JACK RYAN DE TOM CLANCY
1969 MATOKSA, URSS
PROHIBIDO. NON PASAR!
Fallou a proba do vehículo de lanzamento.
Pero atopamos o problema. Un simple defecto de fábrica.
Cando substituamos os compoñentes, poderemos seguir co proxecto.
- Canto tempo? - 6 semanas.
Non máis.
Síntoo, señor. Precisamos tempo.
Claro, por suposto. Todo o tempo que necesitedes.
Neste traballo é mellor ser precisos, non si?
O voso goberno está moi orgulloso do traballo que facedes.
Non foi unha tarefa fácil e demostraches que es capaz de facelo.
Grazas a todos.
Vivimos tempos difíciles.
Hai algún problema?
Xa non é coma antes, Luka. O líder da nosa república,
humillado no panorama internacional, cedeu sen protestar.
Perdemos a nosa forza.
Si, señor.
Tes fillos?
Non.
Cando os teñas, entenderalo.
Hai que facer sacrificios ou seremos prescindibles coma eles.
Sokol?
Converteuse nunha ameaza. Demasiado perigoso para que poida seguir.
Encárgaste ti disto, Luka?
Claro, señor.
Yegorov! Lebedev!
Si, señor.
O xeneral deu unhas ordes.
Acabouse Sokol.
Hai que pechalo.
Por completo.
Desculpe, señor. Quere dicir que...
Xa sabes o que quere dicir.
Si, señor.
Por completo, sarxento Lebedev.
Si, señor.
Veña!
Vamos!
Veña!
ACTUALIDADE ROMA, ITALIA
Adiante.
- Está moi lonxe? -A cinco minutos.
Non volvas tarde, meu rei.
Vinte e tres.
O paxaro aterrou. Ten compañía.
MANTEMENTO EN CURSO DESCULPEN AS MOLESTIAS
Ola.
Embaixador, alégrame velo. Moitas grazas por...
Ministra.
Zoya.
Jack.
Investiga o proxecto Sokol, non si?
Si.
Sokol fundouse durante a caída da URSS
para crear unha arma nuclear invisible para calquera radar.
Indetectable.
Xa pode imaxinar a repercusión desa tecnoloxía.
- Querían comezar unha guerra. - Agora o programa activouse de novo.
- Parece que conseguiron crear a arma. - Onde está?
- Só sei que a están trasladando. - De onde saca a información?
Digamos que é alguén coa súa mesma preocupación.
Síntoo moito.
O que?
Para que vos pago? Para que entre calquera mamalón?
Non sabedes nin limpar o cu sós!
Que te botasen fóra era parte do plan?
Era, si. A forma máis rápida.
E que te sacasen a patadas tamén?
Incrible. Vexo que chegaches cedo.
Si, non quería perder isto.
- Que tal foi? - Non moi ben.
- O proxecto está activo? - Peor.
Xa construíron a arma.
Merda.
MOSCOVA, RUSIA
Se a OTAN leva mísiles á República Checa, temos que responder.
É a súa opinión ou a do ministro?
O ministro e eu estamos de acordo.
Vai de camiño a Praga para falar coa presidenta checa. Eu irei con el.
Eses mísiles antiaéreos non son unha grande ameaza.
Non, pero a mensaxe que envían si.
É unha negociación.
A presidenta Kovac quere algo de nós.
Por iso filtrou a información antes do cume.
E que quere?
Vai ter que preguntarlle.
Xogar ao seu xogo? Debiamos enviar tropas
e que os checos vexan que responderemos con forza.
Que sabemos da presidenta Kovac?
É pragmática.
Polo tanto, podemos persuadila.
E que recomenda?
Eu dou información.
Non son político.
Por iso pregunto.
Mantería os inimigos preto.
Será máis fácil cravar o puñal se o precisamos.
PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Que preciso saber de Popov?
É a súa primeira visita desde que vostede é presidenta.
Antes de ser ministro de defensa ruso,
estivo en Ucraína e Afganistán.
- Foi mariscal de Rusia. - Xa sei a súa traxectoria.
Pero como é el?
Un ruso da vella escola.
Báñase en vodka e é experto chauvinista.
Non se sente cómodo con mulleres poderosas.
Coma todos.
Asegúrate de que haxa prensa no Castelo.
Mladá Fronta, Blesk, Právo. De todos os medios.
Señora, os rusos non queren que haxa prensa.
