‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ในที่สุดเราก็กำลังจะได้ไปที่ชอบ
‎นั่นเป็นที่ซึ่ง "เป็นฉัน" ที่สุดเลย
‎ฉันได้เข้าแล้ว ฉันพูดเรื่องแบบนั้นอีกได้
‎แน่ใจนะว่าเรามาถูกทาง เจเน็ต
‎เอ่อ ฉันก็ไม่เคยไปที่ชอบมาก่อน
‎แต่ใช่จ้ะ ฉันแน่ใจ
‎แน่ใจได้ไง
‎เพราะว่า...
‎รู้สึกเหมือนฉันกำลังจะกลับบ้าน
‎ลูกหมาบิน
‎เกือบถึงแล้ว อีกนิดเดียว
‎ลูกหมาบินเหรอ
‎ให้ตาย ไมเคิล
‎ทำไมไม่คิดเรื่องนั้นให้กับย่านอาศัยของนายนะ
‎พวกนี้เก่งแฮะ
‎(ยินดีต้อนรับ พวกคุณกำลังเข้าสู่)
‎(บทที่ 51)
‎รู้สึกเหมือนโดโรธีตอนที่นางไปถึงอ๊อซเลย
‎ทั้งตื่นเต้น ไม่อยากเชื่อ
‎แล้วก็สูงกว่าทุกๆ คนรอบตัว
‎ทุกคนอยากทำอะไรก่อน
‎แข่งโกคาร์ทกับลิง
‎ได้สิ
‎นั่นเป็นฝันที่ยิ่งใหญ่สุดในชีวิตฉันนะ
‎ลิงเป็นคู่แข่งโกคาร์ทในอุดมคติ
‎มันตลกพอที่จะยกนิ้วกลางให้เรา ‎แต่ไม่ฉลาดพอที่จะเอาชนะเราได้
‎(เจเน็ต - ลงชื่อตรงนี้จ้า)
‎- นั่นหมายถึงฉันรึเปล่า ‎- คุณก็เป็นเจเน็ตดีนะ
‎เราอยู่ในที่ชอบ ‎มันจะหมายถึงคนอื่นไปได้ยังไง
‎โอเค ไม่ค่อยกดดันกันเลย
‎ฉันเกิดมาเพื่อทำสิ่งนี้ ไม่ได้เกิด
‎โอเค
‎อ้อ ฉันรู้ข้อมูลเกี่ยวกับที่ชอบทั้งหมดแล้วค่ะ
‎พูดง่ายๆ คือ มันเจ๋งป้าด
‎สิ่งแรกที่ต้องบอกพวกคุณคือ
‎มนุษย์จะไม่สามารถเห็นที่ชอบทั้งหมดพร้อมกัน ‎ไม่อย่างนั้นสมองจะถูกรบกวน
‎เจ๋ง ผมจะได้มีรอยหยักในสมองขึ้นบ้าง
‎หมอบอกว่าสมองของผมเรียบอย่างกับเปลือกไข่
‎พวกคุณทุกคนต้องรอตรงนี้สักครู่ ‎จะได้ปรับตัวได้
‎พร้อมเมื่อไหร่ ‎จะมีการจัดงานราตรีสโมสรต้อนรับ
‎ซึ่งเสกขึ้นโดยที่ชอบ ‎ให้เข้ากับบุคลิกของคุณแต่ละคน
‎เหมือนโฆษณาอินสตาแกรมแบบเล็งผู้รับ ‎แต่เป็นปาร์ตี้สินะ
‎ฉันซื้อแว่นกันแดดสุดเท่มาจากโฆษณาพวกนั้นด้วย
‎ดูสิ
‎นี่เหมือนฉันอยู่ในอินเทอร์เน็ตเลย
‎โอเค
‎ไปต่อกันได้หรือยัง
‎คุณดูหน้าซีดๆ นะ
‎เมาบอลลูนเหรอ
‎พนันว่าถ้าคุณอาเจียน ‎ออกมาต้องเป็นผีเสืออะไรแบบนั้นแน่
‎ผมไม่เป็นอะไร
‎ผมแค่...
‎ผมไม่ใช่คนของที่นี่
‎ไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ‎เมื่อปีศาจก้าวเท้าเข้ามาในที่นี้
‎สัญญากับผมหน่อย ถ้าผมสลายเป็นไอไป ‎พวกคุณก็ต้องสนุกกันต่อนะ
‎โอ๊ย คุณพระ ไอ้เสียงกิ๊งนั่นมันหวานหูมาก
‎เหมือนโดนนวดสมอง...
