NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
POPRZEDNIO W DOBRYM MIEJSCU...
Michael zaprojektuje nową dzielnicę.
Ci ze Złego Miejsca wybiorą czworo ludzi.
Resztę mieszkańców stworzy Janet.
Jeśli podwoimy siły,
uwiniemy się w try Dereki.
Dzięki, Derek.
Poddamy twoją czwórkę wiekuistym torturom.
Zgadnij, kto będzie to robił.
Zrobiliśmy powłokę Michaela.
Nie dam rady. To zbyt przerażające.
Witaj, John. Jestem architektem.
Zapraszam.
Ci ze Złego Miejsca nie wybrali okropnych ludzi.
Wybrali ludzi okropnych dla nas.
Musicie wykasować mi pamięć i mnie zrestartować.
Witaj, Chidi. Jestem Eleanor.
Zapraszam.
Idealnie.
Po prostu idealnie. Jestem taki szczęśliwy.
Cieszę się.
Urzekające miejsce.
Przytulne, a zarazem pełne życia i pozbawione ograniczeń.
Aż trudno uwierzyć, że wszystko tu jest tak stuprocentowo
- idealne. - Dobra, chodźmy.
Jasne.
To twój nowy dom.
I twoje ulubione półki z książkami pod sufit i...
Lampy do czytania! Uwielbiam je.
W sam raz do czytania.
I jeszcze coś.
Wciągnij rękę... i pomyśl o jakiejś książce.
Przywołuję książki filozoficzne jak Thor swój młot.
O niczym tak nie marzyłem!
Tylko że...
To zabolało.
Mam sporo do zrobienia.
Witaj w Dobrym Miejscu.
Dziękuję.
Wybacz, przez nadmiar wrażeń zapomniałem, jak masz na imię.
- Eleanor. - Eleanor. Właśnie.
Wybacz. Eleanor. Teraz zapamiętam.
Kto wie!
Dobra, nie róbmy...
Byłaś dzielna. Przytulę cię
i już cię nie puszczę.
Ja też się przytulę,
żeby ogrzać swoje zziębnięte dłonie.
Nic mi nie jest.
Serio, bałam się, że będzie gorzej.
Co z tego, że nie pamięta mojego imienia?
Uf.
Znaczy się: „Upał, uf”.
Wybrnąłeś.
Lepiej skupmy się na następnym mieszkańcu,
który zjawi się tu za sześć minut.
Chwila. Muszę coś powiedzieć.
Wydaje się, że to koniec
i że jesteśmy skazani na porażkę, przez co całą ludzkość czeka zagłada.
Musiałeś to powiedzieć?
Niemniej jednak wierzę, że sukces jest nam pisany.
Ci ze Złego Miejsca nie zdołają nas zagiąć.
Bo stanowimy niesamowitą, godną podziwu, genialną grupę...
Mega porąbanych, szujowatych maniaków.
Sami spójrzcie.
Wasza wszawość i nikczemność napawa mnie dumą.
Cuchniecie.
Cuchniecie jak ośle tyłki.
Tahani, taka... bystra i wyrafinowana.
Wybiła mi z głowy pomysł na zapuszczenie bródki.
Robert Downey Jr. mnie nie posłuchał,
ale tobie nie odpuszczę.
- Bambadjan, nieprzeciętny głąb. - Dzięki.
Val. Kto jest bardziej niedorobioną fujarą niż Val?
Może twoja matka.
Klasyk.
Mamy Janet, która potrafi dosłownie wszystko.
To ona stworzyła wszystkich ludzi w naszej dzielnicy.
To nie ludzie.
Mamy mnie. Miałem chwilowe załamanie, ale już mi przeszło.
Zresztą większość z was nawet tego nie pamięta. Chyba.
Mamy Jasona, który potrafi...
A do boju prowadzi nas nieustraszony dowódca,
duma stolicy Arizony, Eleanor Shellstrop!
Dumą Phoenix jest naturalnej wielkości posąg Alice'a Coopera
wykonany z niedopałków.
Stoi przed ratuszem.
Ale dzięki za komplement.
Z taką ekipą rozwiążemy każdy problem.
Stworzymy każdy możliwy problem.
A zaręczam, że stworzymy ich bez liku.
Rozpocznijmy więc oficjalnym hymnem Złego Miejsca.
Czas na wspólne śpiewanko?
Zamknij się, Glenn.
ROZDZIAŁ 40
Wyglądasz super.
Profesjonalna, poważna, urodzona liderka.
