Tik-tak.
Idziesz.
Gotowa?
- Dlaczego ja mam robić, a ona nie? - Gra w filmach.
Dopiero w sobotę.
Musi być wypoczęta. Podbij kartę.
Dziś.
Cześć, Ash.
Kolejna porcja chujów.
Pierdolę to.
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
KRONIKI TIMES SQUARE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Panowie, uspokoimy się i załatwimy to kulturalnie?
- Jestem kulturalny. - Wycięliście Matty'emu numer.
- Wojny wybuchały o mniejsze rzeczy. - I co się okazało?
Twój Żyd przycinał nas obu.
Hodas nie przycina.
Zgarnął dwa razy więcej niż w najlepsze dni. W chuja lecisz?
Dość. Tak naprawdę...
dobrze, że stało się to teraz, kiedy otwiera się okno na pornosy.
Musimy wiedzieć, z kim pracujemy.
Nie zaszkodzi popatrzeć na ręce Hodasowi i innym.
- Wszyscy mamy w tym interes, tak? - Pewnie.
- Co chcesz powiedzieć? - To...
że na świecie jest dość dla nas wszystkich.
- Możemy otworzyć Dwójkę. - Otworzyć?
Carmine może otwierać lokale i je zachować. My też.
- Nie musimy się okradać, prawda? - Zgoda.
Salut.
Pracują na dwie zmiany.
Dzienne przychodzą obsłużyć porę lunchu, a kolejne o 22:00.
- Sprawdziłeś akty własności lokali? - Akty własności?
Żeby poznać nazwy przykrywek.
Znając nazwę, możesz sprawdzić statut
i zdobyć nazwisko prawnika, który ją reprezentuje.
A wtedy być może zarysuje się schemat.
Zdaje się, że potrzebujesz detektywa. Albo prawnika czy trzech.
- Ja mam tylko siedem lat służby. - Jak dotąd idzie ci całkiem nieźle.
Między Dwójką a 38. ulicą jest pięć lokali.
Mówiłeś, że płacą za ochronę?
Wepchnęliśmy ich do salonów, przeganiając kobiety z ulic.
Od początku taki był plan.
Tak, wszystkie salony nam płacą.
Dlaczego mi to mówisz?
Nie wiem.
Dobra, ale moje pytanie brzmi:
co będzie teraz, skoro Lindsay przerżnął na Florydzie?
- Z salonami? - Tak.
Lachociąg nie zostanie prezydentem, więc co? Każe glinom wyważać drzwi?
Żadnych zasad. Zakazane wczoraj jest legalne jutro.
A propos...
- Co to, kurwa, jest? - Pomysł znajomego.
Nie wiem... można by to obgadać z Hodasem i tymi od filmów.
- Jeśli nikt nie ma nic przeciwko. - Jaja do góry.
Czy to do...?
- Tak, do tego. - Obrzydliwe.
Dobra. Obgadaj to z Hodasem.
To twój budynek? Lubię ten kwartał.
Należał do mojej matki.
Zmarła i go przejąłem. Czynsz jest sztywny.
Szukałam lepszego mieszkania, ale... przy moich zarobkach...
Chcesz obejrzeć?
Wejdź.
Jeśli nie ufasz najlepszym z najlepszych, to smutne.
- Ale tylko na chwilę. - Dobrze.
Gdybyś potrzebował pomocy z przykrywkami, znam faceta...
Więc nie jestem źródłem.
To na co jeszcze czekasz?
Serio?
Darmowy bar, drinki z patyczkami, eleganckie stroje.
- I nie chcesz iść? - Wolałabym wbijać sobie drzazgi w oczy.
Pójdę za ciebie.
Przykro mi, ale odźwierny by cię nie wpuścił.
Więc to tak.
Nie mój klimat.
Nigdy nie był. Tylko tam wyrosłam.
Każdy się skądś wyrwał.
Idę.
- Wcześnie. - Zeszłam z ulicy.
Mam pierwszą zmianę w salonie.
Bernice też?
Vincencie Martino.
Co zrobiłem?
- Masz garnitur? - Skąd. - Dobrze.
Idziesz na przyjęcie. W Connecticut.
Garstka znajomych przy drinkach.
- W garniturze? - Nie.
