Bu bölümde gösterilen yeme bozukluğu bazı izleyicileri rahatsız edebilir.
Yeme bozukluğuyla mücadeleye dair kaynak ve bilgi için
www.wannatalkaboutit.com
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Teşekkürler.
Beklemede kalın. Prova, sessiz olalım.
ABC STÜDYOLARI, AVUSTRALYA 26 ŞUBAT 1983
Bob Hawke, anketlerin öngördüğü üzere haftaya yapılacak seçimi kazanırsanız
başbakan olarak ilk görevlerinizden biri
Prens Charles, Galler Prensesi ve oğulları William'ı karşılamak olacak.
Bu fikir sizi heyecanlandırıyor mu?
Göreve geldikten sonraki ilk ayda yapacağım en önemli şey bence bu değil.
Ama evet, ülkemize geliyorlar.
Charles'la birkaç kez konuşma fırsatım oldu.
Kanaatimce…
…iyi bir delikanlı.
Avustralya kralı olarak görmek istediğiniz biri mi?
Bana sorarsanız Avustralya'da kral ve monarşi muhabbetlerinin
son bulmasının eli kulağındadır, artık büyüyüp olgunlaştık.
Aynen öyle.
Bu konudaki düşüncem herkesin malumu. Bu bir sır değil.
Kraliçe'ye saygım ve hayranlığım sonsuz.
Ama benim arzum, devlet başkanımızın
Avustralya'nın değerlerini ve geleneklerini temsil eden,
bize benzeyen, bizim gibi konuşan, bizim gibi düşünen biri olması.
-Neyin yerine? -Onlardan biri, bir İngiliz yerine.
Dünyanın öbür ucunda yaşayan, seçilmemiş, Avustralyalı olmayan
ve bizden çok farklı bir devlet başkanı yerine.
Sığır sürüsünün başına domuz koyar mıydınız?
Takım ve inci kolye yakışsa bile.
Majesteleri.
Avustralya genel seçiminin sonuçları.
-İyi haber mi, kötü mü? -Bay Hawke fark attı.
-Eyvah, bizi istemeyen mi? -Maalesef.
Eskiden bıçkın bir sendika müzakerecisiymiş,
aynı zamanda dünya bira içme şampiyonu.
Bir yardalık birayı 11 saniyede içmiş.
Anlamadım ama etkileyici olmalı.
Çok kısa sürede çok bira içmiş.
-Ama sanıyorum içkiyi bırakmış. -Eminim herkes rahatlamıştır.
-Özellikle de Bayan Hawke. Evli mi? -Evet, karısının adı Hazel.
Hazel demek. Çocuğa ağaç adı vermek de bir tuhaf.
-Hele ki kuzey yarımküre ağacı. -Evet.
-Baskı asıl onların üstüne yüklenecek. -Kimin efendim?
Galler Prensi ile Prensesi ve yaklaşan seyahatleri.
Sence idare edebilirler mi?
Söylentilere kulak asmamak gerek ama Prenses Margaret'la yemek yedik.
Kensington Sarayı'nda endişe verici bazı söylentiler var…
-Söylentilere kulak asmıyorduk hani. -Tek kulak astığım o.
Söylentiler Galler Prensesi hakkında.
Başa çıkmakta zorlanıyormuş.
Evliliğinde mutsuzmuş.
Ayrıca…
Dedikodulara bakılacak olursa kendine bir şeyler yapıyormuş.
Ne gibi?
İnsan mutsuzken tuhaf şeyler yapar.
Bebeği de seyahate götürmek istiyormuş.
-Neden? -İstikrar yaratmak için.
Bebekler ne zaman istikrar yaratmış ki şimdi yaratsınlar?
Biz çocukları götürmezdik.
1954'te Avustralya'ya gittiğimizde çocukları beş ay bıraktık.
Sence bu bazı sonuçlar doğurmuş olabilir mi?
Ne sonucu? Seyahat çok başarılıydı.
Charles ve Diana'yı çağırsam iyi olacak.
Bu seyahat çok önemli.
Rus ayı avcısının hikâyesini bilir misiniz?
Bayan Parker Bowles'a anlatmıştım.
-Belki anlatmama yardım eder. -Başüstüne.
Bir ayı avcısı Sibirya ormanlarına gider.
-Birdenbire karşısına… -…kocaman bir ayı çıkar.
Avcı silahını doğrultur ve çat diye tetiği çeker.
Ayı gözden kaybolur.
Avcı "Vurdum." der.
Derken biri omzunu dürter.