Nabrałam stanowczości. Jak ta laska z Prawa i porządku.
„No cóż, chłopaki, dorobiliśmy się sekcji specjalnej”.
Nie oglądam tego.
Dobra. Kto następny?
Linda? Zapraszam.
Lindo Johannsen, trafiłaś do Dobrego Miejsca.
Może być.
Czasem trudno to ogarnąć, ale w końcu przywykniesz.
Jakieś pytania?
Macie tu siłownię?
Da się załatwić.
I dosłownie wszystko, czego dusza zapragnie.
Jeśli nie wyraziliśmy się jasno, to Dobre Miejsce.
Kraina wiecznej szczęśliwości.
Raj.
To dobrze.
Może być.
Nasłali Simone na Chidiego,
Johna na Tahani...
Myślisz, że Linda ma dręczyć Jasona?
To Norweżka. Czy Norwegia to przeciwieństwo Florydy?
Wiem tyle, że to nudziara.
Przy niej Neutralna Janet to Dyskotekowa Janet.
Dawno temu mieliśmy Dyskotekową Janet.
Fajna była.
Upierdliwa, ale rozrywkowa.
To dobry pomysł. Pozbądźmy się balastu.
- Janet? - Czołem!
Lindo, poznaj Janet.
Proś ją, o co tylko zapragniesz. Patrz.
Janet, mogę prosić o słoniątko z czystego światła,
które wyjawia sekrety wszechświata?
- Shirley Temple zabiła JFK. - Widzisz?
Chcesz czegoś?
Mogę prosić... o miętówkę?
Jasne!
Pójdę już sobie.
Stonehenge to świątynia seksu.
Brent, zapraszam.
Brencie Norwalk, nie żyjesz.
Serio? No to kicha.
W sumie to może i dobrze.
Jakiś pismak zaczął węszyć
i wydzwaniać do byłych pracownic.
Nie znają się na żartach.
Ta cała poprawność polityczna.
Ja unikałem dyskryminacji.
Leciałem równo po wszystkich.
I nie jestem żadnym rasistą.
Miałem czarną dentystkę.
Powinni wziąć sobie na wstrzymanie.
To gdzie dokładnie jestem?
W Dobrym Miejscu.
Spoko. Dobra.
Wyczytałam w twoich aktach, że zajmowałeś się materiałami.
No, jeszcze jak.
Sznury, kable, winyl, syntetyki, kauczuk...
Wulkanizowany, wypas.
Metale. Aluminium, mosiądz, miedź. Co jeszcze?
- Stal? - Żadna tam stal.
To dobre dla lamerów.
Polimery, powłoki, wykończenia.
Siedzimy w każdym systemie grzewczym.
Macie tu pole golfowe? Oby.
Rozejrzyj się po okolicy, bo ja już sobie pójdę.
Jeśli czegoś potrzebujesz, poproś Janet.
- Janet? - Czołem! Czym mogę służyć?
Sekretarka. Bomba.
- Żadna sekretarka. - Dobra. Asystentka.
To całe nowe „słownictwo”, co nie?
Wiceprezeska wsparcia! Kapitan Marvel! Czaisz, nie?
Ja się nie wtrącam.
Oprowadzę cię.
Linda pewnie ma dręczyć Jasona,
bo Brent zdecydowanie ma wkurzać mnie.
Pamiętacie chyba Matta z Księgowości.
Sędzia przydzieliła go do naszego projektu.
Będę monitorował nową czwórkę.
Przez rok ich czyny będą oceniane według nowej punktacji
i dowiemy się, czy stali się
lepsi czy gorsi niż za życia.
Wyników nie da się śledzić na bieżąco.
Powodzenia w ratowaniu ludzkości!
Nie przejmujcie się tym.
Przez pierwszy tydzień musimy jedynie
rozpracować tych kurzysynów.
Zatem...
zaczniemy od tej strony, bo nie wiemy, o co im biega.
Gdy uznamy, że już wiemy, kim są
i co ich kręci, przeniesiemy ich tutaj...
Imprezka!
Wiemy już sporo na temat Simone, więc...
Zostało nam tylko tych troje.
Rozpracujmy ich.
Damy radę!
Na trzy. Martwy wzrok, serca łam, dobra nasza!
Wybaczcie, krzyk bojowy ze Złego Miejsca.
Janet! Znów się tu pęta.
Przecież widzę.
Derek, co ty tu robisz?
Miałeś być u Mindy!