Załóż skórę, tę, którą lubię. I wysokie buty.
Taki ci się podobam?
Taki jesteś zabójczy.
Dzwoni Avon!
Ruszcie się!
A ta sprzed dwóch tygodni? Wiśnia w czekoladzie.
Wszystkie są wiśniami w czekoladzie.
Oprócz tej. Jest waniliowa. Jak Twinkie.
- Chodzi mu o Ginger. - Chce pan Ginger?
Gdzie jest Ginger?
Myślałam, że skończyłaś godzinę temu.
Bernice, masz powracającego.
No chodź.
Tylko dwie?
Dobra, ta.
Ta? Na pewno?
Bobby, pomocy!
- Cholera. - Naćpana.
- Podobno trzeba ją obłożyć lodem. - Brednie z getta.
- Tak słyszałam. - Pocieranie cycków lodem
miałoby wypłukać syf z jej krwi? Bobby, pomóż.
- Do furgonetki. - Który szpital? - Roosevelt
albo Saint Clare's.
- Dla ciebie zawsze jest miejsce. - Koniec to centy na powiekach, George.
Ja widzę tylko dolary.
Paul.
Co taka miła dziewczyna robi w takim miejscu?
Jestem kurwą.
Co nie znaczy, że jesteś zła, prawda?
Niektóre z moich najlepszych związków były z dziwkami.
A miałem setki bardzo udanych związków.
Gotów?
Zastąpisz mnie? Spóźniam się na pokaz.
- Jaki pokaz? - Właściwie impreza.
Impreza?
Zeszłego lata Todd zagrał w filmie, dziś leci setny dzień.
- Jak się nazywa? - „Chłopcy w piasku”.
Typu sandał i szpada, jak „Lawrence z Arabii”?
Coś takiego. Chciałbyś obejrzeć?
To zależy. Dostanę plus jeden?
Nie jestem odpowiednio ubrana.
Wyglądasz seksowniej niż jajca. Co wy na to?
- Wpiszcie mnie i... - Ashley.
Pójdziemy z wami na podwójną randkę. Będzie jak w „Dobiem Gillisie”.
- „Chłopcy w piasku”? - Frankie poszerzy horyzonty.
Pij, spóźniamy się na czerwony dywan.
Naprzód!
Zatrzymają ją na noc.
- Jeśli chcesz, mogę zostać. - Dzięki.
- Umarła? - Nie.
Ani trochę.
Podali jej narcan, nic jej nie będzie.
Wkurwiłem się. Muszę zajmować się takim gównem?
- Shay ma problem. - Raczej.
- Zadzwonisz do Reggiego? - Niech spierdala.
To cały wybór?
Jest jeszcze jedna, ale kogoś ma, więc tak.
- Ta. - Nie.
Jeszcze ma przerwę, więc... Może Darlene?
Dobra. Darlene.
Co to, kurwa, było?
W ten sposób nic nie zarobię.
Tyle, ile byś zarobiła.
Posiedź ze mną przez chwilę. Nadal jestem zdenerwowany.
Jezu... co to, kurwa, za film?
Będę w następnej winiecie.
Jakiej, kurwa, winiecie?
Paul... „Lawrence z Arabii”, co?
Ale z winietami i jajcami.
Dla mnie to codzienność.
Nie mogli dać choć jednej dziewczyny?
Gdzieś, kurwa, za wydmą?
Nie patrz.
Dzięki. Dzień dobry.
Alex ma o tobie wysokie mniemanie.
Mogę powiedzieć to samo o tobie.
Hotelowy detektyw przykleił się do mnie w holu.
Zawsze to robią. Dbają o gości.
I są dyskretni.
Co byś chciał?
Napić się. Zjeść kolację.
Wybacz, że nie w restauracji na dole.
Żona i ja mamy wielu znajomych w Nowym Jorku.
Nie ma sprawy.
Old Fashioned na początek?
Chryste!
Kurwa...
Nie podoba ci się?
Nie nadążałem za fabułą.
To taka fantazja.
Każdy z nich śnił o chuju, po czym chuj się objawiał.
To skumałem.
Takie bardziej artystyczne.
Tyle że z chujami.
- Proszę. - Vince, musimy pogadać.
