
Czekaj.
Znowu boli cię ręka?
Nie, to nic.
Pokaż.
Kris.
Jest spuchnięta.
Komórki sierpowate znów blokują przepływ krwi.
- Od kiedy? - Od paru dni.
Prosiłem cię, żebyś mi mówił takie rzeczy.
Walczysz z tym sam czy jesteśmy razem?
Razem.
Ekipa?
Ekipa.
Dwa za dziesięć. I przestań wszystko macać.
Nie wierzę!
Kris, co ci mówiłem?
Wypuściłeś go z domu w tym fraku?
Co ja mogę?
Dobra, stary. Mam coś dla ciebie.
O bracie!
Kiedy dasz się namówić na prawdziwą kasę?
Pyta gość, którego nie stać na kablówkę.
„Którego nie stać”…?
Nie mam kablówki z wyboru.
To wyraz protestu przeciw krwiożerczemu kapitalizmowi!
Powodzenia w tym sztywniackim garniaku!
Och! Już idę.
Dobre, tylko że ankylozaur to opancerzony dinozaur.
Dziękuję za cierpliwość.
Hej, stażystko?
Dzwoniłam trzy razy. Nie oddzwoniłaś!
Pomyślałam, że jak oddzwonię, spóźnię się jeszcze bardziej.
Jest tu policja.
Zablokowali aukcję.
Właściciel twierdzi, że to autentyki,
ale poproszono nas o drugą opinię.
W porządku.
Szkic da Vinci to autentyk.
Obraz to kopia.
Oryginał jest w National Gallery w Londynie.
Waza rzymska.
Cenna, ale nie aż tak, żeby sfinansować życie na emeryturze.
Grecka tabliczka z klątwą byłaby cenna, ale to podróbka.
Skąd wiesz?
Widzisz pisownię? Rzymska.
W tamtych czasach to niemożliwe.
Rozumiem.
Drodzy państwo, rozgryzłam to.
Da Vinci jest autentyczny…
A ty skąd jesteś?
Czym jesteś?
- Ładna, prawda? - Tak.
- Skąd pochodzi? - Znaleziono ją w Sudanie.
Chłopcy mówią, że to Horus, piąte tysiąclecie p.n.e., nubijski.
Ten symbol to nie jest hieroglif.
Jeśli to taki unikat, na jaki wygląda, napiszą o mnie w Minervie.
Jillian?
Dobra, możemy zaczynać.
Jakie są zasady?
Braty ponad szmaty.
„Nie być problemem. Nie szukać dziury w całym”.
Bo narobisz sobie problemów.
Wiem, wiem.
Dobra, niedługo wrócę.
Panie Diaz?
Wiem, zalegamy z płatnością.
Trzy miesiące.
Przyjmiemy brata, kiedy ureguluje
- pan należność. - Ureguluję.
- Potrzebuję tylko czasu. - Jest ostry dyżur.
Przyjmą go tylko w stanie krytycznym.
- Proszę… - Ma 11 lat!
Ma jedenaście lat.
Chodź, musimy iść.
- Co się stało? - Później ci wytłumaczę.
Idziemy.
Siadaj tu.
Nie ruszaj się stąd!
Po konferencji obrońcy Simpsona, Weitzmana…
- Słucham? - Tak.
Mam rozmowę o pracę z szefem ochrony Bishopem.
Jestem Noah Diaz.
- Spotkanie odwołano. - To jakaś pomyłka.
Decyzja pana Bishopa.
Panie Bishop!
W porządku, Walker.
To ja, Noah Diaz.
To chyba pomyłka. Odwołał pan naszą rozmowę?
To nie pomyłka.
Mówił pan, że to praca dla mnie.
A rozmowa to tylko formalność.
Tak, ale porozmawiałem z twoim dowódcą.
Jesteś odważny, znasz się na elektronice, ale zawodzisz.
Myślami zawsze byłeś gdzie indziej.
Mogę to wyjaśnić.
Miałem zobowiązania rodzinne. Mój brat…
Miałeś obowiązki w armii Stanów Zjednoczonych.
Proszę pana!
Jestem pracowity. Po prostu…
Potrzebuję tej pracy.
Nie mogę pozwolić, żeby ktoś taki jak ty zepsuł to, co zbudowałem.
Ktoś taki jak ja?
Nic pan o mnie nie wie!
Nie potrafisz pracować w zespole.
Rany.
Słuchaj.
Superman też chodził na dużo rozmów, zanim dostał pracę w Daily Planet.
- Ale nigdy się nie poddał. - Nie jestem Supermanem.
To nie komiks.
Mówię ci tylko, że następnym razem się uda.
Nie ma następnego razu.
Nikt nas nie uratuje. Jesteśmy sami.
Przepraszam.
W porządku.
Nie.
Nic nie jest porządku.
Wiesz co?
Chodźmy.
Trzymaj.
Idź na górę. Ja zaraz przyjdę.
To jaką masz propozycję?
Chcesz spróbować?
Nie. Nic nie chcę.
Weź się odpręż.
Twoja energia wpływa na moje chi.
Też się stresowałem za pierwszym razem.
Ale możesz zrobić ćwiczenia oddechowe.
Patrz.
Stary, stary, stary.
Po prostu nigdy czegoś takiego nie robiłem.
Wiem.
Ale te tłuste koty
dają szmal na dobroczynność, żeby się lepiej poczuć.
Z holistycznego punktu widzenia robimy im przysługę.
- Nie ma za co! - Przestaniesz?
Co ty robisz?
Nawet nie poczują, że coś stracili.
A poza tym to diabelnie proste.
Więc czemu sam tego nie zrobisz?
Dlatego, papito, że jestem mózgiem tej operacji.
Wkładaj w ucho.
Żartujesz? To w ogóle jest czyste?
Jest czwarta kwarta,
zostało nam jakieś dziesięć sekund. Piłka jest twoja.
- Wywal to. - Stary!
Tylko nie trzaśnij…
Dobra. Idę zbierać fundusze.
- Co myślisz? - Ładnie.
Mogę ci zająć chwilkę?
