JACK RYAN DE TOM CLANCY
O presidente recibiraa agora.
-Señorita Wright, benvida á á oeste. -Grazas, señor presidente.
O vicepresidente xa me contou o esencial. Quero os detalles.
A MASINT indica que foi unha detonación nuclear
e que o aparello ten o mesmo deseño ca unha arma americana.
Puido ser unha catástrofe,
pero o noso axente conseguiu evitar que houbese vítimas.
Terroristas? Unha nova potencia nuclear?
Segundo sabemos, é un grupo de fanáticos rusos
que crea desinformación para que os EUA e Rusia comecen unha guerra.
Cremos que isto era parte do plan.
-Non foi cousa do Estado? -Non. No grupo responsable disto
estaban Petr Kovac, pai da presidenta checa Alena Kovac,
e Alexei Petrov, o novo ministro de defensa ruso.
Isto é unha teoría ou información concreta?
É a conclusión dos nosos mellores axentes e analistas.
Non creo que o Kremlin saiba que se trata de desinformación.
-Prepáranse para a guerra. -Dixo que isto era parte do seu plan.
Os rusos incrementaron as defensas e están preparados.
-O grupo utilizarao no seu favor. -Temos que activar a defensa de nivel 2.
E fariámoslles un favor.
Os nosos en Moscova traballan cun informante da intelixencia rusa
para desacreditar o ministro Petrov e parar o Kremlin.
Avíseme cando teñan algo concreto.
Mentres, temos que buscar opcións máis directas.
-Claro, señor. -Grazas, señorita Wright.
Grazas, señor presidente.
PONTE BOLSHOY MOSKVORETSKY MOSCOVA, RUSIA
Por que cres que Alexei vai confesar?
Agora mesmo pensa que é intocable.
Pero a marioneta non pode pechar o bico diante miña.
Que alcance tes?
Ata 200 metros. Cando chegue, intente estar preto da ponte.
Bo alcance. Tecnoloxía americana?
Australiana, en realidade, pero noto o seu desprezo.
Chegou alguén, pero non é Alexei.
Vou para aí.
Sabes o que me fai graza, Jack?
Por moita información que teñan sobre Rusia,
nunca saberán como funciona Moscova.
Esperaba que viñese o ministro Petrov.
Cambio de plans.
Impórtalles que fume?
GRU, non si?
Cale a boca.
Debe ser novo.
A xente con experiencia non me fala así.
EMBAIXADA DOS EUA MOSCOVA, RUSIA
VOVA LITISHENKO - 52 ANOS SPETSNAZ - RANGO: MAIOR
RETIRADO
-A túa viaxe vai ser curta. -Bótannos fóra?
Non oficialmente, pero mellor non facer plans.
-Que pasou? -Vova Litishenko.
-Cando se retirou? -Non se retirou. Botárono.
-Algunha novidade? -Era dos teus.
Non falaba con ninguén máis.
Din que aínda está en Moscova.
Xa non ten acceso, así que deixámolo estar.
Está ben sabelo.
Outra cousa. A presidenta Kovac vén de viaxe a Moscova.
Si, sei que chegou esta mañá.
Non poñas vixilancia. Encargámonos nós.
Sabes que?
Fixeches unha boa reaparición, Jim.
Veña.
Veña comigo.
Merda!
Canto tempo levas facendo isto?
Cres que vivirás o suficiente para ser bo?
Deixa que adiviñe, acabas de completar o entrenamento.
Sabes que te escollerán a ti para matarme.
Estaría armado.
-Sen micro? -Sen micro.
A Surikov non lle vai gustar.
Cada día impórtame menos o que lle gusta.
Deberías saber que os políticos veñen e van.
Todo cambia axiña.
Surikov cubriute durante moito tempo, pero non es eterno.
Non teño que selo.
Só vivir máis ca ti.
Usar unha montaña para silenciar a explosión. Moi boa.
Eu non estaba alí.
Leváronme xunto de Petr Kovac para me sacrificar, baixo as túas ordes.
Deixei que os vellos pelexasen.
Petr está morto.
Cres que podes chegar a ser coma el?
Igual ca cando mandaches matar a Popov.
Era un inútil.
Un obstáculo.
Pedía que o matasen.
Foi bo para Rusia.
Entón, ti e Petr puidestes amañar as cousas.