Moita prensa, David.
Entendido.
Lily...
Radek, alerta, coma sempre.
Si, señor.
Xa podes marchar.
Xa abonda de espreitar.
Pican?
Hoxe non. Saben que teño fame.
Non é coincidencia que Popov veña
cando a OTAN quere enviar mísiles ao noso país.
Os rusos veno coma unha agresión atrevida.
Vin para relaxarme, falar con meu pai, pero non de política.
Non botas a cana se non queres pescar.
Que opina o país sobre a OTAN?
Ten o apoio das cidades e das universidades.
Pero as zonas rurais non se fían.
A metade pensa que a OTAN te engaiolou.
A outra metade, que es unha marioneta dos rusos.
Estás entre dous mundos, Lily.
Estes días con Popov van ser tensos.
Unha misión de alto risco.
Pero unha cousa é certa...
Subestimarante.
Xa conto con iso.
EMBAIXADA DOS ESTADOS UNIDOS ROMA, ITALIA
Bos días.
Unha noite mala?
Pois non, a verdade. Tiven noites peores.
Produtiva. Hai anos que non tiñamos probas tan concretas.
Faleiche do meu primeiro traballo na axencia?
- Non. - Comecei na Dirección de Apoio.
Lía telegramas, enviaba informes de acción,
solicitudes, o que podía.
Parece emocionante.
Así aprendín todo sobre o noso traballo.
Lendo documentación.
Non recibín un informe de acción de onte. Fuches só?
Braden estaba de recoñecemento. Era un sitio público. Fácil.
Moi ben.
Nunca me gustaron os heroes, Jack.
Pensan máis nas súas accións que nas repercusións.
Si, señora.
- Necesito axuda. - Necesitas un teléfono?
Non. Preciso saber que hai nesta tarxeta.
- Pode que unha plataforma Java. - Pode ser.
Parece un GSM. De onde o sacaches?
Dun dos tipos malos.
Xenial.
Ben... É unha aplicación encriptada con redundancia triple...
DESENCRIPTANDO...
...e unha soa fonte de envío.
Noutras palabras...
Outra forma de enviar datos de rastrexo. Cal é a localización?
- Agora mesmo, ningunha. - Que queres dicir?
Na península de Crimea, pero sen punto exacto aínda.
Aínda?
Contáronme que un tipo usou un programa así
para enviar ubicacións de hoteis á moza.
Pero a súa muller era informática. Pillouno.
Quen sexa que está do outro lado
vai enviar un PIN que só esta SIM pode ler?
Xusto.
- Agora necesito un teléfono. - Tes sorte.
- Benvido ao "Mundo dos teléfonos". - Este darame sorte.
Durante a Guerra Fría, un pequeno grupo de extremistas rusos
crearon un plan para manter a URSS.
Chamáronlle o proxecto Sokol.
O nome vén dun xogo de guerra ruso chamado Sem' dney do reki Reyn,
ou Sete días ata o Rin.
O plan baseábase nunha pequena doutrina bélica.
Creas malestar nos teus veciños do Leste
a través de asasinatos e mala información para desestabilizar eses gobernos.
Despois, levas a cabo un ataque nuclear para crear caos
e así poder invadir por terra eses países
coñecidos como o Rin.
Querían manter e estender as fronteiras da URSS.
Tiñan que crear unha arma nuclear que puidesen usar e pasar desapercibida.
Fixérono. Nome: "Sokol" ou Falcón. A tecnoloxía era demasiado avanzada,
non se creou a arma e o proxecto rematou. Ou iso pensabamos.
Ata onte. Confirmáronme que o proxecto Sokol está activo.
Construíron a arma e está en movemento.
- Quen o confirmou? - Zoya Ivanova.
Ministra conselleira da embaixada de Rusia en Roma.
Contactos no SVR. Coñecina cando estiven na estación de Moscova.
Cremos que creou un programa
para localizar o material nuclear
que queren usar no novo mísil Sokol.
Hipótese?
Con sorte, podemos localizar a arma que creen e destruíla.
No peor dos casos, é posible que xa comezasen cos Sete días ata o Rin.
Se é así, comezarán a caer as pezas do dominó,
o que provocará un novo conflito mundial.
De onde sae a información de Zoya?
- Aínda non o sei. - A Zoya entrenárona para seducir homes.
Aínda ten contactos na organización.
Coñécena por todas as mentiras que di.
