JACK RYAN DE TOM CLANCY
PRAGA, REPÚBLICA CHECA
-Señores, alégrame tervos de volta. -Recibiches a mensaxe?
-Recibín. -E?
Estarán alí.
Embaixadora Cahill, Jack Ryan.
Igual Miller non o aproba,
pero aquí tes o apoio do meu equipo.
-Grazas. Sábese algo sobre o avión? -Antonov An-26.
Tentamos saber onde aterrou usando as especificacións.
-Explicarancho na embaixada. -Xenial. Vamos.
Jack, mírame. É hora de que espertes.
-Non podes confiar en Gocharov. -Se non fose por el, estaría morto.
E non habería un mísil nuclear en camiño.
-Está controlado. Falaches con Wright? -Ben...
-Miller sacouna do caso. -Por que? Por Matoksa?
Iso tamén está na lista.
Eu débolle unha.
E eu tamén.
MLADÁ BOLESLAV, REPÚBLICA CHECA
O teléfono.
Poderían interceptar as comunicacións.
Ordes de arriba.
Esperaba que el xa estivese aquí para ver o seu traballo.
Xa se coñecerán.
Ata entón, seguimos as ordes.
EMBAIXADA DOS EUA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Estás preparado?
Si.
Non queres entrar? Ver o que estás perdendo?
Pois non. Avísame se me necesitas.
Jack, chegaches ata aquí. Espero que funcione.
CIA LANGLEY, VIRXINIA
-O equipo está preparado? -Esperan as súas ordes.
Tes pouco tempo.
-Canto? -Quince. 20 minutos como moito.
CRACOVIA, POLONIA
Teu pai chegará axiña. Sei que o botas en falta.
Marika, dáme a man.
Veña.
Marika!
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Todos entenderían que non quixese estar aquí.
Ten que descansar.
Durmir non vai axudar, David.
Non é culpa súa. Vostede non sabía que Radek a traizoaría.
Déixanos sós, David.
Claro.
As fronteiras?
Pechadas en ambas as direccións.
-Non podemos vixiar... -Quero que o atopedes.
Entendido.
E a outra cousa?
Xa está feita.
CIA LANGLEY, VIRXINIA
-Que tal a viaxe? -Ben. Non me facía falta escolta.
Jack Ryan é un fuxitivo. Tratamos os cómplices do mesmo xeito.
Non ten nin idea do grave que é o asunto.
Esperaba moito máis do amiguiño do presidente.
-Ten coidado. -Deixou claro
que loitaría contra a corrupción. Como non existía, inventouna.
E seguro que dorme tranquilo.
Sabes o caos que creastes ti e Ryan? A política...
Quere caos? Siga ignorando o que lle din os seus.
Están provocando unha guerra. Remataron os días de política.
-Tamén a túa carreira na CIA. -Que lle dean.
Investigaremos todo o que fixeches nas últimas semanas.
Declararás ante o OGC.
Compararemos a declaración coa de Ryan, así que pensa ben o que dis.
Falei co xefe de policía. Equipo en posición.
Revisamos todas a rutas en avión desde Matoksa.
Hai seis lugares
nos que poden aterrar segundo a pista que precisan.
Contaches co peso da carga?
E tamén que evitarían aeroportos con tráfico.
E torres de control? Non queren que os vexa moita xente.
-Así, catro. -Son moitos.
Non temos recursos, non os podemos revisar todos.
Se nos equivocamos, a oxiva desaparecerá
antes de que cheguemos.
Que necesitan? Se pretenden detonala e botarnos a culpa,
-onde o farían? -Lanzamento terrestre ou aéreo?
Se tivesen un avión de lanzamento, sairían de Matoksa nel.
Entón un vehículo de lanzamento. Pero como o conseguiron?
Se desaparecese un, saberiámolo.
-Si. -Temos compañía.
-E os 15 ou 20 minutos? -Sorte, amigo.
Ben. Dous arriba, dous comigo.
Vai cara ao punto de extracción. Estade preparados.
Onde cona está?
Quen? Ryan? Acaba de marchar.
Ryan!
-Escaleiras. -Dereita!
Ryan, zona norte. Asegura as saídas.
Merda.
Cara ao vestíbulo, xa!
Fillo de puta.
Veña, ho!
Pediches a comida?
Chegas moi cedo.
Merda.
Chegamos moi cedo.
Van estar alí.
Este home é un fuxitivo.
Temos unha alerta vermella.
