JACK RYAN DE TOM CLANCY
FRONTEIRA RUSA NARVA, ESTONIA
KRONSTADT, RUSIA
Documentación, por favor. Que vén facer aquí?
Non é asunto seu.
Desculpe, señor.
BUQUE DE GUERRA RUSO "O AFOUTO"
SALA DE GUERRA DO KREMLIN MOSCOVA, RUSIA
- Queres a miña opinión? - Teño algunha outra opción?
Isto é unha tolería.
- A grandes males... - Que?
Morrer en Moscova? É ese o remedio?
Farei todo o que poida para que non lles pase nada.
Ben.
TÚNELES DO KREMLIN MOSCOVA, RUSIA
Vamos.
Merda!
Chegas tarde!
Wright!
Dixeron que non. Estou fóra.
Non te rendas!
Teño que aterrar nese barco! Cando isto se saiba...
Si, seino.
O capitán Antonov non esperaba a súa visita, pero aínda así recibirao.
Méteo no calabozo.
Foi escolta do ministro Popov durante 10 anos?
Vinte.
Os túneles de París son menos escuros.
As rutas de escape son así.
Hora.
Son as 10:30.
A miña lealdade cos Popov remata aquí.
Ben, vémonos no outro lado.
Encántache esta merda.
Pois claro que si.
El guiaraa ata alí. Vémonos pronto.
Veña.
Eu non ordenei isto.
Quen o ordenou?
Señor presidente.
Xeneral, saia.
Ordenei que o capitán Antonov preparase o navío. Non saír ó mar.
Verano coma unha agresión militar.
Fixen o que crin que debía facer como ministro de Defensa. Síntoo...
Houbo algún cambio na postura dos americanos?
Non.
Pero creo que xa pasamos o punto de igualdade, señor.
Se non tomamos medidas, os americanos pensarán que nos dominan.
Agradezo os teus consellos, ministro Petrov,
pero neste país as ordes dounas eu.
- Que volva o Afouto. - Si, señor.
Xa.
BUQUE DE GUERRA RUSO "O AFOUTO"
Es o segundo oficial?
Pareces moi novo.
Pagou teu pai polo teu cargo?
Non.
Gañeino, coronel Gocharov.
Sabes quen son.
E non tes curiosidade por saber que fago aquí?
Cumpro ordes, señor.
Que ironía. Os vellos dan as ordes e os novos morren.
Non fales con el.
É coma unha víbora, Kagansky.
- Déixanos sós. - Si, señor.
Xa pasou moito tempo desde Matoksa.
Non tanto.
Lembras o que me dixeches aquel día?
O día que matamos os nosos?
"Xa o esquecerás".
E ti dixeches que non ías poder.
Sorpréndeme que te acordes.
Tras tantos asasinatos.
Esa é a diferenza entre os traidores e os patriotas.
Decidiches esquecelo.
Eu non quixen.
Iso é o que pensas?
É ese o veleno que che deu Petr?
E ti bébelo de boa gana.
Non, ti es o traidor.
Á fin e ao cabo, aínda que outro teña o poder,
seguirás sendo un traidor.
É complicado, non si?
Se me matas e Alexei non gaña,
nunca te perdoarán.
Creme.
Sei o que se sente.
Algún día pagarás polos teu crimes.
Seino.
Algún día.
Pero non hoxe.
Garda.
Só podo confiar en ti.
Claro, capitán.
Grazas a todos por vir.
O meu avó serviu no grande inverno do ano 42.
Foi o mariscal que resistiu en Stalingrado contra os nazis.
Resistiu.
Morto de fame, cun frío glacial.
En condicións inhumanas que nin podemos imaxinar.
Representa o mellor de nós. Da nosa patria. O que debería ser.
A patria merece homes coma el.
Hoxe, só somos sombras do que eramos.
A nosa grandeza diluída por burócratas, oligarcas
e políticos que chegaron despois da caída.
Non pensen que é unha falta de respecto.
Respecto o presidente Surikov de antes.
Pero xa non existe.
Agora fala de distensión.
De igualdade.
Iso non é unha vitoria.
É a inercia da morte.
O noso país non está morto.
Houbo un tempo no que todos temían esta nación.
O monstro que os mantiña espertos toda a noite.
E hoxe volveremos selo.
Voto para destituír a Leonid Surikov
como presidente desta Federación Rusa.
USS ROOSEVELT MAR BÁLTICO
Ponte de mando.
Hai un helicóptero a 15 millas náuticas ao sur.
Recibido. Grazas.
Helicóptero entrante, aquí o navío americano 8-0.
Estableza comunicación e manteña a distancia.
Aquí Tango 3-6. Pedimos permiso para aterrar e deixar un pasaxeiro.
Helicóptero entrante, aquí o navío americano 8-0.
