NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Wreszcie zmierzamy do Dobrego Miejsca.
To miejsce na miarę mnie.
Dostałam się. Mogę mówić takie rzeczy.
Na pewno zmierzamy w dobrą stronę?
Nigdy wcześniej tam nie byłam.
Ale na pewno.
Skąd wiesz?
Bo...
czuję, jakbym wracała do domu.
Latające szczenię!
Już niedaleko! Jeszcze trochę.
Latające szczenięta?
Kurczę, Michael.
Że też sam na to nie wpadłeś.
Ci tutaj znają się na rzeczy.
WITAJ! WŁAŚNIE WKRACZASZ
ROZDZIAŁ 51
Czuję się jak Dorotka w Krainie Oz.
Podekscytowana, zdumiona,
dużo wyższa od pozostałych.
To co na początek?
Karting z małpkami.
Czemu nie.
Od dziecka o tym marzę.
Nie ma lepszych rywali w kartingu.
Dla zabawy pokażą ci palec, ale są za głupie, by wygrać.
JANET: ZAREJESTRUJ SIĘ!
- Czyli ja? - Jesteś Dobrą Janet
w Dobrym Miejscu. Pewnie chodzi o ciebie.
Dobrze. Zero presji.
Po to się urodziłam. Nie-urodziłam.
Przyswoiłam wiedzę na temat Dobrego Miejsca.
W skrócie, wymiata.
Po pierwsze,
nie widzicie całego Dobrego Miejsca naraz, bo mielibyście sieczkę z mózgów.
Ekstra. Może wreszcie zrobią mi się w mózgu ślimaczki.
Lekarze mówią, że jest gładki jak jajo.
Zaczekacie tu, by się oswoić.
A potem czeka was gala powitalna
magicznie dostosowana do waszych osobowości.
Jak targetowane reklamy na Instagramie.
Skusiłam się raz na fajne okulary przeciwsłoneczne.
Spójrz.
Przeniknęłam do Internetu!
Chodźmy już.
Zbladłeś coś.
Niedobrze ci po locie?
Pewnie wymiotowałbyś motylkami.
Nic mi nie jest.
Po prostu...
nie powinienem tu być.
Nie wiadomo, co tu czeka demona.
Jeśli wyparuję, obiecajcie, że nie popsuje wam to zabawy.
O raju, cóż za kojący dźwięk.
Jakby mój mózg masowała...
- ...mała sarenka. - Ojej.
Może to alarm, który zawiadamia policję o obecności demona?
- Przechować ci trawkę? - Nie mam trawki.
Zaraz.
No cóż, teraz mam.
Trzymaj.
Możecie już wejść.
Czeka na nas Komisja.
ENERGIA JAK U DWUNASTOLATKA
WRESZCIE POJMIESZ TWIN PEAKS
O rany, spójrzcie!
KOMPLEMENTY ZA TWOIMI PLECAMI
Karlie Kloss jednak mnie lubiła.
Wiedziałam!
To przyjęcie...
Wszyscy są zaproszeni?
Arystoteles też tam będzie?
Przykro mi. Jest w Złym Miejscu. Popierał niewolnictwo.
- A Sokrates? - Nie.
Irytował głośnym przeżuwaniem.
- Platon? - Niewolnictwo.
Wiesz, kto tu jest?
Hypatia z Aleksandrii. Znasz ją?
Hypatia?
- Z Aleksandrii? - Tak.
Tak, znam ją.
Hypatia. Zadam jej mnóstwo pytań
dotyczących wszechświata.
„Dlaczego?”
I jeszcze: „Jak?”.
Witajcie w Dobrym Miejscu.
Michael, miło cię widzieć.
Promieniejesz.
Emanujesz spokojem i autorytetem psa policyjnego.
Dziękuję wam bardzo,
że wpuściliście mnie tu z moimi przyjaciółmi.
Wiem, że nie zdarza się, by ktoś taki jak ja
odwiedzał Dobre Miejsce, ale tak się cieszę.
Nie mam przy sobie trawki, więc nie wzywajcie glin.
Michael, jesteście bohaterami.