Nie mogę się powstrzymać. Rozpiera mnie ojcowska duma.
Spójrz na te urocze dzieci, które wspólnie spłodziliśmy.
Sama je spłodziła. Ty ledwo kiwnąłeś palcem.
Pewnie zrobiłeś tylko tyłki.
Owszem.
Ten zrobiłem. I tamten.
I te oba.
Musisz zostać u Mindy.
Co jeśli zobaczy cię jeden z nowych
i zacznie pytać o dziwoląga w smokingu?
Nie musisz nic dodawać. Ale zanim odejdę, uściskamy się,
by uczcić owoce naszej wspólnej pracy?
Dobrze.
To takie...
Derek.
Mówiąc krótko, jesteście dobrymi ludźmi.
To ma im pomóc zastanowić się nad tym,
jacy byli za życia.
Przypatrujcie się naszej czwórce. Wyłapujcie ich reakcje.
Ukradkowe spojrzenia, lekkie wzdrygania...
A potrząsanie czyjąś głową?
Co to oznacza?
O kurczę.
Hej, Simone. Wszystko w porządku?
Tak. No, może nie.
W sumie to bez znaczenia. To nie dzieje się naprawdę.
- Słucham? - Jako neuronaukowiec
wiem, o co tu chodzi.
Najwyraźniej miałam jakiś okropny wypadek,
leżę na łożu śmierci i doświadczam halucynacji
wytworzonej przez mój uszkodzony, obumierający mózg.
To złudzenie.
Pójdę się przejść, aż wreszcie albo się obudzę, albo umrę.
Nara, wytwory mojej wyobraźni!
Poszła po popcorn. Z... rzeki.
Mamy taką rzekę. Później wam pokażę.
Możemy kontynuować bez niej.
Janet, zrób rzekę z popcornem.
Reszta, bądźcie za 10 minut u Mindy.
Cóż... zapowiada się cudownie.
Muszę iść. Ten system jest tak skomplikowany,
że jeśli rozproszę się choćby na jedną miliardową sekundy,
cała dzielnica zapadnie się jak umierająca gwiazda.
Do tego Brent chce kanapkę z bekonem.
Reakcja Simone jest dość powszechna.
Gdy pracowałem w Złym Miejscu,
niektórzy nie chcieli uwierzyć, że nie żyją.
Jak ich przekonywaliście?
Do większości to docierało po czterech dniach ustnych pcheł.
Wiem, tutaj to odpada.
Ale jeśli Simone nie uwierzy, że to prawda,
nie stanie się lepszą osobą.
Kto ją przekona, że jest w zaświatach?
Potrzebujemy kogoś, kto ma autorytet i dar przekonywania,
jak Nelson Mandela, sir Patrick Stewart
czy którykolwiek z moich partnerów od squasha.
Wiem kto!
Jeśli powiesz, że Blake Bortles, to cię zdzielę.
Chidi! Wierzę we wszystko, co mi mówi,
bo ma mózg i wygląda
jak sowa, która zrobiła magistra.
No jasne!
Czas aktywować uśpionego agenta od etyki i zapoznać go z Simone.
No nie wiem.
Nie ma problemu na podłożu filozoficznym.
Ona, no wiesz... tak się tylko wygłupia.
Zaprośmy ją na imprezę powitalną i wszystko się ułoży.
Eleanor, patrz, co zrobił mój mózg!
To tylko złudzenie. Tak jak wy.
Jestem w śpiączce, to tylko iluzja
Wiem, nie jest dobrze i potrzebujemy nowej strategii,
ale te dłonie z gąbki świetnie na niej leżą.
Chłopie! Miałeś zostać u Mindy.
Wiem. Wpadłem tylko przyrządzić sobie Dereka i zmiatam.
Ale najpierw zawrzyjmy rozejm.
Czuję, że chcesz mi dopiec, ale spoko.
Postanowiłem wznieść się ponad to.
Dobrze powiedziane, panie Mendoza.
Oto moja odpowiedź:
zniszczę cię.
Janet jest i zawsze będzie moją mamusią-dziewczyną.
Przekroczyłeś Rubikon, koleś!
Czas na sprawozdanie.
Czego dowiedzieliśmy się o Lindzie?
Niestety niewiele.
W życiu nie przeprowadziłam nudniejszej rozmowy.
A mówi to ktoś, kto dzielił się xanaxem z Peterem Sarsgaardem.
Dobrze, że jest nudna. Mamy dość zmartwień.
- A co u Brenta? - Raczej bez zmian.