Kafasını kaldırdığında ayıyı görür…
"Kimse bana ateş edip paçayı sıyıramaz." der.
"İki seçeneğin var.
Ya seni paramparça edip mideye indiririm ya da…"
"Ya da pantolonunu indirip eğilirsin, ben de işime bakarım."
Avcı pantolonunu indirir, ayı var gücüyle girişir.
Sonrasında avcı topallaya topallaya köye döner…
-Bacaklar ayrık. -Evet!
Daha büyük bir silah alıp ormana döner.
Kısa süre sonra ayıyı yeniden bulur.
Silahını doğrultur, ateş eder.
-Ama duman dağıldığında… -…ayı ortada yoktur.
"Bu sefer vurdum." der.
Ama hemen sonra birinin omzunu dürttüğünü hisseder.
-Ayı der ki… -"Ne yapacağını biliyorsun."
Ayı yine işini bitirdikten sonra
avcı kasabaya döner ve daha büyük bir silah alır.
-Bazuka. -Evet!
Ormana döner, ayıyı bulur, nişan alır ve ateş eder.
Ama duman dağıldığında…
Avcı kafayı kaldırır, ayıyı tepesinde görür.
Ayı der ki…
"Anlaşıldı, senin derdin av değil."
Size şans dilemek istedim
ve bu seyahatin önemini vurgulaması için Sör Sonny'yi de davet ettim.
Teşekkürler efendim.
Bildiğiniz gibi Avustralya,
Milletler Topluluğu'nun en önemli ve etkili üyelerinden.
Topluluktan ayrılıp bağımsızlık ilan ederlerse
topluluktaki diğer ülkeler de onları izleyebilir.
Çok gençsiniz, hatırlamazsınız ama biz de 1954'te Avustralya'ya gittik.
Evet.
-Uzun, sıcak ve zorlu bir seyahatti. -Evet.
-Ama birlikte başa çıktık. -Takım olarak.
Bana sorarsanız bu seyahatin tek başarısı politik anlamda değildi.
Bizi…
Bizi yakınlaştırdı.
Evet.
Karı ve koca olarak
sizin için de dileğimiz bu.
Geçti.
Geçti, annen burada. Diş çıkarıyor, damlalar burada mı?
-Uçağa binince sakinleşir. -Diana.
Arkana dön.
KRALİYET AVUSTRALYA HAVA KUVVETLERİ
Sonra 23'ünde Ayers Kayası'na,
28'inde Sidney'e.
Ardından Brisbane ve Tazmanya'ya gideceksiniz
ve Canberra'da başbakan ve eşiyle buluşacaksınız.
Sonra Yeni Zelanda var.
Çok hareket ediyoruz. Bebek için istikrar lazım.
Belki de seyahat planlarına bebeğin dâhil edilmeme sebebi buydu.
Açık ve net söylemiştim, bebek yoksa ben de yokum.
Herkes bunu kabul etti ve değiştirilemeyecek planlar değişti.
Altı hafta ayrı kalmak yerine sadece…
-Ne kadardı? -İlk iki hafta.
Ne?
-Turun en yoğun kısmında. -William nerede olacak?
-Woomargama'da. -Nerede?
-Yeni Güney Galler'de koyun çiftliği. -Bu fikir kimden çıktı?
-Benden efendim. -Çocuğunuz var mı?
-Hayır efendim. -Neden şaşırmadım?
-Diana. -Benimle gelin.
-Efendim. -Lütfen.
Ne görüyorsunuz?
-Prens Hazretleri William'ı. -O unvan, unvan görülmez.
Pekâlâ. Bir bebek görüyorum.
Uyuyor mu, uyanık mı?
Uyanık.
-Sessiz mi, bağırıyor mu? -Sessiz.
-Sinirli mi, sakin mi? -Sakin.
Çirkin mi, güzel mi?
Sadece bir soru, korkmaya gerek yok.
-Çocuk çirkin mi? -Hayır.
Çirkinin zıddı olduğunu söyleyebilir miyiz?
-Güzel bir çocuk diyebilir miyiz? -Meşgulüm, sadede gelin.
Diyorum ki bu çocuk sadece güzel değil, bu çocuk her şeyiyle mükemmel.
Ondan değil iki hafta, bir saniye bile ayrı kalmamı nasıl isteyebilirsiniz?
Çünkü Galler Prensi'yle evlendiniz.
Kraliyete ve ülkeye karşı bir hizmet olan bu rolü hür iradenizle kabul ettiniz
ve Galler Prensesi oldunuz.
