Jak dotąd 306 osób to potwierdzona liczba ofiar
tego szokującego i zuchwałego ataku na niewinnych Paryżan.
Do zamachu przyznaje się Syryjczyk urodzony w Libanie,
Mousa bin Suleiman.
Dziś rano nadał następujący komunikat:
Ubolewam nad śmiercią dzieci i kobiet.
Nasze dzieci umierają codziennie.
Paryż był tylko początkiem.
Właśnie wrzucił te nagrania.
Sprytne. To przebiegła propaganda.
Przez wzgląd na wasze korzenie...
Inspirująca młodych dżihadystów.
Musimy...
przenieść tę wojnę...
To chrzaniony teledysk.
Z naszej ziemi na ich.
A tu wzywa do broni muzułmanów na całym świecie.
W imię Allaha...
do wszystkich muzułmanów
wszystkich nacji...
To nie muzułmanin.
I wszystkich nurtów...
- To psychopata. - Chce, żebyś tak myślał.
Masz reagować emocjonalnie.
Mogłem mu przeszkodzić.
Czyżby?
Masz pelerynę pod tą koszulą?
Brat...
Ali Suleiman był w Paryżu nie tylko dla przelewu.
Był po to.
Wiedział, co nastąpi.
I wiedział gdzie.
Gdybym go nie zastrzelił...
Jeden z kolegów z FBI opowiedział mi pewną historię.
Po 11 września
gość pracujący dla American Airlines zadzwonił na linię specjalną FBI,
by oddać się w ręce władz.
W dniu ataków pracował w porcie lotniczym Dulles.
Sprawdzał bilety, dzień jak co dzień.
Podeszło do niego dwóch pasażerów z Bliskiego Wschodu.
Pokazali karty pokładowe, obejrzał je
i przepuścił ich.
Gdy odchodzili,
przypadkiem spojrzał na ich buty.
Zauważył, że były tanie,
zdarte.
Nie pasowały do biletów w pierwszej klasie,
koszul spod żelazka i nowych spodni khaki.
Godzinę później ci sami mężczyźni rozbili Boeinga 757
o budynek Pentagonu.
Winił siebie za wpuszczenie porywaczy na pokład samolotu,
ale co mógł zrobić?
Wezwać ochronę lotniska, bo mieli brudne buty? Skądże.
Byłoby to irracjonalne.
A ty...
obwiniając się o to,
też myślisz irracjonalnie.
W dodatku to narcystyczne.
OŚRODEK DLA UCHODŹCÓW ZEUGMA NIZIP, TURCJA
Dzień dobry.
Nazwisko.
Hanin Abdullah.
Imiona i wiek dzieci?
Rama ma dziesięć lat, Sara 14, a...
Jest ktoś jeszcze?
Mój syn.
Gdzie on jest?
Nie ma go ze mną.
Musiałam go zostawić.
Ale znajdę sposób, by go sprowadzić, jak się osiedlimy.
Dokąd zamierzasz się udać?
Próbujemy się dostać do Europy.
Nie ruszać się.
Możecie najwyżej wrócić do Syrii.
Proszę! Nasze życie jest zagrożone.
Turcja nie może przyjąć więcej uchodźców.
Szczególnie po Paryżu.
Co ma pan na myśli?
To wasz przydział do namiotu.
Chodźcie.
Następny!
Proszę, abyście wracali do swoich domów,
moi bracia i siostry.
Opamiętajcie się.
Wróćcie do swoich domów.
Zamach chemiczny w paryskim kościele uśmierca setki osób
KSIĄDZ ZABITY PRZED PARYSKIM KOŚCIOŁEM
- On to zaaranżował. - Pukasz czasem?
Zaaranżował to.
Co zaaranżował?
Zamach w kościele miał miejsce podczas pogrzebu księdza,
który trzy dni wcześniej został śmiertelnie ugodzony nożem na ulicy.
Wyjaśnij.
Do ataku doszło w dzień powszedni.
Kościół powinien być pusty.
Skąd mógł wiedzieć, że będzie pełen księży i dygnitarzy?
Bo rozpracował cel.
Zabił tego księdza, doskonale wiedząc, co nastąpi.