‎- โดยฝีมือลูกกวาง ‎- แย่ละ
‎ถ้านั่นเป็นสัญญาณเตือน ‎แจ้งตำรวจว่ามีปีศาจมาในนี้ล่ะ
‎- ให้ผมเก็บปุ๊นไว้ให้ก่อนไหม ‎- ผมไม่มีปุ๊น
‎เดี๋ยวนะ
‎เอ่อ โอเค ตอนนี้มีแล้ว
‎รับไป
‎พวกเขาพร้อมให้พวกคุณเข้าไปแล้ว
‎คณะกรรมการที่ชอบรอเราอยู่
‎(พลังงานที่มีในตัวตอนอายุ 12 ปี)
‎(ความเข้าใจทวินพีคส์อย่างถ่องแท้)
‎โหย พวก ดูที่นี่สิ
‎(ทุกเรื่องดีๆ ที่คนพูดลับหลังคุณ)
‎คาร์ลี คลอสชอบฉันจริงๆ
‎นึกแล้วเชียว
‎- แล้วเรื่องปาร์ตี้... ‎- ค่ะ
‎เขาจะเชิญทุกคนในที่ชอบมาเลยรึเปล่า
‎แบบ อริสโตเติลจะอยู่ในงานด้วยไหม
‎เสียใจด้วยนะ จีดี อริสโตเติลอยู่ในที่ชั่ว ‎เขาพูดปกป้องการค้าทาส
‎- โสกราตีสล่ะ ‎- ไม่อยู่
‎น่ารำคาญเกิน เคี้ยวอาหารเสียงดังด้วย
‎- เพลโตล่ะ ‎- เรื่องทาสอีกแล้ว
‎แต่รู้ไหมมีใครอยู่ที่นี่
‎ไฮเพเชียแห่งอเล็กซานเดรีย รู้จักเธอไหม
‎ไฮเพเชียเหรอ
‎- แห่งอเล็กซานเดรียเนี่ยนะ ‎- ใช่แล้ว
‎รู้สิ ผมรู้จักเธอ
‎ไฮเพเชีย ผมมีอะไรจะถามเธอเยอะแยะเลย
‎เรื่องแนวคิดยิ่งใหญ่ในจักรวาลทั้งหลาย
‎เช่น... "ทำไม"
‎แล้วก็... "อย่างไร" ด้วย
‎ขอต้อนรับสู่ที่ชอบค่ะ ทุกคน
‎ไมเคิล ดีใจมากที่คุณมาได้
‎คุณดูเจิดจรัสมาก
‎คุณดูนิ่งแต่มีอำนาจเหมือนสุนัขดมหาระเบิด
‎ผมแค่อยากบอกว่า
‎ขอบคุณมากที่ยอมให้ผมมาที่นี่พร้อมกับเพื่อนๆ
‎มันอาจจะผิดแบบแผนไปหน่อยที่ปีศาจอย่างผม
‎จะมาเยี่ยมที่ชอบ แต่ที่นี่ยอดมาก
‎และผมก็ไม่ได้พกกัญชามา ไม่ต้องเรียกตำรวจนะ
‎โธ่ ไมเคิล คุณกับเพื่อนๆ ของคุณเป็นวีรบุรุษ
‎และเรายิ่งกว่าเต็มใจที่จะต้อนรับ
‎อันที่จริง เรามีข่าวน่าตื่นเต้นมากมาบอก
‎ระหว่างที่พวกคุณคนอื่นๆ ไปพักกัน
‎เราอยากจัดพิธีสาบานตนรับตำแหน่งให้ไมเคิล
‎เพื่อให้เขากลายเป็นสถาปนิกของที่ชอบ ‎อย่างเป็นทางการ
‎โอ๊ย ตายจริง
‎ไมเคิล ตามเรามาหน่อย
‎ห่านหาย นั่นมันเสียงกิ๊งที่สงบใจได้จริงๆ
‎มันเป็นเสียงกิ๊งที่สุดยอดที่สุด ‎เท่าที่เคยได้ยินมา
‎และนั่นขนาดฉันเป็นคนที่มีพ่อทูนหัว
‎เป็นนาฬิกามีชื่อเสียงที่สุดในโลก
‎บิ๊กเบนเป็นพ่อทูนหัวของคุณเหรอ
‎เสียงนั้นแปลว่า...
‎ได้เวลาปาร์ตี้แล้ว
‎เมื่อคุณเดินผ่านประตูไป พื้นที่ปาร์ตี้จะเปลี่ยน
‎เป็นปาร์ตี้ที่ออกแบบไว้ให้เหมาะกับคุณ ‎อย่างไร้ที่ติที่สุด
‎คล้องแขนแล้วเดินเข้าไปพร้อมกันดีกว่า
‎พิลึกแฮะ
‎ที่นี่คือห้องบอลรูมแจ็คสันวิลล์ซูเปอร์สวีท ‎ในโรงแรมที่ฉันไปงานพรอม
‎และศาลจราจรด้วย
‎แต่ที่นี่ต้องเป็นปาร์ตี้ของฉันสิ
‎นั่นมันกระโถนที่สตีฟ ออสตินของวงสโตนโคลด์
‎ใช้ตีหัววินซ์ แมคแมนห์ตอนปี 1998
‎ช่วงเวลาคลาสสิกสุดๆ นะ อย่าว่ากันสิ
‎ขอโทษนะ ทุกคน
‎ที่ชอบใช้ประสบการณ์ในชีวิตของพวกคุณ ‎มาวางแผนจัดปาร์ตี้ที่ไร้ที่ติ
‎แต่ระบบออกแบบมาให้ทำปาร์ตี้ให้ทีละคน
‎เมื่อพวกคุณเดินเข้ามาเป็นกลุ่ม มันเลย...