Jesteś tu mile widziany.
Mamy też wspaniałą niespodziankę.
Gdy będziecie się tu oswajać,
Michael zostanie zaprzysiężony
na architekta Dobrego Miejsca.
A to ci dopiero.
Michael, chodź z nami.
Ja pitolę, faktycznie brzmi kojąco.
W życiu nie słyszałam równie niezwykłego dźwięku.
A mój ojciec chrzestny
to najsłynniejszy zegar na świecie.
Big Ben jest twoim ojcem chrzestnym?
Ten dźwięk oznacza...
że pora na przyjęcie.
Gdy tam wejdziecie, wnętrze dostosuje się
do poszczególnych osobowości każdego z was.
Weźmy się pod rękę i wejdźmy tam razem.
Kosmos.
Skrzyżowanie sali balowej, gdzie miałem studniówkę,
z sądem drogowym.
To zdecydowanie moje przyjęcie.
To basen, którym Stone Cold Steve Austin
przyłożył Vince'owi McMahonowi w 1998 r.
Pamiętna scena. Nie patrzcie tak.
Wybaczcie.
Dobre Miejsce projektuje na bazie życiowych doświadczeń,
ale dla jednej osoby naraz.
Weszliście tu razem, więc to...
Mieszanka naszych osobowości.
TYLKO DLA VIP-ÓW
KREWETKI!
Idealnie.
Nieprawda.
Brakuje gokartów i małpek.
Bez obrazy, ale mózg ci się zjajczył.
Widzicie te drzwi?
Możecie znaleźć się w wybranym miejscu i czasie. Prawdziwym lub zmyślonym.
Wybierzcie, gdzie chcecie być
i co robić, i przejdźcie przez te drzwi.
Mamy szansę zobaczyć dinozaury
lub pierwsze wystawienie Hamleta w Globe.
Lecę driftować z małpkami. Do zobaczenia za tysiąc lat!
Mogę poszukać Hypatii?
Przysięgam, to ściśle platoniczne.
A raczej neoplatoniczne.
Kiepski dowcip. Chodź ze mną. Denerwuję się.
Poratujesz mnie, jeśli palnę jakieś głupstwo.
Jasne. Chwileczkę.
Tahani, pełno tu
niesamowicie interesujących ludzi.
Pogadaj z nimi, poznaj ich lepiej,
a potem przyjdź tu i się z nich ponabijamy.
Eleanor Shellstrop, szykowałam się na to całe swoje życie.
Czuję się niezwykle zaszczycony.
To coś w sam raz dla mnie. Obiorę nowy cel.
Wreszcie wszystko się układa.
Świetnie! Zaczynajmy. Przywdziej uroczystą sukmanę.
Leży jak ulał na twoich ramionach.
Podpisz się na zwoju.
Nigdy wcześniej nie składałem podpisu.
Jaki styl powinienem wybrać?
„Doktor Blob”. Albo nie...
„Sportowiec, który ma dzieciaka gdzieś”.
Zaraz, nie...
„Gimnazjalistka zakochana w Zacu Efronie”.
W ten sposób mogę dodać serduszko nad „i”.
Doskonale. A to twoja oficjalna odznaka.
Czuję się jak Mary Lou Retton.
Wspaniale.
Zostałeś szefem Dobrego Miejsca.
- „Szefem”? - Tak. Teraz tu rządzisz.
Podpisałeś dokument, a my składamy natychmiastową rezygnację.
Bez odwołania. Teraz to twój problem.
Nie szukaj nas. Zaklepane. Papatki!
Szybko! Ruchy!
Halo? Dobromiejscowi?
Jest tu ktoś?
„Jak ulepszyć Dobre Miejsce”.
„Jadalna muzyka”.
O rany.
„Olbrzymie minipączki, nie tylko zwykłe.
Dave to wyjaśni”.
Dave? Możesz to wyjaśnić?
Cześć... Hypatia z Aleksandrii?
Tak. Jak się mamy?
Mamy się wybornie.
Myślałem, że będziesz, no wiesz... starożytną Greczynką.
