- Gotowe! - Gdzie warzywa?
- Dwa napoje na szóstkę. - Już.
- Zwolnili ją. - Tym razem za co?
Stała na zmywaku, ale powiedziała, że chce być...
Donna?
Roger.
- Kiedy wróciłaś? - Parę dni temu.
- Dobrze wyglądasz. - Dzięki.
- Jak żyjesz? - Dobrze.
- Twoi rodzice pewnie się cieszą. - Jasne.
Synu, doczekamy się?
- Fajnie cię widzieć. - Ciebie też.
- Słodki. - Zawsze był. Czemu z nim zerwałaś?
Miałam plany.
Poza tym mam faceta. Widzicie, jak o mnie dba.
- Bogaty. - Nie głoduje.
- Dolewkę? - Tak, dzięki.
- Pojedźcie ze mną. - Być modelką jak ty? Chyba śnisz.
Może wy śnicie za mało? Dopiero tam poczułam, że żyję!
Ja jestem dziewczyną ze wsi. Poza tym za bardzo lubię jeść.
Słyszałam, że modelki muszą spać z tym, kto je zatrudnia.
- To prawda? - Nie, jeśli nie chcą.
- A ty? - Robię, co chcę i kiedy chcę.
Pojedźcie ze mną, to zobaczycie.
Słyszałyście o Leonie Davidsonie? Wpadł mustangiem taty do rowu.
Nancy wie?
Podobno był z inną dziewczyną, którą poznał w Charlotte.
O Boże, czy Nancy wie?
- A ty dokąd? - Na dwór.
- Nancy się dowiedziała? - Jest na niego wściekła...
- Ładny dzień. - Może.
Słyszałam waszą rozmowę. Jesteś modelką?
Tak. W Nowym Jorku.
W samym mieście?
Cholera...
WYSTĘPUJĄ
ZDJĘCIA
KRONIKI TIMES SQUARE
SCENARIUSZ
REŻYSERIA
Wyposzczony, co?
- Czuję się 5 kilo lżejszy. - Nie wątpię.
Dobra, żołnierzu, zbieraj się. Potrzebuję pokoju.
- Nie jestem sutenerem. - Nikt nie mówi, że jesteś,
ale facet proponuje nam dodatkowy biznes! Mam rację?
- Nam? - „Gdzież ty, tam...”.
- „Gdzie” czy „gdzież”? - Chuja wiem o salonie masażu.
To się nauczysz. Albo ja.
Będę naganiał dupy, ty musisz tylko powiedzieć Rudy'emu „tak”.
- To czysta robota. - Czysta...
- Mógłbyś? - Trzeba było zostać u Kima.
- Kiedy raz powiesz im „tak”... - Mogę odmówić Rudy'emu. I odmówię.
- Braciszku, powoli, pogadajmy... - Mam pytanie.
- I opinię? - Koreańska przystawka.
Bi bim... co?
Bap. Bim bup... bap.
- Bap? - B-A-P.
Siedzi.
Mam dość na głowie tutaj. A propos...
- Wpisałeś nas do przewodników? - Tak.
Do gejowskiego też? „Pyta Michaela”?
„Michael pyta”.
Przydałoby się kilka reklam. Sprawdziłem ceny, nie są złe.
- Dobra. Narysuj coś. - Ja?
- Nie umiem. - Myślałem, że każdy z was jest artystą.
Ja to zrobię.
- Masz czas? - Wcisnę w grafik.
Poznałam kilka.
Przy alfonsach się spinają, ale sam na sam mówią.
Potem chcę pogadać z alfonsami
i puścić rozmowy obok siebie. Kontrast, porównanie.
Czarni alfonsi wykorzystujący białe dziewczyny?
Mogę podać prawie tyle samo czarnych.
To utwierdzanie stereotypu.
Jak w tych cholernych filmach z getta. Wszyscy kibicują dilerowi.
- Przynoszę ci samo życie. - Les Matthews zajmuje się ulicą.
I jego teksty się czyta.
Ale to? To nie wiadomości.
Nie dla nas.
Jasne. Same pozytywy.
Przepraszam.
Walczymy o swoich.
Daj mi napisać coś większego i przeczytaj.
- Zauważy. - Nie bój się. - Ile mam wziąć?
- Nie wszystko. - Ale ile?
Przepraszam.