‎กลายเป็นส่วนผสมปนเปของเราทั้งสี่คน
‎(วีไอพีเท่านั้น)
‎(กุ้ง)
‎ไร้ที่ติเลย
‎ไม่ มันไม่ได้ไร้ที่ติ เอเลนอร์
‎เพราะไม่มีทั้งสนามโกคาร์ทแล้วก็ไม่มีลิง
‎อย่าถือนะ แต่ตอนนี้พวกคุณ ‎ทำตัวสมองไม่มีรอยหยักมาก
‎เห็นประตูสีเขียวนั่นไหมคะ
‎ใช้ประตูนั้นไปที่ไหนเมื่อไหร่ก็ได้ ‎จะเป็นที่จริงหรือที่ในจินตนาการก็ได้
‎แค่คิดว่าอยากไปที่ไหน
‎หรืออยากทำอะไร แล้วก็เดินเข้าไปเลย
‎เท่ากับเราสามารถไปเดินเล่นกับไดโนเสาร์
‎หรือเป็นพยานในการแสดงแฮมเล็ตครั้งแรก ‎ในโรงละครโกลบของเชกสเปียร์งั้นเหรอ
‎ฉันจะไปแข่งโตเกียวดริฟต์กับลิงละ ‎อีกพันปีค่อยเจอกันนะ
‎ผมขอไปหาไฮเพเชียได้ไหม
‎สัญญาว่านี่ไม่มีเรื่องเพศเข้ามาเกี่ยวข้อง
‎หรือที่จริงต้องเรียกว่าเป็นนีโอเพลโตนิก
‎ลืมว่าผมเล่นมุกแย่ๆ แล้วมากับผมเถอะ ‎ผมตื่นเต้นมากที่จะได้เจอเธอ
‎อยากได้คนเท่ๆ คอยช่วยเปลี่ยนเรื่อง ‎เวลาที่ผมพูดอะไรโง่ๆ
‎ได้สิ ขอเวลาเดี๋ยวเดียว
‎นี่ ทาฮานี ห้องนี้เต็มไปด้วย
‎คนที่น่าสนใจที่สุดเท่าที่เคยมีชีวิตอยู่มา
‎ไปคุยกับพวกเขา สืบเรื่องชีวิตของพวกเขา
‎แล้วกลับมาเจอกันตรงนี้ ‎จะได้มาล้อพวกเขาด้วยกันนะ
‎เอเลนอร์ เชลสตร็อป ฉันฝึกมาทั้งชีวิตเพื่อวันนี้
‎ผมถือเป็นเกียรติมากที่พวกคุณทำแบบนี้
‎นี่รู้สึกเหมาะเหม็ง ‎นี่จะเป็นเป้าหมายใหม่ในชีวิตผม
‎ทุกอย่างเข้าที่เข้าทางของมันแล้ว
‎เยี่ยม จัดการเลย ใส่ครุยพิธีนี่ซะ
‎โห บ่ากว้างใส่ครุยแล้วเหมาะมาก
‎แล้วเซ็นชื่อในม้วนกระดาษนี่
‎ผมไม่เคยเซ็นชื่อตัวเองมาก่อนเลย
‎จะเลือกลายเซ็นแบบไหนดีนะ
‎ "ด็อกเตอร์บล็อบ" หรือ ไม่สิ...
‎ "นักกีฬาที่จริงๆ แล้วไม่รักเด็ก"
‎ไม่สิ เดี๋ยว...