Nie, idziemy tu z duchem czasu.
Co się ostatnio wydarzyło na Ziemi?
Rewolucja przemysłowa, Projekt Manhattan, „Gangnam Style”...
Chyba nadążam.
To naprawdę ona!
Po prostu to wiem. To Hypatia z Aleksandrii.
Tak, skarbie. To ona.
Wybacz, jestem Eleanor, a ten narwaniec to Chidi.
Jesteśmy tu nowi.
Pytanko: skąd wzięłaś ten przydomek?
Spędzałaś tam dużo czasu?
Czy w takim razie jestem Eleanor z baru w Cheesecake Factory?
I jak należy mówić: „Hypatia” czy „Hajpatia”?
A może z grecka: „Huputia”? Toczy się wiele sporów na ten temat.
Mówcie mi Patty.
No dobrze. Patty, uwielbiam cię.
W liceum miałem na ścianie twój plakat.
Właściwie to była Trinity z filmu Matrix.
Tak sobie ciebie wyobrażałem. Bo wymiatasz!
To przez nią dostawałeś wciry?
Między innymi.
Chcecie milkszejk?
Dawno nie mieliśmy tu nowych. Nadmiar wrażeń.
Zamówmy sobie milkszejki.
Robią je z prawdziwego gwiezdnego pyłu.
Całkiem niezłe.
Dobra. Super. Milkszejki z Patty.
Mogę o coś zapytać?
Popierałaś teorie Plotyna,
który twierdził, że całkowite poznanie...
Czekaj. Jesteś...
Jak to się mówi, książkomyślicielem?
Myśliksiążkoczytaczem?
Filozofem? Tak.
Wybaczcie, jestem tu tak długo, że mnie przymuliło.
Słuchajcie uważnie, zanim zapomnę to powiedzieć.
Musicie nam pomóc. Mamy przechlapane.
Jak to?
Cześć! Tahani Al-Jamil.
Paltibaal. Witaj w raju.
Czego dokonałeś?
Wyleczyłeś jakąś chorobę? Wynalazłeś coś?
Pomagałem biednym w starożytnej Fenicji.
Wspaniale.
Moja trenerka miała na imię Fenicja.
Jak umarłeś?
Skaleczyłem się.
W 2491 roku p.n.e. tyle wystarczyło.
Skaleczyłeś się
albo wypiłeś słabo podgrzaną wodę i bum, po tobie.
Czego bym nie dał za szczepionkę.
Jakąkolwiek.
To obłęd, że już ich nie lubicie.
Co najbardziej ci się tu podoba?
Wszystko jest tu idealne.
Dosłownie non-stop szczytujemy.
Za życia byłem prawiczkiem.
Istny szał.
Miło współpracować z inną Dobrą Janet.
Tak, to prawda.
Janet, mogę prosić o colę?
Nie, wodę.
Nie, lampę.
Nie, kota.
Proszą cię o różne rzeczy, tak bez ładu i składu?
Tak! A ja je im daję. Super.
Mogę prosić o rakietę?
Nie, wielgaśną miętówkę w czekoladzie.
Nie, colę.
Ten milkszejk jest wyjątkowy.
Co nie? Tak spędzam większość czasu.
Siedzę sobie w ładnym miejscu, popijam szejka.
Popuszczam w majtki,
a mocz natychmiastowo ulatnia się bez śladu.
Całkiem fajnie.
Ale mówiłaś, że mamy przechlapane.
Psiakość!
W tym właśnie problem.
Teoretycznie to prawdziwy raj.
Wszelkie pragnienia są zaspokojone.
Ale to nie ma końca.
A gdy wszystko jest wiecznie idealne, robisz się zobojętniały i nijaki.
Ale... nie, przecież... nie.
Przecież... Patty, nie!
Tak, mówię ci. Kiedyś byłam spoko.
Zgłębiałam różne... rzeczy.
Jak sztuka, muzyka i...
to coś z liczbami... motyka?
Na przykład mówię: „dwa”, a ty: „sześć”.
- Matematyka? - Tak.