Szejku, Dudajew i jego ludzie czekają na rozkazy.
Moje rozkazy są takie same,
jak były wczoraj, nic się nie zmieniło.
Spotkają się i razem pojadą do Włoch.
Chodzi o to, że zaczynają się denerwować.
Im dłużej...
Zaczekamy na mojego brata.
Jasne?
Jakieś wieści o mojej żonie i córkach?
Yazid się nie zgłosił.
Bracie!
Podejdź.
Jesteś jednym z ludzi Al-Radwana.
Byłem, szejku.
Teraz mam zaszczyt być u ciebie.
Kiedy ostatni raz włożyłeś czyste ubranie?
To wszystko, co mam.
Jest tu woda. Możesz się umyć i wyprać ubranie.
Jak się nazywasz?
Ismail.
Skąd jesteś?
Z Tunisu, mój szejku.
Posłuchaj, Ismailu z Tunisu.
Bieda może cię ograbić z wielu rzeczy.
Ale nie wolno pozwolić, by odebrała ci szacunek dla samego siebie.
Nikt cię nie obdarzy szacunkiem, jeśli ty sam nie będziesz się szanował.
Idź się wykąpać.
Daj temu człowiekowi jakieś ubranie.
Tak, szejku.
Dziękuję. Niech ci Allah sprzyja, szejku.
Allah z tobą.
PARYŻ, FRANCJA, ROK 2001
Michel?
Mousa Suleiman.
Odbywaliśmy razem staż w Credit Suisse.
Jak cię widzą, co?
Dziękuję.
Proszę, zatrzymaj ją.
Dobrze to wymawiam?
Proszę ze mną.
Opublikował pan pracę na temat bankowości cyfrowej
i jej wpływu na ekonomię globalną.
Zgadza się.
Proszę opowiedzieć.
W ekonomii globalnej
bankierzy jutra
muszą być dynamiczni i działać szybko.
Cyfryzacja
i transakcje elektroniczne
to przyszłość bankowości.
W swojej pracy omówiłem,
w jaki sposób technologia całkowicie odmieni tę branżę.
Bank taki jak wasz
mógłby być na pierwszej linii tych zmian
i zyskać potężne udziały w rynku.
Zachęcam, by zamiast próbować zmieniać system,
działał pan w jego ramach.
Relacje i zaufanie
to waluta, na której polegamy
od ponad 260 lat.
Jeśli pan pozwoli...
Takiego zaufania nie buduje się przez komputer.
KWATERA GŁÓWNA CIA, LANGLEY, WIRGINIA
Miejsce zamachu jest usytuowane
naprzeciwko konsulatu urugwajskiego w Paryżu.
Kamery ich monitoringu uchwyciły to.
Zajmujący się Europą Wschodnią poznają pewnie tego człowieka.
To Ansor Dudajew, „Czeczen”.
Szlify zdobył na wojnie czeczeńskiej.
Spec od materiałów wybuchowych i broni chemicznej.
Weterani wojny w Iraku mogą mu podziękować
za ładunki penetrujące stosowane na transportery opancerzone.
Kolejna znajoma twarz to Jabir Zarif,
były oficer wywiadu afgańskiej NDS.
Tego wciąż próbujemy zidentyfikować.
Współpracujemy w tej kwestii z DGSI.
Użyto trzech łusek po rosyjskich pociskach artyleryjskich,
pochodzących raczej z dostaw dla syryjskiej armii niż z kradzieży.
Łuski wyposażono w detonatory
z ładunkami na tyle dużymi, by rozerwały gilzy, uwalniając sarin.
Nie widzę bezpośredniego zagrożenia dla Stanów Zjednoczonych.
Zasugeruję prezydentowi, by dać Francuzom się tym zająć.
- Jeśli mi wolno... - Panie Sekretarzu, z całym szacunkiem,
ten gość nie ukrywał, że jego wrogiem jest Zachód.
Zabił naszych żołnierzy w Jemenie.
W tym kościele było 27 Amerykanów.
To nie jest problem Francji. To problem świata.
A pan, do cholery, to kto?
Nazywam się Jim Greer.
A tę robotę wykonuję od 16 lat.
