LIBERIA – PÓŁ ROKU WCZEŚNIEJ
EBOLA – WSTĘP WZBRONIONY
Samuelu, możesz iść.
Znasz zasadę. Kiedy ty prowadzisz...
ja obsługuję radio.
Jeszcze nie prowadzę.
20 KM NA POŁUDNIE OD KUŞALANI, TURCJA
Wytrzymasz?
W porządku, skarbie, rób.
ADANA, TURCJA
Witam w Adanie. Jestem Lance Miller.
Jim Greer. Jack Ryan.
Jak lot?
- Nieźle. - Wsiadajcie.
Byłeś z Nickiem Connorem w Karaczi.
Tak.
To mój mentor. Szkolił mnie w Wiedniu.
Nick jest dobry. Nie mogłeś lepiej trafić.
Tylko te ciastka...
Właśnie. Dzień w dzień przychodził z pudełkiem ciastek.
A ciastka w Wiedniu to dzieła sztuki.
Fakt.
Na czym stoimy z celem?
Mamy współpracownika. To numer trzy w rodzinie Demir.
Przerzucają nielegalnie ludzi z obozu?
Nie. Zajmują się prostytucją i dilerką.
Przerzut prowadzi rodzina Terzi. Ich kuzyni.
Moje źródło zorganizuje nam kontakt.
Zrobi sobie dla nas przerwę w handlu kobietami i narkotykami?
Poszczęściło nam się.
Oni wszyscy są źli, kolego.
Dobrzy nic nie wiedzą o wywożeniu uchodźców z Turcji.
Taksówkę? Podwieźć gdzieś?
Tak.
- Jak leci? - W porządku.
Pojadę najkrótszą drogą do Bazy Incirlik.
Nie oszukuję. Już tam jeździłem.
Muszę się dostać do Syrii.
- To żart? - Nie. Miasto nazywa się Al Bab.
To jakieś 332 kilometry stąd.
Jesteś z ISIS?
Nikt cię nie zawiezie do Syrii.
A teraz?
MEMORIAL HOSPITAL, WASZYNGTON
Miałaś okazję spojrzeć na plik, który ci przysłałam?
Kurczę.
Zastanawia mnie ten przypadek eboli.
Ebola? To te hodowle komórkowe, które David Vannoy przysłał z Liberii?
Tak. Tego nowego pacjenta, który się nagle pojawił.
Myślę, że źle go zakwalifikowano.
Patrz, wygląda jak szczep EVD-27.
- Który został wyeliminowany. - Najwyraźniej nie.
David nie dopuszcza takiej opcji?
Nie. A pacjent nie pasuje do grupy kontaktów EVD-27
ani bezpośrednio, ani pośrednio.
- Powiedziałaś mu? - Tak.
Stwierdził, że to niemożliwe. Kazał mi sprawdzić.
Co zrobiłam.
Chrzań Vannoya. Powiedz o tym Seanowi Duncanowi i Brytyjczykom.
- Może powinnam. - Pewnie.
Wyślij mu maila i chodźmy.
Stawiam dzbanek margarity
i zostajemy, aż go skończymy albo kogoś poderwiemy.
- Urodziny Kevina. - Zapomniałaś?
Tak.
Tobie bardziej niż komukolwiek przyda się wolny wieczór.
Nie mogę.
- Muszę to skończyć. - Jasne.
Jak zmienisz zdanie, wiesz, gdzie będziemy.
Baw się dobrze.
Na pewno.
Poszukaj innej muzyki.
Pośpieszcie się! Szybko!
Wysiadać!
Macie tylko 15 minut.
Następny przystanek – wybrzeże.
Toalety są tam.
Chodź, skarbie.
Wejdź tu.
Poradzę sobie.
Dobrze, kochanie.
Ta jest tylko dla kobiet.
Z drogi!
Co ty tu robisz?
Precz!
Jak ci nie wstyd!
Wychodź!
Wynocha, wszystkie!
Już!
Szybko!
Dziękuję, że znalazłeś czas.
Mam interesującą wiadomość.
Poszedłem odwiedzić Samuela Edeke,
pacjenta z ebolą, którego konsultowaliście.
BAZA DIAGNOSTYKI EBOLI
Szczepionka r-VSV nie podziałała.
To by miało sens. On ma EVD-27,
a ten szczep jest oporny na szczepionki.
Właśnie. A jeśli się zastanawiasz, jak złapał EVD-27,
kiedy nie był w żadnej grupie pacjentów,
mogę i na to odpowiedzieć.