Bir prenses olarak kraliyete verebileceğim en büyük hizmet
yüce prensinin peşinde dolanıp, sırıtıp duran silik karısı olmak değil,
çocuğunun yanında olan bir anne olup
bir gün kral olacak bu çocuğu
içinde bir gıdım olsun insanlık kalacak biçimde yetiştirmek.
Saray mensuplarından öğrenemeyeceği kesin.
Geldim.
-Yeni Zelanda. -Evet.
Alice Springs'e hoş geldiniz. Bu hafta bir aylık yağış aldık.
-Merhaba. -Ben Charles.
-Charles, güzel isimmiş. -Memnun oldum.
Merhaba, çok memnun oldum.
Keyfi yerinde değil.
-Diana. -Bakabilecek misiniz?
Diana! Hadi.
Gitmemiz gerek.
Biz gelmeden önceki bir haftada bir aylık yağış almışsınız.
Britanya'da biz buna "yaz" deriz.
Eşim ve ben burada olmaktan gerçekten çok mutluyuz.
Prensese bir soru. Neresi için sabırsızlanıyorsunuz?
Tanrım…
Çok fazla var.
Sidney'de görkemli bir balo olacak.
Sonra…
Kraliyet Botanik Bahçesi…
Sidney'de Kraliyet Botanik Bahçesi'ne gideceğiz.
Tanrım.
Bir de sanırım bir nehirde tekne gezisine çıkacağız.
Sonra da Ayers Limanı'nı ziyaret edeceğiz.
-Kayası! -Ayers Kayası.
-Yanlış mı söyledi? -Yok artık!
Hayret bir şey.
Ülke şiddetli hava şartlarıyla boğuşurken bu seyahatin maliyeti ne olacak?
Kurbanlara yardım edilebilirdi.
O benim alanım değil.
Daha çok görkemli baloları sever.
Ayers Kayası ya da "Ayers Limanı"…
Canberra ziyaretlerinde bir protesto düzenlenecekmiş.
Seyahat maliyetiyle ilgili tepki büyüyor.
Belki de vakit gelmiştir.
1788'de İlk Filo, Sidney Koyu'na çıktı.
İki uzun yüzyıl boyunca kraliyet boyunduruğu altında kaldık
ama hâlâ anamızın eteğinin dibinden çıkıp kendi ayaklarımız üzerinde duramıyoruz.
Neden peki?
Çünkü bardağı taşıran o damla gelmedi,
henüz "Yeter artık." demedik.
Ama…
İddiaya girerim, bu kepçe kulaklı aymaz sonunda bizi çileden çıkaracak.
Avustralya sonunda hür olacak.
İlelebet.
Şimdilik bu kadar.
-Hepinize teşekkürler. -Teşekkürler.
Teşekkürler.
Misafirperver Perth, hayat dolu, canlı, güneşle yıkanmış.
Avustralya'nın geleceği.
Queensland'e geçiyoruz,
adını dört kuşak önceki bir başka büyük kraliçeden aldı.
Brisbane, dost canlısı, dışa dönük.
Bu ne?
Avustralya, 1954.
Hatırlamak istedim.
-En iyi işlerinden biri. -Evet, bence de.
-Ne sıcaktı, hatırlıyor musun? -Evet, geceleri uyuyamazdık.
Uyuyamazdık.
Şu kalabalığa baksana.
Milletler Topluluğu'nun başı, inancın savunucusu.
-Sidney'de bir milyonu aşkındı. -Yeni, güzel kraliçeleri için gelmişlerdi.
-Artık yaşlı ve aptal, bıktılar tabii. -Yaşlı ve aptal değil, tecrübeli ve olgun.
O yüzden B takımını göndereceğine oraya kendin gitmeliydin.
Bu Charles'ın seyahati olmalıydı. Galler Prensi olarak bir yerden başlamalı.
O zaman Bahamalar'a, Şeyseller'e gönder, Avustralya ve Yeni Zelanda'ya değil.
Bazı ülkeler çırağı gönderemeyeceğin kadar önemli.
…kraliyetin ve halkın birliğinin yaşayan bir sembolü.
Ulus beklemede.
-Prens Hazretleri, buraya. -Kameraya bakın.
Mümkünse yaklaşabilir misiniz?
-Prenses Diana, buraya. -Harika.
-Gülümser misiniz? -Avustralyalılara el sallayın.
-Leydi Di! -Diana!
Zirveye tırmanacak mısınız?
Charles.
Charles!
Yapamayacağım.
