GRANICA ROSYJSKA NARWA, ESTONIA
KRONSZTAD, ROSJA
Dokumenty. Jaki jest cel pańskiej wizyty?
Nie twój interes.
Przepraszam.
ROSYJSKI OKRĘT WOJENNY „NIEUSTRASZONY”
KREML, CENTRUM DOWODZENIA, MOSKWA, ROSJA
- Powiedzieć ci, co myślę? - A mogę cię powstrzymać?
To jest wariactwo.
- W trudnych czasach trzeba... - Co?
Trzeba się dać zabić w Moskwie?
Zrobię, co się da, żeby was bezpiecznie wydostać.
Dobra.
TUNELE KREMLOWSKIE, MOSKWA, ROSJA
Chodźcie.
Cholera.
Spóźniłeś się!
GODZINA 3.06, WASZYNGTON
Wright!
Nic z tego. Wypadłam z gry.
To do niej wróć.
Muszę wylądować na tym okręcie! Jak to się stanie...
Wiem.
Kapitan Antonow nie spodziewał się pana. Czeka na pana w kajucie.
Zamknąć go.
Dziesięć lat byłeś ochroniarzem ministra Popowa?
Dwadzieścia.
Paryskie tunele nie są tak ponure.
Drogi ucieczki często tak wyglądają.
Czas.
10.30.
Tutaj kończy się moja lojalność wobec Popowów.
Widzimy się po drugiej stronie.
Przecież to uwielbiasz.
A ty nie?
On panią wprowadzi. Do zobaczenia.
Dobra.
Nie wydałem tego rozkazu.
Kto go wydał?
Panie prezydencie.
Panie generale, jest pan wolny.
Kazałem kapitanowi Antonowowi przygotować okręt, a nie wypływać.
To będzie uznane za militarną agresję.
Myślałem, że oczekiwał pan tego ode mnie jako ministra obrony.
Czy Amerykanie zmienili podejście?
Nie.
Jestem przekonany, że czasy impasu minęły.
Odpowiadanie Amerykanom półśrodkami wzmacnia ich dominację nad nami.
Pańskie rady są nieocenione,
ale w tym kraju to ja wydaję rozkazy.
- Wycofać Nieustraszonego. - Tak jest.
Natychmiast.
ROSYJSKI OKRĘT WOJENNY „NIEUSTRASZONY”
Jesteś pierwszym oficerem?
Młodo wyglądasz.
Ojciec kupił ci to stanowisko?
Nie.
Zasłużyłem sobie na nie, panie pułkowniku.
Wiesz, kim jestem.
I nie zadajesz sobie pytania, co tu robię?
Wykonuję rozkazy.
Zabawne. Starcy wydają rozkazy, a młodzi giną.
Nie rozmawiaj z nim.
To jest żmija, Kaganski.
- Zostaw nas. - Tak jest.
Przebyliśmy długą drogę od Matkosy.
Nie tak długą.
Pamiętasz, co mi wtedy powiedziałeś?
Kiedy zabiliśmy własnych ludzi?
„Zapomnisz o tym”.
Odpowiedziałeś, że nie zapomnisz.
Dziwię się, że to pamiętasz.
Po tylu morderstwach.
To jest różnica między zdrajcami a patriotami.
Ty wybrałeś zapomnienie.
A ja nie.
Naprawdę w to wierzysz?
Petr cię karmił tym jadem?
I ty chętnie go piłeś?
Nie, to ty jesteś zdrajcą.
I jeśli ktoś inny przejmie władzę,
nie przestaniesz być zdrajcą.
Ciekawe, prawda?
Jeśli mnie zabijesz, a Aleksiej nie wygra,
nie zostanie ci to wybaczone.
Zaufaj mi.
Wiem, jak to jest.
Kiedyś odpowiesz za swoje zbrodnie.
Tak.
Kiedyś.
Ale nie dziś.
Strażnik!
Tylko tobie tu ufam.
Tak jest.
Panowie, dziękuję za przybycie.
Mój dziadek walczył zimą czterdziestego drugiego.
Był marszałkiem, który obronił Stalingrad przed Niemcami.
Obronił.
Mimo głodu, niewiarygodnego zimna.
Trudno sobie wyobrazić takie nieludzkie warunki.
Był najlepszy. Reprezentował to, czym powinna być ojczyzna.
Ojczyzna zasługuje na takich ludzi.
Dziś jesteśmy jedynie cieniem przeszłości.