- Co tu robisz? - Czekam na kogoś.
To miłe, ale jestem tu uwiązany.
Na kogoś innego.
- Tajemnica? - Może dla ciebie.
- Co podać? - Szukam Abby, pracuje tu.
Cześć, Evan!
- To to? - To on.
Mówię.
Na razie.
- Odzyskałem twój aparat od Darryla. - Fajnie. Brakowało mi go.
Przechowaj.
Bawcie się pysznie, dzieci!
- Uważasz, że jest przystojny? - Nie w moim typie.
Pomyśl, że jesteś nią.
- Przeciętniak. - Właśnie.
Jezu, Eileen...
Daj go.
- O tak? - Właśnie tak.
Miałaś orgazm?
- Nie jestem jeszcze gotów... - Jesteś. - Nie.
Serio, nie jestem.
A wcześniej miałaś?
- Mówiłem: trzech. - Mówiłeś to wczoraj.
Trzech co noc. Do powrotu Darlene musicie odrabiać straty.
- A gdzie jest Darlene? - Nie twoje zmartwienie.
- Posłałem ją z misją. - Poślij mnie.
- Też będziesz marudzić? - 400$. Może być też za jutro?
I o tym mówię. Zacznij tak zasuwać,
a zasłużysz na wagary.
Jutro nadrobię.
Larry, proszę. Nogi mi odpadają.
Cierpisz.
To naucz się chodzić na rękach, dziwko.
To było coś innego.
Może dla ciebie.
Tak. Dla mnie.
Wszystko dobre, co się dobrze kończy.
Ty jesteś inna.
W jakim sensie?
Potraktuj to jako komplement.
Dobrze.
Ale co miałeś na myśli?
- Coś dobrego. - Dobrego jak?
Jaja sobie robię.
Jezu...
Co robisz w sobotę wieczorem?
Szef zaprasza do siebie. Przekąski, koktajle...
Będzie fajnie.
Zobaczę, jak się ułoży.
Dokąd idziesz?
Jutro wcześnie wstaję.
Może następnym razem zostaniemy u ciebie?
Byłoby miło spać w jednym łóżku, zjeść śniadanie...
Ale teraz muszę iść.
- Przynajmniej dam ci na taksówkę. - Nie trzeba. - Poważnie.
Co za dżentelmen.
- Kończę z fatalnym wynikiem. - Słaba impreza, chodźmy do kina.
- Jakim? - 74. Nie wywinę się od poboru.
- Czytałeś „IVF”? - Całą.
- Liczę, że McGovern zakończy wojnę. - Ja też. A ta wojskowa kurtka?
- Ironia. Wszyscy je noszą. - Sami ironiści, co?
Chciałem iść na literaturę, ale ojciec powiedział:
„Każdy, kto pisze wiersze, ssie lachę”.
Zainteresuj się copywritingiem. Mógłbyś pisać i zarabiać.
- Abby, kiedy wracasz na studia? - Jesteś barmanką.
Jeśli wytrzymam, za rok awansuję na nimfomankę.
A poważnie... w czym problem?
„Zagraj dla mnie Misty” czy „Nędzne psy”?
Moja teoria ruchania jest taka: faceci ciągle chcą więcej i więcej,
a kobiety na to: „Więcej? Pojebało cię?”.
Zatem w kwestii częstotliwości lesbijki,
obie kobiety, robią to najrzadziej. Dostają brąz.
Hetero raz na jakiś czas,
z oporami, ale zasługują na srebro.
Ale u was chuj kręci się na okrągło.
Nikogo nie boli głowa. Chuj, chuj, chuj, chuj, chuj!
Jak sportowcy z NRD:
złoto, kurwa, za każdy start.
- To nie takie proste. - Pieprzysz.
Chcecie wiedzieć, czemu nie jestem gejem?
Za mało dziur.
Panie Martino. Vincent.
- To, co zwykle? - Małą.
I łaskawą odpowiedź dla mojego pracodawcy.
Doceniam pokładaną we mnie wiarę...
Ale?
Myślałem o tym. Naprawdę.
I to nie dla mnie.
Zważywszy, przez co przechodzą...
Szanuję te dziewczyny, ale kierować nimi i salonem?
Nie znam się na tym i nie chcę się znać.
Chcesz powiedzieć, że nie mogę odmówić?
