Odcinek porusza temat zaburzeń odżywiania, co może być stresujące.
Informacje dla osób cierpiących na te zaburzenia
dostępne są na www.wannatalkaboutit.com.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ZAMEK WINDSOR, 1981
Książę Walii, Wasza Królewska Mość.
Dziękuję.
Już po wszystkim.
- Zrobiłem to. - Gdzie?
W pokoju dziecięcym.
W dziecięcym?
To niezbyt romantyczne.
Uklęknąłeś?
Nie.
- Zdumiewa mnie, że pytasz. - Czemu?
Kwestia rangi.
Książę Walii klęka tylko przed władcą.
Nie powiedział tego.
Co powiedziałaś?
„To oświadczyny, kochanie, nie pokaz siły”.
Czy po tym wszystkim chociaż je przyjęła?
Tak.
Co powiedziała?
Tak, proszę.
Że to najszczęśliwsza chwila w jej życiu.
Gratuluję.
- A potem? - Odesłałem ją do Londynu.
Gdzie ona mieszka?
W Earl’s Court, w mieszkaniu z…
- Prostytutkami i Australijkami. - Co?
- Niby kto mieszka w Earl’s Court? - W mieszkaniu z przyjaciółkami.
To Diana! Diano, tutaj!
Jakieś wieści?
Byłaś w pałacu Buckingham? Widziałaś księcia Walii?
Tak między nami kobietami, czy to romantyk?
Tylko jedno pytanie.
No i?
JAK W BAJCE
A tu mamy wyjątkową bombonierkę.
Niektóre są nasze, od pokoleń,
a inne są na sprzedaż.
Rzecz w tym, że możesz jeden wybrać.
Dowolny?
Rety.
Ten jest piękny.
- Jeden z naszych. - Tak, proszę pani.
Z doliny Mogok.
Wiesz, gdzie to jest?
Jestem noga z geografii.
W Birmie.
Jest legenda, która głosi,
że dawno temu
północną część Birmy
zamieszkiwały tylko dzikie zwierzęta i jadowite węże. Pewnego dnia…
Chyba wolę ten.
Świetny wybór.
To jeden z twoich. Co nam o nim powiesz, poza ceną?
To 12-karatowy owalny szafir cejloński, Wasza Królewska Mość,
otoczony 14 diamentami
osadzonymi w 18-karatowym białym złocie.
Podoba ci się, bo…
Jest najdroższy?
Nie.
Przypomina mi pierścionek zaręczynowy matki.
I jest w kolorze moich oczu.
- Jest urocza. - Tak.
Ale taka młoda.
Królowa Elżbieta, królowa matka,
sugeruje, by lady Diana zamieszkała w pałacu
przed ogłoszeniem zaręczyn, by chronić ją przed mediami.
To rozsądne.
Pomyślała też, że mogą jej się przydać pewne porady,
biorąc pod uwagę nagłą transformację z nastolatki w księżną.
I…
Padła propozycja, jeśli Wasza Królewska Mość się zgodzi…
- Żebym ja ją uczyła? - Jedna królowa następną.
Teściowa synową. To byłoby miłe.
O nie. Trzeba się wiele nauczyć, opanować.
Znasz mnie. Jestem zbyt łagodna.
Babcia Diany, lady Fermoy, może to zrobić.
Pani.
- Prosto na głęboką wodę. - Kolacja z rodziną w Clarence House.
Zajebiście wystawnie!
- Nie to co Earl’s Court. - Nie.
Wypijmy.
Za koniec zmartwień.
Koniec ze współlokatorkami.
Koniec czynszu i przedszkola.
Koniec sprzątania mieszkania siostry.
Boże!
Od teraz tylko pałace, zamki i suknie.
I klejnoty!
I za to, że pewnego dnia będziesz pieprzoną królową.
Będziesz dzwonić, prawda? I pisać?
Na pałacowej papeterii. Żebyśmy mogły się chwalić.
- Będę dzwonić rano i wieczorem. - Nie będziesz.
Będziesz zajęta przymierzaniem tiar i rozkazywaniem służbie.
Pa!
- Pa! - Pa, księżniczko.
Pa, księżno.
- Diano! - Diano!
Proszę nie podchodzić. Proszę się cofnąć.
Proszę się cofnąć.
Dziękuję.
Więc tak,
byliśmy w Manili na uroczystym bankiecie,
kiedy kto wpadł na salę?