‎ "เด็กสาวม.ต้นที่เป็นติ่งแซค แอฟรอน"
‎แบบนั้นจะได้เขียนรูปหัวใจเหนือตัว "ไอ" ได้
‎เยี่ยม และนี่คือเหรียญอย่างเป็นทางการ
‎ตอนนี้ผมรู้แล้วว่าแมรี ลู เรตตันรู้สึกยังไง
‎เยี่ยมมาก
‎ตอนนี้คุณเป็นคนคุมที่ชอบอย่างเป็นทางการแล้ว
‎- ว่าไงนะ "คนคุม" เหรอ ‎- ใช่ คุณเป็นหัวหน้า
‎เอกสารนั่นคือสัญญาทางกฎหมาย ‎และพวกเราขอลาออก มีผลในทันที
‎ย้อนคืนไม่ได้ด้วย ‎ดังนั้นทุกอย่างเป็นปัญหาของคุณละ
‎อย่าพยายามตามหาเรา ‎ห้ามคืนคำนะ โอเค บ๊ายบาย
‎เร็วเข้า ไปเร็ว ไปเลย ให้ไว
‎สวัสดีครับ เพื่อนชาวที่ชอบ
‎มีใครอยู่ไหม
‎ "แนวคิดเพื่อพัฒนาที่ชอบ"
‎"ดนตรีที่กินได้
‎ตายล่ะ
‎มินิโดนัทขนาดยักษ์ ไม่ใช่โดนัทธรรมดา
‎เดฟจะอธิบายให้ฟัง"
‎เดฟ อธิบายหน่อยได้มั้ย
‎สวัสดีครับ คุณคือ... ‎คุณคือไฮเพเชียแห่งอเล็กซานเดรียรึเปล่า
‎ช่าย ยืนแกว่งตุ้มสนุกไหม
‎มากเลยครับ
‎ขอบอกเลยนะ ผมนึกว่าคุณจะยังเป็น ‎แบบ... คนกรีกโบราณ
‎อ๋อ ไม่หรอก ‎อยู่ที่นี่เราก็ตามยุคของโลกไปเรื่อย
‎ช่วงนี้โลกเพิ่งมีเรื่องใหญ่อะไรไปนะ
‎ปฏิวัติอุตสาหกรรม โครงการแมนฮัตตัน ‎ "กังนัมสไตล์" ใช่ไหม
‎รู้สึกเหมือนจะเข้าใจ
‎- ตัวจริงเสียงจริง ‎- จ้ะ
‎ไม่รู้ทำไม แต่ผมดูออก ‎นี่คือไฮเพเชียแห่งอเล็กซานเดรีย
‎ฉันรู้จ้ะ ที่รัก ใช่จริง
‎หวัดดีค่ะ โทษที ฉันชื่อเอเลนอร์ ‎คนประหลาดที่กำลังตื่นเต้นเป็นบ้านี่ชื่อจีดี
‎เราเพิ่งมาใหม่
‎คำถามแรก ‎คุณได้ไอ้คำว่า "แห่ง" ในชื่อมาได้ไง
‎นั่นเป็นที่ที่คุณไปบ่อยสุดเหรอ
‎ฉันจะได้เป็น ‎เอเลนอร์แห่งบาร์ในชีสเค้กแฟคทอรี่รึเปล่า
‎แล้วก็ต้องเรียก ‎"ไฮ-เพ-เชีย" หรือ "ไฮ-แพท-เทีย"
‎หรือสำเนียงกรีกโบราณ "ฮู-พุท-เฮีย" ‎คนถกกันเรื่องนี้สนุกมากเลยนะ
‎เอางี้นะ เรียกฉันว่าแพทตี้ก็พอ
‎โอเค ได้เลย แพทตี้ ผมเป็นแฟนตัวยงเลย
‎ผมมีโปสเตอร์รูปคุณอยู่บนผนังสมัยม.ปลาย
‎ที่จริงเป็นโปสเตอร์รูปทรินิตี้จากเดอะเมทริกซ์
‎แต่ผมจินตนาการไว้ว่าคุณจะหน้าตาอย่างนั้น ‎เพราะคุณเท่สุดๆ
‎เขาเป็นสาเหตุที่คุณโดนซ้อมบ่อยมากด้วยรึเปล่า
‎ก็เป็นหนึ่งในนั้น
‎ไปกินมิลค์เชคกันไหม
‎ฉันไม่เจอคนใหม่ๆ มานานแล้ว ‎คุณก็แรงอยู่นะ
‎ไปกินมิลค์เชคกันดีกว่า ไปกัน
‎ที่นี่มีมิลค์เชคที่ทำจากละอองดาวของแท้ด้วย
‎อร่อยเลยล่ะ
‎โอเค เยี่ยม ได้กินมิลค์เชคกับแพทตี้
‎ใช่
‎แต่ผมขอถามอะไรคุณก่อนได้ไหม
‎คุณเป็นศิษย์ของพลอตินัส
‎ซึ่งอ้างว่าการขบคิดเรื่องความจริงแท้แน่นอน...
‎เดี๋ยวๆ นี่คุณเป็น...
