AMBASADA USA, CARACAS, WENEZUELA
Zabukowali ci lot na jutro rano.
Przed południem będziesz w Waszyngtonie.
Nie wracam.
Jack.
Wrócę, jak się dowiem, kto to zrobił.
Mike November. Jestem szefem placówki.
Jim Greer. To jest Jack Ryan.
- Cześć. - Przykro mi.
Mike, musisz przyjść to zobaczyć.
Pomóż mi.
Nazywa się Filiberto José Luiz Ramos.
Jest kapitanem policji.
Dowodził grupą, która eskortowała was na lotnisko.
Co on tu robi?
Mówi, że zamordowano mu żonę i dzieci.
Jego też próbowano zabić, ale uciekł.
Jak mu się to udało?
Jego pies rzucił się na napastnika.
Ukradł samochód i przyjechał tutaj.
Chce dostać azyl.
Nie ufa wenezuelskiemu rządowi.
- Nie dziwię mu się. - Zaraz.
W zamian za co?
Myśli, że wie, kto zabił senatora.
Proszę mówić, co pan wie.
Jesteśmy tu wszyscy.
Podobno wie pan coś o zabójstwie senatora Morena.
Chce pan dostać azyl?
Proszę mówić.
Azyl też dla matki. Jest chora.
Zamach. Jak do tego doszło?
Mężczyzna, którego nigdy nie widział, czekał przed szpitalem,
w którym leży jego matka.
Blond włosy, niebieskie oczy...
Mówił bardzo dobrze po hiszpańsku, ale z akcentem.
Z jakim akcentem?
- Chyba europejskim. - Co jeszcze?
Wiedział, że on jest policjantem.
Dał mu około trzech tysięcy dolarów
i kazał skierować konwój senatora
do innego zjazdu z ronda.
Ty gnoju.
Nie wiedział, że ktoś zginie. Jest mu bardzo przykro.
Czego się, kurwa, spodziewałeś?
- To dużo pieniędzy. - Mam to w dupie.
Czy padło nazwisko prezydenta Reyesa?
- Reyes. - Nie.
Patrz na mnie.
Ubarri. Padło jego nazwisko?
Nic więcej nie wie.
To wszystko.
W porządku?
Reyes to zrobił.
Dobra. Posłuchaj.
To, o czym mówiliśmy zeszłej nocy, Almeta,
wystrzelenie tego satelity...
Dzieje się tu coś większego, Jack.
Większego niż Reyes.
Możemy sobie nawzajem pomóc.
To nie jest sekcja analiz.
Jeśli mamy to zrobić, to razem.
Przeżyję.
DŻUNGLA SAN ESTEBAN, ZACHODNIA WENEZUELA
Czekaj!
Potrzebujemy kilku żywych.
Bierz go.
TAMPA, FLORYDA
Jasny gwint.
Piękny dzień!
Wpadnę jutro sprawdzić spoinę.
Nie wychodź w morze.
Nie ma sprawy.
Marcus, skoro tu jesteś ze sprzętem,
może byś oczyścił kadłub z pąkli?
Zapłacę gotówką, bez rachunku.
Jasne. Może jak skończę, wyszoruję jeszcze pokład
i wyniosę ci śmieci?
Ja tylko pytam.
Nie musisz się obrażać, stary.
Naprawiam łodzie. Nie czyszczę ich. Tak dla ścisłości.
W porządku.
Myślałem, że przyda ci się kasa.
- Babciu! - Tu jesteśmy.
Odwiedził cię stary przyjaciel.
Bishop. Jak leci?
Co tu robisz?
Może pogadamy w domu?
Trochę tu gorąco i komary zjadają mnie żywcem.
Słodka herbata, słodka krew, jak to mówią.
Proszę nam wybaczyć.
Miło było poznać, panie Spicoli.
Proszę mi mówić Jeff.
Dwa Purpurowe Serca,
Brązowa Gwiazda, Krzyż Marynarki.
Kurczę.
Niezła rodzinka.
To twój tata?
No więc Jeff...
chciałeś ze mną o czymś pogadać?
Potrzebny mi sternik.
Ktoś z czystym kontem,
kto potrafi dyskretnie nawigować po rzece,
wcisnąć się w wąskie gardło na płyciźnie,
wykonać szybką naprawę.
Przeprowadziłem desantów na pęczki
z różnymi szyprami.
Jesteś najlepszy.