Zgłębiłam temat
i myślę, że statuetka to nie Horus.
Właściwie jestem pewna.
Chłopcy twierdzą, że powstała 5000 p.n.e.?
Ale Nubijczycy
mieli kontakt z Egipcjanami
dopiero 600 lat później.
To nie hieroglif.
Nie pochodzi z Afryki.
Może być aztecki lub inkaski.
To nie jest egipski bóg. To coś innego.
Ciekawe.
To do prasowania.
Właśnie.
Niech płuca wypełnią się powietrzem.
Wdech… i wydech.
Przestań gadać.
Rozumiem, gadka cię wkurza.
Ale mam coś dla ciebie.
- Muzę na dźwiganie fur? - Nie.
Muzę na odprężenie.
Czujesz to?
Niech będzie.
W tej chwili nie powinno tam nikogo być.
Wystarczy wejść do środka.
Błąd, geniuszu. Tu jest pełno ludzi.
Cóż, błądzić jest rzeczą boską.
Udawaj właściciela.
Jak tam? Miło cię widzieć.
Staraj się nie budzić podejrzeń.
Proszę bardzo. Sorki. Cześć, stary.
Fajne szkła. Nie wiedziałem, że nosisz.
Co ty? Szukasz tu przyjaciół?
- Wszystko w porządku? - Podziałamy.
Hej.
Zobaczmy, kim naprawdę jesteś.
Podobno stoi gdzieś z tyłu.
Od kilku tygodni.
Szarawy wóz z jakimś…
Z błękitnym pasem.
To teraz zrób tak, jak ci pokazywałem.
Dół okna…
Lekko poruszaj…
wyczuj moment…
i ciach.
I tak się robi kasę.
Odezwij się, ziom.
Jestem w środku.
Nic nie poczujesz.
Zatrzymaj się!
Nie, nie, nie.
Wyrzucą mnie.
Pójdę siedzieć.
Zdecydowanie nie jest nubijski.
Nie może być.
Wzywam wszystkie Autoboty!
Jupikajej, ty skur…
Prime, tu Arcee. Widzę to. Co to jest?
To nasza droga do domu.
Wzywam Autoboty!
Co mam robić?
Jest czysto.
Możesz się zwijać.
Nie mogę. Nie mogę.
Chodzi o sprzęgło?
Nie, tylko… nie jestem złodziejem.
Masz kryzys egzystencjalny?
Mogłeś zrezygnować przy żelkach.
To alarm. Słyszysz, Mirage? Wzywam wszystkich!
Co jest, do cholery?
To radio, stary! Auto jest na podsłuchu. Wysiadam.
O cholera!
Hej, ty!
Wysiadaj!
Próbuję! Sam odpalił, przysięgam!
- Nic nie działa! - Wychodź!
Nie! Stój! Co robisz?!
Noah, co jest…?
Reek! Reek! Reek!
Oto potęga autosugestii!
Ten wóz jedzie sam!
Noah, żyjesz?
Nie wiem, co jest! Hamulec nie działa!
Stój! Dlaczego nie słuchasz?
Zwolnij.
To nie ja, to ten samochód! Jest opętany!
Jesteś na adrenalinowym haju. Zrób ćwiczenie oddechowe.
Nie potrzebuję żadnych ćwiczeń! Ten wóz jedzie sam!
O cholerka.
Reek, co robimy?!
- Nie słyszę cię. - Reek!
Nie mogę…
Nie zrobił tego! Przecież mnie nie zostawił!
- Zatrzymaj się! - Ratunku!
W porządku?
Jedź.
Jedź, jedź, jedź!
Most… Jedź na Williamsburg Bridge!
10-37 w toku. Srebrne porsche.
Serio?
O nie. O nie.
Zrób coś, błagam!
O nie. Nie,
nie, nie.
Zgłoś się.
- Słyszysz, Mirage? - Mir… co?
Mirage.
Hej, zwolnij! Zwolnij!
To była jazda!
Czuję, jak olej we mnie pulsuje. A niech cię!
Stałem tam całe wieki. Nie masz pojęcia, jak to jest!
„Mirage, zostań w ukryciu”.
„Mirage, nie ściągaj na siebie uwagi”.
„Mirage, Duży to tylko film. Nigdy nie będziesz prawdziwym chłopcem”.
Ale to było coś. Jesteś spoko, kolego.
Racja. Pewnie jesteś w szoku, co?
- Cofnij się! - Czekaj. Skąd ta agresja?
Myślałem, że po pościgu jesteśmy kumplami.
Uderzysz mnie?
Może.
Ejże!
Twardziel. To mi się podoba.
I to bardzo.
Czym ty jesteś?
Jakimś opętanym samochodem?
Nie. To jakieś bzdety. Jestem kosmitą.
Jak E.T.?
E.T.?! Ten szkaradek w koszyku?
Spójrz na tę twarz! Jestem Mirage.
Dawaj. Dawaj… no, tego…
żółwika! Żółwik!
Teraz jesteśmy przyjaciółmi!
Super. Załoga już jest.
- Jest więcej takich jak ty? - Jak ja? Nie.
- Ale zachowaj spokój. - Co?
Ja bym tę rurę odłożył.
Oho, kogo my tu mamy?
Mirage, coś ty narobił?
Sprowadziłeś tu człowieka?
Optimusie! Dobrze wyglądasz!
Zaraz, masz nowe felgi?
Miałeś zostać w ukryciu.
Niesamowity zbieg okoliczności.
Kiedy wszystkich wezwałeś sakramentalnym: „Wzywam Autoboty!”,
gość był już w środku.
Ale jest spoko, więc spoko. Nie?
Nie.
Kim jesteś, człowieku?
Jestem nikim. Nic nie widziałem. Teraz też nic nie widzę.
Arcee.
Szeregowy Noah Diaz, armia USA.
Sporo pochwał. Spec od elektroniki.
To żołnierz.
Nie wygląda na żołnierza.
Pan też nie wygląda na przyjemniaczka.
Przepraszam, sir.
Później się tym zajmę.
Przypływ energii, jaki odczuliśmy, był rzędu 4000 jottaherców,
co jest niezauważalne dla ludzi.
