เวลส์ เท็กซ์ไทล์ส
ว่าไง ลูก
ฮะ พ่อ
พ่อใกล้จะกลับบ้านรึยัง?
ใช่ อีกสักชั่วโมงนึงน่ะ
เป็นไงมั่ง แม่อยู่ไหน
ผมว่าแม่ไม่ค่อยสบายฮะ
พ่อรู้
ไม่ต้องห่วงนะ พ่อกำลังจะช่วยให้แม่ดีขึ้น โอเคมั้ย
คือว่า...
แม่ชอบพูดคนเดียว
ฟังนะ
อีกเดี๋ยวพ่อจะกลับไปอยู่กับลูก...
และพ่อจะทำให้แม่ดีขึ้น พ่อสัญญา
โอเคฮะ
เดี๋ยวเจอกันนะ พวก
เจอกันฮะ
ลอยด์ โซฟี มัลเบอร์รี่ ฮิล แคลิฟอร์เนีย
อยากให้ใครอยู่ทำงานล่วงเวลามั้ย?
ไม่ ผมต้อง...
ผมต้อง...
คุณปิดออฟฟิศได้เลย
โอเคค่ะ
อย่างน้อยคุณน่าจะช่วยเธอ ให้เลิกขังตัวเองในตู้เสื้อผ้าซะที
ใช่ เราจะไม่เรียกมันว่า การแทรกแซง เราเรียกมันว่า...
พอลคะ
ฉันเห็นบางอย่าง
อาการแบบนี้เริ่มส่งผลด้านลบต่อเขา
พอล!
รอเดี๋ยวนะ
มีอะไร?
มีบางอย่างอยู่ในห้องข้างหลัง
"บางอย่าง" คืออะไร?
ฉันไม่รู้
มันหายไป
เอสเธอร์ ผมกำลังคุยเรื่องสำคัญอยู่...
กลับบ้านไปซะ โอเคมั้ย?
ระวังตัวด้วยตอนจะออกไป
ผมจะกลับถึงบ้านในอีกหนึ่งชั่วโมง
โอเค
ได้ บาย
เอสเธอร์เหรอ?
โอเค
โอ ไม่นะ ไม่ๆ
ไม่เอาน่า!
ไลท์ เอาท์...มันออกมาขย้ำ
เฮ้
มีโอกาสเริ่มอีกสักรอบมั้ย?
เห็นทีจะยาก
ประมาณนั้น
- ไม่เหรอ? - ไม่ละ
ฉันจะไปอาบน้ำ
งั้นเหรอ? ขออาบด้วยคนนะ
จะได้มีกลิ่นสบู่ผู้หญิงติดตัวน่ะสิ
เฮ้
- นักวิ่งมาราธอน - ผมตื่นอยู่
คุณอยู่ค้างไม่ได้นะ
เบ็กก้า
- แค่คืนเดียวน่ะ - ไม่ได้
คุณกำลังจะไล่ผมออกจากบ้านกลางดึก
ไม่เป็นไรหรอก คุณไม่ใช่เด็กอมมือนะ
นึกว่าผมเป็นแฟนคุณซะอีก
"แฟน" เหรอ?
มีใครเคยพูดเรื่อง "แฟน" งั้นเหรอ?
คุณเป็นผู้ชาย ผู้ชายคนเดียวที่ฉันคบหา
แปดเดือนแล้วนะ
จริงสิ แปดเดือนแล้วเหรอ?
แปดเดือน
ว้าว
คุณมาที่หนึ่งอย่างเป็นทางการแล้ว
ให้ผมทิ้งกางเกงยีนส์ไว้สักตัวดีมั้ย?
ไม่ได้
ถุงเท้าข้างนึงล่ะ?
ข้างเดียวแค่นั้นแหละ
แค่ถุงเท้าข้างเดียวจะทำอะไรได้?
เป็นคำตอบรับใช่มั้ย?
ไม่!
กลับไปได้แล้ว พรุ่งนี้ฉันต้องทำงานนะ
ถึงจะฝากถุงเท้าไว้ข้างนึง คุณก็ยังเขี่ยผมทิ้งได้อยู่ดี
ถุงเท้านะไม่ใช่ตะขอยึด
คืนพรุ่งนี้เจอกันที่งานแสดงนั่น
เราตกลงกันได้รึยังเนี่ย?
ก็ได้
ยังอยู่อีกเหรอ?
เจอกันพรุ่งนี้
คงมีสักคืนนึงที่คุณยอมให้ผม...
รักคุณเหมือนกัน
แบล็คยิปซี รับสักลาย
พ่อหนุ่มเซ็กซี่
ฉันชอบคุณ
มากๆ
แค่นั้นน่ะเหรอ?
