Subtitles by sub.Trader subscene.com
Uważam, że kobiety mogą robić wszystko.
Tak, ale to nie oznacza, że powinny, prawda?
Miałyby naprawiać samochody,
prowadzić taksówki
czy montować płyty gipsowo-kartonowe?
- Czemu nie? - Bo nie.
Uwierz mi.
Taka dziewczyna, jak ty, tego nie robi.
Taka, jak ja?
Mogę wszystko, bo sama o sobie decyduję.
Zosia Samosia.
Właśnie.
- Taka jestem. - Cudownie.
Chodź tu.
Tyle że...
jesteś u mnie, jesz moje jedzenie
i podziwiasz widok z mojego okna.
Tak zdecydowałam.
Raczej ja, zapraszając cię.
Zadbałam, byś zwrócił na mnie uwagę.
Nie ty, Sabino. To Bóg o to zadbał.
Jemu zawdzięczasz swój dar.
Nie sądzisz, że ważniejsze jest, co robimy z Jego darami?
My wszyscy.
Mężczyźni, kobiety.
Chcemy tylko wykorzystać swój potencjał, spełniać swoje pragnienia.
Właśnie tak chcę żyć.
Ja chcę żyć, zarabiając miliony
z tobą u swojego boku.
Problem w tym, że jestem dobra w wielu rzeczach.
- Tak? - Tak.
Na przykład?
Cóż,
uważa się,
że w mojej pracy lepiej być kobietą.
Jeśli jest piękna, nie stawia się jej większych wymagań.
Jeśli nie,
praktycznie jest niewidzialna.
W mojej branży
niewidzialność, niskie wymagania...
są bardzo przydatne.
Brzmi jak rola kury domowej.
Nie ma nic złego w byciu kurą domową.
Ale to nie moja bajka.
- Nie znam portugalskiego. - Wiem.
O, tak dobrze.
- Wiedziałeś, że... - Co?
...mężczyzna poznaje zagrożenie w kobiecie siedem sekund później, niż w mężczyźnie?
Niezłe, co?
- Kim jesteś? - Kto? Ja?
Jestem przynętą, ogierze.
- Ilu? - Dziewięciu.
Dawaj wszystkich.
Ukradłeś pieniądze na pomoc dla kobiet, dzieci i uchodźców!
To się nazywa malwersacja!
„Malwersacja”? Fikuśnie.
- Pewnie jesteś księgowym. - A ty?
Otwieraj sejf.
Skarbie, wybrałeś mnie!
Teraz jestem twoją dziewczyną!
Wszystko z dolnej półki. Do roboty.
Nie jesteś stworzony do tej roboty. Lepiej zmień zawód.
Bosley!
Dobry wieczór, aniołki.
Wygląda obiecująco.
Wspaniale.
A co z australijskim Jonnym?
- Będziesz tego żałować. - Tak.
- Byłem gotów dać ci wszystko. - Problem w tym, że za dużo gadasz.
Jesteś zdesperowany i zbyt nachalny.
- Nigdy nie spotkałem takiej kobiety jak ty. - Wiem.
Zaliczyłam czteromiesięczną inwigilację, dwa kraje
i najbardziej żenującą randkę w życiu.
Skończyliśmy?
Przekażę to Departamentowi Sprawiedliwości USA.
Podobnie jak waszych nowych znajomych.
- Możemy iść. - Super.
Ja spadam. Biorę tydzień wolnego. Poimprezuję na jakiejś tajskiej plaży.
Jane, ty też byś mogła. Daj się komuś pobawić swoją...
Bawię się na swój sposób.
Spoko.
Nocami ostrzysz samurajskie miecze?
Przebierasz się za Kobietę-Kota?
Akurat to chętnie bym zobaczyła.
Pewnie czasem w nocy jesz gluten i czujesz się...
To była frajda.
Kim one są?
Miałeś zaszczyt poznać aniołki.
Pytanie brzmi:
kim jesteś ty, Jonny?
ROK PÓŹNIEJ
Cześć, Ingrid.
- Spóźniłaś się. Pan Fleming już czeka. - Spotkanie miało być o 9.00.
Tak. Zaczyna się o 9.00,
czyli dokładnie w tej chwili.
Rozmawiałaś z nim? Z panem Brokiem?
Oczywiście, że nie.
Zaprosił mnie do swojego zamku we Francji.
Rozmawialiśmy i zapytałem go:
„Panie Brok, czy wie pan, kim był Humphry Davy?”.
On na to, że nie.
Pytam: „A słyszał pan o Josephie Swanie lub Aleksandrze Łodyginie?”. Mówi, że nie.
„No dobrze,
a o Tomaszu Edisonie?”
„Oczywiście. Wszyscy go znają. Wynalazł żarówkę”.
A wiesz co?
Trzech innych facetów też to zrobiło.
Przed Edisonem.
Tyle że on pierwszy wypuścił produkt na rynek.
Rozumiesz?
Mamy produkt, który zrewolucjonizuje branżę energetyczną.
I musimy być pierwsi.
Teraz jest ten moment.
To powiedziałem panu Brokowi i on się ze mną zgadza.
To oczywiste.
- Ja... - Eleno, dziękuję, że przyszłaś.
- To była wspaniała rozmowa. - Ale ja nic nie powiedziałam.
- Nie bawmy się w co kto powiedział, dobrze? - Wiem, jak bardzo Calisto jest ważne.
- Ja jestem jego główną programistką. - Tak.
Ale jak wspomniałam w raporcie, jest szansa, że zakres harmoniczny zostanie odwrócony,
a oboje wiemy, czym to grozi.
Tak naprawdę nie wiesz, co wiem.
Zna pan Julia? Drugiego inżyniera?
Nadal jest w szpitalu po udarze, chociaż podczas testu bezpieczeństwa
- jedynie częściowo był narażony na emisję. - Rzekomo.
Poza tym to kretyn.
Proszę tylko o dostęp do roota i czas, by naprawić wadę w łańcuchu bloków,
co zapewni bezpieczeństwo...
Ingrid, proszę o cappuccino.
OK. Czytałem twój raport.
Inni też go czytali.
Po prostu nie zgadzamy się z tobą.
- Pan Brok czytał ten raport? Gdyby go... - Powiem wprost.
Od pięciu lat pracujemy nad Calisto i teraz wchodzimy na rynek.
To bezpieczny, gotowy produkt i to powiedzieliśmy panu Brokowi.
A ty panu Brokowi nie powiesz nic.
Jesteś za bystra, żeby nadal drążyć ten temat, prawda?
To dobrze.
- Wiem, kim był Humphry Davy. - Brawo.
- Upuściłaś coś. - To nie moje.
Ja nie śmiecę, więc na pewno twoje.
Może ci się przyda.
AGENCJA TOWNSENDA
Bosley, 001.
WITAJ, BOSLEY
Ty stary dziwaku.
Naprawdę myślałeś, że pozwolimy ci się wymknąć po cichu?
Nie trzeba było.
To nie tylko mój pomysł.
Niespodzianka!
Hej! Bonjour.
Cała ekipa w komplecie.
Życzymy ci wszystkiego najlepszego na emeryturze.
Dziękuję, Bosley.
- A ja panu. - Bosley.
Bosley. Dzięki.
- A ty. - Masz za sobą niezłą przeszłość.
Trzeba ją uczcić.
Przygotowałam garść wspomnień.
- Możemy? - Och, nie.
Zaczynamy.
O, proszę.
- Oto świeży absolwent Oxfordu. - Tak!
- Boże. - Namęczyłam się, żeby to wyszukać.
- To nie jest przebranie. - Widać, że świetnie się bawiłeś.
Nie mogę narzekać.
- Gdzie dostałeś ten garnitur? - W Monte Carlo.
Naprawdę tak było. Oto dowód.
Po otwarciu oddziałów w Europie
Agencja Townsenda wypłynęła na międzynarodowe wody.
- Bez ciebie nas by tu nie było. - Tak.
A na pewno - mnie. Dziękuję.
Jestem wzruszony.
Dziękuję wam wszystkim.
- Powiedz coś, Bosley. Wygłoś mowę. - Mowa!
- Nie. - Mowa!
Mowa!
Szczerze mówiąc, jestem poruszony.
I wdzięczny...
za wszystko, czego wspólnie dokonaliśmy.
Muszę wam powiedzieć, że Charlie miał wątpliwości,
czy zdołamy powtórzyć sukces, który osiągnęliśmy tu, w Kalifornii.
- Ale się udało. - To prawda.
I to w świecie, który nie był przygotowany na aniołki.
Przez 40 lat
werbowałem je, szkoliłem...
a teraz jestem z nich bardzo dumny.