Encargámonos nós.
Atrás! Non teñen xurisdición aquí.
Espere. Somos todos amigos.
Amigos.
-Es máis rápido do que pensaba. -E ti máis parvo do que pensaba.
Está ben.
Dábame pena verte con el,
que non soubeses quen era.
Só vías a cara de Petr que el quería.
Tes razón. Non o coñezo.
Pero ti si.
E podo ver que aínda lle tes medo a meu pai.
Pero sabes que non o vas volver ver.
Mataríanos a min e a miña filla.
Como matou o meu home.
Como te mataría a ti se tivese que facelo.
Tivo oportunidade.
Non o fixo.
Porque aínda te pode utilizar.
Como sabes que as túas decisións son túas?
Onde está?
Por que queres protexelo?
Ti mesma o dixeches, non sente nada.
Non lle importa ninguén.
Cando tes un obxectivo, non precisas amigos.
-James Greer. Queda arrestado. -Está de broma?
Axudoulle a Ryan nos seus crimes
e implicou a toda esta estación.
Créame, estará moito máis fodido cando remate o día.
Claro que si.
Non teñen nin idea do que está a pasar.
Debe ser Jack Ryan.
Señora presidenta. Grazas.
-Señor November. -Señora.
Estamos recollendo fotos das pistas de aterraxe, como dixo.
As nosas forzas armadas están preparadas. Pero primeiro,
dígame todo o que sabe.
-Señorita Wright? -Si?
Deixáronlle un recado.
Grazas.
ENDEREZO:
CONTRASINAL:
SEN MENSAXES
BORRADOR (1)
ANEXOS: DESCARGAR
-Si? -Xeneral Ramos, Elizabeth Wright.
Xefa da estación de Roma.
Teño un recado de James Greer.
-Segue vivo? -Parece ser que si.
E ten que pedirlle un favor.
Estou desexando saber como podo axudarlle.
Preparado?
Non imos con el?
El viaxa só.
Veña comigo.
E non sabemos onde aterrou?
Aínda non me deron a localización.
Deixou entrar un mísil nuclear no meu país e non sabe onde está?
Xa están de camiño. Se non marchamos agora, chegaremos tarde.
Dille ao comandante que hai unha emerxencia.
Moi ben.
Comandante?
Un convoi da OTAN vai de camiño á base de Čáslav.
-Desde Ramstein? -Si. Chegarán en tres horas.
Pode buscar a ruta desde Ramstein ata Čáslav?
Asumimos que o plan era facernos responsables do lanzamento.
-Igual nos precipitamos. -Que quere dicir?
Pequenas guerras.
Un acontecemento detrás doutro para provocar unha resposta específica.
Lanzar sería precipitado.
Antes teñen que convencer a todo o mundo
de que trouxemos as armas nucleares.
Eu nunca o autorizaría. Ninguén o vai crer.
-A non ser que a proba fose evidente. -Non entendo.
Non nos necesitan.
Queren facer que pareza un accidente nuclear.
-A base aérea de Čáslav. -Só así parecerá cousa nosa.
Que alguén nos leve.
-Sabe que é unha tolería? -Sei.
Pero isto confirma todo o que lle dixen.
Que queren que faga?
Necesito alguén que me apoie.
E vostede vai estar alí.
Cando me pediu un favor, pensei que sería algo pequeno, coma un ril.
Un grupo de fanáticos reactivou o antigo plan soviético.
Jack ía detrás deles mentres o perseguía.
Señor?
-Quen é ese? -Petr Kovac.
Non hai ninguén con ese nome que estivese no Exército Vermello.
Así que fixemos unha busca por idade e anos de servizo.
Busca tamén desaparecidos e falecidos.
É máis fácil comezar de novo se ninguén te busca.
Aí está, Lebedev.
Desaparecido, presuntamente morto, abril, 1969.
Matoksa, Rusia. Vaia sorpresa.
Pasou algo. Hai unha alerta máxima na base aérea da OTAN.
BOHEMIA CENTRAL REPÚBLICA CHECA
Localizamos o convoi a 30 quilómetros da base.
Bloqueamos o tráfico en ambas as direccións.
Estamos a cinco km.
Establece comunicación co convoi.
-Que lles dicimos? -"Benvidos ao inferno".
-Pásolle co mando da OTAN. -Black Diamond, Charlie Alfa 3-2.
-Romeo-Lima 6. Recibido. -Temos unha emerxencia.
Black Hawk estase achegando para coordinar accións.
