NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
- Wszyscy gotowi? - Tak jest.
No już, szybko.
Operator gotowy.
Dobrze.
Niech wszyscy będą cicho.
Płyta.
Nagrywamy.
Gotowa, Wasza Wysokość?
Pięć,
cztery,
trzy,
dwa,
jeden
i…
Dzisiaj
są moje 21 urodziny.
Korzystając z tej okazji,
przemawiam do obywateli Wspólnoty Brytyjskiej i imperium,
gdziekolwiek mieszkają,
bez względu na ich rasę
i to, jakim językiem się posługują.
Przemawiając do was z Kapsztadu,
jestem 10 000 kilometrów od kraju, w którym się urodziłam.
Ale nie jestem 10 000 kilometrów od domu.
Taki jest przywilej przynależności
do naszej globalnej wspólnoty.
Na każdym kontynencie świata są domy gotowe nas przyjąć.
Mam nadzieję, że z czasem poznam wiele z nich.
Choć nie ma żadnego poddanego mojego ojca,
od najstarszych do najmłodszych, którego nie chciałabym powitać,
dzisiaj myślę przede wszystkim o młodych mężczyznach i kobietach,
którzy urodzili się w podobnym czasie co ja
i tak jak ja dorastali
podczas strasznych i chwalebnych czasów drugiej wojny światowej.
Czy wy, młodzieży brytyjskiej rodziny narodów,
pozwolicie, bym w dniu urodzin mówiła w waszym imieniu?
Teraz gdy wchodzimy w dorosłość,
to z pewnością wielka radość, że będziemy w stanie
zdjąć część ciężaru z barków starszych od nas.
Którzy walczyli, pracowali i cierpieli, żeby ochronić nasze dzieciństwo.
Temu pokoleniu mówię, że nie możemy zniechęcać się
niepokojami i trudnościami, którymi wojna obciążyła
wszystkie narody naszej wspólnoty.
Wiemy, że to cena, którą zgodziliśmy się zapłacić
za zaszczyt samotnego powstania przed siedmioma laty
w obronie wolności świata.
Jeśli wszyscy będziemy przeć naprzód z niezachwianą wiarą,
odwagą i spokojem,
zdołamy uczynić z tej starożytnej wspólnoty,
którą wszyscy tak kochamy,
coś jeszcze wspanialszego.
Uczynimy ją bardziej wolną, lepiej prosperującą,
szczęśliwszą
i wywierającą jeszcze większy wpływ na dobro świata
niż w najlepszych czasach naszych przodków.
Powitajmy Margaret Roberts.
Aby to osiągnąć
musimy dać z siebie to,
co mój ojciec, król Jerzy, pierwsza Głowa Wspólnoty…
OKSFORDZKIE TOWARZYSTWO KONSERWATYWNE
…nazywa „wszystkim, co mamy”.
Dobry wieczór.
Jest takie motto, które przyświecało wielu moim przodkom.
Szlachetne motto.
„Służę”.
Chciałabym teraz złożyć tę obietnicę.
Jest prosta.
Uśmiech!
Oświadczam wam wszystkim,
że całe swoje życie,
czy będzie długie, czy krótkie,
poświęcę służbie wam…
i służbie naszej wielkiej imperialnej rodzinie,
do której wszyscy należymy.
Boże, pomóż mi dotrzymać słowa.
I niech Bóg pobłogosławi tym,
którzy zechcą dotrzymać go ze mną.
- Dziękuję, pani. - Dziękuję.
To była wolta Eurydyki,
tyle że ja byłem Aristajosem
naganiającym ją w stronę węża…
Malachiaszu…
Dwakroć wzywała mnie po imieniu
i dwakroć kiwała na mnie wyciągniętym palcem…
Stałem w ciemności. Ona w świetle.
Choć to ja byłem ze świata dziennego,
a ona przynależała do nocy,
jeśli takie błahe rozróżnienia jakąkolwiek mają wartość.
Świtała jutrzenka.
Wyspa, morzem okolona, raptownie budziła się do życia.
Spojrzałem na nią.
Cera jej jaśniała we wciąż nikłym świetle dnia
niczym naprężone rybie łuski.