Çok sıcak. Başım dönüyor.
İyi misiniz?
-Dönüp oturmam lazım. -Kendini toparlayamaz mısın?
Su ister misiniz? İyi misin Diana?
-Sıcaktan mı? -İyi misiniz Prenses?
Bu noktada Prenses zorlanmaya başladı.
Narin İngiliz çiçeği sıcağa dayanamadı.
Acınası bir durum.
Çok zavallı biri.
Bu seyahati başarıyla tamamlamamız bu kadar önemliyken
Diana o kadar zayıf ve kırılgan ki.
En basit konuda bile güvenemiyorsun.
Peşinden hayal kırıklığı takip ediyor.
Bu altı haftayı sensiz nasıl atlatacağım?
Her gün beni arayarak.
Bırak seni neşelendireyim.
Harika iş çıkaracaksın.
Seni o kadar özlüyorum ki sevgilim, özellikle de olgunluğunu.
Senin her fırsatta gösterdiğin karakterin zerresi Diana'da olsaydı, belki bu işi…
-Planı değiştirin! -Efendim…
Yine ne oluyor?
Anlıyor musun?
Hiç bitmiyor.
Seni sonra ararım.
Polisin, okulların, rehberlerin, ordunun planları…
Hiçbiri umurumda değil!
-Dayanamıyorum. -Neye dayanamıyorsun?
Senin anlamanı beklemiyorum.
Çocuğumu nereye götürdülerse oraya gitmek istiyorum.
Woomargama mı? Ülkenin öteki ucu.
Yıllardır planlanan bu önemli seyahatin beşinci gününde olduğumuzu söyledim.
Öylece planı değiştiremeyiz.
-Ona dedim ki… -Bir adı var.
…bu seyahate devam etmemi bekliyorlarsa önce oğlumu görmem gerek.
Oğlumuzu.
-Merhaba. -Prenses Hazretleri.
William?
William.
Çok teşekkürler. Sorun çıktı mı?
-Çok usluydu. -Merhaba canım.
Merhaba, nasılsın bakayım?
Evet.
Seni çok özledim.
Evet, buradayım!
-Babana gitmek ister misin? -Prens William, buraya!
Kime daha çok benziyor? En sevdiği oyuncaklar hangileri?
Daha çok Spencer mı, Windsor mı?
-William! -Hadi.
-Müstakbel kral için hiç fena değil. -Harika, kral ve veliahdı.
-Küçük oyuncu. -İkinci bebek var mı?
Babana gel.
Çok iyi gidiyor.
İşte böyle, kapat gözlerini.
Uyudu mu?
Evet, nihayet.
O performanstan sonra yoruldu tabii.
Yıldızımız.
Her şeyi vurup kırdı.
-Afacan. -Küçük bir kasırga gibi.
Yer misin?
Yemek için…
…bir koyun çiftliği için klişe olacak ama çoban güveci yapmışlar.
Aç değilim.
Ne oldu?
Seninle konuşmak istiyorum. Biraz düşündüm.
Ne konuda?
Biz.
Benim de konuşmak istediklerim var. Sen mi başlarsın?
-Güzel bir değişiklik olur. -Bu ne demek?
-Hep sen başlıyorsun. -Saçmalık.
Galler Prensi'sin, ilk olmak için doğmuşsun.
Benim için durumun vahametinin farkında mısın?
Kör değilim.
Ne kadar mutsuz olduğunu, ne kadar zayıfladığını görebiliyorum.
-Yarısını bile bilmiyorsun. -Sandığından fazlasını biliyorum.
İnsanlar, çalışanlar konuşuyor ve…
Duyduğum şeyler…
…beni dehşete düşürdü.
Benden ne istiyorsun?
Bana kulak vermeni.
Dinliyorum.
Hayır, ondan fazlasını.
Beni anlamanı, takdir etmeni istiyorum.
Sürekli övmene gerek yok, öyle bir şey istemiyorum.
Ama seni mutlu etmek, sana uymak için elimden geleni yapıyorum
ve bence ne hissettiğim konusunda hiçbir fikrin yok.
-Sürekli göz ardı ve ihmal edilmek… -Hiçbir fikrim yok mu?
Göz ardı edilmeyi çok iyi bilirim.
Hayatım boyunca bir teşekkür almadım,
takdir ve sevgi görmedim.
Sana soğuk ya da mesafeli davrandıysam
belki beni anlamadığını düşündüğüm içindir.
Bazen beni yaşlı bir adam gibi gördüğünü düşünüyorum.