‎เขาเรียกว่าอะไรนะ คน-หนังสือ-คิด
‎คน-หนังสือ-อ่าน-คิด
‎นักปรัชญา ใช่ครับ
‎โทษที เวลาผ่านมานาน ‎คิดอะไรไม่ค่อยออก
‎ฟังให้ดีนะ ก่อนฉันจะลืมว่าพูดยังไง
‎คุณต้องช่วยเรา พวกเราซวยมากๆ แล้ว
‎ซวยเหรอ
‎สวัสดีค่ะ ฉันทาฮานี อัล-จามิล
‎ผมชื่อพัลทิบอล ขอต้อนรับสู่สวรรค์
‎แล้วเรื่องชีวิตคุณเป็นยังไง
‎คุณรักษาอะไรหรือคิดนวัตกรรมอะไรได้เหรอ
‎ผมช่วยคนจนในเมืองฟินิเชียโบราณ
‎ยอดเลย
‎ครั้งหนึ่งฉันมีครูปั่นจักรยานออกกำลังกายชื่อฟินิเชีย
‎แล้วคุณตายได้ยังไง
‎เป็นแผลที่มือ
‎นั่นมันสมัย 2491 ปีก่อนคริสตกาล ‎เพราะงั้นโดนแค่นั้นก็ตายได้
‎ถ้าเราเป็นแผล
‎หรือกินน้ำที่ไม่ร้อนพอ ก็ตายเลย
‎ผมอยากได้วัคซีนจะตาย
‎วัคซีนอะไรก็ได้
‎มันบ้ามากที่พวกคุณบางคนสมัยนี้ ‎ไม่ชอบวัคซีน
‎งั้นที่นี่คุณชอบอะไรที่สุด
‎คือ มันก็ไร้ที่ติ
‎เราทุกคนถึงจุดสุดยอดกันตลอดเวลาเลย
‎ผมตายตั้งแต่ตอนยังเป็นเวอร์จิ้น
‎บ้าบอสุดแล้ว
‎โอเค
‎ดีใจจริงๆ ที่ได้ทำงานเคียงข้าง ‎กับเจเน็ตดีอีกตนหนึ่ง
‎ใช่ค่ะ
‎เจเน็ต ขอโค้กหน่อย
‎ไม่เอาละ ขอน้ำ
‎ไม่เอา ขอโคมไฟ
‎ไม่เอา ขอแมว
‎นี่คนขออะไรเรื่อยเปื่อยโดยไม่มีเหตุผลเลยเหรอ
‎ใช่ค่ะ แล้วฉันก็เอามาให้พวกเขา เยี่ยมมาก
‎ขอยานอวกาศได้ไหม
‎ไม่เอาละ จูเนียร์มินต์เม็ดเบ้อเริ่ม
‎ไม่เอาละ เอาโค้ก
‎มิลค์เชคนี่อร่อยสุดยอดจริงๆ
‎ใช่ไหมล่ะ ฉันใช้เวลาส่วนใหญ่แบบนี้แหละ
‎นั่งในที่สวยๆ ดื่มมิลค์เชค
‎ค่อยๆ ฉี่รดกางเกงตัวเอง
‎ซึ่งก็ระเหยไปทันทีโดยไม่เหลือร่องรอยด้วย
‎ฟังดูน่าสนุก
‎เมื่อกี้คุณอยากบอกพวกเราไม่ใช่เหรอว่า ‎ชะตาเราพังยังไง
‎ให้ตาย
‎นี่แหละปัญหา
‎ดูเผินๆ ที่นี่เหมือนสวรรค์
‎ความปรารถนาและความต้องการทุกอย่าง ‎จะเป็นจริงทั้งหมด
‎แต่มันไม่มีที่สิ้นสุด
‎และเมื่อใดที่ความสมบูรณ์แบบดำเนินไปไม่สิ้นสุด ‎เราจะกลายเป็นคนหงอหง่อมสมองกลวงโบ๋
‎แต่... ไม่จริง เพราะ... ไม่นะ
‎เพราะ... แพทตี้ ไม่จริง
‎จริงสิ บอกอยู่นี่ เมื่อก่อนฉันเจ๋งมาก พวก
‎ฉันเรียน... อะไรไม่รู้ตั้งเยอะแยะ
‎ศิลปะ ดนตรี และ...
‎ไอ้ที่มีตัวเลขมากองๆ กันน่ะ
‎เวลาที่ฉันบอกว่า "สอง" ‎แล้วคุณจะบอกว่า "หก"
‎- คณิตศาสตร์ ‎- นั่นแหละ
‎แล้วฉันก็มาอยู่ตรงนี้ ‎ที่ซึ่งเวลามันยืนยาวไม่มีที่สิ้นสุด
‎ทุกวินาทีที่ยังคงอยู่มันก็น่าทึ่งนะ
‎แต่สมองฉันกลายเป็นก้อนแหยะโง่ๆ ไปเลย
‎เท่ากับถึงแม้ในที่สุดเราจะมาถึงที่ชอบได้
‎สุดท้ายเราก็จะกลายเป็นซอมบี้งั้นเหรอ
‎ทำไมคุณไม่บอกเรื่องนี้กับคนอื่น
‎- เรื่องไหน ‎- พวก
‎ให้ตาย!
