Wieczność.
Wyobraźcie sobie miejsce, w którym perfekcja trwa wiecznie.
W którym mądrość spotyka piękno.
A romans – objawienie.
W którym każdy raz jest pierwszym.
I za każdym wyglądasz lepiej.
To nasz sekret.
Nikomu nie powiem.
My też nie.
Krem do twarzy Toscani.
TOSCANI Jeszcze więcej NAPLETKA
Starzenie się nie musi być torturą.
Nasi chcieli wystawić cię na słońce, ale się nie zgodziłem.
Powiedziałem, że sam się tobą zajmę. Bo jesteś wyjątkowy.
Zasługujesz na wieczny dom.
Wiesz... Ej.
Spodoba ci się w Bensonhurst.
TEKSAS
Nie bolą cię stopy?
Bolą.
Więc...
Słyszysz kaznodzieję?
Gdy używa mocy?
Jest daleko?
To znaczy...
Ile jeszcze?
Moglibyśmy pojechać.
Mam tymczasowe prawko.
Byłoby trochę szybciej.
Nie bolałyby nas stopy.
Możemy też złapać stopa.
Wracaj do cyrku, dziwolągu.
Nie ma sprawy.
Coś wymyślimy.
To wszystko część bożego planu.
Boga nie ma.
To też część Jego planu.
Wszystko jest planem bożym.
ŚRODKOWY WSCHÓD
DE SADE – DOM ROZRYWKI WITAMY GRZESZNIKÓW
Mogę jakoś pomóc?
O rany.
Kaznodzieja.
Tak. Na górze jest pewien dzieciak.
W oknie. Wyglądał na przestraszonego.
Nie ma nic bardziej pociągającego od przestraszonego dziecka.
Dlatego ma zapisy na cały tydzień.
Miałem nadzieję, że nic takiego nie powiesz.
Ale to zrobiłeś.
Wiem, że to nie po chrześcijańsku,
ale mam nadzieję, że powieszą tego kaznodzieję.
Nie.
Odszedł.
Tobie na szczęście nic nie jest.
Kilka stłuczeń, zadrapań i siniaków,
ale żadnych złamań ani krwawień.
To dobrze.
Nigdy nie lubiłam krwawić.
Czas wracać do pracy.
Mam takiego kolegę w pracy, który beze mnie
nie potrafi się podetrzeć.
Podoba mi się to oddanie sprawie.
Niedługo cię stąd wypuścimy.
Mówiłeś, że nic mi nie jest.
Z zewnątrz.
Ale zanim wyjdziesz, przeprowadzę test psychologiczny,
żeby sprawdzić, czy nie ma żadnej traumy,
którą mogliśmy przeoczyć.
W porządku?
To brzmi...
Która godzina?
Dwadzieścia po piątej.
Cholera, o 5.30 zaczynam zmianę.
-Możemy przełożyć? -Przykro mi.
Bez tego cię nie wypuszczę.
Doktorku.
Dwa razy dotknąłeś mnie za ramię,
nic mi nie jest.
Powinnaś się odprężyć i z powrotem położyć.
Mówiłam, żebyś mnie nie dotykał.
Suka!
Nikt...
nie będzie mnie dotykał.
Proszę.
Wiem, co jest grane.
Pracowałem już z takimi jak ty.
Nieudacznikami, ćpunami.
To stali klienci.
Goście potykający się o własne nogi.
Ciągle tylko pierdzielą o braku farta.
Ale to nie przez farta wracają.
Tylko z poczucia winy.
Z jakieś powodu uważają, że na to zasługują.
Więc oto jesteśmy.
Zagubieni w rozmyślaniach.
Planujący kolejny ruch.
Układający krwawą zemstę.
To chore, sadystyczne, okrutne,
nawet jak na brooklyńskie standardy.
Możemy tylko sobie wyobrazić,
jak dorastał taki brutalny chuligan jak on.
Nie będziemy szczęśliwi, dopóki nie padnie.
Rozpruty i dyszący u naszych stóp.
Prawda?
Więc jaki jest plan?
Co zrobimy, żeby się wydostać?
Nic.
Oczywiście.
Leżymy i czekamy.
Czekamy, w gotowości, cierpliwie, w wysokiej trawie.
A gdy nadejdzie czas,
skoczymy z pazurami, będziemy szarpać i gryźć!
Naprawdę nic nie zamierzam zrobić, rozumiesz?
Niech mnie biorą.
Nuda.
Ten drugi plan bardziej mi się podoba.
JEDZENIE – 1,5 KM
Zgłodniałeś?
Bo ja tak.
Poproszę stek z kurczaka.
Dobrze wysmażonego, z purée i sosem.
Całość możecie zblendować.
-A dla pana? -Whisky.
Nie mamy.
