Duck Duck Goose (2018) OCR 23.976 fps runtime 01:31:22
(ผลงานภาพยนตร์ของ NETFLIX)
By Argon Dedbit
ไง แลร์รี่
สวัสดี เผ็ง
โทษที แลร์รี่
- แล้วเจอกัน - นี่มันประทุษร้ายกันชัดๆ
โทษที ทุกคน ฉันสายแล้ว
ห่านหลุดสู่โลกกว้าง
จะมีห่านทั้งด้านขวา ซ้าย บน และล่าง
โปรดตรวจสอบก่อนขับถ่าย หรืออย่างน้อย ส่งเสียงร้องก็ยังดี
เจนกินส์ นายน่าจะไปก่อนเราออกมา
อย่างที่บอก...
เผ็ง นายมาสาย อีกแล้ว
มันทำให้นายคือจุดอ่อน ฉันไม่ต้องการห่าน ที่วินัยหย่อนยาน
ฝูงของฉันไม่ต้องการ
เอาละ พูดตามสถิตินะ พวกนายไม่น่าจะตายกลางอากาศ
นี่คือคำพูดปลุกใจเหรอ
มีอีกเป็นพันวิธี ที่นายจะมีปัญหา
แค่ขนนกไม่อยู่กับที่หนึ่งเส้น
นายก็อาจต้องนั่งมอง ที่ดาดฟ้าเรือจากข้างในออกมาเลย
- เราถึงต้องฝึกไง - ฝึกๆ ๆ และฝึก
- นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน - นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
มีคำถาม
เพื่อนผมที่ชื่อเครซี่อาย อยากรู้ว่า เราต้องอพยพเป็นรูปตัววีหรือเปล่า
- ว่าไงนะ - ลองตัวอักษรอื่นบ้างไม่ได้เหรอ
ใช่ ตัวดับเบิลยูอะไรงี้
เยี่ยมเลย
เผ็ง อย่าให้ฉันต้องเปลี่ยนจากตัววีเลย
สำหรับคำตอบของคำถามนาย เป็นเวลาหลายชั่วอายุคนแล้ว
ที่รูปตัววีได้รับการพิสูจน์ เรื่องอากาศพลศาสตร์ว่ามัน...
- แล้วตัวเอล่ะ - อะไรนะ ไม่
จริงๆ แล้วมันก็แค่ตัววีกลับด้านเนอะ บิง
พวกนาย... เราจะบิน... เป็นตัววี
นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
- นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน - แล้วถ้าเป็นรูปแฮชแท็กล่ะ
ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่ามันคืออะไร ไม่! ไม่! ต้องเป็นตัววี
เอาละ นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
ฉันบอกว่า "นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน"
หายไปไหนกันหมดเนี่ย
ตามฉันมา
เย่!
ทางนี้
โอ๊ย
ตามให้ทันนะ
สุดยอดเลย
การบินมันต้องแบบนี้
- เชา เชา หยุดนะ - ฉันติด
ไปเถอะ เร็วเข้า
ถ้าฉันไม่ได้กินอะไรเร็วๆ นี้ ฉันคงต้องตาย... แหงแก๋
ไม่เอาน่า พวก เธอเพิ่งกินไป 5 นาทีที่แล้วเองนะ
รู้ไหมว่าเรา ไม่ควรออกนอกเส้นทาง เชา กลับมานี่เลยนะ
- ดูสิ อาหารเช้า - ไม่ ห้ามกินหนอน
เธอจะอ้วกออกมาเป็นก้อนๆ ถ้าเธอกินมัน
- แต่ฉันหิวนี่ ชิ - เธอก็หิวตลอดแหละ
- ที่หุบเขาพึงใจ จะมีอะไรให้กินเพียบเลย - ไปกันเลย
เราต้องไปให้ถึงก่อนหิมะตก เร็วเข้า ฉันรู้สึกได้ว่า อากาศเริ่มเย็นลงแล้ว
- เกิดอะไรขึ้น - ไง จิงจิง
- หวังว่าฉันไม่ได้อุ้มเธออยู่นะ - เผ็ง วันนี้อย่าเชียวนะ
ไงจ๊ะ เผ็ง
เธอว่าเราไปหามุมส่วนตัว
ชมจันทร์เพ็ญ ฤดูเก็บเกี่ยวกันดีไหม
- ฉันทำพระจันทร์มาให้เธอนะ - เธอทำพระจันทร์ให้ฉันเหรอ
ใช่สินะ คืนนี้เราจะไปแฮฟเวนกัน
- จำได้ไหม เพราะพ่อฉันฆ่าฉันแน่ถ้า... - ตลกนะ ไม่ยักรู้ว่าไก่ก็บินได้
เธอเรียกฉันว่าไก่เหรอ
อ๋อ อยากแข่งกันเหรอ ได้เลย!
นี่ เร็วเข้า
ว้าว ดีจริงๆ
ทางซ้าย
เถิบไป
เสร็จฉันล่ะ
เฮ้ย ไม่ยุติธรรมนี่
- เดี๋ยว ขออีกที - ฉันคงบ้าไปแล้ว เธอนี่มันยังไงกันนะ
ก็คนมันหล่อ และมีเสน่ห์ และ...
ฉันคือนักบิน ที่เก่งที่สุดในฝูง
บินเก่งที่สุดในฝูงเหรอ
เฮ้ย ระวัง
ไม่
นี่ ใจเย็นหน่อย น้องชาย ฉันเพิ่งเปลี่ยนกระดองใหม่มา
- บอกแล้ว ว่านายตัวหนักเกินไป - ฉันเหรอ แหม ชอบจริงๆ
ใครล่ะที่สวาปามกบพวกนั้นหมด เมื่อเช้านี้
- กล้าดียังไง - เห็นไหม เขาเห็นแล้วว่าเราทะเลาะกัน
เผ็ง การที่นายลงจอดพลาด ทำให้ฉันเสียขาไปข้างหนึ่งนะ
1 ใน 2 ข้าง เห็นไหม ขาฉันหายไปแล้ว
- หายไปเลย - ไม่นะ เดี๋ยวก่อน
ฉันนี่โง่ชะมัด
ยังไงซะ เพื่อนร่วมงานฉันกับฉันมาที่นี่
ในฐานะหัวหน้างาน ตัวแทนของทะเลสาบ
- ชุมชนที่เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัย - เหรอ แล้วมีปัญหาอะไรไม่ทราบ
ใช่ แล้วมีปัญหาอะไรไม่ทราบ
- ปัญหาน่ะเหรอ - ปัญหา...
คือนายไม่เหมาะสำหรับทุกเพศทุกวัย
ไปกันเถอะ ไจลส์
ระเบิดขี้
ไม่นะ เพิ่งสระขนมาเมื่อเช้าเอง
- เผ็ง พ่อโกรธมากและ... - พ่อเธอก็โกรธตลอด
จุ๊บอีกสักทีดีไหม มามะ...
- ไงคะ พ่อ - เป็นไงบ้าง ลูกรัก
เฮ้ย นายคิดอะไรอยู่
- เขาเสียใจค่ะ พ่อ - เสียใจเหรอ
พระเจ้า ใจเย็นน่า ไม่มีใครบาดเจ็บสักหน่อย ก็แค่ขำๆ น่ะ
การอพยพไม่ใช่เรื่องขำๆ นะ
มันเป็นเรี่องของการระวังหลังให้ดี เผื่อมีอะไรมาจากด้านหลัง
แบบนี่สิขำจริง ทุกคน เห็นขนนั่นไหม
มันปลิวจากทิศเหนือไปทิศใต้ เช่นเดียวกับสายลม มันบอกอะไรเรา
- ฤดูหนาวมาถึงก่อนกำหนด - บิง ผู้หญิงฉลาด
และเผื่อว่าบางคนในกลุ่มเราอาจจะลืม นี่คือเหตุผลที่เราอพยพ
เพื่อนำหน้าหิมะ และไปแช่ในบ่อน้ำอุ่นๆ
ก่อนที่ทุกคนจะพบตัวเอง ในตู้อาหารแช่แข็ง
เครื่องในอยู่ในถุง ยัดอยู่ในตูดเรา
- ตูดเรา! - มันคงไม่สบายเอาซะเลย
เราบินตอนตะวันตกดิน นักบินทุกตัวที่รับผิดชอบในตำแหน่งสำคัญ
ต้องรู้ว่าตัวเองคือใคร นี่ไม่ใช่การฝึก
ไม่ใช่นาย ฉันจะให้โอกาสนาย โตเป็นผู้ใหญ่อีกครั้ง
พิสูจน์ว่านายเหมาะกับฝูงนี้ นำนักบินเด็กไปแฮฟเวนได้
นี่ เผ็ง เผ็ง ทางนี้
ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย ไง พวก ผมไม่บินกับเด็กหรอกนะ
- พวกเขาเป็นเด็ก ผมไม่เอา - ฟังนะ คุณขำๆ
บางทีเด็กๆ อาจสอนนายเรื่องทีมเวิร์กได้
ทีมเวิร์กเหรอ
บินกับเด็กๆ เนี่ยนะ พวกเขาช้ามาก คงเหมือนบินถอยหลังน่ะ
นักบินที่เก่งที่สุดในฝูง คงไม่คิดเปลี่ยนใจแน่ๆ
แหงล่ะ ต่อให้ฉันออกบินพรุ่งนี้ ฉันยังจะไปถึงก่อนเธอเลย
ใช่ เพราะเธอบินคนเดียวไงล่ะ ใครๆ ก็ทำได้ การเกาะกลุ่มกัน มันยากกว่านะ
ใช่ ฉันเห็นด้วย แต่แหม เด็กๆ เนี่ยนะ
ร้องเรียกเมื่อต้องการฉันนะ เผ็ง ไม่งั้น เจอกันเมื่อไหร่ก็เมื่อนั้น
ฉันฝังสมบัติไว้ มันอยู่ใน...