Co się stało?
Podczas ostatniej fali epidemii wuj Samuela był strażnikiem
na cmentarzu WHO, na którym grzebano ofiary EVD-27.
Pół roku później zjawiło się dwóch obcokrajowców.
Proponowali jego wujowi 500 dolarów za pomoc przy wykopaniu ciała.
Wuj stchórzył. Ale wiesz, co tu znaczy 500 dolarów.
Dlatego Samuel zgodził się go zastąpić.
Kogo miał na myśli, mówiąc o obcokrajowcach?
Nie wiem. Dwóch gości z Bliskiego Wschodu.
Jezu!
Po co im to ciało?
Nie mam pojęcia.
Skupiam się na opanowaniu skutków.
- Dzięki, Sean. - Dziękuję, że się tym zajęłaś.
- Pogadamy później. - Cześć.
Temat
Pilne, do
natychmiastowej weryfikacji:
Możliwe naruszenie izolacji
Spróbuj wyglądać, jakbyś wiedział, co robisz.
- Wiem, co robię. - Powiedz to swojej minie.
Musicie zaczekać.
Chodźcie.
Lance.
Tony.
To człowiek, o którym wam mówiłem.
- Tony. - Jim. A to Jack.
Miło mi.
- Dacie sobie radę? - Tak.
Lecę. W razie czego dzwoń.
Jasne.
Proszę. Usiądźmy.
Witam.
Dziękuję.
Pyszna.
Kobieta, której szukamy.
Ona i jej córki były w obozie w pobliżu Hassy.
Zeszłej nocy zostały wywiezione. Musimy wiedzieć, gdzie są teraz.
Twój kolega myśli tylko o interesach.
Tak, znam ludzi, którzy prowadzą nielegalny wywóz z obozów.
Poznają wiele młodych kobiet.
Niektóre przychodzą popracować u mnie, żeby zarobić na swoją przyszłość.
Oczywiście zapłacimy za informacje.
Przemytnicy wożą ich na wybrzeże.
Ale teraz jest to o wiele trudniejsze. Większość łodzi zostaje zawrócona.
Dlatego muszą płynąć dalej. Do Albanii...
Do północnych Włoch...
Do Chorwacji...
- To trudna podróż. - Skąd?
Z jakiego miejsca na wybrzeżu wypływają?
To nie jest przystań rejsu wycieczkowego, kolego.
Zmienia się co kilka tygodni.
Muszą unikać policji albo ją przekupywać,
co nie jest tanie.
Gdzie są teraz? Dzisiaj?
Mogę się dowiedzieć.
Dam ci dziesięć tysięcy teraz
i dziesięć, gdy ją zlokalizujemy.
Teraz 25 tysięcy.
I 25, gdy ją znajdziecie.
Piętnaście tysięcy teraz.
I 20, gdy będziemy ją mieli.
Dajcie mi chwilę i jedziemy.
Waszą terenówką. Zawsze macie najlepsze terenówki.
Musi być inny sposób.
Na przykład, świętoszku?
Choćby pomoc tureckiej policji.
Jasne.
„Jesteśmy oficerami amerykańskiego wywiadu z CIA.
„Może pomoglibyście nam znaleźć kobietę
„uwikłaną w nielegalny przerzut. No wiecie, to takie coś,
„co ignorujecie, bo wam płacą.
„I musimy znaleźć ją dziś, zanim się znajdzie na łodzi”.
Może tak się to nie odbywa.
Może znajdziemy też jednorożca i tęczę.
A teraz rób to, co ja.
Patrz i ucz się.
Zauważyliście, że wszyscy Daesh jeżdżą toyotami? Takimi jak ta.
Biorą nawet inne terenówki.
Kradną je, sprzedają i kupują toyoty.
Tak to jest, kiedy masz świetny produkt.
Zarabiasz na jednych i drugich.
Ich terenówki są gówniane. My mamy ładniejsze modele.
Może. Ale też płacicie dziesięć razy tyle.
Ameryka. Kocham ją. Skąd jesteś?
Z Cincinnati.
To miasto.
A ty, przyjacielu? Skąd ty jesteś?
Niech cię to nie obchodzi.
Nie lubisz mnie.
Myślisz, że ty jesteś dobry, a ja zły.
Może masz rację.
Ale może gdybym się urodził w jakimś ładnym mieście w Ameryce,
choćby w Cincinnati,
też byłbym dobry.
Geografia to przeznaczenie, kolego.
Świat jest piecem, a my gliną.