Pensabas que ía ser Petr quen saíse vivo desa reunión?
Tanto me daba.
E a el tamén.
Petr non contaba sobrevivir.
E en Čáslav non detivo nada.
Non o creo.
Non importa no que se convertera. Petr era un soldado.
Non lle deixaría "Bésta" a un político coma ti.
Non me importa o que penses.
Usa isto.
Non te preocupes.
Faino.
Vamos.
Moi puntual, Vova.
Se me buscas despois de tanto tempo, será por algo.
Que pasou?
Dixeron que estabas enfermo, que dimitiras.
Non. Tiven que ir a outro sitio.
Nunca dimitiría.
Botaríao de menos.
Queres unha clase de historia?
Sei que é unha boina dos Spetsnaz, pero nunca vin esta cor.
Retiraron o amarelo.
Servizos de xestión de emerxencias, equipos de limpeza.
Accidentes, incendios, fugas químicas.
Moitas veces mesmo aparecían antes dos accidentes.
-Onde están agora? -Licenciados. Fuxidos. Mortos.
Merdas coma a de Chernóbil fodéronos ben.
Algún anda por aí.
Por aí?
-Onde? -Na rede. Crean conflitos.
Se ías para esa unidade, sabías que sería a derradeira.
Estabas fodido.
Pero agora son coma unha milicia.
Coñeces alguén?
Foi antes de que entrase eu, pero somos todos coma irmáns.
Seguro que podo atopalos.
Busco xente deste equipo.
Pode que estivesen en Matoksa.
Mal sitio.
Non os hai desa época.
Pode que un.
Se cadra.
Está ben. Quero unha reunión.
Vale.
Hoxe.
Intentareino.
Está ben, hoxe.
EMBAIXADA CHECA MOSCOVA
Presidenta Kovac, sorprendeume saber que estaba en Moscova.
Temos que falar. En persoa. Hoxe.
Si, penso que podemos aclarar as cousas cunha conversa.
-Terá que vir ata aquí. -Está ben.
Pola tarde. Direille á miña secretaria que o prepare todo.
Xa me tarda.
Dixo que si.
-Está ben? -Estou.
Sabe o que ten que facer?
Que eu viñese a Moscova púxoo alerta.
Farei que se sinta confiado.
Que pense que ten poder sobre min.
Distraereino coa súa grandiosidade.
Non será difícil.
Que se centre en min e ti fas a túa parte.
Pensaches como chegar ata a señora Popova?
Nin idea. Xa se me ocorrerá algo.
A partir de agora estamos no seu terreo.
Desculpe, señor presidente. Todo acontece moi á présa.
Xa o sei, ministro Petrov.
Hai varios F-16 na base aérea de Aviano. Xa están preparados.
O destrutor naval americano está no mar do Norte.
As tropas americanas están na base de Stuttgart.
Todo nas últimas oito horas. Xa activaron a defensa de nivel 3.
En resposta a Povyshennaya.
Temos que enviar Su-57, tropas para Ucraína, para o Báltico...
Para. Nós estamos en Povyshennaya, eles no nivel 3. Estamos iguais.
Non estou de acordo.
Non podemos estar iguais se non estamos nas mesmas condicións.
Señor presidente, mire o que pasou na República Checa.
Non son de fiar.
-A frota do Báltico está preparada? -Está, señor.
Esperan as súas ordes.
Señor, a mariña americana é Goliat e nós somos David.
Pon os Su-57 nas pistas.
-Que os vexan ben. -Si, señor.
Pero non haberá movemento ata que eu o diga.
Grazas a todos.
Un momento.
Perdóeme, señor presidente. Non quería excederme.
Querías tal.
Iso está na natureza dos homes ambiciosos.
Tes que perdoarme ti.
Aínda non me acostumo a traballar contigo.
Dmitry Popov era moi bo amigo.
E aínda choro a súa perda.
Moito.
Enténdoo.
Espero que si.
Podes marchar. Como dixeches, todo acontece á présa.
Os homes de Alexei estarannos buscando.
Aquí tes a confesión.
Entrégalla á presidenta Kovac.
Necesito sabelo.
Matoksa.
Ese día morreu moita xente e quero saber que facía alí.
Eu dei a orde de que os matasen.
Teño moito que compensar, Jack.
