JACK RYAN DE TOM CLANCY
COMPLEXO DO KREMLIN MOSCOVA, RUSIA
- ...moi importante, non cre? - El non.
- Se me disculpa, ministro Petrov. - Señores.
Intenta sacarme do medio, Alexei?
Estas son mensaxes
entre Jack Ryan e o seu home, Konstantin.
Pediume que fose a por Jack Ryan e mandoume con este traidor.
O seu asasino era axente dobre.
Entón vostede que é?
Onde está?
Podrecendo.
Enganoume, Alexei?
Recórdolle que son o ministro de defensa.
Sabe cantos ministros desaparecen no medio da noite?
Sabe cantas veces foi a miña cara o último que viron?
Jack Ryan non apareceu en Viena
e o seu recadeiro non conseguiu eliminarme.
Eliminalo?
Por que o ía facer?
Porque sei o que está a facer.
Resucitou Sokol.
Sinceramente...
Non sabía que Konstantin traballaba nos dous bandos.
Ese é o seu problema, ministro Petrov.
Ou enviouno outra persoa?
Igual hai alguén que manexa todo isto.
Marioneta?
Descubrirei o que pasou con Konstantin.
Iso é o que quere?
Dicirlles aos seus superiores que ten un traidor?
E que van facer? Eu sei ben o que faría.
Si, ten razón.
Un bo consello, Alexei.
Un home de poder non pode confiar en ninguén.
Todos os outros necesitan aliados.
BUDAPEST, HUNGRÍA
E iso funciona?
Seguramente non.
Pero sentoume ben.
Estás ben?
Si. Intento procesar o de que me acusen de traizón.
Unha das razóns polas que marchei.
Sen política, sen burocracia. Fas o traballo e pagan.
- Se son uns mamalóns, despídelos. - Si. Ou intentan matarte.
Iso tamén.
Confías en Luka Gocharov?
Creo o que me dixo de Zubkov.
Este tipo non perderá unha venda de uranio.
- Ti deberías sabelo. - Non me xulgues.
Vivo noutro mundo. Os clientes así son parte do traballo.
Ai, si?
Jack, Zubkov non é un novato.
Está obsesionado coa seguridade. A súa casa parece unha fortaleza.
Non o acusaron de crime ningún en Budapest.
Non hai tratado de extradición cos países nos que está acusado.
- Espera. Sabe que eras da CIA? - Si. Iso vende moito.
Poñémolo na web e todo.
Parece que tes moita información sobre el.
Queres que infrinxa a miña ética profesional?
E dende cando a tes?
Rami virá ata aquí e diranos o que ten.
E pode atopar clientes, asociados, enderezos?
Era do Mossad.
Pode atopar de todo sobre calquera persoa.
Xenial.
Zubkov vaise asustar cando empecemos a meternos con el.
Iso espero.
PISO FRANCO MOGYORÓD, HUNGRÍA
Rami, ensínallo.
Zubkov ten moi boa relación coa policía.
Déixano tranquilo ata que el os chama.
- E cando pasa iso? - Nunca.
Nin festas nin estraños na casa.
As reunións cos clientes son en público, en bos restaurantes.
Porque teñen moita seguridade.
Non lle gusta viaxar. Se queres coñecelo, será aquí.
En Budapest.
Excepto os xefes militares iraquís ou os sirios.
Por eles vai ata Dubai.
Pero calquera outra persoa ten que vir ata aquí.
Que carallo pasou en Austria?
EMBAIXADA DOS EUA ROMA, ITALIA
- Ryan non estaba no tren. - Si, xa o sei.
Mellor dito: que era o que sabías? Cando o soubeches?
E por que estabas alí?
Ryan é un axente da CIA. Se o van acusar de espionaxe
nin vostede nin eu queremos que sexa o NSD.
Non estaba nunha operación da CIA cando disparou en Atenas.
Non estaría mal que o fose. Os puntos de vista cambian.
Tiveches contacto con Ryan en Austria?
Por iso chamo. Jack contactou comigo.
Di que hai unha facción rebelde fóra do goberno de Rusia
que está intentando que Rusia e a OTAN comecen unha guerra.
Entón todo o que parece ruso non o é?