Jasne, że możesz.
Ta oferta to okazja. Nie chcesz, to nie.
Powiedz, że wkładam całą energię w stworzenie dla niego tego lokalu.
Przekażę.
Widzimy się.
Co?
... jego nixonowski mózg wariuje, gdy ktoś nowy zaparkuje pod domem.
Na 21:00 nie zdążymy, ale są nocne seanse...
Wszyscy oni są pojebani. Ojciec ledwo odpuścił mi prawo.
„Nędzne psy”, 23:40.
Muszę iść.
- Nie chcesz iść do kina? - Nie.
W porządku?
Wracaj tam.
Dzięki za aparat.
Poddaj się lub giń!
Giń, Amerikaner schwein!
Mieliście się uspokoić! Nie w domu.
Usiłuję myśleć.
Joey, na górę z tym! Teraz podziałajcie na nerwy matce!
Obróć się.
Wracasz z tym?
- Ile masz lat? - 20.
20? Chyba 16! Cholera, Darlene!
Miałaś przywieźć gotową na ulicę,
nie jakąś czekoladową Gidget, za którą pójdę siedzieć. Odeślij ją.
Przyjechała. Potrzebuje pracy.
To zostaw ją w McDonaldsie, Calico Kitchen czy Child's...
Tak, Child's to właściwe miejsce dla tej tu.
„Na ulicę”?
- Wyjaśnię. - Rozumiem.
Powiem ci jedno: nie zamierzam wracać.
Podoba ci się?
Szukasz towarzystwa?
Dwa jajka sadzone, bekon i żytni tost!
A więc... byłaś choć przez chwilę modelką?
Zjesz te frytki?
- Do budy, kochasiu. - Za co? - Stręczycielstwo.
- Kogo stręczyłem? - Mojego partnera. - To kpina.
Być może. Do budy, pedale.
Idziemy.
Ty też.
I tak to zrobią. Makaroniarze nie będą się na nas oglądać.
Już odmówiłem. Byłeś przy tym.
Nie możesz zmienić zdania?
Żebym dobrze zrozumiał:
ty, ze swoim stażem, związkowiec całe życie,
mąż mojej siostry z domem pełnym bachorów,
obywatel Bay Ridge... będziesz pilnował kurew dla cwaniaków?
Przecież ich nienawidzisz!
Kiedy pobili jednego z waszych,
dojebałeś się do mnie, jakbym nazywał się Gambino,
a teraz chcesz dla nich pracować? Przy tym? Ja pierdolę!
Lekarze mówią, że na budowie nie przeżyję roku.
Tak mówią.
Potrzebuję forsy.
Chyba nie robisz tego dla dup? Jeśli moja siostra się dowie...
Nie ruszyłbym ich twoim chujem!
Ale jeśli faktycznie mają to dogadane z miastem...
- Co może być ściemą. - Jeśli nie, można od chuja zarobić.
Rozumiem, czemu nie chcesz kierować kurwami, ale ja widzę to tak:
lepiej ja niż jakaś niesprawiedliwa świnia.
Nadzorowałem budowy, tak? Kierowałem zakładowym związkiem!
Będziesz ich przedstawicielem? Załatwisz im umowy?
Nadgodziny za weekendy?
Daj spokój.
Będziesz pilnował kasy, kontaktował się z Rudym, ale...
ja zajmę się całą resztą.
Zajmę się. Zajmę.
Pierdol się.
Mówi, że ma 20.
Wygląda jak podpucha.
Może mieć i 15.
Lewe dokumenty, braszku. Żadna sprawa.
Może. Ale nie potrzebuję kolejnego dziecka.
- Zacznę mówić ci „Charlie Brown”. - Poza tym wymaga pracy.
Typu, od podstaw.
Uwolnię cię od niej.
Chcesz... to ją kup.
Ładna?
Kwestia gustu.
Przyprowadź ją do Leona. Jeśli mi się spodoba... dam ci dwa koła.
I podsunę zawodnika.
Jesteś za dobry. Zawodnika nie chcę.
Dwa i pół.
Jak poszła wczorajsza randka?
Poszła.
Hi-Hat.
Paul, ledwo zipię, gdzie jesteś?
Jestem zaszczycony, że zadzwoniłeś do mnie.
Luz.
Zajmę się tym.
Mike, pojechałbyś na XIV posterunek z kaucją za barmana?
