NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Próżnie Janet są puste,
ale nie aż tak jak próżnia Neutralnej Janet.
Proszę nie kasować Ziemi.
Czemu? Sami dowiedliście, że system kuleje.
Zrestartuję całość i wreszcie wrócę do siebie.
Oglądam trzeci sezon Bez przebaczenia. Mówię ci, wymiata!
Drugi sezon pochłonęłam w jeden dzień.
A co z dokonaniami ludzkości?
Dzieła Szekspira, piramidy, Timothy Olyphant.
Prawdziwa strata.
Apogeum męskości w kowbojskim kapeluszu.
Aż chce mi się...
Słuchaj, to ja tu jestem sędzią i to ja wydałam werdykt.
Wykonam go, jak tylko znajdę ten przycisk.
Wrzucę w wyszukiwarkę.
„Przycisk do likwidacji ludzkości otwieracz do garażu sędzia”.
ZERO REZULTATÓW
Nie miałaś go. Ostatnie słowa?
To moje ostatnie słowa. Koniec słów.
No tak. Flaki z olejem.
Nara!
Dobra, kto teraz?
Pryszczaty zad twojego taty, tłusta morwo.
A to ciekawe, bo o ile wiem, nie mam ojca.
Dlatego tak mnie pociągają tatuśkowie w serialach.
Czas nam się kończy.
Próbuj. Pokaż jej światło.
Już jej pokazałam. Nie była pod wrażeniem.
Była przy tym, jak powstało.
- Hej tam. - Cześć.
Wiem, że głowisz się na tym, jak ocalić dusze
całej ludzkości,
ale zostało nam pół godziny,
więc chcę sprawdzić, jak mają się sprawy między... nami.
Dobra. Nie ma sprawy.
Kocham cię.
- Naprawdę? - Tak.
Kocham cię. A ty?
Ja ciebie też.
No to luzik!
Pełny luzik na horyzoncie.
Mówisz to z przekonaniem. To do ciebie niepodobne, ale całkiem mnie kręci.
Pójdziemy gdzieś?
Nie. Ale podoba mi się ta pewność siebie.
Tysiąc różnych wersji samego siebie
z wielu osi czasu
zespolonych w świadomości
daje sporą jasność umysłu.
- Widziałeś Nóż Czasu, co? - Owszem, widziałem.
Niczego sobie.
Dobra. Ratujmy ludzkość!
Niech jedna z Janet skołuje mi tablicę
i Zwyczajne przywary Judith Shklar.
I może ciepłe precle?
Skoro mam wyparować, to z brzuszkiem pełnym precli.
ROZDZIAŁ 49
Zanim weźmiemy się za projektowanie zaświatów od zera,
macie jakieś argumenty przeciwko decyzji Sędzi, by skasować Ziemię?
Bo byłaby lipa.
To nie wystarczy.
Ale możesz to zapisać?
No dobrze.
Zapisałeś czy tylko coś nabazgrałeś?
Myślmy w szerszych kategoriach.
To ma być całkiem nowy system zaświatów,
który zaakceptuje zarówno Dobre, jak i Złe Miejsce.
Bzdura. Zawsze da się wypracować kompromis.
Raz w Portofino Bruno Mars, LeBron James i dr Ruth Westheimer...
Nie mamy na to czasu.
To w skrócie. LeBron przeprowadził udaną tracheotomię,
piosenka wygrała pełno nagród i wszyscy się cieszyli.
Zaintrygowałaś mnie.
Nie, masz rację. Skupmy się.
W rozdziale „Okrucieństwo na pierwszym miejscu”
Judith Shklar twierdzi, że okrucieństwo należy uznać
za podstawową wadę społeczną.
Chwileczkę, masz na sobie wrotki?
Tak!
Od Dyskotekowej Janet.
Dzięki!
Luzik!
Oto przykład.
Ktoś sprzedaje skręta
i trafia na długo do więzienia o zaostrzonym rygorze.
To nie zbrodnia jest okrutna, tylko kara.
W tym problem.
Wiem coś o tym.
Mnie wsadzili na tydzień, bo ukradłem hot doga.
Auto w kształcie hot doga.