Bosleyowie...
- dbajcie o nie. - Jasne.
- Oczywiście. - Dobrze, przyjacielu.
Co do mnie, jak powiedział Charlie,
- przyszła pora, by usunąć się ze sceny. - Skoro mowa o Charliem...
Witaj, Bosley.
Cześć, Charlie.
Jeśli rozejrzysz się po sali, przyjacielu,
zobaczysz tych, którzy będą kontynuować twoje dzieło.
Oddanie, z jakim ich prowadziłeś, jest bezprzykładne.
Mamy wobec ciebie dług, którego nie da się spłacić.
Zamiast tego ofiarowujemy ci zegarek.
- Zegarek? - Tak.
Dziękuję, Charlie.
Miłej emerytury.
Zasłużyłeś na nią.
Wznieśmy toast!
Naprawdę lubisz imprezować.
- Lubię pić w ciągu dnia. - Na zdrowie.
Ty też jesteś niezły.
Za Bosleya.
- Za Bosleya! - Wasze zdrowie.
Ten tekst jest moim rapem W nim ważnym jest etapem
By rym w punkt trafiał gładko To trudne, choć nierzadko...
Dziękuję. Odsuń się, bo już idzie.
- Jasne. - Jesteśmy gotowi? Dziękuję.
Niezły flow, ziomuś.
- Cicho. - Wczułaś się.
Tam są dwa miejsca.
- To trudne - Trudne
- Trudne
Langston, zamknij się.
Bardzo proszę, byśmy wspólnie powitali
naszego założyciela
i dobroczyńcę
Alexandra Broka.
Panie Brok, w dziedzinie innowacji wyznacza pan najwyższe standardy.
Ufam, że mnie i mojej ekipie udało się im sprostać.
Dziś poinformowałem elektrownię w Hamburgu,
że ma odciąć ten budynek od sieci.
Ale to nie znaczy, że pozbawiliśmy się prądu.
Panie Brok,
czy może pan umożliwić nam dostęp do roota?
Witaj, Alexandrze.
Przyznano dostęp do roota.
Calisto, włącz światła.
Calisto, dopasuj urządzenia pokrewne.
Calisto, daj pełną moc.
Brok Industries może dać energię całemu światu.
Zatem w końcu postawiliście na magnesy ziem rzadkich?
Tak.
W strukturze kryształu cyjanku.
- Chodzi o cyjanit... - Cyjanitu.
- Mogę? - Proszę.
- Przeprowadziliście testy bezpieczeństwa? - Oczywiście.
Calisto komunikuje się wyłącznie z zespołem obwodów elektrycznych.
Ludzie, zwierzęta czy rośliny nie mają kontaktu z prądem.
To inteligentny i bezpieczny system.
Ale żeby być do końca szczerym, powinienem wspomnieć o pewnym drobiazgu.
Można go produkować w pastelowych kolorach. Z myślą o paniach.
Żartowniś...
Cóż, to jest to.
Możemy wszystkim zapewnić czystą energię.
Przyjazną środowisku.
Calisto to przyszłość.
A ja tę przyszłość trzymam w dłoniach. Nareszcie.
Świetna robota.
Znakomita.
Musimy to uczcić. Zapraszam do baru!
Pilnuj postawy. Blokuj.
PARYŻ
Raz, dwa.
- Zabandażuj mi dłoń trochę ciaśniej. - OK.
Dzięki.
Paryż nie jest taki zły, co?
Wybrałaś mieszkanie z dobrym światłem?
Tak, ale jeśli kupisz mi jakąś roślinę...
tylko ją zmarnuję.
Jasne.
Jestem gotowa na kolejne zadanie.
Umówiłem spotkanie z nowym klientem.
Demaskator z korporacji.
Zbieram ekipę.
- Ekipę? - Tak.
Hej, Bosley.
- Wzywałeś mnie. - Tak.
Hej.
Jesteś tą byłą ninja z MI6.
Masz na imię June?
Jane.
No tak, Jane.
Jesteś Sabrina?
Sabina. To włoskie imię.
Jesteś Włoszką?
Nie. To znaczy... Może...
Mamy sprawę w Hamburgu. Czeka nowy klient.
W Hamburgu.
A co ciekawe, hamburgery wcale stamtąd nie pochodzą.
Wymyślono je we Frankfurcie, w przeciwieństwie do frankfurterek, które...
- To chyba nie ma... - Wybacz, jestem wegetarianinem.
Bardzo dziękuję.
Podobno z powodzeniem pracowałyście ze sobą w Rio.
Tak, zepchnęła mnie z dachu.
I tak miałyśmy wychodzić.
Więc w czym problem?
Co to za klient?
Chodźcie ze mną.
- Elena? - Dzień dobry.
Witam.
Pan Bosley?
Wystarczy Bosley.
Dziękuję, że zgodził się pan spotkać.
- Napijesz się czegoś? - Espresso, bitte.
Espresso.
- Sprawdź COS. - „COS”?
Nie mam pojęcia, co to znaczy,
ale stąd wszystko wygląda dobrze.
Powiedziałabym,
że na horyzoncie czysto.
Właśnie tak.
Dużo o tym myślałam. Wystarczy to przekazać panu Brokowi.
Próbowałam się z nim skontaktować.
To poważna sprawa.
Doceniam twoją odwagę.
Ale czy na pewno chcesz podjąć takie ryzyko?
Tak.
Dobrze, pomożemy ci.
- To się wymyka spod kontroli. - Jesteś słodki.
Muszę sobie kupić psa.
W nocy nie mogę spać,
bo wiem o tym, a nie wolno mi nic zrobić ani powiedzieć.
Mogę to naprawić, ale muszę mieć taką szansę.
Wierzę ci. Masz jakieś dowody?
Wszystkie swoje raporty i dane.
Mogę coś panu podać?
Pański rachunek.
To był znak?
- Eleno, musisz iść do toalety. - Co się dzieje?
- Dzięki, ale nie potrzebuję. - Szybko.
Co się dzieje? Jane?
Teraz!
Halo... Cholera!
Cholera.
Cholera!
To moja broń.
Sabino! Szybko!
- Ruszaj! - Jedź!
Tak! Ewakuować klienta! Właśnie to chciałam powiedzieć!
Co się dzieje?
- O Boże. Nie jesteś kelnerką? - Nie.
Jane. Miło mi poznać.
- Masz coś większego? - Z tyłu.
- Możesz przesunąć stopy? - Oczywiście.
Umiesz się tym posługiwać?
Skurczysyn!
O mój Boże! Czy on do nas strzela?!
Trzymajcie się, panie.
Czy to jest czołg? O Boże. Gdzie on się podział?
- Chyba go zgubiliśmy! - Niezła armata na jedną dziewczynę.
Kim ona jest?
Ja?
Kim ty jesteś?! I dlaczego ten facet do nas strzela?
- Spokojnie. - O Boże. Zaraz zginę.
Nie! Znów jest za nami!
O Boże!
Psiakrew!
Schowaj się.
- Kiedy powiem, obróć się o 180 stopni. - Dobra.
Teraz!
Bosley.
Leż!
Jane!
Masz leżeć!
Nie ruszaj się!
Chcesz kanapkę?
Z tuńczykiem.
Chyba że to ser i raczej stary.
Może ty? Jesteś głodna?
Pozdrowienia od Charliego, aniołki.
Kim ona jest?
Jest w szoku i zalatuje rzygami.
- Kim jesteś? - Jestem Bosley.
- Bosley? - W naszej organizacji to ranga.
Jak porucznik.
Mężczyzna, którego poznałaś, naprawdę nazywał się Edgar Dessange.
Edgar.
Jane, bardzo mi przykro.
- Wiem, ile dla ciebie znaczył. - Nie potrzebuję czułości.
A ja tak.
Był też moim przyjacielem.
To pomaga.
OK. Trzeba cię doprowadzić do porządku.
Chodź.
To kradziony samochód?
OK.
Bosley, 342. Otwórz kryjówkę numer 6.
Kto jeszcze wiedział o naszym spotkaniu z Eleną?
Zgodnie z protokołem nikt więcej nie powinien wiedzieć.
Czemu pytasz?
Bo, Bosley...
Edgar uważał...
Nie widziałaś tego gościa.
To był zawodowiec i, jak na tak łatwy cel, przygotował potężne działa.
Ful wypas, nie?
Tę dziewczynę można załatwić packą na muchy, a on się wybrał miejskim pojazdem bojowym.
Zatem myślicie, że co? Chodziło mu...
Może ona była obserwowana.
Ale co, jeśli to jesteśmy my?