Pero cando non mente, ten boa información.
O problema é que case sempre mente.
Non, non mente. Ten medo.
Onde está a arma?
No mapa pon Crimea, pero aínda non se sabe a localización exacta.
E cando se saiba?
Cando se saiba,
creo que sería unha irresponsabilidade ignorala.
Que queres dicir?
Que deberiamos enviar un equipo especializado alí de inmediato.
Os EUA non poden achegarse a Crimea.
Os rusos xa reclaman unha agresión da OTAN
e non podemos cometer erros.
Ademais, tes unha hipótese, pero sen probas.
Se obtemos algo concreto da SIM de Zoya, mirarémolo. Se non, esquecerémolo.
Alégrame verte, James.
Vexo que Elizabeth aínda te pon firme.
Creo que é a súa parte favorita do día.
Ten coidado con ela.
Parece boa, pero non te metas con ela.
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Xa que somos todos amigos,
gustaríame saber que pretende facer coa OTAN
e o uso que queren facer do seu país
como unha estación máis para os seus mísiles.
É certo que a OTAN se ofreceu a equipar a nosa base
con mísiles terra-aire.
E estou considerando a oferta.
Unha oferta que rexeitarei, ou posporei,
se o ministro e o seu goberno
aceptan interromper todas as incursións en Ucraína.
Unhas incursións que desestabilizan moito máis unha rexión ca uns mísiles
e que fan que os checos precisemos a protección da OTAN.
Podemos falar a soas?
Claro.
Unha oferta moi atrevida. E en público.
Vaia emboscada.
Crin que hoxe iamos conversar.
A foto faríase no partido de mañá.
Debeume avisar de que habería prensa.
Puido sentar e sorrirlles ás cámaras, pero non quixo.
Teña coidado por onde vai, señora presidenta.
Ben, canto tempo máis vas esperar?
Xa perdín a esperanza.
Non sabe o que perde.
Tíñalle unha sorpresa. Comprei entradas para o partido de Rusia.
Parece que necesitas alguén con quen ir.
- Queres? - Non, ho!
- Nova válvula, novas regras. - Regras. Por iso estás tan ben?
Pois si. Non bebo, non como pan nin lácteos e ata medito.
E como vai iso? Por cada quilo que perdes ganas unha cana?
- Que che dean. - A meditación funciona.
Dáme unha.
Merda.
Pode que nos estea enganando.
Zoya? Non. Para que molestarse tanto?
Deixar en ridículo a axencia. Enviarnos á procura dos biosbardos.
Ou teño razón, e se están a construír unha arma,
merece a pena intentalo, non?
Alégrame que che guste o terreo como axente de campo.
Non. Non acepto este novo Greer, de acordo?
Bota unha ollada, deléitate.
- Queres estar no terreo. - Non.
Iso xa pasou.
Non quero problemas.
- Si. - Sinxelo.
Cómodo no meu despacho ata que me xubile.
Toda a sabedoría vén da memoria.
Citaches a Esquilo?
Porque vou ser honesto contigo.
Non me importa o da dieta ou o de meditar.
Pero se citas filósofos, teño que preocuparme.
Non, non podes brindar con auga.
SEBASTOPOL MAR NEGRO
AXENCIA CENTRAL DE INTELIXENCIA LANGLEY, VIRXINIA
Director Miller, chama a xefa da estación de Roma. Di que é urxente.
Descúlpenme.
Tiña reunión coa NSA.
Xa pode ser importante.
Falamos dunha posible arma nuclear.
Lin o informe. Non leva a ningures.
Escóiteo. Jack.
Comunicáronnos que un cargueiro para transporte refrixerado
saíu onte do porto de Sebastopol, Crimea.
Cremos que na bodega leva material nuclear,
pero teriamos que subir a bordo para confirmalo.
Coa información que recibimos de Zoya Ivanova?
Si.
Os antigos axentes do SVR non son de fiar. Non parece importante.
Investigueino e todo o que nos dixo é certo.
O océano é terreo sen lei e os rusos sábeno.
Se movesen unha arma nuclear,
usar un cargueiro sería o ideal.
Non é moi innovador.
Como nos vería a historia
se sabemos que trasladan unha arma e non facemos nada para impedilo?
Equipo de catro. Grupo especial, encuberto, só recoñecemento.
- Se atopades algo, ocuparase o JSOC. - Si, señor.