To był wienermobile.
Obecny system kuleje.
Gdy w życiu powinie ci się noga,
czekają cię tortury bez prawa do odwołania.
Okrucieństwo kary
jest niewspółmierne do sposobu życia danej osoby.
Patrzcie na ten piruet.
Musimy ustanowić system
sprawiający jak najmniej cierpienia tym,
którzy na nie nie zasługują.
To kwestia sprawiedliwości.
Podnieca mnie, gdy mówisz o filozoficznej idei sprawiedliwości.
- Pójdziemy gdzieś? - Tak.
Nie. Kontynuuj.
Próżnie Złych Janet mnie dobijają.
Wyłączyć muzykę!
No tak. Zapomniałam.
Pogłośnić!
Co jeśli ludzie zaczną od początku
i po milionach lat ewolucji okażą się jeszcze gorsi?
Co jeśli wynajdą rap rocka wcześniej i nie będzie innej muzyki?
Chcesz mieć na głowie świat pełen Limp Bizkits
pod wodzą Kid Rocka?
Nie mój problem.
No dobra, sprawdźmy.
„Aktualizacja”?
Nie. Anuluj.
Czemu teraz?
Do bani ten komputer.
ZERO REZULTATÓW BRAWO, GŁĄBIE
No dobra, niunia. Do następnego.
Zanim to zrobisz,
mogę po raz ostatni podsumować, co o tym sądzę?
Domyślam się jak.
Dobra, Dyskotekowa Janet. Twoja kolej.
W dechę.
Co wy tu jeszcze robicie?
Wracajcie do Mindy sączyć ciepłe piwko,
aż was wykasuję.
Poza tobą, misiaczku.
Dla ciebie zawsze znajdę miejsce.
Chwila... to jest to.
Popieram.
Chidi prześpi się z Sędzią i po sprawie.
Wiem to z autopsji.
Ugoda w stylu Jacksonville.
Nie. Dom Mindy.
Eleanor zawsze mówiła, że Przeciętne Miejsce byłoby
w sam raz dla tych, którzy wiedli przeciętne życie.
Niech posłuży za trzecią opcję.
Właśnie!
Jeśli twój wynik na Ziemi był negatywny,
to trudno, niech ci spłaszczają penisa.
Ponad milion punktów... imprezka!
A reszta niech ma swoje własne, prywatne Cincinnati.
To mniej okrutny system, ale nadal niedoskonały.
Na razie nic lepszego nie wymyślimy.
Sprawdźmy, co na to komisja.
Cześć.
Wszechświat się kończy. To nie powód do radości.
Jak się tu nie radować, gdy wcinasz pyszny jogurt?
Mam po trochu z każdego smaku.
Kompromis w gębie.
- Ja też! - Słusznie!
Zamknijcie się!
Cześć.
Zamknijcie się.
Nabrałem pewności siebie.
Wybaczcie, spieszy nam się.
Mamy pomysł, jak rozmieścić ludzi w zaświatach...
Świetnie. Popieramy.
Tak w ciemno?
Tak. Skoro wy na to wpadliście.
- Tak. - Zgodzili się. Dobra nasza.
Trzeba tylko przekonać Shawna.
Zajmę się tym.
Przekonałam dr Ruth, by nie pozywała Bruno Marsa
o prawa do „Uptown Funk”, więc to pestka.
Opowiedz mi o tym po drodze.
Ci, którzy nie zdobędą wymaganej liczby punktów,
będą cali twoi.
I tak nie brak wam ludzi do torturowania.
Przyznam, że to brzmi sensownie.
Wasza strona idzie na kiepski układ,
a dla nas niewiele się nie zmienia.
Niech będzie. Zgadzam się.
- Naprawdę? - Nie.
Uwierzyliście mi?
Koleś, za 20 minut ludzkość zostanie bezpowrotnie zlikwidowana.
- No i? - To dotyczy też Złego Miejsca.
Nie będzie kogo torturować przez miliardy lat. Nikt nie wygra.
No tak, ale coś wam powiem.
Mam gdzieś, czy wszyscy przegrają. Ważne, że wy przegracie.
Shawn, bądź rozsądny.
