NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Janet. Rozczarowałaś mnie.
Tak łatwo się poddałaś.
I oto tkwisz w Złym Miejscu, samiusieńka,
pozbawiona mocy przez magnetyczną celę.
Ujdzie.
W czym teraz problem?
Michael tak się nie śmieje.
Raczej radośnie chichocze.
Racja.
Musisz opanować jego sposób bycia,
żeby obrócić to w torturę.
Problem w tym,
że nie do końca rozumiem, co nim kieruje.
Jestem w jego ciele, a powinnam się w niego wcielić.
Prawdziwą torturą są wywody
na temat twojej „metody aktorskiej”.
Nie czaisz.
Michael kieruje się tym samym,
co reszta moich przyjaciół.
Lojalnością, empatią i miłością.
Dlatego im się uda.
Wybacz, że cię rozczaruję. Nic im się nie uda.
Nikt cię nie ocali.
- Coraz gorzej. - No,
wiedziałam. To na nic.
Zamotałam się.
Mam pytanie na temat naszego planu ocalenia Janet.
Mamy jakiś?
Owszem, mam jakiś plan.
Ale nie mam pojęcia, czy wypali.
Może Glenn nam pomoże.
Ej, Glenn! Jak ocalić Janet?
Nie wie.
Jason, mój druhu.
Przywróciłem Eleanor i Tahani ich wspomnienia z życia w zaświatach.
Tobie nie... z oczywistych powodów.
Ale sądzę, że nasze szanse powodzenia wzrosną,
jeśli przypomnisz sobie, co cię tu spotkało.
Przygotuj się na mocne wrażenia.
O... żeż!
- Teraz wszystko pamiętasz? - Tak.
Ostatnim razem w Złym Miejscu rzuciłem koktajlem Mołotowa.
Zarąbiście.
Obawiałem się, że z 300 lat wspomnień
wyniesiesz tylko tyle.
Miałeś sobie uzmysłowić, czego lepiej nie robić.
Musisz panować nad impulsami.
Nie ulegaj pokusie, by coś wysadzić, choćbyś sądził, że mamy kłopoty.
Jasne?
W sumie to lipa, ale spoko, rozumiem.
Możesz znów przywrócić mi pamięć?
Ledwo co pamiętam.
KOMPLEKSOWY PLAN MODERNIZACJI NASZEGO PRZEMYSŁU
WJEŻDŻACIE DO ZŁEGO MIEJSCA
Witajcie!
Musimy obejść się bez Janet.
Przechodzi rutynową konserwację.
Wiem, o co biega.
Korekta powiek. Może i uszu.
Podczas jej nieobecności
przypomnijmy sobie nasze poprzednie życie,
gdy wszystko robiliśmy sami.
Ogłaszam Dzień Ziemi!
Wiem, coś takiego już istnieje na Ziemi, ale co nam zrobią? Posądzą o plagiat?
Zatem czekają nas dziś zwykłe, przyziemne zajęcia.
Ta grupa zajmie się robótkami ręcznymi.
A wy waszym ulubionym hobby: pracą w ogródku.
Oby dali nam coś lepszego.
A wasza piątka uda się za miasto do uroczego domu nad jeziorem.
Pływanie, narty wodne, pełny pakiet.
Ssijcie ogóra!
Coś mi mówi, że nie raz
wykrzyknął coś takiego.
Odczep mnie, ty mała odbytnico.
Dzięki, że chronisz mnie przed moją seksowną siostrą-ciocią.
W przeszłości dałem wam się we znaki... Cały Derek.
Ale od teraz służę pomocą.
Miałabym mniej wątpliwości,
gdybyś nie miał w kieliszku płytek do Scrabble,
ale nie mamy wyjścia.
Potrafisz zawiadywać dzielnicą?
Co prawda nie do tego zostałem stworzony,
ale, co tu kryć, nie zostałem stworzony do czegokolwiek.
Dobrze. Przeniesiemy ludzi z dala od centrum,
by ułatwić ci zadanie.
Byłbym wdzięczny.
Już czas. Gotowa?
Jak najbardziej. Całkowicie na tobie polegam.