Zrekonstruowałam źródło na bazie echa.
Trudno uwierzyć. To istnieje i znajduje się tutaj.
Co to w ogóle jest?
Klucz Transprzestrzeni.
Ponoć zaginął tysiące lat temu.
Służy do otwierania portali czasoprzestrzennych
prowadzących do planet bogatych w Energon.
Mówisz o planetach takich jak…
Cybertron.
Po siedmiu latach spędzonych na Ziemi
znaleźliśmy drogę do domu.
Niech ja cię dorwę, Reek.
OK. Gdzie jest ten Klucz Trans…, Trans…
- Transprzestrzeni. - Dzięki.
W muzeum na Ellis Island.
Wysadzimy je i damy drapaka!
Nie możemy wejść z takim łomotem, Bee.
Zwrócimy na siebie uwagę.
Musimy wejść niepostrzeżenie.
- A on? - Nie.
Dlaczego nie?
Może wśliznąć się do środka,
wziąć klucz i zostawić bilecik z podziękowaniami.
Nadaje się.
Co?!
Nie, to zły pomysł.
Zgadzam się z Dużym.
Było miło, kochani, ale…
- Masz dość. Wiem. Wyluzuj. - Mirage.
Pozwólcie mi z nim pogadać.
Nie zostawiaj mnie z tymi sztywniakami.
Tworzymy ekipę.
Tracimy czas.
Nie włamię się dla kosmitów do muzeum.
A dla przyjaciela?
Albo…
dla kasy?
Aha.
Zdobądź dla nas klucz, żebyśmy się mogli stąd wynieść…
Choć okolica jest git i w ogóle.
A potem pozwolę ci się sprzedać.
Lambo?
Ferrari?
Indy?
Dostaniesz kasę, a ja odpalę wrotki.
Mam tylko wejść i wyjść?
Właśnie. My zajmiemy się resztą.
Przysięgam z ręką na alternatorze.
Ale to mega lamersko zabrzmiało.
A ten duży? Optymalny, czy jak?
Ja się nim zajmę.
Zgoda?
Super! Jedziemy, skarbie!
Niewyjaśnione znaki w Peru
Jesteście robotami zmieniającymi się w auta, a zarazem kosmitami.
A ten klucz otwiera wam drogę do domu?
A wiecie o nim, bo na niebie pojawiło się
niewidzialne dla ludzi światło.
- To takie dziwne? - Bardzo.
Mnie dziwi, że Marky Mark rzucił Funky Bunch!
I teraz chce być aktorem. Świat zwariował.
- Co? - Co za świat.
Nie wiem, stary.
Chcę tylko zdobyć kasę
i wysłać was stąd, zanim dużemu puści uszczelka.
Nie bierz tego do siebie. Po prostu tęskni za domem.
Myślę, że obwinia się za to, że tutaj utknęliśmy.
Ziemia miała być tylko przystankiem.
Mieliśmy się przegrupować i wracać na swoją wojnę.
Prime uważa, że utknęliśmy przez niego.
I teraz chce sam wszystko naprawić.
Drużyno, uwaga. Przed nami ochrona.
Super! Będzie zabawa.
Ale, stary, wykaż się inwencją.
Zmień się w helikopter, motorówkę czy coś takiego.
Mam lepszy pomysł.
Dobry wybór.
Nie podoba mi się ten plan.
Wiem, Mirage nie należy do rozsądnych.
Ale przynajmniej jest jednym z nas.
Nie powinniśmy ufać człowiekowi.
Są moimi przyjaciółmi.
Jeden był dla ciebie dobry, Bee, ale to nie jest nasz świat.
Ludzie zawsze będą chronić swoją własność.
Możemy ufać tylko swoim.
Nie możesz pogodzić się z prawdą!
Przestań chodzić do tego kina samochodowego.
Nightbird, przeszukaj wyspę.
Wreszcie zakończymy to polowanie.
Kto tam?
Kurczaki.
Wszystko w porządku?
- Nic pani nie jest? - Stój tam!
Nie sądziłem, że ktoś tu jest.
To jest to.
Kim jesteś?
Jestem…
konserwatorem.
Ochrona!
Nie musisz ich wzywać! To tylko tak źle wygląda.
Wygląda, jakbyś chciał okraść muzeum.
W pewnym sensie to prawda.
Szlag.
To przecież nie należy do ciebie.
Zaczekaj!
Spokojnie, chcę to wyjaśnić.
Chcę…
To należy do…
do tych…
wielkich robotów z kosmosu.
Serio?
Muszę to zabrać.
Cholera!
A niech to!
Co tu się dzieje? Nie ruszać się!
W końcu się pan zjawił!
Klucz.
- Mówiłeś prawdę. - Tak.
Ale ci nie są ze mną.
Zedrzyjcie mięso z tych kości
i przynieście mi klucz.
Jest twój.
Chłopaki, mamy gości!
Autoboty, chrońcie klucz!
Łap!
Nie tak szybko!
I do tego latają? Kim oni są, do cholery?
Niemożliwe!
Lubię ten wyraz zaskoczenia,
kiedy istota niższego rzędu spotyka przewyższającą ją potęgę.
Kim oni są?
Jesteś cała?
Nie śledź mnie!
Nie śledzę, tylko uciekam w tę samą stronę.
Uciekaj!
Szybciej!
Uciekaj!
Szybciej!
Uważaj!
Dzięki.
Scourge, widzę klucz.
Prime, nie zdołamy ich zatrzymać…
Nie!
Postaw mnie!
To było okropne.
Super, wciąż żyjesz.
Weź klucz!
Noah, uciekaj!
Spadaj! Nienawidzę pająków!
- Szybciej! - Tylko nie zgiń!
Uciekajcie stąd!
Tak szybko się zmywacie?
Uważaj!
Klucz!
Dość zabawy. Sam go sobie wezmę.
Nie na mojej zmianie.
Nie bójcie się, ludzie.
Niedługo wszystko się skończy.
Nazywasz siebie Primem?
Primus by się wstydził.
Mam dość tych pędraków zabiegających mi drogę.