Pamiętasz operację „Żmija” w Kambodży?
Daliśmy czadu.
- Jak twój hiszpański? - Strzępisz sobie język.
Co więcej, marnujesz mój czas.
Skończyłem z tym.
Nie próbuję cię znów werbować.
Jest mi to nawet na rękę, że nie służysz.
- Niby dlaczego? - To jest...
robota nieoficjalna.
Dziękuję, ale nie skorzystam.
Mam tu swoje życie.
Jasne. Mieszkając z babcią,
naprawiając śruby wypasionych jachtów,
musisz zaliczać od groma lasek.
Wypierdalaj z mojego domu.
Nie lubię, jak marnuje się talent,
dam ci więc dobę do namysłu.
Idź już. I nie nachodź nas więcej.
Dzięki za herbatę, Yvonne!
Do widzenia, Jeff.
Wydawałeś się szczęśliwy.
- Halo? -Jack, tu Mitch Chapin.
Jesteśmy wstrząśnięci tym, co spotkało Jimmy'ego.
Jak się trzymasz?
Cóż...
Robię, co mogę.
Przykro mi.
Wiem, że byliście zżyci.
Jesteś ranny?
Nic poważnego. Zagoi się.
Dzięki Bogu i za to.
Posłuchaj...
Wiem, że to pewnie ostatnia rzecz,
o jakiej teraz myślisz,
ale jest tu wiele osób, które chciałyby z tobą pogadać
o tym, co się tam stało.
Mogę ci pomóc przez to przejść.
Wpadnij.
Doceniam to, panie senatorze, naprawdę.
Ale jestem jeszcze w Caracas.
Myślałem, że wrócisz do domu...
z Jimmym.
Jest kilka spraw, którymi muszę się tu zająć.
Gdybyś czegoś potrzebował,
dzwoń do mnie.
W każdej chwili.
Dziękuję panu.
Tak?
A brwi?
Długie? Ciemne? Cienkie?
Pomóc ci w czymś?
Tak. Chyba się zgubiłem.
Tak też mi się zdaje.
Pracuję dla Valencia Coffee.
Mieliśmy mieć dziś dostawę, ale nie dotarła,
- więc pomyślałem... - Pokaż jakieś dokumenty.
Jasne.
Jezu Chryste, tu, kurwa, jesteś.
Pomyliłeś statki.
Dałam ci ISO kontenera, prawda?
- Tak. - Za trudne dla ciebie?
- Idziemy. - Jasne.
Przykro mi. To jego pierwszy tydzień.
Ej, suko!
Dokumenty.
„Ej, suko”?
Stój.
- Co? - Dość.
Proszę.
Wiesz o mnie dużo, więc także to, że nie jestem głupi.
Słusznie. Od czego zaczniemy?
Nie wiem. Może jeszcze raz od nazwiska?
Lee Klein.
Lee Klein?
Skąd umiesz takie rzeczy?
Byłam w KSK.
Jezu Chryste!
Teraz jestem prywatnym detektywem.
Zaginął bogaty niemiecki biznesmen.
Rodzina poszła z tym do władz, władze nie chcą rozgłosu.
To dlaczego śledzisz mnie?
Ostatnią depeszę wysłał z biura CincoPalmas.
- Jaki biznes prowadzi? - Na wizytówce
ma zapewne napisane coś w stylu „konsultant wojskowy”,
ale my powiemy, że sprzedaje zabawki niegrzecznym dzieciom.
- Reyesowi? - Tak.
Uważasz, że Reyes go ma.
- Ja to wiem. - Skąd?
Stąd, że mój biznesmen nie zawsze gra fair.
Przykro mi z powodu senatora.
Myślisz, że stoi za tym Reyes.
Skąd taki pomysł?
Bilet na twoim biurku nosi dzisiejszą datę,
a jednak tu jesteś.
- Myślę, że możemy sobie nawzajem pomóc. - W jaki sposób?
Jak dorwiesz Reyesa, dasz mi mojego biznesmena.
Niby dlaczego?
Bo umożliwiam ci pierwszy ruch.
Nicolás postąpił dziś jak głupiec.
Wkurzył Amerykanów.
Gloria Bonalde...
Nikt o tym nie wie, ale przeprowadziliśmy sondaże.
Ona naprawdę ma szansę.
Nicolás nie widzi tego, czego nie chce widzieć.
To ty powinieneś rządzić tym krajem.
Możliwe.