Veya daha kötüsü, kilise kapısı gözleyen grotesk bir heykel.
Gri, içi dışı taştan, duygusuz.
Ama ben öyle değilim.
Ben de bir "bravo", bir "aferin" duymaya,
o da olmadı bir teşekküre açım.
Benim de teşvike, sırtımın sıvazlanmasına ihtiyacım var.
O yüzden mi ona gidip duruyorsun?
Adını ağzıma almayacağım. Anarsam ağzımdan iyi şeyler çıkmayacak.
Bunun Camilla'yla ne alakası var?
Ben de onu düşünüp duruyorum. Onun bu işle ne alakası var?
Ama belli ki onunla çok alakası var çünkü onu rahat bırakamıyorsun.
Kocası ve Camilla hem benim hem ailemin yakın dostları.
Üstüne Fred ve Gladys yazdırdığın bilekliği bulmuştum, unutma.
Masum bir şeydi.
Düğünümüzden üç gün önce ona hediye ettin.
Balayımızda sana verdiği kol düğmelerini taktın,
üstünde âşıklar gibi iç içe geçmiş, sarmaş dolaş iki C harfi vardı.
Aynı balayında günlüğünün içinden onun fotoğrafı düştü.
Aynı yıl aşk mektuplarınızı buldum.
Bana göstermediğin tutkuyla ona sayfalar yazmışsın!
Benimle ilgilenmiyorsun ki!
Mutlu olduğum yere, Highgrove'a gelmiyorsun.
Evet. Çünkü o orada!
Sadece o da değil, bahçeler, polo, av partileri,
bana patronluk taslayıp görmezden gelen sıkıcı, baba figürü filozoflar…
Eminim ona bayılıyorlardır.
Siz birbiriniz için yaratılmışsınız.
-Bu ilişkide benim yerim ne? -Sen benim karımsın.
Ayrıca…
Ben…
Seni seviyorum.
Ben…
-Ben… -Seviyorum.
Tanrım.
Peki bu işi nasıl çözeceğiz?
Yani…
Sanırım…
Sanırım birbirimize daha sık vermeyi öğrenmemiz gerek.
Cesaretten bahsediyorum.
-Diğerini de. -Evet, onu da.
Çünkü sana hâlâ hayranım.
-Her yerdeki en zeki, en yakışıklı adam. -Gerçekten mi?
Utanç verici ama bazen bunu duymak istiyorum.
Sen de çok güzelsin.
Güzelliğin, o ışıltın… Gözümü alamadığım bir mucize gibisin.
İnsanlar sana baktığında gözlerindeki ışığı görüyorum
ve "Dünyadaki en şanslı adamım, en şanslı aile biziz." diyorum.
Kraliçe'yi arayıp "Bak anne, duyuyor musun?" demek istiyorum.
"Sana edilen tezahüratın âlâsı. Al sana, gör işte."
Bence bu, şimdiye kadar yaptığımız en önemli konuşma olabilir.
-Evet. -Çözüm de çok basit.
Birimiz ihtiyacı olanı alamadığını hissettiğinde
diğerimiz o ihtiyacını sağlayacak.
-Bugünden çıkarılacak ders… -İkimizin de ihtiyaçları aynı.
Cesaretlendirilmek,
desteklenmek…
…ve…
…takdir edilmek.
Sevilmek.
Evet.
Kadeh kaldıralım.
-Yeni bir sayfa açmaya. -Yeni bir başlangıca.
Mutlu Paskalyalar sevgilim.
Aferin oğluma, çok cesursun.
Ne istiyor?
Bir öpücük ver.
-Ne varmış burada? -Neymiş bu?
Kraliyet ziyaretlerinin ilk ayağı sona erdi.
Prens ve Prenses Kuzey Bölgesi'ni gördü.
Kraliyet çifti uçaktan inerken 2.000 insan onları karşılıyor.
Ama asıl resmî karşılama Genel Vali ve Başbakan'dan geliyor.
-Güneşli Perth'e hoş geldiniz. -Mutluluk duyuyoruz, çok teşekkürler.
Şehre varmalarına saatler varken
on binlerce insan güzergâhlarına konuşlanmıştı.
Seyahatlerinin hızıyla beraber halkın olumlu tepkisi de arttı.
5.500'den fazla insan
kordonun ardında en iyi yeri bulmak için sabırla sırada bekledi…
Kraliyet çiftini karşılayanların sayısı giderek artıyor…
Herkes el ve bayrak sallarken
Prens ve Prenses, Rolls-Royce'un arkasında el ele geldi.