Rzuciła mi ostatnie spojrzenie,
postąpiła krok
i pogrążyła się w nabrzmiewającej zielonej toni
jońskich wód kotłujących się poniżej…
Twoja śmierć, moje życie.
Koniec.
O raju! To twoja Wojna i pokój.
Ulisses. Błagam.
KOŁO IKSJONA: TREN MICHAEL SHEA
Poświęcę temu
rok mojego życia.
- Co? - Żartuję.
Skończę do końca następnego tygodnia.
- Jesteś bardzo miła. - I Michael, gratuluję!
Nie gratuluj, póki nie przeczytasz.
Zasługujesz na gratulacje
tylko za to, że wniosłeś to po schodach. Żartuję.
Cóż…
będę czekał…
aż się odezwiesz.
Taksówka!
- Pałac Buckingham, proszę. - Tak jest.
BLOOMSBURY W LONDYNIE 1985
Dobrze. Zostaw to na moim biurku.
- Dzień dobry. - Dzień dobry.
- Sarah.
Wybacz najście,
ale dziennikarz z Today prosi o potwierdzenie
tajemnicy poliszynela z kręgów rządowych,
że królowa jest sfrustrowana, bo Thatcher odmówiła
poparcia antyapartheidowych sankcji wobec rządu RPA.
To może grozić pogorszeniem ich relacji,
bo królowa obwinia panią premier.
Chcą, żebyś to skomentował jako rzecznik prasowy pałacu.
Wiesz, że nie powinnaś przychodzić do mnie z takimi bzdurami.
W ciągu 33 lat panowania
królowa ani razu nie wyraziła opinii o premierach.
Ani dobrej, ani złej.
I tego nie zrobi.
Kompletna bezstronność
i popieranie premierów to jej żelazne reguły.
A wszyscy wiemy, jak królowa…
przestrzega swoich reguł.
Minęło prawie 40 lat, odkąd system segregacji rasowej,
zwany apartheidem, stał się oficjalną polityką RPA.
Brutalne prześladowania czarnych protestujących
wywołują coraz większe oburzenie na świecie.
Sytuacja jest coraz gorsza.
Doszło do niezliczonych przypadków brutalności policji wobec obywateli.
Naszym zdaniem jedynym sposobem, by to powstrzymać,
jest ciągła presja gospodarcza, a 48 krajów Wspólnoty Narodów
chce nałożyć sankcje na Pretorię,
żeby obalić obecny reżim.
Jak Wasza Królewska Mość wie,
żeby wprowadzić sankcje,
Wspólnota musi być jednomyślna,
a jeden kraj jest przeciwny.
Wielka Brytania.
Pani Thatcher się nie zgadza.
Będę miała okazję porozmawiać z panią Thatcher na osobności
na spotkaniu przywódców Wspólnoty na Bahamach.
Wspólnota Narodów.
Niepoważna strata czasu.
Niepoważna organizacja.
Nawet gorzej. Obraźliwa.
Dlaczego pozwalamy naszej królowej
bratać się z takimi krajami jak Uganda, Malawi, Nigeria, Suazi…
Niestabilnymi krajami.
Niestabilnymi dyktaturami łamiącymi prawa człowieka.
I nazywać je „rodziną”!
Tak!
Zażyczyła sobie audiencji na jachcie królewskim,
którą pałac nazywa
„szczerą rozmową o przyszłości RPA”.
Oszczędź mi tego.
Porozmawiamy szczerze o marnowaniu mojego czasu.
Wybaczcie stan tych jajek.
Dobrze. Kto ma ochotę na kedgeree?
Nie wyszło mi najlepiej.
Do kolacji ten słoneczny szyfon,
żeby podkreślić żółć na fladze Wspólnoty Narodów.
Pycha!
I broszka podarowana przez króla Otumfuo Opoku Warego.
Czy to jeżozwierz?
Symbol odwagi i siły w kulturze Aszanti.
Mogą się przydać.
- A to co? - Spotkanie przywódców Wspólnoty.
- Oczywiście. - Czemu zawdzięczam ten zaszczyt?
Poproszę Edwarda, żeby był moim świadkiem.
Nie Karola?
Nie.
- To wywoła pewne zdziwienie. - Dobrze.
Niech zobaczy, jak to jest być oddelegowanym…
do ograniczonej roli.