Nicolás prowadzi niebezpieczną grę.
Boi się, że Amerykanie się dowiedzą.
A kiedy Nicolás się boi, popełnia błędy.
Dlatego ma ciebie.
Nie jest tym, kim był kiedyś.
Jest zaślepiony władzą.
To dowód, że Reyes zabił Jimmy'ego.
Wiedział, że jesteśmy blisko.
Ile kosztowało to nagranie?
Obietnicę dzielenia się informacjami.
Z kim?
Skąd to masz?
Z tajnego źródła.
Z tajnego źródła? Jestem szefem placówki.
Nie podlegam ci.
Niech zgadnę.
Wzrost 165 cm, ciemne włosy, niebieski żakiet.
O czym ty mówisz?
Miała go na oku w hotelu.
Dobra. Chodzi nam o to samo.
Nie wątpię.
Dla kogo pracowała?
Dla BND.
- Ona ci to mówiła? - Nie.
Ale po tym, jak zjawiła się na statku,
zadzwoniłem do biura w Berlinie.
Jezu, Jack! Spałeś z obcą agentką
i ugadałeś się z nią na wymianę informacji.
Jedno nie wynika z drugiego, ale tak.
Zaufałeś szpiegowi!
Niemcy to nasi sojusznicy.
Zależy od sytuacji.
W tym biznesie nie chodzi o zaufanie, tylko o informacje.
Ona może się przydać.
Wiesz, że mam obowiązek to zgłosić.
Dała nam to, żebyśmy mieli jak przycisnąć Ubarriego.
Co więcej, BND nie chce się w to angażować.
Nie mogą wywierać takich nacisków jak my.
Chcecie wypróbować to na Ubarrim?
Spróbujmy doprowadzić do tarć w szeregach.
Albo podłożyć głowę Ubarriego pod topór.
Zwerbujmy go, a potem napuśćmy na Reyesa.
To dobry układ.
Dobrze, świetnie.
I już bez niespodzianek.
Pańska żona wybrała te tkaniny na obrusy i serwetki.
Różnica koloru jest subtelna. Powiedziała, że może pan zdecydować.
Jak myślisz, Miguel?
Obie mi się podobają.
Doskonały polityk jak zawsze.
- Ta. - Świetny wybór, panie prezydencie.
Wyobrażasz to sobie?
Kiedy my mieliśmy po 15 lat, żywiliśmy się ryżem i fasolą.
O co chodzi?
Dlaczego nie wiedziałem o Morenie?
Czego nie wiedziałeś?
To było lekkomyślne.
Powinieneś wiedzieć, że cały świat nas obwini.
Świat nie wini nas.
Wini mnie.
Kiedy prawdziwi zabójcy staną przed sądem,
wszyscy oni wyjdą na głupców.
Pewnie masz rację.
Ale kapitan policji odpowiedzialny za ochronę Morena
oddał się wczoraj w ręce Amerykanów w ambasadzie.
Widzę, że zmieniliście zdanie.
Zrobiliście dobry uczynek dla swoich rodzin.
Niech ich umyją i nakarmią.
- Jesteście żonaci? - Rozwiedziony.
Kawaler.
Ekstra. Fajnie się gada.
- A ty? - Dwukrotnie rozwiedziony.
Z tą samą kobietą.
Niczego się nie nauczyłeś za pierwszym razem czy...
Serce nie sługa.
A ta szczęściara to kto?
Lisa Calabrese.
Kiedyś Lisa November.
- Ambasador? - Tak.
Nieźle.
Prawda?
To niesamowita kobieta.
Trudno o takie.
Chyba jeszcze się z niej nie wyleczyłeś, więc...
może hat-trick?
- Myślałem o tym. - Wiesz, jak się mówi.
Do trzech razy sztuka.
Cholera.
DZIELNICA PETARE, CARACAS
No więc?
To bardziej skomplikowane, niż myślałem.
Mogę go odholować i naprawić w swoim warsztacie kilka kilometrów stąd.
Tu nie możesz?
Chyba że ukrywasz podnośnik hydrauliczny.
Dobra, jedziemy.
Możesz zaczekać w biurze.
To długo nie potrwa.
Skurwiele.
Cicho.
Ręce do góry.
Po co to zrobiłeś?
Zawsze dobrze jest mieć zdjęcie z kolesiami z CIA.
Zasiej ziarno zwątpienia, a korzenie wrosną głęboko.