Jak rzekł mój ojciec chrzestny, grając rolę,
która okazała się nader kontrowersyjna:
„Teraz rządzisz, ziom!”.
Znów znalazłaś najszybszy sposób, by się wysłowić.
Ruszaj do domu nad jeziorem i zgotuj im przyjęcie w stylu Tahani.
Skoro o tym mowa.
Michael i Jason ruszyli na ratunek Janet. Ty nad wszystkim tu czuwasz.
Nawet Derek ma ważne zadanie.
Chciałabym być przydatna.
Jak mawiają Amerykanie?
„Daj mi się zbadać, trenerze!”
„Daj mi się wykazać”.
Kochana, naszej czwórce trzeba dostarczyć zajęć i rozrywki.
Dobra? Napój ich szampanem,
nakarm koreczkami i uracz ich zmysły.
Jasne.
Choć nie podałabym koreczków w domu nad jeziorem.
Jestem z Walii czy co?
A jesteś? Bo nie wiem. Nie, prawda?
Musimy zakraść się po cichu.
Musimy dotrzeć do Shawna niezauważeni.
Tylko tak ocalimy Janet.
Michael?
Boję się.
Ja też.
Co jeśli rozłąka wpłynęła na nasz związek
i przepadła nasza wyjątkowa więź?
No tak...
Choć mnie raczej przeraża to, że jesteśmy w kolebce zła
otoczeni miliardami czyhających na nas demonów.
Każdy z nas ma swoje lęki.
Witajcie.
Pozwoliłam sobie przyrządzić parę przekąsek.
Niezła chata.
Widzieliście Dom nad jeziorem z Keanu i Sandy B?
Lubię filmy ze szczyptą magii.
Podróżująca w czasie skrzynka pocztowa, międzypokoleniowa zamiana ciał
lub Sarah Michelle Gellar w roli kucharki,
która doprawia swoje potrawy łzami.
Mogłem zostać scenarzystą.
Raczej obleci.
Zamawiam główną sypialnię.
- Simone, gdzie Chidi? - Wolał zostać w domu i poczytać.
Boi się pływać w jeziorze.
W sumie wszystkiego się boi.
Nie martwcie się.
Zostańcie tu i rozkoszujcie się kanapkami.
Pojadę po Chidiego.
Tahani ma misję.
Wąsaty zbok, okularnica...
potworna pszczoła.
To ty?
PRACOWNIK BEARIMY'EGO
Można tak powiedzieć.
To ktoś, kogo już nie rozpoznaję.
Pod tym uroczym uśmiechem skrywa się tyle okrucieństwa,
tyle bólu zadanego innym. I to z rozkoszą.
Wstyd.
Czy dopadną mnie zmory przeszłego życia?
Znam to.
Też to przeżywam, gdy wracam do liceum.
Tyle wspomnień.
Do tego wyburzarka rozwaliła je na kawałki.
Jeśli wyjdziemy z tego cało, usunę ci twoje nastoletnie wspomnienia.
No już, chłopaki. Wracajcie.
Wanda. Wszystko gra?
Słucham?
Derek!
No więc... wszystko... się sypie.
- Czołem! - Cześć!
Mówiłeś, że dasz radę.
Okazuje się, że nie tak łatwo ojcować
trzystu dzieciom w pojedynkę.
Nasza czwórka jest w domu nad jeziorem.
Mamy czas, by się z tym uporać.
- Co ty tu robisz? - Wróciłam po Chidiego.
Został w domu.
Jest tam? Teraz?
Chidi. Tu jesteś!
Wybacz, że ci nie powiedziałem. Wolałem zostać i poczytać.
Boję się pływania w jeziorze i jazdy na nartach wodnych...
Wiemy o tym.
Nie spodziewaliśmy się tam ciebie.
Zaplanowaliśmy dla ciebie zajęcie indywidualne.
Naprawdę? Co takiego?
Ukryliśmy w budynku kilka wskazówek do rozwiązania łamigłówki.
Uwielbiam je.
Połączenie zabawy z wysiłkiem. Frajda!
To prawdziwy rarytas, bo stanowi
rozwiązanie zagadki wszechświata.
Wygadała się... Prawie.