-Co? -To rodzinna restauracja.
Shake o smaku kurczaka to jedno, ale whisky to co innego,
u nas jej nie dostaniecie.
A może
ciasto z karmelem?
Jadłeś już kiedyś? Jest dobre.
Pyszne.
Pewnie lepsze od whiskey.
Poprosimy też kawałek ciasta.
Nieblendowanego.
Więc...
Nie mówiłeś mi nigdy, skąd znasz kaznodzieję Custera.
To on wysłał mnie to Piekła.
Mnie też.
To dlatego Bóg chce, żebyśmy razem go znaleźli.
Nie zrobisz mu krzywdy, prawda?
Jasne.
Ja uważam, że...
przemoc to nie odpowiedź.
Nie.
Masz jakiś lepszy pomysł?
Przeprosiny.
Gdy pojawia się jakiś facet,
morduje ci rodzinę, rujnuje życie, wysyła do Piekła...
kulka w łeb wydaje się sensowniejsza od przeprosin.
Nie mówię o zwykłych przeprosinach.
Tylko szczerych.
Cóż, zobaczymy, jakie plany ma Bóg.
Wiem.
Nie mogę się doczekać.
Chodzisz czasami na siusiu?
Ja pójdę.
To wtedy ostatni raz założyła bikini do śniadania.
Naprawdę.
Tak czy owak...
Oglądałeś Mistrzowski rzut?
O białych chłopaczkach próbujących wygrać turniej w kosza.
Pamiętaj, dlaczego zaczynałeś.
Skup się na najważniejszym.
Powtarzaliśmy to dziesiątki razy.
Jeśli włożycie wysiłek i uwagę w grę na miarę waszych możliwości,
na całego,
nie będzie obchodził mnie wynik
pod koniec gry,
dla mnie będziecie zwycięzcami.
Rozumiesz?
Albo nie.
Więc, Bensonhurst.
Nazwany na cześć Egberta.
Wielkiego człowieka.
Jeśli ktoś lubi gnojków.
Miasto Cannoli.
Klejnot 18. Ulicy.
Już czuję Włochów.
I skosów.
Szczęściarze z nas.
Bensonhurst jest do dupy.
Więc dlaczego tam jedziemy?
Bo nie mam gdzie pójść.
Na nic innego nie zasługuję.
Wyczuwam jakąś historię.
IRLANDIA
1916 R.
Zjeżdżać.
Jak się będziecie tak plątać, nie dam rady wyjść.
Jesteście już duzi.
Starczy wygłupów.
Bractwo na ciebie liczy.
Odeślij tych brytoli do domu.
Tak zrobię.
Tak trzymać.
Przynieś Cassidym chwałę.
Przyniosę ją całej Irlandii.
Zobaczysz.
Babciu Bea.
Cóż...
Śniadanie wielkanocne będzie czekało na twój powrót do domu.
Chyba że tata je zwinie.
Jeśli tylko go tknie, dostanie po uszach.
Wiem, że mogę na ciebie liczyć, babciu.
To pewnie Billy. Przyjechał po mnie.
Cześć, Billy.
Cześć, Pronsias. Witam, pani Cassidy.
Tak.
Uważajcie na siebie nawzajem.
Będziemy.
Ci paskudni brytole zadarli z niewłaściwymi ludźmi.
Prawda, Billy?
Musimy ruszać.
No dobrze.
Wrócisz tu cały i zdrowy.
Anioły będą miały na ciebie oko.
Przynieś nam chwałę, Pronsias.
Tak zrobimy.
Żegnajcie, chłopaki.
Strzelać bez rozkazu.
Przyszedł czas odpowiedzi na wezwanie,
uderzenia w naszego dręczyciela
i proklamowanie Republiki Irlandzkiej!
-Tak! -Tak!
Przez śmierć będziemy żyć wiecznie w pamięci naszych ludzi.
A nasza krew popłynie wiadrami, by zgasić pragnienie sprawiedliwości!
-Tak! -Tak!
Spokojnie, Billy, to tylko dla motywacji.
Dalej.
Idziemy.
-Ruszamy! -Tak jest!
Jesteś tego pewien, Pronsias?
Tak. Jestem.
Przynieśmy im chwałę, Billy.
Co my tu mamy!
Ktoś przeżył.
Twarde typy, co?
Trudno ich zabić, sierżancie.
Ale trzeba się starać.
Tacy są właśnie Irlandczycy. Zdesperowani.
Te irlandzkie śmiecie zapłacą za zaburzanie wielkanocnego kurestwa.
Ostatecznie pomyślałem...
że lepiej, żeby myśleli, że nie żyję.
Zamiast widzieć, kim się stałem.
Zostawiłem przyjaciela w potrzebie.
I dostałem, na co zasługuję.