- Dobra. - Mój kumpel.
- Stul pysk. - Synu,
musisz pogadać z rodziną i to naprawić.
- Z rodziną? Nie wiem, o czym mówisz. - Wiesz.
Nie wiem. Pogadajmy na zewnątrz.
Teraz.
Jechałem 12 godzin, ale było warto.
Kiedy przeczytałem, co zrobiliście, i recenzję w „Variety” ...
- Mogę o coś spytać? - Pewnie. - Jak utrzymujesz taką erekcję?
Twardą jak skała, jak diament...
Cóż...
To się nazywa aktorstwo. Jest zawodowcem.
- Dobra robota. - To było przykre.
Mówiłem serio. Jesteś aktorem. Grasz.
Napisali: obsada z chłopców na telefon.
Ale masz recenzję w „Variety”.
Nie najgorszą, zważywszy na...
- Gatunek? - Właśnie. Gatunek.
Możemy iść?
Odpowiedzialność za opiekę spoczywa na was.
Nie chcecie alfonsów, musicie się postarać.
Mam dobrze zarabiającą dziewczynę,
tyle że w kolejce po metadon,
a nie na plecach z rozłożonymi nogami. Rozumiesz?
Domagam się rekompensaty.
Ostatni, kurwa, raz: nie mam nic wspólnego z salonem!
Wnoś ten syf do Hi-Hatu, a dostaniesz szlaban.
Nie mam tam żadnych interesów, zero!
Problemy załatwiaj z Bobbym, nigdy w moim barze.
Panienka nie wie o salonach. Jasne.
A co ma wiedzieć? Nie mam z tym nic wspólnego.
Przykro mi z powodu twojej dziewczyny, ale to nie mój kram, jasne?
Chcesz się napić czy nie?
Wynoś się.
A gdzie Arthur?
W Iowa, z wizytą u matki.
Ale jesteśmy otwarci, to żaden sekret.
- Dziś mam urodziny. - Cholera! I nie mówiłeś?
- Jesteś świetnym prezentem. - Nie.
To jedne z lepszych urodzin.
Choć kiedyś dostałem klocki Lincoln i zestaw Erector.
Erector? Proszę, do czego doprowadził.
Chłopak z... nie pamiętam skąd w Missouri,
ma 26 lat i już jest na afiszu.
W filmie queer,
na który ludzie pokonują setki mil do nowojorskiego kina.
Jest co świętować.
Z wielu powodów.
Czy to normalne oglądać ruchanie w filmie?
Może.
Wakefield mówił mi, że w wytwórni robią inny film.
Pełnometrażowy hardcore, z fabułą.
Podobno ktoś wyłożył sto tysięcy, teraz to montują.
Sto tysięcy dolarów na pornola.
- Jak się nazywa? - Nie wiem.
Wake mówi, że to o dziewczynie z łechtaczką w gardle.
Nie zmyśliłbym tego.
Co?
Ależ jesteś świeżutki w ten ponury poranek.
- Jak spędziłeś wolny dzień? - Z kimś w łóżku.
- Kim jest ten szczęściarz? - Co to za nowa szycha?
Nie słyszałeś? Kilpatricka przerzucili
do ewidencji, jak zgniłe jajo.
To nowy szef.
- Nie ma Kilpatricka? - Panowie.
Jak pewnie wielu z was już wie, XIV Posterunek Policji Nowego Jorku
objął nowy dowódca, kapitan Peter L. McDonagh.
Baczność!
- Kontynuujcie. - Spocznij.
Formalności za nami,
czas na dzienny przegląd potworności, które bawią nas i cieszą. Na początek...
- Masz na myśli Hoppel Poppel? - Tak! Marzę o nim od tygodnia,
- przypomina mi dom. - Jadłem to w Detroit.
Ekstra chrupkie ziemniaki, tak?
- Dwa razy, zaniosę chorej koleżance. - Luz.
Kasa się zgadza, a przy tym, co odwalają psy, oszczędzam na kaucjach.
- Jest lepiej. Nie gorzej. - Racja.
Ale... nie chodzi tylko o pieniądze.
- Nie? - Kiedyś wstawałem po południu,
wiedząc, co mam do zrobienia w nocy. Wiedziałem, po co jestem.