Kalabalık, mükemmel çifti görmek için can atıyordu.
Galler Prensi ve Prensesi…
Görmüş geçirmiş yurt dışı muhabirleri bile
böyle bir heyecan ve karşılamayı şaşkınlıkla karşıladılar.
İyi bir yer bulalım.
Karşınızda tahtın vârisi ve Avustralya'nın müstakbel kralı
Prens Hazretleri Galler Prensi.
Teşekkürler Sör James.
Eğer dünyadan haberiniz yoksa
sizlere karım olmasından gurur duyduğum bu muhteşem kadını ve anneyi
takdim edeyim.
Leydi Di!
Seni seviyorum Diana!
Diana, seni seviyorum! Seni çok seviyorum!
-Hadi başlarını döndürelim. -Hadi.
Şahaneydi, gördün mü?
Hiç dans edemiyorsun.
Günaydın Prens hazretleri.
Teşekkürler.
PRENSESİN AYAKLARINI YERDEN KESTİ
Bayan Parker Bowles aramıştı.
Aramak ister misiniz?
Hayır.
Hayır, istemem.
Teşekkürler Edward. Hepsi bu kadar.
-Baloda birlikte eğlendiniz. -Evet, tüm gece dans edebilirdim.
-En güzel kısmı bu muydu? -Emin değilim.
Sidney Limanı'nda harika vakit geçirdik,
Charles Bondi Sahili'nde vücut sörfü yaptı.
Ama sanırım seyahatin en güzel kısmı…
Sizlerle, Avustralya halkıyla tanışmaktı.
Bizi çok sıcak karşıladınız.
Belki taze bir soluk getirdiğiniz içindir.
-Kraliyet mensubu gibi değilsiniz. -Kendimi öyle görmediğim içindir.
Ben her şeyden önce bir eş ve bir anneyim.
Benim için en önemlisi bu.
Diana gerçekten harika bir anne.
-Peki William nasıl? -Burada harika zaman geçiriyor.
-Avustralya'yı sevdi mi? -Şöyle söyleyeyim.
En sevdiği oyuncağı balinaydı.
Buraya geldiğimizden beri koalası elinden düşmüyor.
10.000'den fazla insan Prens ve Prenses'i görmeyi bekliyor.
Yol boyunca Prenses'e hediyeler ve çiçekler yağdı…
Başbakan'ın ofisi.
Hayır, çok meşgul ve yorum yapamayacak.
Şu anda bununla ilgili soruları cevaplamayacak.
-Merhaba! -Buraya Diana!
-Bu tarafa! -Yukarı!
Diana!
-Geliyor! -Seni seviyorum!
Şuraya bak, işte şurada.
Leydi Di!
Ben seni çekeyim mi? Daha ilginç olur.
İşte böyle. Hazır mısın? Gülümse.
Tamam!
Gülümseyin, bu tarafa!
-Charles! -Merhaba.
-Diana harika, çok şanslısın. -Teşekkürler.
-Brisbane'ı nasıl buldunuz? -Muhteşem.
-Diana, Brisbane'a yine gel. -Bumerang gibi. Geleceğim, görürsünüz.
Lütfen gel.
-Elbisene bayıldım. -Ben de seninkine.
-Değişelim mi? -Keşke. Çok güzelsin.
-Diana! -Şu formalarınıza bakın.
Çok tatlılar.
LEYDİ DI ÇOK YAŞA
Diana!
Geri çekilin lütfen.
Prens ve Prenses'in gelişiyle ortalık birbirine girdi.
Bu sorunu kimse öngörememişti.
Kalabalıklar peşlerini bırakmıyor.
Kimi 18. yüzyılda siz gittiğinizde olduğundan daha kalabalıkmış.
1954'te.
Ayrıca hiç sanmam.
Gazeteler Diana'nın güzelliğine methiyeler düzüyor.
Ne kadar büyüleyici olduğuna ve hepsinden öte anneliğine.
İsteri krizlerine girip can yeleği gibi bebeğe yapışmış.
Belli ki Avustralyalılar o yapış yapış hâlini sevmiş.
Annelik kanında varmış.
Sevgisini gösteriyormuş.
Şefkatliymiş.
Bu neden sorun olsun?
Charles'ın onay, ilgi ve övgüye ne kadar aç olduğunu iyi biliyoruz.
Bu Avustralya ve Yeni Zelanda seyahati
müstakbel kral olarak ilk çıkışı, ilgileri ilk üstüne toplayışı olacaktı.