Niby czemu?
Wszystko przez twoje kombinacje
z dzielnicą i nowe pomysły.
Nowe pomysły są ohydne. Brzydzę się nimi.
Shawn, kiedyś byłeś spoko. Zmieniłeś się, stary.
Idę pisać mowę. Wygłoszę ją, jak będzie po wszystkim.
Będzie bardzo długa.
Chwileczkę.
Co ja tu robię?
Jak to co? Wywijasz na parkiecie.
Nie. Szukam tego głupiego przycisku.
Dałam się wciągnąć w dyskotekowy szał!
Chwileczkę.
Mamy pomysł. Shawn się prawie zgodził.
Może zdołasz całkiem go przekonać.
Jestem bezstronna.
Jestem Sędzią. Wyznaję sprawiedliwość i niezawisłość.
Świetny kawałek.
CZEGO SZUKASZ, MAŁA?
Dinksa do likwidacji ludzkości.
Nara, lala.
Trzymaj się wiatru.
Następna!
Nawet jak na demona Shawn zachowuje się jak kawał drania.
Wiem, jak go przekonać.
Jak?
Dajmy mu coś, co go kręci. Pomyślmy tylko, co to takiego.
Bez sensu.
Tak mu zależy na wygranej, że woli wszystko stracić.
Nic go nie przekona.
Wiem, co go kręci.
Okrucieństwo.
Złóżmy mu ofertę.
Hej tam. Tłukę sobie figurki.
- Co jest? - Słuchaj.
Chcesz, byśmy przegrali,
więc zrobimy to dobrowolnie.
A jeśli pozwolisz Sędzi ustanowić Przeciętnie Miejsce,
możesz torturować naszą czwórkę bez końca.
- Serio? - Tak.
Klasyczny dylemat wagonika.
Jeden podkłada śmierdziucha i wywołuje panikę,
a reszta szajki obrabia pasażerom kieszenie.
To karygodne, ale jakby nie było,
prawidłowo naświetliłeś problem.
Podpowiem ci, jak mnie dręczyć.
Ubraniami w stylu modsów.
Też się zgłaszam.
Nie zniósłbym myśli, że trafiliby tam beze mnie.
No to ci zagwozdka.
Z jednej strony chciałbym wpuścić pająki do tych odbytów.
Z drugiej, miliardom innych odbytów całkiem się upiecze.
Zróbmy tak. Wszyscy po śmierci trafią do Złego Miejsca
i będę was torturował.
Brzmi dobrze.
Nie, matołki.
Tak działa obecny system. Do tego nas też będą torturować.
Przedstawiłem propozycję.
- Zero negocjacji? - Właśnie.
Najlepiej byłoby
rezygnować z rzeczy, na których nam zależy,
aż demon będzie zadowolony.
Pitolić to!
Jeśli mamy przegrać, to na naszych warunkach.
Wymyślmy system, który sprawi, że wszechświat faktycznie będzie lepszy.
Amen. Przynajmniej zachowamy godność.
Musimy wypracować idealny plan w dziesięć minut.
Zatem tak to wygląda.
Wszystko, co nas spotkało,
różne wersje, jakie przeżyliście na Ziemi, jak i tutaj,
lekcje etyki
i wyprawy do najdalszych zakątków zaświatów,
wszystko to doprowadziło nas tu,
gdzie nasze najlepsze wersje
mają za zadanie rozwiązać ów ostateczny problem w ledwie parę minut.
Dobra mowa. Zostało nam dziewięć.
Chidi, dasz radę?
Gdy powiedziałeś „najlepsze wersje”,
coś mi zaświtało.
Czyli mowa była dobra.
Ty też go nie masz.
Chcę jeszcze coś powiedzieć.
- Nie... - Nie nabiorę się znów.
Rany, nie odpuści.
Zostałaś tylko ty.
Wysoki Sądzie, mamy pewien plan.
Nieważne, tyczko.
Jak ją przekonamy, skoro nie chce słuchać?
Skoro tu jej nie ma, to wskakujcie tutaj.
Ostatnim razem średnio nam to wyszło.