‎เราต้องกลับไปหาคนอื่นๆ เดี๋ยวนี้เลย
‎- อ้าว บนเสื้อก็มีคณิตศาสตร์ ‎- มาเร็ว
‎นี่ตัวเอสหรือตัวเลขนะ
‎เห็นเอเลนอร์กับจีดีมั้ย
‎ปาร์ตี้นี้มีอะไรไม่ชอบมาพากลอย่างแรง
‎ไม่ใช่แค่เพราะเขาเสิร์ฟคาเวียร์ ‎บนเหล้าช็อตเจลโลด้วยนะ
‎พวกเราเป็นคนใหม่กลุ่มแรกใน 500 ปี ‎แต่ดูเหมือนไม่มีใครสนใจเลย
‎ฉันเข้าใจ เจเน็ตดีของที่นี่ก็พิลึกค่ะ
‎เขาเหมือน "ไงคะ"
‎มันเจ๋งเวลาฉันพูด ‎แต่เวลาพวกเขาพูดมันกร่อยมาก
‎หวัดดี ทุกคน สนุกอยู่รึเปล่า ‎คือมีความคืบหน้านิดหน่อย
‎ที่ชอบนี่มันหายนะชัดๆ
‎ทุกคนที่นี่เป็นซอมบี้เมาความสุข ‎ไม่มีใครคิดจะแก้ปัญหาอะไรเลย
‎เพราะกว่าจะรู้ตัวว่าเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น
‎ทุกคนก็สมองฝ่อเกินกว่าจะสนใจแล้ว
‎เวรกรรม
‎สวัสดีค่ะ ฉันทาฮานี
‎ดีค่ะ ฉันคือมิลค์เชค เอามิลค์เชคไหม
‎โอเค เราต้องไปบอกใครสักคน ‎ก่อนที่เราจะกลวงจนลืมสาเหตุที่มาถึงนี่ด้วย
‎เราต้องไปหาคณะกรรมการ
‎คณะกรรมการคือผมนี่แหละ ‎ผมคือคณะกรรมการ ผมเอง
‎อะไรนะ
‎พวกนั้นหลอกผม ‎และทำให้ผมต้องคุมที่ชอบทั้งหมด
‎แล้วก็วิ่งหนีไปเลยจริงๆ
‎แล้วหลังจากนั้นเกิดอะไรขึ้น ‎หมวกคัดสรรเลือกให้อยู่บ้านฮัฟเฟิลพัฟเหรอ แจ่ม
‎ไม่เอาน่ะ ฉันรู้เรากำลังเจอปัญหา ‎แต่จะไม่ให้ล้อเรื่องชุดนี้เหรอ
‎เดี๋ยวนะ เราอยู่บนสวรรค์
‎แน่นอนว่าจะต้องมีใครสักคนกำลังมีความสุขอยู่
‎หวัดดี ทุกคน กลับมาแล้ว
‎เล่นโกคาร์ทกับลิงมันเซ็งเร็วมากเลย
‎จริงเหรอ
‎- เวรกรรม ‎- ไม่นะ
‎เจสัน คุณเบื่อความฝันสูงสุดในชีวิต ‎ได้เร็วขนาดนั้นจริงเหรอ
‎คือลิงขี่โกคาร์ทก็สนุกอยู่แป๊บนึง
‎แล้วผมก็คิดว่า
‎ "รู้ไหมว่าอะไรจะเจ๋ง ฮิปโปขี่โกคาร์ทไง"
‎แล้วก็คิดว่า ‎ "เอ๊ะ ถ้าเป็นแดร็กคูล่าใส่เจ็ตแพ็คล่ะ"
‎ลองอะไรไปตั้ง 50 อย่าง
‎แต่แล้วผมก็อยากกลับมาอยู่กับพวกคุณมากกว่า
‎โอเค นั่นแหละ สรุปได้งั้นเลย
‎เพราะเมื่อเรามาถึงที่นี่แล้วรู้ว่า ‎อะไรก็เป็นไปได้
‎แล้วเราก็จะทำทุกอย่าง แล้วก็จบละ
‎แต่ยังมีเวลาชั่วฟ้าดินสลายอยู่อีก
‎ที่นี่มันฆ่าความสนุกและความหลงใหล ‎ความตื่นเต้นและความรัก
‎จนกระทั่งสุดท้ายก็เหลือแค่มิลค์เชค
‎เห็นๆ อยู่ว่าคณะกรรมการที่ชอบ ‎ต้องรู้เรื่องนี้อยู่แล้ว
‎ทำไมถึงไม่พยายามแก้ปัญหา
‎พยายามแล้ว พวกเขาพยายามทุกอย่าง
‎แค่อาทิตย์ที่แล้วพวกเขา ‎เสกให้ยูนิคอร์นตัวใหญ่ขึ้น
‎แล้วก็ทำให้มันมีเขามากขึ้น ‎แล้วก็ทำให้ยูนิคอร์นท้วมขึ้น
‎คือสุดท้ายแล้วกลายเป็นว่า ‎พวกเขาเสกแรดนุ่มๆ พิลึกๆ ขึ้นมาเต็มไปหมด
‎สมาชิกคณะกรรมการไม่ใช่มนุษย์ ‎พวกเขาเลยไม่เข้าใจปัญหา
‎ทันทีที่ผมโผล่มา
‎พวกนั้นก็โดดสละเรือที่กำลังจะจม ‎แล้วตั้งผมเป็นกัปตันเรือ
‎แต่ฉันไม่ยอมแพ้หรอก
‎พวกเราพยายามกันหนักมาก ‎และต้องผ่านอะไรมาเยอะเกินไป
‎ฉันจะไม่ยอมนั่งเฉยๆ
‎กลายเป็นเครื่องถึงจุดสุดยอดแบบปากค้าง ‎ทั้งที่ยังใส่กางเกงวอร์ม
‎ตายละ!