Princeton.
Na moim roku byłem w lepszej połowie gorszej połowy.
Drużyna wioślarska, żeglarska, przewodniczący...
kumplowałem się z nimi.
Dobra. A John, nasz plotkarski blogger?
Na szczęście przed śmiercią napompowałem się juvedermem.
Moje zwłoki wyglądają jak nawoskowana posadzka.
Mój były pęknie z zazdrości.
Zrobię rundkę po sali i poszukam lepszej publiczności.
Nasz największy problem to Simone.
Niech pozostała trójka trzyma się od niej z daleka.
Nie możemy zwlekać. Simone musi poznać Chidiego.
Po co? Świetnie jej idzie.
Widzisz?
Musiała tylko zwalić ciasta.
Wiem, że boli cię myśl o tym, że mogą... zbliżyć się do siebie.
Ale Chidi niesamowicie się poświęcił.
Dał wyczyścić sobie pamięć, byśmy mogli pomóc ludziom.
Jeśli nie damy mu pomóc Simone, wszystko pójdzie na marne.
Dobrze.
Głupi etyczny, rozsądny argument.
Gdybyś była ciastem, też bym cię zwaliła.
- Jeszcze gderasz? - Nie! Przestałam.
Głupi nawrócony demon z dobrym słuchem.
Hej, Simone!
- Wpychasz ludzi do basenu? - No.
Testuję prawa fizyki w okowach mojego pokręconego mózgu.
- A to kto? - To Chidi Anagonye.
Był profesorem etyki i filozofii moralności,
więc może potrafi ci pomóc.
Chidi Anagonye. To brzmi znajomo. Gdzie wykładałeś?
Na uniwersytecie St. John's w Sydney.
No tak. Też tam wykładałam.
Pewnie widziałam jego nazwisko,
a teraz mój mózg wydobywa wyrywkowe informacje.
Ludzki umysł to fascynująca rzecz.
Szukam czegoś innego
By nie dać omamić się
Bujdom na resorach
Przepraszam... Co to ma być?
Jak byłam mała, popsuł mi się budzik,
który grał mi tę piosenkę na pobudkę,
więc teraz śpiewam ją, żeby się obudzić.
Dobra. Miło było cię poznać.
Ciebie też, przystojniaku wygenerowany przez mój obumierający płat skroniowy.
Wiesz co,
nie dość, że zainstalowaliście się tu na cały rok
i musiałam przenieść się na poddasze,
to jeszcze muszę oglądać
stolec Dartha Vadera w moim salonie.
Co to ma być?
Nie mam czasu wyjaśniać.
Zresztą zapomniałem.
Gdzie wihajster, który unicestwia Dereka?
Używałam go, gdy chciałam pobyć sama.
Raz go zresetowałam, bo za głośno oddychał.
A jak się obudził, stwierdził, że wcale nie oddycha.
Więc niby co słyszałam?
Robię to, bo chce mi odbić dziewczynę.
Spoko, nie musisz się tłumaczyć.
Mówię ci, robię to bez przerwy.
Nie! Mindy, stój! Nie zabijaj mnie!
To ty?
Nie starczy ci Dereków, by...
Satysfakcja gwarantowana.
Wiesz co? Sama pomyśl.
Skoro to halucynacja, to nie wydaje ci się zbyt przyziemna?
Twój mózg wymyśliłby coś dziwniejszego
niż zwykłe, urocze przyjęcie.
Coś takiego?
Uwaga! Zostałem zderekowany.
To pewnie mój lekarz. Nic tu nie jest prawdziwe.
Idę zjeść nóż.
Uwaga! Popełniono morderstwo. Na mnie!
Po kolei.
Derek, cytuję: „krzywo na ciebie spojrzał”,
więc poszedłeś do Mindy i go unicestwiłeś?
No tak, spojrzał się bardzo krzywo.
Pewnie myślisz, że tak...
Ale to było tak...
Jason, czemu zabiłeś Dereka?
Musiałam migiem ściągnąć jego ogromną głowę z nieba,
a to nie było łatwe.
Bałem się, że Derek wkręci się do twojej skrzynki.
A ja boję się bać!
Nie mam na to czasu.
Czuwam nad dzielnicą i jej mieszkańcami,
Eleanor ni stąd, ni zowąd zażyczyła sobie rzeki z popcornem,
a Brent wiecznie czegoś ode mnie chce.
Nadal jesteśmy chłopakiem i nie-dziewczyną?
Później o tym pogadamy.