Siadaj.
Wal się.
- Teraz wiemy, że mówi po angielsku. - Więcej niż dwa słowa?
- I ty też. - To już trzy.
Kazałem ci usiąść,
gnoju!
Panie Bastos, jest pan tu,
bo chcemy, żeby pan czegoś posłuchał.
Nicolás postąpił dziś jak głupiec.
Wkurzył Amerykanów.
Gloria Bonalde...
Nikt o tym nie wie, ale przeprowadziliśmy sondaże.
Ona naprawdę ma szansę.
Nicolás nie widzi tego, czego nie chce widzieć.
To ty powinieneś rządzić tym krajem.
Możliwe.
Dla pana jako szefa ochrony Reyesa
ta informacja może być cenna.
Nie zatrzymujemy pana.
- Cześć. - Przykro mi, nie to piętro.
- Drinka? - Poproszę.
Odtworzyliście nagranie Ubarriemu?
Bastosowi.
Sprytnie.
Postawi to Ubarriego pod ścianą.
Cieszę się, że to pochwalasz...
Dziękuję.
...Harriet.
Naprawdę nazywasz się Harriet Bauman.
Zakładam, że ten twój niemiecki biznesmen
też jest z BND.
Może byśmy przez kilka minut mówili prawdę?
Nazywa się Max Schenkel.
Zniknął dwa miesiące temu.
BND dała mi jedną szansę, by go znaleźć i sprowadzić żywego.
- Co on robi w Caracas? - Nie wiem.
Dobrze, grajmy dalej.
Dlaczego obserwowałaś nas w hotelu?
W nagraniu jest mowa o spotkaniu Reyesa z senatorem z USA.
Pomyślałam, że kroi się coś dużego i nasz agent jest w to wmieszany.
To tłumaczy, czemu wzięłaś mnie na cel w barze,
ale po co dałaś mi nagranie, wiedząc, dla kogo pracuję?
Bo potrzebna mi pomoc CIA.
To poproś.
Gdybym oficjalnie zaproponowała współpracę,
podczas ujęcia Maxa obowiązywałyby zasady CIA, co oznacza...
Że moglibyśmy go zabić.
Właśnie.
Raczej nie zależy ci na jego śmierci.
Wcale.
W takim razie sugeruję, abyśmy pracowali razem
i spróbowali sprowadzić go żywego.
Mówiłem, żebyś sobie poszedł.
Owszem.
To dlaczego tu jesteś?
Bo kocham tacos.
A niedaleko od ciebie jest świetna knajpa, La Chiquita.
Jeśli jej nie znasz, to wypróbuj.
Co to?
Otwórz i się przekonaj.
Tu jest 15 patyków.
Drugie tyle po robocie.
Nie jestem zainteresowany.
Dobra, mogę dać 40.
Dwadzieścia i dwadzieścia, ale to wszystko.
Bierzesz albo nie.
Odpadłeś na niszczeniu podwodnym
i skończyłeś jako gówniany sternik.
Nie wzięli cię do SEAL.
Wielkie rzeczy. Odpada 90% tych, którzy próbują się dostać.
Ale jest wielka różnica między byciem pod ostrzałem, wybuchami
a pluskaniem się w wodzie,
kiedy ćwok z kijową fryzurą wydziera się na ciebie.
Widziałem, jak działasz pod presją, Marcus.
Kiedy ludzie potrzebowali cię, żeby przeżyć,
sprawdziłeś się.
Zatem z mojego punktu widzenia
masz więcej wspólnego ze swoim tatą, niż myślisz.
Samolot odlatuje punkt szósta. Caza MacDill, hangar X-Ray.
Trzeci raz nie zaproponuję.
Do zobaczenia, Bishop.
- Jak ręka? - W porządku.
Nie wiem, dlaczego Reyes prosi o to spotkanie,
ale ma pójść gładko.
Już siedzimy na beczce z prochem,
więc ani ty, ani ty tego nie spierdolicie.
Niesamowita.
Panie prezydencie, to doktor Jack Ryan, którego pan poznał.
A to pan Greer.
Pan też pracuje dla Departamentu Stanu?
Oczywiście. Jestem jego szefem.
Musicie wybaczyć, ale dziś są 15 urodziny mojej córki.
- Wielki dzień. - Istotnie.
Usiądźmy.
Bardzo mi przykro, że straciliście swojego senatora
i przyjaciela.