- I przez kogo? - Cześć. Ogarnęłam się.
- Lepiej się czujesz? - Tak, dziękuję.
Zaczynam się w tym orientować.
Jesteście jakby szpiegami i...
Musicie mi tylko wyjaśnić, kim był ten gość i dlaczego do was strzelał.
Do ciebie.
- On strzelał do ciebie. - Jane.
Do mnie?
- O Boże. - Hej.
- OK. - Napij się herbaty.
Facet jest duchem.
System rozpoznawania twarzy wskazał kilka miejsc jego pobytu
w ostatnich latach, ale brak innych danych.
- Czyli ma wysoko postawionych znajomych. - Zabiję go.
Muszę ci przypomnieć, że Charlie nie pochwala działań odwetowych.
Akta panny Houghlin
podają, że przy projekcie Calisto pełni funkcję specjalisty inżynierii systemów.
Wiecie o Calisto?
Wiemy o wielu rzeczach.
Również o tym, że MIT ukończyłaś jako najlepsza w grupie,
trenujesz krav magę, a do pracy jeździsz na rowerze.
Uważasz, że twoim kolorem jest żółty, chociaż on nie pasuje nikomu.
Chodziłabyś na więcej randek, podkreślając kości policzkowe na fotkach profilowych.
Niestety nie wiemy, dlaczego ktoś chce twojej śmierci.
Wiem, że to można naprawić.
Po kolei.
System ma wadę.
Co to za wada?
Z Calisto można uczynić broń.
Mogę to naprawić.
Ale w tej chwili każdy zręczny hacker
jest w stanie zrobić z Calisto broń działającą przez IEM.
Impuls elektromagnetyczny.
- Może wywołać coś w rodzaju udaru. - Tak.
Widzicie? Znam się.
Powoduje zaburzenia sieci neuronowej mózgu. Objawy przypominają udar lub tętniak.
Zatem ta broń nie pozostawia po sobie żadnych śladów.
Doskonała maszyna do zabijania.
Tak. I można ją uruchomić zdalnie w ramach stworzonej przeze mnie sieci.
Ale czad. Takie rzeczy się robi, uważając w szkole na lekcjach.
Kto o tym wie?
Złożyłam raport, gdy jeden z moich kolegów prawie zginął podczas prób bezpieczeństwa,
ale chyba ukręcono mu łeb.
Mówię o raporcie, nie koledze.
Julio ma się dobrze. Chociaż...
stracił mowę i nie widzi kolorów.
Produkcja już ruszyła?
Nie, mamy opóźnienie,
ale w skarbcu Broka leży sześć prototypów.
I jeden w moim laboratorium. Używałam go, pracując nad korektą...
Musimy je stamtąd zabrać.
Przepraszam, ale nie nadążam.
Czy twoja firma zamieściła na swojej stronie zdjęcia pracowników?
Tak, ale Brok Industries jest pilnie strzeżona.
- Nie ma sposobu, by... - Jest.
Myślisz, że nadal ma poświadczenie bezpieczeństwa?
Jeśli nie, to znaczy, że zagrożenie jest wewnątrz firmy, zatem tak czy owak...
- Czegoś się dowiemy. - Nie.
Nie.
- Nie. - Ja...
- Fryzury na grzybka. - Fryzury na grzybka.
Fryzury na grzybka.
DOSTĘP PRZYZNANY
OSOBA UPRAWNIONA
Idę do pracy, Ralph.
Ja też jestem w pracy.
OK.
Nowa fryzura?
Bardzo mi się podoba.
Nie wstrzymujemy innych?
Cóż...
życzę ci miłego dnia.
Nie zapomnij o uśmiechu.
TOALETY
Co?
Jak...? Jak się tu dostał...?
O Boże. Co zrobiłyście Pradeepowi?
Pradeep Prasad.
Nic.
Jest cały i zdrowy.
Dziś rano zwędziłam mu identyfikator w siłowni.
Hej.
Do widzenia.
- Cześć. - Cześć.
A Sven?
Uciskając mu tętnicę szyjną, doprowadziłam do niedotlenienia pnia mózgu.
Co?
To chyba bolesne.
Jak drzemka. Czujesz zapach spalonego tosta i robi ci się ciemno przed oczami.
- Hej, bez obaw, ocknie się. - Chyba że nie.
- Co...? - Pora iść.
Musimy opuścić budynek przed obchodem, bo pójdziemy siedzieć w niemieckim kiciu.
Tam serwują wyłącznie sznycle.
Co w sumie nie jest takie złe.
Sabino, ty zabierzesz Calisto ze skarbca.
A ty, Eleno, prototyp ze swojego laboratorium.
Ja odwrócę uwagę ochrony.
OK. Gotowa?
Tak. Przybij piątkę. Siła kobiet.
Dziękuję.
Żadnego rzygania.
CHŁODNIA
WSTĘP DO SKARBCA CHŁODNIA
Co jest?
WSTĘP DOZWOLONY
No nie.
- Boz, jesteś? - Tak. O co chodzi?
Calisto zniknęło.
Tu go nie ma. Ktoś nas ubiegł.
Robi się ciekawie. Wiesz kto?
DZIENNIK WIZYT W SKARBCU
Mam. Jakiś Peter Fleming.
Zobaczymy, co zdziała Elena.
Poczekaj. Możemy mieć inny problem.
Zjawił się Pradeep.
Nie został w siłowni? Przecież kupił groupon.
Nie, jest tutaj.
- Ralph? - Tak?
Przyszedł Pradeep Prasad, a system pokazuje, że już jest w budynku.
Tak, to jakiś bug. Komputer chyba uznał, że Elena Houghlin to...
Wysyłam ci zdjęcie Eleny Houghlin. Przekaż je naszym ludziom.
- Zatrzymajcie ją do wyjaśnienia. - Dobrze.
AUTORYZACJA WSTĘPU DO LABORATORIUM
Jest w swoim laboratorium.
Chodźmy.
Nadciąga kawaleria.
Robi się gorąco, moje panie.
Już wiedzą. Spotykamy się przy samochodzie.
Sabino? Sprawa nie jest łatwa.
Wykorzystaj swój talent do przyciągania uwagi.
Mam mnóstwo pomysłów.
Houghlin?
Gdzie ona jest?
- Gdzie ona jest? - Nie wiem.
- Zaraz. - Co?
- Mam ją. - Gdzie?
Tutaj.
Jedenaste?
Jest w toalecie na jedenastym piętrze.
Dzień dobry. Kim pani jest?
Siadaj. Trzymaj ręce na widoku.
Pani z BHP?
Boże, tego nie da się otworzyć.
Nie może pani niczego tu dotykać,
chyba że może to pani robić. Rozumie pani?
Otworzyła to pani zębami.
W ustach mamy 20 miliardów bakterii.
Jesteś uroczy.
Jane?
Jane, flirtujesz?
Hej!
Zatrzymaj się! Hej!
Hej!
No, dawaj.
Gotowy?
Hej!
Przepraszam!
Hej!
Wracaj tu!
Kto ją obserwuje?
Wznieciła pożar na czwartym. Biegniemy za nią na trzecie.
- Szybciej! - Na trzecie? Przecież była na jedenastym.
LABORATORIUM POZIOM 3
Co ty...?
- Potrzymaj. - OK.
- O, to... To nie ty. - Nie.
- Potrzymaj. - OK.
Możesz odsunąć suwak?
Tak.
Przepraszam.
Cześć.
- Nie chcesz swoich...? - Możesz je zatrzymać!
Halo?
Hej, Susan. Pan Fleming prosi, żebyś przyszła do laboratorium.
- Już idę. - Dzięki.
- Widzieliście ją? - Tak.
Nie na zdjęciu. Na żywo!
- Wy tu, a wy tam. Ruchy! - OK!
Wyszłam.
- Główny hall. Widzę ją! - Gdzie?!
W hallu!
Chodźcie. Szybko!
Ręce na widoku.
- Na ziemię! Ale już! - Pokaż ręce!
- Ruchy! - Ale dlaczego? Ja nic nie wiem!
Nie wiem, po co. Czego szukacie?
Wybacz, Susan.
„Susan Olsen”.
Zamknąć wszystkie wyjścia. Przeszukać budynek.
Jane. Mam to.
- Musimy iść. Ktoś nas ubiegł. - Żartujesz? Ukradli je?
O nie!
Boże!
Masz jakiś pomysł? Jest tu inne wyjście?
Zaraz. Spróbuję się włamać do systemu.
Wywołam impuls elektromagnetyczny, który rozwali blokadę drzwi.
A przy okazji nie rozwali nas?
Zadziała na niewielką odległość. Nic nam nie będzie, jeśli się odsuniemy.