Dobra. Decyzja odgórna. Zapomnijmy o Simone.
Janet, dopilnuj, by nie kontaktowała się z resztą.
Skupmy się na Lindzie.
Damy radę ją rozpracować. Rozruszajmy ją nieco.
Posypmy jej miętusy kokainą albo coś.
Komuś jeszcze wydaje się to podejrzane,
że Złe Miejsce przysłało kogoś tak... przymulonego?
Mnie to wcale nie dziwi.
Chcą nas wykończyć,
serwując nam wielką porcję jogurtu bez smaku.
Jutro rano rusza Operacja Linda.
W porządku, słyszeliście.
Z samego rana zbiórka na skwerze.
Janet, przygotuj Dzień Latania.
Spoko.
Nie jestem zajęta, więc nie ma sprawy.
Startuj!
Linda. Podoba ci się w Dobrym Miejscu?
Może być.
Wszyscy latają.
Nie chcesz wznieść się wyżej?
Nie, dziękuję.
No dobrze.
Widzę, że lubiłaś robótki ręczne.
Chciałabyś porobić na drutach?
Nie, dziękuję.
Może chcesz porobić coś innego?
Lubiłaś też... słuchać śpiewu ptaków?
No weź, Linda.
Nawet na nie nie patrzyłaś?
Chodźmy posłuchać ptaków. Co ty na to?
Poproszę o kolejną miętówkę.
Daj spokój, Linds.
Możesz mieć dosłownie wszystko, czego...
Co u...
No dobra...
Może nie jest aż taka nudna.
Wyjaśnij mi to, Shawn.
Wysłałeś demona jako jednego z uczestników eksperymentu?
Tak właśnie zrobił, Wysoki Sądzie.
Na szczęście pozostali nie widzieli tego bałaganu.
Ale zagroził eksperymentowi i zaatakował mnie i Eleanor.
Przepraszam, czemu zdjąłeś koszulę?
Zaplątała się w powłokę.
No trudno!
Psiakrew, Chris. Miałeś powoli im bruździć
i stopniowo rujnować eksperyment,
a nie od razu iść na chama, durna purchawko.
Mówiłem, że nie jestem aktorem.
A jak tu wrócisz, będziesz niczym.
Dobra, przyłapaliście mnie. Nicpoń ze mnie.
Odbierzemy go i zastąpimy człowiekiem.
Nie sądzę, mon ami.
Tak podły występek należy ukarać.
Czwartym uczestnikiem będzie Chidi.
Co to to nie.
Nada się, bo ma już wykasowaną pamięć.
Choć tego tyłeczka nic nie wykasuje, co nie, blondi?
Z pełnym szacunkiem, niech się Sędzia zachowuje.
Chce powiedzieć: „Dzięki, Wysoki Sądzie, zgadzamy się”.
Chidi będzie tym czwartym.
Protestuję!
Wiedzą już, że potrafi być lepszy.
To jak uczyć się do egzaminu, a potem go zdać.
- To nieuczciwe. - Jak to?
Zrzucasz na nas winę za coś, co sam zrobiłeś.
To ty tak robisz.
Shawn, nie mam na to czasu.
Wreszcie zaczęłam oglądać Deadwood
i czeka na mnie dzienna dawka Timothy'ego Olyphanta,
więc będę się streszczać.
Jeśli znów namieszasz w tym eksperymencie,
zacznę wszystko od nowa,
a potem osobiście wyrwę ci powieki
i każę oglądać klipy z psami witającymi powracających ze służby żołnierzy.
Zwolnij!
Celowo ustawiłaś te kosze na torach?
To nie moja wina. Pisałam SMS-a.
Puśćcie go, gnojojady.
Akurat.
Wsadzimy go do pociągu i przykujemy do siedzenia.
No już.
Wybacz, że wam nie ufamy.
Nie spodziewałam się, że rozpracujesz Lindę,
bo braliśmy cię za przygłupa.
Tak naprawdę to Tahani coś podejrzewała.
Co za porażka.
Wiedzieliśmy, że maksymalnie to spitolisz.
Dobra.
Odjeżdżaj.
I przekaż coś Shawnowi ode mnie.
Powiedz mu tak...
Pamiętaj, żeby zrobić tak...
- Słuchasz mnie? - Dobra...
Pokaż, jak to zrobisz.
To ważne, by wykonała ten gest,
żeby zobrazować przekaz.
CIĄG DALSZY NASTĄPI...
Napisy: Ewa Nowicka