Bee!
Och, mój kapitanie!
Nie!
Bee.
Pora dodać Prime'a do mojej kolekcji.
Maximale.
Dobrze. Może doczekamy się prawdziwej walki.
Nie. Mamy to, po co przyszliśmy.
Nie.
To niemożliwe.
Musimy ruszać. Za mną.
To moja wina. To ja powinienem zginąć.
Wyrazy współczucia.
Bez urazy, ale kim jesteś?
Nazywam się Airazor.
Jestem Maximalem.
Wojownikiem z przeszłości i przyszłości.
Jasne. To ma sens.
Uciekliśmy z naszej planety tuż przed jej zniszczeniem.
Znaleźliśmy schronienie tutaj, na Ziemi.
Pani jest Maximalem. A wy Autobotami.
A ci, którzy nas zaatakowali?
To Terrorcony.
Słudzy strasznego, żarłocznego boga,
który pochłania całe światy, żeby się posilić.
Unicrona.
Mówisz, że ten Unicron żywi się planetami?
Tak.
A swe sługi, takie jak Scourge, nasyca
mroczną energią,
która czyni je niemal niezwyciężonymi.
Scourge jest całkowicie zależny od Unicrona.
Unicron ma władzę nad jego duszą.
Obudź się, mój mroczny panie.
Powstań.
Głód mnie zabija.
Co znalazłeś?
Zbawienie.
Znów będziesz mógł się sycić galaktyką, panie.
Powinienem był sam iść po klucz.
Na ludziach nie można polegać.
Chwila. To moja wina?
Nie wspomniałeś o potworze zjadającym planety.
Przez ciebie Unicron użyje klucza
i pochłonie cały wszechświat!
Łącznie z moim domem.
On nie ma klucza.
Przynajmniej nie cały.
Ty głupcze.
- To tylko połowa klucza. - Błagam!
Maximale…
musiały go podzielić.
Szukasz wymówek!
Znajdź resztę klucza,
bo pożałujesz, że nie umarłeś ze swoją planetą.
Podzieliliśmy klucz na dwie części dla bezpieczeństwa.
Potem rozdzieliliśmy się i ukryliśmy.
Nie wiem, gdzie jest druga połowa.
O ile wiem, jestem ostatnim przedstawicielem naszego gatunku.
Klucz jest w Peru.
Skąd wiesz?
Dzięki tym symbolom.
Znajdują się tylko w jednym miejscu na świecie.
W inkaskiej świątyni słońca w Cuzco.
To jedna z najstarszych budowli na zachodniej półkuli.
To nie może być przypadek.
Skoro ty odkryłaś te symbole, Terrorcony też je znajdą.
Musimy się tam dostać przed nimi.
Potem zabijemy Scourge'a i zdobędziemy jego część klucza.
Zaraz. Zaraz.
Znajdziecie drugą część klucza
i pójdziecie do gościa, który skopał wam tyłek?
Klucz to nasza jedyna droga do domu.
Jeśli gość dostanie klucz, koniec z Ziemią!
Z naszymi rodzinami i całą ludzkością!
Ruszam z wami.
Wykluczone.
Sorki,
ale jak mam zaufać komuś, kto nie potrafił ochronić własnego domu?
To moja planeta. Ruszam z wami.
A ty?
Ja?
Jak masz na imię?
Elena.
Eleno,
zaprowadzisz nas do tej świątyni?
Możesz zapobiec końcowi świata.
Ściśle mówiąc,
możesz ocalić dwa światy.
Dobra.
To ty, Sonic?
Co porabiasz, Tails?
Nie mogę zasnąć.
Jest za gorąco?
Za dużo grasz w tę grę.
Musisz dać odpocząć ręce.
Pokonam tę chorobę.
Wierzę w to, braciszku.
Nigdy się nie poddamy.
Ale teraz idziesz spać, zgoda?
Słuchaj…
muszę na jakiś czas wyjechać.
Nie wiem, kiedy wrócę.
Dlaczego?
Jasny gwint.
Przestań! Błagam! Wyłącz się!
- Miałeś się nie ruszać. - Nie chce się wyłączyć.
To jest robot?
To nic. Wracaj do łóżka.
- Zrób coś! - Włamując się, popsułeś mi światła.
- Mam kij. - Daj mi to.
- On powiedział „ryj”? - Obudzisz mamę!
Wiem, że jesteś robotem.
Kris?
Co jest? Porysowałeś mi lakier!
Co ty robisz?
E.T. tak nie obrywał.
- Znasz go? - Tak. To mój… kolega z pracy.
„Kolega”?! Siedziałeś w moim wnętrzu.
Ten wyjazd, o którym ci powiedziałem…
Robię to dla niego.
Nie chcemy końca świata.
Świat się kończy?!
- Nie! - To możliwe na 60%.
Nie mogę do tego dopuścić.
Dlatego muszę wyjechać.
Spakuję się.
Twardy dzieciak.
Zaraz. Zaczekaj.
- Nigdzie nie jedziesz. - Muszę cię ubezpieczać.
To zbyt niebezpieczne.
Zostań tu i opiekuj się mamą.
Bo możesz nie wrócić?
Hej, robocie!
Mówisz do mnie? Co jest?
Opiekuj się moim bratem.
Dobrze?
Nie ma sprawy, mały.
Mówię poważnie.
Jeśli coś mu się stanie, znajdę cię.
Spokojna głowa. Nic się mu nie stanie. Obiecuję.
Ekipa?
Ekipa.
Dzieciak mi zaimponował.
Cojones muy grande.
Wu-Tang przybywa, skarbie!
Mieliśmy być incognito.
Daj spokój, Prime. Uśmiechnij się.
To nie boli. Pokaż te zębiska.
Dobra. Prywatny odrzutowiec?
Czy linie lotnicze? Nieważne.
Muszę mieć pierwszą klasę, bo mam długie nogi.
On jest samolotem.
Nie! Nie mów mi, że lecimy…
O nie.
Chłopaki!
Jestem Stratosphere, pan przestworzy!
Ja idę piechotą.
O kurczę.