PRAZA DA EMBAIXADA MOSCOVA, RUSIA
MENSAXE VOVA
Volkhonka 33. 30 minutos.
Presidenta.
Ministro Petrov.
Teño que dicir que non sei que espera vindo a Rusia.
Non se recoñecerá ningunha misión diplomática.
Enviaría unha mensaxe equivocada
se sento con quen deixou entrar armas nucleares americanas.
Os dous sabemos que a detonación non foi cousa da OTAN.
Estaba alí cando morreu meu pai.
Matouno un traidor ruso, sen dúbida.
Que interesante que use esas palabras.
Os plans de meu pai e seus,
cando saian á luz, nin o Gulag será unha opción.
As conspiracións fan que pareza
unha líder aferrándose a unha nación que a abandonou.
Leva moito tempo no medio.
As cousas están a cambiar en Rusia.
Ten que tomar unha decisión.
Se quere liderar o país, suxírolle que se afaste da OTAN.
Como fan moitos dos seus veciños.
Non acepto as súas suxestións.
Ao falar con vostede, lémbrome dun dito sobre a política.
Se ve unha tartaruga subida nun poste,
sabe que alguén lle axudou a chegar ata alí.
Sabe a súa xente quen lle axudou?
Non teño medo das súas ameazas.
Non son ameazas.
Só lle recordo quen é.
Marioneta dos americanos.
A seu pai non lle ía gustar.
Tampouco que seguise as súas ordes.
Non podemos preguntarlle.
Síntoo, presidenta Kovac.
Estou moi ocupado.
É mellor que volva para o seu país.
Tal como está todo,
o seu país pode arder.
Vova?
A miña perna!
Quen che mandou matarme?
Fixen preguntas sobre Matoksa.
Sobre o EMS.
E chamáronme.
Quen?
Rolan Antonov.
Se che dá unha orde, cúmprela.
Ti xa non, Vova. Botáronte fóra.
Xefe, todos cumprimos ordes.
Estanse agrupando en Kubinka. Podería ser unha trampa.
Saben que os vixiamos.
Ou poderían atacar Aviano, Stuttgart e Čáslav en 10 minutos.
Por que ninguén o toma en serio?
Nós si, moito antes de que chegase a vostede.
Ten que entender que o da República Checa
aínda non se verificou.
Deculpe que sexa directo, pero non é o seu traballo?
Academia militar West Point, ano 83?
Si.
Entón sabe que o peor inimigo é un mal consello.
Só intento proporcionarlles o mellor e poder descartar un inimigo.
Ten problemas técnicos?
Non inglés.
Espere.
Un momento.
A ver.
Aí ten.
Necesito o seu coche.
Jim, preciso algo concreto e precísoo xa.
Bótannos da embaixada. Estamos recollendo.
Que che parece?
Xa non hai opcións non militares
e non podo pedir máis favores.
Rolan Antonov, capitán naval, un dos de Petr Kovac.
Onde está?
É confidencial. E non podo investigalo.
E Jack?
Xa te avisarei.
Se non evacúas e marchas, vas estar en perigo.
Seino. Pero teño fe.
E penso que ti tamén.
Terán a embaixada vixiada.
Ten coidado, Jim.
Concerto esta noite!
O mellor da cidade.
É o mellor.
Concerto esta noite.
Quere ver ao Rapaz Listo esta noite?
O mellor da cidade.
Concerto esta noite!
O mellor!
Unha táctica da vella escola.
Ves?
Son unha caixa de sorpresas.
-Que tal estás? -Ben.
Merda, abaixo!
Merda.
O que pensaba.
GRU.
-É grave? -É un dos homes de Alexei.
-Aos GRU non lles vai gustar. -Temos que liscar.
Lévalle isto a Mike e Alena.
Alexei Petrov sae confesando que matou a Dmitry Popov.
-Xenial. -Ti que tes?
Capitán naval, Rolan Antonov.
-Spetsnaz? -Iso creo.
Non, esa información é falsa.
Non creo. Case me matan por iso.
É un bo home. Case podería chamarlle amigo.
Só necesito cinco minutos.
Quere saber que lle pasou ao seu home?
Que pague quen o fixo?
-Estaba Antonov en Matoksa? -Si.
Entón pode que Petr ou Alexei falasen con el.
Alexei non.
Un político non o convencería.
Só un soldado.