Coñece a teoría das pequenas guerras?
- Coñezo. -Segundo a súa fonte,
estas provocacións, coma o asasinato de Popov,
serven para crear tensións entre a OTAN e Rusia.
O punto crítico vai ser o uso do dispositivo Sokol.
Parece máis ben unha teoría.
Segundo as fontes, xa se está a levar uranio para Sokol
-e que o proporcionou Levan Zubkov. - Cal é a fonte? Sinais? Escoitas?
Humana.
Luka Gocharov.
Manda carallo.
- Sei que é complicado. -"Complicado"? É moi sinxelo.
A fonte de Jack é un veterano do SVR experto en desinformación.
- Non che parece evidente? - Non. Ryan é moi bo analista.
Que se deixou enganar por un ruso experto en espionaxe.
Imaxine que ten razón. Teriamos a Luka Gocharov.
Non teño tempo para imaxinar.
Axente Wright, respecto moito o teu traballo e experiencia,
pero isto é demasiado.
Quero que deteñades a Jack Ryan inmediatamente.
Se non, sacareite de aí e enviarei a alguén que poida facelo.
Si, señor.
CIA
Como chegamos ata el?
Non podemos. Só hai unha forma. Se Zubkov me necesita, chámame.
-É un maníaco do control. - Entón faremos que te necesite.
Ataquémolo
ata que veña buscarte para que o protexas.
Hai que pasar por Georges.
- Georges? - A súa man dereita.
Só confía nel.
- Busca o teléfono. - Vale.
Que é iso?
Zubkov e Gorges quedaron con Ian Van Der Waal.
Un do mercado negro.
Cando quedaron?
Ás 13:00, restaurante Felix.
Pois xa non.
Bo traballo.
Señor Zubkov.
Eu non respondería.
Todo ben?
Coñézoo?
Non é necesario. Vostede, non obstante,
tiña unha reunión con Levan Zubkov no restaurante Felix,
pero houbo cambio de plans.
É vostede da CIA?
Traizoaron a Zubkov.
Desde dentro.
Vano acusar de proporcionar axuda material a terroristas, sección 2339.
A calquera que teña negocios con el
incautaránselle os bens, os seus negocios pecharán
e tamén o acusarán de axudar a terroristas.
Ou pode devolverlle a chamada.
E por que me fai un favor así?
O seu negocio case non se mantén.
Non podería resistir algo así.
E pensamos que no canto de envialo a prisión,
podiámolo avisar.
Entón, amigo, pódeme dicir cando vai acontencer todo isto?
Sabe que? Non podo, Ian. Pero direille unha cousa.
Se fose vostede, liscaba xa de Budapest.
Non podemos vernos. Parece que o negocio non é seguro.
Merda.
Parece que recibiu a mensaxe.
E que tal?
Non parece contento.
Teremos que pospoñelo.
Nada contento.
PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Merda.
O xeneral deu unhas ordes.
Acabouse Sokol.
Hai que pechalo.
Desculpe, señor. Quere dicir que...
Sabes o que quere dicir.
Por completo, sarxento Lebedev.
Veña!
Vamos!
- Isto non está ben. - Nós non decidimos.
Este proxecto é a única forma de salvar a Unión.
Somos soldados. Estas son as ordes. Este é o traballo.
- Non o farei. - Non sexas parvo, Lebedev.
- Déronche unha orde directa. - Non formarei parte disto.
Desobeder ao xeneral é traizón.
Aquí non hai inimigos.
Só rusos.
Os traidores de verdade están en Moscova.
Covardes.
Algún problema, Antonov?
Non, señor.
Georges.
- Que carallo! - Quero que veñas connosco.
- Quero un avogado. - Cres que son policía?
Estás de broma?
Deus!
Colle o seu bolso.
Meu Deus.
Aí está.
Que ben.
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Radek aínda parece sospeitoso. É iso?
Si.
Así que agora sospeito do home que me protexe.
Non vai ser tan parvo como para atacala.
Os xefes de Estado tamén son vulnerables.
Sabía que Radek estivo na Universidade de Defensa?
Foi antes de coñecelo.
Pero xa hai que se coñecen, non si?
Non moito.