เดี๋ยวก่อน ทุกคน รอพวกเราด้วย
ดูสิ
เด็กกำพร้าตัวน้อย 2 ตัว อยู่ตามลำพัง ในโลกอันกว้างใหญ่
ช่างเปราะบาง ช่างน่าเศร้า ช่าง... น่าอร่อย
พวกมันคือเป้านิ่ง กินมันเลยดีกว่า
ใจเย็น เดี๋ยวก็มืดแล้ว
เผ็ง วันนี้วันอพยพนี่ ทำไมนายไม่ไปกับคนอื่นล่ะ
ฉันจะไปพรุ่งนี้ แลร์รี่
ฉันอยากเห็นสีหน้าพวกเขา เมื่อเห็นว่าฉันรออยู่ที่นั่นแล้วจริงๆ
ไอ้หนู ถ้านายใช้ชีวิต เหมือนเป็นการแข่งขันตลอดเวลา
ก็มีโอกาสที่นาย จะได้สิ่งที่นายต้องการเลยล่ะ
ฉันก็คิดอย่างนั้นแหละ
แต่ฉันหมายความว่า นายจะก้าวผ่านทุกคนไป
และสุดท้ายเหลือตัวคนเดียว ไม่มีคนอื่นเลย
แลร์รี่ ฉันรู้แค่ชีวิตคือการแข่งขัน และไม่มีใครอยากเป็นผู้แพ้
ฉันเคยเล่าเรื่องเต่ากับกระต่าย ให้นายฟังไหม
นี่ ฟังนะ
ญาติฉันตัวหนึ่งตัดสินใจ วิ่งแข่งกับกระต่ายแจ็ก
ใครๆ ก็บอกเขาว่า "นายมันบ้า
เต่าไม่ได้เกิดมากับความเร็ว" แต่เขาก็ไปแข่งอยู่ดี
แล้วรู้ไหม เกิดเรื่องที่น่าทึ่งที่สุดขึ้น
ขอตอบแบบเร็วๆ นะ เต่าเข้าเส้นชัยที่หนึ่ง
ผิด ไม่เจอเขาอีกเลย
เจ้าสัตว์เจ้าปัญหานั่น ไม่ฉลาดเรื่องทิศทางเอาซะเลย
- เรื่องนี้ฮาดี แลร์รี่ - เผ็ง!
- ฉันไม่ใช่กบนะ - โทษที แลร์รี่
- ไหวไหม - ไหวอยู่ สบายมาก จมูกโล่งเลย
"สุดท้ายเหลือตัวคนเดียว"
ฉันไม่สนคำแนะนำ ของหินพูดได้หรอก
ขอสรุปอีกครั้ง ฝูงห่าน
นี่ไม่ใช่การฝึก
โอกาสในการเสียชีวิตตอนนี้ มีน้อยมาก
เพียงแค่ 1 ใน 5 ของพวกเราเท่านั้น ที่อาจจะตาย
จัดรูปแบบให้ดี สมาชิกใหม่ ให้เป็นตัววี มีสติ ให้เป็นตัววีไว้
เอาละ ฝูงห่าน สบายๆ บินไปอย่างห่าน
- ล้อเล่นน่ะ - ขอโทษที่สายค่ะ พ่อ
เมื่อกี้พ่อ แอบเป็นห่วงลูกอยู่เหมือนกัน
ขอโทษค่ะ พ่อ หนูพยายามจะใช้เหตุผลคุยกับเผ็ง
ใช้เหตุผลกับเผ็งเหรอ สอนให้กบบินได้ยังง่ายกว่า
อย่าเคืองกันนะ
ไม่เป็นไรนะ น้องชาย ฉันว่ามันไปแล้วล่ะ
วิ่ง! วิ่ง!
ลูกเป็ด 2 ที่ โต๊ะอาหารพร้อมแล้ว
ขอโทษที่รบกวน เรากำลังจะไปแล้ว
ไม่ไปหรอก อาหารค่ำของเราอยู่ในนั้น ที่ไหนสักแห่ง
ล้อเล่นใช่ไหมเนี่ย ไปให้พ้น
ถ้าฉันบินได้นะ คืนนี้ฉันได้กินห่านแน่
- ระวัง เผ็ง! - ถ้านายอยากกินห่านนะ
- ทางซ้าย - นายอยู่ไหน
- อีกซ้าย พ่อคนฉลาด - ไม่ยุติธรรมเลย
- ไม่ได้ยินเสียงตกน้ำแฮะ - นั่นไง
ไม่นะ มีน้ำอยู่ทุกที่เลย ฉันเกลียดน้ำ
ฝากไว้ก่อนเถอะ ฉันจะเอาคืนแน่นอน
คงเป็นแมวน้ำน่ะ
- ว้าว - ฉันไม่ใช่พวกทาสแมวจริงๆ
กลิ่นปากเหรอ อะไรเนี่ย อะไร อะไร
- อะไรเนี่ย - เฮ้ย
- ไปให้พ้น ไอ้ตัวประหลาด - ฉันต้องประสาทหลอนแน่ๆ
- นั่นลูกนายเหรอ - ใช่เลย แลร์รี่ ฉันคือแม่ของพวกเขาเอง
- คุณคือแม่เราเหรอ - อะไร
- ไม่ใช่นะ - นึกแล้วเชียว
แม่จ๋า หนูรักแม่ที่สุด
- ไม่ๆๆ - หนูอยากมีแม่แบบนี้ มานานแล้ว
- พอเถอะ - โถ โถ โถ
- ถอยกลับมาเถอะ - เผ็ง ไม่ยักรู้ว่าก่อนหน้านี้นายท้อง
ยินดีด้วย คุณแม่ห่าน
- ฉันดูเหมือนแม่หรือไง - ขอโทษนะคะ เขายังไม่เรียนรู้แบบฝังใจน่ะ
เขาเลยคิดว่าใครที่มีขนนก อาจเป็นแม่ของเราได้ทุกคน
ฝังใจเหรอ แต่เขาฝังรอยกัดไว้บนขาฉันเนี่ย เข้าใจไหม ว่ามันน่าขยะแขยง
แหวะน่ะ มัน...
- ฉันไปล่ะ - เดี๋ยวก่อนค่ะ
- อะไรอีก - ฉันชื่อชิ
และนี่เชา น้องชายฉัน
- เราพลัดหลงจากฝูง - ฟังนะ ฉันไม่ใช่แม่เขา..
และไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็กของเธอด้วย
เด็กเหรอ ฉันไม่ใช่เด็กแล้วนะ โปรดทราบ ฉันอายุ 16 วันแล้ว
เหรอ โทษที ไม่ยักรู้ว่าเธอมันคนโบราณ
ให้ตายเถอะ หยุดนะ ก้นฉัน หยุด...
- เฮ้ย หยุดนะ - เชา หยุดนะ
ได้โปรด ปล่อยเถอะ... เดี๋ยวก่อนค่ะ
คุณพุ่งชนฝูงเรา และนั่นคือการคุกคามเด็ก
ซึ่งทำให้คุณต้องรับผิดชอบ
สิ่งเดียวที่อันตรายในบริเวณนี้ คือการที่ฉัน โดนถอนขนทั้งเป็น
- ตกลงคุณช่วยเราได้หรือไม่ได้ - คงต้องบอกเลยว่า "ไม่"
ไม่อย่างเด็ดขาด
ฉันไม่อยากยุ่งกับเธอ และลูกปลาปิรันย่า
- ฉันมีบิน - คุณมันก็แค่กองขนนกทุเรศโสโครก
ขนนกทุเรศเหรอ นี่ด่ากันเหรอ
อะไรเนี่ย ปล่อยฉันสักทีได้ไหม เจ้าบ้า
โอ้ ไม่นะ
วันบ้าอะไรเนี่ย อย่างน้อยก็รู้ว่า คงไม่แย่ไปกว่านี้เลย
โอเค อย่าตกใจไป เผ็ง มันอาจไม่แย่ขนาดนั้น
โอเค เผ็ง
เอาละ ขึ้นสิ ฉันต้องทำได้ ฉันต้องทำได้
นายทำไม่ได้
น่าสนใจไหมล่ะ
เฟรซิเออร์ ดูเหมือนว่า คุณแม่คนใหม่ จะบินไม่ได้ล่ะ
ใช่เลย ไจลส์ ฉันเชื่อว่าหล่อนคือคนไร้ค่า
- จริงๆ แล้ว "ห่าน" ต่างหาก - แย่มากเลยเนอะ
- ที่ต้องบาดเจ็บในป่าใหญ่ - ใช่ อันตรายมาก ฉันเข้าใจ
ห่านผู้เดียวดาย อาจกลายเป็นฟรัวกราส์ได้ ในชั่วพริบตา
คงเป็นการแสดง ที่เด็ดทีเดียว
ใช่ๆ "มื้อค่ำและการแสดง"
เดี๋ยว อะไรนะ
พวกนาย ฟังนะ
อะไร
ฉันรู้ว่าบางที ฉันก็หยาบคายไปบ้าง...
- เรารู้ว่านายจะทำอะไร - ใช่ เขาจะทำอะไรเหรอ
นายอยากให้เราอยู่ด้วย นายจะได้ไม่เป็นเป้านิ่ง
- "ห่าน" - ห่าน! ห่าน!