Nasza wielkość jest niszczona przez urzędników, oligarchów
i polityków, którzy się pojawili po upadku ZSRR.
Moja niecierpliwość to nie brak szacunku.
Szanuję prezydenta za to, jaki kiedyś był.
Ale tamtego człowieka już nie ma.
Teraz opowiada się za odprężeniem.
Za impasem.
To nie jest zwycięstwo.
Leżymy bezwładnie jak w grobie.
Nie jesteśmy martwym krajem.
Kiedyś cały świat nas się bał.
Byliśmy potworem, który nie pozwalał spać reszcie świata.
Dziś wrócimy do tego.
Głosuję za usunięciem Leonida Surikowa
z urzędu Prezydenta Federacji Rosyjskiej.
USS ROOSEVELT, BAŁTYK
Uwaga mostek,
zbliża się jednostka latająca, 15 mil na południe.
Przyjąłem. Dziękuję.
Uwaga, helikopter, tu okręt Marynarki Wojennej 8-0.
Nawiązać łączność i utrzymać dystans.
Tu Tango 33. Proszę o zgodę na lądowanie i wysadzenie pasażera.
Tu Okręt Marynarki Wojennej 8-0.
Nie masz zgody na lądowanie.
Natychmiast zawróć.
Niestety, nie ma zgody.
W mordę.
Doktorze Ryan,
czy koniecznie musi pan dostać się na ten okręt?
Za wszelką cenę.
Miłej kąpieli!
Człowiek za burtą. Dwa tysiące metrów przed nami.
- Wyciągamy go. Wysłać łódź. - Przygotować łódź.
- Człowiek za burtą. - Dać sześciu ludzi.
Cała naprzód. Ostro w lewo. Silniki dziobowe.
Dzięki za ratunek.
Nie miał pan zgody na wejście na pokład.
Wiem o tym.
Gdyby nie przepisy, leżałby pan już na dnie.
Rozumiem pańskie stanowisko.
Odpowiadam za okręt za dwa miliardy i trzystu ludzi.
Ale widzę, że ani pan,
ani ludzie z wywiadu tego nie rozumiecie.
Zostanie pan tutaj.
Mam na głowie ważniejsze rzeczy niż rozmowa z agentem CIA,
który naraził ludzkie życie, skacząc z helikoptera.
Jak pan sądzi, dlaczego to zrobiłem?
Wyskoczył pan?
Naraziłem ludzkie życie.
Teraz mi pan powie, żebym nie wchodził w konflikt z Rosją?
Nie. Teraz panu powiem, że ten konflikt
nie ma z Rosją nic wspólnego.
Dane wywiadowcze wskazują, że nielegalna zmiana rządów
ma miejsce w Rosji.
- Przewrót? - Tak.
I co to ma do mnie?
Ten przewrót może wywołać niezatwierdzone działania na Bałtyku.
- Które moim zdaniem już są w toku. - Pana zdaniem?
Chyba już powiedziałem, co myślę o pańskich przeczuciach.
To jest co innego...
Działania zaczepne to działania zaczepne.
Są przepisy, które obowiązują w takich sytuacjach,
i mam zamiar się ich trzymać.
I oni właśnie na to liczą.
Panie kapitanie, wykryto fregatę klasy Gorszkow
w odległości 85 mil.
- Solo czy w grupie? - Solo.
Tylko jeden okręt.
I nazywa się Nieustraszony.
Chyba wie pan coś, czego ja nie wiem.
Przez to polują na mnie w całej Europie.
Wyskoczyłem z helikoptera, żeby mnie pan wysłuchał.
I słucham.
Do grupy przejmującej władzę w Moskwie
należy kapitan Nieustraszonego.
Nazywa się Antonow. W jego domu znalazłem dane tego okrętu.
Były tam także pańskie dane, w tym ocena psychologiczna.
Nieustraszony nie tylko wie, jak pan zareaguje,
ale na to liczy.
Wie pan, co mam u siebie w biurze?
Dane wszystkich rosyjskich okrętów i ich kapitanów.
Teraz to standardowe procedury operacyjne.
Panie kapitanie.
- Co mamy? - Amerykański niszczyciel, USS Roosevelt.
- Zasięg? - 156 kilometrów.
Czy mamy zmienić kurs?
Nie. Uruchomić radar celowniczy.
Tak jest.
Kapitan w sali.
Nieustraszony nas namierzył.
Przygotować uzbrojenie, zawiadomić Alphę Bravo.