Przepraszam.
Śpiewam, kiedy się denerwuję. To mnie uspokaja.
Pierwszy raz lecisz?
Pierwszy raz wyjechałam poza Nowy Jork.
O Boże. Boże.
Jesteś z Bronxu?
Z Brooklynu. Całe życie w East New York.
A ja z Bushwick.
Serio?
Z tatą chodziliśmy tam do pizzerii
na rogu Knickerbocker i Greene.
Do pizzerii „U Tony'ego”? Wow.
Opowiedz coś o ojcu. Jaki był?
Czterdzieści lat był taksówkarzem.
Był niesamowicie inteligentny.
Potrafił rozmawiać na każdy temat.
O historii, nauce, krykiecie.
Krykiecie?
Nie skończył żadnych studiów.
Zawsze powtarzał,
że wystarczy mieć oczy i uszy otwarte,
a życie pokaże wszystko, co trzeba wiedzieć.
Dlatego zgodziłaś się z nami jechać?
Jeśli on gdzieś z góry na mnie patrzy
i widzi, że jego córka robi coś tak niesamowitego,
to jest ze mnie dumny.
Naprawdę myślisz, że klucz jest w Peru?
Tak uważam. Wszystko by się zgadzało.
Jeśli tak jest i znajdziemy ten klucz,
musimy go zniszczyć.
Co?
Klucz nie zadziała bez obydwu części.
Jeśli nie będzie klucza, Unicron nie pochłonie Ziemi.
Ale oni nie wrócą do domu.
Musimy myśleć o sobie.
Ty go znajdź.
Ja zajmę się resztą.
Myślisz, że dawka Energonu przywróciłaby go do życia?
Być może.
Gdybyśmy tylko mogli go zabrać na Cybertron…
To błąd, że zaciągnąłem was tak daleko od domu.
Wheeljack musi sobie naprawić wspomaganie.
Przepraszam za spóźnienie.
Rozkoszowałem się pięknem chwili pomiędzy radosnym motylem
a niewzruszoną gąsienicą.
Co za spokój.
Oye, papo, skąd jesteś?
Z Cybertronu.
- A skąd ten akcent? - Jaki akcent?
No wiesz… Jest super.
Nie mówię: „¿Papi, de dónde eres?”.
Pero nie chcę zakładać, że mówisz po hiszpańsku,
bo wtedy… wiesz…
To lekki rasizm, hermano.
Nie chcę być, no wiesz…
Tak czy inaczej, misja najważniejsza. Za mną.
Ten robot…
oskarża mnie o rasizm?
Dobra. Spójrzcie na to.
Współrzędne, które mam od was, wskazują na kościół.
Spójrzcie.
To Santo Domingo.
Zbudowano go na świątyni Inków.
Correcto. Wyczuwam resztki energii na dziedzińcu.
Tak więc klucz musi być gdzieś blisko.
Ale możemy mieć problem.
Inti Raymi to święto, w którym bierze udział całe miasto.
- Poczekajmy na noc. - Nie.
Scourge może już tu być.
Musimy przed nim znaleźć drugą część klucza.
Pójdziemy tam z Eleną.
Wam się nie uda.
Nie przepuszczą was ochroniarze
wokół świątyni.
Użyjemy waszego triku.
Ukryjemy się na widoku.
Wmieszamy się w tłum.
To nie jest głupi pomysł.
A my będziemy wypatrywać Terrorconów.
Jeśli coś będzie nie tak, wejdziemy.
Noah, orientuj się!
Wezwij mnie przez to w razie potrzeby.
Jestem na pozycji.
Czysto.
Noah, Eleno, ruszajcie.
Wtopcie się w tłum. Zachowujcie się naturalnie.
Żeby dotrzeć do świątyni, Autoboty wykorzystują swoich pupili.
Bardzo ładnie.
Zrobią za nas całą robotę.
Aport.
Klucz musi być gdzieś tutaj.
Tak.
Mur pochodzi z XVII wieku.
To, czego szukamy,
jest dużo, dużo starsze.
Co to jest?
Airazor ma ten sam symbol.
Ale tu jest odwrócony.
Czekaj. Widzisz?
Myślę, że coś tu jest.
Jest jeszcze jeden.
Tak.
Co teraz?
Myślałam, że…
Coś w stylu Indiany Jonesa.
Jesteś pewien?
Nie.
Nie widać Scourge'a?
Nie, tu wszystko gra.
Tu tylko moje fanki.
Skup się na zadaniu, Mirage.
Prime, musisz czasem wyluzować, stary.
Ostatni raz ludzie byli tu pewnie 500 lat temu.
Hej, Sonic. Żyjesz?
Tak.
Powiedziałeś „Sonic”?
To chyba jest świątynia.
Czego szukamy?
Widzisz te symbole?
Takie same jak te na dziedzińcu.
To musi być tam.
Chyba znaleźliśmy to, czego szukaliśmy.
Byłam ciekawa, jak to jest
znajdować takie artefakty.
Dobra.
Popchnij.
Pchasz w ogóle?
Tak, pcham.
- Co? - Daj mi pomyśleć.
O nie. Gdzie to jest?
Czasami jest coś takiego… jak podwójne dno.
Patrz. Chyba mam. Widzisz te symbole?
Takie same znaki były na posążku Airazor w muzeum.
Są inne.
Nie było ich na kluczu.
Są dwa.
Mirage?
- Chodźmy. - Zaraz.
Uciekaj!
Szybciej! Mirage!
Jest problem! Jeden z nich tu jest!
Gdzie jesteście?
Trzymajcie się! Jadę tam.
Autoboty ruszają.
Musiały znaleźć klucz.
Szybciej!
Airazor, co z ludźmi?
Wciąż pod ziemią, kierują się w stronę dżungli.
O ludzie, siedzą mi na ogonie!
- Zrób coś! - Niby co?
Cały czas miałeś broń?
Prime, co ty robisz, do cholery?
Zabiorę Scourge'owi klucz, a potem…
rozwalę mu łeb.
Hej, ekipa!
- Przydałaby mi się pomoc! - Ktoś wzywał pomocy?