Mój kolega chce powiedzieć,
że jest sprawą zasadniczą, byśmy to my kierowali akcją.
Dobrze, Nate. Powiedz zatem,
jak bez stawiania nas w trudnej sytuacji
zabrałbyś się do tego.
Oczywiście będziemy współpracowali z naszymi partnerami.
Właśnie, ale Stany Zjednoczone mają do odegrania kluczową rolę.
Gra.
Gdy byliśmy w Paryżu, odkryliśmy korespondencję
między Suleimanem a jego bratem Alim.
Pisali do siebie za pośrednictwem komunikatora gry online.
Suleiman kazał Alemu wyjechać z Paryża, by mógł wysłać pomoc.
Jeśli skontaktujemy się z nim za pomocą tego samego systemu,
możemy się podszyć pod Alego.
Tylko ludzie w tym pokoju i agenci DGSI,
którzy byli w Alpach, wiedzą, że on nie żyje.
Po co miałby ryzykować?
Ich rodzice zginęli w 1983 roku w Dolinie Bekaa.
Do Francji przenieśli się z musu.
Trafili do rodzin zastępczych.
Brat to jedyny krewny Suleimana.
Nie mówiąc o tym, że to on odbił go z Bazy Kobalt.
Co najmniej kogoś po niego wyśle.
I to jest wasz plan?
Gra wideo?
Masz lepszy?
Prezydent musi to zatwierdzić,
ale ty postępuj, jakby już to zrobił.
- Kończymy zebranie. - Dziękuję panu.
SEINE-SAINT-DENIS, PARYŻ, FRANCJA
Chłopaki.
Chodźcie.
Patrzcie!
Allah jest wielki.
W Alpach trwają poszukiwania terrorysty,
który dokonał zamachu w kościele.
Paryżanie są nadal wstrząśnięci...
Właśnie to oglądam.
Na drogach pełno gliniarzy.
Co dziesięć kilometrów kontrola.
Dobrze. Rozumiem. Zrobię to.
Podpowiada ci to serce, nie rozum.
BAZA SIŁ POWIETRZNYCH CREECH INDIAN SPRINGS, NEVADA
Cześć, Badger.
Hej, Tombstone.
- Co robisz? - Nic.
Sprawdzam jeden z dawnych obiektów.
Nowa lista celów.
Super.
- Nie, tu jest błąd. - Co?
Ten. To stary cel.
Ten gość na motorze, pamiętasz?
Abu Al-Shabaz.
Nie powiedzieli ci?
O czym?
Jakiś oficer z sekcji S-2 dał ciała.
Cel został błędnie rozpoznany.
Chwila. „Błędnie rozpoznany”?
Czyli to nie był...
On miał syna.
To, że gość nie był celem,
nie znaczy, że nim by nie został.
Niemal każdy mężczyzna w wieku poborowym z tej wioski ma powiązania z Daesh.
Wszystko gra.
W porządku?
Zabiłem niewinnego człowieka.
Wykonywałeś rozkaz. To nie twoja wina.
A czyja?
Nie robisz tego tak jak mama.
Gotowe. Nic ci nie jest.
Chwileczkę.
Uciśnij.
Tak, kochanie.
Znajdziesz moją mamę i siostry?
Jasne, że je znajdę,
nie martw się.
Już jest, mój szejku.
Idź zjeść drugie śniadanie. Ma nic nie zostać.
Pan jest liderem waszej grupy?
Tak.
Doktor Daniel Nadler.
Jak tam pańscy ludzie?
Wystraszeni.
Pytam o ich zdrowie.
Problem stanowi odwodnienie.
Odżywianie.
Czego potrzebujecie?
Świeżej wody. Lepszego jedzenia. Ruchu.
Potrzebujemy antybiotyków, paracetamolu, jodu...
multiwitamin.
Niech pan zrobi listę, dopilnuję, byście wszystko dostali.
Od jak dawna syn jest diabetykiem?
Słucham?
Pytam o to dlatego,
że istnieje rzadki typ cukrzycy wrodzonej.
Łatwiej poddaje się leczeniu. Można stosować preparaty doustne.