‎ฉันเพิ่งพูดถึงความฝันสูงสุด ‎อย่างกับว่ามันเป็นเรื่องแย่
‎ที่นี่มันเป็นอะไรของมัน
‎เราเพิ่งออกแบบระบบใหม่
‎อีกไม่ช้าคนเป็นล้านๆ จะเริ่มไหลเข้ามา
‎คิดว่าที่นี่คือสวรรค์ ‎แต่แล้วก็กลับเหลือแต่เปลือกไร้ความสุข
‎ที่นี่เหมือนโคเชลลา ‎เราคิดค้นโคเชลลาแห่งจักรวาลขึ้นมา
‎เราต้องแก้เรื่องนี้นะ
‎ถ้าเราทำอย่างที่ผมทำกับพวกคุณ ‎ในย่านอาศัยครั้งแรกล่ะ
‎นานๆ ทีก็ลบความทรงจำของพวกเขา
‎แบบนั้น สวรรค์ก็จะดูเหมือนของใหม่ตลอดเวลา
‎คุณทำเรื่องนั้นเพื่อทรมานพวกเรา
‎สวรรค์ของจริงจะใช้วิธีเดียวกับนรกได้ไง
‎โอเค ฉันหาทางออกได้ละ
‎จำคำที่ฉันพูดกับคุณตอนที่คุณกำลังเกิดช่วง
‎"วิกฤตวัยกลางคน ต่างหูข้างเดียว ‎รถเปิดประทุนสีแดง" ได้ไหม
‎- "คุณดูงี่เง่าชะมัด" เหรอ ‎- หลังจากนั้นสิ
‎คุณบอกว่ามนุษย์ทุกคน ‎จะเศร้านิดๆ อยู่ตลอดเวลา
‎เพราะพวกคุณรู้ว่าวันหนึ่งก็ต้องตาย
‎แต่การที่ตระหนักได้แบบนั้น ‎ทำให้ชีวิตมีความหมาย
‎วิธีทำให้คนในที่ชอบมีความหมายในชีวิตอีก ‎คือต้องยอมให้พวกเขาจากไป
‎จากไปที่ไหน ที่นี่เป็นแห่งสุดท้าย...
‎เราทำแบบนั้นเฉยๆ เลยได้เหรอ
‎คุณเป็นหัวหน้าที่ชอบแล้วนี่
‎ดูเหมือนคุณจะทำอะไรก็ได้ที่ต้องการนะ
‎ไมเคิลอยู่ไหน
‎โอเค
‎เหลือแค่ต้องประกาศการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
‎ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ชิลนะ ลูกป๋า ชิลมาก
‎แอบดูดปุ๊นนั่นไปแล้วใช่ไหม พวก
‎ใช่แล้ว
‎ตอนแรกผมสติแตก ‎ก็เลยสูบกัญชาไปหน่อย แต่ตอนนี้โอเคละ
‎มาเปลี่ยนโลกหลังความตายกัน แล้วไปกิน...
‎ทาโก้ เบลล์
‎โหย ลูกพ่อ!