Hai tres ou catro anos. Cando me presentei como candidata
proporcionáronme seguridade.
- Quen a proporciona? - Os servizos de seguridade.
Eu escollo o equipo.
Radek foi un heroe.
Afganistán.
Sobreviviu a un terrible ataque. Salvou os seus homes.
Obtivo a Cruz de Defensa do Estado. É de fiar.
Máis ben "era".
Agora mesmo non ten razóns para pensar que é unha ameaza.
Pero se o apremamos, marchará
e non poderemos saber con quen traballa.
Que os da embaixada dos EUA se manteñan lonxe hoxe.
Que quede claro que os mísiles están no territorio
porque eu quixen, non pola presión da OTAN.
Vostede tamén. Prefiro que non me vexan cos da CIA.
Xa asume que todos saben para quen traballo.
Están preparados.
Moitas grazas polo seu tempo.
Intentarei que a embaixadora manteña a distancia.
- Grazas. - Señora presidenta.
COMPLEXO DO KREMLIN MOSCOVA, RUSIA
Confirmouse que son lanzamísiles Patriot.
É unha advertencia.
É unha invasión.
Con eles poden alcanzar as nosas tropas na fronteira de Eslovaquia.
Non parece cousa da presidenta Kovac. Xa rexeitou armas da OTAN antes.
Iso foi antes de que asasinasen o meu predecesor.
Que pensa o SVR?
Despois do asasinato do ministro Popov,
rexurdiu un sentimento a favor dos rusos
na República Checa.
E que pensa da presidenta Kovac?
Inflúen moito nela os de Occidente,
sobre todo América.
James Greer, xefe da CIA en Rusia, estivo en Praga.
Vense con regularidade.
Polo que sei, é bastante encantador e persuasivo.
Eu penso que usan a Kovac e a República Checa
como campo de probas para unha guerra máis grande.
Podemos desprazar unha serie de mísiles S-400 dende Crimea
ata a fronteira eslovaca.
Os S-400 son mellores que os da OTAN. Teñen máis alcance.
Demostraremos que a súa forza non serve para nada.
E poderemos alcanzar as bases aéreas checas.
Unha vantaxe estratéxica, si.
Adiante, metede ruído. Que os radares americanos
vexan o que está a pasar.
Si, señor.
Señor presidente?
Sorpréndeme non ver o xefe do Estado Maior.
Estaba esperando por el.
Eu tamén.
Parece ser que Mikhail non está ben.
Nada.
Pois mira outra vez!
Levanta a camiseta.
- Señor? - Faino. Levántaa.
Dá a volta.
Tirade os vosos teléfonos. Cambiade os móbiles e os números.
Cada semana. Varridos aquí e na casa pola mañá.
- Ninguén entra nin sae sen que o saibamos. - Si.
Quero a Georges e a Mariana na casa...
De quen é isto?
De Georges.
Si?
Ola, quen é? Quen é?
Ola? Quen es?
Que tal vai?
Está preparado.
Buscade a Georges!
Ola, Georges.
É hora de falar do teu futuro.
Ti xa es can vello, Mikhail. Non te insultarei e direiche a verdade.
Non sei que está pasando.
E eu pensando que ti tampouco ías mentir.
A Alexei Petrov téñeno os do SVR. Está dando nomes, entre eles o teu.
Esta é a túa confesión.
Cando a asines, dáme o nome dos demais
e irás para Carelia.
Uns tres anos. Non vai ser agradable.
Pero estarás vivo.
Non sei nada.
Non os coñezo.
Só o ministro Petrov.
Tiña que contarlle todo o que dixera ou fixese o presidente Surikov.
- A quen visitaba. - Entón admítelo.
Espiaches o noso presidente.
Si.
E a República Checa? Que está a pasar alí?
Quen ordenou que matasen o ministro Popov?
Non o sei.
Prométocho.
Alexei vai dar o nome dos demais.
Estaría ben que corroborases eses nomes.
Só tiña contacto con Alexei Petrov. Con ninguén máis.
Escoitei que falaba de Sarhan Lychkin.
Con quen?
Non o sei.
Falaba por teléfono. Non sei con quen.
Tes que crerme.
Alexei tiña moito coidado. Só escoitei anacos.