- Pozwoliłem ci? - To tylko hobby.
- Pracuję nad czymś. - Popracuj nad Jackiem z colą dla mnie.
- Reggie, miałeś kiedyś pracę? - A to nie jest praca?
Shay i Melissa pracują.
Nie wiem, co robisz, poza tym, że liczysz forsę i je gnoisz.
To, czego nie wiesz, wypełniłoby bibliotekę.
Myślisz, że nie znam takich, jak ty? Cholera,
- czytam cię jak komiks. - Dobra...
Co nie znaczy,
że nie podziwiam tych sterczących cycków pod twoim trykotem.
Nie obsłużę cię.
Cholera. Sfotografowała mnie bez pytania i nie zrobi mi drinka?
- Czuję się wyzyskany. - Uspokójcie się.
Nie słyszałeś, Vince? Seksizm zdechł.
Chcesz dupy, traktuj ją jak równą. Prawda, Miss Chrissy?
Nie zaczynaj rewolucji beze mnie.
Za późno. Już się zaczęła.
Radzę ci ją sprać, zanim ja to zrobię.
- Co to było? - Tylko zrobiłam zdjęcie.
To bar. Wygląda jak atelier?
Lubisz patrzeć?
Odpierdol się!
Chcę forsę.
Forsa. Gdzie jest forsa?!
Dobrze, dam ci ją!
- Tylko nie rób mi krzywdy. - Dawaj.
Wszystko.
Zaczekaj...
Pierdolony gnoju!
Ty suko!
- Hendrickson, Paul. - Tutaj.
- Dzięki. - Jebane gliny ze swoimi nalotami.
Chodź.
Skurwiele bez ludzkich odruchów. Mam rację?
- Śliczna para. - Nie pyskuj.
Szwów nie będzie.
Wystarczą plastry.
Pewnie obejdzie się bez.
Ma pani szczęście.
Szczęściara.
Pozwalacie na to?
Czemu nie? Też muszą z czegoś żyć.
Chciał powiedzieć, że to nieodpowiednia pora.
- Na co? - Na nadgodziny.
Wieczorna zmiana zaczyna zatrzymania prostytutek po 23:00, 23:30.
Po zmianie zaliczają godziny razy półtora.
Bo...?
Jedziesz do domu, śpisz kilka godzin, rano jesteś w sądzie.
8 godzin razy półtora i odkładasz na urlop.
- A sąd oddala zarzuty. - Rano dziewczyny są już na ulicy.
W greckiej mitologii był gość, którego bogowie skazali
na wtaczanie głazu pod górę tylko po to, żeby się sturlał.
Facet toczył go bez końca.
Syzyf. Tyle że jemu nie płacili za każde wejście na szczyt.
Że niby co?
- Nieważne. - Pracuję.
Myślisz, że możesz sobie z nami jeździć i wbijać nam szpile?
- Nie masz pojęcia... - Przepraszam. - Pracuję.
- Rozumiem. - Jesteś głodna?
- Zjadłabym coś. - Podrzuć nas do Leona.
Chętnie.
Dzięki za wyrozumiałość.
Lubisz przemyśleć sprawę. To dobrze.
Po dziewczynach, glinach, waszej działce... ile zostanie dla nas?
Mnóstwo. Jeśli się mylę, skorygujemy moją dolę.
Nie jestem chciwy. Ja zarabiam, ty zarabiasz. Jak z barem.
I sprawa jest dogadana z miastem?
Chcą pozbyć się jak najwięcej syfu z ulic.
Proponują 5 takich miejsc.
Jeśli z tym wyjdzie, będą następne, zobaczysz.
Bez nalotów i aresztowań?
Będą pokazówki, ale z uprzedzeniem.
Weźmiecie sobie wolne i wrócicie następnego dnia.
Będę miał dużo na głowie, mogę wziąć Bobby'ego?
Dałbym mu Czarnego Frankiego.
Sam decyduj, kogo zatrudnisz.
Nie będę się wtrącał, byle kasa się zgadzała.
Trzeba doprowadzić tę ruderę do porządku.
To mój koszt. Ale bez przesady. Z klasą, ale prosto.
Z klasą, ale prosto?
Bobby zrobiłby remont.
Przyda się tylne wyjście,
żeby faceci mogli wchodzić niewidoczni z ulicy. I pokój VIP-ów.