คือพวกเรา 3 ตัว ถ้าเราเดินไปแฮฟเวนด้วยกัน
ก็น่าจะดีนะ
เดินเหรอ ด้วยขาเรียวยาวเนี่ยนะ บ้าไปแล้วหรือครับคุณ
การเดินเท้า ไม่ใช่แค่อันตรายเท่านั้น
แต่บอกตรงๆ เราจะดูโง่ด้วย
พรรคพวก ไม่เอาน่า นายก็รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นกับฉัน
จะหน้าหนาวแล้ว และ...
- ใช่ และนายจะกลายเป็นเป้านิ่ง - หรือ "ห่าน" นิ่งนั่นเอง
- ห่าน - ฉันรู้นายคิดอะไรอยู่
นายกำลังคิดว่า "นี่ถ้าฉัน มีเพื่อนเดินทางสักคน
เพื่อนที่ไว้ใจได้ เดินไปด้วยก็คงดี" ฉันพูดถูกไหม
- ขอบใจนะ แต่... - นี่ ฉันรู้ว่าเต่าไม่อพยพ
แม่ฉันบอกว่า ฉันจะไม่มีวันได้ไปไหนเลย หากไม่ยื่นคอออกมา
เร็วเข้า เพื่อนยาก
โอเคๆ คิด คิด คิด เผ็ง คิด
เดี๋ยวนะ สิ่งที่ฉันต้องการคือ สิ่งที่จะป้องกันไม่ให้คนชั่วหาฉันเจอ
กรมธรรม์ประกันภัยไง
โอ้ ฉันไม่จำเป็นต้องไวกว่าผู้ล่า
ฉันแค่ต้องไหวกว่าเพื่อน หรือ "เพื่อนๆ"
เพื่อนๆ ที่ดีของฉัน
แชมป์ โชป สวัสดี แชงและชอมป์
เจ้าเป็ดหน้าโง่พวกนั้นอยู่ไหนนะ อ้าวเฮ้ย อยู่ตรงนี้กันนี่เอง
เราเริ่มต้นกันได้ไม่ดีสุดๆ แต่ฉันยกโทษให้นาย เร็วเข้า ไปกันเถอะ
- เราไม่คุยกับคนแปลกหน้า - อะไรนะ คนแปลกหน้า ไม่สิ นี่ฉันเองไง
- ฉันเหรอ ใครคือฉัน - ฉันไง เผ็ง ห่านรูปหล่อไง
- ไม่นะ เราไม่รู้จักคนชื่อนี้ - ใช่ เหมือนจะไม่เคยมีใครแนะนำตัว
คืองี้ ฉันคือคนที่นายเรียกว่า...
แม่จ๋าไง
แม่จ๋า!
- โอเค - กลิ่นทะแม่งๆ นะ
อาจเป็นกลิ่นน้องเธอ อะไรเนี่ย
- ใครทำกับแม่แบบนี้เนี่ย - ทำไมอยู่ๆ ถึงมาช่วยเราล่ะ
ทำไมเหรอ เพราะฉันทำ จากก้นบึ้งของหัวใจไงล่ะ โอเคไหม
โอเค ได้ ได้ ถ้าไม่อยากให้ฉันช่วย ก็ไปได้เลย
อย่างกับฉันสนน่ะ อยากโดนสัตว์ประหลาดกินก็ตามใจ
"ง่ำๆ" สัตว์ประหลาดกล่าว
ชิ เขาทำจากก้นบึ้งของหัวใจเลยนะ
ใช่แล้ว ฉันก็เป็นห่านนิสัยแบบนั้นแหละ
ฉันมักจะออกช่วยผู้คนเสมอ พยายามทำสิ่งที่ถูกต้อง
เช่นช่วยลูกเป็ด 2 ตัวที่หลงทาง
ที่อยากหาทางกลับเข้าฝูง
และแบกภาระเล็กๆ ของโลกนี้ไว้บนบ่า
- แม่จ๋า หนูขอนั่งบนบ่าแม่ได้ไหม - ฝันไปเถอะ ไปให้พ้น
ไปกันเถอะ
เร็วเข้า เร่งฝีเท้าหน่อย
รอก่อน ได้ไหม ช่วยรอหน่อย
แค่เพราะคุณช่วยเรา ไม่ได้ทำให้คุณเป็นหัวหน้านะ
เป็นสิ
และเพราะฉันเป็นหัวหน้า เธอจึงต้องทำตามกฎของฉัน
ฉันจะพูดอย่างไวนะ กฎข้อที่ 1
ฉันสั่งอะไรก็ต้องทำ
ทำอะไรล่ะ
โอเค รู้ไหม กฎข้อที่ 2
- ห้ามถามถึงกฎข้อที่ 1 - โอเคฮะ แม่
เอาละ กฎข้อที่ 3
ห้ามเรียกฉันว่าแม่จ๋า แม่ หม่าม้า หม่ามี้ ท่านแม่
ทุกอย่างที่ขึ้นต้นด้วย ม.ม้า
- เข้าใจไหม - เข้าใจ เจ้านกทุเรศ
มีกฎอีกไหม
กฎข้อที่ 4 เดินให้ไว ห้ามโอดครวญหรือบ่น
มองไปข้างหน้าตลอดเวลา และที่สำคัญสุด อย่าได้ออกนอกทิศทางเด็ดขาด
- คุณนี่มันโง่จริงๆ - ไม่ เธอนั่นแหละโง่
- โง่ไม่มีที่สิ้นสุด - เธอโง่กว่า
ฟังดูโง่ โง่เง่าเต่าตุ่น
รู้อะไรไหม เธอมันโง่ในโง่ โง่สุดๆ คูณด้วยโง่อีกที
- โอเค นั่นแหละที่โง่ - อย่างน้อยฉันก็ไม่ใช่เป็ด
- พูดงี้หมายความว่าไง - รู้อะไรไหม เชาหายไปไหนเนี่ย
- เขาออกนอกทิศทาง - ล้อเล่นหรือเปล่า
อยู่ที่นี่มีความสุขจริงๆ
อะไรน่ะ
อะไรกันเนี่ย
สัตว์ประหลาดชัดๆ
นายเพิ่งตายไปไม่ใช่เหรอ
ขยะแขยงเป็นบ้า
ฉันเป็นแมว เจ้าโง่ ฉันมี 9 ชีวิต
ตอนนี้ก็เหลือ 8 แล้วสิ
เอาละ เข้าเรื่องเลยดีกว่า เจ้าห่านนั่นไปไหน
เผ็งเป็นเพื่อนฉัน ให้ตายฉันก็ไม่มีวันบอกนายหรอก
โอเค
ปีกเผ็งบาดเจ็บ เขาเลยต้องเดินไปแฮฟเวน
มันบินไม่ได้เหรอ ห่านบินไม่ได้!
- มันคือคนไร้ค่า - "ห่าน" ต่างหาก
นั่นหมายความว่า
ทำซอสรอได้เลย พวก คืนนี้เราจะกินห่านปักกิ่งกัน
จำการพบกันครั้งนี้ให้ดี ฉันจำได้แน่ เพราะฉันเป็นพวกจำเต่าได้ตรึงใจ
"จำเต่าได้ตรึงใจ" มุกนี้ดี ขอบคุณที่ชม
- ไม่เป็นไรจ้ะ เป็นอะไรเหรอ - ท่าจะไม่ดีแล้ว ต้องรีบเตือนเผ็งแล้ว
ได้เวลาซิ่งทะลุมิติแล้ว
ขี้อวดชะมัด
พระเจ้า ไม่ต้องถึงกับล่ามเขาก็ได้
ฟังนะ ฉันต้องรีบตามฝูงฉัน...
ฉันหมายถึงเรา ต้องรีบตามฝูงของเธอให้ทัน
และเจ้าหน้าฮา ก็ออกนอกทิศทางตลอดเวลา
มันทำให้ฉัน ฉันหมายถึงเราช้าน่ะ
เห็นไหม ทำกับเขาดีๆ เขาก็ทำตัว... อะไร
เผื่อเธอสายตาไม่ดี หน้าตาเขา... ฮาจริง
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
โอเค แผนใหม่
แผนใหม่เหรอ ไม่เห็นรู้เลยว่ามีแผนเก่า
อะไร
เราจะเดินลัดข้ามประเทศไป และค่อยไปบรรจบ ถนนข้างล่างโน่น
- แต่เราจะไปผิดทางนะ - เราอาจจะไปผิดทาง
แต่เราจะมุ่งหน้าไป ในทิศทางที่ถูกต้อง
สิ่งที่คุณพูด มันไม่เข้าท่าเลย
ฟังนะ ฉันคือห่านอพยพ
ฉันมีสัญชาตญาณที่ยอดเยี่ยม ดังนั้นต่อจากนี้เป็นต้นไป
เราจะเดินทางเหมือนอีกาบิน
- แต่พวกเราบินไม่ได้ - ไม่ใช่ๆ ๆ
ฉันหมายความว่าอีกามันบิน เป็นเส้นตรงน่ะ มันเป็นสำนวน
มันเป็นแค่สำนวน โอเคไหม
นี่ คุณทางลัด
อะไรอีกล่ะ จะมีปัญหาอะไรได้อีก
ใช่ นาข้าว
โอเค ฝูงห่าน จำไว้ว่าต้องบินให้ตรง และมั่นคงไว้
บินเข้าไปในเมฆ ไม่ใช่รอบเมฆ
หากนายจะโดนฟ้าผ่า ขั้นตอนที่ถูกต้องคือ
ร่วงลงจากท้องฟ้า ระหว่างที่มีควันบางๆ
ดูเหมือนลูกมีอะไรในใจนะ
- เกิดอะไรขึ้น - ขอโทษค่ะ พ่อ
- หนูแค่เป็นห่วงเผ็ง - โธ่ จิงจิง
พ่อจะปลอบลูกยังไงดีนะ
อย่ารู้สึกแย่เลย ที่ลูกโน้มน้าวให้เขามาไม่ได้
เขาจะหาที่ปักหลัก และฤดูใบไม้ผลิหน้า เราก็เจอเขาเอง
- แน่นอน - ใช่ค่ะ ดี พ่อรู้ไหม พ่อพูดถูก
- แน่นอน ป่านนั้นเขาจะตายไปนานแล้ว - อะไรนะ ตายเหรอ
อาจเป็นโครงกระดูกมัมมี่ก็ได้
- แต่ประเด็นคือเราจะเจอเขา - อะไรนะ
- ถ้าหมาจิ้งจอกไม่กินกระดูกเขาไปก่อนนะ - พ่อพูดว่า "หมาจิ้งจอก" เหรอ อะไรกัน
เขาต้องปลอดภัย เขารู้ตัวว่าทำอะไรอยู่
- คุณไม่รู้ตัวว่าทำอะไรอยู่ใช่ไหม - ไม่เอาน่า อารมณ์สนุกเธออยู่ไหนเนี่ย
- ก็แค่ต้องกระโดด กระเด้ง กระดึ๋ง - สนุกเหรอ ใช่ ใช่เลย
เดี๋ยว จะทำอะไรน่ะ อย่านะ วางฉันลงนะ วางฉันลงเดี๋ยวนี้
- โอเค ขอมาจัดไป - ไม่นะ ไม่
- เดี๋ยว คุณไม่ไปเหรอ - ไม่ไปหรอก ดูอันตรายจะตาย
แย่แล้ว! แย่แล้ว!