Według niego taka powinna być przyszłość monarchii.
Ty, on i jego cenni potomkowie. Do diabła z resztą nas.
Niepewny, zazdrosny głupiec.
Zazdrosny wobec kogo?
Mnie! Zawsze tak było.
Andrzeju.
O mnie i o ciebie,
o to…
jak blisko jesteśmy.
O to, że walczyłem na prawdziwej wojnie, zdobyłem prawdziwe medale.
Albo o to, że jestem szczęśliwie zakochany, popularny. I…
o to, że jak inni drudzy synowie,
byłbym zdecydowanie lepszym od niego.
Lepszym kim?
Dziedzicem.
Chcę, żebyście byli szczęśliwi.
Zależy mi na dwóch rodzinach.
Na mojej własnej i na rodzinie Wspólnoty Narodów.
Utrzymanie ich razem to mój cel. Jestem zajęta.
Mamo.
Do śniadania
bladoniebieska suknia ze złotym brokatem.
Sarah!
Pasuje do diamentowego naszyjnika,
który wręczył pani lud RPA na 21 urodziny.
Cudownie.
Nie przeszkadza jej to. Zatem Edward.
Tak jak mówiłeś.
Chodźmy.
Wasza Królewska Mość. Dodałem to zdanie.
Moim zdaniem niepotrzebnie.
- Wolałam poprzednią wersję. - Zmienimy.
Wasza Królewska Mość. Dziękuję za przybycie.
Jakie piękne. Dziękuję bardzo.
Ci z was, którzy mnie znają, wiedzą, że Wspólnota Narodów
to dla mnie druga rodzina,
tak jak wcześniej dla mojego ojca,
króla Jerzego VI.
Między narodami zawsze istnieją napięcia.
Światowy pokój jest kruchy.
Ale wierzę, że ta unia daje nam coś wyjątkowego i cennego.
Możliwość doceniania naszych różnic.
Kompromisu zamiast konfliktu.
I sposób, by łagodzić podziały w duchu pokoju i dobrej woli.
Dziękuję.
Baczność!
Pani premier.
Premier, Wasza Królewska Mość.
Wasza Królewska Mość.
Miło, że pani przyszła. To nie potrwa długo.
Liczyłam, że porozmawiamy o RPA.
Pani.
Żywię gorącą nadzieję,
że Wielka Brytania dołączy do reszty Wspólnoty
i nałoży sankcje na reżim. Apartheid musi się skończyć.
Postawię sprawę jasno.
Sankcje nie przyniosą żadnego pożytku.
Czyżby? O ile wiem, zrujnują rząd RPA.
Nas również.
Handel między naszymi krajami jest wart trzy miliardy funtów rocznie.
Rozważmy to z punktu widzenia RPA.
Tak też robię.
Bojkot już i tak pozbawił RPA inwestycji.
Czarni obywatele RPA chcą sankcji. Nie posłuchamy ich?
Czarni obywatele RPA nie chcą odziedziczyć pustkowia.
Zechcą, jeśli to będzie ich pustkowie.
Prezydent Kaunda z Zambii by się zgodził.
Brytyjski premier nie powinien
zasięgać porady dyktatorów.
Ale suweren ma taki obowiązek, jeśli należą do Wspólnoty.
Tak.
Do Wspólnoty.
Tak, do Wspólnoty.
Rozumiem, że dla pani rodziny
przemiana tego kraju
z imperium w przeciętnego suplikanta na globalnej arenie
musiała być większym szokiem niż dla reszty nas.
Ale uważam, że Wspólnota Narodów nie jest sposobem, by uzupełnić tę lukę.
Wielka Brytania może znowu być wielka
dzięki zrewitalizowanej gospodarce,
a nie dzięki brataniu się
z plemiennymi przywódcami w ekscentrycznych kostiumach.
Czy nie tym właśnie jestem?
Plemiennym przywódcą w ekscentrycznym kostiumie?
Oczywiście, że nie.
Jest pani przywódcą rozwiniętej monarchii konstytucyjnej,
sięgającej czasów Wilhelma Zdobywcy.
To zupełnie co innego.
Tu się różnimy.
Uważam, że jestem zupełnie taka jak oni.