- VIP-ów? - Dla bogatych.
Trochę luksusu musi być.
Życie to nie tylko gruszka za dwie dychy.
Podjąłeś słuszną decyzję. Będzie dobrze.
Na razie.
I co, kurwa, myślisz?
Ktoś będzie sprzedawał dupy, ktoś będzie kupował.
My jesteśmy w tle.
Jasne.
- Siedzi w domu, przez artretyzm. - Nie przepisują jej nic na ból?
- Znasz go? - Richiego? Pewnie. Jego odradzam.
- Dlaczego? - Nie jest typowym chojrakiem.
Raz zgarnąłem dziewczynę, bo to ona pobiła jego.
Potrzebuję lepszego alfonsa?
Większość krzywo na mnie patrzy.
Zaczną gadać. Uwielbiają swoje gadki.
Może mógłbyś mnie przedstawić?
Może.
Pomyślę.
Czytałam o zeznaniu, które trafiło do komisji Knappa, o łapówkach.
Facet pracował na Queensie, w narkotykach.
To podobno plaga.
- Mówi się o całych posterunkach. - Podobno.
Czy to prawda? Te łapówki?
Nie wiem.
- Mówiłeś otwarcie o nadgodzinach... - Też wiem tyle, co z gazet.
Skończyłem, a ty?
Zostaw wiadomość.
Chciałem tylko powiedzieć, że to był świetny wieczór.
Naprawdę. Czuję, że trochę już się znamy...
Obyś miała takie samo wrażenie. I chciałem spytać,
jak wygląda sprawa pójścia na przyjęcie w sobotę.
Zadzwoń. Cześć.
- Trochę młoda. - Nie wtrącaj się.
Jajecznica z dwóch jaj z bekonem.
To Rodney.
- Teraz jesteś z nim. - Co?
Pomyśl, że jesteś baseballistą. Ciągle ich transferują.
- Jestem Bernice - Ruby. A to Tiffany.
- „Ruby?”. - Tak, mógłbyś o tym czasem pamiętać.
Dobra.
- Ujeździł cię? - Ujeździł?
- Zawstydzasz ją. - To nie jest branża dla wstydliwych.
- Radzę sobie. - To dobrze.
Jedna rzecz: nikt nie będzie chciał ruchać Bernice.
Nazwę cię Ginger.
Przywitajcie się z Ginger.
- Nie podoba ci się? - Nie bardzo.
Lepsze niż Ruby, co, Udogrzmocie?
- Ile dziewczyn wchodzi w grę? - Chuj wie.
Każda musi mieć pokój, tak?
- Jakie łóżka? - Chuj wie.
A klient? Każdy ma mieć łazienkę czy wychodzą do toalety?
- Chuj wie. - Dajemy zamki w drzwiach?
- Chuj wie! - Mają się zamykać z klientem?
Chuj, kurwa, wie.
- Nie pomagasz. - Wybacz.
Spokojnie, pojebie. Mam to ogarnięte.
Świetnie.
Art nie przyszedł? Uwielbia tańczyć.
Nie zaprosiłem go. Mam dość jego zabawy w chowanego w pracy.
Z której opłacasz czynsz.
- Czyją stronę trzymasz? - Jestem Szwajcarią.
Ale łatwiej się nie kryć, kiedy serwuje się drinki starym ciotom.
Chcę pożyć.
- Kiedy Art się wyniesie? - Kiedy będzie mnie stać.
Jest ze mną.
- 3$ za tańce, bez piwa? - Bez alkoholu, nalotów i mafii.
- I zysku. - Kotku, są ważniejsze rzeczy.
Miłość zbawia świat.
Cześć, Candy.
- Podkład wszystkiego nie załatwia. - Jesteś fotografem?
Nie. Ale jest lepiej, niż kiedy oberwałaś w zeszłe święta.
- Wyglądałaś strasznie. - Jestem w pracy.
Właśnie. Ciekawe, jak obciągałaś ze złamaną szczęką.
Albo dymałaś się z ręką w gipsie.
A nie, to było innym razem.
W kwietniu? W maju?
Kiedy wylądowałaś w Lennox Hill.
Spierdalaj.
Czekaj, źle mnie zrozumiałaś.
Nie chciałem ci dopiec.