Tahani, bardzo mi pomogłaś,
ale zostawiłaś gości bez opieki,
a to nieładnie.
No już, zmykaj.
Oczywiście.
Powodzenia, Chidi.
Pierwsza wskazówka?
Już ją odkryłeś.
Dobra, debile.
KONFERENCJA DEMONÓW STO DNI CIURKIEM
To 52. z planowanej na 4000 godzin prezentacji na temat przyszłości tortur.
Będzie przemawiał przez 4000 godzin?
Wiem. Rzućmy mołotowem...
- Jason. - Nie powiedziałem „koktajlem”.
Może chodziło mi o coś innego.
Zaufaj mi, mam plan.
Ludzie są coraz gorsi. Musimy nadążać.
Pogrzebacze nadal działają, ale czy powinny one być bardziej ostre lub gorące?
Może, wbrew logice, powinny być mniej gorące?
Oto pierwszy z 7000 slajdów.
KOMPLEKSOWY PLAN MODERNIZACJI NASZEGO PRZEMYSŁU
Dobre przemówienie... Nie sądzę!
Siemasz, głąbie!
O nie. Nie jest dobrze.
Co wy... nie. Nie rób tak. Tak się nie Derek.
Derek.
Wracam nad jezioro bawić gości,
bo tylko to potrafię.
- Dobra. - Potrzebuję przyborów.
Serwetek z uroczym sloganem tematycznym.
Może z takim: „Komu w drogę, temu jezioro”.
Wybacz, całkiem się wypaliłem.
Derek, aktualizujesz się po każdym restarcie, tak?
No...
Może zdołasz zapanować nad dzielnicą.
No tak.
Mówiłeś, że chcesz nam pomóc. Teraz masz okazję.
Tak jest!
Derek!
Co jest, Vicky? Przyszłaś za wcześnie.
Nigdy tego nie zdejmujesz? Okropnie capi.
Naprawdę?
Bez paniki.
Wiem, wygląda jak Michael, ten zdradziecki wieprzołaz.
Tak naprawdę to nasza Vicky
i najnowsze osiągnięcie technologii,
uszyta na miarę powłoka cielesna.
Zakręć się, złotko.
Jak wiecie, obecny system przynosi coraz mniej zadowalające rezultaty.
Owszem, początkowo pająki analne potrafią dać w kość.
Ale w końcu ludzie się przyzwyczajają. Co gorsza, pająki się nudzą.
Te szyte na miarę powłoki to zapowiedź nowej ery.
Tortury 2.0.
Skoro o tym mowa, uznałam, że to świetna okazja, by zaskoczyć cię
swoim najlepszym wynalazkiem.
Pokaż się... Jason.
Zleciłam wykonanie powłoki Jasona.
To nowy sposób, by dręczyć Janet.
- Chodź. - Nie zatwierdziłem tego.
Wiem, ale cóż, to ja, Vicky!
Kompletna menda.
Zgadza się. Słusznie.
Nieźle.
Nawet jeśli przesadzili z policzkami.
Chwila, kto to?
- Glenn. - Nie inaczej.
Idiota w roli idioty.
Zastanawiałem się, gdzie jesteś.
Jestem tutaj... w Jasonie.
A nie w wiadrze z mazią.
Szefie, wypróbujmy te nowatorskie powłoki.
Pójdziemy torturować Janet i zdamy raport.
- Którędy to? - Chwila.
Mam lepszy pomysł.
Proponuję torturować Dobrą Janet tu i teraz na tej scenie.
Rufus, przyprowadź Janet.
Ryzykowny element planu.
Tego nie planowałem.
To dobrze. Myślałem, że miałeś kiepski plan.
Dobra, luzik. Wystarczy wcisnąć guzik. Tyle razy widziałeś, jak Mindy to robi.
Jedziemy.
Nie... nie zabijaj mnie, moje ja!
Nie rób tego.
Co w tym trudnego? Prawie...
Dobra. Już wiem.
Spójrz tam...
Derek!
Wyśmienicie.
- Co ci przyszło do głowy? - Chciałam być przydatna.
Nic, tylko wydaję przyjęcia,
tak samo jak na Ziemi, a teraz wszystko popsułam.
