ข้าแต่พระศิวะ
บาปทั้งหลายที่ลูกได้กระทำลงไป
ลูกขอสละชีวิตเพื่อไถ่บาปต่อพระองค์
แต่
เด็กคนนี้ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
เขาต้องมีชีวิตอยู่เพื่อเสด็จแม่ ที่ยังเฝ้ารอเขา
เขาต้องอยู่เพื่อไป เป็นกษัตริย์แห่งมหิธมาตี
มหินทรา บาฮูบาลี ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป
บาฮูบาลี 2 ปิดตำนานบาฮูบาลี
การทำสงครามกับกาลาเกยาได้จบสิ้นลง
โดยที่บาฮูบาลีและบัลลาเทวะ
ได้แสดงให้เห็นถึงความเฉลียวฉลาด และกล้าหาญ
แม้ในสงคราม บาฮูบาลีได้ปกป้องชีวิตประชาชน
จนกระทั่งในที่สุด
ราชมารดาสีวากามีจึงได้ประกาศสถาปนา ให้บาฮูบาลีขึ้นครองมงกุฏกษัตริย์
แห่งราชอาณาจักรมหิธมาตี
ทวยราษฎร์ต่างแซ่ซ้องยินดี และรอวันเฉลิมฉลองมงกุฏ
ในขณะเดียวกัน ราชประเพณีบวงสรวงเทพแห่งโชค
ซึ่งต้องจัดขึ้นทุกๆ 26 ปี ได้เวียนมาบรรจบในปีเดียวกัน
เป็นพิธีบวงสรวงเพื่อขอความคุ้มครอง
ราชอาณาจักรให้พ้นจากเภทภัยทั้งปวง
โดยราชมารดาจะต้องเดินด้วยเท้าเปล่า
โดยไม่หยุดไปยังมหาวิหาร
เทิดหม้อไฟไว้เหนือหัว
เพื่อฆ่าปีศาจร้าย
ห้ามพลาดแม้แต่ขั้นตอนเดียว
ราชมารดาสีวากามีเทวีทรงพระเจริญ
จัดการซะ
- กัตตัปปา - ราชมารดา
พาชาวบ้านหลบไปยังที่ปลอดภัย
แต่ข้าทิ้งพระนางไม่ได้พะย่ะค่ะ
ทำตามที่ข้าสั่งกัตตัปปา
รับพระบัญชา
ทหาร รีบพาชาวบ้านหลบเข้าที่ปลอดภัย
พระนางทำสำเร็จ
ราชมารดา
สีวากามี
บัลลา
เจ้าไม่รู้สึก
อยากสังหารมารดาเจ้าบ้างหรือ
ข้าอยากฆ่านาง
แทนที่จะเลี้ยงดูเฉพาะเจ้า
เมื่อครั้นเจ้าแรกเกิด
นางกลับเลี้ยงดูบาฮูบาลีด้วย
ข้าน่าจะฆ่านางเสีย
ตั้งแต่ตอนนั้น
ตั้งแต่ที่นาง เอาทุกอย่างของเจ้าไปให้มัน
ทรัพย์สมบัติ เกียรติของเจ้า สิทธิของเจ้า
ข้าอยากฆ่านางให้ตาย
ยิ่งตอนนี้
เมื่อนางยกอาณาจักรของเจ้าให้มัน
ข้าอยากจับนางแขวนคอให้หายแค้นใจยิ่งนัก
บัลลา
เราควรฆ่านางเสีย
ท่านเมามากแล้วท่านพ่อ
สุนัขรับใช้ของแม่เจ้ามา
เจ้าสุนัขรับใช้
- ฝ่าบาท - จะมาเห่าอะไรแถวนี้
ราชมารดากำหนดวันราชาภิเษกบาฮูบาลี
ในวันวิจายารัศมี
ราชมารดาให้มาแจ้งพระองค์เป็นคนแรก
ประวัติศาสตร์ซ้ำรอยอีกแล้วเรอะ
บัลลังก์ข้าถูกยกให้น้องชายข้าก็วันเดียวกันนี้
แล้ววันนี้อาณาจักรของลูกชายข้า ก็กำลังจะถูกยกให้ลูกของน้องชายข้าอีก
จะให้ทายาท ลูกหลานทุกรุ่นของข้า
ตกเป็นเบี้ยล่างตลอดไปงั้นเรอะ
ตอบข้ามาสิ เจ้าสุนัขรับใช้
ทำไมวันนั้นข้าจึงไม่ถูกเสนอชื่อเป็นกษัตริย์
เพราะข้ามันพิการใช่ไหม
แต่ข้าก็ยังมีแขนอีกข้าง
ที่แข็งแกร่งดั่งเหล็ก พอที่จะปกป้องราชอาณาจักรได้
เหตุผลไม่ใช่เพราะแขนที่พิการฝ่าบาท
แต่เป็นเพราะสมองที่พิการต่างหาก
สามหาว
เจ้าสุนัขรับใช้ เจ้าไม่รู้ตัวหรือ
ว่าหัวจะหลุดจากบ่าที่บังอาจมาดูหมิ่นข้า
ขออภัยฝ่าบาท
ความคิดที่จะฆ่าชายาของตัวเอง
ไม่ใช่เป็นเพราะสมองพิการหรอกหรือฝ่าบาท
- เจ้าแอบฟังเรางั้นหรือ - เปล่า ฝ่าบาท
ข้าเป็นสุนัข
ย่อมได้กลิ่น
นางพระนามว่าวารุณี เป็นองค์หญิงแห่งอาณาจักรปาฏลีบุตร
ทั่วทั้งราชอาณาจักร ไม่มีหญิงใดงดงามเทียบนางได้
แต่แววตานางไม่มีชีวิตชีวา
นางไม่คู่ควรกับบาฮูบาลี
- ค้นหาต่อไป - พะย่ะค่ะ
จำไว้อย่างหนึ่ง
นางไม่ใช่แค่มเหสีของบาฮูบาลี
แต่นางต้องเป็นมหาราณีของอาณาจักรด้วย
ดังนั้น แม้ตำหนิเพียงเล็กน้อยนางก็จะต้องไม่มี
เสด็จแม่ ท่านเรียกหาข้าเหรอ
บาฮู เจ้าต้องออกไปดูความเป็นอยู่ของประชาชน
ตามพระประสงค์เสด็จแม่
ราชมารดา ข้าเห็นว่ายังไม่ถึงเวลา
นี่ก็ใกล้ถึงงานราชพิธีแล้ว
เจ้ารู้หรือไม่ว่าทำไมเทวรูป
ถึงได้ตั้งอยู่รอบๆ มหาวิหาร
ก็เพื่อเทพเจ้า
จะได้มองเห็นปัญหาของบ้านเมือง และประชาชน
บาฮู กษัตริย์ในวันข้างหน้าจะเข้าใจ ปัญหาบ้านเมือง และปัญหาของประชาชนได้
เขาต้องออกไปดูเองเท่านั้น
- ข้าเข้าใจแล้ว - ให้กัตตัปปาไปกับเจ้า
รับพระบัญชา
เสด็จแม่ ท่านให้คนแก่ไปกับข้าด้วย
เขาคงจะสร้างความเบื่อหน่ายให้กับข้า ด้วยการเล่าแต่เรื่องเก่าๆ
นี่น่าจะเป็นครั้งสุดท้าย ที่เจ้าจะได้พาเขาออกไป
เมื่อเจ้ากลับมา
ข้าจะเตรียมองค์หญิงไว้ให้เจ้า
แล้วเจ้าจะได้ฟังเรื่องเล่าใหม่ๆ
- เจ้าหัวขโมย - ไม่ ข้าไม่ได้ทำอะไร
ท่านลุง ท่านคือยอดชายแห่งยุคโดยแท้
ท่านยังไม่รู้จักข้าจริงๆ หรอก
ไม่เห็นข้าใช้ดาบเมื่อตอนอายุเท่าท่าน
ยิ่งถ้าท่านได้รู้ว่าข้ายังบริสุทธิ์ผุดผ่อง ท่านยิ่งจะต้องทึ่ง
ท่านช่างโง่เขลานักท่านลุง
พวกคนเถื่อน
พวกมันปล้นชาวบ้าน
ฆ่าพวกเขา แล้วเอาศพโยนทิ้งแม่น้ำ
ช้างป่าพวกนี้ ข้าสั่งซื้อมาเป็นพิเศษสำหรับเจ้า
ริมฝั่งแม่น้ำปรานาหิตา
ข้าจะสร้างปราสาทให้เจ้า
เจ้าชอบมันไหม บัลลา
ธนูกับศรนี้ข้าสั่งทำพิเศษให้เจ้า มันใช้ยิงฆ่าศึกในระยะไกลๆ ได้
เสด็จแม่
ข้าได้ของขวัญเหล่านี้เพื่อแลกกับ
อาณาจักรที่ยกให้น้องชายข้าใช่ไหม
ข้าไม่ใช่คนอ่อนแอที่จะมานั่งเสียใจ ที่ไม่ได้ครองอาณาจักรเสด็จแม่
พระบัญชาของราชมารดาสีวากามีเทวี ข้าพร้อมปฏิบัติตาม
อย่าได้ดูถูกข้าด้วยของขวัญเหล่านี้
- ลองชิมนี่สิคะท่านลุง - ขอบใจมากหนู
ท่านขอรับ
โอ้
เป็นอัศวินหรือไง
พวกคนเถื่อน
พวกทหารมาจัดการแล้ว
ไม่เกี่ยวอะไรกับเรา
นางใช้ดาบได้คล่องแคล่วนัก
นางเป็นใครกันนะ
ว่าแต่
พระเอกของเราอยู่ไหนนะ ข้าไม่เห็น
- นายท่าน - เจ้าสองคนไปทางโน้น
- อีกสองคนทางนี้ - ครับ นายท่าน
มาตรงนี้สิบคน
บาฮู
บาฮู โยนดาบมาให้ข้า
บาฮู
ท่านคิดอะไรอยู่ บาฮู
ตัดต้นไม้เนี่ยนะ
ท่านรู้ไหมว่าข้ารอดตาย แบบเส้นยาแดงผ่าแปดเลย
ข้าอาจจะตายก็ได้
ข้ารู้สึกว่าข้าสามารถทำได้ทุกอย่างเพื่อนาง
อะไร สามารถทำได้ทุกอย่าง
รวมถึงฆ่าข้าด้วยงั้นเหรอ
ข้าเลี้ยงและดูแลท่านมา ตั้งแต่ท่านยังแบเบาะเลยนะ
ท่านลุง ท่านจะต้องทำเพื่อข้าอีกมาก