- Hamuj, hamuj! - Co?
Hamuj!
To za Bee!
Chodź do mnie.
Trzymaj się!
Podziwiam twój zapał, Prime!
Ale zginiesz na tej grudce kurzu.
Nie wymyśliłbym lepszego miejsca, żeby cię pochować.
Skończę z tobą, Scourge.
Obiecuję ci to.
Uciekają.
Nie tym razem.
Słyszę szum wody.
Gdzie jesteśmy?
Co to było?
Kim jesteś?
I dlaczego szukasz klucza?
Hej, Donkey Kongu, zostaw ich!
Mirage!
Spoks, panuję nad sytuacją.
Obcy atakują!
Hej, hej, hej!
Nie tak szybko.
Chodź tu, kici, kici.
Poddajcie się!
Drugi raz nie będę powtarzał.
Nie! Przestańcie!
Airazor.
Primal.
Myślałam, że zginąłeś. Że wszyscy zginęliście.
Co z resztą?
Czy oni…?
Zostałam tylko ja.
Prime, to są moi druhowie, Maximale.
Rhinox.
Cheetor.
Sorki, że cię przestraszyłem.
Przestraszyłeś? Żartujesz.
Ja miałbym się bać? To tylko wyciek oleju.
A to nasz przywódca, Optimus Primal.
Optimus Primal?
Noszę imię na twoją cześć, legendarny wojowniku Cybertronu.
To zaszczyt.
Airazor, miło widzieć starą znajomą.
Ale nie umawialiśmy się, żeby tu kogoś sprowadzać.
Czuję, że przynosisz złe wieści.
Scourge przybył na Ziemię.
Znalazł nas.
I ma połowę klucza.
Musimy zdobyć drugą część, nim on to zrobi.
Nie było jej w jaskini.
Była. Ale przenieśliśmy ją dawno temu.
Gdzie jest teraz?
Chodźcie.
Nie wygląda to dobrze.
Dotyk Scourge'a zostawia ślad.
Ale nic mi nie będzie.
Nazwałeś mnie „Sonic”?
Tak.
Twój braciszek nie chce używać prawdziwych imion…
- Rozmawiałeś z Krisem? - Aha.
Dał mi to, żeby mieć nas na oku i żebym dotrzymał obietnicy.
Zabieraj to.
Mogłeś nakleić jakieś ostrzeżenie.
Nie, zatrzymaj to.
Może na mnie wygląda lepiej.
Nie pytaj, z której to części ciała.
Więc kim jesteście?
Maximale to wysoko rozwinięta rasa.
Wspieramy ekspansję życia we wszechświecie.
Klucz pozwala nam odwiedzać młode światy.
A więc rysunki z Nazca i świątynia w Tikal
to wasza sprawka?
Nie.
Nie możemy sobie przypisywać wytworów ludzkiej pomysłowości.
Ale mieliście klucz. Dlaczego tu zostaliście?
Kiedy Unicron zniszczył nasz świat,
złożyliśmy przysięgę, że poświęcimy się ochronie życia
bez względu na cenę.
Ziemia to bezpieczne schronienie.
To jest Amaru.
Jego rodzina to ostatni potomkowie plemienia,
które od setek lat nad nami czuwa.
Gdy przybyliśmy, ugościli nas w swoim świecie.
Wspólnie chroniliśmy jego lud
i nasz sekret.
Sprzymierzyliście się z ludźmi.
Tak.
Jeśli dasz nam ten klucz,
jutro zapalę światło w latarni i ściągnę tu Scourge'a.
Maximale poświęciły już jeden dom, by chronić wszechświat.
Nie zaryzykuję utraty kolejnego.
Wiem, że jako przywódca to zrozumiesz.
Nie tak sobie wyobrażałem Optimusa Prime'a.
Cóż, stracił bardzo wielu swoich…
Liczba ofiar znacznie wzrośnie, jeśli klucz wpadnie w niepowołane ręce.
Gdybyś jeszcze raz miał szansę uratować naszą planetę,
czy postąpiłbyś inaczej?
Chodź, Optimusie. Chcę ci coś pokazać.
Twój przyjaciel będzie tu bezpieczny.
To surowy Energon.
Pełno jest go w dolinie.
Mógłby ożywić Bee?
Przykro mi, ale w tej postaci jest nieaktywny.
Uaktywnienie go wymagałoby ogromnej mocy.
Większej niż ta, jaką tu posiadamy.
Dziwisz się, że powierzyliśmy im klucz?
Owszem.
Jestem wśród nich od dawna.
Wiele im zawdzięczam.
Zasługują na ocalenie.
A gdybyśmy go nie zniszczyli?
Może… jest inny sposób, by ocalić nasze planety?
Eleno, popełniłem w życiu wiele błędów.
Tym razem będzie inaczej.
W tej sprawie nie mogę zawieść.
Nie mogę zawieść rodziny.
Jesteś taki sam jak on, wiesz?
Kto?
Optimus.
Mówię poważnie.
On myśli tak samo.
To znaczy jak?
Jak zwierzę w zaprzęgu…
Chce udźwignąć ciężar świata na swoich barkach.
Myślisz, że jest… generałem wydającym rozkazy, ale…
ja w nim widzę
kogoś, kto próbuje chronić swoją rodzinę.
Co się dzieje?
Airazor?
Czuję Scourge'a!
Jest w mojej głowie.
Uciekaj, Eleno!
Nie!
Airazor.
Znaleźli nas.
Zajmijcie pozycje obronne!
Noah, pilnuj klucza.
Ukryjcie się z Eleną w bezpiecznym miejscu.
Musimy chronić ludzi.
Tęskniłeś?
Noah, Eleno, uciekajcie!
Musimy go zniszczyć.
Noah!
Nie!
Nie rób tego.
Wiem, że chcesz chronić swoich,
ale jeśli zniszczysz klucz,
nasza planeta przepadnie.
Nie musimy wybierać.
Proszę, Noah.
Eleno!
Biegiem!
Eleno!
Chwila. Czy ja już cię nie zabiłem?
Nie! Jestem Maximalem, który wyrwie ci serce.