Fakt, średnio,
ale za dwie minuty zamieni mnie w kulkę. Spróbujmy.
Znów będziemy...
- tobą? - Nie sądzę.
Od tamtej pory wszyscy się zmieniliśmy.
Skoro nie chciała słuchać nas tutaj,
myślisz, że wysłucha nas tam?
Wiem, jak przykuć jej uwagę.
DINKS DO LIKWIDACJI LUDZKOŚCI
Kretyni.
A niech to!
Dałam się nabrać!
Proszę usiąść.
Jak mówiłam, nie interesuje mnie to.
Dajcie mi jeden powód.
Dobrze.
Oto on.
Uszanowanie.
Zrobiłaś mi Olyphanta?
Proszę ich wysłuchać. Tak będzie sprawiedliwie.
Pewnie masz rację.
Sprytne zagranie, Janet.
Chętnie tu zabawię, skoro jest na czym zawiesić oko.
Ściągnę Shawna.
Kurde.
Właśnie zwabiłem szczeniaczki do armaty.
No dobrze.
Zaczynajcie.
Problem z systemem jest taki,
że jest on nie tylko okrutny, ale i ostateczny.
Za życia masz jedną szansę i bez względu na okoliczności
trafiasz gdzieś, z reguły do Złego Miejsca, na zawsze
i bez szansy na odkupienie.
W mojej dzielnicy ludzie stali się lepsi przypadkiem.
Proponujemy system, który będzie to miał za cel.
System, który da ludziom szansę.
Interesujące.
Jak to ma działać?
Zaraz wyjaśnimy. Powoli.
Czas na Ziemi nie będzie testem, który można zdać lub oblać,
tylko lekcją. Czas na test przyjdzie dopiero w zaświatach.
Pierwsza część jest bez zmian.
Żyjesz, nawalasz parę razy, czyli mnóstwo,
do tego stopnia, że inni mówią: „Maskara, nawet jak na Florydę”.
Ale i tak ich nie słyszysz, bo wpadłeś do bagna,
malując logo Taco Bell na żółwiu kajmanowym.
Nie mamy nic do dodania.
- Nie! - Właśnie, że mamy.
Ledwie zaczęliśmy.
Po śmierci otrzymasz punktację,
która tym razem posłuży jako punkt wyjściowy,
według którego ustanowiony będzie stopień trudności testu.
Przepraszam. Próbuję nadgonić.
Kto będzie układał te testy?
Architekci z Dobrego i Złego Miejsca wspólnie zaplanują
sytuacje, w których zmierzysz się z własnymi niedociągnięciami.
Jak egoizm Eleanor, impulsywność Jasona, niezdecydowanie Chidiego
i moja niekompatybilność ze stylem modsów.
- To nie... - Wiem, mam też inne przywary,
ale to moja główna.
Test może wyglądać różnie.
Może powiedzą ci, że jesteś w Dobrym Miejscu,
a ty wiesz, że to pomyłka.
Może wszystko będzie jak w twoim życiu
lub w jego wypaczonej wersji.
Otrzymasz różne wyzwania.
Poradzisz sobie lub nie. Na koniec czeka cię rodzaj oceny.
Architekci wyjaśnią, co zrobiłeś źle, a co dobrze,
zostaniesz zresetowany i zaczniesz od nowa.
I tak w kółko, aż zaliczysz.
- Nowy system... - Chwila.
Jeśli was zresetują, wymażą wam pamięć.
Nauczycie się czegoś,
wciąż zaczynając od nowa?
Słuszna uwaga, Timothy Olyphant.
- Wystarczy Tim. - Dobra.
Nowy system pozwoli zachować mgliste wspomnienie
na temat tego, czego się nauczyłeś.
Zachowasz świadomość tego, co zrobiłeś dobrze, a co źle. Coś...
w rodzaju wewnętrznego głosu,
który pomaga ci stać się lepszą wersją.
To sporo wyjaśnia. Dzięki.
Zakładamy, że ludzie, mając tyle szans,
zaczną dokonywać dobrych wyborów i zasłużą na Dobre Miejsce.
Może nie wszyscy,
ale przynajmniej mieli szansę.
Chwila. A co w tym czasie mają robić demony?
