JACK RYAN DE TOM CLANCY
VIENA, AUSTRIA
De acordo. Vai subir agora.
O teu amigo perdeu a práctica. Descubrino oito rúas atrás.
- Tes présa. - A operación fallou.
Non es o único que quedou sen protección.
- Necesito axuda. - Xa che contei todo.
Pois está claro que che mentiron.
Non é o seu estilo.
- Tes que conseguir unha reunión. - Non podo.
Zoya...
Se Sokol é real, vai morrer moita xente.
Poderás vivir con iso sabendo que o puideches parar?
Conseguirei unha reunión, pero só cando estea fóra de Viena.
Grazas.
Jack...
Sorte.
Veña, superespía.
- Conseguirá a reunión? - Iso dixo.
Pódesme dicir por que confías nela?
Porque non ten motivos para mentir.
Sei que di a verdade.
Ai, si? Ben.
- Paréceme demasiado arriscado. - Sabes que?
Parece ser que non teño moitas máis opcións.
Escóitame.
Vas cruzar unha liña e xa non haberá volta atrás.
Porque intento facer o correcto. O proxecto Sokol é real.
E eu créote.
Pero tamén creo que non es o único que o pode parar.
A quen queres que chame? A Miller?
É imbécil. Só quere salvarse el.
Wright. É dura, pero é xusta.
Só pensa na política, coma o resto.
E sabes que? Xa tomou a súa decisión.
E Greer?
Non podo poñelo outra vez en perigo. Nin a ti tampouco.
Así que se queres liscar, entendereino.
- Pensáchelo ben? - Si.
Está ben. Conta comigo.
- Espero que non morramos. - E eu.
EMBAIXADA DOS ESTADOS UNIDOS ROMA, ITALIA
JACK RYAN AXENTE
Equipo extraterritorial do FBI. Só veñen por Ryan.
O NSD dirixe a operación.
- Quen é o responsable? - Chámase Harris.
Agradeceríalles que non destrozasen a oficina.
Volveremos colocar todo. Temos unha orde de arresto
contra Jack Ryan por violar a Lei de Espionaxe.
Jack Ryan é moitas cousas, pero non é un traidor.
Non é cousa miña. Decidirao o director de intelixencia nacional.
Temos un axente insurrecto solto
e ten información moi valiosa para outras organizacións.
Atoparémolo.
Temos que limitarlles o acceso. Busca a Zoya Ivanova.
Coñece a fonte de Jack.
- Irá buscala. - Entendido.
PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Como está a situación política?
O NSD busca a Jack. O FBI ten unha orde de arresto.
- De que o acusan? - Lei de Espionaxe.
Manda carallo.
- Cren que é un traidor? - Nin sequera me informaron.
Non es o único coa corda ao pescozo.
Farei por atopar a Jack antes ca eles.
Falaches con Kovac?
Aínda non. Non é cousa nosa meternos nos asuntos da OTAN.
Non podemos obrigala, pero si presentar probas.
Razoa con ela, trae boas novas.
Coñeces ben Rusia, podes darlle consellos.
Estivestes xuntos na IS.
-Escoitarate. - Xa veremos.
MOSCOVA, RUSIA
Capitán.
As miñas condolencias.
Sei que eran amigos.
Tiña moi poucos.
Igual ca vostede.
Dixéronme que rexeitou outra vez o posto de almirante.
Que vou facer detrás dunha mesa?
O vello e o mar.
Síntoo moito.
O seu home era moi bo.
Grazas por vir.
Se precisa algo, Natalya, que saiba que sempre estarei aquí.
Atope a quen o fixo.
Dmitry non descansará ata que o faga.
E eu tampouco.
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Xa está aquí?
Puido informarme desta visita con antelación.
El sempre foi moi directo comigo, algo que ultimamente non vexo moito.
É da CIA. Só se achegan se queren algo a cambio.
Sei como funciona a CIA, Radek. El non é así.
Señora presidenta.
Señor Greer.
Radek Breza, xefe de seguridade. El é James Greer.
Por que non imos dar un paseo?
Xa sabemos que non é unha visita de cortesía.
Tamén sabemos que vixiamos o goberno ruso
e eles a nós.
A NSA ten as transcricións das chamadas de Dmitry Popov.
Eran conversas co presidente Surikov
e aconselláballe non distanciarse deste país
ao avanzar cara a Europa Oriental.
- Pero Dmitry era un radical. - Non, aparentaba selo.
Así gardaba as aparencias diante dos máis conservadores do partido.
Pero vostede e el sempre pensaron igual.