Non ten permiso para aterrar.
Dea a volta inmediatamente.
Síntoo, amigos. Dixeron que non.
Merda.
Doutor Ryan.
É tan importante chegar a ese barco?
Cousa de vida ou morte.
Que lle preste o baño!
Home na auga, xusto diante. 1 800 metros.
- Baixade o bote salvavidas. - Ocupade a cuberta.
- Home na auga, a babor. - Seis curtos.
A máxima potencia. Timón cara á esqueda, despois de fronte.
Grazas por recollerme.
Non tiña permiso para subir.
Seino, señor.
Se non tivese a obriga de recollelo, estaría no fondo do mar.
Entendo o que di.
Son responsable de 200 000 millóns de dólares e de 300 vidas americanas.
Só con velo xa sei que nin vostede
nin os de intelixencia o poden entender.
Aquí o deixo, doutor Ryan.
Teño cousas máis importantes que facer ca falar cun axente da CIA
que pon vidas en perigo saltando dun helicóptero.
E por que pensa que o fago?
Saltar?
Poñer vidas en perigo.
Vaime dicir que non pelexe cos rusos?
Non. Dígolle que a pelexa que vai ter
non ten nada que ver cos rusos.
Segundo a nosa información, en Rusia está cambiando o goberno
de xeito ilegal.
- Golpe de Estado? - Xusto, señor.
E por que me ten que importar?
Este golpe de Estado vai provocar hostilidades non autorizadas no Báltico.
- E creo que xa están en curso. - Cre?
Creo que deixei claro que non me importa o que crea.
É diferente...
As hostilidades non deixan de ser hostilidades.
E como saberá, hai certas regras de combate
que penso seguir.
Iso é xusto o que esperan que faga.
Señor, hai unha fragata Gorshkov con mísiles
entrando no noso radar a 85 millas náuticas.
- Unha soa ou hai máis? - Soa.
Só unha, señor.
Chámase Afouto.
Parece que sabe algo que eu non sei.
Perseguíronme por toda Europa polas cousas que sei.
Saltei do helicóptero para ver se me escoitaba.
Escóitoo.
O grupo que intenta tomar Moscova?
O capitán do Afouto é un deles.
Chámase Antonov. Atopei na súa casa un informe deste barco.
Un perfil sobre vostede. Ten todo. Tamén a avaliación psiquiátrica.
O Afouto non só sabe como vai reaccionar,
contan con iso.
Sabe que teño na miña oficina, Ryan?
Informes sobre capitáns e barcos rusos que pasan por aquí.
Un paso máis alá dos protocolos habituais.
Señor.
- Que temos? - Destrutor naval americano, USS Roosevelt.
- Distancia? - A 156 quilómetros e achegándose.
Quere que cambiemos o rumbo?
Non. Activade o radar.
Si, señor.
Capitán en cabina.
O Afouto tennos no radar.
Colocade os mísiles e informade a Alfa Bravo.
- Ben, capitán. - Estao provocando.
E como está tan seguro?
- Teño un home nese barco. - Un dos nosos?
Non, señor. Do servizo ruso.
Está en contacto con el?
Agora mesmo non.
Como pode ver, doutor Ryan, estámonos achegando.
Teño ordes de responder a calquera agresión
coa mesma forza ou aínda máis.
Si, señor.
O ministro Petrov.
- Só vou falar co ministro Petrov. - Non vai poder ser.
Dígalle que sei o de "Bésta".
Chamoute Kagansky.
Si, señor. Son Daniil Kagansky.
Tes acento de Siberia?
Deixa que adiviñe. Do norte.
Crieime en Omsk.
Omsk!
Os teus devanceiros eran os tolos dos cosacos, Daniil?
Non sei. Meu pai traballaba nos campos petroleiros.
Un traballo de merda.
El sempre o dicía.
Non lembras o Muro, verdade?
Non. Eu non lembro a Gran Purga,
meu pai non lembra os tsares.
O curioso de Rusia
é que avanzamos sobre as obras doutros e despois esquecémolos.
É igual en todo o mundo.
Pero aquí en Rusia, esquecemos moito máis.
Xa non se constrúen cousas.
Construímos mentiras.
Ti non es un cosaco parvo, Daniil.
Sabes que o teu capitán mente
e tes que decidir que queres facer.
Dígame que é ela.
Señora presidenta, sígame.
Señor Greer.
Por que xustamente hoxe
o antigo adxunto da estación de Moscova
aparece no Kremlin e pregunta por min?
Igual quere escoitar o que teño que dicir.
Falo cun home morto.
Por que ía escoitar nada do que diga?
Aínda así, aquí está.
"Bésta" fracasará.
Acabouse o golpe de Estado.
Surikov vai vivir.
- Non sei de que me fala. - Eu penso que si.