ไม่ชอบแบบนี้เลย
ไม่เอาน่า พวก อย่าปิดตา ฉันอยากเห็นว่าฉันกำลังจะไปไหน
ฉันไม่อยากเห็น!
ก็ไม่แย่มากนะ
สนุกเป็นบ้าเลย
- สนุกเหรอ รู้แล้ว เอาอีกรอบไหม - คุณไม่เข้าใจใช่ไหมเนี่ย
- เข้าใจอะไร - สนุกน่ะ
สนุกเหรอ ก็สนุกไง โอเค
ฉันคิดค้นความสนุก ชื่อกลางของฉันคือสนุก
ก่อนที่พวกเธอจะตามมา ฉันคือคุณสนุก
ฉันสนุก คิดจะสอนฉันเรื่องความสนุกเหรอ
ลูกเป็ด 2 ตัว อายุ 16 วัน ตลกสิ้นดี
แบบนี้สิสนุก
ผมเหนื่อยเหลือเกิน
- ถึงหรือยัง - ฝนตกน่ะ
พวกนายเป็นเป็ดนะ พวกนายอยู่ในน้ำ
ช่างเถอะ
เร็วเข้า
เกือบไปแล้ว
อะไร ไหน ฟังนะ พวก ฉันเหนื่อยมาก เท้าฉันหนักมาก
ลงไปทำอะไรกันตรงนั้นน่ะ
ให้ตายสิ ก็แค่ฟ้าผ่านิดเดียวเอง
ยุ้งฉาง! ฉันเห็นยุ้งฉาง มียุ้งฉางอยู่
ยุ้งฉางอยู่ข้างหน้า
สวัสดี จะเป็นอะไรไหมถ้าผม คือว่า...
จะให้ลูกเป็ดกำพร้า 2 ตัวนี้ พักในยุ้งฉางคุณสักคืน
2-3 ชั่วโมงก็ได้ ขอบคุณ
ไม่ได้เด็ดขาด นี่ที่สำหรับไก่ ไม่ใช่นกน้ำ
สแตนลีย์ เกิดอะไรขึ้น ใครมา
- ไม่มีอะไรจ้ะ แค่จัดการให้เรียบร้อย - จัดการอะไรล่ะ
พวกเธอดูเหนื่อยมากเลย เข้ามาก่อนสิ เจ้าหนูน้อย
- เอ็ดน่าจะดูแลพวกเธอเอง - ที่รัก...
เงียบไปเลย สแตนลีย์ แถวนี่ฉันเป็นใหญ่
สวัสดี...
รู้ไหม ฉัน...
ฉันมากับพวกเขา ฉันคือผู้ปกครองตามกฎหมาย
สแตนลีย์!
ฉันจะหลอกตัวเองทำไม ฉันมันพวกกลัวเมียเห็นๆ
ไม่เอาฉันไปคลุกเกล็ดขนมปัง และเสิร์ฟฉันเป็นอาหารค่ำเลยล่ะ
ทีนี้พวกเธอน่าจะสบายแล้วล่ะ ฉันวางฟางสดใหม่ให้แล้ว
ราตรีสวัสดิ์ ที่รัก หลับให้สบายนะ อย่าได้มีอะไรมารบกวน
ฝันดีจ้ะ เจ้าตัวเล็ก
ไปหาที่นอนเอาเองสิ สักมุมหนึ่งตรงโน้น
- แมงมุมเหรอ ฉันกลัวแมงมุม - หาเรื่องให้แล้วไหมล่ะ
แมงมุมอร่อยจะตาย ไปนอนได้แล้วไป
ผม... ผมกลัว
เล่านิทานให้เขาฟังหน่อยสิ มักจะได้ผล
นิทานเนี่ยนะ ทำไมฉันต้อง... เธอก็เล่าสิ
ให้ตายเถอะ พวก! เล่าไปสักเรื่องเหอะ จะได้นอนกันสักที
สแตนลีย์! หยุดบ่นเลยนะ
นายจะนอนไหม ถ้าฉันเล่า
ก็ได้ นึกออกเรื่องหนึ่งแล้ว
กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว มี...
ลูกเป็ด 2 ตัว ใช่
- เจ้าตัวเล็ก 2 ตัว - เราคือลูกเป็ดหรือเปล่า
- ฉันไม่ใช่ตัวผู้นะ - มันไม่ใช่...
มันไม่สำคัญหรอก ตัวผู้ 1 ตัว ตัวเมีย 1 ตัว
พวกมันหลงทาง กลางสายหมอก
พวกมันหลงทาง กลางหมอกหนาอันมืดมัว และมันทึบมาก
จนมองไม่เห็นอะไรตรงหน้าเลย
เราไม่มีวันหาทางออกเจอแน่
- เราต้องข้ามแม่น้ำ - แต่มันก็ไม่ปลอดภัยเหมือนกัน ใช่ไหม
- ก็ดีกว่านี้แหละ ไปกันเถอะ - แต่ แต่...
- แต่ทำไมพวกมันถึงต้องข้ามแม่น้ำด้วย - เพื่อไปอีกฝั่งมั้ง
ไม่สิ รู้ไหม เพราะว่า... เพราะว่า...
- เพราะถ้าพวกมันไม่ข้าม เราจะไม่ได้... - ไม่ได้... นอนสักที ฉันรู้น่ะ
อยากทำให้พวกมันเห็นจริงๆ ว่าใคร...
- สแตนลีย์ - จ้ะ ที่รัก
แล้วพวกมัน ก็เริ่มออกเดินทางกัน
- ฉันไม่อยากไปเลย ชิ ฉันกลัว - ไม่เอาน่า ไม่มีอะไรหรอก
แต่พวกมันเดินไปได้ น่าจะครึ่งทางแล้ว ตอนที่ได้ยิน เสียงบางอย่างข้างหน้า
เสียงหวือๆ เสียงหมุนวน อย่างที่พวกมัน ไม่เคยได้ยินมาก่อน
บุ๋งๆ บุ๋งๆ
บุ๋งๆ
- ฉันไม่ชอบเลย กลับกันเถอะ - จริง
ชิกับเชาหันหลังกลับ แต่หมอกกลับหนาขึ้นอีก
ไม่มีทางกลับไปได้ และพวกมันรู้ดี
จากนั้น ก็มีเสียงอีก
บุ๋งๆ...
เสียงหวือๆ... บุ๋งๆ... บนน้ำนิ่งสีดำ
มันใกล้เข้ามาเรื่อยๆ บุ๋งๆ... ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ
บุ๋งๆ...
ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนกระทั่ง...
สิ่งที่ไร้รูปร่าง ซีดผาดน่าสยดสยอง ค่อยๆ โผล่ขึ้นมา ตรงหน้าพวกมันและ...
- เธอไม่มีทักษะความเป็นพ่อแม่เลยสักนิด - อะไร! แต่พวกนายบอกฉัน...