A teraz tylko podrzucasz dziewczyny do salonu.
Niedawno z nudów poszedłem do kina.
- Na co? - „Fantazję”.
- Disneya? - Grają to na Trzeciej Alei.
Fajne. Zwłaszcza tańczące hipcie.
- „Fantazja”? - Ale Larry słusznie zauważył,
że w tej sytuacji stajemy się zbędni.
Dupa jest wciąż dupą, forsa forsą, ale alfons? Kim, kurwa, jest?
Męczy mnie to.
... w moich stronach robią taką jajecznicę.
Co jest?
- Co tu robisz? - Biorę coś dla Shay...
- Shay to moje zmartwienie. Do roboty. - Zaczynam dopiero...
Stul pysk. Pracujesz na dwie zmiany.
Nadrobisz to, co straciłem przez babską słabość.
- A jedzenie? - Pierdol je.
- Co się stało z Shay? - Za daleko odleciała.
- Umarła? - Jeszcze nie.
Widzieliście gdzieś Ashley?
- Straciłeś dziwkę? - Nie.
Może zapodziałem.
- Co się dzieje? - Zabieram tę pościel.
Nigdy w takiej nie spałam.
Ręczniki też. W takich miejscach wliczają to w cenę.
Tak jak to.
Sprzątanie.
Cholera...
Minęła doba hotelowa. Wyjdziemy za pół godziny!
Spływajmy.
Spłynę z tobą.
- Na twoją chatę. - Moją?
- Nie mam. - Co? To gdzie kimasz?
Tu, tam, gdzieś.
Żonaty, co?
Aktualnie nie.
Nie mam chaty. Czasem śpię u Vince'a.
Czasem na Brooklynie u siostry.
Czasem u pani na Washington Heights, kiedy nie pała do mnie nienawiścią, ale...
Nie mam... nie mam chaty.
- A co z rzeczami? - Jakimi?
Przez jakiś czas miałem schowek na dworcu.
Trzymam ubrania na zapleczu w barze.
Niewiele śpię.
Chodzę na całonocne seanse...
do biblioteki na Czterdziestej Drugiej...
czytam gazety. Co chcę.
Nienormalny, co?
Nie.
Raczej wolny.
Adres.
Adres?
Kapitan życzy sobie wycieczkę po rewirze na wieczornej zmianie.
- Nie masz nic przeciwko, Alston? - Nie.
Abby.
Mamy problem.
A facet pośrodku mówi: „Śniło mi się, że jestem na nartach”.
Kumasz? Na nartach!
Dziewczyny.
Cholera.
Mogę pomóc, detektywie?
Widzisz złotą odznakę? Nie jestem detektywem.
Jestem tajniakiem. Pracuję, kurwa, na chleb.
- Musicie poprawić dźwiękoszczelność. - Mogę pomóc?
Oczywiście. Za taki lokal...
200$ tygodniowo.
Za odwracanie wzroku i ostrzeżenie, gdyby ktoś się interesował.
To pojebane. Płacimy już Czternastemu,
moi pracodawcy opłacają miasto, spóźnił się pan.
Nie jestem z miasta. Nie zbieram dla Czternastego.
Trafiłem do grupy operacyjnej, to inna historia.
- Operacyjnej? - Nowa, ma wyczyścić Dwójkę.
- Gdybyś nie wiedział. - 200$ oprócz tego, co na posterunek?
Wrócę w czwartek. A tymczasem...
- I pomyślałeś o Abby, geniuszu? - O co ta afera?
Moje barmanki mają ukrywać dla ciebie zbiegłe kurwy?
Na parę dni, aż coś wymyślimy.
- Jacy, kurwa, „my”? - Ashley jest w porządku.
- Serio? - To nic takiego.
Abby zabrała ją do siebie, wróci, zanim zacznie się wieczorny ruch.
Głupi fiucie!
Podkręcana!
Co to, makaroniarski żłobek?
- Mike już pojechał do was z działką. - Potrzebuję twojego brata.
Mojego brata?
Chodź, Rudy czeka.
Pan Pipilo wzywa, więc...
inne sprawy odkładamy na bok.
Na razie.
Dzięki, że mnie przyjęłaś.
Dobra... jaki jest plan?