Se o vedes, confirmádelo e liscades, Jack.
SEN SINAL
Parece que tes permiso.
USS ROOSEVELT MAR NEGRO
Doutor Ryan, benvido.
Grazas por levarme.
Saberás que esta operación me toca o carallo, verdade?
Seino, si.
Entón levarémonos ben.
O lanzamento é as 20:00 en punto. Despois non terás contacto connosco.
Entendido.
Non se saberá nada disto se non abres a boca.
De que me falas?
Moi ben. Greer dixo que tiñas cabeza.
Non sabía que lle importaba.
Tamén dixo que as túas intuicións o meteron en leas.
Esta operación tamén é así?
Algo parecido.
Sorte, doutor.
Equipo aéreo en espera na popa.
Equipo aéreo en espera a estribor.
- Ola. McAuliffe. - Ryan.
Non levas nada? Ningunha identificación?
- Non, nada. - Veña, alá imos!
Temos vixiado o ministro e os seus.
Popov segue no hotel, pero están preparando o avión.
Parece que vai marchar.
Acurraleino.
Non pode ignorar a oferta que lle fixen.
Pois deixe que marche.
Controlan toda a nosa subministración de enerxía.
Se a cortan,
a República Checa freará en seco.
Enviádelle unha botella de vodka ó seu hotel.
Que sexa da marca Soyuznik.
En ruso significa "aliado".
MAR NEGRO
Veña.
Despexado!
- Buscamos dous díxitos, 6B. - 6B
Atopeino.
Despexado.
- Non disparen! Non disparen! - Xesús...
- Cólleo. - Non disparen.
Xa o teño.
- Son americanos? - Escóitame!
- Quen es? - Yuri Bashkin. Busco asilo nos EUA.
- Que facías aí dentro? - Son científico. Marchei de Rusia...
- Científico? - Si.
- Hai que marchar. - Sokol?
- Si. Axudei a construílo. - Vamos!
Os americanos tiñan que recollerme.
- Hai que liscar xa! - Ide, xa o teño.
Veña.
Adiante!
Vamos!
Último.
Veña.
Está aquí.
Jack, atopaches o paquete?
Ningunha arma.
- O paquete era un home. - Un que?
Chámase Yuri Bashkin,
un científico ruso do actual proxecto Sokol.
Confirmounos que existe unha arma.
- Díxovos a localización? -Non.
Pero dixéronlle
que o recollerían os americanos antes de chegar a Grecia.
Isto confirma a nosa información. Alguén o enviou por algún motivo.
A túa operación converteuse na extracción dun activo ruso.
Non nos darán luz verde para iso.
Se llo pasas a Miller, cancelarao ou diranos que esperemos.
De calquera xeito, perdemos o activo e remata todo.
Enviaremos as coordenadas para deixalo na costa grega.
Esperarán por vós para levarvos a un lugar seguro.
Jack, necesito que sigas os protocolos.
Doutorados en física nuclear
e investigador dun colectivo ruso de enerxía.
Despois fixérono coronel.
Comezaron a preparalo no instituto
para traballar neste programa.
Mellor pedir perdón ca permiso.
- A responsabilidade non é túa. - Veña.
Jack leva unha chama cara un monte de pólvora.
- Necesito saber se é bo para isto. -É o home indicado.
Coñecédesvos, pasastes moitas cousas xuntos.
E?
Na súa orde de traslado non te puxo como referencia. Por que?
Traballastes xuntos en dúas operacións importantes.
Un pouco raro.
O moi cabrón non acepta que fose o seu xefe.
Aínda así, agora atopou algo.
E ti tamén o sabes.
Iso espero.
LEGRENA, GRECIA
- Grazas pola viaxe. - Grazas pola festa.
Chama cando queiras.
Pode que o faga.
- Estes son dos teus? - Si, tranquilo.
- Elias. - Jack.
Vamos.
Espera.
Teño que saber o que sabes.
Por que a túa vida está en perigo?
Fixen moitas preguntas.
Canto tempo levas traballando no Sokol?
Catro anos.
Dixéronme que construïamos unha instalación de enriquecemento.
Pero as miñas tarefas cambiaron.
- Sabes como a van usar? - Non, eu só traballaba coa carga.
Non ten un grande impacto. É pequena, só tres megatóns.
Carallo.
É indetectable?
Yuri, é indetectable?
Parte do equipo traballaba na reflexión e nos infravermellos, si.