- Tak jest. - Rzucił przynętę.
Skąd to niby wiadomo?
- Bo mam tam człowieka. - Amerykanina?
Nie, z rosyjskiego wywiadu.
I jest pan z nim w kontakcie?
Nie w tej chwili.
Jak pan widzi, jesteśmy atakowani.
Mam rozkazy odpowiedzieć na agresywne działania
równie ostro i zdecydowanie.
Tak jest.
Minister Petrow.
- Będę rozmawiał tylko z ministrem. - To się nie stanie.
Niech mu pan powie, że wiem o Kuszy.
Powiedział do ciebie „Kaganski”.
Tak. Danił Kaganski.
Masz akcent z Syberii?
Niech zgadnę, z północy.
Wychowałem się w Omsku.
W Omsku?
Czyli jesteś potomkiem szalonych Kozaków?
Nie wiem. Tata pracował na polach naftowych.
Kiepska robota.
Tak mówił.
Nie pamiętasz muru?
Nie.
Ja nie pamiętam wielkich czystek,
a mój ojciec nie pamiętał carów.
Rosja jest bardzo ciekawa,
żyjemy w kraju stworzonym przez innych, ale o nich zapominamy.
Wszędzie tak jest.
Ale teraz w Rosji zapomnieliśmy bardzo dużo.
Już niczego nie budujemy.
Budujemy kłamstwa.
Nie jesteś głupim Kozakiem, Danił.
Wiesz, że kapitan cię okłamuje,
i musisz zdecydować, co z tym zrobić.
Powiedz, że to ona.
Pani prezydent, proszę za mną.
Pan Greer.
Dlaczego akurat dziś
były dyrektor placówki CIA w Moskwie
zjawia się na Kremlu i wypowiada moje nazwisko?
Pomyślałem, że chętnie mnie pan wysłucha.
Rozmawiam z trupem.
Po co mam czegokolwiek słuchać?
A mimo to pan przyszedł.
Kusza nie wystrzeli.
Przewrót się nie udał.
Surikow przeżyje.
- Nie wiem, o czym pan mówi. - Wie pan.
Oferuję panu wyjście z tej sytuacji.
W imieniu rządu USA mogę panu zaproponować azyl.
Wystarczy, że pan pójdzie ze mną,
teraz, do amerykańskiej ambasady.
Wchodząc tu, przekroczył pan prawo.
Nie może pan negocjować.
Mogę pana zamknąć na zawsze
i nawet pański rząd pana nie wyciągnie.
Dogadaliby się.
Nie byłbym taki pewien.
Niech się pan zastanowi.
Jeśli się pan myli i nie przejmie pan władzy,
to co będzie dla pana lepsze?
Mieszkanie w Nowym Jorku lub Miami,
czy cela na Syberii?
Patriotów nie da się kupić.
A zdrajców, towarzyszu?
Już czas.
Dzwoni Natalia Popowa.
To ponoć pilna sprawa.
Znajdź Aleksieja.
Natalia, czy wszystko w porządku?
Witaj, Leo.
Zrób coś dla mnie.
Pani prezydent.
Bardzo dziękuję za spotkanie.
Natalia kazała mi wysłuchać panią. Z pewnością ma dobry powód.
Tak, ale moje powody są inne.
Mój ojciec i Aleksiej Popow zamordowali Dimitriego Popowa na terenie Czech.
Jestem za to odpowiedzialna.
Biorę na siebie grzechy ojca, żeby zakończyć to wszystko.
Słucham.
Mam nagranie, na którym Aleksiej przyznaje się do zamordowania Popowa.
Zakładam, że to mogłoby się panu przydać.
W zamian proszę o normalizację stosunków z Czechami,
wycofanie wojsk znad naszej granicy
i deeskalację konfliktu z USA.
Petrow chce rozmontować oba kraje.
Przejmie władzę, rozpocznie wojnę i pokaże pana niedecyzyjność.
Oto co powiedział Aleksiej.
Popow był bezużyteczny.
Problematyczny.
Sam się prosił o śmierć.
Zrobiłem Rosji przysługę.
„Musimy spełnić swój obowiązek,
przekonać świat, że jesteśmy przyjaciółmi
i odważnymi wrogami”.
Thomas Jefferson.
Dziś zakończymy naszą rywalizację.
Dziękuję.
Dobrze służy pani swojemu krajowi.
Panie kapitanie.
Mam tam swojego człowieka.
Ryzykuje życie, żeby powstrzymać swój kraj przed rozpoczęciem wojny.