- มาธาวา - พะย่ะค่ะ องค์หญิง
ตามจับพวกที่หนีไปได้
- เราต้องเอาของที่ถูกขโมยกลับมาทั้งหมด - พะย่ะค่ะ องค์หญิง
จับมัดไว้
อย่าให้พวกมันหลุดหนีไปได้
มัดไว้ให้แน่นๆ
เจ้าหญิงทรงพระเจริญ
- พระเจ้าส่งท่านมา - ขอบคุณที่ช่วยพวกเราไว้
มาช่วยพวกเราได้ทันเวลา
ขอพระเจ้าโปรดคุ้มครองท่าน
เจ้าทั้งสองคนไม่อายหรืออย่างไร
ร่างกายใหญ่โต แต่แอบไปอยู่หลังผู้หญิง
ได้โปรดอภัยข้าด้วยองค์หญิง
หลานชายข้าเป็นคนบ้าๆ บอๆ เขาทำอะไรไม่เป็นเลย
- แม้แต่ครอบครัวยังไล่เขาออกจากบ้าน - อะไรนะ
- จริงหรือ ที่ถูกไล่ออกจากบ้าน - ขอรับ องค์หญิง
ท่านดูเป็นคนมีเมตตา
หากท่านอบรมสั่งสอนเขา
เขาคงมีชีวิตที่ดีกว่านี้
ก็ได้
ดูจากลักษณะ
หากเขาได้ฝึกอาวุธ เขาน่าจะเป็นทหารได้
ข้าจะสอนเขาเอง
ขอบคุณ
ขอบคุณท่านจริงๆ
ดูนั่นสิ
เทศกาลบูชาพระกฤษณะใกล้เข้ามาแล้ว
เราต้องเตรียมการให้พร้อม
มหาราณี มันเป็นเทศกาลฉลองของผู้หญิง ข้าไม่มีอะไรจะแนะนำ
ตามที่ท่านมีพระประสงค์พะย่ะค่ะ
องค์หญิง
ท่านยังไม่พอพระทัยอีกหรือ ในอาณาจักรนี้ไม่มีใคร
มีฝีมือยิงธนูสู้ท่านได้สักคน
ยัง ท่านมหามนตรี
ท่านไม่สามารถยิงพร้อมกันทีเดียวได้สองดอก จากศรคันเดียวองค์หญิง
มหามนตรี ไม่มีสิ่งใดที่น้องข้าจะทำไม่ได้
ลองอีกทีเทวาเสนา
หยุดเถอะ
ท่านลืมไปแล้วหรือว่านางเป็นผู้หญิง
ท่านดูแลนางไว้เพื่อออกเรือนหรือเพื่อออกศึกกันแน่
พูดได้ดี มหาราณี
เจ้าน่าจะเลือกข้อเสนอที่มีอยู่
ไม่งั้นข้าจะให้เจ้าแต่งกับกุมารา เวอร์มา
มานี่เจ้าโง่ ข้าจะให้ดูอาวุธที่เรามี
นี่คือคทา
เจ้ายกไม่ไหวหรอก
อันนี้คือหอก
เจ้าขว้างไม่ไหวหรอก
อันนี้คือดาบ
มา ข้าจะสอนเจ้าเอง
บอกข้ามาสิ เจ้าเก่งอะไรบ้าง
ค่อนข้างน้อย นายท่าน
ข้ารู้จักเล่นซ่อนหา หมากเก็บ
เกมเสือป่า
เจ้ารู้จักหมดนี่เลยหรือ
ใช่ ข้ามองดูจากไกลๆ
แต่พวกผู้หญิงไม่ให้ข้าเล่นด้วย
เอาล่ะ ช่างเถอะ ข้าจะสอนเจ้าฟันดาบ
ดูข้าและจำไว้
จับดาบแบบนี้
- ยกให้สูง - โอ้
แล้วฟันลงอย่างแรง
ลองทำดู
ดูวิธีที่เขาจับดาบสิ
เจ้าทำแบบนี้ไม่ได้หลานชาย
ข้าจะแสดงให้เจ้าดูอีกครั้ง
ยกขึ้นแบบนี้
ให้เหนือหัว แล้วฟันลง
แบบนี้
ฟันลง
- ท่านฟันทีเดียวขาดสองท่อนเลย - ข้าหรือ
ใช่ นายท่าน
จะใครล่ะ ถ้าไม่ใช่ท่าน
ข้าเอง
เสียงประทะดั่งสายฟ้า
ช่างน่าอัศจรรย์
พลังดุจช้างสาร
กำยำดุจราชสีห์
รวดเร็วดุจชีตาร์
สายตาดุจเหยี่ยว
ข้ามองเห็นป่าทั้งป่า ในตัวท่านเลยนะเนี่ย
นายท่าน
- ข้าชอบเจ้า - ข้าปลื้มยิ่งนัก
ข้าจะสอนเจ้าใช้ดาบด้วยดีไหม
ทำไมท่านต้องเล่นละครเพื่อองค์หญิง ของอาณาจักรเล็กๆ เช่นนี้ด้วย
แค่ท่านเปิดเผยว่าท่านเป็นใคร พวกเขาก็จะให้ท่านทั้งสองอภิเษกสมรสกัน
จะมาเล่นละครไปเพื่ออะไร
ข้าจะทำยังไงให้ชายบริสุทธิ์
อายุ 60 อย่างท่านเข้าใจความรักได้
อย่ามาเล่นลิ้น บาฮู
บอกข้ามาก่อนเกี่ยวกับความรัก
แล้วข้าจะพูดต่อ
ดูนกคู่นั้นสิ
ในค่ำคืนอันเหน็บหนาว
พระจันทร์เต็มดวง
ทอแสงลงมากระทบปีกของพวกมัน เป็นประกายสวยงาม
ดูพวกมันคลอเคลียร์แนบชิดกัน ด้วยความรักใคร่เสน่หา
ท่านรู้สึกยังไงท่านลุง
ข้าเสียเวลามาทั้งชีวิต
โดยไม่เคยเข้าใจมัน
ถ้าเราจับมันมา เหยาะเกลือทาพริกนิดหน่อย
แล้วย่างไฟอ่อนๆ คงอร่อยน่าดู
สวรรค์ชัดๆ
เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า
- ทำไมฟันไม่ขาดแล้วล่ะตอนนี้ - นายท่าน
องค์หญิงเทวาเสนาต้องการเข้าพบ
เทวาเสนา
ท่านมาหาข้าตอนดึกดื่น
ต้องมีเรื่องสำคัญเป็นแน่แท้
กุมารา
เมื่อเช้าข้าไม่เห็นฝีมือท่าน
โปรดแสดงให้ข้าดูหน่อย
- ตอนนี้ข้าไม่มีท่อนไม้ - มันอยู่ตรงนั้น
นั่นไง
มันซ่อนอยู่ตรงนั้น
พวกเจ้าเจอมัน
ดีที่เจอ
แต่ข้าจำไม่ได้ว่าเก็บดาบไว้ตรงไหน
อยู่นั่นไง
ถอยไป
เอาเลย
หยุด หยุดก่อนนายท่าน
นักรบเช่นท่าน
ไม่ควรทำอะไรกลางคืนแบบนี้
มันจะเป็นลางร้าย
ท่านก็น่าจะรู้ข้อนี้ดี
อ๋อใช่
ข้าลืมไป
ขอบใจที่เตือนข้าทันเวลา
- งั้นพรุ่งนี้เราไปล่าสัตว์กัน - ทำไมล่ะ
ฝูงหมูป่ากำลังกัดกินไร่นา
- ข้าเกลียดหมู - ไม่ใช่หมู
- มันเป็นหมูป่า - นั่นก็ใช่
ชาวบ้านของเราลำบากมากตอนนี้ หมูป่าเข้าไปทำลายเรือกสวนไร่นา
พาเขาไปด้วย
- ท่านลุง - เขากลัวจะเจอฝูงหมู เราไม่อยากไปล่าสัตว์
ทำไมท่านต้องให้เขาไปด้วย
เขาจะเรียนรู้ได้อย่างไร ถ้าเขาอยู่แต่ในห้องครัว
ให้เขาไป ข้าจะได้รู้ว่าเขา
ทำประโยชน์อะไรได้บ้าง
พาเขาไปด้วย
ดูนั่น
หมูป่า
- ผลักข้าทำไม - ท่านฆ่ามันได้
ลูกศรสีฟ้า
ลูกศรสีฟ้าของ กุมารา เวอร์มา
กุมารา เวอร์มาฆ่าหมูป่าได้ สุดยอด
กุมารา เวอร์มาฆ่าได้อีกแล้ว
หมูป่า
ตัวใหญ่มาก
- ยังกะม้า - หุบปาก
ยอดเยี่ยม
ยอดเยี่ยมจริงๆ
ลูกศรของเวอร์มา ดุจดั่งลูกศรของพระราม
กุมารา เวอร์มาจงเจริญ
น่าอัศจรรย์ยิ่งนัก
ความกล้าหาญของกุมารา เวอร์มา ยิ่งใหญ่ไม่มีใครเทียม
มือพิฆาตหมูป่าอันดับหนึ่ง ของแผ่นดิน
กุมารา เวอร์มาผู้กล้าหาญจงเจริญ
พอ ข้าไม่ชอบให้ใครมายกยอ
ครับ นายท่าน
เทวาเสนา เราต้องเก็บลูกศรเหล่านี้ ไว้ในพิพิธภัณฑ์หลวง
มันจะเป็นอนุสรณ์แด่คนรุ่นหลัง
ข้ามีสิ่งคลางแคลงใจ
ตั้งแต่ข้าเห็นเจ้าครั้งแรก
- แสร้งทำเป็นอ่อนแอ - ข้าหรือ
เหมือนจะไม่ใช่
บอกข้ามา เจ้าชื่ออะไร
ชะ-ชิวู
ชิวู
เขาช่วยนางไว้
นี่คือมือของนักรบมากประสบการณ์
ข้ารู้ว่ามือของพวกนักรบเป็นยังไง
ท่านลุง นางพูดอะไรก็ไม่รู้ ข้าเป็นแค่คนซื่อบื้อ
ท่านพูดอะไรกัน
เขาเป็นแค่คนธรรมดา
ข้าจะพิสูจน์ให้ดู
นำวัวมา
นี่อะไรกัน องค์หญิง
ผู้ชายคนนี้เขาไม่รู้จักจับ แม้แต่ไม้จิ้มฟัน
แต่ท่านกลับให้เขาถือหอกเนี่ยนะ
ท่านทำแบบนี้ทำไม
วะ-วัว
วัวชนกระโจนใส่เขาแล้ว
หลานข้าตายแน่ๆ
ไม่ยุติธรรมกับเขาเลย
เขาเป็นแค่เด็กหนุ่มเท่านั้น
หักหรือเปล่า