Dixeches que facías moitas preguntas. De que tipo?
Coñeces o plan de guerra ruso Sem' dney do reki Reyn?
Sete días, si.
Dese tipo.
Non o entendes. Necesitan moito máis ca iso.
Non falarei ata que teña asilo.
Vamos.
Abaixo!
Yuri, ven!
Listo?
Vamos!
Veña, veña!
Pégate a min.
Vamos!
Corre!
Entra, entra!
- Onde estás? - Están todos mortos!
Todo o equipo.
A onde vou?
Podes ir ata o 524 da rúa Zinosos en Atenas?
Cando chegues, falamos.
Agárrate.
Coidado!
CASTELO DE PRAGA PRAGA, REPÚBLICA CHECA
Grazas polo vodka, boa elección.
- Foi case unha desculpa. - Máis ben unha tregua.
A ver canto dura.
Pode que co partido volva a hostilidade entre nós.
Os checos e os rusos aman o seu país tanto coma os seus equipos.
Igual por iso discutimos.
Quero asegurarme de que pague cando perda.
É moi optimista, pero eses cartos van ser meus.
Moita sorte.
É o aparcamento VIP, xusto aquí.
Bo sitio para aparcar.
- Vese o túnel dos xogadores. - Seino.
- Estás preparado? - Si.
Para ser un país pequeno, ten un bo equipo e seareiros moi entusiastas.
O destino da nosa república é ser un país pequeno e orgulloso
atrapado entre dous grandes poderes.
Si, os americanos.
Sabe? Estiven nas olimpíadas en 1980.
Un cativo afeccionado ao hóckey cheo de vigor patriótico.
Vaia partido.
Pode que sexa nova, pero sei o dese partido e o resultado.
A quen derrotaron os americanos antes de chegar a nós?
Aos checos.
Por iso temos que colaborar.
Decidín levar a súa proposta ante o Kremlin.
Pero non prometo nada.
Grazas.
Tirador!
Quieto!
Baixa a arma!
ATENAS, GRECIA
Merda!
Que? Que pasou?
Son eles?
Agárrate.
Quen te envía?
- Non o podo dicir. - Alguén tiña motivos para enviarte.
Quen?
Quen quere matarte?
- Asilo. - Son o único que tes.
- Sokol. Quen está implicado? - Asilo!
Agárrate!
- Que fas? - Improvisar.
- Yuri, aguanta. - Coidado!
- Sae do coche. - Que?
Fóra do coche.
Veña.
Vamos.
Veña. Amodo.
Amodo, amodo.
Respira. Tes que respirar.
Respira.
Veña.
Correde!
Quen che axudou a saír de Rusia?
Queren saber o que lle contaches.
Fala.
Que che dean, traidor.
Estás sangrando.
Non é miña.
- Como pasou isto? - Para.
Señora presidenta, estamos recibindo chamadas
dos presidentes de Francia, Alemaña, os EUA e do primeiro ministro ruso.
- Ponme con Rusia. - De acordo.
CHAMADA ENTRANTE
É do centro de operacións. É Ryan.
Onde estás?
Perdín a Yuri. Matárono.
Hai algo máis, Jack.
Dmitry Popov está morto.
Que?
O ministro de defensa?
Asasinato.
Nun campo de fútbol checo.
Manda carallo.
Xa comezaron.
Sete días.
O asasinato é a primeira peza do dominó.
A arma do Sokol, a última.
Estás no piso franco?
Non.
Por que?
Que fas, Jack?
Por que non mo dis ti?
Os gregos din que entraches no país ilegalmente
para matar un ruso
e que mataches un dos seus tamén.
Merda.
Buscas un cabeza de turco.
Que queres dicir?
Pregúntalle.
Que carallo fixeches?
Jack, se non volves, repatriarante.
Non te cubrirá a embaixada nin terás inmunidade.
- Estarás só. - Alguén contactou comigo directamente.
Quen o fixo, sabe que teño razón. Se marcho,
perderemos a comunicación e non saberemos nada.
Serei clara. Se marchas, isto vai ser moito peor para ti.
Escóitame, non o fagas.
Isto foi idea de Miller?
El díxomo e eu decidín facelo.
Jack era un recurso, agora é un risco.
Que raios lle dixeches?
"Refúxiate no paraíso".
EN MEMORIA DE MACE NEUFELD
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo Abraham Díaz López