Ale liczysz na poprawę, a jest tylko gorzej.
Sama, w czarną godzinę jesteś sama.
Pozwolisz?
Czy można być bardziej samotnym?
Co oferujesz?
Że następnym razem będę miała się komu wypłakać?
- Ile za to bierzesz? - Ze mną nie będzie następnego.
Będę cię strzegł na każdym kroku.
Nie, nie, spójrz tu.
A może następnym razem trafisz na skurwysyna z kosą.
Będziemy musieli wymieść twoje resztki spod łóżka
i zawieźć na cmentarz w pudełku.
Ale ty i ja, tutaj?
Żartujesz? Światowa sława.
Chciałabyś, co?
Zostaw swój numer mojej sekretarce.
Zawsze mnie to w tobie wkurwiało:
co tu w ogóle robi taka księżniczka z filmową urodą?
Przyłazisz tu i patrzysz na wszystkich z góry
jak jakaś nakremowana, srająca beżem gwiazda w koronie,
co ma wszystko i wszystkich pod kontrolą...
Wsiadaj do swojego gównianego alfonsiarskiego rydwanu
- i pierdolnij w mur! - ... licząc, że obślini fujarę. Za tanio!
- Niczego nie masz pod kontrolą! - A ty masz?
To twoje zadzieranie nosa sprawia, że jesteś tu najżałośniejszą wariatką.
- Wariatką? - Co się stało? Tata cię posuwał?
- Gówno wiesz. - Podrzucał kumplom?
- Gówno wiesz. - Ale ty powinnaś wiedzieć.
- Paul? - Tak, to ja.
- Kto to? - Sublokator.
- Ładny? - Tak.
- Chciałby dołączyć? - Może.
Cześć.
Cześć. Obudziliśmy cię?
Nie.
Chciałbyś się przyłączyć?
Masz sporo do nadrobienia.
Wolna?
Jesteś piękna.
Ile?
Kochanie, ile?
Kurwa...
Masz się za lepszą ode mnie?
To, o czym mówią? To brzmienie?
Jak je uzyskują i utrzymują? Jaki jest sekretny sos?
Oto sekret: nie ma sosu. Tylko rury.
- Gardła? - Nie, rury. W budynku.
Śpiewają na dole, a nagrywają na górze.
Smoky, Stevie i wszyscy wyjadacze.
Śpiewają do wentylacji i po drodze robi się soul.
Bez sprzętu i wynalazków.
- Czysta innowacja. - No proszę.
To nas odróżnia od białych.
Robimy dolara z centa, o tak. Dlaczego? Bo tylko to mamy.
Jak Berry Gordy.
- Wykorzystuj to, co masz. - To my.
Geniusz rasy.
Posłuchaj...
rozmawiałem z dziennikarką, pisze o ulicy.
Chce pogadać.
Mówisz „pogadać”, słyszę „ponadawać”.
Przyjdzie, wyniucha coś,
po czym podjedziecie i żegnaj, Reggie Love,
- najgłupszy alfonsie świata. - Myślisz, że bym ci to zrobił?
Chce opisać to, co się tu dzieje. Szczerze.
To ta nadęta Afro-królowa, z którą cię widziałem?
Posterunkowy Alston chce się przysłużyć, żeby ją posunąć.
I mówi Reggiemu: „Chce opisać to, co się tu dzieje”.
Święte słowa.
Wchodzisz w to czy nie?
Gadanie z dziennikarką może zaszkodzić interesom.
Mogę im zaszkodzić, jeśli przeszukam ci kieszenie.
Podobno muchy łapie się na miód.
Cholera...
Chce poznać moje patenty?
Ktoś powinien napisać o tym książkę.
Boże, nie przerywaj...
rób tak dalej.
O tak!
Jeszcze nie...
Nie przerywaj, jestem blisko!
Skończyłeś beze mnie?
Wybacz. Wypstrykałem się.
Bierz forsę z góry. Rodney jest lepszy od innych,
ale musisz przynosić swoje. Daj się okradać, a będzie źle.
- Czyli? - Abby! Poznaj Bernice.
Abby pracuje w Hi-Hat'cie, niedaleko. Działają do późna.
- Nowa w mieście? - Prosto z Karoliny.
- Zna Darlene. - Tam się poznałyśmy.
Ale znam jej kuzynki, więc...
Witaj w Nowym Jorku.