จบกัน จบสิ้นกัน
ใครจะอยากแต่งกับเขาล่ะทีนี้
ผู้หญิงคนไหนจะมารักเขา
- ใครคือองค์หญิงที่จะมีน้ำใจคนนั้น - หยุดทีเถอะ
นำรถม้ามา
ตอนนี้ข้าจะทำยังไงดี
โอ้ เทพเจ้า พระศิวะ ช่วยลูกด้วย
องค์หญิงที่พูดว่าจะช่วยเจ้า หักแขนเจ้าแล้ว เทพเจ้าช่วยด้วย
- เทพเจ้า - เจ้าลุกขึ้นหน่อยได้ไหม
ไม่ได้ยินที่หมอสั่งหรือไง
ลุกขึ้น
เอาหมอนมา
- เอายาให้เขากิน - ครับท่าน
หากคืนนี้เขาหลับสนิท ก็คงหายในไม่ช้า
ท่านคาดหวังให้เขานอนหลับทั้งที่แขนหักงั้นเหรอ
เทพเจ้า พระศิวะ
- ท่านลุง - อะไร เพลงกล่อมนอนเหรอ
เจ้าต้องการใครสักคนร้องเพลงกล่อมนอนงั้นเหรอ
ข้าจะหาใครร้องเพลงกล่อมเจ้านอนได้ตอนนี้
เจ้ารู้จักใครที่ร้องเพลงกล่อมนอนเป็นหรือเปล่า
- เจ้าร้องเป็นไหม - ไม่เป็น
- แล้วเจ้าล่ะ - ข้าก็ร้องไม่เป็น
ไม่มีใครร้องได้เลยเหรอ
ข้าจะทำอย่างไรดี
องค์หญิง
ท่านร้องเป็นหรือเปล่า
ตั้งแต่ที่หลานข้าแขนหัก
ข้าก็รู้สึกสับสน
โอ้ เทพเจ้า โอ้ พระศิวะ
ข้าจะทำอย่างไรดี สงสัยข้าต้องร้องกล่อมเขาเองแล้ว
องค์หญิง ได้เวลาสวดมนต์แล้ว
ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเถอะ
ตอนนี้บาฮูบาลีกับกัตตัปปา อยู่ในอาณาจักรกุนตลา
อยู่ในพระราชวัง
บาฮูบาลีปลอมตัวเป็นคนโง่
ทำไมต้องปลอมเป็นคนโง่
ในเมื่อมันโง่จริงๆ
แล้วทำไมมันทำแบบนั้น
บางทีบาฮูบาลีอาจตกหลุมรักเทวาเสนา
องค์หญิงของอาณาจักรกุนตลา
นี่คือภาพวาดของนาง
บัลลังก์เป็นของมัน องค์หญิงเลอโฉมก็จะเป็นของมันอีก
เทวาเสนาต้องเป็นของข้าท่านพ่อ
จะเป็นไปได้ยังไง
หากท่านแม่ให้สัญญา ก็เป็นไปได้
แย่งคนรักน้องชายเจ้ามาเป็นเมีย แม่ของเจ้าจะให้สัญญาได้อย่างไรกัน
ก็เพราะท่านแม่ไม่รู้ว่าเขารักนาง
ข้าจึงต้องชิงลงมือก่อน
- บัลลา - เสด็จแม่
เจ้าไม่ยอมกินอาหารเช้า ไม่ยอมมาพบข้า
- เกิดอะไรขึ้น - ไม่มีอะไรเสด็จแม่
ข้าแค่รู้สึกไม่อยาก
ข้ารู้ว่าเกิดอะไรขึ้นราชมารดา
เกิดอะไรขึ้นหรือ
เป็นเพราะภาพวาด
- ภาพวาดงั้นเหรอ - พะย่ะค่ะ ราชมารดา
ที่มุมทางทิศตะวันออกเฉียงใต้
- พระนางอยากเห็นหรือไม่ - เจ้าพูดอะไรของเจ้า
บัลลา
บอกข้ามาเดี๋ยวนี้
เอาให้ข้าดู
อิสสตรีที่งดงามไร้ที่ติ
- นางเป็นใคร - องค์หญิงเแห่งอาณาจักรกุนตลา
พระนามว่า เทวาเสนา
จิตรกรมอบภาพวาดนี้เป็นของขวัญให้องค์ชาย
และตอนนี้ท่านก็ตกหลุมรักนางเข้าให้แล้ว
เจ้าชอบองค์หญิงหรือเปล่า บัลลา
ใช่ เสด็จแม่
ข้าต้องการนางมาเป็นชายา
นี่มันอะไรกัน ฝ่าบาท
ท่านพูดยังกับว่านางเป็นตุ๊กตา เป็นไปได้ยากมาก
ที่จะได้แต่งกับนาง
ทำไมจะเป็นไปไม่ได้
เขาได้เสียสละอาณาจักรแห่งนี้
หากข้าไม่สามารถเติมเต็มความฝัน
แม้เพียงเล็กน้อยให้เจ้าได้
แล้วข้าจะเป็นแม่แบบไหนกัน
บัลลา
เทวาเสนาจะต้องเป็นชายาเจ้า
ข้าขอให้สัญญา
มหามนตรี
ส่งเครื่องประดับ เพชร และทองคำ
ไปสู่ขอเจ้าหญิงเทวาเสนาให้บัลลาเทวะ
- รับพระบัญชา - องครักษ์
ส่งเสื้อคลุมทองคำเป็นของกำนัล ให้เชื้อพระวงศ์ทุกพระองค์
เอาดาบคู่บัลลังก์ของบัลลาเทวะมาให้ข้า
ท่านอำมาตย์
ให้เทวาเสนาผูกภู่บนดาบ
และจบด้วยการสวดอธิษฐาน
เตรียมการต้อนรับสะใภ้หลวง
สู่ราชวงศ์ของเราให้สมเกียรติ
สาส์นถึงราชาจายา เวอร์มาแห่งอาณาจักรกุนตลา ด้วยความปีติยินดี
จากราชมารดาสีวากามี แห่งมหิธมาตี
ข้าได้เลือกพระขนิษฐาของท่าน
เพื่อสู่ขอเป็นชายาให้แก่โอรสของข้า
ผู้เพียบพร้อมด้วยสติปัญญา ความกล้าหาญ และการศึกษาอันสูงส่ง
เขาได้ตกลงใจที่จะเลือก องค์หญิงเทวาเสนาของ เป็นชายาของเขา
โปรดส่งตัวองค์หญิงของท่าน มายังอาณาจักรของเราโดยทันที
เมื่อเจ้ากลับมา
ข้าจะเตรียมองค์หญิงไว้ให้เจ้า
ท่านทรงเลือกองค์หญิง คนเดียวกับที่บาฮูบาลีตกหลุมรัก
ราชมารดาสีวากามี เทวี ช่างให้เกียรติพวกท่านยิ่งนัก
ที่จะได้เชื่อมสัมพันธไมตรี กับราชอาณาจักรมหิธมาตี
ราชาแห่งแคว้นใหญ่ทั่วราชอาณาจักร ต่างยื่นข้อเสนอ ที่จะผูกสัมพันธ์กับเรา
แต่ราชมารดาของเรา เลือกเอาอาณาจักรเล็กๆ
เจ้าหญิงช่างโชคดียิ่งนัก
การให้พระขนิษฐาของท่าน ไปสู่อาณาจักรของเรา ดูสิว่ามีของกำนัลมากมายแค่ไหน
ชั่วชีวิตท่านคงไม่เคยเห็น
ของมีค่ามากมายเช่นนี้
คงเพียงท่านและราชมารดาของท่าน เท่านั้นกระมัง ที่ชอบสิ่งนี้
หรือว่าทุกคนในอาณาจักรของพวกท่าน ชอบแบบนี้
ท่านอาจสั่นหางเหมือนสุนัข
เมื่อเห็นของกำนัลเหล่านี้
แต่กับพวกเรานี่ เที่ยบเท่ากับผงธุลี ใต้ฝ่าเท้าของข้า
- เทวาเสนา - ท่านอำมาตย์
หากเจ้าชายของท่านมีความภาคภูมิใจ เช่นเดียวกับท่าน
ข้าก็จะขอนับว่าเขาเป็นแค่ผู้ชายคนหนึ่ง
ชายซึ่งข้าไม่อาจยอมรับได้อย่างเขา
แม้แต่สุนัขในอาณาจักรของเรา ก็จะไม่ยอมแต่งกับเขาเด็ดขาด
- เทวาเสนา - เยี่ยมมากเจ้าหญิง
ฝ่าบาท อย่างน้อยพระองค์น่าจะ
ให้นางตัดสินใจ มหามนตรี
ตอบราชสาส์นไป เทวาเสนา
เขียนไป
ถึง ราชมารดาสีวากามี เทวี แห่งมหิธมาตี
ข้าราชกุมารีเทวาเสนาแห่งอาณาจักรกุนตลา
ด้วยความซาบซึ้งในน้ำพระทัย
โอรสท่านไม่ได้มาสู่ขอข้าด้วยพระองค์เอง
เพียงแค่ส่งของกำนัลมาเช่นนี้
ข้าสงสัยว่าโอรสท่านขี้ขลาดตาขาว
ที่คอยแต่หลบอยู่ข้างหลังสตรี
ข้าได้ส่งดาบของข้าเป็นของขวัญ
แต่งองค์ทรงเครื่องโอรสของท่านด้วยทองคำและ
บอกให้เขาแต่งกับดาบของข้า
และส่งเขามายังอาณาจักรกุนตลา
ข้าจะดูแลเขาเป็นอย่างดี
ด้วยความเคารพอย่างสูง เทวาเสนา
- มหามนตรี - ราชมารดา
ออกคำสั่งไปยังแม่ทัพ เตรียมยกทัพเข้าตี อาณาจักรกุนตลา
สีวากามี
ทำไมต้องใช้ดาบไปฆ่านกน้อยด้วย
ข้าได้ยินมาว่าบาฮูบาลีอยู่ที่อาณาจักรกุนตลา
ส่งสาส์นไปให้เขาทำลายเมืองนั่นซะ
แล้วจับตัวเทวาเสนามา
ข้าต้องการสัมพันธไมตรี
แต่พวกมันต้องการสงคราม
ส่งสาส์นไปยังบาฮูบาลีให้จับเทวาเสนา กลับมายังมหิธมาตี