Pode que por iso o mataran.
O novo ministro de defensa xa é outro conto.
Rexeitou todo o que acordara con Dmitry.
E moveu as tropas rusas en Ucraína.
Cara a onde?
Cara á fronteira con Eslovaquia.
Quería que o soubese
porque se actúa agora, podemos levar os mísiles da OTAN
e forzar a retirada.
Os nosos países comparten información.
Por que non me informaron antes?
Pensei que non tratarían os aliados igual cós inimigos.
Esquecín que a CIA xoga a ser Deus.
Dígollo como amigo.
- E quere que confíe en vostede. - Non, pero espero que o faga.
Sei que todos a están a apremar.
Tamén sei que non a poden forzar.
Só lle estou dando información.
A decisión ten que tomala vostede.
BOHEMIA, REPÚBLICA CHECA
Ai, señor.
Sabes canto me custou este coche?
Sabías que viñas cazar. Onde pensaches que ía ser?
- En Mónaco? - Pensei que estaría asfaltado.
Desculpen, señor Zubkov, señor Lychkin,
por esta localización remota,
pero xa quedan poucos sitios onde poder cazar lobos.
Benvidos.
Veñan.
Novak, as bolsas.
Xa temos o aparello que acordaramos e xa o están trasladando.
Moi ben.
E o prezo?
20 millóns.
Isto daralle acceso a unha conta segura cos cartos.
Metade agora, metade despois.
Pero antes de completar a transacción,
hai que falar dos erros que se cometeron.
Primeiro, o problema do axente da CIA.
Xa nos encargamos diso.
Segundo,
a súa filla.
Parece que a súa influencia non é tan grande como dixo.
Non me gusta dicir isto,
pero non son o único
que pensa que chegou a hora dun cambio.
Sarhan.
Tranquilo, Levan.
Os cartos de Sarhan foron fundamentais.
Ten dereito a estar preocupado.
E ten razón, houbo contratempos.
Pero está todo amañado.
Teñen a miña palabra.
Todo segue o seu curso.
Espero que iso alivie os seus medos.
Por agora.
Ben.
Agora centrémonos no que viñemos facer.
- Que tes? - Aeroporto de Viena, hoxe pola mañá.
Chegou ás 6:00.
Ben. Se a atopaches ti, seguro que Jack tamén.
- Pensa que el está alí? - Iso espero.
- Axudareille a atopalo. - Nin de broma.
Traballou aquí 10 meses. Isto tamén me afecta.
- Ten boa información? - Mellor cá súa.
Está en Viena.
Se quere collelo, hai que ir xa.
Que pasa coa investigación de Popov?
Rastrexamos os cartos da conta do asasino.
Pasou por moitos bancos privados. Aínda non sabemos seguro cal é a fonte.
Pero pensas que son os rusos.
Todo indica que é unha das súas operacións.
- Teño que revisar os vídeos. - Claro.
- Direillo a un dos analistas. - Desculpa.
- Hai novidades. - Dime.
- E o noso trato? -Podo poñerte nun GS-13.
Xa é un bo aumento.
- Cren que Jack está en Viena. - Viena?
Como foi de Atenas a...
Merda.
- Chegas tarde. - Estaba comprando.
- Hai algo que non encaixa. - O que?
Popov era o conselleiro de Surikov. Pode que fose un tipo duro,
pero nunca consentiría unha guerra nuclear. Mira isto.
En 1986, ofreceuse voluntario para ser liquidador en Chernóbil.
Ofreceuse para desactivar o reactor despois da fusión nuclear?
Iso non é todo. Unha das súas primeiras accións como ministro:
impulsar o tratado nuclear entre os EUA e Rusia.
Sempre estivo en contra da opción nuclear.
Mágoa que morrerra.
Ou oportuno.
Que queres dicir?
Quen se beneficia disto todo?
O novo ministro?
Cres que acabou co seu predecesor?
Só digo que é moi bo momento para ter a atención de Surikov.
November.
Que tal Viena?
Como tes o meu número de teléfono?
- Pásame con el. -Espera.
-Ola. - Alégrame escoitarte.
- Grazas polo de Tony. -Estás vivo, non si?
Estás con Wright?
Sabía que che axudaba e botoume. Estou en Praga
investigando o asasinato.
Non podo imaxinar o que che está a pasar pola cabeza.
Igual non sabes en quen confiar.
Así que vouche dicir isto e ti fai o que queiras.
O NSD enviou axentes do FBI a Viena para arrestarte.
Por que motivo?
Traizón.