Nie. Znalazłaś wyjście.
Wszystko naprawiłam.
Nie. Utrudniłaś sprawę, ale wiem, jak temu zaradzić.
Liczy się to, że coś zrobiłam.
- Nic nie mów. Rób, co każę. - Tak jest.
Chidi? Chodź tu.
Dobra. Prawie zgadłem?
Nie. Z czterech tysięcy wskazówek znalazłeś pięć.
Przejdę do końca.
Dzięki tej łamigłówce miałeś doświadczyć różnych rzeczy.
Jazdy konnej, lotu balonem...
Poprosiłam Tahani o pomoc, bo doświadczyła tego na Ziemi.
Od miesiąca jesteś w raju,
a nadal nie chcesz spróbować czegoś nowego.
Wiem. Z natury unikam nowych doświadczeń.
Moją strefę komfortu stanowi... ten fotel.
A szczerze mówiąc, oparcia są nieco ostre.
Uwierz, że jesteś tu bezpieczny.
I możesz mi zaufać.
Ufasz mi, Chidi?
Tak. Naprawdę.
To chodź ze mną.
Te powłoki stanowią prawdziwą innowację.
Wyobraźcie sobie torturowanie człowieka nie jako wy sami,
ale jako jego żona, była żona lub jakaś gadatliwa jędza.
Są tak przekonujące, że nawet Dobra Janet da się wkręcić.
Super, znowu Vicky.
Zalatuje od ciebie amatorszczyzną. I tą powłoką.
Czemu wszyscy się czepiają?
Witaj, Janet. Masz dziś wyjątkowego gościa.
Cześć, Janet. To ja, Jason. Twój chłopak.
Tęsknię za tobą.
Wiem, że się pokłóciliśmy, ale mam nadzieję, że mi wybaczyłaś, bo...
kocham cię... dziewczyno.
Nie jestem dziewczyną.
I co, Janet?
Jak się teraz czujesz?
Okropnie.
Jako tako się spisałeś, Glenn.
- Rufus, odprowadź Janet do celi. - Nie.
Nie. Pozwól, że sami ją odprowadzimy.
Po drodze chcę ją jeszcze potorturować.
Czemu nie.
Siemka, głąby!
To ja, Michael.
Żartuję. To ja, Vicky. W powłoce Michaela.
Co tu się dzieje?
Nie wiedziałam, że mam dublera.
No proszę. Świetnie ci idzie.
Dokąd idziemy?
W fajne miejsce. Podążaj za moim głosem.
To... dość fajne.
Boję się, ale zarazem... to mi się podoba.
- Cześć. - Cześć, kimkolwiek jesteś.
Nie zważaj na nas. Ćwiczymy zaufanie.
Cześć.
Co to za dźwięk?
Jednorożec padł trupem.
- Co? - Nie.
Nie jednorożec, pomyłka.
Zwykły koń, którego ktoś dźgnął w łeb.
Co?
Co tu się dzieje, na wigilijne wideo Kevina Spaceya,
który chce wrócić do House of Cards?
- Mike. - Kim jesteś?
Kim jestem?
Miałeś to przy sobie?
Tak. Chciałem wybuchnąć paru demonów,
ale czekałem, tak jak mi kazałeś.
Vicky, po co kazałaś wykonać drugą powłokę Michaela?
Nie kazał. Znaczy się, ja nie kazałam.
Patrzcie.
Nie wierzę.
Tak, to prawda.
To ja, prawdziwy Michael.
Wiemy, że knujesz przeciwko naszemu eksperymentowi.
Że nasłałeś Chrisa, który udawał Lindę,
by odwrócić naszą uwagę, gdy podstawiłeś Złą Janet
w miejsce Dobrej.
Nie klaskać. To nie kabaret.
Pojmać ich.
Rufus, ostrzegam cię.
Znamy się od lat. Mieszkaliśmy razem.
Ale jeden krok, a użyję tego rozpruwacza demonów.
„Rozpruwacza demonów”? Proszę cię.
Spróbuj zabrzmieć przekonująco.
Touché.
Kiedyś byłem taki jak wy.