Dla mnie Ghana, Zambia i Malawi
to wielkie, suwerenne narody o wspaniałej historii.
Pewnie nie podziela pani tego zdania.
Dla pani Wspólnota Narodów jest czymś rozpraszającym,
marnującym pani czas.
Ale na wiele sposobów oddałam jej życie.
Taką obietnicę złożyłam 40 lat temu.
Przez radio?
„Naszej wielkiej imperialnej rodzinie”…
Pamiętam, jak tego słuchałam
jako studentka w Oksfordzie.
Ale nie możemy pozwolić, żeby wartości przeszłości
odwróciły naszą uwagę od realiów teraźniejszości.
Zwłaszcza gdy chodzi o interesy ekonomiczne Wielkiej Brytanii.
Czterdzieści osiem krajów Wspólnoty przygotowuje oświadczenie
potępiające reżim RPA i zalecające surowsze sankcje.
To, czego chcą…
To, czego ja chcę, to żeby podpisała pani to oświadczenie.
Gdybym nie wiedziała, że to niemożliwe,
powiedziałabym, że to brzmi jak polecenie.
Niech to będzie zapytanie.
Radosna atmosfera na otwarciu konferencji Wspólnoty Narodów w Nassau
nikogo nie oszukała.
W ciągu godziny rozmowa zeszła na RPA.
Premier Indii wyraził się jasno.
Jak wypadło?
Moje spotkanie z królową? Trochę drażliwie.
Choć muszę przyznać, że podoba mi się ta łódź.
Jacht.
To nie jest jacht.
To wielki statek.
A kiedy pływa nim suweren, nazywamy go jachtem.
Nie bądź mądralą. To niestosowne.
Skąd ta lodowata atmosfera?
Nie lodowata. Drażliwa.
Żałuję, że nie była lodowata. Tu jest za gorąco.
Bo moi koledzy, przywódcy państw, opracowują oświadczenie
potępiające rząd RPA. Chcą, żebym je podpisała.
Wiedzą, że nie zaakceptuję żadnej wzmianki o sankcjach i zaczęli…
Robić z igły widły?
Upierać się, że nie zaakceptują niczego słabszego.
Teraz musimy wymyślić słowo, które będzie wszystkim pasować.
Powodzenia.
Dziękuję, DT.
Nie.
PROPOZYCJE EKONOMICZNE
Odrzuciła wzmianki o „propozycjach”.
Mam zamiar wygrać tę bitwę, Sonny.
Rzadko idę na noże, ale gdy to robię, chcę wygrać.
Wygra pani.
Nie jest pani sama.
To 48 na jednego.
Wymyślimy inne określenie.
„Środki”…
Nie.
Przykro mi.
Odrzuciła „środki”.
Tak, dlatego wrócimy z „działaniami”.
A jeśli odmówi?
Mamy jeszcze „kontrolę”.
Teraz widzę, że wszystko się o nią rozbija.
Nie.
PROTOKOŁY
Nie.
Chyba postradali zmysły.
Nie.
Zdecydowanie nie.
Nie!
Absurd.
Zamiast bezużytecznych polityków… Wybacz, Sonny.
…potrzebujemy pisarza.
Gdzie go znajdziemy?
Sankcje…
Restrykcje…
Protokoły…
Środki…
Propozycje…
Ograniczenia…
Gesty… środki doraźne…
Sygnały…
Tak, myślę, że to się nadaje.
„Sygnały”!
Tak, zgodziła się na „sygnały”.
Wśród sygnałów, na które się zgodziła,
jest kilka sankcji, których nie brałaby pod uwagę,
gdyby nazwano je sankcjami.
Dziękuję, Michael. Gratulacje.
- Wygraliśmy? - O tak.
Dla Wspólnoty, ludzkości, a zwłaszcza Jej Królewskiej Mości.
Gdy doszło do starcia z królową, Żelazna Dama ustąpiła.
MARGARET THATCHER PREMIER WIELKIEJ BRYTANII
Dobrze to rozegrałaś. Zwyciężył rozsądek.
O czym ty mówisz?
Pozostali szefowie rządów docenią twoją gotowość do kompromisu.
Nie bez powodu nigdy nie usiadłeś na moim stołku, Geoffrey.