ฉันจะไปรู้ได้ไง ว่าเขาจะกลายเป็นเด็กน้อยกับเรื่องนี้
มานี่มา ทั้งสองคน มามะ มาหาเอ็ดน่านะ ที่รัก
ไม่ใช่นกสไตล์ฉันเลย
ฉันไม่ชนะหรอก ฉันไม่ได้อยากจะเล่านิทาน ตั้งแต่แรกอยู่แล้วด้วย
นังไก่โง่
สัตว์ประหลาดเหรอ โลกนี้มีสัตว์ประหลาดซะที่ไหนเล่า
พวกมันอยู่ข้างล่างนี่แหละ รู้สึกไหม
ใช่ ใช่ บรรยากาศน่าตื่นเต้นมาก
นายต้องพูดแบบนั้นด้วยเหรอ
สัตว์ประหลาด
แผนใหม่ พวกเขาอยู่ที่นี่คงปลอดภัยดี
โอเค
ไม่แย่มาก ฉันน่าจะบินได้
ยังก่อน สแตนลีย์ ไม่ทำต่อหน้าไข่นะ
นั่นมันนักเก็ตของฉัน
อะไรเนี่ย
หยุดได้ไหม ฟังนะ พวกเขาจะมีชีวิตที่ดีกว่า ถ้าไม่มีฉัน
- คนโกหก - อย่ามาตัดสินนะ ทำดีที่สุดเท่าที่ทำได้แล้ว
- คนโกหก - พวกเขาเป็นตัวถ่วง
- ฉันไม่ได้สัญญาอะไรกับพวกเขาด้วย - โกหก
- จะได้หลาบจำ - คนโกหก คนโกหก
- คนโกหก - ไปล่ะ
- เจ็บชะมัด - ทำอะไรน่ะ
อ้าว ไง สวัสดี
ไม่ได้ทำอะไรเลย แค่... ไทชินิดหน่อย อะไรงี้
ยืดเส้นยืดสาย ยืดกล้ามเนื้อนิดหน่อยน่ะ นายอยากเล่นไทชิหรือไทเชาล่ะ
เยี่ยม รู้สึกดี๊ดี
วันสำคัญรอเราอยู่ งั้นไปกันเถอะ ไปกันต่อเลย
- มื้อเช้ากินอะไร - ลุกขึ้นมา เชา
ขอให้เขาโตเป็นผู้ใหญ่เร็วๆ เถอะ
- เจ้าเป็ดน้อยก็แค่เหนื่อยน่ะ - ฉันหมายถึงห่าน สแตนลีย์
ฮัลโหล คุณห่านดินกินหญ้า น้องชายฉันหิวสุดๆ แล้ว
เขาจะกินได้เมื่อเราไปถึง
คุณไม่รู้ว่าจะเจออะไรใช่ไหม
ไม่ ไม่ๆ ๆ อย่ามายุ่งกับฉัน
คุณพระคุณเจ้า แม่เจ้า อะไรกันเนี่ย...
เธอไม่บอกฉันเลย เขาเป็นบ้า เราจะทำยังไงกันดี
- ไงจ๊ะ เพื่อนตัวน้อย รู้สึกดีขึ้นไหม - ฉันต้องกินอาหาร... เดี๋ยวนี้
โอเค ไม่ดีแล้ว ไม่ดีเลย ใจเย็นนะ น้องชาย
- อาหาร เดี๋ยวนี้... - เธอจะไปหามาจากไหน...
- คิดว่าไง - ไม่ ไม่
- ฉันไม่ชอบ - ดีขึ้นไหม
ไม่
- ไม่เป็นไรนะ - ไม่
ในที่สุด
มันคืออะไรน่ะ ขยะแขยงสุดๆ
ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดมัน ฉันเกลียดมัน มันแหวะ
- ฉันไม่ปลื้มเลย! - นี่จ้ะ พรรคพวก
เร็วเข้า เผ็ง ไปกันเถอะ
เอาล่ะ เจ้าไก่
บอกฉันอีกทีซิ เจ้าห่านไปทางไหน
แกไม่มีสิทธิ์...
จุ๊ๆ ที่รัก เดี๋ยวเด็กก็ตื่นหรอก เขาชื่ออะไรแล้วนะ
อ๋อใช่ จริงด้วย
- ฉันว่าชื่อของเขาคืออาหารเช้า - อาหารเช้าเหรอ
- เดี๋ยวฉันทำอาหารเช้าให้ - วางแอนดรูว์ลงเดี๋ยวนี้
สแตนลีย์ ฮีโร่ของฉัน
พวกมันไปทางไหน
ทางนั้นจ้ะ
พวกนายช่วยเดินเร็วกว่านี้หน่อยได้ไหม เดี๋ยวนะ เชาไปไหน
เขาออกนอกทิศทางอีกแล้วเหรอ
- เป็นอะไรอีกล่ะคราวนี้ - เขาคิดว่าคุณทิ้งเขาไว้ข้างหลัง
- เขากลัวน่ะ - เขาจะคิดแบบนั้นทำไม มันบ้ามาก
ฟังนะ รู้ไหมว่าห่านทำยังไง เวลาต้องการความช่วยเหลือ
พวกมันร้อง นายก็แค่ต้องหายใจให้เต็มปอด
จากนั้นก็เปล่งเสียงออกไปทีเดียว แบบนี้
ว้าว น้ำเสียงทรงพลังมาก
เห็นไหม ง่ายจะตาย
ตามฉันมา
เดี๋ยว คิดว่าตัวเองทำอะไรอยู่น่ะ
- ขอโทษค่ะ - แล้วจะเอามาคืนนะ
ฉันผิดเอง โทษที
เมื่อกี้ก็ไม่ผิดมากสักหน่อย
หยุดนะ
อันนี้ไม่เท่เท่าไหร่
ไม่นะ ไม่ๆ ๆ
เกือบไปแล้ว
แหวะ
ระวัง!
โอ้!
เยี่ยม
- เยี่ยม คราวนี้อะไรอีก - อะไร
ก็แค่กำแพง เราแค่ต้องเดินอ้อมไป
- มันจะยาวสักแค่ไหนเชียว - ใช่ นั่นแหละประเด็น
หลับอยู่เหรอ
- เขาโอเคไหม - ไม่รู้สิ ท่าทางเหมือนจะออกไข่
ใครจะทำแบบนั้น
เชา หยุดนะ ในนั้นอาจจะมีแมงมุมนะ
แมงมุมเหรอ ไม่เห็นมีเลยสักตัว
อยากกลับไปบินจะแย่อยู่แล้ว
- มันเป็นไงเหรอ - อะไร บินน่ะเหรอ
เวลาอยู่บนนั้นนะ มันช่าง...
ได้อยู่ในก้อนเมฆ ไม่มีอะไรเทียบได้เลย
มันคืออิสรภาพเต็มรูปแบบ และไม่มีใคร ใช้จะงอยปากกัดขนนกฉันด้วย
- อะไร - ฉันอยากบินได้บ้างสักวัน
เธอต้องบินได้สิ ทำไมจะไม่ได้ล่ะ
ใครๆ ก็บอกว่าที่หุบเขาพึงใจ เราไม่จำเป็นต้องบิน
- หุบเขาพึงใจเหรอ - ใช่ นั่นคือที่ที่เราจะไป
จนกระทั่งใครคนหนึ่งมาหาเรา
ว่ากันว่า มันคือดินแดนแสนสงบ ที่มีแต่เป็ดดีๆ ไปกัน
ฉันเจ็บหัว! มีใครอยู่ตรงนั้นบ้าง!
ฉันไม่รู้ว่ามันจะสงบยังไง ถ้ามีเชาอยู่ใกล้ๆ
- นี่ คุณคงมีพี่น้องเยอะเลยใช่ไหม - ไม่ พวกเขาถูกเอาตัวไป ฉันคือไข่ฟองสุดท้าย
- เสียใจด้วย มันแย่มาก - ตอนนั้นฉันก็ เด็กเกินกว่าจะรู้ความน่ะ
อีกอย่าง ฝูงทั้งฝูง คือครอบครัวที่แท้จริงของฉันและ...
- อะไร - ไม่มีอะไร
ฉันแค่ คิดได้ว่า ฉันทำตัวทุเรศ กับฝูงฉันแค่ไหน โดยเฉพาะกับจิงจิง
จิงจิง แฟนฉันน่ะ ฉันผิดเองแหละ
- คุณได้ขอโทษหรือเปล่าล่ะ - เปล่า ฉันไม่ได้ขอโทษ
- ไม่มีทาง - ทำไมล่ะ
เพราะคนเราต้องไม่ขอโทษ การขอโทษ คือสัญลักษณ์ของความอ่อนแอ
งี่เง่ามาก
- และถ้าฉันขอโทษ เธอคง... - กลับมาเป็นแฟนคุณอีกเหรอ
เป็นความเห็นที่ดี เธอฉลาดมากนะ แต่เธอไม่ได้รู้ทุกอย่าง
- เช่น - เธอไม่รู้ว่าบินยังไง
- ลุกขึ้นมา - เผ็ง ไม่ จริงๆ นะ ฉันไม่เป็นไร
- ฉันไม่อยาก - เงียบเถอะ และเอื้อมปีกออกมา
มันก็แค่กระโดด กระเด้ง กระดึ๋ง
เอาเลย เร็วเข้า กระพือปีกๆ! ดีๆ ๆ อย่างนั้นแหละดี
เยี่ยม เธอเข้าใจแล้ว
- เจ๋ง! - อย่างนั้นแหละ เธอเข้าใจแล้ว
- พระเจ้า - ชิ เธอเป็นธรรมชาติมาก
- ฉันบินได้จริงๆ เผ็ง! - บ้าเอ๊ย ไม่นะ!
ไม่นะ ไม่ เฮ้ย ไม่ เชา!
- ช่วยด้วย ชิ! - ฉันบินได้จริงๆ
อยู่บนนั้นนะ
ไม่นะ! โอ้!
มันบ้ามาก ไม่อยากจะเชื่อเลย เราบินได้ เราบินได้จริงๆ
- เราทำได้ - เจ๋งเป็นบ้าเลย
ระวัง!