Sama Imelda Marcos.
Podeszła prosto do mnie,
mówiąc, że musi pokazać mi swoją, uwaga…
Kolekcję torebek.
Kolekcję torbaczy.
Jesteś pewna?
Pewnie próbowała powiedzieć „torebek”, a ty ją źle zrozumiałaś.
- Miała coś w zębach? - Torebek.
Torbaczy.
Nie, zapewniam was.
Powiedziała „torbaczy”.
Więc wszyscy goście bankietu wsiedli do całego konwoju limuzyn,
popędziliśmy ulicami Manili…
- Lady Diana Spencer, Wasza Wysokość. - Mówiłam coś.
- O rety. - Przepraszam.
Wasza Królewska Mość.
Wasza Wysokość, nie zauważyłam pani.
Ewidentnie. Właśnie opowiadałam historię,
którą zniszczyłaś swoim wejściem.
Przepraszam.
Teraz on.
Doprawdy.
Sir.
„Wasza Wysokość”, jeśli to pierwsze powitanie, potem „sir”.
Teraz ja.
Pani.
Przed nią nie dygasz. Nie jest w linii sukcesji.
- To tylko lady. - Biedna Susan!
Przepraszam.
Dobrze, że twoja babcia wbije ci to do głowy.
Jest jak sierżant w wojsku.
- Prawda? - Kiedy trzeba.
Po tym pokazie wnoszę, że pilnie trzeba.
- Szybko się z tym uporasz. - Pani.
Na czym skończyłam?
Pędziliście ulicami Manili.
Tak, w prywatnej menażerii pani Marcos,
gdzie powiesiła swój ogromny portret,
na którym…
Z największą przyjemnością…
królowa i książę Edynburga
ogłaszają zaręczyny swojego ukochanego syna księcia Walii
z lady Dianą Spencer,
córką hrabiego Spencera
i szacownej pani Shand Kydd.
Gratuluję, książę.
Czy pamiętacie, kiedy się poznaliście?
Kilka lat temu.
Odwiedzałem jej siostrę,
a Diana była jeszcze młoda.
A co w niej zrobiło na księciu największe wrażenie?
Była bardzo oryginalna i zabawna.
A na pani?
Był po prostu wspaniały.
Co mogą nam państwo powiedzieć o ślubie?
Jeszcze go nie zaplanowaliśmy. Ale jesteśmy zachwyceni.
Z pewnością przyniesiecie państwo radość krajowi.
Jeśli mogę,
widać, że są państwo zakochani.
O tak, zdecydowanie.
Czymkolwiek jest „zakochanie”.
Dokąd idziesz?
Do Highgrove.
Wracam do Gloucestershire po kilka rzeczy na tę zagraniczną wyprawę.
Nie patrz tak na mnie.
Jak?
Zobaczymy się na lotnisku.
Czemu pani się cieszy?
Myślę, że jest dla niego odpowiednia.
To wspaniale, nie? Wszyscy się weselą…
Łączę panią.
- Dzwonisz z pałacu? - Tak.
Jak tam jest?
Mam własny apartament
z pokojówką i garderobianą.
Jesteś prawdziwą księżniczką!
I salonem.
Czy telefon ma małą koronę?
Czy wydzwania „Boże, chroń królową”?
Byłaś na kolacji z szefową?
Nie.
W ogóle nie spędziłam z nią czasu, choć jesteśmy w jednym budynku.
Widziałyśmy twój wywiad w telewizji.
- Wyglądałaś świetnie. - Był w wiadomościach o szóstej.
Słyszałyście, co powiedział o zakochaniu?
- Powiedział… - Słyszałyśmy.
Nie martw się. Pewnie był zawstydzony.
Diano! Tutaj!
To ona!
Karolu, tutaj!
Przepraszam. To kiepski moment na taką wyprawę.
Nic mi nie będzie. Będę zamknięta w pałacu, sama…
Wkrótce wrócę.
Za sześć tygodni.
- Miną błyskawicznie. - Wątpię.
Pocałuj ją!
Zobaczymy się przed ołtarzem.
Pani Parker Bowles się do ciebie odezwie.
Twoja była? Czemu ją o to poprosiłeś?
Bo miło się z nią spędza czas.
Jeśli będzie ci brakować towarzystwa,
ona jest bardzo towarzyska.
- Karol! - Jeszcze raz!