บอกเขาว่านี่เป็นคำสั่งของราชมารดา
รับพระบัญชา
นางไม่ไว้หน้าอาณาจักรใหญ่ต่อหน้าผู้คน
เจ้าเห็นไหมว่านางรักข้ามากแค่ไหน
แต่ นายท่าน เขาซุบซิบนินทากัน ว่าองค์หญิงร้องเพลงรักให้เจ้าบื้อนั่นฟัง
ข้าอยู่ที่พักก็ได้ยินเสียงเพลง ที่องค์หญิงร้อง
- เจ้าบื้อนั่นหรือ - ใช่ นายท่าน
ข้าจะเอาช้างไปกระทืบมัน
บาฮู ข้ามีทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
- ท่านอยากฟังข่าวไหนก่อน - บอกมาทั้งสอง
ข้าจะตัดสินใจเองว่าดีหรือร้าย
ราชมารดาส่งสาส์นสู่ขอเทวาเสนา ให้แต่งกับท่าน
เสด็จแม่รู้ความต้องการข้า
แต่องค์หญิงตอบกลับอย่างไม่มีเยื่อใย
และปฏิเสธข้อเสนอ
นี่เป็นข่าวดีเช่นกัน
ยังไง
เพราะนางรักข้าที่ข้าเป็นตอนนี้
- นางจึงปฏิเสธข้าในฐานะองค์ชาย - อ่อ
ท่านลุง
เอาอาวุธมา
เจ้างี่เง่า
ปกติเจ้าเดินอย่างกับหนู ทำไมวันนี้เดินอย่างกับเสือ
- เจ้ากำลังจะไปไหน - ไปห้ององค์หญิง
เจ้ากล้าดียังไง
ถึงจะไปพบเทวาเสนายามวิกาลเช่นนี้
ไปทำไม
อาณาจักรนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย กุมารา เวอร์มา
- ฟังข้า - บังอาจเรียกชื่อข้าแบบนั้นเหรอ
ข้าไม่มีเวลาอธิบาย
หลบไป
กล้าดียังไงมาบอกให้ข้าหลบไป
อย่ามัวแต่ยืนงง กุมารา เวอร์มา
รีบไปตีฆ้องเตือนภัย
นั่น ชิวู
พวกมันกำลังจะบุกเข้ามา
กุมารา เวอร์มา
โอกาสที่จะเป็นนักรบมีได้เพียงครั้งเดียว
ตอนนี้ถึงเวลาของท่านแล้ว
พระเจ้าให้ชีวิต
แพทย์ช่วยชีวิต
แต่นักรบต้องปกป้องชีวิต จึงจะเป็น
นักรบที่แท้จริง
องค์หญิง
ไม่ใช่ 2 แต่ 4
หมุนข้อมือหันออกด้านนอก
ยิง
เดี๋ยว
ท่านเป็นใครกันแน่
นี่ไม่ใช่เวลาที่จะมาอธิบาย ไปกันเถอะ
เราเป็นแค่ชาวไร่ชาวนา
จะไปสู้ได้ยังไง
หากเจ้าใช้ปัญญา แม้แต่หญ้าก็กลายเป็นธนูได้
เพื่อปกป้องอาณาจักรของพวกเจ้า
พวกเจ้าทุกคนต้องร่วมมือกันต่อสู้
- พวกเจ้าพร้อมหรือไม่ - พวกเราพร้อม
แสดงให้เห็นถึงพลังของพวกเจ้า
ปกป้องอาณาจักรนี้ เทพเจ้าจงคุ้มครอง
ปีนขึ้นไป
เกี่ยวตะขอด้านล่าง
โยนมาให้ข้า
ข้าไม่รู้ว่าจริงๆ แล้วท่านเป็นใคร
ข้าแกล้งท่านไว้มาก
ข้าถีบหน้าอกท่าน
ตอนที่ท่านถีบข้า
ข้าจึงได้รู้ถึงพลังในตัวท่าน
นี่ไม่ใช่เลือด สหายข้า
มันคือเครื่องหมายแห่งชัยชนะ
มันบ่งบอกว่าท่านเป็นนักรบ ไม่ใช่คนขี้ขลาด
ท่านเหมือนดั่งเทพเจ้า มาช่วยเราให้รอดพ้นจากภยันตราย
ท่านเป็นใคร
ท่านมาจากไหน
ไม่ต้องห่วงว่าเราเป็นใครฝ่าบาท
เรามาที่นี่เพราะว่า ท่านเท่านั้นที่ช่วยเราได้
นักรบผู้ยิ่งใหญ่ มาขอความช่วยเหลือจากข้างั้นหรือ
เขาตกหลุมรักผู้หญิงคนหนึ่ง ในอาณาจักรของท่าน
จริงเหรอ
ใครเป็นผู้หญิงที่โชคดีคนนั้น
นางคือ
องค์หญิงของพวกท่าน
มีอะไรจะน่าปีติยินดีไปกว่านี้อีก
มีข่าวอะไรงั้นหรือ
มีอะไร
ราชมารดา สีวากามี มีคำสั่งให้ข้า จับตัวท่านกลับไปยัง อาณาจักรของเราในทันที
คนทรยศ
องค์หญิง ท่านกำลังเข้าใจผิด
เราเพิ่งยกย่องว่าท่าน เปรียบดั่งเทพเจ้ามาช่วยเรา
ตอนนี้ท่านกลับจะจับข้า ไปเป็นนักโทษของท่าน
ท่านเป็นใครกันแน่
ยามท่านโกรธแม้รสหวานก็จะขม องค์หญิง
ตอบข้ามาก่อน
ท่านเป็นใคร
ขอให้ท่านใจเย็นลงก่อน
มกุฏราชกุมารแห่งอาณาจักรมหิธมาตี
ราชโอรสที่รักยิ่งของ ราชมารดาสีวากามี เทวี
นักรบผู้สยบ
กาลาเกยา
อมาเรนทรา บาฮูบาลี
สัมพันธภาพของญาติมิตรต้องกอดกันเท่านั้น ไม่ใช่คุกเข่า
ราชมารดาส่งสาส์นสู่ขอเทวาเสนา ให้กับนักรบผู้ยิ่งใหญ่หรือเนี่ย
ใช่แล้ว มหาราชา
แต่ราชมารดาไม่ได้ทราบเรื่องที่บาฮูบาลี รักองค์หญิง
เมื่อถูกปฏิเสธ ด้วยความโกรธ พระนางจึงสั่งจับตัวองค์หญิง
เสด็จแม่ไม่เคยทำอะไรผิด เทวาเสนา
ทุกสิ่งที่ท่านทำล้วนมีนัยยะซ่อนอยู่
สิ่งที่เกิดขึ้นมาจากความเข้าใจผิด มิใช่การดูถูก
โปรดไปกับข้าในฐานะนักโทษ
เจ้าพิชิตหัวใจข้าได้
ต่อให้เจ้าขอให้ข้าไปเป็นคนรับใช้
ข้าก็ยินดีที่จะเป็นไปจนวันตาย
ข้าจะไปกับเจ้า แต่ข้าจะไม่ไป
เยี่ยงนักโทษ
จากนี้ไป
จนวันตาย
ข้าเป็นของเจ้า เทวาเสนา
เสด็จแม่ได้ปลูกฝังข้าถึงเรื่องคุณธรรม
ข้าจะปกป้องดูแลเจ้า และรักษาเกียรติยศของเจ้าไม่ให้มัวหมอง
ข้าขอสัญญา
เราขอฝากดวงประทีปแห่งอาณาจักรของเรา ไว้กับท่าน
ไม่ต้องห่วง ข้าจะดูแลนางด้วยชีวิตของข้า
องค์หญิง ท่านไม่เป็นไรนะ
หัวใจเจ้าลอยไป อยู่แห่งหนใด
อย่าได้กังวลองค์หญิง
ราชมารดาจะรัก ดูแลท่านดั่งราชกุมารี
มหิธมาตี
องครักษ์ ทำความเคารพ
ด้วยความโกรธ ข้าหมิ่นพระนางในราชสาส์น
ด้วยความหยิ่งยโสและดูถูกพระนาง
ได้โปรดอภัยข้าด้วยเถิด ราชมารดา
สำหรับว่าที่ลูกสะใภ้ของ สีวากามี
แค่นี้เรื่องเล็กน้อย
ขึ้นมายืนเคียงข้างว่าที่สวามีเจ้า
ให้ทั้งอาณาจักรมหิธมาตีได้เห็น
ว่าข้าตัดสินใจถูกต้องหรือไม่
เทวาเสนา
เจ้ากำลังทำอะไร
ข้ากำลังทำตามที่พระนางบอก
ข้าเลือกเจ้าเพื่อแต่งกับบัลลาเทวะ
ท่านพูดอะไรน่ะ ราชมารดา
คนที่ข้ารักและต้องการแต่งงานด้วย
คือบาฮูบาลี
นี่มันเกิดบ้าอะไรกัน
ขออภัย ราชมารดา
ข้าทำผิดพลาดมหันต์
พระราชโอรสในราชสาส์น
ข้าเข้าใจผิดคิดว่าเป็นบาฮูบาลี
ความเข้าใจผิดทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเพราะข้า
องค์หญิงทรงไม่รู้เรื่องด้วยเลย
กัตตัปปา
ข้าไม่สนใจว่าเกิดอะไรขึ้น
มาว่ากันเรื่องที่จะเกิดต่อไป
ราชมารดา
บาฮู
ข้าได้สัญญากับพี่ชายของเจ้าไว้ ว่าจะให้เทวาเสนาแต่งเป็นชายาบัลลา
หยุดนะ
ท่านเป็นใครกัน ถึงจะมาตัดสินใจ เรื่องการแต่งงานของข้าโดยที่ข้าไม่ยินยอม
ท่านไม่รู้หรือว่าองค์หญิงมีสิทธิเลือก พระสวามีด้วยตัวเอง
พระนางจะมาละเมิดธรรมเนียมข้อนี้ไม่ได้
กล้าดียังไง
มาพูดกับข้าเช่นนี้
องครักษ์
จับตัวนางผู้หญิงหยิ่งยโสคนนี้ไว้ และให้นางคุกเข่าลง
รับพระบัญชา ราชมารดา
ผู้ใดแตะต้องเทวาเสนา