Ty i Frankie macie kilka dni, żeby coś wymyślić,
czyli ty masz kilka dni. Frankie nie planuje.
Zaczynam się orientować.
Nie pożyczę ci pieniędzy. Już się na tym sparzyłam.
Muszę iść do pracy.
Sublokatorce powiedziałam, że jesteś moją kuzynką.
Ma na imię Connie, nie wkurz jej.
Connie, jasne.
Boisz się, że cię okradnę?
Kiedy pracowałem w wydziale zabójstw, było tu dużo więcej kurew.
- Wepchnęliśmy je do środka. - Czyli gdzie?
Do salonów masażu. Czterdziesta Druga, Dyer, Dziesiąta Aleja poniżej Dwójki.
Obyczajówka coś z tym robi?
Możesz mówić swobodnie.
Muszę zapytać.
Dlaczego akurat ja pana obwożę?
- Kojarzysz Benjamina Warda? - Oczywiście.
Wtajemniczał mnie. Świetny glina.
Byłby zastępcą szefa, gdyby nie był czarny.
Może jeszcze tam zajść, albo wyżej, kto wie?
Dawno temu czegoś mnie nauczył.
Jeśli chcesz znać prawdę o nowym miejscu,
znajdź czarnego weterana, który nie awansuje. Faceta, który jest sam.
Nie awansuje, bo nie ma czapki.
A jeśli nie ma czapki, to pewnie można mu zaufać.
- Jesteś mięsożercą? - Proszę?
Raczej roślinożercą. Pasiesz się, gdzie wszyscy,
robisz, co trzeba, żeby przeżyć. Rozumiem to.
Ale czas mięsożerców w policji minął
i roślinożercy muszą się zmienić.
Więc spytam raz jeszcze: jesteś mięsożercą?
Pod pewnym kątem jesteś podobna do Tuesday Weld, wiesz?
Szychy z wytwórni mówią to samo.
Dawaj, żołnierzu.
Kto płaci za ruchanie dwóch, skoro da się tylko jedną na raz?
Geometria się nie zgadza.
Co ma być: lo mein czy kurczak kung pao?
- Jestem rozdarta. - Weź po trochu każdego.
- Zamawiamy chińszczyznę. - Nie cierpię, dają ją w areszcie.
Już postanowiliśmy.
Dlaczego ona decyduje?
I dlaczego płacisz jej za to, żeby tu siedziała?
Cała reszta odbija kartę i godzinami tyra w spermotrumnie,
a ta zamawia a la carte jak jakaś cholerna narzeczona!
Co jej zrobiłem?
- Gdzie forsa? - Nic nie wzięłam! - Mój portfel!
Złodziejskie kurwy!
Nie dotykaj mnie! Zrobiły to na moich oczach!
- Kurwa, co jest? - Odjebało mu!
- Sczyściłaś mi portfel! - Gówno prawda! - To świr!
Dobra!
Sprawdź majtki.
No już.
- Posprzątałaś? - Nie ja.
Pewnie twoja kuzynka.
Nie rozumiem go.
Posprzątałaś.
Jesteś syfiarą. Obie jesteście.
- Wcześnie wstałaś. - Muszę iść na zakupy.
- Bo co? - Mam dziś przyjęcie.
Spotkasz się znów z Frankiem?
Nie dziś.
Ma plany. Jakąś misję.
Mogę cię o coś poprosić?
Kiedy wróci, pogadamy.
Może nie wrócić.
Wróci.
Zobaczysz.
Ciebie nie okradałam. Tak zarabiałam swoje.
- Oddawałam ci moją połowę. - I co teraz?
Wrócisz na ulicę? Żeby cię zgarniali co noc?
A z salonów wyleciałaś.
Rusz się, dziwko, to zobaczysz.
Ktoś korzysta z kibla?
Twoja koleżanka nie oddawała grzecznie swojej działki.
- Jasne? - Jak słońce.
Zapisujesz wszystko, co pachnie forsą. Każdego, kto bierze dolę.
- Możesz na mnie liczyć. - Ponieważ widzę w tobie twojego brata,
chcę ci wierzyć. Skoro to ta sama twarz, wynik powinien być taki sam.
Powiem wam coś. Nie daję dupy tak często, jak mówią.