Anacos? Poden salvarche a vida.
Escoitei falar
de algo chamado "Bésta".
Non sei o que é.
Prométocho.
Isto xa chega.
Tes que entendelo. Mira ao teu redor.
Este é un país de prostitutas, criminais e burócratas.
Só quería un país do que sentirme orgulloso.
En vez de facer que o teu país se sentise orgulloso de ti.
- Non, non o entendo. - Non!
Sinto presentarme así, pero gustoume a conversa da outra noite
e pensei que podiamos seguir e beber un pouco de slivovitz.
Foi unha conversa breve.
Por iso quero que falemos en profundidade.
Sen que estea Alena.
Por favor, pase.
Por favor.
- Quere un pouco de Moskovskaya? - Non, grazas.
- Demasiado picante? - Son de Luisiana.
Nada é demasiado picante.
Luisiana é unha colonia francesa, non si?
Era, hai moito tempo.
Nunca se deixa de ser unha colonia.
Grazas polo regalo, pero mellor bebemos vodka.
Xa me parecía que o seu acento non era checo.
Si, son ruso.
Falao moi ben.
Pasei tempo en Moscova.
Estou seguro.
Coñece a Aliá de 1970?
- Si. - Miña nai era xudía.
No canto de emigrar a Israel, veu para Checoslovaquia.
Creo que non era moi devota.
Creo que só quería saír de Rusia.
Eran tempos difíciles.
Estou seguro.
Pero parece que lle vai ben.
Agora estamos os dous exiliados na República Checa, non si?
Vaia historia.
Estar exiliado
non só significa estar lonxe da casa.
Siginifica que xa non tes casa á que volver.
Entón, de que quere falar comigo a CIA?
Ola, son Georges. Agora non podo responder.
Deixa unha mensaxe despois do sinal e chamareite o antes posible.
- Onde está Georges? - Christof e Noah estano buscando.
Non hai moitos sitios onde poida estar. Atopádeo xa!
- Hai algo? - Nada.
Non pasou pola aduana nin colleu un avión privado.
O que quere dicir
que está nunha embaixada coa Interpol, contando historias.
Merda!
Que carallo?
Seguro que agora se motiva.
Hai unha bomba na mochila. Correde!
Sae! Fóra!
Non...
Ola?
- Son Mike. -Son Zubkov.
Necesito esa extracción! Agora mesmo!
Ben. Onde estás?
- En Budapest. - Temos un piso franco aí.
- Podemos vernos nunhas horas. - Vale.
Enviareiche o número de conta. Envía 100 000 dólares.
Quita a SIM e tira o teléfono. Non fales con ninguén.
- Se non estou alí, espérame. -Entendido. Ben.
Ve o que lle digo? Creo que pasa algo con Radek.
E el está sempre coa súa filla.
Igual está en perigo.
Estou seguro de que non traballa só.
E eu pregúntome...
Como era el na Universidade de Defensa?
Deu clases alí, non si?
Dei, si.
Radek sempre estivo en contra de Rusia.
Perdeu familiares na Primavera de Praga.
Pero aprendeu ruso.
Para algúns é máis fácil có francés ou có inglés.
Quería aprobar o exame da OTAN.
Paseino moi ben.
E eu tamén.
Polas horas de vida, que son as que nos afastan da morte.
Non é boa idea que falemos por teléfono.
É moito peor que non me respondas.
Sobre todo hoxe.
Xa chegou?
Non o sei.
- Que? -Non me dixeron nada.
Nin Zubkov nin a central nin Mikhail.
-Pode que o atrapasen. - Cala. Zubkov é de fiar.
Impórtame unha merda Mikhail. El non sabe nada.
Non te poñas nervioso, Alexei. Agora non é o momento.
É moi fácil falar. Estás lonxe do perigo.
Vivo en perigo desde antes de que ti naceras.
Non creas que estás por riba disto. Ou que podes abandonar.
Esa entrega cámbiao todo.
Alexei, sen o uranio non temos nada.
Seino. Nochinov está alí.
- Chamarame en canto chegue. - Enviaches a Nochinov?
- Podo mandar a outro. -Confías nel?
- Non confío en ninguén. -Ben.