เท่ากับแตะดาบบาฮูบาลี
เสด็จแม่
ข้าได้ให้สัญญาว่าจะปกป้องนาง
องค์ชาย พระองค์จะขัดคำสั่งราชมารดาหรือ
ไหนพระองค์เคยบอกว่า ราชมารดา สีวากามี ไม่เคยทำอะไรผิดพลาด
ท่านจะให้ราชมารดาผิดสัญญาหรือพะย่ะค่ะ
เพื่อคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้
เพื่อคงไว้ซึ่งความยุติธรรม
เพื่อปกป้องหลักธรรม ลงทัณฑ์ผู้กระทำผิด
แม้แต่เทพเจ้า ก็อย่าได้เกรงกลัว
นี่คือธรรมบัญญัติ
นี่คือคุณธรรมของพวกเรา
มันไม่ถูกต้องที่เสด็จแม่ให้สัญญา โดยที่ไม่ได้ถามความสมัครใจขององค์หญิงก่อน
เสด็จแม่ทำผิด
สีวากามีทำผิดอย่างงั้นหรือ
แม่เจ้าเสียตอนที่เจ้าลืมตาดูโลก
นางเลยรับเลี้ยงเจ้า เป็นความผิดอย่างงั้นหรือ
นางเลี้ยงดูเจ้าเหมือนกับบุตรแท้ๆ ของนาง เป็นความผิดอย่างงั้นหรือ
นางทำให้เจ้าเป็นองค์ชาย นี่ใช่ไหมที่ผิด
นางประกาศให้เจ้าเป็นกษัตริย์ นี่นางก็ผิดใช่ไหม
ผิดใช่ไหม
เจ้าเข้าใจหรือยังสีวากามี
เจ้ายอมเสียสละหลายอย่างไป
มันกลับบอกว่าเจ้าผิด
เจ้าสนใจแต่คำสัญญาของเจ้า
แต่ไม่สนใจคำสัญญาของเสด็จแม่เจ้า
สัญญาของเสด็จแม่เจ้า ไม่มีค่าควรแก่การเคารพอย่างงั้นหรือ
พอเถอะ
ข้าตระหนักดี ตอนนี้ไม่ว่าท่านจะกล่าวอย่างไร
มันก็คงไม่เข้าหูเขา
อมาเรนทรา บาฮูบาลี
เจ้ามีสองทางเลือกสำหรับเจ้า
เจ้าต้องการเป็นกษัตริย์ปกครองมหิธมาตี
หรือเจ้าต้องการที่จะแต่งงานกับเทวาเสนา
ถ้าข้าเลือกราชบัลลังก์ โดยทำลายสัญญาที่ให้ไว้กับนาง
เท่ากับข้าดูหมิ่น สิ่งที่เสด็จแม่อบรมสั่งสอนมา
ข้าจะไม่มีวันผิดสัญญา
ดี เจ้าเลือกเองนะ
ในเทศกาลวิจายารัศมี ที่กำลังจะมาถึง
บัลลาเทวะ จะปราบดาภิเษก เป็นกษัตริย์องค์ต่อไป
ให้บาฮูบาลีเป็นผู้นำพิธีเถลิงถวัลย์ราชสมบัติ
ต่อหน้าเหล่าขุนนางและประชาชน
ราชมารดา ได้โปรดทบทวนดูอีกครั้ง
นี่คือดำรัสข้า
ดำรัสข้าคือประกาศิต
จากเทือกเขาทางด้านทิศตะวันออกของมหิธมาตี
จรดหมู่เกาะทางทิศตะวันตก
จากแม่น้ำทางทิศเหนือที่กั้นอาณาจักรกุนตลา
จรดป่ารกแห่งเผ่ากาลาเกยาทางทิศใต้
ขอบเขตทั้งหมดนี้
เป็นของราชอาณาจักรมหิธมาตี อันบัลลาเทวะ
เป็นผู้มีอำนาจเด็ดขาดในการปกครอง
ทหารม้าและทหารกล้าแห่งมหิธมาตี
ฟังทางนี้
สดุดีมหาราชา
เหล่าทหารกล้าและช้างศึก สดุดีมหาราชา
พลดาบและพลหอก
สุดดีมหาราชา
กองกำลังพิเศษ
กองทหารภายใต้บัญชาการของกัตตาปา
สดุดีมหาราชา
ทุกคน คุกเข่า
ข้า ราชโอรสของ สีวากามี เทวี นาม บัลลาเทวะ
ข้าขอปราบดาภิเษกขึ้นเป็นกษัตริย์
แห่งราชอาณาจักรมหิธมาตี
ข้าขอสัญญาต่อหน้าองค์พระศิวะ ว่าข้าจะปกป้อง อาณาจักรแห่งนี้ ให้อยู่เย็นเป็นสุขตลอดไป
กษัตริย์บัลลาเทวะ
ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ
กษัตริย์บัลลาเทวะ
ทรงพระเจริญ
กษัตริย์บัลลาเทวะ
ทรงพระเจริญ
ข้า อมาเรนทรา บาฮูบาลี
จะปกป้องแผ่นดินและประชาราษฎร์ ทั่วเขตขัณฑ์แห่งมหิธมาตี
ให้มีความผาสุข สงบ ร่มเย็น
ในนามผู้บัญชาการทหารสูงสุด ภายใต้บัลลังก์กษัตริย์บัลลาเทวะ
ข้าจะเตือนตนเองในทุกๆ นาทีที่ปฏิบัติหน้าที่
ข้าไม่ลังเลที่จะสละชีวิตของข้าเพื่อประชาชน
ราชมารดาสีวากามี เทวี ทรงเป็นพยาน ข้าขอสาบานต่อหน้าพวกท่านทั้งหลาย
บาฮูบาลี จงเจริญ
มหิธมาตี
ตั้งแต่ข้าจำความได้
ข้าก็ต้องการเจ้ามาเป็นของข้า
เจ้าอยู่ในใจ
และในความฝันของข้า
หลังจากรอมาหลายปี
ผ่านมาหลายสงคราม
บัดนี้เจ้าตกเป็นของข้าแล้ว แต่ทำไมข้าถึงรู้สึกว่าเจ้าไม่ได้เป็นของข้า
ทำไมเจ้าหนีข้าไป
ในเมื่อเจ้าอยู่ในหัวใจของข้า
ทำไมมันจึงได้อยู่ในหัวใจของเจ้า
บัลลา
ตอนนี้เจ้าเป็นกษัตริย์แล้ว
ออกคำสั่งให้ฆ่าบาฮูบาลีเสีย
จะไม่มีใครกล้าลองดีกับเจ้าอีก
ฆ่ามันซะ
ข้ามีอำนาจ
เฉพาะการปกครอง
อำนาจสูงสุด
ยังคงอยู่กับเสด็จแม่
ข้าต้องเปลี่ยนใจนาง
เปลี่ยนใจแม่เจ้างั้นหรือ
พระอาทิตย์ไม่เคยขึ้นทางทิศตะวันตก บัลลา
พระอาทิตย์ไม่เคยขึ้นทางทิศตะวันตก
แต่ข้าจะเปลี่ยนวิธีขึ้นของมันทางทิศตะวันออก
สีวากามี เจ้าเลี้ยงดูงูพิษมาหลายปี
ตอนนี้มันเริ่มจะพ่นพิษได้แล้ว
ในไม่ช้า มันจะแว้งกัดเจ้าแน่
เจ้าไม่เคยฟังสิ่งที่ข้าพูด
ข้าเป็นต้นเหตุให้ท่านกับแม่ต้องห่างเหินกัน
ข้ารู้สึกไม่สบายใจเลย
มีหลานเมื่อไหร่ ความโกรธของเสด็จแม่ จะหายไปเอง
วางอันนี้ที่นี่
ส่วนที่เหลือตรงนั้น
ท่านเป็นกังวลที่เสด็จแม่ยังไม่มาหรือ
เสด็จแม่ต้องมาแน่ ข้ามั่นใจ
กัตตัปปา
ขอรับ องค์หญิง
ท่านเอาของขวัญอะไรมาให้ข้าหรือ
ข้าเป็นแค่ทาส สิทธิที่จะอวยพรท่านยังไม่มีเลย
แล้วข้าจะให้อะไรพระนางได้
ข้าขอท่านสิ่งหนึ่ง ท่านจะให้ข้าได้หรือไม่
ด้วยความยินดี
ตามธรรมเนียมของเมืองเรา เมื่อเด็กแรกเกิด
คนเป็นปู่จะอุ้มเด็กเป็นคนแรก
เพื่อจะได้มีชีวิตที่ยืนยาว
เราทั้งสองไม่มีพ่อแล้ว
ข้าขอให้ท่านเป็นปู่ให้ลูกของเราได้หรือไม่
ข้าไม่มีสิทธิแม้แต่จะยืนตรงหน้าท่าน
ท่านให้เกียรติข้าเกินไปแล้วพระนาง
ข้าขอรับโอรสท่าน แต่ไม่ใช่ด้วยมือข้า
แต่เป็นศรีษะข้า
ราชมารดา สีวากามี เทวี เสด็จแล้ว
เสด็จแม่
เจ้ากำลังตั้งครรภ์ทายาทอาณาจักรมหิธมาตี
ดูแลตัวเองให้ดี
เจ้าสูญสิ้นสิทธิที่จะเรียกนางว่าเสด็จแม่
สำหรับเจ้าตอนนี้ นางคือมหาราณี
ข้ามาสายหรือเปล่า
สำหรับการกำเนิดของลูกพยัคฆ์
นี่สำหรับเขา
กุมาราล่าเสือตัวนี้เองเลยนะ
จริงเหรอ กุมารา
หากเจ้าได้ถือมีดของบาฮูบาลี
และคำพูดของบาฮูบาลีอยู่ในใจเจ้าแล้ว
แม้แต่เด็กก็ฆ่าเสือได้
กษัตริย์บัลลาเทวะ เสด็จแล้ว
ฟังทางนี้
ข้าจะมอบของขวัญชิ้นพิเศษ ที่ไม่มีใครสามารถให้ได้ให้กับเจ้า
เป็นอะไรหรือ มหาราชา
หญิงตั้งครรภ์ไม่ได้ปรารถนาเงินทอง หรือทรัพย์สมบัติ
นางต้องการเพียงอ้อมกอดของสามี
บาฮู
เจ้าทำหน้าที่รับใช้อาณาจักร จนลืมหน้าที่สวามีของเทวาเสนา