Obawiam się, że pański człowiek się spóźnił.
Mamy także człowieka walczącego o życie na Kremlu.
- Kolejny Rosjanin? - James Greer.
Proszę mi zaufać. Musimy dać im więcej czasu.
Mamy wiele rzeczy, którymi możemy im przywalić.
Ale czasu nie mamy.
Popow był bezużyteczny
Problematyczny.
Sam się prosił o śmierć.
Zrobiłem Rosji przysługę.
Aleksiej Petrow się przeliczył.
A wszystko traci się tylko raz.
Panie ministrze, prezydent pana wzywa.
Mam wrażenie, że marnuje pan mój czas.
To fatalnie,
bo już niewiele czasu panu zostało.
- Mówił, czego chce? - Nie.
W tej sali niektórzy z was to zdrajcy.
A niektórzy nie.
Zdrajców usuniemy.
- Wycelowali w siebie? - Tak.
Czy są oznaki, że Rosjanie chcą strzelić?
Nie mamy sprzętu odczytującego intencje.
A ja mam. Nazywa się Jack Ryan.
Wygląda na to, że Nieustraszony otworzył pokrywy wyrzutni.
- Co widzimy? - Wyrzutnie.
Otworzyli wszystkie górne pokrywy.
Dzwoni Biały Dom.
-Łącz. -Łączę.
Panie kapitanie, mówi Hank Galen, sekretarz obrony.
- Otworzyli górne pokrywy. - Tak, widzimy to.
- Jakieś inne działania? - Nadal cisza.
Musimy założyć, że atak jest prawdopodobny.
- Ustawić CIWS na auto. Nie strzelać. - Tak jest.
Panie kapitanie, przygotowują atak.
Na stanowiska bojowe.
Stanowiska bojowe!
Zaczyna się.
Wykonuję rozkazy.
Rozkazy?
Wykonywałem takie rozkazy, że sobie nie wyobrażasz.
I wiem, że niektóre rozkazy są złe.
Nie możesz się rozgrzeszać, mówiąc, że wykonujesz rozkazy.
Lepiej zadaj sobie pytanie, dlaczego ty,
starszy oficer, jesteś strażnikiem.
Nie dlatego, że tylko ty możesz kwestionować jego władzę.
Tylko dlatego, że tylko ty byś to zrobił.
Wszystko w gotowości.
- Czekamy na sygnał. - Pociski przygotowane?
SM-6 gotowe.
Uzbroić dwa pociski i skierować na Roosevelta.
Czy mamy zgodę Sztabu Dowództwa Strategicznego?
Ja wydaję rozkazy, nie sztab.
Bez zgody nie możemy atakować.
Mamy ich zgodę.
Kłamie.
Zabrać więźnia.
Panie kapitanie, proszę o potwierdzenie ze Sztabu.
Prośba odrzucona, komandorze poruczniku.
Od kiedy to rosyjska marynarka atakuje niesprowokowana i bez rozkazów?
Mamy rozkazy.
Prezydent Surikow by się na to nie zgodził.
Kontynuuj procedurę albo ciebie też aresztują.
- Nieustraszony uzbroił dwa pociski. - Połączenie z Białym Domem.
Panie kapitanie.
Nieustraszony wykazuje wrogie zamiary, uzbroili dwa pociski.
Proszę o zgodę na reakcję.
Masz zgodę.
- Proszę o zgodę na odpalenie pocisków. - Jeśli zaatakują.
Dziękuję.
- Procedura zakończona. - Włóż klucz.
Trzy, dwa, jeden, obróć.
Pocisk gotów do odpalenia.
Wampir, wampir, wampir.
- Sprawdź kod 2913. - 2913 sprawdzony.
- Namiary? - Namiar 100.
Kurs 257, odległość 87 tys. metrów.
Odpalić Ptaki.
Przygotowuję przechwycenie.
Poszły. Siedem sekund do uderzenia.
Pięć, cztery, trzy,
dwa, przygotować się.
Przygotować się do odpalenia standardowych pocisków.
Amerykanie przechwycili nasze pociski.
Pierwszy pocisk miał osłabić ich środki obronne.
Będą bezradni wobec drugiego.
Czy pan chce wywołać wojnę?
Tak, chce.
Środki obrony przeciwrakietowej?
- Cztery minuty na przeładowanie. - Za długo.
Cztery w powietrzu! Możemy odpalać.
Oficer taktyczny, przygotować pociski.