To się okaże.
Zabij ich!
Airazor, nie!
Nie umiem z nim dłużej walczyć!
Postaraj się!
Pamiętasz naszą przysięgę, Primalu?
Bez względu na cenę.
- Nie mogę z nim walczyć! - Airazor, nie!
Primal!
W porządku.
Zrób to.
Primal.
Bez względu na cenę.
Eleno! Spójrz na mnie.
Nic ci nie jest?
Scourge ma klucz.
Powstań, wszechmocny Unicronie.
Nadszedł twój czas.
Przykro mi, Noah.
Chciałeś chronić swoich.
Nie mam ci tego za złe.
Wierzymy, że na mojej planecie
walka z ciemnością będzie trwała, aż…
wszechświat się zjednoczy.
Zapomniałem o tym.
Ty walczyłeś o swoje, a ja o swoje,
zamiast zjednoczyć siły i razem stawić czoła ciemności.
Ja jeszcze nie skończyłem walczyć.
Chodźcie tu wszyscy!
Zbierzmy się.
Musimy powstrzymać tego kolesia.
Za późno.
Klucz Transprzestrzeni został już aktywowany.
Ma więcej energii niż supernowa.
Każda przerwa spowoduje jego zapłon. Eksploduje jak bomba.
Proces można zatrzymać
jedynie przez wprowadzenie kodu zabezpieczającego.
Świetnie. Jaki jest kod?
Kod podzielono wraz z kluczem.
Niestety druga połowa zginęła wraz z Airazor.
Zaraz. Mam ją!
Na statuetce z jej połową klucza były oznaczenia
podobne do tych z jaskini. Razem…
muszą tworzyć kod dostępu.
A więc mamy szansę?
Niewielką.
To wystarczy. Wskaż nam drogę, Primalu.
Dobrze.
Musimy działać szybko.
Do otwarcia portalu dla Unicrona zostało bardzo mało czasu.
Most oplata sieć tuneli.
Są za małe dla Maximali, ale…
Ale nie dla ludzi.
Kiedy Noah i Elena dotrą do głównej anteny,
za pomocą kodu mogą ją wyłączyć,
wyjąć Klucz Transprzestrzeni
i zamknąć portal, zanim Unicron wejdzie w naszą atmosferę.
Ale Scourge będzie nas obserwować.
Zrobi wszystko, żeby nas powstrzymać.
Podejmiemy walkę.
Autoboty i Maximale razem zaatakują most
i zwabią Scourge'a na pole bitwy.
A my z Eleną zakradniemy się od tyłu.
Wygląda na to, że wszyscy zginiemy.
Jeśli mamy zginąć,
zginiemy, walcząc.
Zjednoczeni.
Ten świat należy do ciebie, panie.
Scourge…
oni wrócili.
Prime.
Chroń klucz.
Nie pozwól im dostać się na most.
Maximale!
Autoboty!
Wzywam was!
Rhinox, Cheetor… maksymalizacja!
Żołnierze połknęli przynętę.
Ale nie Scourge. On pilnuje klucza.
Dobra.
To droga do panelu kontrolnego Transprzestrzeni.
- Wyjmijcie klucz i uciekajcie. - A ty?
Odwrócę uwagę Scourge'a.
Nie możesz walczyć z nim sam.
Spoko. Jestem Mirage, zapomniałeś?
Hej.
Raz, dwa, trzy!
Jupi! Właśnie! Pach!
Pospieszmy się.
Kryć się!
Dajcie mi godnego przeciwnika!
Chcesz? Proszę bardzo.
Był mój.
Nie!
Skucha!
Noah, idź do klucza.
Mirage!
Co my tu mamy?
Eleno, uciekaj!
Odważny… ale nadaremno.
Hej! Zostaw mojego kumpla!
Mirage.
Nikt nie będzie pamiętał tej żałosnej planety.
I nikt nie będzie pamiętał ciebie.
Mirage, co ty robisz?!
Dotrzymuję obietnicy.
Mirage, nie!
- No już! Wstawaj! - To nic, Noah.
Ekipa.
Mirage!
Mirage?
Mirage.
Zabij drugiego człowieka.
Unicron.
Walczyłeś dzielnie.
Ale ten świat jest już mój.
Spóźniliśmy się.
Hej, Knuckles…
jesteś tam?
Odbiór.
Hej, Sonic.
- Kris! - Noah?
Co się dzieje?
Gdzie jest Mirage?
Już go nie ma.
Jak to nie ma?
Nie.
Przepraszam, Kris.
Nie wygram tej walki.
Ale nie przegrasz, prawda?
Bardzo bym chciał…
ale nie dam rady.
Dasz radę.
Nie.
Nie, braciszku, nie jestem tobą.
Zawsze,
kiedy chciałem się poddać,
mówiłeś mi, żebym walczył.
Teraz moja kolej.
Walcz, Noah.
Nie jesteś nikim. Jesteś najsilniejszym facetem, jakiego znam.
Słodziaki z was.
Mirage?
Ty żyjesz!
Tak, ale…
musisz przejąć kierownicę.
Uda ci się.
Bo jesteś moim bratem.
Noah Diaz z Wilson Avenue
mieszkania 2-C, Brooklyn, Nowy Jork.
Bez nazwisk w eterze.
Olać.
Niech wiedzą, kim jesteś.
Hej, Scourge!
Pamiętasz mnie?
Chcesz ze mną wygrać w pojedynkę?
On nie jest sam.
Nigdy więcej nie ruszę się z Brooklynu.
Energon.
Prime!
Noah!
Mam was dość, ludzie.
Bee!
Znowu ty?
Trzeba było pozostać martwym!
Przybywam, by spuścić łomot.
Dobrze, że wróciłeś.
Pilnujcie mostu!
Eleno, wyłącz to!
Musimy ją osłaniać!
Oczyścimy drogę.
I o to chodziło.
Wprowadzić kod. To chyba nic trudnego.
Jakieś żarty.
Wyzywam cię, Scourge.
Zakończmy to raz na zawsze.
Panie, wsparcie!
Dobra, dam radę.