ข้าจึงแบ่งเบาภาระผู้บัญชาการของเจ้า
โอนอำนาจมาให้มหาเสนาดูแลแทน
ข้ารับพระบัญชา มหาราชา
บาฮู
ละครเรื่องนี้เกิดขึ้น ต่อหน้าพระพักตร์พระราชมารดา
พระองค์จะนิ่งดูดาย ราวกับเป็นรูปปั้นกระนั้นหรือ
เทวาเสนา
เจ้าไม่รู้ขนบธรรมเนียมของเรา
กษัตริย์มีสิทธิขาดในการที่จะให้
ผู้ใดดำรงตำแหน่งใดๆ ก็ได้
ไร้เหตุผล
ราชมารดา
ความเงียบของคนซื่อสัตย์ ดีกว่าคำพูดโกหกต่อราชอาณาจักร
พระองค์น่าจะรู้ดี
ให้สุนัขขี้ขลาดตาขาวมาแทน
ตำแหน่งนักรบผู้ยิ่งใหญ่
- พระองค์นั่งนิ่งอยู่ได้กระนั้นหรือ - เทวาเสนา
แขกทุกคนที่มาที่นี่ล้วนมีของขวัญให้ข้า
ท่านไม่มีอะไรให้ข้าสักอย่าง ท่านจะให้ในสิ่งที่ข้าขอได้หรือไม่
ข้าต้องการให้ท่านเป็นกษัตริย์มหิธมาตี
มันคือความต้องการของข้า
ไม่ใช่แค่ข้า
มันคือความต้องการของประชาชนด้วย
ท่านพูดเสมอว่าความยุติธรรม คือทำให้ฝันของประชาชนเป็นจริง
ทำซะ
เสด็จแม่
ถวายบังคม พระชายา
ใกล้เวลามหาราชาเสด็จแล้ว ผู้ใดก็ตาม
ไปใช้เส้นทางอื่น
เชิญทางนี้ พระชายา
ไม่เป็นไร
พวกท่านขึ้นก่อนเถอะ
มา
มาข้างหน้าเร็วๆ
คนข้างหลังอีกมากรออยู่
ทุกคนเดินมาข้างหน้าเร็วๆ
ต่อไปคือเจ้า
จับตัวนางไว้
เทวาเสนา พระชายาองค์ชายบาฮูบาลี
ได้ตัดนิ้วมือของมหาเสนา วันนี้เราจะเริ่มพิจารณาตัดสินคดี
ต่อหน้าพระพักตร์พระราชมารดา สีวากามี เทวี
ภายใต้หลักนิติธรรม โดยกษัตริย์บัลลาเทวะ จะทำการไต่สวนด้วยพระองค์เอง
เอาล่ะ
เทวาเสนา เจ้ามีอะไรจะให้การ ในสิ่งที่เจ้าได้กระทำไป
โดยไม่ถามข้าสักคำ ท่านก็ใส่กุญแจมือข้า
แล้วท่านก็ตัดสินว่าข้าก่ออาชญากรรม
- นี่มันคือความยุติธรรมแบบไหนกัน - เจ้าเป็นผู้ต้องหาจนกว่าจะพิสูจน์ได้ว่าบริสุทธิ์
นี่คือกฎของมหิธมาตี
แม้แต่คนป่าเถื่อนก็ไม่มีกฎเช่นนี้
ขว้างธรรมเนียมของเจ้าลงกองไฟ
โยนกฎหมายของเจ้าลงน้ำ
ฝังกฎของเจ้าลงดินเสีย
นี่น่ะหรืออาณาจักรมหิธมาตี อาณาจักรอันยิ่งใหญ่ในอุดมคติ
เทวาเสนา
อาณาจักรของเรายิ่งใหญ่และเกรียงไกร
หากเจ้ายังไม่หยุดพูดท้าทาย
บัลลังก์ สิ่งก่อสร้าง รูปปั้นทองคำ
ไม่ได้ทำให้อาณาจักรยิ่งใหญ่ ราชมารดา
หัวใจที่เปิดกว้างเท่านั้น
ที่นี่ไม่มีผู้ใดเปิดใจให้กว้างเลย
ช่างน่าละอายยิ่งนัก
พระองค์ได้ยินหรือไม่ มหาราชา
นางกล้าเย้ยหยันเราต่อพระพักตร์พระองค์
ลับหลังพระองค์ นางจะกล้าทำอะไรขนาดไหน
ลองคิดดู มหาราชา
บาฮูบาลี
บาฮูบาลีมาที่นี่
เกิดอะไรขึ้น
บอกข้ามา มหาเสนา
มีคนเห็นมากมายในวิหาร
ตอนนั้นเทวาเสนามาถึงพอดี
มันใกล้เวลา
ที่พระองค์จะเสด็จ ข้าบอกนางไป
ข้าจึงขอให้นางเลี่ยงไปใช้เส้นทางอื่น
บาฮู นี่มันอะไรกัน
ทำไมเจ้าทำให้เขากลัว
ความจริงจะไม่ถูกเปิดเผย ถ้าถามอย่างสุภาพ มหาราชา
เจ้าทำเกินขอบเขตแล้ว บาฮูบาลี
เมื่อท่านจับกุมผู้หญิงที่กำลังตั้งครรภ์
อาณาจักรนี้ก็ทำเกินขอบเขตแล้ว
จะคนท้องหรือว่าคนแก่ ไม่ว่าเจ้าหรือข้า
เราก็ปฏิบัติเช่นเดียวกัน
เจ้ารู้หรือไม่ว่าเกิดอะไรขึ้น
เกิดอะไรขึ้น เทวาเสนา
มันสั่งให้ผู้หญิงทุกคนใช้ทางเดินเดียวกัน
จากนั้นมันก็ลวนลามผู้หญิงทุกคน
- มันจะลวนลามข้าด้วย - นางโกหก
- ข้าเลยตัดนิ้วมือมัน - รู้ไหมเจ้าทำอะไรผิดเทวาเสนา
เจ้าไม่ควรตัดนิ้วมือมัน
แต่ควรตัดหัวของมัน
บาฮูบาลี
เจ้ากล้าดียังไง ถึงได้มาหมิ่นศาลของข้า
เพราะมันทำผิด มันจึงตื่นตระหนก
เพราะนางพูดความจริง นางจึงไม่หวั่นเกรงใดๆ
ความจริงได้พิสูจน์แล้ว มันสมควรตาย
บาฮูบาลี
ต่อให้มหาเสนากระทำผิดจริง
ผู้ตัดสินต้องเป็นกษัตริย์เท่านั้น
หรือเจ้าคิด
เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นกษัตริย์งั้นหรือ
วันนั้นชายาของเจ้าขอให้เจ้าเป็นกษัตริย์
เจ้ากำลังแสดงให้นางเห็นใช่ไหม
เสด็จแม่
วันนั้นนางบอกว่า
การปกครองของเราผิด
กฎหมายของเราผิด
นางพูดหลายอย่าง
เจ้าลงมือด้วยการกระทำ
เจ้าทั้งสองทรยศอาณาจักรแห่งนี้
- มหามนตรี - ราชมารดา
ต้องลงโทษทั้งสองคนตามกฎยังไง
สำหรับเชื้อพระวงศ์ หากไม่ทำตามกฎแห่งราชอาณาจักร
จะต้องถูกขับออกจากราชวงศ์
เป็นไปตามนั้น
เจ้าทั้งสองจะถูกขับออกจากอาณาจักรทันที
จงก้าวออกไปจากราชวังของเรา โดยมีเพียงเสื้อผ้าที่สวมใส่เท่านั้น
ด้านหนึ่งท่านอบรมสั่งสอนกฎหมาย อีกด้านหนึ่งท่านเคร่งครัดในหลักธรรม
ท่านเป็นผู้มอบดาบนี้ให้กับข้า
ทำให้ข้าได้เติบโตมา
แม้ท่านจะขับไล่ข้าไปในวันนี้
แต่ข้าพร้อมเสมอที่จะรับใช้ท่านและมหิธมาตี
ลาก่อน เสด็จแม่
หยุดร้องไห้ได้แล้ว
พระองค์กำลังจะออกจากพระวิหาร แล้วมาอยู่กับเรา
มาฉลองกันเถอะ
หากมันยังมีชีวิตอยู่
ผู้คนจะคิดว่ามันเป็นกษัตริย์เสมอ
เจ้านอนเฉยอยู่ได้อย่างไร
มันทรยศและละทิ้งอาณาจักรไป
ทำตัวเหมือนกับกษัตริย์
ทั้งที่มันบอกว่าไม่ต้องการเป็นกษัตริย์
มันวางแผนที่จะทำอะไรบางอย่างแน่ ข้ากลัวเหลือเกิน
บัลลา เจ้ามาทำอะไรคนเดียวที่นี่
เขามาทำอะไรที่นี่
ขออภัยฝ่าบาท วันนี้มันรอดไปได้
พรุ่งนี้ข้าต้องเห็นหัวของมันอยู่ในมือเจ้า
หัวใคร
ไม่งั้นข้าจะตัดหัวของเจ้าใส่ในมือเจ้าเอง
- ไปซะ - บัลลา
พะย่ะค่ะ ฝ่าบาท
บัลลา หัวใครกัน
ใครน่ะหรือ
บาฮูบาลี
เจ้าขับเขาออกจากอาณาจักรแล้ว
ยังคิดจะฆ่าเขาอีกหรือ
ไม่เพียงมัน เมียมัน
- และลูกมันด้วย - บัลลา
หากท่านคิดขัดขวาง ข้าจะฆ่าท่านเช่นกัน
ข้าเข้าใจ
ข้ารู้จักลูกชายข้าดี
ถ้าเขาคิดจะทำอะไร
เขาจะทำมันจนสำเร็จ
- เราต้องรีบไปเตือนบาฮูบาลี - เขาต้องไม่เชื่อเราแน่
บาฮูบาลีเป็นคนซื่อ ไร้เดียงสา
เขาไม่มีทางเชื่อว่าพี่ชายเขาเป็นคนเลวแน่
มีเพียงหนทางเดียว
หนทางไหน
- ทุกอย่างมันอยู่ในมือเจ้าเท่านั้น - มือข้างั้นหรือ
ใช่ เจ้าต้องฆ่า
บัลลาเทวะ
อย่าบอกนะว่าเจ้าทำไม่ได้
ทำเพื่อบาฮูบาลี
เพื่อเทวาเสนา