Jak bardzo?
Przypuszczam, że tyle.
Przypuszczasz? To zwykle robią naukowcy?
Oczywiście, tak zaczyna się badania.
Od hipotezy.
PRZEPROGRAMOWANIE
Calisto, wyślij impuls.
OK, uruchamia się.
Powinno się udać.
- Ralph. - Nie.
Boże.
UWAGA PRZECIĄŻENIE
- Zdążę. - Nie.
- Muszę. - Nie. Zostań!
Ralph? Chodź tutaj.
- Tu jesteś. - Ralph, to zaraz wybuchnie.
Nie mogę tego zatrzymać. Odsuń się.
- Myślisz, że cię posłucham, Houghlin? - Ralph! Chodź!
- Szybko! - Trzymaj ręce na widoku!
Spadamy. To nam potrzebne?
- Nie, już jest bezużyteczne. - To zostaw.
Ruchy, moje panie. Zabieramy się stąd.
Szybko. Wskakuj.
Myślicie, że Ralphowi nic nie będzie?
No, jasne. Na pewno.
Wyglądał OK, prawda?
- Tak. - Na pewno nic mu nie jest.
Cóż, szkoda.
To oczywiście komplikuje sprawy, ale mamy czas.
Wiesz co? Daj mi do telefonu Johna.
Natychmiast.
W takim razie go obudź.
Wszystko w porządku?
Dasz mi swój telefon?
AGENCJA TOWNSENDA
Bosley, 342.
WITAJ, BOSLEY
Witam w berlińskim oddziale Agencji Townsenda.
Jest tu jakieś jedzenie? Konam z głodu.
Kobiety stale są głodne.
Nareszcie. Witajcie.
- Bardzo bien. - Świetnie.
- Spoko. - Cóż...
Hej.
Za karę zrobisz pompki, OK?
Hej.
- Koleżanka z Bombaju. Jak się masz? - Mistrzu.
Dobrze cię widzieć.
- To jest Elena. - Bardzo mi miło.
To Saint czyli Święty.
Masz dobrą energię.
- Dziękuję. - To prawda.
O Jezu.
- Co takiego? - O mój Boże.
O nie.
Chciałbym nastawić ci kręgosłup.
- Zgadzasz się? - Tak, oczywiście.
Muszę wyczuć odpowiednie miejsce.
O tak.
- Dobrze? - Tak. Świetnie.
Przemieszczone żebro. To częste.
Gdybyś kiedyś potrzebowała takiej korekty, służę pomocą.
Saint dba o nasze zdrowie i kondycję.
- Utrzymuje nas w formie do walki. - Staram się.
Troszczy się o nasze umysły, ciała i dusze.
Poświęcimy chwilę pamięci Edgara?
Przygotowałem małą uroczystość, by uczcić naszego przyjaciela.
Mamy pecorino nero, parmigiano reggiano, manchego
- i oczywiście... - Dzięki.
- Uwielbiał brie. - Tak.
- I wino. - Wino szczególnie.
Myślałam, że zaserwujecie kiełki fasoli i zieloną pszenicę.
W jedzeniu wszystko zależy od tego, jakie intencje towarzyszą posiłkowi.
Jeśli szanujesz krowę, ser będzie ci służył.
Wiem, że trafiłaś tu w stresujących okolicznościach.
Bardzo stresujących.
Gdybyś chciała porozmawiać, mam też licencję psychoterapeuty.
- Teraz rozumiem, dlaczego nazywacie go... - Świętym.
OK.
- Wody z dodatkiem elektrolitów? - Proszę.
Spróbuj też tego. Znakomicie odświeża oddech.
Dziękuję.
Dobrze.
Sprawdziłam dane osoby, która ostatnia była w skarbcu z Calisto.
Nasz system przeskanował nagrania z miejskiego monitoringu.
Fleming. To on zataił mój raport.
Spójrzcie. Pięć godzin temu był na lotnisku.
LOTNISKO W HAMBURGU
- Czyli opuścił Niemcy. - Z walizką.
On zna możliwości Calisto.
Zatem wie, ile jest warte na czarnym rynku.
Jeśli chce je sprzedać, spróbuje się ciebie pozbyć. Trzeba go znaleźć.
Przepraszam. Czyli to on chciał mnie zabić?
Możliwe. Może na polecenie kupującego.
Bandyci nie lubią niezamkniętych spraw. Zbudowałaś nową zabawkę...
Pracowałam dla niego. Nawet...
ze mną flirtował.
Kochanie.
Mężczyzna może cię kochać i chcieć cię zabić.
- Nie ja. - Na moim ślubie była strzelanina.
- Jesteś mężatką? - Nie. Strzelałam celniej.
Mam ochotę na ser.
- „Ser” to jakiś szyfr? - Tak.
Znaczy: „Jestem czterdziestoletnią singielką i pustkę w duszy wypełnię serem”.
- Mam też wegańskie lody. - Wiesz, co lubię.
Powinnam była obejść Fleminga i nie przejmować się hierarchią.
Trzeba było iść prosto do Broka. Niepotrzebnie byłam taka posłuszna.
Wy pewnie nie wiecie, jak to jest.
W przeszłości miałam problemy z psychiką.
Prowadziły do autodestrukcyjnych zachowań, przez co lądowałam w ośrodkach.
Charlie mnie wyciągnął.
Gdyby nie on...
pewnie bym już była na cmentarzu albo za kratkami. Rozumiem cię.
Moja młodość to mieszanka bezsilności i wstydu.
Mieszkałaś na Park Avenue. Nie jesteś dziedziczką?
Dużo pieniędzy, dużo kłopotów.
A ty? Jak Charlie znalazł ciebie?
Jane była agentką MI6. Najmłodsza zwerbowana.
Pracowałaś dla brytyjskiego wywiadu?
Powiedziała „była”.
Też przestrzegałam zasad.
Trzymanie się hierarchii służbowej nie wyszło mi na dobre.
Ralph nie żyje.
Zabiłam go.
Jestem morderczynią.
- Nie. - Nie.
Przypadkowe straty.
Nie powinnaś się obwiniać.
Jeśli Calisto wpadnie w niepowołane ręce...
Musimy je odzyskać, zanim ucierpi więcej ludzi.
Mamy okazję.
Pan Fleming właśnie przeszedł kontrolę paszportową w Stambule.
- Nie. - Nie.
Co ci się tam nie podoba?
Zatrułam się niedogotowaną jagnięciną. Zostawiłam ją, ale potem zgłodniałam.
- A tobie? - Nie to.
Wybacz na chwilę.
Zaraz wracamy.
Musimy utrzymać zabójcę z dala od nas.
Działajmy dyskretnie, dopóki nie poznamy wszystkich graczy.
Czym jest Calisto? Kto chce je zdobyć? Nie wiemy. Lepiej dmuchać na zimne.
A co z naszą zabójczynią Ralpha?
Ubierzcie ją odpowiednio.
Gdyby ktoś pytał, lecimy do Brazylii.
OK.
Stambuł.
- Co z Eleną Houghlin? - Wiesz, co robić.
CEL
LONDYN
Rozebrałem go.
I nic.
Żadnego nadajnika.
Nie wysyła sygnałów. Co cię niepokoiło?
Sam nie wiem.
Miałem przeczucie.
Coś w głębi serca.
Stare nawyki.
Może brakuje ci pracy.
Wszyscy się starzejemy.
Emerytura to nie wyrok śmierci.
I mówi to ktoś, kto nawet nie chce o niej myśleć.
No chodź.
Faktycznie głos w głębi serca.
Kto mógł ci to zrobić?
Ktoś, kto wie, że go przejrzałem.
Dziękuję.
Spójrz tylko.
To szafa moich marzeń.
Mogę wziąć, co tylko chcę?
Pożyczyć.
Serio? Takie są zasady?
Zaczniemy od warstwy ochronnej.
Polecam ten staniczek.
To jakiś polimer.
Kuloodporny kompozyt.
Zaprojektowany jako warstwa ochronna statków kosmicznych.
I się nie wrzyna. To dopiero postęp.
Jak nam idzie?
Nadal w pierwszej szafie.
A jest druga?
Otworzyć arsenał.
Jane, chcę ci coś pokazać.
Zobacz.
- Przymierz je. - Dziękuję.
Co robią?
SABINA WILSON - KARTOTEKA ARESZTOWAŃ STATUS ANIOŁKA: AKTYWNA
- Jesteś młodsza, niż myślałam. - Używałam życia.
Myślisz, że coś takiego pomoże ci zrobić użytek z dyplomu MIT?
- Co to? - Uniwersalny interfejs.