Brak ci instynktu drapieżnika.
…że nasza rodzina zjednoczyła się wokół wspólnego konsensusu.
Panie i panowie, pani premier Margaret Thatcher.
- Pani premier. - Tak?
Zmuszono panią do znacznych ustępstw.
Nie zauważyłam.
Podpisała pani dokument przygotowany przez 48 krajów,
z którymi toczyła pani spór.
Owszem.
Ale pytanie brzmi,
czy jedna osoba dołączyła do 48,
czy 48 dołączyło do jednej osoby?
Zgodziłam się na „sygnały”.
Ale jak wiecie,
jednym prostym ruchem można nadać sygnał
w zupełnie innym kierunku. Dziękuję.
- Pani premier! - Pani premier!
Panie sekretarzu,
skomentuje to pan?
Co to znaczy dla Wspólnoty?
- Tak powiedziała? - Tak.
- Zanim wyszła. - Naprawdę?
Gotowi? Zaczynamy.
Proszę. Jesteśmy gotowi.
Na miejsca.
Idealnie.
Proszę na mnie spojrzeć. Trzy, dwa, jeden.
UWOLNIĆ MANDELĘ UWOLNIĆ RPA
NIE MA ZGODY NA APARTHEID
ZAKOŃCZYĆ APARTHEID
Wszyscy ją czytają.
Pojawiły się pierwsze reakcje. Bardzo pozytywne.
Rozumiem.
Ale… jeszcze nie ma ofert?
Jeszcze nie. Ale bez względu na to, czy ją opublikujemy,
nie da się zaprzeczyć, że piszesz barwnie, wciągająco…
A może nawet…
komercyjnie.
To nie jest brzydkie słowo. Potrafisz opowiedzieć historię.
Zastanawiam się,
czy rozważałeś thriller polityczny?
Co?
Kulisy pracy Whitehall, Westminster, pałacu.
Nikt nie opisze tego lepiej od ciebie.
Nie. Jeśli moje dzieło nie wypali, nie będę więcej pisał.
Mógłbyś ujawnić wszystko pod pseudonimem.
Mógłbym.
Niestety jestem staroświecki i nigdy nie zdradziłbym czyjegoś zaufania
ani ludzi, którym z dumą służę.
Musiałam spróbować. Czy to parszywe z mojej strony?
Nie parszywe.
Tylko trochę łamiące serce.
Przemoc w RPA narasta,
a napięcie między Wielką Brytanią i resztą Wspólnoty Narodów
sięga zenitu.
Pani Thatcher nie wcieliła w życie sankcji,
co było powodem bojkotu igrzysk Wspólnoty…
Udane spotkanie?
Świetne, dziękuję.
Nie chcę psuć ci nastroju, ale Today poinformowało nas,
że wrzucą na pierwszą stronę tekst o pogarszającej się relacji
między pałacem Buckingham i Downing Street
po niedawnym kryzysie
na zebraniu szefów rządów Wspólnoty.
O co chodzi tym ludziom?
I że relacja między obiema kobietami może się kompletnie załamać.
Dobra wiadomość jest taka, że to Today,
więc mało kto się tym przejmie.
Za to zła jest taka,
że wkrótce większe, bardziej wpływowe gazety
zdadzą sobie sprawę, że warto zgłębić ten temat.
Myślę, że nadszedł czas,
by Wasza Królewska Mość wydała oświadczenie prewencyjne.
Jakie oświadczenie?
Wyraz wsparcia,
a może nawet, jeśli mogę…
osobistej sympatii do pani premier.
Do pracy, którą wykonuje.
Coś, co zdusi te plotki w zarodku.
A jeśli nie żywię takiej sympatii?
A gdybym ten jeden raz chciała, żeby ludzie wiedzieli, co myślę?
Że martwi mnie jej brak współczucia.
Wiecie, jak poważnie traktuję mój obowiązek,
żeby milczeć, ale każdy z nas ma swoje granice.
Jeśli naród dowie się
o bezprecedensowym konflikcie między suwerenem i premierem,
czy to będzie takie złe?
Cóż…
gdyby Wasza Królewska Mość tego chciała…
Muszę powiedzieć,
że moim zdaniem to byłby niewłaściwy ruch.