ฉันโอเค ฉันไม่เป็นไร โชคดีที่ฉันตกลงมา บนอะไรที่นุ่มๆ
- ใช่ พวกเรา ตาบื้อ - ก้นคุณใหญ่จัง
ก้นฉันไม่ใหญ่สักหน่อย
ขาฉันเรียวเล็กมาก แต่เอาเถอะ เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ฉันรู้นะว่ามันสนุก แต่ใบไม้แปลว่าใกล้ฤดูหนาวแล้ว
เราต้องรีบไปแล้ว และฤดูหนาวแปลว่ามีหิมะ และหิมะไม่ใช่เพื่อนเราเลย
พอแล้ว เกมจบแล้ว
ฉันจะนับถึง 3 นะ และถ้าพวกนายไม่ขึ้นมาบนนี้ พวกนายจะไม่อยากรู้เลย ว่าจะเจออะไร
1 ฉันบอกว่า "1" 2..
เอาละ 3..
เจ้าปิรันย่าน้อย
จับได้แล้ว
ดูเหมือนว่าเธอจะมีปัญหากับ...
ชิ
- ว่าไง - เชาไปไหน
ออกนอกทิศทาง อีกแล้ว
ทำได้ดีมาก เรามาถึงจุดพักได้ โดยไม่เสียใครไปเลย
ยกเว้นเผ็งนั่นแหละ แต่เรายังจะไม่ยอมแพ้
นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
- นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน - อย่าได้ยอมแพ้
เผ็งจะไม่กลับมาแล้ว จิงจิง เขาไม่คู่ควรกับลูกหรอก
- พ่อคะ เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ - ขอแนะนำนะ สาวน้อย
ลูกต้องการห่านตัวผู้ที่แข็งแรง
พร้อมด้วยสติปัญญาที่ดี และแถมด้วยมีมนุษยธรรม
แต่เป็นของแถมที่ใหญ่ ใหญ่มากเลยล่ะ
- ใครสักคนที่เหมือนพ่อของลูกน่ะ - เขาเหมือนพ่อค่ะ
นั่นแหละที่หนูพยายามจะบอกพ่อ เขาหล่อ
หล่อเหรอ
เขาแข็งแรง ก็จริงที่เขาบุ่มบ่าม และขี้อวดไปหน่อย
แต่ลึกลงไป ภายใต้ความหลงตัวเอง และน่ารำคาญ
- หนู... - เดี๋ยวๆ ๆ หลงตัวเองเหรอ
หนูไม่รู้ว่าทำไมหนูชอบเผ็งค่ะ พ่อ มันแปลกมาก
- หัวใจปรารถนา - สิ่งที่หัวใจต้องการ
เด่นชัดราวกับจะงอยบนหน้าฉัน
พ่อจะไม่ยอมยกลูกสาว ให้ห่านห่วยๆ เด็ดขาด
พ่อไม่มีทางหยุดหนูได้หรอก
- อึดอัดเนอะ - สวัสดียามบ่าย สาวๆ
สาวๆ
- เธอไม่คิดว่าเขา... - ใช่
- จริงเหรอ - สุดๆ
จริงเหรอ
เชา
เขาไม่อยู่ในนั้น เห็นไหมล่ะ
เขาฉลาดเกินกว่า จะเข้าไปในถ้ำน่ากลัว มืดตึ๊ดตื๋อ สุดสยอง
เจ๋งเป็นบ้าเลย
- พระเจ้า - โอเค เราต้องไปช่วยเขา
ฉันจะแสดงอะไรให้เธอดูนะ
- เธอชอบน้องชายเธอแค่ไหน - มาก
- โอเคไหม ฉันชอบเขามาก - แต่ แต่...
สิ่งที่เธอต้องเข้าใจคือ นี่คือสภาพแวดล้อมที่อยู่ใต้ดิน ใต้พื้นนะ
ฉันเคยอยู่แต่ข้างบน
ไม่ได้ผลเลยสินะ
โอเค ได้ เราจะเข้าไปรับเจ้าตัวเหม็นกัน
ไม่ๆ ๆ ก็แค่เราจะต้องลงไปใต้ดินนะ มันมืด
มันเหม็น มัน... เยี่ยม เราตายแน่
เชา!
ชิ!
เขาอยู่ทางนี้
อย่าเดินเร็วนักสิ รอฉันด้วย
ขนห่านฉันลุกไปหมด และฉันคือห่าน ให้ตายเถอะ
- ดี ฉันสบายดี ไม่มีอะไรต้องห่วงเลย - แน่ใจนะ
- อะไรน่ะ อะไรมาแตะฉันก็ไม่รู้ - อะไรล่ะ
ไม่รู้ มันเมือกๆ และเหม็นๆ และ...
- เชานี่เอง - ทุกคน มาดูนี่สิ
นายจะเป็นเพื่อนกับฉันได้ไหม
รอฉันด้วย แม่จ๋า!
ว้าว
มันเหมือน... เหมือนดวงดาวเลย
ฉันคิดว่า มันคือหิ่งห้อยล่ะ
หิ่งห้อยเหรอ
มันเรืองแสงแบบนี้ได้ไงเนี่ย
จริงๆ แล้วมันคือสารเคมี 2 ชนิด ทำปฏิกิริยากัน ในท้องของพวกมัน
เธอรู้ได้ไง
- อี๋ ฉันต้องไปว่ายน้ำสักหน่อยแล้ว - เผ็ดจัง
- เชา ดูสิ - โอ้โฮ เหมือนเราเลย
โดนหลอกแล้ว
"ฉันกับเพื่อน อยากคุยกับนายหน่อย"
ฉันจำเรื่องนี้ได้
"จริงๆ แล้วคือห่านน่ะ"
"ฉันคือเต่า ดูเหมือนจะมีกบติดอยู่ในลำคอฉัน"
อ๊บๆ
- อันนี้เจ๋งมาก ชิ - ฉันไม่ได้ทำนะ
- เก่งมาก เชา - ผมเปล่า
แต่ถ้าเธอไม่ได้ทำ เขาก็ไม่ได้ทำ
และฉันก็ไม่ได้ทำแน่นอน...
ของโปรดรวมอยู่ในที่เดียวกันเลยแฮะ เป็ด เป็ด ห่าน
ทุกคน วิ่ง
- พวกเขาไปไหน - เผ็ง พวกเธออยู่ไหน
- ชิ - เชา
- พี่อยู่ไหน - เผ็ง
คนไร้ค่า ได้ยินฉันไหม
- เผ็ง - เผ็ง พวกเราต้องไปแล้ว
- เจ้าเหมียวจะจับพวกเรา มันตามเรามา - ลูกเป็ดจ๋า ออกมาเล่นกันเถอะ
เอาละ ทางออกอยู่ไหนล่ะเนี่ย
- ทำอะไรของเธอน่ะ - เดี๋ยวก็รู้
ทางนี้ ไปกันเถอะ เร็วเข้า
โอ้ ลูกเป็ด
ออกมาซะ ออกมา ไม่ว่าแกจะอยู่ที่ไหน
ทางนี้ เร็วเข้า ให้ไว นั่นทางออก
แกหลบฉันตลอดไปไม่ได้หรอก
ขึ้นไปเลย นี่ ฉันอยู่นี่ ขึ้นไปเรื่อยๆ ให้เร็วที่สุด
- ฉันทำไม่ได้ - เธอทำได้สิ ปีนขึ้นไปเรื่อยๆ
พร้อมไหมไม่รู้
- เร็วเข้าๆ! - เรามาแล้ว
เร็วเข้า!
ทุกคน ฉันสังหรณ์ใจไม่ค่อยดีเลย
แค่นี้เองเหรอ
นึกว่าจะใหญ่กว่านี้ซะอีก
แบบนี้ไม่ดีแน่!
- ฉันมึนหัว - เจ๋งเป็นบ้าเลย
- ชิ เผ็ง - ฉันอยากนอน
ฉันไม่สบาย
- ฉันไม่รู้จะรู้สึกอะไรดี - ชิ ดูฉันสิ โดดตู้ม!
นี่ฉันบ้า หรือว่าน้องชายเธอเป็นคนเหล็กนะ
- ดูนี่สิ - ใช้กระแสอากาศเหรอ อัจฉริยะสุดๆ เลย
ใช่ มันคืออะไรเล็กๆ น้อยๆ ที่ฉันคิดค้นน่ะ
ฉันเคยอยากอวดที่ฝูงนะ แต่พวกเขายังไม่พร้อมน่ะ
นั่นถนน เธอเจอถนนแล้ว เธอทำได้ เผ็ง เธอทำได้จริงๆ
- สุดยอด เราจะได้กลับบ้านแล้ว - เยี่ยมเลย
เป็นไงล่ะ
- บอกแล้วว่าฉันจะพามาที่นี่ ใช่ไหม - ใช่
รู้ไหม ฉันเชื่อในสัญชาตญาณของตัวเองเสมอ
ที่เราต้องทำก็แค่ข้ามแม่น้ำ เดินถนน และฉันเชื่อว่าเรา ก็จะตามฝูงเธอทัน
- ชิ หุบเขาพึงใจคือบ้านจริงเหรอ - อะไรนะ
ฉันไม่รู้ว่าอยากกลับไปเจอคนอื่นๆ หรือเปล่า
- เชา พูดจริงพูดเล่นเนี่ย - นี่เราเหมือนครอบครัวเดียวกันนะ ว่าไหม
- เธอฝังใจแล้วสินะ - ก็ไม่ได้ตั้งใจหรอกนะ
ฝูงฉัน ทุกคน ทุกคน ทุกคน รอฉันด้วย!