-Sabe en que posto está agora? -Non. Pero sei onde vive.
Ten probas de todo o que di?
Responderalle a miña compañeira.
Parece que estamos a facer moitos amigos.
Pode confiar en min, señora.
Por aquí.
Señora Popova.
Señora presidenta.
Desculpe por esta reunión extraoficial.
Pero entenderao todo cando escoite o que teño que dicir.
Por desgraza, non vai ser agradable.
Xa teño unha idade
e sei que cousas así poden ser necesarias.
Ben, isto é menos aburrido cá ópera.
O xeneral deu unhas ordes.
Acabouse Sokol.
Hai que pechalo.
Por completo.
-Desculpe, señor. Quere dicir que... -Sabes o que quere dicir.
Si, señor.
Veña!
KRONSTADT A 30 KM DE SAN PETERSBURGO, RUSIA
Ten información dos buques americanos no Báltico.
Por que ten isto?
Porque Antonov vai comezar unha guerra.
O Afouto.
O navío máis letal da frota rusa.
Non ten sentido.
Para usar un navío así tes que ter ordes directas do Kremlin.
E tenas.
Os políticos veñen e van. Todo cambia axiña.
Este era o plan de Petr Kovac.
Era un inútil.
Un obstáculo.
Pedía que o matasen.
Foi bo para Rusia.
Ese cabrón malnacido.
Hai trinta anos, Dmitry vería as súas intencións.
Pero os anos pasaron.
Sinto moito o do seu home
e eu tamén quero que pague a xente que o fixo.
Para iso teño que falar co presidente Surikov.
Extraoficialmente, claro.
Exactamente.
El está nunha posición delicada.
E como sabe, señora presidenta, non sempre os botan por votación.
Só dez minutos.
Pode salvar a presidencia.
E a súa?
A miña visión sobre a política está a cambiar.
Ben. É un traballo terrible.
Reláxense. Estaremos aquí un bo anaco.
Hai movemento de tropas en Crimea e actividade na frota do Báltico.
Xa me informaron das nosas operacións en Rusia.
Que teñen os seus?
Un dos nosos informantes cre que un capitán ruso, Antonov,
está involucrado con Petr Kovac e Alexei Petrov.
Involucrado?
Só sabemos que prepara un destrutor
e pode que non siga ordes directas do Kremlin.
Necesito información verificable.
Falou cos seus esta última hora?
Non, señor.
Que outras opcións temos?
Equipos do mar do Norte diríxense cara ao Báltico.
Sabe? Seguín a súa campaña.
Todo un eloxio.
Hai máis de 200 anos que unha muller non lidera Rusia.
Quero que iso cambie antes de morrer.
Eu tamén.
Mañá pola mañá, 367 Levitski Prospect.
Enviarei alguén a buscalos.
Grazas.
Boas noites.
Boas noites, señora.
JACK RYAN, CHAMADA PERDIDA
Jack.
Equivocámonos.
En todo. Sokol non era só un mísil ou o inicio dunha guerra.
Tratábase de poder.
Atopamos unha orde na casa de Antonov
para ir cara ao Báltico nun destrutor chamado Afouto.
-Ese era o plan. -Antonov non o pode facer só.
-Necesitaría axuda do Kremlin. -É unha orde directa do Kremlin.
Pero o presidente non a asinou.
Asinouna Alexei Petrov.
Alexei Petrov?
Xesús.
Golpe de Estado.
E nós estamos no medio.
Debo informar o presidente.
Que vas facer?
Pois teño que ir cara ao Báltico.
Que teñas sorte.
Ti tamén.
Veña, vamos.
Cruza a fronteira en Narva. A túa xente pode axudarche.
Eu ocupareime de Rolan.
Non deixarei que entre nun barco cheo de rusos
que son fieis a un traidor.
É un suicidio.
E que farías ti?
Acaban de informarme de que o barco ruso está comprometido.
O capitán, Rolan Antonov, forma parte dun plan
que ten conexión coa detonación checa e o asasinato de Dmitry Popov.
Todo forma parte do golpe de Estado ruso que está en marcha.
Ten outras fontes que verifiquen esta información?
Só o equipo que está alí.
Para min é suficiente.
Con todo o respecto, señorita Wright,
para min non o é.
Subtítulos: Paula Maneiro Torreira
Supervisor creativo: Abraham Díaz López