Chętnie zrobię kilka badań, jeśli pan chce.
To wielkoduszne.
Dziękuję.
Zaraz. Mamy polisy na wypadek porwania.
Amerykanie myślą, że wszystko sprowadza się do pieniędzy.
Czego w takim razie od nas chcecie?
Będzie pan miał swoje zaopatrzenie, doktorze.
BELLEVILLE, PARYŻ, FRANCJA, ROK 2001
Cześć, Babon!
To ci była strzelanina!
Jesteś aresztowany!
Któregoś dnia cię kropnę.
Rozwalę wam łby!
Czym im rozwalisz łby?
Czym?
Śmiej się.
Tym.
Pokaż.
Zostaw!
Kto ci to dał?
Halim.
Skurwiel!
Po co miałby ci to dać?
To nie jest zabawka!
Ty nic nie wiesz.
Sprzedawaj dalej falafele.
Nie przychodziłeś tu kiedyś rysować?
Myślałeś, żeby do tego wrócić?
I co, sprzedawać rysunki turystom?
Po co mi pieniądze?
To ty nas stąd wydostaniesz.
Powinieneś widzieć ich miny,
kiedy wchodzę na rozmowę.
Gdy mnie widzą, słyszą, jak się nazywam i gdzie mieszkam,
jest po wszystkim, jeszcze nim usiądę. Dranie.
Musisz myśleć pozytywnie.
Dzięki sile woli możesz wszystko.
Ile wypaliłeś tego gówna?
Czeka cię wspaniała przyszłość, musisz tylko w to wierzyć.
Bo jak nie, to mam przesrane.
Mowy nie ma, bym włożył fartuch i sprzedawał falafele.
Jeszcze mam swoją dumę.
Wstańcie.
Macie trzymać ręce tak, żebym je widział.
No już!
Czujesz to?
Co to jest?
Kadzidło?
To twoje?
Co to było? Chcesz coś powiedzieć, twardzielu?
Nie chce.
Nikt z tobą nie rozmawia, dupku.
Dobra, unieś ręce.
Podnieś ręce!
No dalej!
Co tam masz?
Wal się!
Zostaw go!
Broń!
Uciekaj!
Mamy tu ze 200 osób, które potrzebują wody. Może byście...
Tak. Dziękuję.
Znam angielski.
Co mogę dla ciebie zrobić?
Musimy wyjechać z Turcji.
Ja i moje córki. Chcemy dostać wizy.
Zacznijmy od nazwiska.
Hanin Abdullah.
Nie chcę przyciągać uwagi.
Mój mąż nie wie, gdzie jestem.
Ubiegamy się o azyl polityczny.
Bardzo trudno dostać wizę.
Są wydawane w szczególnych przypadkach.
Albo ludziom, którzy mają cenne informacje dla rządu USA.
Mój mąż...
to Mousa bin Suleiman.
Zamach w Paryżu?
Wideo?
Ten człowiek jest moim mężem.
Twoim mężem jest Mousa bin Suleiman?
Tak.
Możecie mi pomóc?
Masz jakieś dokumenty?
- Nie. - W porządku.
Gdzie jest teraz twój mąż?
Nie mogę powiedzieć.
Mój syn jest z nim.
Nie mogę narażać syna.
Jeśli nie możesz podać konkretów,
jak mam ci wierzyć?
Przepraszam. Nie powinnam była przychodzić.
Możliwe, że masz trop.
Kobietę, która podaje się za żonę naszego znajomego.
Miała na to dowód?
Nie chciała mówić.
Chroni syna, który nadal jest z ojcem.
A ten gość, skąd go znasz?
Byliśmy razem na szkoleniu CIA.
Jego przykrywką jest Departament Stanu,
ale robi w obozie rozpoznanie.
Niech ją odnajdzie.
Nakłoni do mówienia.
Jesteś na wyścigu monster trucków?
Nie, na randce.
Przepraszam. Musiałem...
Niech zgadnę. Praca?
- Ureguluję. - Nie trzeba. Już to zrobiłam.
Dziękuję.
Musimy o czymś pomówić.
Po takim wstępie nigdy nie następuje nic dobrego.
- To nic złego. - Bywa.