ฉันเอง ฉันเอง ได้โปรด
เอาละ ฝูงห่าน ได้เวลาร่อนเร่ไปใน ท้องฟ้าสีคราม อันกว้างใหญ่แล้ว
- เขาจะไปไหน - เผ็ง จะไปไหนน่ะ
ได้โปรด รอด้วย
- เผ็งเป็นอะไรเนี่ย - ฉันก็ไม่รู้
เผ็ง อะไรน่ะ เกิดอะไรขึ้น มีอะไร
มีอะไรเหรอ เธอไม่เห็นเหรอ นั่นฝูงฉัน
ฉันตามพวกเขาไม่ทัน พวกเธอทำให้ฉันเสียเวลาตลอดเลย
ทีนี้ฉันจะไปแฮฟเวนได้ยังไง น่าจะทิ้งพวกเธอไว้กับหมูจริงๆ
- คุณ คุณจะทิ้งพวกเราเหรอ - เขาจะทิ้งพวกเรา
เมื่อเขาได้จังหวะ เชา
ฉันพาเธอไปเจอถนนแล้วนะ
ตลอดเวลาที่ผ่านมา คุณไม่ได้ช่วยเรา คุณหลอกใช้เรา
ใช่ ไม่ใช่นะ ตอนแรกฉันก็...
ฉันเจอถนนของเธอแล้ว โอเคไหม ฉันต้องไปแล้ว
รู้อะไรไหมเผ็ง สัญชาตญาณของคุณ มันทุเรศ
ไปกันเถอะ เชา
- อย่าไปนะ แม่จ๋า ได้โปรด - บอกให้ไปได้แล้วไง เชา
ลืมเขาซะ
ทุกคน ทุกคน รอด้วย!
รอด้วย ไม่นะ!
โอ้ ไม่นะ! กลับมาก่อน ทุกคน!
ใครก็ได้ ช่วยด้วย! รอด้วย กลับมาก่อน!
- จิงจิง - มาแล้ว
แต่นแต๊น
- จอดได้สวยอีกแล้ว พวก - เดี๋ยว นายคือกระรอกเหรอ
รู้ไหม ฉันไม่ค่อยยึดติดกับชื่อเท่าไหร่หรอก
ฉันว่ามันจำกัด เช่น
- ฉันจะไม่เรียกนายว่าแบดเจอร์ - ก็เพราะฉันไม่ใช่แบดเจอร์ไง
ใช่ เข้าใจที่ฉันพูดแล้วใช่ไหมล่ะ เยี่ยมเลย
นี่ ฉันคาร์ล แนะนำตัวหน่อย พวก เฮ้ย เดี๋ยวนะ
ใช่เลย รู้สึกได้ถึงพลังด้านลบ รอบๆ พื้นที่ปีกนี้
ใช่ เขาเรียกว่าเจ็บไง ปีกฉันบาดเจ็บ
เพื่อน นี่คือวันที่นายเฮงมาก
นายโชคดีมาก ฉันเก่งเรื่องการรักษามาก
- ชี่กงไง เพื่อน - ชื่อะไรนะ
- ภาษากระรอกแปลว่า "ลาก่อน" หรือเปล่า - นี่ นายไม่มีคุกกี้เลยใช่ไหม
คุกกี้เหรอ ไม่มี
เดี๋ยว กลับไปที่... นายบอกว่านาย รักษาปีกฉันได้เหรอ
ทำไม ปีกนายไปโดนอะไรมา อ๋อ เออ ใช่ ปีกนาย
ใช่เลย ถูกต้อง
เตรียมใจให้ดี เพราะนี่คือขั้นตอนทั้ง 4
- ขั้นแรกคือการกระตุ้น - การกระตุ้นเหรอ
- ตามด้วยการควบคุม - อะไรนะ
จากนี้น ก็เป็นการซ้ำเติมแบบง่ายๆ
และขั้นสุดท้าย เป็นผลงานชิ้นเอก
การสูญเสียความสามารถ
ฝันดีนะ แบดเจอร์
เราไม่มีวันหาทางออกเจอแน่
- ทำยังไงดี - ฉันว่าเราคงต้องข้ามแม่น้ำไป
- อะไร - เหมือนในนิทานของเผ็งเลย
ใช่ เขาแต่งเรื่องเก่งน่ะ
- ชิ จริงเหรอ - ไม่เอาน่า ไม่มีอะไรแบบ...
สัตว์ประหลาดหรอก
ก็แค่เต่าแหละเนอะ ใช่แหละ
- ฉันไม่ชอบเลย กลับกันเถอะ - จริง
เชา ไหนล่ะทางกลับ
ดูสิ ชิ มันดูเหมือน... ใช่เลย ฉันเห็นอีกฝั่ง
ชิ
แบดเจอร์ นายฟื้นแล้ว
- นายทำอะไรลงไป ทำไม - ปัดโธ่ ฉันรักษาปีกนายไง พวก
มันผิดข้าง
สักครู่นะ เพื่อน
เอาละ
- เดี๋ยวนะ ได้ยินเสียงแกะไหม - อะไร
- ไม่นี่ - ฉันก็ไม่ได้ยิน
ทำอะไรของนายน่ะ อะไร
- ใจเย็นนะ พี่เบิ้ม - อะไรเนี่ย
นายควรระวังเฝือกนะ แบดเจอร์ นั่งเถอะ
- แน่ใจนะว่าจะได้ผล - ไม่มีปัญหา พวก
ฉันเป็นหมอชาวบ้าน มันคืออาชีพฉัน มันได้ผลกับเพื่อนฉันทุกคน
เพื่อนนายเหรอ
แปลว่านายไม่ใช่กระรอกเพียงตัวเดียว บนนี้สินะ
กระรอกเหรอ
กระรอก
พวก นี่ไม่ใช่กระรอกหรอกนะ นายจะบ้าเหรอ
กระรอก ใช่ พวกเราเคยมีกันเยอะ
บินไปทั่ว สนุกสนานกัน แต่แล้ว...
- พวกเขาก็จากไป - อ้าว จริงเหรอ ทำไมล่ะ
ก็แบบว่า พวกเขาเจอสาวๆ สร้างครอบครัว
- เชื่อไหมว่าพวกเขาทำแบบนั้นกับฉัน - แปลกใจมาก
ฉันบอกร็อกกี้เพื่อนฉัน นี่ ร็อกกี้ ก็ดีสำหรับนายกับกวางมูสนะ
แต่ทีนี้คืนวันอังคาร ฉันจะทำอะไรล่ะ
- นึกไม่ออกเลยว่าทำไมพวกเขาทิ้งนายไป - ฉันก็พูดแบบนั้นแหละ
ตอนนี้พวกเขาก็เป็นทุกข์อยู่กับลูกๆ อีก
- จริงเหรอ - พวกเขาบอกว่ามีความสุขนะ แต่แหม
เด็กๆ ก็มีแต่กิน ขี้ และบ่น
- ใช่ไหม - ใช่ นายเข้าใจถูกแล้วล่ะ
- มันไหม้ขนจมูกฉัน - อะไรเนี่ย บ้าบอคอแตก ฉันต้อง...
- ลืมเรื่องเด็กๆ เถอะ ฉันต้องไปแฮฟเวนแล้ว - อะไรนะ เดี๋ยวก่อน พวก
นายอยู่ในสปาเหรอ
- นี่ นายพาฉันเข้าได้ไหม - นายเหรอ
ฉันว่า... ทำไมจะไม่ได้ล่ะ โอเค ได้
เยี่ยมเลย เจ๋งสุดยอด
ฤดูหนาวที่นี่คงโหดสุดๆ เหมือนปีที่แล้ว ถั่วฉันเป็นน้ำแข็งเลย
เดี๋ยวนะ เด็กอะไร
ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร พวกเราปลอดภัย ทุกอย่างเรียบร้อย
คาร์ล ฉันไม่เข้าใจ การห้อยหัวจากกิ่งไม้ จะเยียวยาฉันยังไงเหรอ
เพื่อน นายก็ได้กางแขนออกไปเหมือนปีกไง
หมายความว่าไง "เหมือนปีก" มันคือปีกนะ
สมมติว่านายไม่มีปีกสิ จากนั้นก็สมมติว่านายมี
จากนั้นก็ปล่อยกิ่งไม้
ปล่อยเหรอ คาร์ล ฉันบินไม่ได้ จำได้ไหม
- ปีกฉันพังยับเยิน - การบินเป็นเรื่องของการกระโจนล้วนๆ
ฉันรู้ว่าการบินคืออะไร คาร์ล แต่ฉันกังวลเรื่องการตกไง
ไม่ การกระแทกพื้นต่างหาก ที่ฉันกังวล
ใจเย็นก่อน คุณขี้กังวล
จะมีปัญหาได้ยังไง ตัวนายก็ผูกอยู่กับเชือก
เพื่อน มันเป็นเรื่องของจิตล้วนๆ ยกเว้นในส่วนของกายภาพ
โอเค เผ็ง นายต้องทำได้ เอาละนะ
1..
2..
3.