Pozwala zhakować prawie wszystko.
Nie prawie. Absolutnie wszystko.
- A to nowa zabawka. - Czyli?
Karabin na naboje usypiające.
Substancja nie jest śmiercionośna i działa błyskawicznie.
- Jane, masz nową przytulankę. - Jezu.
Damy Elenie komunikator?
Tak.
- Taką słuchawkę do ucha? - Coś lepszego.
Podskórny nadajnik. Działa dzięki przewodzeniu kości.
Zrobicie mi tatuaż?
Nie. Na tatuaże aniołki muszą zapracować. Twoja wersja nie będzie tak trwała.
Komunikator jest wbudowany w bransoletę.
Jeśli jej nie zdejmiesz, będziesz nas słyszeć.
Super. Mogę wziąć miętówki?
Nie. Unikaj miętówek.
Lepiej niczego tu nie dotykać. Coś może wybuchnąć.
STAMBUŁ
Niesamowite miejsce.
Mieszanka dwóch światów. Pieniędzy i niebezpieczeństwa.
Musimy ustalić, gdzie pan Fleming spotka się z tajemniczym kupcem,
i odzyskać Calisto, zanim inni uznają je za atrakcyjną broń.
- Jak walizkowa bomba jądrowa. - Udomowiony tygrys.
- Skuter wodny. - Albo śnieżny.
Samochód, który jeździ szybko i wściekle.
Jak go znajdziemy?
Jesteśmy poza radarem agencji, więc...
Jak go znajdziemy? Starymi metodami. Ruszymy na ulice.
Komuś posmarujemy, komuś damy w dziób.
Dzisiaj mam w sobie dzikość tygrysa. Albo pantery. Chcę zaszaleć.
Być może mam tu pewien kontakt. Z czasów MI6.
Być może?
Z pewnością tu mieszka i mnie nienawidzi.
A jak wasz angielski?
- Good morning. - Good morning. Bardzo dobrze.
Cukierki!
Cukierki.
Nadal rozpieszczasz tutejsze dzieci?
To ty. Daj mi spokój.
Fatimo, poczekaj.
Porozmawiaj ze mną. Proszę.
Porozmawiaj z kim innym. Nie chcę mieć z tobą nic wspólnego.
Fatimo, poczekaj, proszę.
Już się na ciebie naczekałam.
Pamiętasz?
Zawiodłam cię, ale już nie jestem w MI6.
- Teraz pracuję dla nich. - Mam to gdzieś.
Nie pomogę ci.
I wiesz, dlaczego.
Mają pieniądze. To organizacja pozarządowa.
Dadzą ci wszystko, czego potrzebujesz, by znowu stanąć na nogi.
Żadnego czekania czy pustych obietnic.
Dziękuję.
To tylko herbata.
Czego ode mnie chcesz?
Widziałaś tego mężczyznę?
Może...
wiesz o kimś, kto go zna.
Proszę.
Mogę ci pomóc.
Odbudujesz klinikę.
- Chcesz mi pomóc teraz? - Wybacz.
Uwierzyłam im, kiedy powiedzieli, że jesteś bezpieczna.
A ja uwierzyłam tobie. I straciłam wszystko.
Musiałam odesłać samotne matki, bo nie mogłam im już pomóc.
Wiem.
Właśnie dlatego odeszłam.
Pozwól mi odbudować nasze zaufanie.
Mam dla ciebie to, co zwykle.
Jest przed domem.
Chcę zobaczyć.
- Następną dostawę załatwię za pół roku. - Cztery miesiące.
Ile potrzebujesz czasu, by namierzyć naszego faceta?
Musimy naprawdę działać...
To zalecił lekarz?
OK.
Zabierzmy to do domu.
OK.
Dobra robota, Jane.
Ten mężczyzna jest w hotelu. Hotelu Pasha.
Ibrahim Pasha?
Znasz kogoś, kto wpuści nas do jego pokoju?
Oczywiście.
Van też zatrzymam.
Oczywiście.
Hotel Pasha. Idziemy.
Musimy się jak najwięcej dowiedzieć o wizycie pana Fleminga w Stambule.
Wchodzimy, jak tylko opuści pokój.
Zbieramy i kopiujemy wszystkie dane i kontakty.
Kiedy, gdzie, z kim rozmawiał.
Oglądał nieruchomość na Kostaryce.
I ma konto za granicą.
POBIERANIE ZAKOŃCZONE
Mam cię.
A ja? Co mam robić?
Ktoś chce twojej śmierci, więc może odpocznij.
Fleming mógłby cię rozpoznać. To zbyt duże ryzyko.
Dziękuję. Nie jestem głodny.
Skróć dystans.
Jane, zbliża się do ciebie.
Sabino, wyślij mu SMS.
Nic się panu nie stało?
- Nie. Szukam kapelusza. - Pomogę panu.
Dziękuję.
Nie widziała pani mojego telefonu?
- Pańska torba. - Dzięki.
- O, jest. - Dziękuję.
Gotowe.
Sprawdziłyśmy połączenia
i wygląda na to, że pan Fleming sprzeda Calisto jutro na wyścigach konnych.
Tor Veliefendi.
Ten tor jest popularny wśród bogatych biznesmenów.
Którzy mają powiązania z międzynarodowym handlem bronią, narkotykami i...
Interesuje nas każdy potencjalnie zainteresowany Calisto.
Wśród obecnych szukajcie członków konsorcjów i bogatych właścicieli koni.
- Zaznaczcie każdego potencjalnego nabywcę. - Chcę pomóc.
Nie jestem wystraszoną dziewczyną objętą programem ochrony świadków.
Jeśli musicie się gdzieś dostać lub skądś wydostać, mogę wam pomóc.
Potrafię zhakować każdy system i to szybko.
Jestem wam potrzebna, pani Bosley.
I proszę nie mówić, że nie dam rady, bo dam.
Mam dość bezczynności.
Posmakowałam waszej pracy i chcę się w nią włączyć.
Przyjmijcie mnie.
Kiedyś widziałam naprawdę tłuste dziecko składające eskimoskie pocałunki
na kocim pyszczku.
Ale ta scena miała dużo więcej uroku.
Poza tym skoro uczestniczysz w spotkaniu, to znaczy, że idziesz z nami.
Przecież dała ci narzędzie do hakowania i bransoletkę, tak?
Tak.
I jak się wtedy poczułaś? Wydawało mi się, że dobrze.
- Bardzo dobrze. - Weź tablet.
Ja już skończyłam.
- Kontynuuj. - Świetnie.
Chciałam powiedzieć,
że akcja obejmuje spory teren i musimy się rozdzielić.
PRASA
Eleno, będziesz obserwować tor z góry.
Komputer centralny obiektu znajduje się w loży prasowej.
Załatwimy ci wejście, a ty przechwycisz obraz z kamer,
by namierzyć Fleminga.
Jane zajmie się weryfikacją gości.
Tureckie derby przyciągają tłumy widzów. Trzeba ich sprawdzić i ocenić.
POZIOM ZAGROŻENIA
Ze swojego punktu obserwacyjnego zapewnisz wsparcie taktyczne całej operacji.
Masz usunąć wszelkie zagrożenia.
Sabino, ty odpowiadasz za samą akcję. Kiedy namierzymy cel, przejmiesz go.
Chcemy Fleminga, kupca i Calisto.
Żadnych niedociągnięć.
Ja zajmę się transportem i ewakuacją.
Cel i my opuszczamy miejsce akcji razem. Załatwiłam odpowiedni pojazd.
OK. Już mam.
Jane.
Widzę cię.
Sprawdzam łączność. Sabina.
Jestem.
- Jane. - Jestem.
- Elena. - Jestem.
Nie mów do bransoletki.
Źle wytypowałem superfectę.
Oby w trzeciej gonitwie poszło mi lepiej.
A na kogo pani stawia?
Na niebieskiego.
Sześć minut do startu. Ktoś coś widział?
Jeszcze nie.
Jane, masz coś?
Nic.
Przepraszam, kto to jest?
Alim Hassan.
Katarski książę.
- Ach, „katarski książę”. - Tak, gruba kasa.
- „Gruba kasa”. - Ma setki koni.
- „Ma setki koni?” - Tak.
Rozumiemy. Jest bogaty.
To kupiec?
Nie mam dobrego widoku.
Sabino! Fleming.
To on. Błękitny garnitur!
Jest tu.
Z całą pewnością to on. Sabino?
Widzę go.
Ma ze sobą towar.
Wchodzę.
Jane?
Mam go na muszce. Boz?
Ruszamy.
Rozmawia z kimś. Szary garnitur.