Jeszcze raz!
Uśmiech!
Do widzenia.
Ostrzegam, to nie będzie jedna lekcja.
To nie będą dwie lekcje.
To, co musi wiedzieć nowy członek rodziny królewskiej,
zajęłoby ponad 20 lekcji, ale damy radę.
Będę wymagająca, bo nie możesz zawieść.
Podzielimy nasze lekcje na trzy zagadnienia.
Historia. Rodziny królewskiej,
dworu świętego Jakuba, pałaców oraz domu królewskiego.
Maniery.
W co się ubrać,
jak i gdzie usiąść,
kiedy otwierać usta, a co ważniejsze, co powiedzieć.
Ale biorąc pod uwagę niedawny koszmar,
powinnyśmy zacząć od fundamentalnych zasad.
Jeśli pomylisz się choć w jednej z nich,
skończysz marnie.
- Jasne. - Zaczniemy od rang i pierwszeństwa.
Dowiesz się, przed kim z rodziny królewskiej musisz dygać,
jak i w jakiej kolejności.
W tym momencie dygasz przed wszystkimi,
ale gdy zostaniesz księżną Walii,
sprawy się nieco skomplikują,
bo niektórzy członkowie rodziny będą dygać przed tobą.
To będzie zależało od tego, czy będziesz z księciem Walii…
Wiesz, nie cierpię, kiedy w restauracji
kelner próbuje zapamiętać zamówienie,
nie zapisując go.
To jasne, że coś pójdzie nie tak.
Dobrze. Gdy będziesz sama jako księżna Walii…
Dzień dobry.
Dzień dobry, proszę pani.
Co to jest?
- Listy do pani. - No tak.
„Droga lady Diano, pewnie nigdy tego nie przeczytasz,
ale bardzo podobał mi się wywiad,
którego udzieliłaś z księciem Walii. Wyglądałaś”…
- „Wiedziałam, że to miłość”. - „Taka młoda para”…
…„w sypialni twój plakat z księciem Karolem”…
„Tego niezwykłego dnia będę słuchać radia z matką”.
„Wyślę tradycyjny ślubny koc”…
„Bo kochasz wszystkich ludzi”.
…„mogę z tobą porozmawiać”…
…„twoja fryzura i wieczny uśmiech”…
„Mogę rozrzucać kwiaty na ślubie?
Nigdy tego nie robiłam, a moja siostra tak.
Freya, lat siedem”.
DROGA BRIDGET, DZIĘKUJĘ BARDZO…
Gotowa. Ramiona.
Raz, dwa,
trzy, cztery i jeden, dwa, trzy, cztery
i noga, noga, noga i noga.
A teraz dokończ.
Ręce w dół.
Teraz prezentacja.
Zaczynasz nisko, pierwszą,
potem następna wyżej, a następna…
W podstawówkach w całym kraju
nauczyciele wykorzystują ślub jako temat projektu.
Chodzi o kartkę z życzeniami od klasy do księcia Karola i lady Diany.
Ta jest ze szkoły w Southport.
Jest bardzo pomysłowa. Każdy coś przy niej zrobił,
ale na wszelki wypadek zaadresowała ją nauczycielka.
- Wasza Królewska Mość. - Witaj.
Jej Królewska Mość ma w pałacu trzech masztalerzy.
Jeden pełni rolę zastępcy zarządcy domu królewskiego.
Oprócz pazia królowej,
najwyższego rangą sługi Jej Królewskiej Mości,
są trzy inne kategorie paziów.
Paziowie komnat, paziowie audiencyjni
i starsi paziowie.
Przejdźmy do fraucymeru.
Jeśli pogoda dopisze, książę Karol przyjedzie do kościoła,
a potem odjedzie z lady Dianą, królewskim lando z 1902.
Po raz pierwszy użył go król Edward VII.
Królowa jeździ nim na spotkania z głowami państw.
Jeśli będzie padać, użyty zostanie szkocki powóz królewski…
Tak, proszę pani?
Mogę porozmawiać z sekretarzem księcia Walii?
Chwileczkę.
Nikt nie odbiera,
ale dam znać panu Adeane, że pani dzwoniła.
Dziękuję.
Tak, proszę pani?
Na jaki numer zadzwonić, żeby porozmawiać z królową?
Chwileczkę.
Jej Królewska Mość jest na bankiecie, ale dam jej znać.
Dziękuję.