- Jak Darlene sobie tam radzi? - Co?
Widziałaś ją w Karolinie. Jak sobie tam radzi?
Jest tu, wróciła ze mną.
Więc... w jakim sensie „źle”?
Przelicz, jeśli musisz.
Co jej jest?
Miała incydent.
Tylko jeden?
Musimy pobyć sami.
Proszę.
- Czemu ona nie nosi trykotu? - Ocierał się.
Tak? Jak mój.
To twój strój. Masz go nosić.
Ty też.
- Co? - To nasz znak firmowy.
- Co podać? - Gin, poproszę. - Gin.
- Mieszkałam u kuzynek. - A co z rodzicami?
- Pewnie chcieliby ode mnie kasę. - Dlaczego?
Myślą, że im się należy, bo się urodziłam.
- Witaj z powrotem. - Dzięki.
- Wróciłabym na jedną noc. - Po co? - Zabić parę osób.
- Widziałyście nowego Saint Laurenta? - Nie.
Większość to nuda, ale podoba mi się zielone futro.
Mówiła, że wyjeżdża.
- Jak mogłam dać się nabrać? - Kto?
Darlene. Dziewczyna Larry'ego.
Wyjechała. I wróciła.
Dlaczego?
Może podoba jej się takie życie. Nie pomyślałaś o tym?
To, jak nią rządzi?
Tata płacił ci za studia?
- To co? - Podobno je rzuciłaś.
- Dalej ci pomaga? Daje na czynsz? - Nie.
Ojcowie, mężowie i alfonsi są tacy sami.
Kochają cię, jaką jesteś, póki nie spróbujesz się zmienić.
Alfonsi są przynajmniej szczerzy.
To...
- Dziwię się, że zadzwoniłeś. - Nurtują nas podobne pytania.
Poza kilkoma.
Poznaj Reggiego Love'a.
Reggie Love? Coś słyszałam.
Jestem znaną figurą w Midtown.
Sandra Washington, „Amsterdam News”.
Nie z „Timesa”? Reggie Love nie gra w drugiej lidze.
Przepraszam, myślałam... Czemu mu nie powiedziałeś...
Reggie leci z tobą w chuja.
Zostawię was.
- Znasz moją stawkę. - 20$ za godzinę?
20$? Czy noszę ogrodniczki? Mam łajno na butach?
40$.
Czas to pieniądz. Taka ślicznotka chyba to wie?
- Pierwsza zasada sutenerstwa? - Pierwsza to patrzeć rozmówcy w oczy.
Rozumiem.
40$.
Odjebało ci na jej punkcie. Przecież widzę.
- Siedzi ci w głowie. - To tylko przysługa.
Należy zasygnalizować zamiar przed włączeniem się do ruchu, Flanagan.
Należy zasygnalizować zamiar przed polizaniem mojej dupy, Haddix.
Sweeney ma jutro wolne, sos płynie dziś. Kazał was złapać przed końcem zmiany.
Zachowujcie się.
Goście składają zeznania, a debil rozrzuca koperty po ulicy.
- Słyszałem, że najgorsze minęło. - Od kogo?
Dziś steki. W Tad's?
- Mam plany na wieczór. - Cholera.
Dlaczego zmieniłaś zdanie?
Masz dla mnie coś? Czy w kamerze nadal nie ma filmu?
Zaszła pewna zmiana.
- Jaka? - W prawie.
Czy jego interpretacji. Coś o normach społecznych.
Co konkretnie?
Okazuje się, że Nowy Jork ich nie ma.
Wracasz do filmowania? Kiedy zaczynamy?
Z tego co widzę, potrzebujesz paru tygodni.
W następną środę?
Świetnie.
- Cześć, Ralphie. Ładnie. - Dzięki.
Liczyłem pół metra na osobę, jest miejsce na pięć, sześć.
- W porządku. Dobra robota. - Warto pójść do związku.
Ważne, co dzieje się tu.
- Miski są dla dziewczyn do... - Rozumiem.
Pod koniec miesiąca będzie brakowało tylko kobiet.
Pogadaj z Frankiem, gra w karty z alfonsami.
Jadę do domu, twoja siostra urządza jakiś festiwal Tupperware.
Na razie.
Wersja polska na zlecenie HBO Start International Polska
Tekst: Michał Kwiatkowski