เพื่อลูกของพวกเขา ไปฆ่าบัลลาเทวะลูกชายข้าเสีย
กุมารา เวอร์มา
โอกาสที่จะเป็นนักรบมีได้เพียงครั้งเดียว
ตอนนี้ถึงเวลาของท่านแล้ว
เจ้าพิศวงสงสัยว่ามันเกิดอะไรขึ้นใช่ไหม กุมารา เวอร์มา
นี่คือการเสียสละ สำหรับฉากละครเรื่องเยี่ยม
เพื่อให้บาฮูบาลีถูกสั่งประหาร ด้วยน้ำมือของสีวากามี
การเสียสละที่ยิ่งใหญ่
โดยที่มีเจ้าเป็นหมากตัวหนึ่ง
เห็นไหม สีวากามี
บาฮูบาลีมอบกริชของเขาให้ กุมารา เวอร์มา ผู้ที่เขาไว้วางใจ
บอกเขาเกี่ยวกับทางลับ ไปยังพระราชวัง
มันส่งเขามาลอบสังหารกษัตริย์ในตอนดึก
กุมารา เวอร์มา และทหารของเขา
ฆ่าทหารองครักษ์ของเราทั้งหมด
พวกมันทำให้ใบหน้าบัลลาเทวะเป็นแผล
หลังจากเหตุการณ์นี้ เราไม่ควรนิ่งเฉย
บาฮูบาลีต้องตาย
เจ้ามีความคิดยังไง สีวากามี
ทำหน้าที่ของเจ้าในฐานะราชมารดา
อย่าให้ความรู้สึกเป็นแม่มาทำให้เจ้าไขว้เขว
บัลลาเทวะไม่ใช่เป็นเพียงลูกชายเจ้าเท่านั้น เขายังเป็นกษัตริย์ของอาณาจักรนี้ด้วย
ใครก็ตามที่คิดสังหารกษัตริย์
ต้องถูกประหารชีวิต
ถ้าบาฮูบาลีถูกลงโทษประหารชีวิต
ผู้คนต้องลุกฮือขึ้นก่อจราจลแน่
คนของเราจะแบ่งแยกออกเป็นสองฝ่าย
สงครามกลางเมืองไม่ดีสำหรับราชอาณาจักรเราแน่
ถ้าเช่นนั้นท่านจะทำเช่นไร ให้อภัยทั้งที่มันทำขนาดนี้งั้นหรือ
บาฮูบาลีต้องตาย
แต่ข้าไม่ต้องการให้บัลลาเทวะเป็นคนลงมือ
ข้าไม่ต้องการให้ประวัติศาสตร์จารึก ว่าพี่ชายสังหารน้องชาย
แล้วเจ้า
มีแผนการยังไง
กัตตัปปา
บรรพบุรุษของเจ้าได้ให้คำสัตย์สาบาน กับมหิธมาตี
พวกเขาสัญญาว่าจะเชื่อฟังทุกพระบัญชา ของกษัตริย์
เจ้าจะปฏิบัติตามคำสัตย์สาบานนั้นหรือไม่
แน่นอนพะย่ะค่ะ
ฝ่าบาทได้โปรดรับสั่งมา
จงไปฆ่าบาฮูบาลีเสีย
พระองค์กำลังตรัสอะไร
ทำไม
ทำตามที่ข้าสั่งก็พอ
ราชมารดา
พระองค์ทรงเห็นด้วยงั้นหรือ
ข้าขอร้องพระองค์
ขอให้กษัตริย์ถอนคำสั่งเสีย
เห็นแก่ความสัตย์ซื่อของข้า
บาฮูบาลีไม่เคยทำอะไรผิด
เขาเป็นโอรสของพระองค์
เขาเติบโตมาด้วยน้ำนมของพระองค์
คำสอนของท่านอยู่ในตัวเขา ราชมารดา
บาฮูบาลีต้องตาย
ไม่ ราชมารดา ข้าทำไม่ได้
ข้าไม่สามารถทำได้
ข้าขอปฏิเสธ
โปรดประหารข้าเถอะ
เจ้าจะฆ่าเขา
หรือจะให้ข้าฆ่าเขาเอง
ไม่ ราชมารดา
บาปไม่ควรแปดเปื้อนมือพระองค์
ข้าจะฆ่าเขา
ข้าจะฆ่าเขาเอง
เราไว้ใจไอ้เจ้าสุนัขรับใช้นี่ได้หรือบัลลา
เจ้าชายของเรากำลังจะถือกำเนิดแล้ว
สิ่งดีๆ กำลังจะเกิดขึ้นนับจากนี้
กัตตัปปากำลังจะถูกลงโทษเพราะคิดทรยศ
เจ้าเห็นเขาใช่ไหม
เจ้าพูดเรื่องอะไรกัน
ท่านลุงกำลังตกอยู่ในอันตราย
ข้าต้องรีบไปเดี๋ยวนี้
เขาสัญญาว่าจะอุ้มลูกของเรา
พาเขากลับมาอย่างปลอดภัย
บาฮูบาลี หนีเร็ว
เกิดอะไรขึ้นท่านลุง
บาฮู
ฆ่าพวกมันให้หมด
บาฮู ทิ้งข้าไว้ที่นี่ แล้วรีบหนีไป
โปรดเชื่อคำข้า บาฮู
ชีวิตของทาสอย่างข้า ไม่สำคัญเท่าชีวิตท่านหรอก
ทิ้งข้าไว้ แล้วไปซะ
ทิ้งข้าไว้ที่นี่ บาฮู
เชื่อข้า
ทิ้งข้าไว้ที่นี่
อย่าเสี่ยงชีวิตของท่านเลย
ฟังข้านะ
ปล่อยให้ข้าตายที่นี่
ข้าก็อยากทิ้งท่านไว้ที่นี่ ท่านลุง
แต่ท่านสัญญาไว้ว่า จะอุ้มลูกของพวกเราเป็นคนแรก
และข้าสัญญากับเมียข้าไว้ ว่าจะช่วยท่านกลับไปอย่างปลอดภัย
ดังนั้นท่านลุง
ท่านจงเงียบซะ
แล้วปล่อยให้ข้าทำหน้าที่ของข้า
ข้าแต่เทพเจ้า ข้าจะโน้มน้าวใจท่านได้ยังไงนะ
ข้าขอร้องจริงๆ
รีบไปเสียเถอะ
ทิ้งข้าไว้ที่นี่แล้วหนีไปซะ บาฮู
ท่านกลัวข้าเป็นอะไรงั้นหรือ
ยามท่านอยู่กับข้า ไม่มีใครหน้าไหนจะฆ่าข้าได้หรอกท่านลุง
ท่านลุง
พระราชบัญชา
กษัตริย์มีรับสั่งให้สังหารท่าน
บาฮู บาฮู
บาฮู ยกโทษให้ข้าด้วย
ฝากท่านดูแลเสด็จแม่ด้วย
มหิธมาตีจงเจริญ
ข้าเคยสงสัยในตัวเจ้า กัตตัปปา
เจ้ามันก็แค่สุนัขรับใช้จริงๆ
บาฮูบาลี
อมาเรนทรา บาฮูบาลี
ข้า อมาเรนทรา บาฮูบาลี
ข้าจะปกป้องประชาชนของมหิธมาตี
ให้มีความผาสุข สงบ ร่มเย็น
ข้าจะปกป้องทุกคน
ราชมารดาสีวากามี เทวี ทรงเป็นพยาน
ข้าขอสาบานว่าจะจงรักภักดี
ราชมารดา
มหาราณีที่โง่เง่า
ข้าหลอกนางว่าเจ้าวางแผนฆ่าข้า
ข้าหลอกให้นางออกคำสั่งฆ่าเจ้าเอง
แล้วเจ้าให้คำสัตย์สาบานกับนางเนี่ยนะ
พระเจ้าได้โปรดคุ้มครองพระองค์ด้วยเถิด
ราชมารดา
เกิดอะไรขึ้นกับบาฮูบาลี
เลือดของบาฮูบาลี
เราจะล้างบาปนี้ออกจากชีวิตเราได้ยังไง ราชมารดา
กัตตัปปา
ท่านทำผิดพลาดมหันต์ สีวากามี
ท่านทำผิดพลาดมหันต์
ท่านโกรธเคืองบาฮูบาลี อย่างไม่มีสติ แล้วผลีผลามบุ่มบ่าม
ตัดสินด้วยสายตามืดบอด อยุติธรรม ทำให้มือท่านเปื้อนเลือด
ราชมารดา
มหาราณีที่โง่เง่า
ข้าหลอกนางว่าเจ้าวางแผนฆ่าข้า
ข้าหลอกให้นางออกคำสั่งฆ่าเจ้าเอง
แม้กระทั่งลมหายใจสุดท้ายของชีวิต
เขาก็ไม่ได้คิดถึงเมียและลูก
รู้ไหมว่าคำพูดสุดท้ายของเขา เขาพูดว่ายังไง
ฝากท่านดูแลเสด็จแม่ด้วย
โอ้ แสงแห่งชีวิตของข้า
ข้าเป็นมารดาของเจ้า
ข้าอุ้มเจ้าไว้ในอ้อมแขน
โอ้ บาฮูบาลี
เมื่อมีท่านลุงกัตตัปปาเป็นผู้ปกป้องเจ้า
มีบัลลาพี่ชายเจ้าอยู่เคียงข้างกาย
เมื่อเจ้าอยู่ในอ้อมแขนของแม่
ลืมเรื่องวุ่นวายไปเสีย
แล้วหลับฝันถึงสิ่งอันสวยงาม
โอ้ บาฮูบาลี
ท่านขอร้องให้ข้าเป็นปู่
ให้ข้ารับขวัญลูกท่านด้วยมือของข้า
แต่ด้วยมือเดียวกันนี้
ข้ากลับใช้มันสังหารพระสวามีท่าน
ฆ่าทารกนั่นซะ สีวากามี
ถ้าเด็กนั่นร้องไห้ขึ้นมา จะต้องเกิดการจราจลแน่
ผู้คนจะลุกฮือขึ้น
หากได้ยินเสียงร้องเด็กนั่น
มีเพียงการฆ่าเด็กนั่นเท่านั้น
ที่จะทำให้อาณาจักรมหิธมาตีสงบสุขได้
ฆ่ามันซะ
ข้าเข้าใจแล้วว่า คุณงามความดีของบาฮูบาลี
ยิ่งใหญ่มากแค่ไหน
ข้าเป็นแม่เขาแต่กลับฆ่าเขาเสียเอง
ตอนนี้ข้ารู้สึกว่าตัวเองเลวทรามต่ำช้าเหลือเกิน
อยากล้างเท้าเขาด้วยน้ำตาข้า
แล้วตายตามเขาไป
ข้าจะชดใช้ความผิดนี้ยังไง
ข้าควรทำยังไงดี
เสด็จแม่