Być może poważnie i nieodwracalnie uszkadzający
relację między pałacem i Downing Street.
Ale nie zwróciłbym się z tym do Today.
Wybrałbym istotniejszy tytuł,
gazetę, która dobrze rozumie
bezprecedensowość tej sytuacji i zasady gry.
Mogę ci to powierzyć, Michael? Jesteś ekspertem.
- Pani. - Pani.
To lekkomyślne.
- Lekkomyślne i nieodpowiedzialne. - Też jestem zaskoczony.
To wbrew moim zaleceniom.
Chcę, żeby mój sprzeciw został odnotowany.
Odnotowany?
Odnotowany, Martinie.
Odnotowałem.
Dzwoni Simon Freeman z The Sunday Times.
Dzwonił już trzy razy.
Pyta o plotki
o „ostry i niemożliwy do zażegnania konflikt królowej z panią Thatcher”.
Dobrze.
Połącz mnie z nim.
- Sześć pięćdziesiąt cztery. - Reszty nie trzeba.
- Dziękuję. - Pani premier.
- Dobry wieczór. - Dobry wieczór.
Dzwonili do mnie z The Sunday Times,
żeby dać nam znać, że jutro puszczą kłopotliwy materiał.
O czym?
O rozłamie, który powstał pomiędzy suwerenem i panią.
Co?
Sunday Times, pierwsze wydanie!
Proszę.
Sunday Times, pierwsze wydanie!
- Bernard. - Michael.
KRÓLOWA ROZCZAROWANA „OBOJĘTNĄ” THATCHER
AFRYKAŃSKA KRÓLOWA PORÓŻNIONA Z DOWNING STREET
Dziś rano znaleźliśmy się na progu kryzysu konstytucyjnego.
The Sunday Times opublikował szczegóły sensacyjnego konfliktu
pomiędzy pałacem Buckingham i Downing Street.
Artykuł, który może mieć poważne konsekwencje
dla tradycyjnie dobrych relacji
pomiędzy suwerenem i jej premierami,
jako powód rzekomego konfliktu
wskazuje brak zgody pani Thatcher na sankcje wobec rządu RPA…
Chryste!
Królowa miała wyrazić swój sprzeciw wobec tego stanowiska,
zrywając z długą praktyką,
by nie komentować bieżących wydarzeń.
Do tej pory pałac Buckingham nie potwierdził tych doniesień.
Rzecznik pałacu odmówił komentarza
na temat artykułu…
„Afrykańska królowa poróżniona z Downing Street”.
„Pałac Buckingham ma za sobą burzliwy tydzień.
Królowa, pełna dobrych intencji apolityczna przywódczyni,
została wciągnięta w brzydki spór na temat RPA
przez upór i nieczułość”…
„…swojej premier.
Zamiast prostej, miłującej życie na wsi”…
„…babci w późnym wieku średnim,
która najchętniej mówi o psach i koniach”…
„…mamy do czynienia z bystrą polityczką
gotową zmierzyć się z Downing Street”…
„…gdy zostanie sprowokowana”.
Naprawdę?
Tak tu jest napisane.
Czuję coś po raz pierwszy w życiu.
- Nie myślałam, że kiedyś to poczuję. - Co takiego?
Nie mogę się doczekać następnej audiencji.
- To ona! - Pani Thatcher!
Tutaj!
Pałac Buckingham nadal zaprzecza zarzutom opublikowanym w The Sunday Times
o konflikcie królowej z panią premier.
Źródła rządowe twierdzą, że kluczowa relacja
między suwerenem i premierem może legnąć w gruzach.
Przyszła pani premier.
Wasza Królewska Mość.
Pani premier.
Zanim tu dziś przyszłam,
sprawdziłam coś z sekretarzem gabinetu.
Okazuje się, że przez siedem lat, kiedy byłam premierem,
odbyłyśmy 164 audiencje.
Wszystkie były przykładem serdeczności, produktywności i wzajemnego szacunku.
To chyba rozsądne,
by spodziewać się pojedynczej wpadki.
Jakiej wpadki?
Wydawało mi się,
że Wasza Wysokość nigdy nie wyraża swoich poglądów politycznych publicznie.
Owszem.