Póñolle co oficial Ryan.
Coronel Moore, son Jack Ryan. Achegámonos por detrás. Recíbenos?
Recibido. Dixéronme algo dun oficial.
Con quen teño o placer de falar?
Extenente primeiro.
Cal é o problema, marine?
Non é sinxelo dicir isto, pero direino sen máis.
Cremos que hai un camión cun cargamento nuclear
que vai cara á súa posición.
-Con que intención? -Cremos que para facelo estoupar.
Ben, tenente, que recomenda facer?
Voulle facer unha pregunta. A que velocidade van?
A 65 km por hora.
Poderían aumentar a velocidade?
Non. Levamos varias toneladas de municións explosivas.
Se quere unha carreira de velocidade, non chegaremos lonxe.
Entendido.
Ben, señor, non imos ir a ningures...
Merda.
Que?
Perdémolos no túnel. Verémonos no outro lado.
-Cando vai chegar o convoi a Čáslav? -A esta velocidade, nunhas dúas horas.
-Sabemos onde está o camión? -Seguimos buscando.
Ese camiño levaraos por Nymburk.
-É moi grande? -15 000 ou 20 000 habitantes.
Jack, necesitan crueldade.
Vítimas.
Merda! Non querían chegar á base.
Nymburk é o obxectivo. Repito: Nymburk é o obxectivo.
Establecemos perímetro de 5 km ata saber a que nos afrontamos.
Si, señor.
-Temos que ver ese camión. -Recibido. Interceptarémolo.
Nymburk. É ese o obxectivo.
Pensas que podes parar isto, que o podes parar a el.
Xa é tarde. Todo está preparado. E é máis importante ca calquera de nós.
Máis importante cá túa filla?
Que lle debería dicir sobre seus pais?
-Que eran patriotas. -Erades peóns.
-Utilizouvos. -Sabiamos o que estabamos a facer.
Utilizoute a ti.
A ti e a túa nai.
A miña nai?
Os contactos da súa familia, os cartos, o poder, as influencias políticas.
Por iso a escolleu.
E, como sabes, todos somos prescindibles.
Incluso a túa filla?
Dime onde está.
Luka Gocharov.
Estou en desvantaxe.
Isto só funciona se somos discretos, pero iso xa o sabes.
Decepcioneime cando Alexei me falou das túas conviccións.
Se soubese que pensabas coma nós,
xa teriamos aproveitado o teu talento.
Sorpréndeme verte aquí
sen apreciar o froito dos teus esforzos.
Un non preside os seus éxitos, só as derrotas.
Matoksa foi unha elección interesante.
Reavivar Sokol onde naceu.
Por que ese risco?
Debeu ser raro para ti volver despois de tantos anos.
Terrible.
Pero tes razón. Foi un risco.
Pode que lles dea sentido aos que sacrificaron alí as súas vidas.
Os que ti sacrificaches.
Jack...
Xa os vemos.
Xesús, a que velocidade vai?
Canto lle falta?
Seis quilómetros.
Jack, se tes un plan, é o momento.
Ímolo perder no túnel.
Iso é!
Hai máis túneles despois deste?
O sistema pon que hai outro máis.
Temos que adiantalo!
Adiántao!
Romeo-Lima 6, aquí Phoenix. Recíbenme?
Romeo-Lima 6, o camión está a seis quilómetros
e achégase á súa posición. Recíbenme?
-Recibido. Temos algún plan, marine? -Si, señor.
Diminúan a velocidade.
-Que? -A mirada na estrada, sarxento.
Pode repetir, Ryan?
Hai outro túnel e necesito que el chegue onda vostedes.
Sei que é difícil de entender,
pero só hai unha forma de paralo e vai ter que confiar en min.
Está ben. Dígame.
Lembras o meu nome?
Lebedev.
Gardei a túa foto moitos anos despois do de Matoksa.
Vixiei a túa familia.
Esperei, pero nunca volviches.
E iso roíate por dentro.
Porque fun eu quen escapou.
A pantasma.
O lóxico é que isto remate como comezou, non cres?
Nós os dous, xuntos.
Esperaches todo este tempo.
Para que?
Vinganza?
Es tan arrogante como pensaba.
Pero non un traidor.
Non son eu o que anda cos americanos.
Así que de verdade pensabas que Alexei te involucrara nisto.
Fun eu, Gocharov.
E tamén te trouxen aquí.
Non son a túa pantasma. Ti es a miña.