Pewnego razu…
nie tak dawno temu…
była sobie dziewczynka o imieniu Emily.
Dzień dobry, proszę pani. Więcej listów.
Miała sklep.
Oto on.
To był niezwykły sklep, bo nic w nim nie sprzedawano.
Wszystkie rzeczy w tym sklepie zostały zgubione przez ich właścicieli.
Książę Walii i ja jesteśmy niezmiernie wdzięczni,
że zjawiliście się tu dziś wieczorem,
żeby wesprzeć cel, który jest nam bardzo bliski.
Ochrona dzikich zwierząt jest kluczowa.
To…
Zdecydowanie za dużo gestykulujesz, kiedy mówisz.
Gesty nas demaskują.
Pokazują nasz niepokój, poruszenie lub gniew. Lepiej je ukrywać.
Nie należy okazywać emocji.
Królowa Maria używała liny, żeby nauczyć swoje dwórki,
jak nie machać rękami.
Lepiej.
Kontynuuj.
Książę Walii i ja jesteśmy bardzo wdzięczni…
że zjawiliście się tu dziś wieczorem,
żeby wesprzeć nas w sprawie, która jest nam…
bardzo bliska,
zwłaszcza księciu Walii.
Nie odzywa się od trzech tygodni.
Musi być zajęty.
Ale żeby ani razu nie zadzwonił?
Chciałam porozmawiać z królową. Nie przyjęła mnie.
- Przysłał kwiaty? - Nie.
Dostaję listy z całego świata,
ale mężczyzna, którego mam poślubić, nie daje znaku życia.
Jak się macie?
Dobrze. Penny zajęła twój pokój.
Peter tu jest.
Ciągle.
Oczywiście, kocha Virginię!
- Przestań! - Bardzo za tobą tęsknimy!
- Proszę pani. - Tutaj! Lady Di!
- Jedno zdjęcie. - Błyskawicznie!
- Nie chcesz zdjęcia? - Witamy w Ménage à Trois.
A oto i ona.
Miło, że do mnie napisałaś.
To nic. Choć tyle mogłam zrobić.
Gdy książę Walii powiedział,
że wyjeżdża na sześć tygodni, bez ciebie…
Mogę?
Powiedziałam: „To niemiłe.
Twoja biedna, piękna, młoda narzeczona
zostanie sama w domu”.
- Sama w pałacu. - Tak.
Nie w domu.
Tak książę Walii nazywa pałac Buckingham.
Wszyscy go tak nazywają. To „dom”.
Dziękuję.
Idea jest taka, że nie serwują dań głównych.
Same przystawki i desery.
Możesz bez poczucia winy wziąć deser, bo nic innego nie ma.
Poproszę te pyszne ravioli z kaczką i truflami co ostatnio
oraz ten krem z pomarańczy i czekolady. Prześladuje mnie we śnie.
Dla mnie to samo.
Jesteś pewna?
Nie przeszkadza mi, gdy inni decydują.
To mu się spodoba.
Jest wybredny i uparty. Doceni, jeśli się dostosujesz.
Musy czekoladowe z kremem waniliowym i kandyzowaną pomarańczą.
- Cudownie! - Dziękuję.
Dziękuję.
Kiedyś przyszłam tu z księciem Walii,
myśląc, że spróbuje czegoś nowego.
Strasznie cierpiał.
Cierpiał.
Nie tylko przez samą ideę, wystrój i ludzi,
ale popełnili podstawowy błąd,
bo nie dodali jajka na miękko.
Co?
Je wszystko z jajkiem na miękko.
Na pewno to wiesz.
I nigdy nie je czosnku.
Przez tę nową zasadę jest wygłodniały w porze kolacji.
Jaką nową zasadę?
Tę o lunchu.
Sądziłam, że od razu
zwrócisz na to uwagę.
Książę Walii nie je lunchy.
- Nigdy? - O ile ma wybór.
A jeśli musi ze względu na obowiązki,
wpędza go to w zły nastrój i ciągle mówi o wzdęciach
i „marnowaniu energii na niepotrzebne trawienie”.
Pocieszam go, ale kiedy boli go brzuch,
kompletnie traci poczucie humoru.
Jeden z jego guru go do tego nakłonił.
Może nie guru, ale wiesz, jak otacza się
ponurymi starszymi facetami i zastępczymi tatusiami.
Nie.