Panie kapitanie, o to im właśnie chodzi.
Instynkt każe panu zareagować,
a kapitan Nieustraszonego to wie.
Zrobi pan dokładnie to, czego oczekują.
Poruczniku,
przekazał pan wszystkie dane wywiadowcze przełożonemu.
I biorę to wszystko pod uwagę.
Jeśli to wszystko, co wiesz, to nic nie wiesz.
Odsunąć się.
Tak jest.
- Wywoła pan wojnę. - Możemy ich zdmuchnąć.
Właśnie na to liczą.
Dostarczamy dane wywiadowcze.
Prezydent Rosji nie wydał rozkazu ataku.
To bandycka frakcja. Rzucają nam przynętę.
Przerwać procedurę.
Nie przerywać.
To jest nieuprawniony rozkaz. Nie słuchaj go.
Nie masz uprawnień.
Przysięgałem bronić ojczyzny.
Jak my wszyscy.
Karą za bunt jest śmierć.
Za zdradę tak samo.
No i znowu to samo.
Chcesz zrobić coś potwornego
w imię sprawiedliwości.
Nie mamy czasu. Przygotuj odpalenie.
Niech pan tego nie robi.
Jeśli teraz nie wystrzelimy, za pół minuty może być za późno.
Zaczyna się od pocisków,
ale nie na nich się to skończy.
Czy jest pan gotów poświęcić swoje i nasze życie?
W obronie kraju, tak.
Bo na to się zgodziłem.
Nikt nie musi dziś ginąć.
Kapitan przestaje dowodzić okrętem.
Zamknąć aresztanta.
USS Roosevelt, słyszycie mnie?
Panie kapitanie, Nieustraszony na 16.
Łączyć.
Kapitan Antonow został aresztowany.
Dowodzenie przejął starszy porucznik.
Jak mnie słyszysz?
Dr. Ryan, czy pan mnie słyszy?
Tak jest.
Kamień z serca.
Pułkowniku Goczarow,
jesteśmy w stanie wojny?
To zależy od was.
Panie kapitanie, Biały Dom na linii.
Przyjąłem.
Łączę.
Panie kapitanie.
Tak jest.
Proszę mi wybaczyć.
Od pańskiej odpowiedzi bardzo dużo zależy.
Słucham.
Czy pańskim zdaniem ten okręt nadal wam zagraża?
Czy jesteśmy atakowani?
Nie.
Kapitan Nieustraszonego nie dowodzi już swoim okrętem.
Co teraz?
To pański okręt.
Wyznacz nowy kurs.
Wracamy do domu.
Nieustraszony się wycofuje.
Anuluję.
Panie prezydencie.
Jest pan wolny.
Co z panem Petrowem?
Został usunięty ze stanowiska.
Pokój między naszymi narodami jest kruchy.
Aby go utrzymać, trzeba uznać, że pana tu nie było.
Rozumiemy się?
Tak, nie pierwszy raz nie jestem w Moskwie.
Do zobaczenia.
Gdyby pani mnie kiedyś potrzebowała,
proszę dzwonić.
Oby pańskie usługi nie były potrzebne.
Czy ty jej zaproponowałeś usługi?
Nie wierzę.
Możemy jechać do domu?
Popełniłem błąd z Millerem.
Ale uczę się na błędach.
Gratuluję, pani dyrektor.
Dziękuję, panie prezydencie.
Dzwoni pan prezydent Surikow.
TYDZIEŃ PÓŹNIEJ, MOSKWA, ROSJA
Nie denerwuj się.
Nie będę ci tego utrudniał.
Jack,
zrobiliśmy, co trzeba, i zrobiliśmy to dobrze.
Tę walkę scedowano na nas.
Ona będzie trwać z nami czy bez nas.
Zawsze będziemy bardziej prawi niż instytucje, którym służymy.
I to jest najważniejsze w najważniejszych momentach.
W naszym zawodzie nie ma bohaterów.
Ale czasem zdarzają się przyzwoici ludzie.
CENTRALNA AGENCJA WYWIADOWCZA
Ludzie, którzy postępują słusznie.
A nie jedynie wykonują rozkazy.
Nie zawsze zachowywałem się honorowo.
Ale może zrobiłem dość, żeby umrzeć jako człowiek honoru.
Życzę ci tego samego.
PAMIĘCI TYCH, KTÓRZY ZGINĘLI SŁUŻĄC SWOJEMU KRAJOWI
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem: Maciej Kowalski