Muszę to sobie zapisać.
Doszło do incydentu na postoju, na którym tankują paliwo
przed drogą na wybrzeże. Mógł mieć coś wspólnego z tą kobietą.
- Powinniśmy tam jechać. - Jedźmy.
Dajcie mi chwilę.
Nie wiem, co sobie wyobrażasz,
ale musisz przestać spinać dupę.
Potrzebujemy tego gościa, więc bez fochów.
Macie zdjęcie?
Na pewno.
Była tu z córkami.
Przyjechał jakiś człowiek i poszedł za nimi do latryny.
Ta wasza go napadła.
- Ona i dziewczynki poszły pieszo. - Jak to „napadła”?
On mówi, że uderzyła go w głowę kamieniem.
Wpadł do szamba.
Suleiman nie zleciłby odnalezienia żony miejscowemu.
Co się stało z facetem z szamba?
Obmył się i jedzie na wybrzeże.
Cholera.
Znam skrót, ale musimy zaraz jechać, żeby ją złapać,
- zanim łodzie wypłyną. - Jedźmy.
Bolą mnie nogi.
Mnie też, skarbie...
ale musimy iść dalej.
Ona jest zmęczona.
Musimy dotrzeć do wybrzeża przed zmierzchem.
Proszę, jeszcze tylko kilka kilometrów.
Już to mówiłaś. Skąd wiesz?
Kiedy dotrzemy do łodzi,
nasze problemy się skończą.
Szkoda, że nie ma tu taty.
Byłybyśmy bezpieczne.
Wasz ojciec?
Teraz ja dbam o nasze bezpieczeństwo!
Wydaje się wam, że jest ciężko?
Nie macie pojęcia, co to znaczy!
Kiedy będziecie starsze,
zrozumiecie, przed czym was uchroniłam!
A teraz szybko! No już! Idźcie!
Przysięgam, że tej bramy nie było.
Jest inna droga?
Nie, o ile mamy być na wybrzeżu przed tym, który ściga waszą kobietę.
Zostańcie w wozie.
Zajmę się tym.
Znam właściciela tej ziemi. Może jego wartownicy potrzebują pieniędzy.
Też ci coś nie gra?
Jeszcze nie wiem.
Chce z nas wycisnąć więcej pieniędzy.
I zapłacimy.
Co się stało?
- Strzelali do mnie. - Dlaczego?
Chcieli pieniędzy.
- Dlaczego im nie dałeś? - Próbowałem!
Nie chcieli wziąć rozsądnej kwoty.
Nie mogłem pozwolić, żeby wymusili na mnie nierozsądną.
„Nierozsądną”? Dlaczego trzymamy się tego typa?
Chcesz znaleźć te dziewczynki? Potrzebujesz mnie, Tony'ego.
Chyba że możesz poczekać kilka tygodni,
aż jedna czy dwie z nich trafią do mojej stajni.
Daj spokój!
Przestań!
Natychmiast przestań!
Co ty, kurwa, wyprawiasz?
Przestań! Dość tego!
Wiesz, kto ja jestem? Tony Ahmet Demir!
Jakby nie dość było, że to gwałciciel, to teraz jeszcze jest mordercą!
- Nie ma w tym żadnego sensu. - Wyłożę ci to.
Nie mamy tu żadnej władzy. W takim miejscu
nic nie zrobisz bez kogoś tutejszego. Potrzebujemy żony.
To jest nasze zadanie. Wbij to sobie do tego zakutego łba.
Zróbmy to, po co tu przyjechaliśmy.
A ty właź do samochodu. Miejmy to już za sobą.
- Klucze do bramy. - Idź!
Klucze do bramy.
Dziękuję.
Zabiłem pańskiego syna.
Ja, z góry.
Z nieba.
Ja.
To...
Kupić?
Tak.
Bardzo chętnie kupię wszystkie jajka.
Dziękuję.
Pański syn...
Przepraszam.
Tak, Yazid.
Znalazłem je wśród uchodźców na plaży w Turcji.
Co mam robić?
Przywieź moje córki do domu.
A twoja żona?
Szejku?
Niech tego nie widzą.
Tak, szejku.
Chcę mówić z waszym szefem.
Greer.
Odłóżcie broń!
Co się tu, kurwa, dzieje?
Spokojnie.
Niech opuszczą broń!
Opuśćcie broń!
Wiesz, z kim zadzierasz?
Znasz moją rodzinę?
Oczywiście.
Ta kobieta i jej córki są mi potrzebne.