ตอนนี้ประชาชนอยากรู้ว่าบาฮูบาลี
ยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว
กำลังรอการประกาศอยู่ และพวกเขา
จะเชื่อเฉพาะเมื่อท่านเป็นคนประกาศเท่านั้น
ออกไปประกาศเถอะ
ข้าจะดูแลเด็กเอง
ไม่มี อมาเรนทรา บาฮูบาลี อีกต่อไปแล้ว
แต่บัดนี้ พวกเจ้ามีกษัตริย์พระองค์ใหม่
มหินทรา บาฮูบาลี
ทรงพระเจริญ
กัตตัปปา เรียกมหามนตรี
ประชุมด่วน
ผู้กระทำผิด ต้องโดนประหาร
ไม่เป็นไร เสด็จแม่
ท่านเชื่อว่าเขาทำความผิด
ท่านสั่งให้ฆ่าเขา
ถ้าท่านรู้ว่าเป็นแผนของข้า
ท่านไม่มีวันยกโทษให้ข้าแน่
แต่ข้าเตรียมการเอาไว้แล้ว
องครักษ์
ฆ่าเด็กนั่นกับสีวากามีซะ
ตามข้ามา ราชมารดา
เทวเสนา
ลุกขึ้น
ไปกับข้า
เสด็จแม่
หากท่านช่วยชีวิตลูกข้า
เท่ากับช่วยชีวิตของสามีข้า
มหินทรา เจ้าจะต้องกลับมาที่นี่
ข้าจะรอคอยเจ้ากลับมา
อาณาจักรมหิธมาตี จะรอคอยเจ้า
เจ้าจะกลับมาใช่ไหม
ฝ่าบาท พระนางหนีไปได้
ราชอาณาจักรมหิธมาตี
อยู่ภายใต้การปกครองของบัลลาเทวะ
เขาได้ส่งกองทัพ เข้าทำลายอาณาจักรกุนตลาจนย่อยยับ
เพราะโกรธแค้นเจ้าหญิงเทวาเสนา
ไม่ว่าจะรักหรือเกลียด ในโลกนี้ สำหรับเจ้า
ก็เหลือเพียงข้า เทวาเสนา
พวกเราคิดว่าพระองค์สิ้นพระชนม์ไปแล้ว
แต่เสด็จย่าได้ทรงสละชีวิตช่วยพระองค์ไว้
เสด็จแม่ของพระองค์
อาณาจักรของพระองค์
เฝ้ารอคอยพระองค์มานาน 25 ปีแล้ว
เฝ้ารอคอยพระองค์ มหินทรา
ส่งข่าวถึงทุกๆ คน ท่านปู่
ไม่ว่าคนหนุ่ม คนชรา นักรบหรือคนขี้ขลาด
ขอร้องให้พวกเขามา
ไม่ว่าจะเป็นมีด เป็นดาบ เคียว หรือสิ่งใด
ที่จะใช้เป็นอาวุธได้ บอกให้พวกเขานำมา
บอกพวกเขาว่าข้าจะทำลายล้าง สิ่งชั่วร้ายในอาณาจักรนี้
หลานของเสด็จย่า สีวากามี เทวี
มหินทรา บาฮูบาลี กลับมาแล้ว
พวกเขามีนักรบกว่า 30,000 คน ฝ่าบาท
เราไม่มีแม้กระทั่งอาวุธที่จะต่อสู้
สองแขนของเราคืออาวุธ
ชีวิตที่พร้อมจะสละเพื่อสงคราม
หลอมรวมพวกเราเป็นกองทัพที่ทรงพลัง
มหิธมาตี จงเจริญ
อนุสาวรีย์ทองคำ
มงกุฏ บัลลังก์กษัตริย์มหิธมาตี และอำนาจทั้งหมด
ล้วนอยู่ในมือข้า
ข้าเคยคิดว่าสิ่งเหล่านี้จะทำให้ข้ามีความสุข
แต่ข้าคิดผิด
มันอยู่บนโซ่เหล็กเส้นนี้
เส้นที่ทำให้เทวาเสนาเหมือนตายทั้งเป็น
โซ่ตรวนเส้นนี้
เมื่อข้าไม่ได้เห็นนางถูกล่ามโซ่
มันทำให้ข้าโมโหยิ่งนัก ท่านพ่อ
ข้าต้องการตัวเทวาเสนา
ฝ่าบาท กัตตัปปาได้รวบรวมกำลังคน
ก่อกบฏพะย่ะค่ะ
กัตตัปปา งั้นหรือ
ทำไมเจ้าสุนัขรับใช้กัตตัปปา ถึงได้กล้าคิดก่อกบฎ
บัลลา มีอะไรเหรอ
ไม่ว่าใครหน้าไหนก็ตาม ที่เห็นเจ้าถูกสังหาร
ข้าจะตัดหัวของพวกมันทุกคน แล้วนำมากองรวมกัน
เอาหัวเจ้าวางไว้เหนือสุด บาดรา
ข้าจะให้ 10,000 ครอบครัว
ได้กรีดร้องโหยหวน แทนการสวดมนต์
เป็นพิธีกรรมสุดท้ายแก่เจ้า
เตรียมทำสงคราม
โจมตี
บุก
เจ้าอยู่กับลูกเจ้าแค่ 9 เดือน แค่ตอนที่อุ้มท้องมันเท่านั้น
แต่เจ้าอยู่กับข้า
มาถึง 25 ปี
แค่มันกลับมา ทำไมเจ้าถึงต้องหนีข้ามาด้วย เทวาเสนา
ปิดประตูเมือง
ยิงพยุหะธนู
อดทนไว้ มหินทรา
มันจับแม่ข้าไป จะให้ข้าใจเย็นอยู่ได้ยังไง
ข้าไม่กลัวตายหรอก ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้
เสด็จแม่ไม่ได้รอคอยความตายของเจ้า
แต่เป็นความตายของมันต่างหาก
ท่านเป็นโอรสของ อมาเรนทรา บาฮูบาลี ผู้ยิ่งใหญ่
คิดแบบพระราชบิดาท่าน
คิดแบบบาฮูบาลี
- หาผู้ที่ทำหน้าที่เปิดประตูเมืองเร็วเข้า - เจ้ากำลังทำอะไร กัตตัปปา
บรรพบุรุษของเจ้าจงรักภักดีต่อกษัตริย์ มาหลายชั่วคน
พวกเขาถือว่าเป็นเกียรติอันสูงสุด
แต่เจ้ากลับทำลายเกียรติของพวกเขา
ด้วยการตระบัดคำสัตย์สาบาน
อย่าได้ทำเลย กัตตัปปา
จงลบล้างความผิดของเจ้าซะ
เจ้าเคยสังหารบาฮูบาลีเช่นไร
ก็จงไปฆ่าลูกของมันในแบบเดียวกัน
ไปฆ่ามันซะ กัตตัปปา
ฆ่ามันซะ
25 ปีก่อน ราชมารดาสีวากามี
ประกาศแต่งตั้งให้ มหินทรา บาฮูบาลี เป็นกษัตริย์ของเรา
เพราะข้าคิดว่าพระองค์ตายไปแล้ว
จึงหลงรับใช้คนชั่วมานานหลายปี
วันนี้ ความจริงได้ปรากฎแล้ว
กัตตัปปาไม่เคยตระบัดคำสัตย์สาบาน
กองกำลังของบัลลาเทวะกว่าครึ่ง อยู่ในเมือง มหินทรา
เราต้องเปิดประตูให้ได้
เอาฆ้อนมาท่านปู่
ศิวะ
จุดหม้อไฟ อวันติกา
นำหอกมาให้ข้า ท่านปู่
มาเริ่มพิธีกันเถอะ เสด็จแม่
ก่อนที่ท่านจะจบพิธีกรรม ข้าจะจับมันลงไปในกองฟืน
ให้ท่านเผามันให้มอดไหม้ในกองฟืนนี้
เอาเลย เทวาเสนา
ก่อนเจ้าจะจบพิธี ข้าจะตัดหัวลูกเจ้า ส่งให้เจ้าเอง
พิธีเทิดไฟ
หากนางทำสำเร็จ
เราจะพ่ายแพ้ ฝ่าบาท
ทำอะไรสักอย่าง
ให้เทวาเสนาหยุดเดินให้ได้
ก่อนที่นางจะถึงมหาวิหาร
รีบเผาสะพานทิ้งซะ
ปกป้องพระนาง อารักขาพระองค์
เจ้ากล้าดียังไง มาทำลายรูปปั้นของข้า เจ้ากล้าดียังไง
ข้าเคยคิดว่าเจ้าตายไปแล้ว แต่เมื่อเห็นเจ้ากลับมา
มันทำให้ข้ามีความสุขยิ่งนัก
มีความสุขจนเกินที่จะบรรยาย
การที่ข้าไม่ได้ฆ่าพ่อของเจ้าด้วยมือข้าเอง ในวันนั้น มันทำให้ข้าหลับไม่เป็นสุขตลอดมา
ตอนนี้มีเจ้ามาเป็นตัวแทนของมัน
เจ้าเข้ามาเติมเต็มความฝันของข้า
เจ้าจะได้เห็นว่าข้าควักหัวใจ
ออกมาจากร่างเจ้ายังไง
ข้าจะขอบใจเจ้ายังไงดี
มหินทรา บาฮูบาลี
กัตตัปปา
มหินทรา
ฟังนะ
มากับข้า
มาตายด้วยกัน
เสียงร้องโหยหวนก่อนสิ้นใจของบัลลาเทวะ
จะดังไกลออกไปนอกกำแพงเมืองมหิธมาตี
ราชมารดาสีวากามี เทวี ทรงเป็นพยาน ปฐมบรมราชโองการของข้า
ในอาณาจักรของเรา ผู้ที่มีสัมมาอาชีวะ สัตย์ซื่อถือคุณธรรม
จะมีแต่ความสงบ ร่มเย็น เป็นสุข
ส่วนผู้ที่คิดร้าย หวังทำลายอาณาจักร
จะต้องถูกลงทัณฑ์ ถูกประหารชีวิต
นี่คือดำรัสข้า
ดำรัสข้าคือประกาศิต
แต่...ท่านปู่
แล้วโอรสของมหินทรา จะได้ครองบัลลังก์ มหิธมาตี ต่อจากพระองค์ไหม
พระเจ้าเท่านั้นที่รู้
ข้าจะไปล่วงรู้ถึงความคิดของพระองค์ได้ยังไง