A potem trafiłam tutaj, gdzie czas dłuży się w nieskończoność
i wszystko jest tu doskonałe,
ale mózg kompletnie mi się zlasował.
Dostaliśmy się do Dobrego Miejsca,
by zamienić się w zombie?
Czemu nikomu nie powiedziałaś?
- O czym? - No weź!
Psiakrew!
Musimy znaleźć resztę.
- Mam matematykę na koszulce. - No chodź!
To „S” czy matematyka?
Widziałaś Eleanor i Chidiego?
Dzieje się tu coś niedobrego.
Poza tym, że podają kawior na galaretkowych szotach.
Od 500 lat nie trafił tu żaden człowiek, a nikt nie przejmuje się naszym widokiem.
Właśnie. Nawet Dobre Janet są jakieś dziwne.
Robią tak: „Czołem!”.
No wiem, ale one robią to beznadziejnie.
Hejka, fajnie się bawicie? Super. Ogłoszenie.
Dobre Miejsce to porażka.
Wszyscy otępieli ze szczęścia i nikt nie próbuje interweniować,
bo zanim zauważą, co się dzieje,
to już im wszystko zwisa.
Ojej.
Cześć. Tahani.
Cześć. Milkszejk. Chcesz milkszejka?
Musimy komuś o tym powiedzieć, zanim też otępiejemy.
Znajdźmy Komisję.
Komisja to ja. Jestem Komisją. Ona to ja.
Co?
Podstępem uczynili mnie szefem Dobrego Miejsca,
po czym dosłownie zwiali.
A potem Tiara Przydziału posłała cię do Hufflepuffu? Dopiekłam mu.
No wiem, ale nie przepuszczę takiej okazji.
Chwila. Jesteśmy w raju.
Musi tu być ktoś, kto się dobrze bawi.
No cześć. Wróciłem.
Znudził mi się karting z małpkami.
Serio?
- Psiakrew. - Nie!
Jason, tak szybko znudziło ci się coś, o czym marzyłeś całe życie?
Przez jakiś czas było fajnie.
A potem pomyślałem:
„Wiem, co byłoby lepsze. Hipopotamy w gokartach!”.
A potem: „Może Drakule z odrzutowymi plecakami?”.
Zrobiłem 50 kombinacji
i uznałem, że chciałbym już do was wrócić.
W skrócie na tym polega problem.
Na początku cieszycie się, że wszystko jest możliwe,
i próbujecie wszystkiego aż do wyczerpania.
Ale macie przed sobą całą wieczność.
To miejsce zabija radość, pasję, emocje i miłość,
aż zostaną wam tylko milkszejki.
Członkowie Komisji musieli o tym wiedzieć.
Czemu temu nie zaradzili?
Próbowali. Próbowali wszystkiego.
W zeszłym tygodniu powiększyli jednorożce,
potem dodali im więcej rogów, a potem je pogrubili.
W sumie wyszły im dziwaczne, kudłate nosorożce.
Członkowie Komisji nie są ludźmi, więc nic nie rozumieją.
Gdy tylko się zjawiłem,
opuścili tonący statek i zrobili ze mnie kapitana.
Ja się nie poddam!
Kosztowało nas to zbyt wiele nerwów i wysiłku.
Nie zamierzam bezwolnie
zamienić się w przymuloną orgazmiczną maszynę w dresach.
O rany!
Mówię, jakby to było coś złego.
Co tu się dzieje?
Właśnie zmieniliśmy system,
więc wkrótce zjawią się tu miliony ludzi,
myśląc, że trafili do raju, a zamienią się w przybitą gawiedź.
To Coachella! Stworzyliśmy kosmiczną Coachellę!
Musimy temu zaradzić.
Może zróbmy to samo co w mojej pierwszej dzielnicy.
Co jakiś czas wykasujemy im pamięć.
Dzięki temu raj będzie wydawał im się nowy.
Robiłeś to, by nas torturować.
Nie stosujmy w raju metod rodem z piekła.
No dobra. Już wiem.
Pamiętasz, co powiedziałam, gdy przechodziłeś
kryzys wieku średniego z kolczykiem i kabrioletem?