Ja nikogo nie winię za to, że zostałem sam.
Tak.
Jestem tylko kolejnym użalającym się nad sobą Irlandczykiem.
Nie, nie, nie.
To zupełnie nie tak.
Zostaliśmy naznaczeni.
Żegnaj więc
Jedyna ma miłości
Gdy wrócę zjednoczymy się
To nie wyjazd z Liverpoolu
Trapi mnie
Ale od ukochanej mej
Gdy o tobie pomyślę
Anioły wezmą cię w swą opiekę
Droga Tulip, musisz być wściekła,
że wyjechałem w środku nocy,
nie mówiąc ani słowa.
Ale czasami list to najlepsze wyjście,
bo zapisany, zostaje na zawsze.
A chciałem, żebyś na zawsze wiedziała,
że jesteś głupią, niewierną suką.
Koszmar?
Widziałeś kiedyś ten film,
w którym głowa dziewczyny zaczęła się obracać i rzygać?
Egzorcystę?
Tak.
Ją też przywiązali do łóżka.
Była opętana przez demona.
Musieli uważać.
Tak. Niewiele im to pomogło.
Na końcu
i tak wyrzucili tego dobrotliwego księdza przez okno.
Doznałaś urazu głowy.
Ocena psychologiczna to część polityki Graala.
Posłuchaj, co mówisz, doktorku.
Nie dołączyliśmy do Graala, żeby trzymać się wytycznych.
Tylko...
żeby działać, po swojemu, dowalać niewierzącym.
Ja przyłączyłem się, żeby pomagać.
Szczególnie cierpiącym.
Co zamierzasz?
To badanie skojarzeniowe.
Wykorzystują interpretację subiektywną i złożone algorytmy
do sprawdzania stanu emocjonalnego
i wykrywania zaburzeń myślowych.
Cholera jasna.
W porządku?
To dobrze.
Zobaczmy, co się dzieje u ciebie w głowie.
Dobrze. A teraz powiedz:
„O rajciu, ale upał”.
Chodź, mała. Idziemy.
Mam jeszcze trochę czasu.
Nie masz.
I tak nie pasowały.
Nic ci nie jest?
To ty wyglądasz, jakbyś coś wziął.
Tak, bo jakaś szalona wiedźma chuchnęła mi dymem w twarz...
Muszę cię stąd wydostać.
Nie, dam sobie radę.
Nie dasz.
Jesteś tylko dzieckiem.
Zarabiającym 35 dolarów na godzinę w kraju Trzeciego Świata.
Spokojnie, stary. Jak już to ty tu masz problem.
OK.
Idziemy.
Mówiłam.
Zaczekaj tutaj.
Chyba złamałeś mi nos.
Co z ciebie za kaznodzieja?
Zapomnij, co tu widziałeś.
Zapomniałem spodni.
Nie są ci potrzebne.
To zajmie chwilkę.
Nie potrzebujesz spodni.
Jedziemy na lotnisko, spodnie są niepotrzebne.
Całe niewyobrażalne okrucieństwo to pokłosie krwiożerczego kaznodziei.
Twoje umiejętności językowe robią wrażenie.
Dziękuję.
Dodaj trochę hiperbolizacji,
w stylu: „zło wcielone”.
Tak jest.
Mogę cię o coś zapytać?
Po to tu jestem.
Jakie robię na tobie wrażenie?
Osoby przebiegłej, wytrzymałej, bezlitosnej.
Tak. W tej pracy to konieczność.
Oczywiście.
Ale też... atrakcyjnej, prawda?
Słucham?
Mimo długiej i barwnej historii okaleczeń
wciąż jestem atrakcyjny.
Albo nawet piękny, zgadzasz się?
Nie. Nie zgadzam.
Rozumiem.
Nie, żeby piękno
było w tym wszystkim aż tak ważne.
Nie. Wydajność, honor i moralność mają o wiele większą wartość.
Ale piękno to piękno.
A brzydota nim nie jest.
Udało się.
Mamy to.
Tak? Znalazłaś dziecko Chrystusa?
Nie, coś innego.
Ją.
To wszystko było dla zmyłki.
Suka odwróciła naszą uwagę, żeby się prześlizgnąć.
Klasyczny koń trojański w peruce.
O czym ona mówi?
Chyba histeryzuje.
Kim ty, do diabła, jesteś?
To mój nowy Hoover. Nazwałem go...
Hoover 2.
I pracujemy.
Więc streszczaj tę swoją histerię i mów, w czym rzecz.
Tulip O'Hare.
Jest w Masadzie.
Krew z rany kalibru .44.
Znowu krew.
Ale po ataku nożem.
Fragmenty mózgu mojego drugiego przybranego ojca
po uderzeniu kijem do softballu.