Kochanie, ty nic nie wiesz, prawda?
Przydadzą ci się rady o Fredzie.
Nie, dziękuję.
Kim jest Fred?
Tak nazywam księcia Walii. A on nazywa mnie Gladys.
To taka zabawa.
Rozumiem.
Jeden z jego nudnych przyjaciół,
pewnie Laurens van der Post…
Powodzenia z nim. Usypia.
…przekonał go, że należy jeść tylko dwa razy dziennie,
a ponieważ według Freda śniadanie jest zbyt smaczne,
a kolacja zbyt ważna, padło na lunch.
Skoro o tym mowa,
nie spędzamy razem czasu w porze lunchu, więc nie zauważyłam.
Niemal nie spędzamy czasu razem.
To niemożliwe.
Owszem.
- Spotkaliście się na wyścigach. - Tak.
Byliście na Verdim z przyzwoitką.
Z babcią.
- Nie spuściła cię z oka. - Ani na moment.
Potem był weekend w Balmoralu, gdzie odniosłaś sukces.
Przejdzie do historii jako wspaniały debiut,
idealny wynik. A potem…
Highgrove?
Ojej. Najwyraźniej wszystko ci mówi.
Rozmawiamy prawie codziennie.
Co o nim sądzisz?
O jego nowym domu?
Highgrove?
Jest cudowny.
Prawda?
Spytał, jak ja bym go urządziła.
Naprawdę?
Tak. Jestem w tym dobra.
I co powiedziałaś?
Że chciałabym trochę go ożywić. Żeby nie był taki ponury.
Dodać trochę kolorów, żółtego i brzoskwiniowego.
I zieleni.
To jego ulubiony.
I zieleni.
Uprawiasz ogród?
- Nie. - Uwielbia ogrodnictwo.
Tak, wiem.
Myśli o dzikim ogrodzie albo takim okolonym murem.
O obu.
O ogrodzie z zegarem słonecznym. Wędkujesz?
Nie.
- Polujesz? - Nie, jeśli mam wybór.
Wolę miasto.
Czyli wolałabyś mieszkać w Londynie, a nie na wsi?
Czemu pytasz?
Z ciekawości.
Przepraszam, nie mogę zostać na kawę.
Pozwól, że zapłacę.
Wykluczone. To ja cię zaprosiłam.
Proszę.
Pół na pół?
Dobry pomysł.
Lubię się dzielić.
Przyszła lady Spencer. Pytała, czy może zaczekać.
Dziękuję. Jak mogę pani pomóc?
Muszę jak najszybciej porozmawiać z księciem Walii.
Niestety jest nieosiągalny.
Prosił, żebyś mi to powiedział?
„Jeśli moja narzeczona będzie mnie szukać, wymyśl coś?”
Nie, Jego Wysokość jest nieosiągalny,
bo jest w samolocie. Leci do domu.
- Myślałam, że wraca jutro. - Planował wrócić dzisiaj.
Co to takiego?
Szkice.
Czego?
To chyba bransoleta, którą zamówił książę Walii.
Dla kogo?
POWODZENIA NA NOWEJ DRODZE ŻYCIA
Proszę pani?
Muszę porozmawiać z królową.
- Proszę… - Nie zbywaj mnie.
Koniecznie muszę zobaczyć się z królową.
Ten ślub nie może się odbyć.
To będzie katastrofa dla wszystkich.
Jej Królewska Mość jest nieosiągalna…
Highgrove.
- Wasza Wysokość. - Dziękuję.
- Tam jest. - Dobrze.
Co tam w Gloucestershire?
Czemu pytasz?
To musiało być coś ważnego, skoro pojechałeś tam prosto z lotniska.
Tak się składa, że owszem.
Gladys.
Powiedziała ci.
Widziałam bransoletkę.
Ta bransoletka to prezent pożegnalny.
To… pamiątka.
Pojechałem tam z dwóch powodów.
Żeby powiedzieć Camilli, że to koniec.
Koniec.
I wziąć to.
Otwórz.
Sygnet.
Herb księcia Walii.
Dla księżnej Walii.
Zaczynamy próbę?
Małżeństwo to szlachetny związek
pobłogosławiony przez Boga,
dlatego nie należy zawierać go
pochopnie, lekkomyślnie lub nierozważnie,
tylko z oddaniem, stosownie, uroczyście
i bogobojnie.