Że istnieje nienaruszalna zgoda milczenia
między monarchą i premierem.
Jeśli chodzi o The Sunday Times,
zawsze odradzam premierom czytanie gazet.
Nie czytam ich.
Źle rozumieją i przekręcają słowa. A wszyscy się denerwują.
Ale mój rzecznik prasowy czyta
i ma kontakty ze wszystkimi redaktorami.
W tym wypadku redaktor zapewnił go, że źródło jest niepodważalne.
Z otoczenia królowej.
Bezprecedensowo bliskiego otoczenia.
Z pewnością wkrótce opublikują wyjaśnienie.
A tymczasem nie powinnyśmy zająć się pracą?
Nie mamy dużo czasu.
To jest praca.
Jedyna istotna.
Myślę, że dostatecznie szanujemy się nawzajem,
żeby zadać sobie poważne pytania,
jak kobieta z kobietą.
W końcu jesteśmy w tym samym wieku.
Naprawdę?
Dzieli nas pół roku.
A która była pierwsza?
Ja, pani.
„Obojętna,
konfrontacyjna i tworząca podziały”.
Tak opisują mnie te źródła blisko królowej.
- Pani premier… - Ponoć brak mi współczucia,
a mój rząd wyrządził nieodwracalne szkody
w tkance społecznej kraju.
Mam obowiązek, by na czas mojej kadencji
odłożyć sentymenty na bok
i dbać o interesy kraju,
wykorzystując chłodne kalkulacje.
Choć podziwiam bezstronność Jej Królewskiej Mości
i współczucie dla gorzej sytuowanych…
Podziwia pani?
…nie zapominajmy o tym, że z naszej dwójki
to ja pochodzę z małej ulicy w nieistotnym mieście
i miałam ojca, który nie przekazał mi tytułu
ani Wspólnoty.
Tylko charakter,
zdrowy rozsądek i determinację.
Nie życzę sobie litości, jałmużny czy współczucia.
To byłaby najwyższa zniewaga.
Moim celem…
jest przekształcenie tego kraju z zależnego w samowystarczalny.
Myślę, że mi się to udaje.
Jako królowa, musiałam się wiele nauczyć.
Brytyjczycy uczą się dbać o samych siebie,
odnosić sukcesy
i dopiero wtedy, jeśli zechcą,
dbać o swoich sąsiadów.
Zaś tym…
Nikt nie pamiętałby dobrego Samarytanina,
gdyby miał tylko dobre zamiary.
Chodzi o to,
że miał też pieniądze.
…co było najtrudniejsze,
jest to, że muszę wspierać moich premierów
w każdym ich działaniu,
nawet pani w kwestii sankcji wobec RPA.
Moje pytanie brzmi,
zważywszy, że nie ma to wpływu na pani bieżącą popularność,
lecz dla mnie jest bardzo ważne…
czy pani nie mogła poprzeć mnie ten jeden raz?
Pozostali przywódcy Wspólnoty,
z których wielu uważam za przyjaciół,
czują, że zdradziłam ich w najważniejszej dla nich sprawie.
Niech przeczytają The Sunday Times.
Wtedy pozbędą się wszelkich wątpliwości.
Czas nam się skończył.
Jak szybko mija.
Wasza Królewska Mość pewnie wyczekuje jutrzejszego ślubu
księcia Andrzeja i Sarah Ferguson.
Owszem.
Chyba do siebie pasują.
Tak myślę.
Mój syn, Mark, niedawno ogłosił swoje zaręczyny.
Pani ulubieniec? Odkrywca?
Nie odkrywca, pani.
To zdarzyło się tylko raz.
Teraz jest biznesmenem. Działa na Bliskim Wschodzie.
I w RPA.
Oczywiście.
Wasza Królewska Mość.
Posłuchaj mnie uważnie. Tu nie ma żadnego tematu.
To wszystko zmyślone plotki.
Królowa wciąż utrzymuje serdeczną
i produktywną relację z panią premier.
Według The Sunday Times ich źródło piastuje wysokie stanowisko w pałacu.
Tego się trzymamy.
- Zaprzeczymy. Wyjdziecie na durniów. - Daruj sobie oburzenie.
Musisz tak mówić. Ale obaj wiemy, że to prawda,
a ciągle zaprzeczając, to wy wyjdziecie na durniów.