Idziemy, Bee!
Poznaj mojego przyjaciela!
Musimy się pospieszyć!
I ostatni.
Umieraj, ty pokraczny skurczy…
Nie zobaczysz, jak Unicron przejmuje ten świat.
Udało ci się!
Brooklyn rządzi!
Nie!
Unicron zwycięży!
Eleno!
Mam dość!
Pora poznać prawdziwą moc Prime'a!
To należy do mojego przyjaciela!
Panel
uległ zniszczeniu.
Nie umiem tego zatrzymać.
Autoboty, Maximale,
wycofać się!
Sam zniszczę klucz.
Prime! Nie!
Musi być inny sposób.
Bee, chroń ich.
Twoja ofiara przypieczętuje naszą przysięgę.
Dziękuję, przyjaciele.
Bee!
Nie możemy go zostawić!
Wszyscy za mną!
Nie rób tego, Prime.
Mogę dać ci wszystko, czego zapragniesz.
Więc umrzyj!
Noah.
Pomogę ci!
Puść mnie, Noah.
Ratuj siebie.
Naszą siłą jest jedność.
Gazu, Prime.
Tak, skarbie!
Unicron… nie żyje?
Jest uwięziony, ale wciąż żyje.
Nigdy nie uda się całkowicie pokonać zła.
Może powrócić.
Niech wraca.
Zjednoczeni rozprawimy się z nim
raz na zawsze.
Jestem Optimus Prime,
przywódca Autobotów.
Straciliśmy Klucz Transprzestrzeni,
a wraz z nim możliwość powrotu do domu.
Ale zyskaliśmy sojusznika
w walce z siłami zła,
zbyt potężnymi, by je pokonać w pojedynkę.
Ale razem może się nam udać.
TAJEMNICZA BURZA NAD PÓŁKULĄ ZACHODNIĄ
Jestem Noah Diaz.
Co mogę o sobie powiedzieć?
Wychowałem się na Brooklynie.
Mam brata, który nazywa mnie Sonic.
I jeśli mogę ocalić wszechświat i ludzi, których kocham,
nie zawaham się.
Dzień dobry.
Przyszedłem na rozmowę o pracę. Noah Diaz.
Powiem im, że pan jest.
W niedzielę w 60 minutach
porozmawiamy z Eleną Wallace,
odkrywczynią podziemnej świątyni z siecią katakumb
pochodzących z 5000 p.n.e.
Nie śmiałabym pomyśleć o dokonaniu tak ważnego odkrycia.
Więc to spełnienie marzeń.
Brooklyn rządzi.
- Czekają na pana. - Dzięki.
Winda na tyłach.
Jakie są pana mocne strony?
Oprócz doświadczenia w dziedzinie elektroniki,
nieźle sobie radzę w budowaniu zespołu.
Czyżby?
Będę z panem szczery.
Życiorys jest cienki.
Ostatnio pracowałem
za granicą.
To było…?
- Nic takiego nie widzę. - To było krótkie zlecenie.
Super. Opowie mi pan o tym?
To była Ameryka Południowa.
Mogłem podszlifować hiszpański.
Mama się ucieszyła.
Wie pan, jakie są mamy.
Na miejscu, szczerze mówiąc,
na nic nie było czasu. Tylko praca i praca.
Szkoda, bo kuchnię w Peru mają znakomitą.
Nie wspominałem o Peru.
Tam pan był, prawda?
- Byłem… - W Cuzco?
Razem z… Eleną
i waszymi… Jak to powiedzieć? Przyjaciółmi?
O co tu chodzi?
Sporo o panu wiemy, panie Diaz.
Kim jesteście? CIA, FBI…?
Jesteśmy tajną organizacją rządową.
Nieoficjalną.
Badamy globalne zagrożenia.
Zapobiegamy stratom planetarnym i temu podobnym.
Prowadzimy wojnę…
Chcemy zaprosić pana do zespołu.
Pana i całą ekipę.
Rozumie pan?
Tych dużych kolegów.
Nie mam pojęcia, o czym pan mówi.
Dobra odpowiedź.
W porządku.
Tak czy inaczej, musi pan wiedzieć,
że zamiast wdzięczności narodu
oferujemy opieką medyczną dla Krisa.
Pełną.
Będzie miał całodobowy dostęp do najlepszych lekarzy na świecie.
Ci lekarze nie będą zadawać pytań o stan konta.
Mówi pan poważnie?
Ocaliłeś świat. Choć tak możemy się odwdzięczyć.
Nie wiem, co powiedzieć.
Popracujemy nad tym.
Zajmiemy się pana bratem.
À propos, Kris miał rację.
Żadnych imion w eterze.
Przyda się nam ktoś taki jak ty, Noah.
Pomyśl o tym.
„G.I. Joe”?
Pokaż, co potrafisz, skarbie.
Powinno działać.
Takie coś?!
Marnujesz swoje umiejętności i mój czas.
Myślę, że wyszło nieźle.
Chyba żeby to nazwać sztuką nowoczesną i sprzedać hipsterom z SoHo.
- Nie sprzedam go. - Co?
Dlaczego?
Chodzi ci o tę sytuację?
Mówiłem ci, nie zostawiłem cię!
To był tylko taki wybieg. Myślałem, że wiesz, o co biega!
Dobra. Załóżmy, że cię zostawiłem, choć to nieprawda.
Załóżmy na chwilę, że to zrobiłem.
Chyba moje poświęcenie i pot,
by zdobyć dla ciebie te części, wyrównują rachunek?
Nie w tym rzecz.
Ten samochód jest wyjątkowy.
To składak złożony ze złomu!
Założę się, że nawet nie odpali.
Zakład?
Hej, Mirage!
Hej! Twój kumpel powrócił!
Ten gość twierdzi, że nie odpalę?
PAMIĘCI BRIANA GOLDNERA,
PEŁNEGO PASJI TWÓRCY I PRZYJACIELA
AUTOBOTÓW I LUDZI.
PAMIĘCI
TARIKA „REEKA” JACKSONA I DUNCANA HENDERSONA
Napisy: Agata Deka