Ale on mi już zapłacił.
Nie mogę nie dotrzymać słowa.
Obrazisz moją rodzinę z powodu interesu z obcym?
Nie rób mnie w konia dla drobniaków.
Jeśli odjadę bez tego, po co tu jestem,
nie zapomnę ci.
Da wam kobietę, ale nie dzieci.
Nic z tego.
Dobra.
Co robisz?
Opuść broń, zanim cię postrzelą.
Nie pomoże nam, jeśli damy im odebrać jej dzieci.
Po prostu opuść broń.
Nie możecie!
Pomóżcie mi!
Co wy wyprawiacie? Opuśćcie broń!
Spokojnie. Opuśćcie broń.
Spokojnie. Jesteśmy wśród przyjaciół.
Chodźcie. Zabierzemy was w bezpieczne miejsce.
Dobrze. Do tego czasu dotrzemy.
Samolot czeka na nas w Incirlik.
Wszyscy do wozu.
Ty jesteś od finansów.
Zapłać człowiekowi.
Powodzenia z kobietą.
Bywaj, Cincinnati.
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH INCIRLIK ADANA, TURCJA
Mam dla was kilka gier, dziewczynki.
- Mogę? - Tak.
Proszę.
Pokażę wam, jak w to grać.
Możemy pomówić na osobności?
Znasz angielski.
Wuj mnie nauczył.
Był w Damaszku kierowcą zachodnich biznesmenów.
Jeszcze przed...
tym wszystkim.
Hanin, muszę ci powiedzieć,
że mamy pozwolenie zabrania was do USA.
Ale jeśli mi nie pomożesz, nie będziecie mogły zostać.
Jak mam pomóc?
Muszę wiedzieć, jakie twój mąż ma plany.
Ja nie wiem.
On się zmienił.
Nie miałam pojęcia, że zrobi to, co zrobił.
Wierzę ci.
I jeśli mi pomożesz, dopilnuję, żeby nic takiego się nie powtórzyło.
- Nie znam jego planów. - Ale wiesz, gdzie on jest.
Wystarczy, że wskażesz miejsce.
Słusznie martwisz się o Samira.
Wiem, że go zostawiłaś.
- Musiałam wyjechać. - Wiem.
I zrobię, co w mojej mocy, żeby mógł być z tobą,
ale musisz mi pokazać, gdzie on jest.
Straciłam wszystko.
Wszystko poza nimi.
Mój syn...
Daj słowo, że go odzyskam.
Obiecaj mi.
Nie mogę tego zrobić.
Wiesz, że nie mogę.
Ale jestem twoją największą szansą.
Na to mogę ci dać słowo.
Mam. Znam położenie.
To dobrze. Usiądź.
Chcesz wiedzieć, co zaszło w Karaczi?
Próbowałem zdobyć informatora.
Gość był zastępcą szefa sztabu pakistańskiej armii.
Cenny nabytek, gdyby udało mi się go zwerbować.
Przełomowy moment dla Agencji.
Miałem odpowiednie sygnały.
Wszystko wyczaiłem. Wiedziałem, że ma kłopoty finansowe,
nieudane małżeństwo. Spotkaliśmy się w herbaciarni.
Z tyłu sali.
Gość siedział jak na szpilkach.
Nagle w trakcie rozmowy się rozmyślił.
Nie tylko odmówił współpracy,
ale postanowił wysłać mnie na dziesięć lat do pakistańskiego mamra,
o ile by mnie wcześniej nie zakatowali.
No więc...
pchnąłem go nożem.
Wyszedłem, zanim ktokolwiek zauważył.
Umarł tam przy tym stole.
Na trzy dni przed ślubem córki.
Poza nią miał jeszcze czworo dzieciaków.
Do dziś dnia się zastanawiam,
czy mogłem powiedzieć coś inaczej.
Oficjalnie przyczyną śmierci był zawał, ale nieoficjalnie
w rozmowach z naszym rządem Pakistańczycy toczyli pianę.
Tak jak i niektóre osoby na siódmym piętrze.
Mierzyłem za wysoko.
Podjąłem za duże ryzyko.
Dlatego wykopali mnie do Centrali.
W tej robocie nie da się uniknąć kompromisów.
O ile chcesz robić coś, co się liczy.
Nie wierzę.
Uważam, że da się coś zrobić...
bez chodzenia na takie kompromisy.
Wiem, że tak myślisz.
Bo kiedyś, dawno temu,
wierzyłem w dokładnie to samo.