Siedziałem pośród was podczas ponad 10 000 konferencji
i wierzyłem, że stosujemy tortury,
by zachować równowagę moralną we wszechświecie.
Ale przekonałem się, że tak nie jest.
Ludzie potrafią stać się lepsi. I my też.
W głębi duszy Shawn wie, że to prawda.
Błagam, otwórzcie się na prawdę.
Brawo, Michael.
Cóż za monolog... nie sądzę!
Nie boję się ciebie.
Zgłębiłam cię. Stałam się tobą.
Udajesz, że się zmieniłeś, ale w głębi duszy nadal jesteś demonem.
Podły, brzydki, zdolny do niecnych czynów.
A teraz...
jesteś u siebie.
Dość tego!
- Chodźcie, idziemy. - Idziemy.
Przestańcie klaskać. Uciekną nam!
Daję słowo, z roku na rok szykują nam lepsze widowisko.
Rany, ale chata!
I jakie piękne jezioro. Omal to przegapiłem.
To rozwiązanie zagadki wszechświata?
- Cóż... - Częściowo.
To nie koniec łamigłówki.
A jednak tu przyszedłeś.
Tak.
Dzięki Eleanor i Tahani.
Jesteście najlepsze.
Istne szaleństwo.
Ale uporałyśmy się z tym... wspólnie.
Nieprawda.
Ty się z tym uporałaś.
Ja prawie wszystko popsułam.
Od teraz ograniczę się do przyjęć,
bo tylko to mi wychodzi.
- Hej! - No co?
To nie powód, by udawać, że się nad sobą użalasz.
Nie udaję. Naprawdę mi smutno.
Potrafię tylko wydawać bezsensowne przyjęcia.
Ty rządzisz dzielnicą. Masz to w małym palcu.
Choćbyś nie wiem, w co się wplątała,
zawsze potrafisz się wyplątać.
No tak. Bo przez całe życie musiałam walczyć o swoje,
a ty dorastałaś w pałacu pośród brylantowych lamp i złotych poduszek.
Nie nauczyłaś się kombinować.
Gdyby nasze role się odwróciły
i musiałabym zorganizować bankiet, by ocalić ludzkość,
na mur byłoby po nas.
Nie wiedziałabym, jaki widelec do sałatki ma być obok... jakiejś tam łyżki.
Takich łyżek używa się do świątecznej galaretki.
Widzisz?
Skarbie, te cztery przymułki
to dosłownie najważniejsi ludzie w całym wszechświecie.
Poprosiłam, byś się nimi zajęła, bo ci ufam.
Te przyjęcia nie są bezsensowne.
Dzięki nim mają okazję nawiązać więź i przyjaźń.
A to z kolei ocali nas przed wiecznymi torturami.
Masz rację.
Dziękuję.
Ale jak już będzie po wszystkim, chcę zdobyć konkretną umiejętność.
Robić coś sensownego. Co przynosi pożytek i satysfakcję.
Dobra. Jeśli wyjdziemy z tego cało,
obiecuję, że będę cię wspierać, gdy...
będziesz uczyć się spawać. Zgoda?
Zgoda.
To powinno ich powstrzymać.
Mądre posunięcie.
Miło, że znów jesteś z nami.
Pewnie niełatwo było ci tam wrócić.
To prawda.
Nie lubię przypominać sobie, jaki kiedyś byłem.
Słuchaj, Michael,
możesz czuć się winny i przyznać, że kiedyś źle postępowałeś,
ale nie wstydź się tego, kim byłeś,
bo nie jesteś już demonem,
tylko miłym, dziwacznym, wesołym staruszkiem.
Dzięki, że mnie ocaliłeś.
Brakowało mi ciebie.
Mnie ciebie też.
Zła Janet była taka podła.
Okłamała mnie, że Blake Bortles wyleciał z Jaguarsów.
Uwierzysz?
O nie.
Nie kłamała.
Blake Bortles wyleciał z Jaguarsów.
Co? Jak? Dlaczego?
Kto go zastąpił?
Nick Foles.
Nick Foles? To jakiś żart?
Wygrał Super Bowl. Pozamiatamy!
Foles!
O nie. Właśnie złamał obojczyk.
Nie!
Napisy: Ewa Nowicka