Vas aprendendo.
Fai o que teñas que facer, manteno lonxe de min
- e avísame cando chegue. - Fareino.
PISO FRANCO MOGYORÓD, HUNGRÍA
- Quen cres que te persegue? - Non o sei.
Pensei que podía ser a Interpol, o NPS, a CIA ou eu que sei.
Igual un cliente. Alguén cabreado.
Dareiche unha nova identidade.
Mañá a estas horas estarás camiño a Guinea-Bissau.
Merda. Se é quen eu penso, agochareime toda a vida.
Grazas, Mike.
Es home morto.
Non o creo.
Senta.
Es parvo de carallo, Mike.
Georges nin sequera sabe nada.
Pero Alexei Petrov si.
Sabes quen son?
Nin idea.
Seguro que adiviñas para quen traballo.
Alexei falou.
Acusábano de terrorismo e traizón.
Entre unha execución e o campo de traballo,
preferiu vir xunta nós.
E deunos unha lista de todas as persoas coas que traballaba.
Ti o primeiro.
Ao vender uranio estás fodido en calquera país.
Non coñezo a Petrov, só o que lin nos periódicos.
Uranio.
Non tendes probas.
Creo que non entendes a situación. Non preciso probas.
Cres que ao teu amigo da policía lle interesará saber
que estabas apoiando o terrorismo?
- De que carallo falas? - Non llo dixeches?
A conta á que fixeches a transferencia, non é unha conta Aegir.
Está ligada ao Estado Islámico. Vixíana en todos os países.
Tamén en Hungría.
Fillo de puta.
Fillo de puta!
Levan, só tes unha forma de saír disto. Danos a localización da entrega.
Que te fodan.
Escóitame.
Todo o que coñecías ata hoxe, xa non existe.
Pero tes unha forma de saír.
Matoksa.
Matoksa?
Si, Matoksa. Rusia!
Dime que non me equivoquei contigo, Jack.
O uranio vai de camiño a Rusia. Un sitio chamado Matoksa.
Xesús!
-Se isto é certo... -É certo. Confirmouno Zubkov.
El e o seu asociado son informantes.
Como?
Parece que Levan se asustou. Veno ver ti mesmo.
Están comigo en Budapest.
Wright, pase o que pase, teño que formar parte disto.
Non tes dereito a pedir favores.
Non arriscarei a miña carreira nin a miña conciencia.
Sen nós, non tes nada que facer.
Só che pido que fagas o correcto.
Está ben, Jack.
Pero pedireiche a ti o mesmo.
Son ben feos, non si?
E necesarios.
Estás facendo o correcto.
Tomamos decisións difíciles e igual non vemos os resultados.
Por iso son difíciles.
Señora presidenta.
Grazas polo seu servizo, capitán Seifert.
- Coma o poeta. - Xusto, señora presidenta.
É o bo de ser checos.
Os soldados poden ser poetas. Os poetas, presidentes.
- Non hai límites. - Non, señora.
Podemos ter vixiada a presidenta Kovac? Pero que sexa discretamente.
Algo que teña que saber?
Aínda non.
Grazas por vir.
- Capitán, moitas grazas. - De nada.
Grazas.
Deséxolle o mellor.
Ola, meu ben.
-Estiveron aquí. - Que?
-Quen? - CIA, IS.
Non sei, pero eran profesionais.
Revisaron todo.
- Todo vai saír ben. -Non tal.
Xa coñeces ao vello Petr. Sempre cobre o seu rastro.
Se pensa que andan detrás de ti, que vai pasar?
Leva a Marika. Saíde da cidade. Xa sabes onde tendes que ir.
-E ti? - Irei en canto poida.
Está ben. Ten coidado.
- Ti tamén. Quérote. -Quérote.
- Presidenta. - Grazas.
- Temos que marchar. - Grazas a todos.
- Que pasou? - Problema de seguridade.
Nada grave, pero temos que marchar.
- Xa estamos? - Levareina eu.
Alta seguridade. Protocolo A.
- Por que botaches a Erik? - Erik pode ser un risco.
Intentamos poñernos a salvo.
Por favor, non se alarme. Todo se amañará axiña.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo Abraham Díaz López