Ani mózg, ani krew. Może...
Wnętrzności rozwleczone jak serpentyny na lodówce.
Z odrobiną mózgu i krwi.
-Co? -Nie. Nic.
Zbiorę tylko notatki.
Nie zdałam, co?
Tego nie da się nie zdać.
Gówno prawda. Jak mi poszło?
Wyniki testu wskazują,
że jesteś zboczeńcem bez zahamowań z zaburzeniami osobowości,
skłonnościami do ataków psychozy i fetyszem broni.
I nierozwiązanymi problemami z podbrzuszem.
To wszystko brzmi...
na zgodne z prawdą.
Przykro mi.
Nie ma sprawy.
Niektórym ludziom
po prostu nie można pomóc.
Po małym piwku Idziesz się spać trzeźwy
Jak liść się kładziesz
W październikowy zapadasz sen
Irlandia.
Wyjątkowa z niej ślicznotka.
Z tymi wszystkimi mokrymi kącikami i gąszczami.
Tak.
Strasznie za nią tęsknię.
No niestety. Ale słyszałem, że na Brooklynie pełno jest Irlandek.
Pełno.
No cześć.
Cześć.
Podać ci papier toaletowy?
Co?
Ciągle mnie trącasz. Myślałem, że coś chcesz.
Nie rozumiem, co mówisz, stary.
Włóż usta w dziurę.
Ale super.
Podać ci papier?
Co?
Po prostu przyłóż usta do dziury.
Tak?
Zwolnij trochę. Kazałem ci przyłożyć usta.
A gdzie gra wstępna?
Stać! Ręce do góry, zboki.
Seks-detektyw.
Twarzą do ziemi, dziwolągu.
Panie Saint!
Co mam z tym niby zrobić?
Odwieźć do sierocińca.
Panie Saint!
O Boże! Panie Saint!
Mógłbyś się trochę odsunąć?
Staram się kierować.
Jasne. Przepraszam.
Dzięki.
-Przepraszam pana... -Mogę tu palić.
-Może tu pan palić. -Tak.
Okropny zwyczaj.
Und marnotrawstwo mocy.
Mogłeś ją przynajmniej poprosić o dokładkę nerkowców.
Pozwól, że się przedstawię.
-Jestem... -Wiem, kim jesteś...
Mało się widuje takich wąsów.
Zauważyłem.
Kiedyś znów będą w modzie.
Czego chcesz?
Przyjechałem do miasta na konferencję, słyszałem, że też tu jesteś.
Pomyślałem, że wpadnę się przywitać.
Und powiedzieć ci, że nie ma nic, czego bym chciał bardziej,
od tego, żebyś dołączył do mnie w Piekle.
Szatan nie żyje.
Ja teraz rządzę.
Fajnie, co?
Tak.
Rodzice muszą być dumni.
Są, gdy nie każę ich obdzierać żywcem ze skóry przy pomocy batoga.
Nie mogę się doczekać, aż opowiem o wprowadzanych palanch...
Nie idę do Piekła.
Po tym, co zrobiłeś?
Idziesz, prędzej czy później.
Tak. To się jeszcze zobaczy.
Po rozmowie z Bogiem?
Nie porozmawiasz z nim, bo do niego nie dotrzesz.
-Nie pozwoli ci... -Pozwoli.
Wiesz, co potrafię?
Co mam?
Wiesz, że masz wielką moc.
Na kolana.
Nie tylko wielką.
Największą we wszechświecie.
Zaciśnij ręce na szyi.
Mocno.
Mocniej.
Wystarczy.
Pozwoli. Nikt mi nie musi na nic pozwalać!
Idę z nim porozmawiać.
Kaznodziejo.
Widzimy się później. Tak?
Oczywiście.
Gdzie ona jest?
Wypuściłem ją.
To cholerna wariatka.
Tego się nie da leczyć.
Kretyn.
Dobra. A gdzie wampir?
Cass?
Wiem. Już za nim tęsknię.
Dokąd poszedł?
Do Bensonhurst.
Cholerny szczęściarz.
Boże?
Weź proszę tego człowieka do nieba.
I wybacz temu tutaj za to, że go zastrzelił.
Amen.
Nie podoba mi się to całe zabijanie.
Powiedz to Bogu. To jego plan.
Całe to niewyobrażalne okrucieństwo to dzieło jednego okrutnego człowieka.
Trwają międzynarodowe poszukiwania
tak zwanego kaznodziei Custera,
którego ludzie mają za zło wcielone.
KAZNODZIEJA W PERWERSYJNYM SZALE
Mówi kapitan.
Mamy drobne problemy.
Proszę zapiąć pasy i zachować spokój.
Nawet się nie pożegnałeś.
Cholera.
Tłumaczenie napisów: Maciej Jackowski