To kupiec?
- To ten płatny zabójca. - Zjawił się mój chłopak.
Zabiję cię, jeśli go sprzątniesz, zanim ja to zrobię.
Strzelaj, Jane. Masz go unieszkodliwić.
Do samochodu? Dobrze.
Cholera.
Są w mercedesie. To nie jest miejsce transakcji.
- Spadamy! Biegiem do mnie. - Już lecę!
Cholera!
- Sabino, przyczep GPS do mercedesa! - Tak jest!
Ruszaj!
Szybko.
Jestem!
Szybciej. Ruchy.
- Pospiesz się, Eleno! - Już biegnę.
Jedź!
Dajesz!
- Szybko. - Sabino!
- Hej, dziewczyny. - Wskakuj.
OK, gaz do dechy.
Świetna robota!
Jak to...? Nie wiedziałam, że jeździsz konno.
Dużo pieniędzy, dużo koni.
Możecie namierzyć tego drania?
W tym nie damy rady go śledzić.
Trzymajcie się.
Kierują się na północ. Wyjeżdżają z miasta.
Jesteśmy za granicami miasta.
Tu nic nie ma. Same kamieniołomy.
Podaj szczegóły.
Będę krążyć, aż dacie znać.
Transakcja na pewno odbędzie się tutaj.
Weźmy wszystko. Nie wiemy, kto tam jest.
Chyba się za bardzo wystroiłam.
OK.
To ci się przyda.
Wiem, jak wejść.
Jane!
Chodź.
Chyba śnisz.
Cześć.
Obudzi się. Chodź.
Przyszłyście na gotowe.
Wołałam cię, ale nie słuchałaś.
- Weźmiemy go? - Tak.
Rety.
Z kimkolwiek Fleming dobija targu, ta sprawa go przerośnie.
Zatrzaśnij bramę i zamknij ich w środku.
- Potem sama się tu zamknij. - OK.
Weź je.
To nie są miętówki.
Rozumiesz?
To nie miętówki.
- Idziemy. - Zamknij drzwi. Nie miętówki.
- Wiem. - Zamknij!
Brama zamknięta. Jedyne wyjście jest trzy piętra wyżej.
Świetnie, Eleno.
Tu jest.
Pan Fleming.
Tak.
- To australijski Jonny. - Nie przekazaliśmy go Amerykanom?
Jest tutaj. Jeśli myślisz, że mnie zabijesz, zanim go sprzątnę...
- Jak to powiedziałaś? - Zatem pan jest...?
Reprezentuję kupca, który chce zachować anonimowość.
Spójrzmy na to.
Oczywiście.
To jest Calisto.
No proszę.
A zapłata?
Gotówką przy odbiorze.
Plus przelew.
Świetnie.
Zanim zakończymy transakcję,
mój pracodawca liczy na mały pokaz, by poznać możliwości tego produktu.
Mam kogoś zabić?
Do licha.
Ja nie nalegam, ale mój pracodawca tak.
Zatem owszem.
Proszę kogoś wybrać.
Oczywiście poza mną.
- Sidam, przyprowadź kogoś. - Nie.
Przecież... przekazałem raport.
Tam jest wszystko opisane. Wcześniej nie było o tym mowy.
Cóż, panie Fleming. Ale teraz jest.
To skomplikowany proces.
- Ja oczywiście nie... - Nawet nie wiesz, jak to działa, co?
Potrzebny jest dostęp do roota
albo światowej klasy haker.
Co pan wyprawia? Jasny gwint!
Tego nie było w planie, panie Hodak!
Do licha!
Boz, Fleming nie żyje. Zabójca pracuje dla Jonny'ego Smitha.
Boz.
Musimy wkroczyć. Gotowa do ewakuacji?
Spadamy. Weźcie to. Zabierzcie mnie stąd.
Boz, oni wyjeżdżają.
Wchodzimy czy nie?
Gdzie ona się podziała?
Nigdzie jej nie widzę.
- Nie chce się otworzyć. - To zrób coś.
Idź na górę i ją napraw.
O nie. Jeden z nich idzie.
Kieruje się w waszą stronę.
Razem.
- Na górze! - Cholera.
- Znajdź ich. - Boże. Dziewczyny?
- Teraz! - Co się dzieje?
Biorę zabójcę. Osłaniaj mnie!
Ruszaj. Teraz!
Zosia Samosia.
Chwileczkę!
Coś za jedna?
Nie podchodź. Znam krav magę.
Gdzie się jej uczyłaś? W galerii handlowej?
Raz! Dwa! Trzy!
Krav maga! Tak jest.
Nie strzelaj.
Jonny Australia. Przyjemność po twojej stronie.
No chodź.
Jane, gdzie ten guzik usypiający?
Jestem zajęta. Poszukaj!
Eleno? Pomóż mi!
Dzięki, Eleno.
Marzyłem o tej chwili od dnia, w którym cię poznałem.
Ale wtedy miałaś dłuższe włosy. Te też mi się podobają. Są świetne.
- Nawet o tym nie myśl. - Chcesz uciec razem ze mną?
Boże, ależ z ciebie desperat.
Hej, stój... Eleno!
- Chcę żyć, by móc znów cię spotkać! - Eleno, zamknij bramę!
Za późno!
Jane, gdzie jesteś?!
Zabójca ucieka!
Sabino!
Coś za jeden?
Eleno, zatrzymaj to!
Nie!
Oddaj walizkę!
Eleno?
- Trzymaj się! - Eleno!
Eleno!
Boże, nie!
Eleno? Pomóż mi!
Sabino, stój przy ścianie!
Super!
Wyciągnij mnie stąd!
Zatrzymaj to!
Eleno!
Sytuacja robi się druzgocząca!
Jane, jesteś nam potrzebna!
Prawie to mam!
Jane, pospiesz się!
Jane!
Już lecę.
Sabino,
nad tobą.
Jane!
Ten! Tam!
Bogu dzięki.
O Boże.
- Wszystko OK?! - Tak. Lepiej późno niż wcale.
Och, nie tą stroną.
- Nowa uśpiła samą siebie? - Tak.
Gdzie twój chłopak?
- Hodak. Zabójca? - Nawiał.
I zabrał Calisto.
- A gdzie Jonny? - Wymknął się.
To spryciarz.
A gdzie Boz?
Lepiej, żeby nikt nas nie zastał, jak stoimy nad trupem.
Nie w tym stroju.
Czy ona nie żyje?
Chcesz jej dotknąć?
Chodź.
Dotknij ją.
Wygląda na żywą.
Obudziłaś ją.
Cześć.
Jesteśmy na łodzi?
Tak.
- Bosley! - Boz?
Pani Bosley?
Boz.
To normalne, że opuściła miejsce akcji?
Nie, coś jest nie tak.
- Zatem wyjechała? - Wpadłyśmy,
więc może chciała sprawdzić teren.
Może.
A może jest...
Co? Nie. Była pierwszym aniołkiem, którego awansowano na Bosleya.
- Jest jedną z nas. - Nie byłaby pierwszą, która zdradziła.
Wiesz, że w przeszłości to się zdarzało.
- To ona wymyśliła, by wykraść Calisto. - Właśnie.
Ale Fleming ją ubiegł.
Cały czas usiłujemy je odzyskać, a ono się nam wymyka, jakby...
Jesteśmy w tym dobre, więc... To przez nią.
Fleming nie żyje. Calisto zniknęło.
I ona też.
Jonny powiedział, że kogoś reprezentuje...
Może właśnie ją?
To mój pokój.
Halo?
Charlie przesyła pozdrowienia.
Jest niebezpiecznie.
- Natychmiast uciekajcie! - Dziewczyny?
Jane?
Eleno, nie wstawaj!
Eleno, leż!
Jestem Bosley.
Chodźmy stąd.
Szybko.
Sabino?
Sabino.
Hej. Sabino.
Wiele dla ciebie znaczy.
Zaprzyjaźniłyśmy się.
Chyba.
To był naprawdę ciężki tydzień.
Nie mogę jej też stracić.
Co robisz?
O Boże.
O Boże. Przepraszam.
Bardzo przepraszam.
Dlaczego płaczesz?
Wcale nie.
Właśnie że tak. To...
To są...
No dobrze, płaczę.
Nie sądziłam...
że w ogóle cię obchodzę.
Dlaczego?
Bo...
Bo myślisz, że jestem pozbawiona uczuć.
Nie. Bo...
potrafię być bardzo irytująca.
Najczęściej jestem.
Potrafisz być irytująca.
Nie staram się taka być. Po prostu brak mi autocenzury.
- Hej. - Nie wiem, z czego to jest,
ale ocaliło ci życie.