Daję słowo.
Chcę tylko ustalić granice wspólnie spędzanego czasu.
„Granice”.
Takie spotkania jak to są w porządku.
Po prostu... Nie piszę się na to całe...
Na całą resztę.
Czyli na co?
Kocham swoją pracę
- i nie chcę zboczyć z kursu. - Nie powinnaś.
Ty też masz najwyraźniej wiele obowiązków.
Nie przeszkadza mi sporadyczna dekoncentracja, jak tamtej nocy. Ale...
nie chcę tego całego kramu.
- Chodzi o helikopter. - Nie.
Helikopter, blizny, znikanie...
Nie próbuję niczego przed tobą ukrywać.
O nic nie pytam.
Ale niech to będzie bez zobowiązań.
Zgadzasz się?
Jasne.
Dzień dobry.
Jest tu pan Sadik?
Wejdź.
Dziękuję.
Pan Sadik?
Dzień dobry.
Ktoś cię tu przysłał?
Tak. Mężczyzna z sąsiedniego namiotu, Rifaat.
Radził mi z tobą pomówić.
Usiądź.
Dziękuję.
Cuchnie tam na zewnątrz.
Słyszałem, że pękła rura.
Proszę.
Chcemy jechać do Europy.
Podróż jest bardzo ciężka.
Niebezpieczna.
I będzie cię kosztowała.
Ile chcesz za to?
Ile masz?
Przykro mi...
To wszystko, co mam. Przysięgam!
To?
Może wystarczyłoby za jedną.
Nie, proszę.
Mam dwie córeczki.
Teraz nie mogę ci pomóc.
Ale jak będziesz miała więcej pieniędzy...
wróć.
WIĘZIENIE FLEURY-MÉROGIS FRANCJA, ROK 2002
Pokój z tobą.
Chodź tu.
Co u ciebie?
No co?
Nie podoba ci się mój nowy styl?
Co oni z tobą zrobili?
Nikt nic ze mną nie zrobił.
Po prostu poznałem tu pewnych ludzi.
Dziękuję za to Allahowi.
On mi pomógł.
Co ty bredzisz?
Od śmierci naszych rodziców
nigdy nigdzie nie czułem się u siebie.
Dopiero tu.
W więzieniu.
Moje ciało jest w więzieniu, fakt.
Pierwszy raz czuję, że mój umysł i moja dusza...
są wolne.
Chcę, by każdy muzułmanin
miał to samo poczucie przynależności, jakie ja mam.
Allah pozwolił mi zdać sobie z tego sprawę.
On wskaże mi drogę.
Czas minął.
Obiecuję ci...
Wszystko się zmieni, kiedy wyjdę.
Pokój z tobą.
Nie, bracie.
Nie wtedy, gdy najpierw był z tobą.
Jezu.
- Co? - Chcesz może naleśnika do syropu?
Chcesz o tym pogadać?
O czym?
Rozmawiałem z dowódcą.
No i?
Kazał mi iść na urlop.
Dziesięć dni na spuszczenie pary.
Cokolwiek by to miało znaczyć.
To rozkaz?
Od jutra.
Co w tym złego?
Jedź do Lake Mead, wyrwij jakąś laskę
- i wyluzuj. - Chrzanić Lake Mead!
Urlop niczego nie rozwiąże.
Czego więc chcesz?
W szkole lotniczej byłem w górnych trzech procentach rocznika.
Na miesiąc przed końcem
przychodzi jakiś kutas starszy sierżant
i mówi: „Pakujcie manatki. Program dronów potrzebuje ludzi”.
Miałem być pilotem.
Czyli wściekasz się,
bo nie dali ci upragnionego przydziału?
Nie chodzi o mnie. Chodzi o to, co robimy.
Siedzimy w przyczepie, naciskamy guzik,
a 16000 km dalej ktoś ginie.
Nieważne, czy to jest 16000 km na ziemi
czy trzy kilometry nad ziemią.
Na jedno wychodzi.
Nieprawda.
Prawdziwi piloci idą na wojnę.
Mogą zostać zestrzeleni, pojmani,
mogą zginąć.
My siedzimy w przyczepie i gramy w gry wideo.