- Wright quere chegar ata o final. -Wright non. Miller.
Nin sequera a informou, pero conseguiu meterse no medio.
Falácheslle de Mike?
Creo que estades ata o pescozo
e que cada día que pasa escavades un burato máis profundo.
Non me respondiches.
- Ti es o traidor. - Moi gracioso.
Escoita, que descubriches sobre Popov?
Nada ten sentido. Non hai nada dos cartos,
nin gravacións do asasino. E desapareceu a testemuña.
Unha pregunta. E se todo estaba planeado?
Isto non parece cousa dos rusos. Deberiamos investigalo.
Fareino. E, Jack,
o ruso que te persegue...
Coñézoo.
É do Grupo Alfa.
Grupo Alfa. Xenial.
Déixote.
É ela.
11:00, vía seis.
Chegou o último convidado.
Sinto chegar tarde.
Podemos falar?
Por Dmitry.
Era un bo home.
Tíñalle moito cariño.
Foi o meu mentor.
- Compartía as nosas crenzas. - Pero non as máis importantes.
Non.
Espero que a súa filla estea ben.
A miña filla non é asunto seu.
Necesitamos os mísiles no territorio checo ou o proxecto fracasará.
Ela sempre tivo moita determinación. É algo que non vai cambiar.
É rusa, aínda que non o saiba.
Meu pai era soldado, un home duro.
Só o vin chorar cando caeu o Muro.
Sabía que todo rematara.
Nunca pensou que a Unión Soviética non tivese culpa,
pero Rusia érao todo para el.
Cando caeu, todo polo que loitara
xa non tiña sentido.
Cando lle preguntei por que choraba, díxome:
"Fomos a nación máis temida do planeta.
Eramos o monstro que os mantiña a todos espertos pola noite".
Agora, facemos guerras dixitais.
Perturbamos e molestamos.
É enxeñoso e rendible, pero unha guerra sen sacrificio non ten sentido.
Sen sacrificio, non temos identidade.
Seremos coma el.
- Por que me di isto? - Para recordarlle o importante que é isto.
Só temos unha oportunidade para volver ser os que eramos antes.
A arrogancia non pode entorpecer o camiño.
Amigos, por favor, collan un vaso.
Cando era cativo non tiñamos xeados nin refrescos.
Tiñamos kvass.
Convideinos como agradecemento.
A nosa causa ten moitos partidarios, pero poucos benfeitores.
Agradézolles a súa xenerosidade.
Como xa din: para navegar ben, necesítanse augas profundas.
Vostede é esa auga profunda, amigo.
Vamos.
Ben, aí. Nivel B.
E o seguinte.
Nivel A.
Vinte e oito.
- Non hai nada do tiroteo? - Non.
Sabían onde estaban as cámaras.
- Ben. Déixame botarlle un ollo. - Está ben.
Estás ben?
Odio as estacións de tren.
Nas películas nunca pasa nada bo nas estacións de tren.
Ben, rapaces. Estou dentro do sistema. Xa vos vexo.
Podo pedirlle un favor?
Podemos entrar no estadio?
Si, esta noite.
Xa o entenderá cando esteamos alí.
Ben. A onde vos envío?
Que tal a Semmering?
Xa o temos.
- Onde é isto? - Estación de Viena, plataforma nove.
Teremos a información cando aterremos.
Non pode falar se lle segues pegando.
Sabes quen son?
Non intentes mentir. O fármaco vai facer efecto.
- Luka Gocharov! - Que che dixo o noso científico?
- Nada! - Quen é a túa fonte?
Non o sei.
Só había auga na xiringa.
Temos moito do que falar, e pouco tempo, se queremos parar Sokol.
- Axente Pavlok. Benvidos a Austria. - Vamos.
Isto non me gusta.
Quedoume claro.
Espérame aquí.
Perdoe por traela aquí.
É posible que me poida axudar con algo.
Vostede dirá.
Con tanta seguridade, Tibor Kasal non puido entrar cunha arma.
- Alguén a puxo dentro. - Ou o tirador xa estaba armado.
- Non foi Kasal? - Non tiña motivos.
Nin os medios para facer algo así.
Déranlle unha descarga antes de morrer. Era só un peón.
En que xogo?
Non o sei. Pero o trato que pensaba facer con Popov
non estaba tan ben visto como pensaba.
Foi alguén de dentro.
Que fago aquí en realidade?
Non había cámaras no segundo piso nin gravacións da zona onde estaba Kasal.
Pero pode que vostede vise algo que non recorda.
Pensei que traela aquí podería axudarlle a recordar.