Dzięki.
Gdzie jest Elena?
Nie wiem.
Musimy ją odnaleźć, dlatego wezwałam posiłki.
- Bo ja byłam ranna? - Tak.
Ale też...
dzięki tobie zrozumiałam, że nie muszę wszystkiego robić sama.
Brawo.
Witajcie, aniołki. Należy mi się wyjaśnienie.
To nie jest Brazylia.
- Hej. - Przyniosłem zaopatrzenie.
Kombuczę domowej roboty, z probiotykami.
A co najlepsze...
Przyprowadziłem przyjaciółkę.
- Ty. - Ty zdraj...
- Hej! - Jane.
Nie jestem kretem.
- To co tu robisz? - To, co ty.
Powinnam już nie żyć.
Zadzwoniła do mnie tuż po twoim telefonie.
Mam kompres ziołowy na siniaki.
- Nie trzeba. - OK. Jak chcesz.
W takim razie kto?
- Rozgość się. - Dziękuję.
Kazałem przysłać trochę ubrań.
Wybierz sobie.
Bardzo tu oficjalnie.
To kolejna siedziba organizacji?
Jane i Sabina odezwały się? Też tu przyjdą?
Jesteś bardzo dociekliwa.
Ciekawska jak kot.
Albo fretka.
To przez duszę naukowca, prawda?
Staram się tylko zrozumieć swoją sytuację.
Chciałaś się spotkać z panem Brokiem, by porozmawiać o Calisto.
Twoje życzenie wkrótce się spełni.
Ale Calisto zostało skradzione, więc...
Dobra robota.
To miłe, kiedy plan się powiedzie.
Zostawimy cię na chwilę.
O rety...
- Niemożliwe. - Ależ tak.
Od tygodni mam go na oku.
Kiedy wylądował w Stambule,
wiedziałam, że muszę go dopaść, zanim on dopadnie was.
Boz, oni wyjeżdżają. Wchodzimy czy nie?
Boz.
Jasny gwint!
Przykro mi, że zostawiłam was w kamieniołomie, ale...
bardziej mi przykro, że nie zdążyłam.
Nie mogę uwierzyć.
Ktoś na tym stanowisku?
- Bez trudu uwierzyłaś, że to mogę być ja. - Słyszałaś?
Australijski Jonny.
- Ten, który mi się wymknął. - Ponownie.
Poprzednio widziałyśmy go w Rio
- i wtedy... - Zepchnęłaś mnie z dachu.
- Musisz to w sobie przepracować. - O mój Boże.
Staram się, ale to potrwa.
Zatem ostatnią osobą, która go widziała, był...
- Bosley. - Właśnie.
Gdy Jonny nie poszedł siedzieć, Charlie zaczął podejrzewać Bosleya.
Bosley tworzy własną siatkę, oferując jej usługi najbogatszym klientom.
I przez nas dociera do przestępców?
Tak. Jonny i pan Hodak, ten zabójca, pracują dla Bosleya.
Zawsze był dziwny.
Stuknięty. Angielski.
Czyli Bosley ma Elenę.
- Wiemy, gdzie są? - Oczywiście.
W większości ubrań umieszczone są nadajniki.
Macie w domu mnóstwo skórzanych kurtek.
Mówiłam ci: są do pożyczenia, nie zabrania.
Alexander Brok urządza przyjęcie w swojej rezydencji. Elena tam jest.
Co roku
zaprasza pięknych i bogatych na imprezę, by zaprezentować swoje plany.
W tym roku chce pokazać inwestorom Calisto.
Po co Bosley miałby zabierać Elenę do Broka?
Może chce zabrać Birdmana do Alcatraz.
Kogo?
To film. Z Burtem Lancasterem.
Birdmana zagrał Michael Keaton.
- Nie, Michael Keaton to Batman. - Batman to Ben Affleck.
Serio?
Czy tylko ja wiem, kim jest Burt Lancaster?
- Ja doznałam wstrząsu. - Nieważne.
- To stary film. Jeszcze z... - Ile masz lat?
Co? Jakie to ma znaczenie?
- Nie mam twoich akt. - Filmowi fani są w różnym wieku.
Zajmijmy się Eleną.
Czego ode mnie chcesz?
Wziąłeś to z maminej szafy?
Bawisz się jej innymi rzeczami?
Całe życie zajmowałem się ocenianiem kobiecych talentów.
A ty, moja droga,
jesteś wyjątkowo bystra.
Zdradziłeś je.
Zdradziłeś aniołki.
Już nie pracuję dla Agencji Townsenda.
Odszedłem na emeryturę.
Pokażesz mi,
jak to zhakować i przeprogramować dostęp do roota...
na mnie.
Myślałeś, że zrobi to Fleming.
Zawsze przypisywał sobie umiejętności, których nie miał.
- Ile to potrwa? - Wieczność. Nawet tego nie tknę.
Myślisz, że masz wybór.
Urocze.
Przekażą... Przekażą ci pozdrowienia.
Przekażą ci pozdrowienia.
Zadziorna. Widzę, że się uczyłaś.
Mam nadzieję, że przyjdą.
Budynek liczy prawie 60 pokoi na czterech kondygnacjach.
Na przyjęcie wynajętych jest 36 ochroniarzy.
Brok ma też własnych.
To moja piosenka!
Chciałaś się napić?
- Nie. - OK. To do roboty.
Elena jest uwięziona na ostatnim piętrze, w północno-zachodniej części budynku.
- Hej. - To prywatne piętro.
Zagubiłam się. Taki ogromny dom.
Szukam toalety.
Naprawdę muszę pilnie skorzystać.
To nie tutaj? Może jednak...
Miłych snów.
Załatwione.
Dlaczego to robisz?
By dyskretnie i anonimowo unieszkodliwić wroga.
W mojej branży to podstawowa zasada.
To, co ty uważasz za wadę, dla mnie jest zaletą.
Darem, który zapewnia nie tylko energię...
ale też władzę.
- Co robicie w moim gabinecie? - Pan Brok? O mój Boże.
Proszę mi pomóc.
- Co ona tu robi? - Ci mężczyźni...
Jestem nieco zbity z tropu. Myślałem, że się nią zająłeś.
Zająłeś?
To pan?
Chciałaś zniweczyć moje plany.
Czego się spodziewałaś? Kwiatów? Pisemnych podziękowań?
Pozbądźcie się jej.
Osobiście uważam, że może być jeszcze przydatna.
- Czy pan w ogóle wie, kim on jest? - Tak. Moim szefem ochrony.
John właśnie odzyskał Calisto od Petera Fleminga, tego chciwego zdrajcy.
Oni go zabili. Zabili Fleminga.
No właśnie, na tym polega twój problem. Mówisz rzeczy, których nie mogę wiedzieć.
Wiarygodne wyparcie się. Słyszałaś o tym?
Jesteś koszmarnym pracownikiem.
Jasne. Kogo obchodzi, że ktoś zginie, prawda?
- Byle inwestorzy byli zadowoleni. - Dorośnij.
Calisto odmieni świat.
Jeśli chcesz upiec ciasto, musisz rozbić kilka jajek.
Zrobić omlet. Porównując ludzi do jajek, mógłby pan chociaż znać powiedzenie.
Nie powinno mnie tu być. Stanowisz zagrożenie.
Zajmij się nią i dokończ, co zacząłeś.
Taki mam zamiar.
Przepraszam. Muszę wrócić do gości.
- Hej, ruchy. - Proszę usiąść, panie Brok.
Nie.
Co tu się dzieje?
O mój Boże.
Wypuść mnie.
Wybacz, ale pracujesz dla mnie.
Wszyscy pracujecie dla mnie.
Ty kretynie.
Co cię tak bawi?
Ty idioto.
Oni ci kradną Calisto.
Użyją go jako broni. By mordować ludzi.
- Powinno wystarczyć. - Tak sądzę.
Proszę mi przyznać dostęp do roota, panie Brok.
Oszalałeś.
Nie udzielę ci swojego dostępu.
Mógłbyś zmienić łańcuch bloków.
Zniszczyć go. Praktycznie zniszczyć wszystko.
Chcemy wypuścić Calisto na rynek zgodnie z planem.
Do im większej liczby egzemplarzy będę mógł się włamać, tym lepiej.
Nie rób tego. Zabili wszystkich, którzy o tym wiedzą, poza tobą i mną.
Pan Brok jest współwinny śmierci dwóch osób.
Z radością poinformuję o tym
swoich byłych kolegów z organów ścigania.
Witaj, Alexandrze.
Udzielono dostępu do roota.
Chcesz odebrać?
Nie.
Tak.