‎โอเค ฉันจะพูดเอง
‎สวัสดีค่ะ ทุกคน รบกวนฟังทางนี้หน่อย
‎สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเอเลนอร์ เชลสตร็อป
‎หวังว่าพวกคุณจะสนุกกันในงาน ‎ห้องสมุดอังกฤษฟลอริโซนาอลังการงานสร้าง
‎แต่สงสัยว่าพวกคุณคงไม่มีทางสนุกกับอะไรทั้งนั้น ‎นั่นคือประเด็น
‎ดูเหมือนที่นี่ไม่ใช่สวรรค์สำหรับพวกคุณแล้ว
‎เรียกได้ว่าพวกคุณอยู่ใน ‎ช่วงพักร้อนที่ไม่มีทางสิ้นสุด
‎และช่วงพักร้อนเป็นสิ่งพิเศษได้ ‎เพราะมันต้องมีวันสิ้นสุด
‎เพราะงั้น เราเลยได้ไอเดียใหม่ขึ้นมา
‎เราจะตั้งประตูแบบใหม่ในที่สงบๆ
‎เพื่อที่เมื่อคุณรู้สึกมีความสุข ‎พอใจและเติมเต็มทุกอย่างแล้ว
‎และอยากจะไปจากที่ชอบตลอดกาล
‎คุณจะสามารถเดินผ่านประตูบานนั้น ‎ช่วงเวลาของคุณในจักรวาลนี้ก็จะจบลง
‎คุณไม่ต้องเดินผ่านประตูบานนั้นเลยก็ได้ ‎ถ้าไม่อยากไป แต่ถ้าอยากก็ไปได้
‎และหวังว่าการที่รู้ว่า ‎คุณไม่จำเป็นต้องติดอยู่ที่นี่ตลอดกาล
‎จะช่วยให้คุณรู้สึกมีความสุขขึ้น ‎ขณะที่ยังอยู่ตรงนี้
‎จะเกิดอะไรขึ้นถ้าเดินผ่านประตูไป
‎เอ่อ ที่จริงเราก็ยังไม่รู้ค่ะ
‎เรารู้แค่ว่ามันจะสงบ ‎และการเดินทางของคุณจะสิ้นสุดลง
‎พวกคุณได้ใช้ชีวิตที่ดีมากมาแล้ว
‎พวกคุณคู่ควรกับการได้อยู่ที่นี่
‎ดังนั้นขอให้อยู่นานที่สุดเท่าที่อยากอยู่
‎ใช้ประตูสีเขียวเพื่อเปิดไปดูหรือไปทำ
‎ทุกอย่างที่อยากเห็นและอยากทำ
‎ไว้คุณพร้อมเมื่อไหร่
‎คุณจะได้เดินผ่านประตูบานสุดท้าย ‎และจากไปอย่างสงบ
‎ฟังดูใช้ได้ไหม
‎ดูเหมือนพวกเขาชอบอยู่นะ
‎นี่เพลงจากดีเจ ส่งเสียงหน่อย
‎นั่นแฟนฉันค่า
‎ผมดีใจที่เราสามารถสนุกกับอะไรๆ ได้อีกครั้ง
‎- ศิลปะ คณิตศาสตร์ ปรัชญาอย่างที่เคย ‎- ดีใจเหมือนกัน
‎ฉันฝันว่าจะหยุดไอ้ความนิ่งเฉื่อย ‎ของการคงอยู่ไปตลอดกาลมานานแล้ว
‎แต่ตอนนี้ฉันว่าจะอยู่ต่ออีกสักพัก
‎รู้สึกดีนะที่จะได้ไชสมอง
‎ยังมึนๆ อยู่ แต่เดี๋ยวก็หาย
‎พวกเราโชคดีนะที่บังเอิญเจอคุณ
‎เรื่องนั้นช่วยพวกเราไว้
‎นั่นไม่ใช่เรื่องที่ช่วยพวกคุณไว้
‎- มิตรภาพของคุณต่างหาก ‎- ครับ ผมรู้ เข้าใจ
‎โทษที ยังไม่คม
‎ผมทำทุกอย่างเหมือนเดิมเกือบหมด
‎แถมตั้งออฟฟิศของผมเองแถวนี้ด้วย
‎เจสัน คือผม... ผมก็เดาเอา...
‎(ร้านปีกไก่ทอดของเจ้านิคโง่)
‎ในที่สุดก็จะได้ทำตามเป้าหมาย ‎ที่จะไปอยู่ในร้านของเจ้านิคโง่
‎ผมรู้นะว่าอะไรก็ตามที่เกี่ยวกับชั่วฟ้าดินสลาย ‎อีกเดี๋ยวก็จะกร่อย
‎แต่สาบานเลย ผมไม่มีทางเบื่อปีกไก่ทอด
‎งั้น พรุ่งนี้เจอกันนะทุกคน
‎และทุกวันพรุ่งนี้หลังจากนั้น
‎รู้มั้ย ไมเคิล สุดท้ายแล้วคุณก็พูดถูกจริงๆ
‎ทุกอย่างเรียบร้อยดี
‎นี่คือสิ่งที่เราตามหามาตั้งแต่วันแรกที่เจอกัน... ‎เวลาไง
‎ผมว่าที่ชอบจริงๆ ก็คือสิ่งนั้นนะ
‎มันไม่ได้เป็น "สถานที่" ด้วยซ้ำ
‎เป็นแค่การได้มีเวลามากพอ ‎ที่จะอยู่กับคนที่เรารัก
‎จริงด้วย
‎แล้วเราก็มีเวลานานเท่าที่ต้องการ
‎แต่ถ้าคุณคอยแต่จะดึงผ้าห่มผืนนี้ไป
‎อีกไม่เกินสามวัน ‎ฉันได้เดินออกจากประตูบานนั้นไปแน่
‎ผมจะคิดถึงคุณนะ
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์