การกระโจนแห่งศรัทธา
เศร้าเลย
เจ๋งสุดๆ เลย
นายบินเหมือนแบดเจอร์เลย แบดเจอร์
ฉันบินได้ คาร์ล ฉันบินได้
พระเจ้า ฉันบินได้ ฉันบินได้จริงๆ เผ็ง
เจ๋งเป็นบ้าเลย
เฮ้ย ไปผิดทางแล้ว พวก
ใช่ แต่ฉันมุ่งหน้าไปถูกทิศทางแล้วล่ะ
เชา นี่ เชา มาดูเร็ว
ดีใจนะที่ได้เจอทุกคน
สวยจัง
ว้าว
- ฉันกลัว - รู้สึกแปลกๆ ไหม
ไม่เอาน่า นี่คงเป็นทางไปหุบเขาพึงใจแหละ
ฉันว่าไม่ใช่นะ
ไม่นะ
- คงไม่เป็นแบบนี้ถ้าเราอยู่กับเผ็ง - ล้อเล่นหรือเปล่าเนี่ย เขาไม่สนพวกเราเลย
เขาสน เขาเจ๋งมากและตลกด้วย และเขาดูแลพวกเราด้วย
- เขาคงอยู่ที่นี่ด้วยถ้าพี่ไม่ใจร้าย - ฉันพยายามปกป้องเธอนะ
- ฉันคงไม่ต้องใจร้ายถ้าเธอไม่ใช่เด็ก - พี่คิดว่าพี่ช่วย แต่พี่ไม่ได้ช่วย
หุบเขาพึงใจไม่มีอยู่จริงด้วยซ้ำ และพี่ก็ไม่ใช่แม่ฉัน
ฉันอาจไม่ใช่แม่ แต่ตอนนี้ ฉันคือคนเดียวที่เธอมี
ไม่นะ ปล่อยพวกเขาซะ
(หุบเขาพึงใจ)
(ลูกเป็ดย่าง)
- ชิ - ว่าไง
ฉันขอโทษ
เผ็งมา
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ไป เร็วเข้า ไปเลย
เร็วเข้า หาที่ซ่อน
ไป เร็วเข้า
เร็วเข้า ไปซะ ไป
ไปจากที่นี่ซะ เดี๋ยวฉันตามไป ไปเลย
- เผ็ง - ชิ ไป วิ่งให้เร็วที่สุด
ซวยแล้ว
- เผ็ง ทางนี้ ช่วยด้วย - ทางนี้
เร็วเข้า ให้ไวๆ
ไม่!
ทุกคน เชา ชิ
- อยู่ไหนกัน - อยู่นี่
เผ็ง
โอ้ ไม่
เฮ้ ชิ พวกนาย ทางนี้!
ช้าๆ หน่อย เดี๋ยวก่อน อย่าไปทางนั้น
- แม่ ทางนี้ - นี่ พวกนาย
ไม่ๆ ๆ อย่า ชิ เชา
เด็กๆ
- ปล่อยพวกเรานะ ปล่อย! - ปล่อยฉันนะ
- เฮ้ย - ทำอะไรหายเหรอ เจ้าห่าน
รู้ไหม ฉันชอบการล่ามาก แต่ฉันชอบการทรมานมากกว่า
การตัดแขนตัดขา และกลิ่นฉุน ที่ติดค้างอยู่ในปาก
เด็กๆ ไป วิ่ง!
ให้ไว เร็วเข้า วิ่ง เร็วเข้า ให้ไว ไปเลย
เผ็ง
ฆ่ามันซะ
- ไม่ อย่ายุ่งกับเขานะ - ปล่อยเขาไป
เด็กๆ ลืมฉันเถอะ ไปได้แล้ว
ไม่ต้องห่วง ฉันจะดูแลครอบครัวให้ ทันทีที่นายจากไป
บอกลาได้เลย ป๊ะป๋า
เผ็ง
เรียกฉันว่าแม่สิ
- แกต้องลงมากับฉัน - ไม่
- ไม่นะ เผ็ง - เผ็ง
กลับมานะ ไม่!
ไม่ ปล่อยเขานะ
บ้าชะมัด
- ทำไมแกถึงเลิกยุ่งกับเราไม่ได้นะ - พวกนกมันอวดดี
ชอบบินหนีไปก่อน ทันทีที่มีเหตุอันตราย
แต่จะไม่มีใครบินหนีไปไหนได้
คืนนี้แกจะต้องออกไป พร้อมเสียงร้องไห้กระซิกๆ
ไม่ แต่แกต้องออกไปพร้อมเสียงตู้ม
ไม่นะ ไม่
ไม่!
- เป็นอะไรหรือเปล่า แม่ - นึกว่าจะเสียนายไปแล้ว
มานี่ กอดหน่อย
นึกว่าจะเสียพวกนายไปแล้ว
ทุกคน มัน...
หิมะ
- พวกเราต้องไปแล้วล่ะ - ไปไหน เราจะไปไหนกัน
บ้าน เธอจะกลับบ้านกับฉัน
เดินต่อไป พวก เราต้องทำได้ เราจะเดินต่อไป ใช่ไหม
เดินตามทางฉันนะ เราต้องทำได้
เผ็ง!
ขึ้นมาเลย นั่นแหละ เกาะแน่นๆ นะ
- ไหวไหม - ไหว
ว้าว ดูสิ
- ชิ นั่นอะไรน่ะ - แฮฟเวน
ทำไมหมอกหนาจัง
เพราะมันคือบ่อน้ำร้อน ใช่ไหม เผ็ง
เผ็ง
- เผ็ง - เผ็ง ไม่นะ
ไม่นะ
เรามาถึงปลายทางแล้วล่ะ เด็กๆ
พวกนายต้องไปโดยไม่มีฉันแล้ว
- ไม่ ไม่ - แต่...
แต่ แต่ แต่...
- คุณจะไม่ไปกับเราเหรอ - คราวนี้ไม่แล้ว เพื่อน
แต่คุณต้องไปนะ ไม่งั้นที่ผ่านมาทั้งหมดคืออะไร
- ไม่ - คือการพาเธอไปหาครอบครัวไง
- ซึ่งอยู่บนสันเขานั่นเอง - ไม่ ไม่
- เธอไม่เข้าใจเหรอ เธอคือครอบครัวของเรา - ใช่ ฉันคือครอบครัวของเธอ
และตอนนี้ฉันจะบอกเธอว่า... เธอต้องไปหาที่ปลอดภัยนะ
เพราะนั่นคือสิ่งที่แม่ทำ
พวกเธอต้องทำได้ ก็แค่กระโดด กระเด้ง กระดึ๋ง
ใช่ แต่...
เราจะอยู่ด้วยกัน เพราะนั่นคือสิ่งที่ครอบครัวทำ
เร็วอีก น้องชาย เธอต้องผลัก ผลักเลย
ผลัก!
โอ้ ไม่
โอ้ ไม่!
ฉันไม่ไหว ชิ เขาตัวหนักมาก
- และปีกฉันเจ็บ - เชา!
ร้องไง เผ็งบอกให้เราร้อง ถ้าต้องการความช่วยเหลือ
เธอทำได้ เชา ร้องเลย
ร้องให้บ้าไปเลย เธอต้องร้องให้ดังอีก เธอต้องทำได้
ไม่ได้ผล
ระวัง!
- บินให้มั่นคง มีคนติดต่อเรามา - จิงจิง
- ฉันอุ้มเธออยู่หรือเปล่านะ - ใช่
นี่ เธอ 2 ตัว เยี่ยมมาก ทุกคน
- โอ้ นี่ๆ เฟรซิเออร์ เป็ด - 2 ตัวเลย
อีกแล้ว เป็ด!
- ห่าน - ต่างหาก
ไม่โดน!
- ไม่โดน - ระวังต่ำด้วย!
โอ๊ย เจ็บจ้ะ เจ็บ
อุ๊ย ขอโทษ โอเค ไหนดูซิ แย่แล้ว โอเค ฟังนะ ตรงไหนที่ไม่เจ็บ
อาจจะเป็นตรงนี้
- ก็เจ็บนะ แต่... - แล้วตรงนี้ล่ะ
- ดีจัง เอาอีก - แล้วตรงนี้ล่ะ
- สวัสดีครับ คุณพ่อครับ - สรุปว่านายกลับมาเหรอ
ไม่ได้บินไปหน้าผาเหรอ
บอกตรงๆ ว่าฉันแปลกใจ
- ดีใจที่นายกลับมา - นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
ใช่ไหมคะ พ่อ
ดูเวลาสิ ฉันต้องไปเตรียม อพยพฤดูใบไม้ผลิแล้วล่ะ
เจอกัน พวก นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
นกที่เหมือนกัน ย่อมอพยพไปด้วยกัน
จิงจิง ฉันไม่อยากบินเดี่ยวอีกต่อไปแล้วล่ะ
- ฉันขอโทษสำหรับ. ทุกอย่าง - เงียบไปเลย มานี่มา
เจ็บนะ เอาใหม่ ไม่เจ็บหรอก
แม่จ๋า นี่แม่จะ...
- เด็กๆ พวกนายจะทำอะไร - คุณเจอเรื่องอะไรมาเหรอ
จิงจิง นี่ลูกฉันเอง
- ชิปกับชอมป์ - โชปกับเชน
- ชิปกับชูป โชปกับชอมป์ - ชอมป์กับชูชู
- เชปกับชู - แชปกับชง
โชปกับแชง
จริงๆ แล้วชื่อชิกับเชา และฉันอยากให้พวกเขาเป็นส่วนหนึ่งของฝูงเรา
- เธอจะว่ายังไง - แล้วถ้าเป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวเราล่ะ
- เยี่ยมเลย - เจ๋งไปเลย
เดี๋ยวนะ เธอว่าแค่ 2 ตัวพอแล้วเหรอ
2 ก็... จริงๆ แล้ว 2... คือฉันคิดว่ามากกว่านั้น...
2 เราควรรอฤดูใบไม้ผลิ ใช่ไหม
คือทุกคนก็ทำแบบนั้น ไม่ใช่ว่าฉันสนหรอกนะ ว่าคนอื่นทำอะไร
ฉันอยากให้เธอมีความสุข แต่ถ้าเรามี 2 ตัวแล้ว...
เราไม่มีรังนกด้วยซ้ำ ใช่ไหม คือแบบว่า 2 ตัวกับอีก...
ฉันของีบได้ไหม
ฉันทำได้
เผ็ง สวัสดี เผ็ง
หายไปไหนกันหมดนะ
(จบ)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล
[THAI]