Söylüyorum.
Ama insanların kimi görmeye geldiği biraz tartışmalıydı.
Merhaba, teşekkürler. Merhaba, geldiğiniz için teşekkürler.
Teşekkürler, herkese merhaba.
Prenses Di nerede?
Çok meşguldü, benimle idare edeceksiniz.
Ama biz Leydi Di'yi görmeye geldik.
Siz yüzecek misiniz?
Sanmıyorum.
-Hangisinden hayat öpücüğü istersiniz? -Umarım iş oraya varmaz!
Ya siz çocuklar? Kim ister?
-Hayranlarınız var. -Yüzücüler biraz yaklaşsın.
-Merak etme. -Unutmayın. Bakmak, dokunmak yok.
Ben mi, onlar mı?
Prens Hazretleri topu alıp hücuma geçiyor. Beş numara önünü kesmeye çalışıyor.
Prens Charles, yani Galler Prensi emanet bir at olan Apollo'da.
Di'yi istiyoruz!
İki numaradan sert bir vuruş.
İşte Prens Charles geliyor, arkadaki pozisyonundan çıkıyor.
Herkes hazır mı?
-Di'yi istiyoruz! -Hazır. Başla!
Vuruşu yapıyor.
İyi misin Charles?
Bunlar bana mı? Çok tatlısın, teşekkürler.
-Gerçekten prenses misin? -Dokun da bak bakalım.
İşe yaradı mı?
Queensland'den Tazmanya'ya geçerken
kraliyet ziyaretlerinin etkisi giderek artıyor.
Prens Charles için çok büyük bir zafer olmasına rağmen
ulusun kalbini çalan kişinin Galler Prensesi olduğu inkâr edilemez.
Ailenin kalanı gibi burnu havada değil.
Gerçek bir insan olduğunu görüyorsunuz.
-Evet. -Sevmemek mümkün değil.
-Charles'ı da seviyor musunuz? -Evet, Diana seviyorsa bir bildiği vardır.
-Diana o kadar… -Peki ya Prenses nasıl?
-Muhteşem biri. -Aynı bizim gibi.
Onunla bir çay içebilir miydiniz?
Kesinlikle, normal biri gibi. O yüzden seviyorum.
Leydi Diana, buraya!
Çok memnun oldum.
-Memnun oldum. -İyi akşamlar Bay Premier.
Sizi görmek güzel. Bayan Gray.
Teşekkürler.
Diana, bu tarafa bak!
Tazmanya'ya gelip bu kadar samimi ve içten bir şekilde karşılanmak
beni çok mutlu etti.
Buraya en son iki sene önce 1981'de evlenmeden kısa bir süre önce gelmiştim.
Geçen sefer herkes "İyi şanslar. Umarız her şey yolunda gider.
Böyle bir nişanlın olduğu için çok şanslısın." diyordu.
Evet, onunla evlendiğim için gerçekten çok şanslıyım.
Kadınların olayı bu.
Sırtını döndüğünde ne yaptıklarını bilemezsin.
Bu son damlaydı.
İşimi yapmaya çalışırken arkamda kaş göz yapıyorsun.
İltifatların yüzümü kızartmıştı!
İnsanlar suratıma bakıp bana gülüyordu,
tüm hafta Avustralya'nın yarısı beni yuhaladı zaten.
Bunu hak etmiyorum.
Bu benim seyahatim olacaktı.
Kritik bir anda, önemli bir ülkede Galler Prensi'nin ziyareti olacaktı.
-Senin yüzünden… -İnsanlar geldi.
Sayemde insanlar ilgi gösterdi.
Hayır, senin yüzünden insanlar bana gülüyor!
Tahtın vârisini, kraliyeti yuhalıyorlar.
Hadi ama! Böyle yapma.
Lütfen!
Aç kapıyı.
Charles?
Daha Yeni Zelanda'da on günümüz var.
-Hoş geldiniz Prens Hazretleri. -Başbakan.
Bu devletin yönetimi konusunda farklı bakış açılarımız,
farklı görüşlerimiz göz önüne alındığında size sempati duyacağımı hiç düşünmezdim.
Ama kabul edelim, ikimizi de aptal gibi gösterdi.
Anlayamadım.
"Terra nullius."
Britanyalılar buraya ilk ayak bastıklarında
atanız Kral III. George bu adı takmıştı.
"Sahipsiz topraklar".
Ama Tanrı biliyor ki birileri bu toprakta hak iddia etti
ama artık burası bizim ülkemiz.