Jednakże...
otrzymałem dziś wiadomość, którą, mam nadzieję, docenicie.
Moim priorytetem jest postawienie sprawców przed sądem.
I zrobiliśmy to.
Mordercy należeli do radykalnej grupy
zwanej Fuerzas Armadas de Liberación.
To lewicowi radykałowie od dawna wrogo nastawieni do USA.
Dwa dni temu wzięli sprawy w swoje ręce.
Ale wczoraj nasze siły przeprowadziły atak na ich obóz.
Znaleźliśmy policyjne mundury
i materiały wybuchowe, których użyli do zamachu.
Czterech zostało zabitych, a pozostali dwaj złożyli zeznania
i resztę życia spędzą w wenezuelskim więzieniu.
Przez szacunek
dzielę się tą wiadomością najpierw z wami.
A teraz proszę mi wybaczyć, ale muszę wziąć udział w przyjęciu córki.
- Panie prezydencie. - Pani ambasador.
Panie doktorze.
Bardzo panu współczuję.
Wiem, że pan i Jimmy byliście sobie bliscy.
Wiem, że go zabiłeś.
Raz jeszcze wyrazy współczucia.
Miguel, masz chwilę?
Wszystko w porządku?
Nasi amerykańscy przyjaciele założyli ci podsłuch.
Słuchają wszystkiego, co mówisz.
Jutro omówimy, co robić.
Oczywiście.
Muszę wiedzieć.
- Co? - Co powiedziałeś Reyesowi?
- Że wiem, że zabił Jimmy'ego. - Nie, poważnie.
Poważnie.
Mike.
Wybacz, dzwoniłeś. Co tam?
Posłuchaj. Filiberto.
Mówił, że jego pies pogryzł człowieka, który zabił jego bliskich.
- Tak, no więc? -Która to była ręka?
Czekaj.
Lewa. Bo co?
Wyszedłem właśnie z pałacu. Widziałem Matea Bastosa.
Ma obrażenia lewej ręki.
Pokaż Filibertowi jego zdjęcie.
Oddzwoń.
Panie i panowie,
pora na tradycyjny obrzęd
pokazujący całemu światu, że ta dziewczyna
jest od teraz kobietą!
Proszę o brawa dla niej!
Pogadajmy z Filibertem.
Cholera!
Dawaj tu klucz.
Kiedy ostatni raz u niego byłeś?
Kurczę! Wezwij lekarza.
Już!
Greer!
Co jest, kurwa?
- Greer! - Ryan?
Ryan!
- W porządku? - Leć!
Z drogi!
Cholera.
Z drogi.
W porządku?
- Dostałeś? - Nic mi nie jest.
- Gdzie oberwałeś? - Zostaw mnie.
Zostaw mnie, kurwa!
Co się stało?
Uciekł.
Wsiadł do auta? Dokąd pojechał?
Nic nie widziałem. Uciekł!
Dobrze się czujesz?
Zajebiście.
Próbowałam dzwonić. Nic ci nie jest?
Rozpoznajesz go?
To Max?
Czy to jest Max?
Tak.
Ostatnia szansa.
Powiedz prawdę.
Prawdę.
Dobrze.
Byłam w szkole w Anglii, kiedy poznałam Maxa.
Miałam 17 lat.
- Max wciągnął mnie do KSK. - Po tym.
Prowadziliśmy operację w Afganistanie.
Popełniono błędy.
Ja popełniłam.
Wielu ludzi zginęło niepotrzebnie.
Max wziął winę na siebie.
Ochronił mnie.
Góra zmusiła go do odejścia
i obojgu nam zaproponowano miękkie lądowanie.
BND.
Potem on odszedł.
Dlaczego to zrobił?
Wcale nie zaginął, prawda?
Dlaczego odszedł, Harriet?
Wiem, że to, co teraz robi, jest złe,
ale nie mogę zapomnieć, co wtedy zrobił dla mnie.
On zabija za pieniądze.
Ale ty o tym wiedziałaś,
prawda?
Bo śmierć Jimmy'ego nosiła wszelkie znamiona roboty Maxa.
Wiedziałaś.
I nic nie powiedziałaś.
A teraz mój przyjaciel nie żyje.
Wiesz, gdzie jest teraz Max?
Wiesz, gdzie on jest?
Nie wiem.
Nie mam powodów, by ci wierzyć.
I jeszcze mniej, by ci ufać.
Jack.