ALARM PRÓBA OTWARCIA SEJFU
Świetnie. Alarm o próbie włamania do mojego sejfu.
Twoja kolej, moja droga.
Idź do diabła.
Może jednak uda mi się cię przekonać.
Mam dla ciebie jeszcze jedną uroczą niespodziankę.
Langston. O mój Boże.
Cały czas tam siedział.
Ukryłeś człowieka w moim ludwiku?
Co cię napadło?
Nie masz poczucia humoru. W tym problem.
Liczyłam, że to będziesz ty.
Suka.
Ostrzegam. Od naszego spotkania zyskałam przyjaciółkę.
Jane, jak sytuacja?
Prawie z nim skończyłyśmy.
Zostańcie na miejscu.
Zmieniam dostęp do roota.
Nazwisko i odcisk kciuka.
John Bosley.
Witaj, John.
Przyznano dostęp do roota.
- Gotowe. - Grzeczna dziewczynka.
Oczywiście muszę sprawdzić, że to działa.
Calisto, impuls o niewielkim zasięgu.
Bez odwołania.
Co robisz? To nas zabije.
Nie bądź głupi. To zabije ją.
I tego tam. Nie nas.
My będziemy imprezować na dole. Daj spokój.
Mam wrócić na przyjęcie i udawać, że wszystko jest w porządku?
Wszystko jest w porządku.
Rozwalisz przemysł energetyczny!
Do dzieła.
Emerytura jest fajniejsza, niż myślałem.
Tak mi przykro, Langston.
O Boże.
Ten gość to kompletny palant.
- Masz? - Możesz na mnie liczyć.
Jasne, że mam.
Bawcie się dobrze.
Nara!
- Przepraszam. - Hej.
To twoje przyjęcie, Alex. Ciesz się nim.
Świat oszalał, Alex.
Ale twoje pokolenie z pewnością jakoś sobie poradzi.
- Hej, pomocy! - Gdzieś tu musi być klucz.
Mój mistrz, Edgar, nauczył mnie jak zwyciężać.
Myślisz, że wcześniej dwukrotnie mnie pokonałeś? Nie.
To była dla mnie lekcja.
Zna pan siedem ciosów, panie Hodak.
Opanowałam je wszystkie.
Siedem ciosów...
i słabe ego.
Dlaczego mnie to spotyka?!
- Mam ją. - Świetna robota.
- Hurra! - Sabina! O mój Boże.
- Przyszłaś po mnie. - Proszę, jak wyglądasz.
- Czemu to tak robi? - To?
To nic. Zaprogramowałam je, żeby migało i wydawało dźwięki.
Wy dwaj, ze mną.
- Proszę do wyjścia. - Niech ktoś mu pomoże.
- Spokojnie. - Proszę.
Wynocha. Idźcie sobie.
No, idźcie.
Naprawdę myślałeś, że mnie zabijesz?
Owszem, Rebecco, tak myślałem.
Nazywam się Bosley
i skopię ci tyłek.
Sądzisz, że po 40 latach tak po prostu odejdę?
To moja praca.
Nie masz szans, aniołku.
Nigdy nie miałaś.
Zabić ją.
Przekażcie pozdrowienia.
Ingrid?
Nie próżnowałyście.
Jakim cudem...?
To tylko biznes, John.
Teraz on pracuje dla mnie.
Rozumiem.
Zbudowałem tę agencję od podstaw.
Po śmierci Charliego miała być moja.
A zostałem z niej usunięty.
Czego się spodziewałaś? Że zajmę się ogródkiem?
Myślisz, że nas stworzyłeś, a to my stworzyłyśmy ciebie.
- Ufałyśmy ci, gnoju. - Dobrej no...
- Chciałam coś powiedzieć. - Przepraszam.
No, cóż...
Posprzątajcie tu. Dobra robota, aniołki.
Chcesz pojechać do Kalifornii i przejść szkolenie dla aniołków?
Co? Ja...
Serio? Wy...
O mój Boże.
- Werbujemy cię. - Na aniołka? Takiego, jak...
- ty i Jane? - Chodźmy.
A co robiłyśmy cały ten czas?
Nie wiem.
Miałam cię za bystrą. Czyż nie jesteś naukowcem?
Załatwione, Charlie.
I zdecydowałam, co zrobić z Eleną Houghlin.
- Co takiego? - Jest nowym rekrutem.
- Świetnie. Dziękuję, Boz. - Świetnie. Dziękuję, Boz.
- Dziękuję za wiadomość. - Dziękuję za wiadomość.
TRANSKODUJĘ SYMULATOR MOWY
- Co robicie w Kalifornii? - Skakałaś kiedyś z samolotu?
Nie przepadam za wysokością.
Pływałaś z rekinami?
- Hej! To ty. - Ile wytrzymasz pod wodą?
Rekinami? Niedługo.
Cześć.
- Cześć. - Co ci się stało?
Zaraz. Wy się znacie?
- Tak. Jadłem kanapkę. - Właśnie.
- Wtedy przyszłam i dałeś mi... - Fosfor.
To mój ulubiony pierwiastek.
- Bo byłaś... - Właśnie. Zamieszana w...
Ty to...?
Ty to zrobiłaś?
Tak.
I chyba w końcu wbiłam mu coś do głowy.
Taka gra słów? Bo naprawdę coś mu wbiłaś.
Żartujesz, żeby zrobić wrażenie na tym przystojniaku?
- Oczywiście, że nie. - Ale jeśli tak, to skutecznie.
A gdybym chciał się z tobą skontaktować,
- jak mam to zrobić? - Lepiej nie. Ja cię znajdę.
ALEXANDER BROK ARESZTOWANY
Ty tego dokonałaś?
Tak.
Elena Houghlin.
Kelly Garrett.
Witaj w Agencji Townsenda.
Niepotrzebnie zwolniłaś na ostatnim zakręcie.
Więcej zaufania. Jeszcze raz.
Ręce w górze. Bez lęku.
Walcz mimo bólu.
Skup się.
Tym razem spróbuj wytrzymać 90 sekund.
Musicie przeciąć przewody
we właściwej kolejności, bo inaczej...
- Mam! - ...wylecicie w powietrze.
Dobrze, że nie zginęłaś, Houghlin.
Pozostałe, posprzątać i zacząć od nowa.
Houghlin, wstawaj! Ruchy! Za dziesięć sekund skaczemy!
- Przygotować się! - OK.
Wcale się nie boję!
- Ruszamy! - O niebiosa, miejcie nas w opiece.
Nie chcę zostać prawdziwym aniołkiem.
Całe życie przygotowywałam się na tę chwilę!
Rekruci!
To ostatnie zadanie!
Kiedy Ruth Bader Ginsburg wykonała ten skok w 1999...
Ginsburg jest aniołkiem?
Nieważne.
Do dzieła!
Postarajcie się!
Dalej, Chloe!
Zmiataj stąd! Dawaj!
A ty dokąd?
Ty posadzisz samolot, Houghlin.
Mam nadzieję do zobaczenia na dole.
Naprawdę na to liczę.
Nara.
Cholera!
Cholera. OK.
O mój Boże.
OK.
- Stęskniłam się za nią! - Dobrze!
Brawo! Ląduj!
- No, dalej! - Super!
O tak!
- Już jest! - Tak!
Znakomicie!
Dzięki, że przyjechałyście.
- No jasne. - Wylądowałam.
Wcale się nie martwiłyśmy.
- No, trochę. - Ale ja tak.
Chuchnij. Nawet nie rzygała!
O rety.
Tak!
- Podpisz fotel. Oficjalnie. Nie myśl o tym. - OK.
No, dalej.
Polewaj.
- Proszę. - Tak!
Ukończyłaś szkolenie.
Ależ się denerwuję.
- O mój Boże! - Proszę.
- Muszę się napić. - To pomoże.
OK.
Voilà.
Gotowa? Posadź dupsko, moja panno.
- Zaczynamy. - OK.
Słuchajcie. Chyba chcę mieć go tutaj. To dobre miejsce?
- Tu chyba nie będzie tak bolało. - Super.
W skali od jednego do dziesięciu jak bardzo to boli?
- Tylko szczerze. - Ja już nie znam bólu.
Mniej niż kulka, bardziej niż piercing.
Super. Nie mam punktu odniesienia, ale dzięki.
- Dzień dobry, aniołki. - Dzień dobry, Charlie.
Gratuluję, Eleno.
Dziękuję, Charlie.
Jesteś gotowa? Bo ja tak.
Jasne. Zrób mi skrzydła.
Subtitles by sub.Trader subscene.com
Tłumaczenie napisów: Malgorzata Siemionkowska