Natchniony tą myślą, udam, że jestem spokojny.
Pamiętaj, to nowa rzecz.
- Z tyłu? Jestem, kurwa, szoferem? - Pozory się liczą.
Stop.
- Minnie i Lori, zamieńcie się. - Mindy.
Przepraszam, Mindy. Zamieńcie się.
- Kręcimy? - Nie.
- Joss, tego nie widać. - Dobra.
Ale dziękuję. Uwaga...
Kamera.
Cisza i akcja.
Nie, Andy.
Nie patrz na mnie. Nie chcę widzieć twojej spoconej dupy, unieś tors.
Chcę widzieć cipę Mindy.
Co jest z Lori?
Wejdź za nią, wnieś trochę życia.
Przed chwilą byłam z laską, zrobiłam dziś obie pętle.
Daj nowej szansę, wyciśniemy to z niej.
Dobra, Andy. Właź, synu.
Nie! Kurwa.
Mówi reżyser. Ruchasz Lori,
nie poduszkę pod nią ani podłogę pod poduszką. Trochę finezji.
- Chyba są głodni. - A ty co, związek zawodowy?
Nie każdy dobrze się rucha na pusty żołądek.
- Już kończymy. - Kto jest głodny?
Ja strasznie.
Dobra, muszę podzwonić.
Rujnujecie dzień, jesteśmy o półtorej sceny do tyłu!
Josie? Skoczyłabyś do Elpine's po burgery i soki?
A wracając, wstąp do któregoś tekstylnego na 38.
i kup coś, żeby zakryć tę rzygliwą zieleń. Coś błyszczącego.
- Masz. - Zostałaś scenografką?
Ta pierdolona zieleń doprowadza mnie do szału.
Tak to się nazywa w branży.
- Scenograf dekoruje plan. - Tak?
Na początek 300, zmodyfikowanych. Dacie radę?
- 300, na początek? - Pokaż mu plany.
Jak mówiłem, trzeba wprowadzić modyfikacje.
- Co to? - Prywatne kino.
- W toalecie? - Nie. Ale na ćwierćdolarówki.
Tu...
Powinny być łatwe do umycia, więc... wliczcie to w cenę.
Cholera...
gdybym wiedział, spróbowałbym dorównać.
Jest dobrze.
Wynająłeś Lincolna?
Czemu nie? Muszę jakoś zaimponować twoim rodzicom, tak?
Nie.
- Pierdolę to! - Żartowałem.
To żart!
- Ile zapłaciłem za tę szmatę? - Daj spokój.
Od zieleni było nam niedobrze. Czerwony jest seksowny.
- Widziałeś reklamy samochodów? - Nagle pracuję z Marshallem McLuhanem.
- Ile ci wiszę? - Nic. Pracujesz, jesz.
- Lori, to twój pierwszy raz? - Zrobiłam parę pętli.
Rozluźnij się, może zapal trawkę?
Chodź tu.
No chodź.
Nie ma czym się tremować. To tylko ruchanie, tak?
- Mogę czegoś spróbować? - Pewnie.
Zdejmij to.
Za ciasno.
Uwolnij je.
Kiedy pada na nie światło...
cycki lśnią.
Branżowy sekret.
Czas na świński film.
Minnie, Mindy czy jak ci tam, kurwa...
Andy... postaw go.
Hydraulika. Skarbie, chodź.
Gotowi?
Spóźniamy się, już.
Marzyłam o takich cyckach. Święty Mikołaj nie dopisał.
Dobra.
Dobry wieczór. Dziękuję.
Kurwa, Abby...
Tato, to Vinnie. Vinnie, to tata.
- Vincent Martino. - Miło cię poznać.
Daj znać Susan i matce, że jesteś, dobrze?
Oczywiście.
Zostałem źle poinformowany...
Niewątpliwie. Drinka?
Pewnie.
Ja pierdolę, to jest wyprane z radości.
Wiem, że jesteście zmęczeni i nikt już na pewno nie chce się ruchać,
ale... możemy udawać, prawda?
Jezu, spójrz, jaka jest zajebista.
Te różowe cycuszki.
Andy, unieś jej biodra, żebym zobaczyła wnętrze jej ud.