- „Wyglądasz jak dureń”. - Potem.
Powiedziałaś, że ludzie mają w sobie smutek,
bo wiedzą, że w końcu umrą.
Ale to właśnie nadaje ich życiu sens.
Pobyt tutaj znów nabierze sensu, jeśli damy ludziom szansę, by stąd odejść.
Odejść dokąd? To ostatnie...
Wolno nam?
Teraz ty tu rządzisz.
Wygląda na to, że wszystko ci wolno.
Gdzie Michael?
No dobrze.
Musimy tylko obwieścić wielką zmianę.
Co by nie było, luzik, kochani. Luzik.
Wypaliłeś tę trawkę?
Owszem.
Miałem tremę, więc troszkę się ujarałem i mi przeszło.
Wprowadźmy zmiany w zaświatach, a potem...
Taco Bell.
Dobra, ja im to powiem.
Witam. Proszę o uwagę.
Cześć. Nazywam się Eleanor Shellstrop.
Liczę, że dobrze się bawicie w naszej Bibliotece Brytyjskiej we Floryzonie.
Choć problem właśnie w tym, że nigdzie dobrze się nie bawicie.
Nie sądzę, że czujecie się tu jak w raju.
Jesteście na niekończących się wakacjach,
a wakacje są wyjątkowe dlatego, że w końcu się kończą.
Dlatego mamy pewien pomysł.
Umieścimy tu dodatkowe drzwi, w ustronnym miejscu.
Gdy poczujecie się szczęśliwi i spełnieni
i zechcecie stąd odejść,
możecie przez nie przejść i wasz czas we wszechświecie dobiegnie końca.
Nie musicie tego robić, ale możecie.
Może świadomość tego, że nie musicie być tu na zawsze,
pomoże wam cieszyć się, że tu jesteście.
Co nas czeka za tymi drzwiami?
Tego dokładnie nie wiemy.
Wiemy tylko, że to łagodne przejście i że wasz czas dobiegnie końca.
Za życia byliście wyjątkowi.
Zasłużyliście, by tu być.
Możecie tu być tak długo, jak zechcecie.
Przejdźcie przez zielone drzwi
i róbcie, co tylko wam się zamarzy.
A gdy będziecie gotowi,
przejdźcie przez te ostatnie drzwi, by wreszcie zaznać spokoju.
Może być?
Chyba im się spodobało.
Tu DJ Muza, naróbcie hałasu!
To mój chłopak!
Znów możemy cieszyć się różnymi rzeczami.
- Sztuką, matematyką, filozofią. - To prawda.
Od dawna marzyłam o tym, by zakończyć marazm wiecznej egzystencji.
Ale teraz myślę, że jednak jeszcze trochę tu zabawię.
Fajnie znów wydawać mądre słowa.
Wciąż mam mętlik. Przejdzie mi.
Dobrze, że cię spotkaliśmy.
To nas ocaliło.
Wcale nie to was ocaliło.
- Tylko przyjaźń. - Jasne, wiem.
Wybacz. Jeszcze nie kontaktuję.
Wszystko jak dawniej.
Urządziłem swoje biuro niedaleko.
Jason... strzelałem w ciemno...
SKRZYDEŁKA U GŁUPIEGO NICKA
Wreszcie osiągnę życiowy cel i zamieszkam U Głupiego Nicka!
Robienie tego samego może się znudzić,
ale nigdy nie będę miał dość skrzydełek.
No cóż. Zobaczymy się jutro.
I tak po wsze czasy.
Wiesz co, Michael, jednak miałeś rację.
Wszystko gra.
Tego było nam trzeba, od kiedy się poznaliśmy. Czasu.
Chyba na tym polega Dobre Miejsce.
W sumie to nie „miejsce”.
Raczej możliwość spędzenia czasu z ludźmi, których kochasz.
To prawda.
Mamy tu tyle czasu, ile zechcemy.
Ale jak będziesz mi kradł koc,
to za trzy dni przejdę przez te drzwi.
Będę tęsknił.
Napisy: Ewa Nowicka