-Canto tempo temos? -Dous ou tres minutos.
Déixaos pasar.
Ben, señor, alá imos.
Coronel, vémonos no outro lado.
Veña, veña!
-Faga o que lle digo, entendido? -Si, señor.
Ben, veña. Baixemos.
Vale, aquí. Pare.
Veña, vamos!
Jack!
Temos que marchar!
500 metros.
Non conseguirán saír.
Veña, vamos.
Amodo, amodo.
Para, para, amodo!
Veña, veña!
Jack!
Cago no demo!
Suba no próximo camión, vaia o máis rápido posible.
Veña. Vamos!
Jack vai entrar.
Xeneral, estamos preparados.
Adiante. Corten a electricidade.
Si, señor.
Veña, Jack. Vamos.
Vamos!
Veña!
Baixa! Baixa, axiña!
Cago no demo.
PÉRDIDA DE SINAL
Jack, recíbesme? Jack, estás aí?
Jack!
Vexo a Jack.
Estamos ben.
Xesús.
Só necesitabamos a explosión.
Xa non hai nada que facer.
E o arrogante son eu.
A máscara que tes posta morrerá contigo, Lebedev.
Eu só encendín a chama. O lume avivarano outros.
Rusia converteuse nun país pequeno liderado por homes pequenos,
pero o lume medra.
Nin sequera ti o podes parar.
Nin sequera eu?
Pensas que non sei o de "Bésta"?
Son Luka Gocharov. Estou a traballar con...
Sei quen é.
Non tiven alternativa.
Ten a arteria seccionada. Isto aguantará ata que chegue ao hospital.
Déixenos sós, por favor.
Sabía que ías vir.
Todo.
Toda a miña vida foi só unha mentira.
Non todo.
Nin se che ocorra.
Non me digas que me querías.
Ti...
Fuches algo inesperado.
Trouxeches alegría onde non a había.
Só fun unha marioneta.
Na miña mesa.
Para ti.
Agora non o entendes,
pero algún día entenderalo.
Non, non creo.
Acabouse a manipulación.
ENVIAR LOCALIZACIÓN JACK RYAN
AERÓDROMO DE OSTRAVA REPÚBLICA CHECA
Hai un cambio de plans.
Non sobreviviu.
CASA BRANCA WASHINGTON D. C.
Esperan un informe?
Saben tanto coma nós.
-Está informado. -Non sobre isto.
Polo que sabemos, non morreu ninguén. Só o condutor.
Pero puido ser moito peor.
-Temos un equipo que está... -Para un momento.
Aínda non sei como é que non sabiamos nada disto.
Si que o sabiamos, señor.
Este equipo paramilitar entrou na embaixada dos EUA en Praga,
non cunha orde de arresto,
senón baixo as ordes do director Miller da CIA
para atrapar un dos nosos.
-Que é isto? Eu non o autoricei. -Con todo o respecto...
-Sabías isto? -Ryan...
É o único que sabe o que pasa.
E no canto de apoialo, esta oficina decide perseguilo.
Síntoo, señor, houbo un problema coa miña acreditación.
-Podiamos evitar o que sucedeu? -Non.
Se a axencia o apoiase desde o principio,
non só podiamos, evitariámolo seguro.
Traia a Ryan. Proporciónelle o que necesite.
-Agora manda vostede. -Si, señor.
AERÓDROMO DE OSTRAVA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
-Pensei que te perdiamos. -Sinto decepcionarte.
-Alégrame verte. -Si.
Probablemente sexa un billete só de ida?
É probable.
Polo menos viaxarei en primeira.
Podemos voar?
Estamos rexistrados como comitiva diplomática.
Presidenta.
Foi moi valente o que fixo.
-Tivemos sorte. -Esperemos que a sigamos tendo en Moscova.
Coidado con ese.
Non estamos seguros se xoga nos dous bandos.
Supoño que todos xogamos nos dous bandos, axente Greer.
Presidenta.
Ben feito.
Ben feito?
Se non pararamos o camión, morrerían milleiros de persoas.
E paráchelo.
Non o entendo.
-Puido paralo todo en Matoksa. -Non todo.
Que quere dicir?
A OTAN traslada material nuclear e viola a lei internacional.
Ese era o paso final.
Está a falar dunha guerra total?
Agora xa sabes a resposta de Rusia.
E a nosa? Porque eu non teño nada.
Nin plans nin pistas. Nada.
Tesme a min.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo Abraham Díaz López