E ofrézolle unha forma de saír.
O meu goberno autorizoume para ofrecerlle refuxio.
Só ten que vir comigo,
agora mesmo, á embaixada americana.
Saltou varias leis para entrar aquí.
Non está en posición de negociar.
Podo encerralo para sempre.
O seu goberno non conseguirá extraditalo.
Negociarán a miña liberación.
Non estaría tan seguro.
Pénseo.
Se non ten razón, se non o consegue,
que cre que lle acaerá mellor?
Apartamento en Nova York ou Miami,
ou unha cela en Siberia?
Non se pode comprar un patriota, señor Greer.
E un traidor, camarada?
Aí vamos.
Señor, chámao Natalya Popova.
Di que é urxente.
Busca a Alexei.
Natalya, todo ben?
Ola, Leo.
Tes que facerme un favor.
Señora presidenta.
Grazas polo seu tempo, señor presidente.
Natalya di que a escoite. Algunha boa razón terá.
Terá. Pero as miñas son diferentes.
A Dmitry Popov asasinárono meu pai e Alexei Petrov en territorio checo.
Veño facerme responsable
dos erros de meu pai e acabar con isto.
Escóitoa.
Teño unha gravación na que Alexei admite o asasinato de Popov.
Supuxen que lle podería ser útil.
A cambio, quero que normalice as relacións coa República Checa,
que retire as tropas das nosas fronteiras
e que remate as hostilidades cos EUA.
Señor, Petrov quere desmantelarnos aos dous.
Quere ter o mando, empezar unha guerra, botalo e dicir que é débil.
As palabras de Alexei.
Era un inútil.
Un obstáculo.
Pedía que o matasen.
Foi bo para Rusia.
"Temos que cumprir o noso deber
e convercer ao mundo de que somos tan amigos
coma inimigos".
Thomas Jefferson.
As nosas rivalidades rematan hoxe.
Grazas.
Liderou ben o seu país, señora presidenta.
Capitán.
Teño un home nese barco.
Está arriscando a vida para que o seu país non empece unha guerra.
Sinto dicir que o seu home chega tarde.
Tamén temos un home loitando pola súa vida dentro do Kremlin.
- Outro ruso. - James Greer.
Ten que crerme. Necesitamos darlles tempo.
Temos moitas cousas que podemos utilizar, Ryan.
Pero non temos tempo.
Era un inútil.
Un obstáculo.
Pedía que o matasen.
Foi bo para Rusia.
Alexei Petrov excedeuse no seu mandato.
Fai falta pouco para perdelo todo.
O presidente pregunta por vostede, ministro.
Creo que só me fixo perder o tempo, señor Greer.
Pois é unha pena
porque non lle queda moito.
- Dixo que quería? - Non.
Nesta sala, algúns sodes traidores.
Outros non.
Hoxe separarémolos.
- Téñense no radar un ao outro? - Afirmativo.
Hai algo que indique que Rusia vaia disparar?
Non temos un lector de intencións.
Eu si. Chámase Jack Ryan.
Parece que o Afouto abriu as portas dos mísiles.
- Que é iso? - As ramplas dos mísiles.
Abriron as portas dos mísiles. Todas.
Señor, chámano desde a Casa Branca.
- Páseme a chamada. - Agora mesmo.
Capitán Bennet, son Hank Galen, secretario de Defensa.
- Abríronse as portas dos mísiles. - Estámolo vendo.
-Algún outro movemento? - Máis nada.
Capitán, temos que asumir un posible ataque.
- Preparados para disparar. - Recibido.
Señor, prepáranse para atacar.
Informe a combate.
Listos para o combate.
Vai empezar.
Déronme ordes.
Ordes?
Cumprín ordes que nin sequera crerías.
E agora sei que algunhas están mal.
Non podemos perdoarnos dicindo "déronme ordes".
Deberías preguntarte por que ti,
o segundo oficial deste barco, estás de vixilancia.
Non porque es o único que pode cuestionar a súa autoridade.
Porque es o único que o faría!
Estamos preparados.
- Xa estamos preparados. - E os mísiles?
Os SM-6 están listos.
Preparade dous mísiles e atacaremos o Roosevelt.
Señor, temos autorización do Mando Estratéxico?
As ordes dounas eu, non eles.
Non podemos atacar sen autorización.
Temos a autorización.
Está mentindo.
Leva o prisioneiro abaixo.
Capitán, solicito confirmación por parte do Mando Estratéxico.
Petición denegada, tenente Kagansky.
Desde cando os rusos atacan sen provocación, sen ordes?
Temos ordes.
O presidente Surikov nunca o aceptaría.
Continúa ou tamén te arrestarei a ti.
- O Afouto preparou dous mísiles. - Pásolle coa Casa Branca.