Buraya ilk geldiğinizde
bu ziyaretin Avustralya'ya cesaret vereceğini düşünmüştüm,
prangalarımızı kırıp ayaklarımız üstünde duracağız sandım.
Alınmayın ama, eğer tek başınıza gelseydiniz
bu dileğim gerçekleşebilirdi.
Ama derken o çıkageldi.
Mükemmel eş, mükemmel prenses…
Herkes deliye döndü.
Peri masallarının gücü bu.
Bu süperstar,
Avustralya'da cumhuriyetçiliği uzunca bir süre rafa kaldırmış olabilir.
-Leydi Di! -Seni seviyorum!
Güle güle Prenses Diana!
Efendim.
Highgrove'a.
Kensington Sarayı'na.
Galler Prensesi.
Kraliçe'yle görüşmek istiyordum.
PRENSES DIANA SANSASYON YARATTI
-Hoş geldin. -Teşekkürler anne.
-Öyle hitap etmemi söylemiştiniz. -Elbette.
Otur.
-Teşekkürler Nigel. -Efendim.
Gelme sebebim…
Artık kiminle konuşsam, bilemiyorum.
Zorlanıyorum.
Zorlanıyor musun? Daha yeni bir zafer kazandın.
Kocamı ve beni mutsuz edecekse bunu zafer olarak kabul etmiyorum.
Her yerde mutlu fotoğraflarınız var.
Buna mutsuzluk mu diyorsun?
O anda mutsuz değildik.
O anda bulutların üstündeydik.
Ama kapalı kapılar ardında işler değişiyor.
Bana, çektiğim ilgiye içerliyor.
Neden peki?
Bilmiyorum.
Ben de size soracaktım, sonuçta oğlunuz.
Buraya kötü bir anne olduğumu söylemeye mi geldin?
-Hayır. -Edinburgh Dükü kötü bir baba mı?
-Elbette değil. -Ben de Charles'ı anlamıyorum.
Eminim herkes farkındadır.
Ama burada oturup onu yermenin de bize bir faydası yok.
Ayrıca belki bir yanın bu başarıdan fazla keyif alıyor olabilir mi?
"Fazla"dan kastınız ne? Bir gülümseme mi? Bir anlık mutluluk mu?
Kastım haddini aşmak.
Kameralara oynadığının hepimiz farkındayız.
Bunu biliyoruz.
Peki.
Evet.
Bazen bana tezahürat edilmesini seviyorum.
Beni rahatlatıyor.
Bu aileye katıldığımdan beri zorlanıyorum.
Ne yardım aldım ne destek, kurtların önüne atıldım
ve bence insanlar ızdırabımı görüyor, değerimin bilinmediğini, görmezden…
Bize sempati duyduklarını düşünmek büyük bir yanılgı.
Asıl duymadıklarını düşünmek öyle.
Avustralya'da, burada kalabalıkların bana tepkisini gördünüz.
-Bana içerlemek yerine… -Kimse sana içerlemiyor.
Charles içerliyor.
Anne de öyle. Hatta belki siz de içerliyorsunuz.
Tek istediğim takımın parçası olmak.
-Galler Prensesi'sin, takımın parçasısın. -Bunu bana gösterin.
Her şey sizinle başlayıp sizinle bitiyor.
Takımın kaptanı sizsiniz.
Bana siz sevgi, onay ve kabul gösterin, herkes aynısını yapacaktır.
Şimdilik yeterince konuştuk.
-Başka zaman. -Lütfen beni başınızdan savmayın.
-Uzaklaştırmayın. -Ne?
Anne…
Tek istediğim bu.
Hepimizin sizden tek isteği bu.
Çok mu şey istiyoruz?
Sarıldı mı?
Evet.
Nasıl sarıldı?
Sımsıkı, umutsuzluk içinde.
-Midem bulanıyor. -Evet.
Ama haklı olması mümkün mü?
Biraz sert bir aileyiz.
Pek övüp sevgi göstermez, teşekkür etmeyiz.
Belki Diana'nın rolü…
-Herkese sarılmak mı? -Modern dünyayla köprü olmaktır.
Kraliyet zamanla değişerek hayatta ve güncel kalmaz mı?
Diana…
…olgunlaşmamış bir kız.
Zaman içinde bu mücadelelere, bu kavgalara son verip boyun eğecektir.
Aynı Philip gibi.
Hepsi gibi.
Boyun eğince de uyum sağlayacak.
Peki eğmezse ne olacak?
Kırılır.
Alt yazı çevirmeni: Doğa Uludağ