Está ben.
Se teño que volver a vivilo, fagámolo como é debido.
Que pasou antes do disparo?
Iamos nesta dirección
falando.
Incluso os de seguridade se sorprenderon do ben que...
Que?
Non.
Radek non estaba aquí cando foi o disparo.
Foi un caos. Había xogadores por todas partes,
todos intentaban protexernos, pero...
Radek tivo que marchar antes do disparo.
Sabía exactamente a onde ía.
Pensa que está metido nisto? Non pode ser.
Revisei os vídeos de seguridade. Non estaba aquí cando dispararon.
Estaba arriba, no lugar perfecto para matar a Kasal.
Somos amigos dende hai anos.
Radek é un patriota. Non puido ser el.
Xa, sei que é difícil,
pero temos que examinar todas as posibilidades.
Especialmente as que temos diante dos ollos.
Veña.
Levamos moito tempo aquí.
Pode que non teñamos sorte.
Unha manda de lobos pode viaxar moitos km para atopar unha presa.
Como di o proverbio: "O lobo aliméntase grazas ás súas patas".
Vou ter sorte.
O lobo é dos poucos trofeos que me quedan por coller.
É unha pena que un animal así acabe nunha parede.
Está cerca.
Pode velo?
Alí.
Non o entendo. Por que intenta axudarlle á CIA?
Digamos que, por unha vez, estamos no mesmo bando.
E por que eu?
Sabía que traballabas con Zoya.
Ela confiou en ti.
Ela era o seu activo.
E mentiu sobre o mísil no barco para que a CIA reaccionase.
Poderiades non facer nada
e a súa información sería igual de importante.
Sokol. Que sabe del?
Foi un terrible accidente.
Non sei máis nada.
Antes de morrer, Yuri dixo que Konstantin era un traidor.
Yuri sabía que non foramos nós.
Non foi Rusia.
- Pero... - Si, rusos.
Unha facción rebelde.
E estou decidido
a desenmascaralos.
Que queren?
Recuperar a Unión Soviética.
Hai un artefacto?
Yuri traballa nel.
Non estaba completo.
Que quere dicir?
Uranio?
Só uns poucos traficantes teñen cantidade abonda.
E o primeiro home da lista é Levan Zubkov.
Quen é ese?
Sábeo o seu amigo.
Zubkov é cliente meu.
Supoño que por iso estamos camiño de Budapest.
E a única razón pola que está vivo.
- Moi amable. - Espere.
Cre que Zubkov traballa coa facción?
Si.
- En que fase están? - Viaxou a Casaquistán hai dous días.
- Terceira vez este mes. - Señor!
Non podo confiar en ninguén. Nin sequera no meu goberno.
E quere que a CIA confíe en min.
Non confiarán?
Jack?
Deixa que adiviñe. Semmering?
Estou dando unha volta. E a túa viaxe?
- Moi bonita. -Xa imaxino.
Tes a un asasino ruso perseguíndote.
- Atopoume. - Matáchelo.
- Eu non. - E logo quen?
Luka Gocharov.
Dime que non é o teu activo.
- Xa sabes o que fixo. -Axudarnos.
Non son os rusos. O novo ministro de defensa
forma parte dunha operación independente do goberno.
Miller non autorizará nada se a información vén de Gocharov.
- Pero non traballo con Miller. - Jack.
Queren unha guerra entre os EUA e Rusia
e, agora mesmo, só nós estamos no medio.
- Non podo... -Tes que confiar en min.
- A onde vai? - O tren era vermello.
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Había unha cámara no aparcadoiro
que gravaba a entrada de vehículos.
Atopamos o coche de Kasal.
Aquí. Ve isto? Kasal non chegou só.
Hai alguén con el no coche.
- Quen é? - Non o sei.
Pero estaba ben planeado e por máis dunha persoa.
Recibín a túa mensaxe. Vin en canto puiden.
James Greer, supoño.
Señor Kovac. Que lle dixo a súa filla?
Só que calumnia o seu home de seguridade.
Meu pai é o conselleiro no que máis confío.
De verdade cre que Radek tivo que ver coa morte de Popov?
Que é parte dunha conspiración?
Si. Si que o creo.
Entón tes poucas opcións, señora presidenta.
Xa está feito.
Díxenlle á OTAN que podían traer os seus mísiles.
Non sei a que xogan os rusos,
pero non deixarei que xoguen con este país.
BUDAPEST, HUNGRÍA
Recordas a liña da que che falaba?
Acabas de cruzala.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo Abraham Díaz López