Halo? Zostawi pan swój numer?
O co chodzi? Nie mów, że pan młody nabrał wątpliwości.
Nie. Andrzej poprosił, żebyśmy przyszli, bo chce, żeby ktoś wyjaśnił…
Co, na Boga, dzieje się z matką?
Ślub księcia Yorku powinien być ogromnym wydarzeniem
w kraju i na świecie. Zamiast tego…
przez niewytłumaczalne potknięcie królowej
gazety nie piszą o Sarah i o mnie,
tylko o konflikcie mamy z panią premier.
Tak. The Sunday Times.
- Przyznasz, że narobiła bałaganu. - Co ona myślała?
Zrobiła to, czego zabraniała mi całe życie.
Otworzyła usta i wyraziła opinię.
A teraz się jej za to obrywa.
Moim zdaniem to cholerna bezmyślność.
Nie możesz winić gazet, że chcą pisać o czymś innym
niż ślub marginalnego księcia, który nie będzie królem.
Auć!
To prawda, czyż nie?
Czwarty w kolejce,
a gdy William będzie miał dzieci, a potem wnuki…
Marginalny.
Idziemy?
Naprawdę to powiedział?
W dniu mojego ślubu?
Jak ostatnia menda, imponujące.
Trudno sobie wyobrazić coś,
co strąciłoby królewski ślub z pierwszych stron gazet,
ale nieustająca eskalacja
konfliktu królowej z panią Thatcher
może go przyćmić.
Królowa popełniła poważny błąd w ocenie sytuacji,
a artykuł Sunday Times podpalił lont.
To może doprowadzić do poważnego kryzysu konstytucyjnego.
Trudno powiedzieć, co pałac próbował osiągnąć.
Faktem jest, że rozwścieczył gniazdo os
i jak na razie brakuje mu inwencji, by uniknąć użądlenia. Ta historia…
Mogę przerwać?
Zaprzeczanie tej historii ma niefortunną konsekwencję.
Redaktor The Sunday Times skupił na niej całą uwagę.
I choć możemy dalej zaprzeczać,
moim zdaniem to już nie będzie nam służyć.
Myślę, że będziemy musieli im coś dać.
Co?
Winowajcę.
Żeby zarzuty nie uderzały w panią i żeby szybko ugasić ten pożar.
Musimy dać im nazwisko.
Martin.
Michael.
Ta postępująca eskalacja
między pałacem Buckingham i Downing Street…
Nie mów, że cię nie ostrzegałem.
Chyba wiesz, jak poważnie królowa traktuje obowiązki
i jak bardzo ceni
bliskie stosunki obu urzędów.
Oczywiście.
A widząc je…
narażone na szwank, tak jak teraz,
w wyniku twoich działań…
Co?
Faktem jest, że postąpiłeś zupełnie nieprofesjonalnie.
Martin, przestań.
Naruszyłeś standardy pałacu i samej królowej.
Zbyt dobrze się znamy.
To szaleństwo.
Chyba możemy liczyć…
że zrobisz, co należy.
Oczywiście.
DORADCY KRÓLOWEJ WIEDZIELI O PRZECIEKU
Michael.
Jest takie motto, które przyświecało wielu moim przodkom.
Szlachetne motto.
„Służę”.
Chciałabym teraz złożyć tę obietnicę.
Jest prosta.
Oświadczam wam wszystkim, że całe swoje życie,
czy będzie długie, czy krótkie,
poświęcę służbie wam
i służbie naszej wielkiej imperialnej rodzinie,
do której wszyscy należymy.
Boże, pomóż mi dotrzymać słowa.
I niech Bóg pobłogosławi tym, którzy zechcą dotrzymać go ze mną.
Pałac utrzymuje,
że królowa nigdy nie wyraziła opinii
na temat żadnego ze swoich premierów.
Michael Shea odniósł sukces
jako autor bestsellerowych thrillerów politycznych.
W 1994 roku apartheid upadł,
a Nelson Mandela został pierwszym czarnym prezydentem RPA.
Zapytany, czy sankcje pomogły zakończyć apartheid,
odparł: „Bez wątpienia”.
Napisy: Krzysiek Ceran