Karolu Filipie Arturze Jerzy,
czy bierzesz tę kobietę za żonę?
- Et cetera. - Tak.
Jak próby?
Według mamy i mnie, cudownie.
Małgorzata się nie zgadza.
Karol kocha kogoś innego.
Ile razy
ta rodzina może popełniać ten sam błąd?
Zabraniając ślubów…
które powinny się odbyć.
Wymuszając takie, które nie powinny.
Za każdym razem ponosimy konsekwencje.
Poślubi Dianę.
Wciąż kocha tę drugą.
Powiem wam coś jako mężczyzna.
Im starsza będzie Diana,
im bardziej pewna siebie,
im piękniejsza będzie, a będzie,
tym mocniej Karol ją pokocha
i wszystko będzie dobrze.
A tymczasem będzie…
dzielił czas między obie?
Tak to działa.
Zawsze tak działało.
To szaleństwo. Możemy ich powstrzymać,
zanim wezmą ślub.
Nie tylko ze względu na monarchię, ale ze względu na tych dwoje ludzi.
Musimy ich powstrzymać. Teraz.
Mamo?
Kiedy twoja prababcia, królowa Maria, była piękną młodą księżniczką,
miała poślubić księcia z bajki.
Ale zanim dotarli przed ołtarz, zachorował i umarł.
Ale tak wszystkim zaimponowała, że zaręczyli ją z jego młodszym bratem.
Problem w tym, że młodszy brat nie był księciem z bajki.
Był nudny i nieśmiały.
Nie było między nimi chemii ani miłości.
Żeby małżeństwo wypaliło, zachęcano ich,
żeby skoncentrowali się na idei.
Na obowiązku.
Pracowali i pracowali.
Z tej pracy wyrosło maleńkie nasionko.
Ziarno szacunku i podziwu,
z którego wyrósł kwiat, który w końcu mogli nazwać miłością.
Byli małżeństwem przez 42 lata.
Ustabilizowali kraj rozdarty konfliktami
i umocnili monarchię,
w czasie gdy wielkie rody Europy upadały.
Nie mogę twierdzić, że mam znakomitą intuicję,
ale wiem, kiedy moje dzieci są nieszczęśliwe.
Cokolwiek teraz czujesz,
jakiekolwiek masz wątpliwości,
jeśli pójdziesz za przykładem prababci,
na pewno czeka cię miłość i szczęście.
Najważniejsze pytanie, poza tym, jak będzie wyglądać suknia,
to: jaka będzie pogoda?
Pora na twoją prognozę, Jack.
Jakie będzie niebo nad pałacem Buckingham i katedrą?
To słońce mówi wszystko, John, prawda?
Słońce świeci na tłum,
który jest gotowy wiwatować z każdej okazji.
Z każdą chwilą ludzi jest coraz więcej.
Nocne pociągi i autokary
przywożą tysiące ludzi z całego kraju.
Wielu ludzi było na wieczornym pokazie fajerwerków w Hyde Parku,
a potem przyszło prosto pod pałac,
żeby zająć dobre miejsca.
Zbliżamy się do chwili,
w której książę Karol i lady Diana wyruszą do katedry św. Pawła.
Ten moment zobaczy dosłownie cały świat.
Belgijski król i królowa,
król Norwegii z księciem i księżniczką,
królowa Danii, książę Danii,
król i królowa Szwecji, królowa Holandii, książę Holandii
wielki książę i księżna Luksemburga,
książę i księżniczka Liechtensteinu i księżniczka Monako.
Kiedy następnym razem zobaczymy ten powóz, będziemy zaglądać w okna, żeby zobaczyć,
jak wygląda suknia ślubna.
Dziękuję.
Oto scena rodem z bajki.
Książę i księżna w dniu swojego ślubu.
Ale bajki zwykle kończą się w tym momencie
prostym zwrotem: „I żyli długo i szczęśliwie”.
To dlatego, że w bajkach ślub jest zaledwie epilogiem
do romantycznych zalotów.
Gdy mąż i żona wypełniają swoją przysięgę,
kochając i troszcząc się o siebie nawzajem,
dzieląc uroki i niedostatki życia,
osiągnięcia i porażki,
przechodzą przemianę.
W naszej wierze dzień ślubu nie jest finałem,
ale prawdziwym początkiem przygody.
PAMIĘCI KAREN SMITH 1968 – 2020
Napisy: Krzysiek Ceran