Będę miał miliony bezrobotnych wulkanicznych potworów.
Oświećcie mnie: w czyje gardła mają wlewać lawę?
Rozczaruję cię: koniec wlewania lawy i spłaszczania penisów.
To co mamy robić z penisami?
Głównie je ignorować.
Słyszycie to. Nie zwariowałem.
Słuszne pytanie.
Po czyjej ty jesteś stronie?
Nie wtrącam się w wasz konflikt, panienko.
Chcę mieć tylko jasność.
Będziecie mieli co robić.
Wasi architekci pomogą układać testy.
Niżsi rangą wcielą się w mieszkańców,
jak w mojej pierwszej dzielnicy.
Fajnie było udawać sędziego?
Bo ja wiem? To coś da?
Mamy już dowód.
Chidi ma w swojej duszy 800 wersji siebie naraz.
Całkiem się zmienił. Teraz można się z nim dogadać.
Poprzednią wersję też lubiłem, ale nie aż tak.
Nie tylko Chidi.
W pierwszej dzielnicy Michaela
byłam tylko palmtopem w fajnej kamizelce,
a teraz, proszę.
Potrafię znieść w próżni czterech ludzi
i błyskawicznie stworzyć Timothy'ego Olyphanta.
Dzięki wielu restartom stałam się lepszą nie-osobą niż dotychczas.
Ludzie zasługują na podobną szansę.
To jak?
Pasuję!
No cóż, mało brakowało.
Było mi niezwykle miło, skarbie.
Ukryłam przycisk najlepiej, jak mogłam, ale to kwestia sekund.
Tak mi przykro.
Gdzie jest Shawn?
Daruj sobie. Tylko nas zwodzi.
Wiem. To właśnie daje mi nadzieję.
Chciałem zdążyć, zanim wszystko zniknie.
- Masz kolejną propozycję? - Nie. To koniec.
Wyczerpały się nam pomysły.
To dobrze.
Wkrótce znikną twoi ukochani ludzie.
Tak. Niestety.
Gratulacje. Wygrałeś. Do zobaczenia za miliard lat.
Gdy ludzie się odrodzą, dam ci wycisk, zdrajco.
No wiem.
Dlatego powiedziałem: „Do zobaczenia za miliard lat”.
Czekaj.
Wygłoszę podłą mowę.
Skoro chcesz.
„Od zarania dziejów
dobro i zło toczyły zaciętą walkę, której źródło...”
Bez sensu, skoro to koniec.
Jak to nie macie planu? Zawsze jakiś macie.
W czym problem?
Powiem ci.
Skoro mnie zmuszasz.
Walka z tobą sprawia mi radość.
Sam wiesz.
Wydłubujesz pierwszą gałkę
i nie wierzysz, że ci za to płacą.
Ale przy bilionowej żałujesz, że nie zostałeś nauczycielem.
Aż nagle zebrało ci się na poufałości z ludźmi no i...
coś się zmieniło.
Odzyskałem radość.
Nie chcę, by to się skończyło.
Rozumiem cię.
Końce bywają przykre, ale tak czy siak, już po wszystkim.
Pytanie brzmi: co dalej?
Słyszałem twoją mowę na konferencji. Sam wiesz, że system jest do bani.
Nie dałbyś mi eksperymentować, gdyby wszystko szło jak trzeba.
Wypróbujmy nowy system.
Wspólnie.
Wreszcie.
Po raz ostatni, ja, Sędzia zaświatów...
Chwileczkę.
Poważnie?
Nie mogę choć raz zlikwidować ludzkości
bez żadnych komplikacji?
- Co jest? - Shawn przystał na naszą propozycję.
- Poważnie? - Zasadniczo tak.
- Parę rzeczy trzeba zgładzić. - Wygładzić.
Wygładzić. Stare nawyki.
Ale znajdziemy na to sposób.
Hej, patrzcie!
- Jason! - Nie!
Sorki. No co?
No dobrze.
Zakładając, że tworzymy zaświaty według tego planu,
co teraz?
Nie patrzcie na mnie. Ja tylko rzucam pomysłami.
Napisy: Ewa Nowicka