Capitán.
Señor, o Afouto mostrou hostilidade e preparou dous mísiles.
Permiso para achegarnos?
Permiso concedido.
- Permiso para disparar? - Só se lles disparan.
Grazas, señor.
- Secuencia completada. - Introduce a chave.
Tres, dous, un, xira.
O mísil está preparado.
Mísil, mísil!
- Comprobando traxectoria 2913. - 2913 forza un.
- Coordenadas? - Demora relativa 100.
Achegándose á 257 a 79 quilómetros.
Mísiles de defensa.
Preparando mísiles de Roosevelt.
Mísiles fóra. Impacto en sete segundos.
Cinco, catro, tres,
dous, preparados para o impacto.
Listo. Preparade os mísiles estándar.
Señor, os americanos interceptaron o mísil.
Este primeiro era para acabar coas súas defensas.
Non poderán facer nada contra o segundo.
Quere empezar unha guerra?
Quere.
Canto tardaremos en contraatacar?
- Recargaremos en catro minutos. - Moi tarde.
Catro mísiles! Activando.
Oficial, cubrimos o sector 1251.
Capitán, este é o momento.
O seu instinto dille que combata
e o capitán do Afouto sábeo.
Se segue adiante, fará xusto o que eles queren.
Tenente,
proporcionoulle toda a información posible ao seu superior.
E tívena en consideración.
Se non ten nada máis, non serve de nada.
Agora aparte.
Si, señor.
-É un acto de guerra, señor. - Podemos acabar con ese navío.
Iso é xusto o que queren.
Señor presidente, quere que o informemos.
Este ataque non é cousa do presidente ruso.
É un acto rebelde, unha trampa.
Aborte a secuencia.
Non abortaremos.
É unha orde ilegal. Non o escoite.
Non ten autoridade.
Xurei que protexería a patria.
Todos o fixemos.
O motín castígase coa morte.
E tamén a traizón.
E aquí estamos outra vez.
Preparándonos para cometer un acto diabólico
no nome da xustiza.
Non hai tempo. Preparados para atacar.
Non o faga.
Se non disparamos en 30 segundos, xa non poderemos facelo.
Os dous sabemos que empeza cun mísil
e nunca queda aí.
Vai sacrificar a súa vida e a dos mariñeiros deste barco?
Se é para protexer o país, si.
Porque prometín facelo.
Ninguén ten que morrer hoxe.
O capitán queda relegado do mando.
Leve o prisioneiro abaixo.
USS Roosevelt, recíbenme?
Señor, o Afouto na liña 16.
Páseme a chamada.
USS Roosevelt, o capitán Antonov está arrestado.
O segundo oficial ten o mando.
Recíbenme?
Doutor Ryan, recíbesme?
Si, señor.
Alégrame escoitarte, Jack.
Coronal Gocharov,
estamos en guerra?
Iso é decisión vosa.
Señor, chámano desde a Casa Branca.
Recibido.
Pásolle a chamada.
Capitán.
Si, señor.
Síntoo.
Esta pregunta é moi importante.
Señor?
Cre que ese navío segue sendo unha ameaza?
Estannos atacando?
Non, señor.
Creo que o capitán do Afouto xa non está ao mando do navío.
E agora que?
É o seu barco, capitán?
Novo rumbo.
Imos para a casa.
Señor, o Afouto estase afastando.
Desactivando.
Presidente.
Pode marchar.
E o señor Petrov?
Relegado do seu posto.
A paz entre as nosas nacións é fráxil.
Para mantela, diremos que vostede nunca estivo aquí.
Entendido?
Esta xa non é a primeira vez que non estiven en Moscova.
Vémonos.
Señora presidenta. Se algunha vez me necesita,
chámeme.
Espero non necesitalo.
Ofrecécheslle os teus servizos?
Non o podo crer.
Podemos volver xa?
Equivoqueime con Miller.
Pero aprendo dos erros.
Parabéns, directora Wright.
Grazas, señor presidente.
Señor, chámao o presidente Surikov.
UNHA SEMANA DESPOIS MOSCOVA, RUSIA
Non te preocupes.
Non cho poñerei difícil.
Jack,
fixemos o noso traballo, e fixémolo ben.
Pasáronnos o legado.
E vai continuar con ou sen nós.
Pero sempre seremos mellores cás institucións que servimos.
E iso é o que importa, no momento importante.
Na nosa profesión, non hai heroes.
Pero, ás veces, hai xente boa.
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA
Xente que actúa correctamente.
Non só fai o que se lle di.
Non sempre vivín con honor.
Pero pode que fixera abondo para morrer con el.
Espero que ti tamén.
EN HONOR AOS QUE DERON A SÚA VIDA SERVINDO O SEU PAÍS.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo: Abraham Díaz López