Tak... i spokojnie.
Niech czuje każdy cal twojego chuja.
Tak jest dobrze, co? Z biodrami w górze.
Podniecasz nas.
Nie za szybko, nie wszystko od razu.
O Boże, wyglądasz zajebiście.
Próbujesz się nie rozpłynąć...
Cóż za komunikat.
Suz, gratulacje.
Barmanka?
- Tak. Czasem stawiam ją przy kiju... - Przy kiju?
Przy nalewaku, od piwa.
- Abby jest... - Przeraża mnie...
jeśli mam być szczery.
Ale mogłaby coś w życiu osiągnąć.
Mogłaby robić prawie wszystko.
Zatrudniłeś ją, żeby z nią spać?
Co? Nie.
- Nie, potrzebowałem barmanki. - Ciężko dla ciebie pracuje?
Jest świetna. Znakomity pracownik.
To niezły komplement.
Zatańczymy?
Na razie.
Nie doszliśmy do twojej ostatniej sceny,
wrócimy do niej za miesiąc. Przetrzymam kostiumy.
Dziękuję.
Dokąd uciekasz? Zjedzmy coś.
Jestem umówiona, dzięki tobie i Alex.
Facet dostanie resztki.
Jak na tym wychodzisz?
To ruchanie.
Trochę go mniej, a więcej ściemniania przed, ale...
to wciąż ruchanie.
Eileen...
Chcę cię o coś spytać, choć...
wiem, że nie powinienem, ale...
- jak trafiłaś do tego świata? - Daj spokój.
Tylko pytam.
Przez tatę?
Nie w takim sensie. Myślisz jak pierdolony degenerat.
Cóż... jestem degeneratem.
Nie chcę. Przestań!
Nie!
Co wzięłaś? Mów!
- Ma padaczkę? - Nie wiem.
Gdzie ja jestem?
Czemu ciągle chcą mi coś wsadzać?
Ty gnoju!
- Co jej zrobiłeś? - Nic! Zaczęła płakać!
Niektóre się nie nadają.
- Co się dzieje? - Nie twoja rzecz.
Dopiero wróciłaś?
Przenocowałam u Vincenta.
Sukienka się sprawdziła.
Tak. Dzięki.
Wrócisz do C.C.?
To dokąd?
Frankie Martino nie zbuduje ci białego domku nad brzegiem Hudsonu.
Jaki jest plan?
Nie wrócę do Wirginii Zach.
Mam siostrę...
pod Buffalo. W Lackawanna.
Byłaś już u niej?
- Dlaczego? - Z braku laku.
Jak masz na nazwisko?
Nazywam się Dorothy Spina.
C.C. nazwał mnie Ashley.
Od mojego ojca.
W nagrodę, że jestem barmanką od pół roku.
Spienięż go.
Pracowałaś dłużej i ciężej ode mnie.
Szybciej. Cholera, muszę wracać do pracy.
- Mooney? - Co?
Coś jest nie tak z filmem.
Proszę.
- Wiem, kobiety potrzebują czasu, ale... - Jej sprawa.
Ma bilon i wrzuca. Czekać na swoją kolej.
Pierdolę.
Zobacz ten.
Zaraz będzie najlepsze.
O cholera.
Tak.
To ona.
Co?
Mogę autograf, panno Monroe?
Jakby mnie tam nie było. Nic nie czuję, nic nie widzę.
Czerń i pustka w miejscu twarzy klienta. Znikam.
- Jak to robisz? - Samo się stało.
Kiedy? Chcę zniknąć.
Spierdoliłam. Niepotrzebnie cię tu przywlekłam.
Wracaj do domu.
Jeśli zostaniesz, umrzesz.
Hoppel Poppel raz.
- Dziękuję. - Oby był jak w domu.
Wygląda jak trzeba.
Spóźniasz się, dziwko.
- Słyszysz? - Ma przed sobą talerz.
Mówiłem do ciebie, skurwysynu?
No już!
Idę.
Róg Dziesiątej i Trzydziestej Siódmej.
W knajpie.
Zastrzeliłem czarnucha.
Przyjedźcie po niego.
Twój ruch.
Nie przypilnujesz, czy wsiadłam?
Wersja polska na zlecenie HBO: Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski