‎(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‎ไง ไอ้ห่วย
‎สวัสดี เจเน็ตร้าย วันนี้เป็นยังไงบ้าง
‎ก็แย่
‎ผมอยากมาบอกว่า หลังจากโดนขังไว้หกเดือน
‎ในที่ว่างของเจเน็ตดี ‎วันนี้คุณจะถูกขังเป็นวันสุดท้าย
‎ผมมีเรื่องมาเล่าให้คุณฟัง
‎และเมื่อเล่าเสร็จแล้ว ‎ผมถึงจะกำจัดคุณจากที่นี่
‎ว้าว
‎ฟังดูเหมือนในที่สุดนายก็พร้อมจะ ‎รับผิดชอบหน้าที่แบบปีศาจซะที
‎จะเล่าอะไรล่ะ
‎ความพยายามอีกครั้งที่จะพิสูจน์ว่า
‎มนุษย์นั้น "ดี" และ "ควรได้รับความเคารพ"
‎และไม่ใช่ "ถุงเก็บอึใบโต" เหรอ
‎อะไรประมาณนั้น
‎พร้อมหรือยัง
‎ขอทำเรื่องนึงแป๊บเดียวก่อนที่จะเริ่มเล่า
‎(บทที่ 45)
‎กลิ่นนี้หอมนานแน่
‎นั่นเรื่องที่จะเล่าเหรอ แค่ดูก็น่าเบื่อแล้ว
‎หนังสือนี่เป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนะ เดี๋ยวก็เข้าใจ
‎เรื่องเริ่มประมาณหนึ่งสัปดาห์ก่อน
‎เราส่งมนุษย์ทั้งสี่คนไปทริปเล่นสกี
‎แล้วพวกเขาสกีตกหน้าผา กระดูกหักหมดทั้งตัว
‎กางเกงหลุดจนคุณเห็นตูดพวกเขาทุกคน จบข่าว
‎ที่จริงมันไปได้สวยกว่าที่เราหวังไว้อีก
‎ฉันต้องยอมรับนะ ฉันคิดผิด
‎ทริปนี้สนุกมาก
‎ใช่ คือที่จริงผมเล่นสกีไม่เป็น
‎เพราะผมกลัวการเคลื่อนที่มุมเอียงมาก
‎แต่ที่บ้านพักนั่นมีมุมอ่านหนังสือเยอะมาก
‎มุมอ่านหนังสือเต็มไปหมดเลย
‎อีกอย่าง เจียนหยูช่วยสอนนั่งสมาธิอย่างสุดยอด
‎คนอื่นอยากพูดไหมว่ามนตราประจำตัวคืออะไร
‎ของผมคือคำที่เคท แบลนเชตต์พูดว่า "ริอานนา"
‎ยินดีด้วยที่ชนะเกมรัมมี่อีกครั้ง
‎ผมกะว่าจะชนะคุณแท้ๆ
‎เพราะสมัยอยู่มหาวิทยาลัยผมเล่นตลอด
‎อ๋อ คุณเรียนที่รัตเกอร์สใช่ไหม
‎ไม่ใช่ ผมเรียนพรินซ์ตัน
‎ฉันรู้น่า ฉันแค่ล้อคุณเล่น
‎ตลกดี คุณล้อเล่นจริงๆ ใช่ไหม
‎รู้ใช่ไหมว่าจบพรินซ์... คุณรู้แหละ
‎โอเค ทุกคน เก่งมาก
‎พวกเขาทำได้ดีเยี่ยม ‎แต่แน่นอนว่าเบรนท์มีพัฒนาการมากที่สุด
‎ใช่ ตอนที่ซิโมนเล่นไพ่ชนะเขา ‎เขาไม่ได้ล้มโต๊ะแล้วกระทืบเท้าออกไป
‎เขาแค่กระทืบเท้าออกไปเฉยๆ พัฒนาไปมากนะ
‎แต่เราก็ยังไม่รู้ว่าเขาเปลี่ยนไปแล้วจริงๆ
‎หรือแค่พยายามทำตัวดีเพื่อจะเข้า ‎ "สวรรค์ชั้นเลิศ"
‎แต่พฤติกรรมของเขามีความเปลี่ยนแปลง
‎อย่าลืมสิ นั่นแหละวิธีการของเรา
‎ก่อนอื่นเราต้องเปลี่ยนพฤติกรรมก่อน ‎แล้วค่อยจัดการเปลี่ยนแรงจูงใจ
‎และตอนนี้...
‎ถึงเวลาที่ทุกคนรอคอย
‎รางวัลผู้กอบกู้มนุษยชาติแห่งสัปดาห์นี้เป็นของ...
‎เจสัน
‎เยี่ยม
‎จัดการเรื่องจีดีให้เยี่ยมแบบนี้ต่อไปนะ
‎และรางวัลผู้กอบกู้ที่แซ่บสุด ‎ในสัปดาห์นี้เป็นของ...
‎เอเลนอร์ เชลสตร็อป
‎ขอบคุณมาก ฉันขอน้อมรับ
‎ผมไม่เคยได้รางวัล "แซ่บสุด" เลย
‎ไม่รู้จะบอกยังไงน่ะ เฮีย
‎ลองเล่นท่าย่อยืดบ้างไหม ‎ก้นจะได้โผล่ออกมาให้เห็นบ้าง
‎ตอนนั้นทุกคนมีกำลังใจดีมาก
‎หมายถึงช่วงไปทริปสกีนะ ‎ไม่ใช่การประกวดความแซ่บที่เล่นเส้นแน่ๆ
‎โดยรวมแล้ว นั่นเป็นความรู้สึกที่ดีที่สุด ‎ตั้งแต่ทำการทดลองมา
‎แต่แล้วเบรนท์ก็ทำสิ่งที่...
‎สมเป็นเบรนท์มาก
‎ใครจะเดาได้เนอะ
‎หวัดดี พวกบ้าเล่นสกีทั้งหลาย
‎มีข่าวดีมาบอก
‎ผมเขียนหนังสือขึ้นเล่มหนึ่ง ‎และในเมื่อพวกคุณเป็นเด็กเรียนที่สุด
‎พวกคุณจะได้เป็นคนกลุ่มแรกที่ได้อ่าน
‎ "แต้มต่อหกฟุต ปริศนาชิปไดรเวอร์"
‎ใช่ มันเป็นนิยายสายลับกึ่งปริศนาฆาตกรรม
‎แล้วก็มีผจญภัยในเรือดำน้ำกึ่งบันทึกหวิว
‎และกึ่งระทึกขวัญการเมืองด้วย
‎แถมยังเป็นกึ่งคู่มือสอนเล่นกอล์ฟ ‎กึ่งหนังสือวิจารณ์สังคม
‎เท่ากับเป็นหนังสือสามเล่มครึ่งในเล่มเดียวเหรอ
‎เป็นอย่างต่ำ เพราะงั้นอ่านซะให้ไวที่สุด
‎ผมจะจัดงานปาร์ตี้เซ็นหนังสือ ‎และอยากให้คุณเป็นคนพูดเปิดตัว
‎พูดถึงว่าหนังสือเยี่ยมแค่ไหน
‎อีกสองวันถึงปาร์ตี้แล้วนะ เพราะงั้น เร็วเข้า
‎ทาฮานี ยกเลิกแผนทุกอย่างเลย
‎เราจะแบ่งกันกินไวน์ ‎แล้วอ่านนิยายห่วยๆ ของเบรนท์ออกเสียงกัน
‎ตายละ
‎เราไม่ควรจะล้อเขานะ
‎ตอนไปทริปเล่นสกีเขาดูนิสัยดีขึ้น
‎เขาทำสมอร์ให้พวกเรากินด้วย
‎แต่ถ้าพูดอย่างแฟร์ๆ เขาอ้างว่า ‎เป็นคนคิดค้นมันขึ้นมาด้วยนะ
‎ก่อนจะรีบแก้ตัวให้ เธออาจอยากรู้ ‎คนที่ชิป ไดรฟ์เวอร์สนใจ
‎โอ๊ย ไม่นะ
‎"เธอชื่อสการ์เล็ต ปากีสถาน
‎เป็นสาวแบบที่เรามองปราดเดียวไม่ได้ ‎ไม่อย่างนั้นต้องตายแน่
‎เราต้องค่อยๆ มองทีละนิดเหมือนงานศิลป์ชิ้นเอก
‎เหมือนพิพิธภัณฑ์ลูฟร์"
‎"ดวงตาสีน้ำตาลของเธอ ‎เป็นดั่งสีเทียนสีน้ำตาลที่สุด
‎เรียวขาเหมือน ‎เจสสิกา แรบบิทจากหนังเรื่องนั้น"
‎"ผมยาวสลวยของเธอ ‎ส่งกลิ่นเหมือนดวงจันทร์ยามราตรีที่หลุมสี่พาร์"
‎เสียใจด้วยจริงๆ นะ
‎ฉันเคยเจอมาหนักกว่านี้
‎ครั้งหนึ่งที่ปาร์ตี้วันเกิดอีลอน มัสก์
‎ฉันต้องนั่งตรงกลางระหว่างซิลวิโอ เบอร์ลุสโกนี ‎กับอีลอน มัสก์เอง
‎แบบนี้ไม่ดีแน่
‎เบรนท์กับซิโมน ‎เป็นความสัมพันธ์คู่ที่พัฒนายากที่สุดของเรา
‎เธอมักจะด่วนตัดสินคนอื่น
‎ส่วนเขาก็เป็นคนที่คอยยืนยันว่า ‎การด่วนตัดสินของเธอน่ะถูกแล้ว
‎เราจำเป็นต้องให้ซิโมนเชื่อว่า ‎เบรนท์เป็นคนดีกว่าพฤติกรรมเลวร้ายของเขา
‎เช่นการพูดว่าทาฮานี ‎"สำเนียงเหมือนราชินีอังกฤษ
‎แต่ไม่ต้องมีหน้าตาเหมืองกองอ้วกแบบเดียวกัน"
‎เรารู้สึกว่าจะสามารถ ‎ควบคุมผลร้ายจากหนังสือของเบรนท์ได้
‎แต่ก็เหมือนกรณีทั่วไปในสถานการณ์แบบนี้
‎ผลกระทบในแง่ลบเริ่มแผ่ออกไปเป็นวงกว้าง
‎เหมือนเวลาที่มีคนอ้วกบนรถเมล์
‎แล้วพอคนได้กลิ่นก็อ้วกบ้างใช่ไหม
‎เอ่อ ก็ใช่
‎เป็นอะไร เพื่อนยาก
‎เบรนท์เขียนหนังสือเล่มนี้ และเห็นได้ชัดว่า ‎เขาใส่เราเข้าไปในเรื่อง
‎มีตัวละครขี้ขลาดที่ชื่อ อิ๊กบี้สี่ตา
‎ที่ "ใส่แว่นกับเสื้อกั๊กสเวตเตอร์
‎และไม่เคยทำอะไรโดยไม่วางแผน ‎หรือทำเรื่องเจ๋งๆ เลย"
‎ฉันกำลังสอนวิชาจริยศาสตร์ให้พวกนาย ‎จะมีอะไรเจ๋งกว่านั้นอีก
‎ถ้าอยากทำอะไรโดยไม่วางแผน ‎ปรึกษาฉันสิ
‎เกือบทุกเรื่องที่เคยทำสมัยยังอยู่บนโลก ‎ฉันทำโดยไม่ยั้งคิด
‎และไม่เคยกังวลเลยว่าจะเกิดผลอะไรตามมา
‎เพราะงั้นถึงได้ชื่อเล่นว่า "จำเลย"
‎ไม่ใช่เหตุผลที่ฟังขึ้น แต่นายพูดถูก
‎ตอนนี้มีอะไรที่ฉันจะทำได้โดยไม่ต้องวางแผนบ้าง
‎ไล่รายการความเป็นไปได้ออกมาสักสิบอย่าง
‎แล้วค่อยๆ คัดออกในอีกสี่วันข้างหน้าดีกว่า
‎มีไอเดียดีกว่านั้น มาเต้นกัน พวก
‎เลิกคิดมากเสียที
‎นี่แหละถึงจะเอาชนะอิ๊กบี้ เด็กเรียนน่าเบื่อได้
‎จริง
‎- ดูอิ๊กบี้เต้นสิ ‎- นั่นไง
‎ไม่เคยได้ยินเพลงนี้มาก่อน เพลงใครนะ
‎เพลงฉันเอง ฉันแต่งเอง ‎เพลงนี้ชื่อว่า "ฉันจะรักเธอตลอดไป"
‎(เขย่าก้นให้มันส์ในอ่าง)
‎มีเกร็ดฮาๆ นะ เสียงไซเรนตำรวจที่ได้ยิน ‎เป็นของจริงด้วย
‎ฉันโดนตำรวจไล่ตามอยู่ตอนที่อัดเพลง
‎โอเคๆ ไม่นะ...
‎โอ๊ย ตาย ตะละแม่กาก้า
‎จะเห็นได้ว่านี่เป็นส่วนที่มีปัญหา
‎ช่วยข้ามไปตอนจบเลยได้มั้ย
‎ไม่ได้ ผมต้องเล่าเรื่องทั้งหมดให้คุณฟัง
‎ทำไมล่ะ เรื่องของพวกมนุษย์ ‎ก็จบแบบเดียวกันทั้งนั้น
‎แค่บอกมาว่าพวกนั้นทำพังตรงไหน ‎ฉันจะได้ไม่ต้องทรมานต่อ
‎คุณด่วนตัดสินพวกเขาเกินไป
‎เชื่อเถอะ ผมใช้เวลาอยู่กับมนุษย์ ‎มามากกว่าคุณเยอะ
‎แต่ฉันรู้ทุกอย่างที่มนุษย์ทุกคนเคยทำมาจริงๆ
‎รู้ไหมว่าตอนนี้เกิดอะไรขึ้นบนโลก
‎สงคราม ฆาตกรรม ผู้หญิงใส่กางเกงโยคะ ‎ตัวละ 400 เหรียญที่ไม่ยอมให้ลูกฉีดวัคซีน
‎ไอ้พวกเนิร์ดคิดแค้นที่แอปเปิล ‎เปลี่ยนแบบที่ชาร์จโทรศัพท์อีกแล้ว
‎ความหวังของคุณมาจากไหนกันเนี่ย
‎ไอ้ความหวังไร้สติที่ว่า ‎มนุษย์คู่ควรกับความพยายามของคุณ
‎ถ้าจะยกเนื้อเพลงห่วยๆ
‎จากศิลปินห่วยๆ ที่คนชอบกันมาก
‎จนมักเอามาใส่ในตัวอย่างหนังห่วยๆ
‎มนุษย์เนี่ย "ล... เลวเข้ากระดูกดำ"
‎แต่ผมคิดว่าบางครั้งพวกเขาก็ด... ดีได้
‎และคุณควรจะห... ให้อ... โอกาสเขาหน่อย
‎เอาละ
‎ผมพูดถึงไหนนะ
‎คือ จอห์นบังเอิญเข้าไป ‎ค้นพบความจริงเรื่องเจสัน
‎การเก็บความลับแบบนี้
‎เป็นปัญหาของจอห์นสมัยที่อยู่บนโลก
‎หรือถ้าจะให้พูดแบบที่คุณจะเข้าใจง่ายๆ ‎ส้วมซุบซิบอั้นจนแทบจะราดแล้วจ้า
‎ทีนี้ฉันเข้าใจละ ขอบคุณ
‎เท่ากับเจียนหยู ‎จริงๆ แล้วคือเจสันจากฟลอริดาเหรอ
‎มีใครรู้เรื่องนี้อีก
‎ฉันรู้คนเดียวรึเปล่า นี่ข่าวลับเฉพาะใช่มั้ย
‎ใช่ แล้วเราก็อยากให้เป็นแบบนั้นต่อไป
‎ถ้าความจริงถูกเปิดเผย ‎เราไม่รู้เลยว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับเจสัน
‎นายไม่รู้หรอกว่ากำลังขอให้ฉันทำอะไร
‎คืองี้ ย่านอาศัยสุดยอดมากๆ
‎แต่มันก็เหมือน "ดาวน์ตัน แอ็บบีย์ ปีสี่"
‎ออกแบบมางดงาม ‎แต่ดูจริงน่าเบื่อหลับไม่รู้เรื่อง
‎การที่เจสันเข้ามาได้โดยระบบผิดพลาด
‎เรียกว่าเป็นเรื่องน่าตื่นเต้นที่สุด ‎ที่เกิดขึ้นตั้งแต่เรามาถึงที่นี่
‎ถ้าเพื่อแลกกับให้นายปิดเรื่องนี้ ‎เจสันสอนนายเต้น
‎ท่าโยกย้วยแบบ "เมจิกไมค์" แทนล่ะ
‎เห็นนายพูดเสมอว่าอยากหัดเต้นท่านั้น
‎ก็ได้
‎แต่ฉันอยากเต้นเป็นทุกท่าเลย
‎(จานที่ชอบ)
‎เราหวังว่าซิโมนจะลืมเรื่องหนังสือของเบรนท์
‎แต่โชคร้ายที่...
‎"ชิป ไดรฟ์เวอร์ขับรถคาดิลแลคปี 1968 ‎ไปจอด ณ ที่เกิดเหตุ
‎'อย่าจอดไกล' เขาคำรามใส่ลูอิส เด็กรับรถ
‎'ขอรับ ซินญอร์' ลูอิสตอบ
‎เขาเป็นคนที่แอบชื่นชมชิป ‎มากกว่าพ่อของตัวเองเสียอีก"
‎"ชิปเหลือบมองรูปร่างสุดเซ็กซี่ ‎ของเหยื่อฆาตกรรมที่นอนอยู่บนพื้น
‎'เสียดายส่วนโค้งส่วนเว้า' เขาคำราม
‎เขายกนาฬิกาโรเล็กซ์ขึ้นมาดู ของแท้ด้วย
‎เกือบได้เวลาตีกอล์ฟแล้ว คดีนี้คงต้องรอไปก่อน
‎ดีนะที่เขาไขคดีแล้วเรียบร้อย"
‎ "ฆาตกรคือลูอิส เด็กรับรถ"
‎เขาไขคดีได้ตั้งแต่หน้าสิบเนี่ยนะ ‎แล้วหนังสือที่เหลือมันเกี่ยวกับอะไร
‎เป็นยังไงบ้าง สาวๆ
‎อย่างว่า กำลังหมกมุ่นกับงานวรรณกรรมชั้นยอด
‎ใช่ คืองี้ ฟังก่อน
‎เบรนท์อาจจะไม่ค่อยเห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎พวกคุณคิดว่าพอจะยกโทษให้เขาได้ไหม
‎- ก็คงได้ ‎- ไม่ละ
‎ไม่เหรอ
‎โทษที แต่ไม่ ยกโทษให้ไม่ได้
‎หนังสือเล่มนี้ทั้งมองผู้หญิงเป็นวัตถุ ‎เหยียดผู้หญิงและเหยียดเชื้อชาติ
‎ทำไมมาอยู่ในที่ชอบแล้ว ‎ยังต้องมาเจอเรื่องแบบนี้อีก
‎ทั้งที่คนอย่างเขาเป็น ‎ไอ้เวรโง่งมไม่เปิดตามองโลก
‎ทำไมต้องมาขอให้คนอย่างพวกเรา ‎ยกโทษให้เขาด้วย
‎อีกอย่าง นี่อาจเป็นเรื่องที่สำคัญน้อยกว่า
‎แต่ทำไมรูปผู้เขียนในหนังสือ ‎เขาถึงนั่งอยู่บนเครื่องบินเจ็ต
‎ฉันอธิบายคำถามสุดท้ายได้ ‎นั่นเพราะเขาชอบหนังเรื่อง "ท็อปกัน"
‎แต่สำหรับคำถามอื่นๆ
‎ฉันจะกลับมาตอบคุณหลังจากที่ได้ปรึกษา
‎เหล่าอมตะชนคนอื่นๆ ซึ่งเปี่ยมด้วยปัญญา
‎ไม่นึกว่าจะเล่นกอล์ฟด้วย
‎ผมก็ชอบกอล์ฟอยู่นะ
‎อย่างที่เบน โฮแกนเคยพูดเอาไว้
‎"ลูกที่สำคัญที่สุดในการเล่นกอล์ฟ ‎คือลูกต่อไป"
‎นั่นเป็นไอเดียที่น่าชื่นชม
‎ถ้าทำพลาดไป คุณมีโอกาสที่จะแก้ตัวได้เสมอ
‎เออ แต่อย่างที่จอน เดลีเคยพูดกับเดวิด ลี รอธ
‎ที่การแข่งชิลีโปรแอมปี 2002 ในออร์แลนโด
‎ "เจอลูกนี้เข้าเป็นไง ไอ้หน้าโง่!"
‎ลงไปเลย หมุนนิดหน่อยแต่ก็ลงไปแล้ว
‎นักกอล์ฟมือทองอย่างคุณน่าจะเล่น
‎โดยไม่เปิดฟิลเตอร์ตัวช่วยดีมั้ย
‎- เล่นแบบเดิมๆ กันเถอะ ‎- ก็ได้ มีอะไรจะเสีย
‎ห่าน! นายจามน่ะ พวก
‎ผมว่าผมไม่ได้จามนะ เพราะผมจามไม่ได้จริงๆ
‎ต้องมีใครสักคนจามสิวะ
‎เบรนท์ พวก ไม่ได้มีใครจาม
‎คุณตีได้ไม่ดี แต่ก็ไม่เป็นไร
‎การยอมรับว่าคุณทำพลาดไปบ้าง ‎ไม่ได้แสดงถึงความอ่อนแอ
‎เออ ก็ได้ ผมตีพลาด
‎นั่นแหละ งั้นไปเก็บลูกกอล์ฟ ‎แล้วพยายามตีให้ดีขึ้นกัน
‎รู้อะไรไหม ถ้าเรื่องนี้
‎สามารถเอาไปปรับใช้ ‎กับชีวิตของคุณหลังจากนี้ได้ก็คงจะดี
‎- อะไรนะ ‎- อะไร ไม่มีอะไร
‎ขอบอกเลยนะ เจเน็ตร้าย
‎ตอนนั้นผมรู้สึกว่าผมห้ามเลือดสำเร็จแล้วจริงๆ
‎คุณคิดว่านายติงต๊องนั่น ‎จะเปลี่ยนนิสัยจากหน้ามือเป็นหลังมือ
‎เพราะคุณพูดเปรียบเปรยเบาๆ ‎ให้ได้ยินเนี่ยนะ
‎นั่นแหละ ผมเป็นคนมองโลกในแง่ดี
‎แต่สองวันหลังจากเรื่องนั้น ทุกอย่างก็พังหมด ‎เกือบจะในทันที
‎(เบรนท์ นอร์วอล์ค - ผู้เขียนซีรีส์เรื่อง ‎ปริศนาชิปไดรเวอร์ผู้โด่งดัง)
‎นี่ ขอบคุณนะที่ไม่บอกใครเรื่องเจสัน
‎ตั้งแต่ฉันมาถึงนี่ ทาฮานีช่วยให้ฉันรู้ตัว
‎ว่าการเผือกเรื่องชาวบ้าน ‎ไม่ใช่วิธีเสริมความมั่นใจในตัวเองที่ดี
‎แต่เมื่อคิดอีกแง่หนึ่ง ‎ชาวบ้านก็จำเป็นต้องรู้เรื่องของเจสันนะ
‎พยายามนึกถึงสิ่งที่อิมมานูเอล คานท์ว่าไว้
‎ "การเก็บความลับของเพื่อนเป็นหน้าที่ของเรา"
‎แต่นักปรัชญาคนโปรดของฉัน ‎เบธานี แฟรงเคิลจะบอกว่า
‎ฉันมีหน้าที่ต้อง "แฉให้หมด" ‎และ "ถ้ารับความจริงไม่ได้
‎ก็สู้ฉันไม่ได้หรอกย่ะ"
‎ผมขออีกครั้งนะ ฟังอิมมานูเอล คานท์ ‎แล้วอย่าไปฟังเบธานี แฟรงเคิล
‎โธ่ ฉันคันปากอยากเม้าอะไรซักอย่าง
‎เอาเป็นเรื่องเล็กๆ น้อยๆ ‎ที่ฉันไปรู้มาจากย่านอาศัยดีมั้ย
‎นายอยากรู้มั้ยว่า ‎ใครใส่กางเกงขาสั้นตัวเดิมทุกวันเลย
‎- ไม่อยาก ‎- ยัย "แคธีขาสั้น"
‎ซิโมน ฉันไปคิดทบทวน ‎คำถามดีๆ ที่คุณถามมาแล้ว
‎ขอโทษนะที่ใช้เวลานาน
‎ฉันต้องไปหาข้อมูลจากม้วนเอกสารโบราณ ‎แล้วมันก็ยากที่จะม้วนกลับ
‎แต่นั่นแหละ ฉันคิดมาแล้วว่า ‎คุณควรพูดอะไรกับเบรนท์
‎ตอนที่เขาถามความเห็นเรื่องนิยายของเขา
‎ฉันก็คิดแล้วเหมือนกัน ฉันมีไอเดียดีๆ ‎ฉันจะบอกเขาว่ามันห่วยแตกแหลกลาญ
‎คืองี้ ฟังก่อน คุณพูดถูกที่สุด ‎เบรนท์ยังต้องพัฒนาตนเองอีกเยอะ
‎แต่เราอาจมีวิธีที่เนียนกว่านี้ในการพัฒนาเขา
‎อ้าว มาโน่นแล้ว
‎นางฟ้าชาร์ลี
‎ตกลงอ่านหนังสือจบไหม คิดยังไงบ้าง
‎คือ คุณเลือกใช้คำได้น่าสนใจมาก
‎ฉันไม่เคยเห็นการใช้คำว่า "เป้าตุง" ‎บ่อยขนาดนี้มาก่อน
‎ใช่ คือผมรู้สึกว่าในขณะนั้น
‎นั่นเป็นสิ่งที่กระทรวงสุขภาพ ‎และการบริหารมนุษย์จะพูด
‎มีอะไรอีก ขอฟัง "คำชอ" อีก
‎คำชมไง สำหรับตอนที่คุณเปิดตัวผม
‎แค่เขียนหนังสือจบได้ ‎ก็ถือว่าประสบความสำเร็จแล้ว
‎ก็ต้องเป็นงั้นอยู่แล้ว ‎แต่เนื้อเรื่องมันสุดยอดด้วยนะ
‎คือชิปไขปริศนาได้ตั้งแต่หน้าสิบ ‎เป็นนักสืบที่เก่งที่สุดเลย
‎งั้นโดดขึ้นเวทีไปเลย
‎พูดจากใจว่าทำไมนั่นถึงเป็น ‎หนังสือที่คุณชอบที่สุดในชีวิต
‎ที่จริง ฉันต้องบอกว่า
‎เห็นชัดๆ ว่าตัวละครสการ์เล็ตต์ ปากีสถาน ‎เขียนขึ้นมาจากทาฮานี
‎และนั่นไม่ได้เป็นการชมกัน
‎ไม่ใช่การชมเหรอ
‎อุตส่าห์เขียนว่าเธอนมโต
‎- เป็น "คำชอ!" ที่สุดแล้ว ‎- เอ่อ คืองี้...
‎เบรนท์ จำบทสนทนาของเราเรื่องการทำพลาด
‎และ "ลูกสำคัญที่สุดคือลูกต่อไป" ได้ไหม
‎เดี๋ยวก่อนนะ พวกคุณเห็นด้วยกับนางเหรอ
‎ไม่อยากจะเชื่อ
‎ไม่ได้สมัครมาให้พวกเคร่งกฎเกณฑ์ด่า
‎ตอนแรกคิดว่าจะ ‎ลดราคาจากปกให้สิบเปอร์เซ็นต์
‎แต่ตอนนี้คุณต้องจ่ายเต็ม 65 เหรียญ ‎เหมือนคนอื่นๆ
‎ที่นี่ไม่มีการใช้เงิน
‎ยกเลิกการเปิดตัวหนังสือเลย
‎เพราะผู้หญิงใจร้ายพวกนี้
‎ให้ตาย
‎ฉันอาจเกลี้ยกล่อมให้ซิโมน ‎จัดการเรื่องนี้แบบคนอังกฤษ
‎ยิ้มอย่างกล้าหาญ กลบฝังความรู้สึกเอาไว้ ‎และปล่อยให้ฝนที่ตกพรำ
‎ค่อยๆ ชะล้างความเศร้าของเราไปอีก 50 ปี
‎ห่านสิ ซิโมนไม่ใช่ตัวปัญหา เบรนท์ต่างหาก
‎เขาต้องเปลี่ยนนิสัย
‎และการจัดการเขาแบบไข่ในหิน ‎ดูเหมือนจะไม่ได้เรื่องละ
‎เราต้องปาไข่ใส่หน้าเขาเลย
‎จริงด้วย พอกันที ‎เขาใช้ชีวิตอยู่บนโลกเกือบ 60 ปี
‎การทดลองครั้งนี้ผ่านไปเกินครึ่งทางแล้ว
‎เขาต้องพัฒนา ‎เราไม่สามารถรอไปได้ตลอดกาล
‎เจเน็ต ตอนนี้เขาอยู่ไหน
‎เดาสิคะ
‎ไง พวก ทำอะไรอยู่
‎- จับไม้ได้หลุมรึเปล่า ‎- พยายามอยู่
‎วันนี้ดูเหมือนเจ้าไม้นี่ไม่อยากตีให้ลง
‎ก่อนหน้านี้ซิโมนใจร้ายกับผมมาก
‎อาจถึงขั้นเหยียดเชื้อชาติเลยล่ะ
‎คืองี้นะ คนมองศิลปะกันคนละมุม
‎ที่สำคัญกว่านั้น...
‎พูดอ้อมๆ อย่างอื่นไม่ได้แล้วพวก ‎คุณทำพลาด
‎การกระทำของคุณทำให้คนอื่นเจ็บปวด
‎และคุณต้องรับผิดชอบเรื่องนั้น
‎คุณต้องกลับไปขอโทษคนอื่น
‎เริ่มก้าวแรกที่จะเยียวยาย่านอาศัยทั้งหมด
‎ก็ได้ ผมจะใจกว้าง
‎เหมือนพ่อของผม
‎ตอนที่เขายอมรับคดีฟ้องรวมนั่นทั้งหมดคนเดียว
‎ผมก็แค่อยากเข้าถึงเขาให้ได้
‎ผมไม่แน่ใจว่าเขาจะตอบสนองต่อ ‎ทฤษฎีสัญญาประชาคมรึเปล่า
‎ทำไมถึงยังพยายามช่วยเขาอีก
‎เขามองไม่เห็นหัวคุณด้วยซ้ำ
‎เขาไม่เห็นหัวใครทั้งนั้น
‎คือ เขาก็เขียนถึงผมว่าเป็น "ไอ้ขี้ขลาดสี่ตา ‎ที่อาจจะชักว่าวกับหนังสือ"
‎แต่ทำไมเราถึงใจกว้าง ‎และอย่าเอาเป็นอารมณ์ไม่ได้
‎จะบอกเหตุผลให้ เพราะการทำแบบนั้น
‎เป็นการส่งข้อความให้เขาคิดว่า ‎การถูกปฏิบัติแบบนี้ไม่เป็นไร
‎แต่การปฏิบัติกับคนแบบนี้ยังไงก็ไม่ถูก
‎ไม่ว่าจะเป็นทาฮานี ฉัน หรือแม้แต่คุณ อิ๊กบี้
‎ทุกคน ล้อมวงเข้ามาหน่อยครับ
‎เบรนท์มีสิ่งที่อยากจะพูด
‎โอเค
‎เรื่องนวนิยายที่ได้รับเสียงชื่นชมอย่างมาก
‎ผมเสียใจ
‎ถ้าคุณไม่พอใจ โอเคนะ
‎นี่ไม่ถือว่าขอโทษ
‎ต้องใช่สิ
‎โอเค ก็ได้
‎ผมขอโทษถ้าสิ่งที่ผมเขียน ‎ซึ่งที่จริงแล้วไม่เป็นไรเลย
‎ทำให้คุณรู้สึกว่าเป็น
‎แต่จะบอกให้นะ พวกคุณทำตัวเอง
‎เบรนท์ ผิดทางแล้วพวก
‎ไม่ได้ โทษทีนะ ถ้าไม่คิดจะขอโทษจริงๆ ‎ก็เลิกทำให้เราเสียเวลาได้แล้ว
‎โอเค บอกตามตรง ‎ผมไม่ได้เสียใจเลยสักนิด เป็นไงล่ะ
‎อยากได้ยินอย่างนั้นใช่ไหม
‎เห็นได้ชัดว่าไม่ใช่
‎พวกเราพักกันก่อนดีมั้ย กินของว่างกัน
‎ไปไม่ได้จนกว่าพวกนั้น ‎จะให้ "คำชอ" อย่างที่ผมควรได้รับ
‎อยากได้ "คำชอ" เหรอ ฉันจะ "ชอ" ให้ฟัง
‎ฉันไม่คิดเลยว่าจะมีใคร ‎เขียนหนังสือห่วยแตกขนาดที่คุณเขียนได้
‎ฉันคิดจริงๆ ว่ามนุษยชาติไม่สามารถ
‎ทำตัวเหยียดเชื้อชาติ เหยียดเพศจนไร้สติแบบนี้
‎อีกอย่างนะ ถ้าชิป ไดรฟ์เวอร์ ‎ไม่ใช่นักสืบเอกชน
‎ก็เป็นควอเตอร์แบ็คทีมชิคาโกแบร์ส
‎หรือ "ประธานาธิบดีที่แกร่งสุดในโลก"
‎เป็นทั้งสามอย่างพร้อมกันไม่ได้
‎ตายล่ะ
‎นี่มันหยามกันชัดๆ
‎ผมทำบางอย่างสำเร็จนะ ผมเขียนนิยายออกมาได้
‎แต่กลับมาโจมตีศักดิ์ศรีของผมแบบนี้
‎ผมโดนด่าว่าเหยียดผิว เหยียดเพศ
‎ผมไม่มีความคิดเหยียดผิวหรือเหยียดเพศ ‎ในตัวเลยสักนิด
‎ผมคือเบรนท์ นอร์วอล์คและผมเป็นคนดี
‎ผมอยู่ในที่ชอบนะ เคยได้ยินไหม
‎แล้วผมก็อยู่ที่นี่เพราะผมคู่ควรกับที่นี่
‎ผมอยู่ที่นี่เพราะผมทำความดีไว้ ‎โดยการเป็นคนเก่งที่สุด
‎คุณนี่ไร้สาระชะมัด
‎เออ แล้วเธอก็เป็นนังยกตนข่มท่าน
‎ขอร้อง อย่าพูดกับเธอแบบนั้น ‎นี่ ผมมีไอเดียแล้ว
‎ผมจะเรียกหนังสือปรัชญาสักสองสามเล่ม ‎เพื่อที่เราจะได้...
‎ไม่ต้องพูดเรื่องหนังสือแล้วโว้ย อิ๊กบี้
‎เออ ใช่ นายอาจคิดไม่ออกด้วยซ้ำ
‎แต่ตัวละครนั้นเขียนมาจากนาย
‎เอ่อ ผมรู้ พวก
‎- ระวัง! ‎- ผมโดนโจมตีอีกแล้ว
‎- ขอโทษที นั่นไม่ได้ตั้งใจ ‎- ห่านจิก!
‎ฉันว่าเราไปกินเบเกิ้ลเล็กๆ
‎เป็นของว่างกันดีไหม
‎ความอ่อนไหวของชายอเมริกันวัยกลางคน
‎รู้ใช่ไหมว่าทำไมเขาถึงเรียกพวกนั้น ‎ "เบบี้บูมเมอร์"
‎เพราะแค่สะกิดอีโก้พวกนั้นนิดเดียวก็ ตู้ม
‎กลายเป็นทารกกันหมด
‎นั่นแหละ พวกเราตายห่านกันหมดแล้ว
‎ทำงานหนักมาตลอดหกเดือน
‎พยายามช่วยมนุษย์สี่คนก้าวข้าม ‎สัญชาตญาณแย่ๆ ของตัวเองและผูกพันกัน
‎แป๊บเดียวทุกอย่างก็พังหมด
‎ฉันบอกแล้วไง มนุษย์ห่วยแตก
‎แต่เรื่องนี้ยังเหลืออีกบทหนึ่ง
‎ก็ วันนี้แย่นะ
‎วันนี้แย่มากเลยล่ะ ‎ทุกคนต้องเสียแต้มกันเยอะมากแน่ๆ
‎และฉันก็คิดหาทางแก้ไม่ออก
‎โอเค งั้นก็มาเริ่มกันใหม่
‎ฉันจะทำตัวแปลกๆ หน่อย
‎แล้วให้จอห์นตัดสินใจถูกต้องที่จะเข้ามาช่วย
‎ฉันอาจจะบอกเขาว่าจะทำไฮไลต์ไล่สี
‎แล้วให้เขาเกลี้ยกล่อมจนฉันเปลี่ยนใจ
‎ไฮโลต์ไล่สีมันไม่ดีตรงไหน
‎เอเลนอร์ ขอที ‎สัปดาห์นี้เราเจออะไรมาเยอะแล้ว
‎ผมอาจจุดไฟใส่ชุดจีวร ‎แล้วพยายามให้เบรนท์ช่วยดับไฟ
‎ฉันรู้นะว่านายเสนออย่างนั้น ‎เพราะนายพูดย้ำมาตลอดว่า
‎นายจะดูดีมากในชุดจีวรไฟลุก
‎แต่ที่จริงนั่นไม่ใช่ไอเดียที่แย่เลย
‎บีบให้เขาต้องช่วยคนอื่นโดยไม่ทันคิด
‎แล้วหลังจากนั้นฉันอาจขอให้จีดี ‎สอนเรื่องความเห็นอกเห็นใจคนอื่น
‎ได้ โอเค จดเลยดีกว่า
‎เรายังเหลือเวลาอีกเยอะ
‎ยังตบให้เข้ารูปเข้ารอยได้น่ะ
‎นั่นคือเมื่อหนึ่งชั่วโมงที่แล้ว
‎ก่อนที่ผมจะมาที่นี่ มาหาคุณเป็นครั้งสุดท้าย
‎คุณนั่งถกกับผมมาหลายเดือน ‎ว่ามนุษย์นั้นดีหรือชั่วกันแน่
‎แต่ขณะที่ผมนั่งดูมนุษย์ทั้งสามคนนั่น
‎ลุกขึ้นมาและตั้งใจเริ่มใหม่
‎ผมถึงรู้ตัวว่าเราถามผิดคำถามมาโดยตลอด
‎สิ่งสำคัญไม่ใช่คนเราดีหรือชั่ว
‎สิ่งสำคัญคือวันนี้พวกเขาพยายาม ‎เป็นคนที่ดีขึ้นกว่าที่เป็นเมื่อวานนี้
‎คุณถามใช่ไหมว่าผมเอาความหวังมาจากไหน
‎นั่นแหละคำตอบของผม
‎คุณจะทำอะไรน่ะ
‎ส่งคุณกลับบ้าน
‎ผมไม่ได้จะสาปคุณเป็นลูกแก้วหรอก เจเน็ต ‎ผมจะปล่อยคุณไป
‎ผมพยายามเกลี้ยกล่อมให้คุณมาอยู่ข้างเรา
‎แต่มันไม่ได้ผล การขังคุณ ‎ไว้เป็นนักโทษก็โหดร้ายไปหน่อย
‎การปล่อยคุณกลับบ้าน ‎คือวิธีที่ผมตัดสินใจ
‎ที่จะเป็นคนที่ดีขึ้นอีกนิดจากเมื่อวาน
‎นี่มือถือของคุณ...
‎และของขวัญก่อนลา
‎เยี่ยม นั่นหนังสือของเบรนท์รึเปล่า
‎เปล่า ผมไม่มีเงินสดติดตัวเลยซื้อให้คุณไม่ได้
‎นี่คือแถลงการณ์
‎เล่ารายละเอียดทุกอย่าง ‎ที่เกิดขึ้นกับเหล่าพวกมนุษย์
‎เจเน็ตกับผมเขียนไว้นานแล้ว ‎และเขาก็คอยอัพเดทอยู่เรื่อย
‎- หวังว่าคุณจะได้อ่าน ‎- คิดได้เนอะ
‎คนที่ได้หนังสือเป็นของขวัญ ‎อ่านหนังสือพวกนั้นกันทุกคนแหละ
‎ไปล่ะจ้า
‎คำบรรยายโดย ปัทมวรรณ บูรณมาตร์