Potem przychodzimy tu na zasrane śniadanie.
Jesteś moim kumplem, ale ci odbija.
Każdy, który dzięki mnie gryzie ziemię,
to jedna bomba mniej zdetonowana na jakimś rynku.
Jeden samochód pułapka mniej na punkcie kontrolnym pełnym marines.
Kiedy tam siedzimy,
muszę wiedzieć, że mój skrzydłowy stoi za mną murem.
Dlatego czegokolwiek potrzebujesz dla odzyskania równowagi,
zrób to teraz.
Doktorze Ryan, gotowy?
Tak sądzę. Mamy to?
Tak, wszystko przygotowane.
Wpisz login, którego użył w Paryżu.
Na tym skończył.
Jesteś online, możesz pisać bezpośrednio do niego.
Tam.
Kiedy z nim rozmawiasz,
system tłumaczy z angielskiego na francuski i na odwrót.
Rozumiem.
DGSI ma ludzi w Chamonix.
Wkroczą, gdyby Suleiman przysłał kogoś po brata.
Dobrze, zaczynamy.
CHAMONIX, FRANCJA
Gotowi?
Na pozycji.
Jestem
Ostrożnie.
Pomału.
KONSOLA 002 1 nieprzeczytana wiadomość
Szejku.
Ali?
Nic ci nie jest?
Jest.
Dobrze.
Ranny potrzebuję pomocy
gdzie jesteś?
- Adres. - Noreen.
Proszę.
Nie dotarłem na miejsce spotkania
chamonix dom z długim balkonem 5 km na D1506 do les tines
Mam adres. Przygotujcie się.
Czekaj tam.
Spytaj, jak długo.
Jak długo??
Chwila.
Skąd wiemy, że to on?
Kto mógłby wiedzieć, że tak się komunikujemy?
Oglądałeś wiadomości...
Szuka go francuska policja.
Musimy być pewni.
Co robisz?
Lokalizuję adres IP.
- Dlaczego nie odpowiada? - Lokalizuje nasz IP.
- Czy to problem? - Nie, przewidzieliśmy to.
Chamonix, Francja.
Jakiego koloru był nasz dom w Belleville?
Cholera. Kto wie?
Do roboty. Szukajcie.
- Mam! Mam adres. - Szybko.
Ściągam obraz z satelity.
To było 15 lat temu. A jeśli go przemalowali?
Decyzja, ludzie.
Wygląda na stary.
- Racja. - Pisz: zielony.
- Zielony? - Tak.
Na pewno?
Tak.
Zielony
Zgadza się?
Pokój z tobą, bracie.
Kupił to.
Dlaczego się nie rozłącza?
Może czeka na ciebie.
Nadal jest online.
To jakaś próba.
Co?
Cholera.
I z tobą.
Nie jesteś moim bratem
- Kurwa. - Wyłączcie.
- To nie koniec. - Wie, że nie czeka.
- To nie koniec. - Lipa.
- Wie, że nie czeka. - Chwila.
PRZERWAĆ
- Ryan. - Co robisz?
Masz rację – poznaliśmy się w jemenie
Kazałem ci przerwać.
Musimy się rozłączyć.
Poczekaj chwilę.
Analityk
Jezu, on wie, kim jesteś.
Czy mój brat nie żyje?
Ostrożnie.
Jack.
Tak
Znajdę cię
najpierw ja znajdę Hanin
Kim, kurwa, jest Hanin?
Chwileczkę. Ma jakiś pomysł.
Wiem, że cię opuściła
- Koniec. - Wiedziałem.
Co to, kurwa, było?
Zaprzeczyłby, gdyby mógł.
Zaprzeczył?
- Jesteś pewien? - Jestem.
- O czym wy mówicie? - Jest pewna kobieta!
W tureckim obozie dla uchodźców jest kobieta,
która mówi, że jest jego żoną.
To ona.
Znajdźcie ją.
OŚRODEK DLA UCHODŹCÓW ZEUGMA NIZIP, TURCJA
Pogadaj ze swoim szefem.
Wszystkim się zająłem.
W porządku.
Szybciej!
Kobieta i dziewczynki.
Gdzie one są?