เปล่า
ยังมีอีกอย่างนึง
เกือบแล้วละ
ประกาศมรณกรรม เจ้าของกิจการจิตใจงาม
แม่ฮะ?
ฉันไม่รู้จะทำยังไงกับเรื่องนี้
ฉันเสียใจ...
ฉันไม่รู้จริงๆ
แม่ฮะ?
เฮ้ มาร์ติน มีอะไรเหรอ
แม่เป็นอะไรรึเปล่า?
จ้ะ อีกไม่นานแม่จะดีขึ้นแล้ว
เราทำให้ลูกตื่นเหรอ?
อะไรนะฮะ?
เฮ้
กลับไปขึ้นเตียงได้แล้วลูก
มีแต่ผู้ใหญ่ที่จะออกมาเดินนอกห้อง ตอนกลางคืนได้
กู้ดไนท์จ้ะ มาร์ติน
เธอไม่รับสาย
เฮ้ มาร์ติน
มีใครให้เราโทรตามได้อีกมั้ย?
ก็แค่...
ไม่เคยรู้ว่าคุณมีน้องชาย
ใช่
รีเบ็กก้าใช่มั้ย?
ใช่ค่ะ
ฉันเอ็มม่า เป็นเจ้าหน้าที่สงเคราะห์เด็ก
ฉันถูกมอบหมายให้ดูแลมาร์ติน หลังจากพ่อเธอตายเมื่อ...
พ่อเลี้ยงน่ะ
ว่าไงนะ
เขาเป็นพ่อเลี้ยงฉัน
พ่อทิ้งไปตั้งแต่ฉัน 10 ขวบ และไม่เคยกลับมา
ขอคุยเรื่องมาร์ตินสักครู่ได้มั้ย?
เขาเป็นยังไงตอนอยู่บ้าน นอนหลับมั้ย?
ไม่รู้หรอก ฉันไม่ได้อยู่บ้านนั้น
แปลว่ามีแต่แม่อยู่ที่บ้านเหรอ?
ใช่
แม่เธอทำใจได้รึยัง?
แม่ยังต้องกินยาระงับประสาท ถ้าคุณจะถามเรื่องนั้น
โอเค มันแย่แค่ไหน?
อาการซึมเศร้าน่ะ
โทษนะคะ มาร์ตินโอเครึเปล่า
เพราะคุณซักฉันยิบ ยังกับเขาโดนชกตาเขียวมางั้นแหละ
เขาหลับในชั่วโมงโฮมรูมเมื่อเช้า
เป็นครั้งที่สามในอาทิตย์นี้
โอเค ขอตัวนะ
เฮ้
พี่มาจริงๆ ด้วย
ใช่
ผมไม่รู้ว่าพี่จะมามั้ย
โอเค
แม่อยู่ไหน?
มาร์ติน ฉันรู้ว่าเธอกับแม่ ต้องผ่านอะไรมาเยอะ
และมันยากกว่าสำหรับเธอ เพราะว่าคุยกับแม่ไม่ได้
บางทีเธออาจพยายามจะช่วยแม่ใช่มั้ย
ถ้าอยากจะพูดถึงเรื่องนี้ ฉันพร้อมรับฟังนะ
พี่ไปจากบ้านเพราะเรื่องนี้
ใช่มั้ย
ไม่ใช่ เรื่องของฉันซับซ้อนกว่านั้น
โอเค
ไปกันเถอะ ฉันจะพากลับบ้าน
บ้านพี่เหรอ
หรือบ้านแม่
บ้านที่นายอยู่น่ะ
เฮ้...
นายไม่เป็นไรหรอก
มาเถอะ
เขาไม่เป็นไรค่ะ
โอเค
เราจะติดต่อไปนะ
ถึงบ้านแล้ว
พี่น่าจะให้ผมไปอยู่ด้วย
แค่คืนเดียวเอง
ขอให้โชคดีนะ เพื่อน
รู้อะไรมั้ย ฉันว่านายคงไม่ชอบที่นั่นหรอก
เพราะว่าฉันติดโปสเตอร์น่ากลัวๆ ไว้ เต็มผนังไปหมด
ผมแค่อยากนอน
เราคุยกันได้จริงมั้ย?
มีเคล็ดลับการคุยกับแม่มั้ย?
คุณจะไม่เข้าไปด้วย
อ้าว ทำไมล่ะ?
เพราะว่าแม่เป็นบ้า
แม่มักมีช่วงเวลาแบบนี้ เราต้องให้เวลาเธอ
แม่ติดต่อกับใครบ้างมั้ย?
มีคนนึงที่มาหาบ่อยๆ
ดี ใครเหรอ?
ไดอาน่า
พูดว่าไงนะ?
เธอชื่อไดอาน่า
นี่ ฉันรู้นะว่านายกำลังเจออะไร...
เพราะแม่ก็เคยทำแบบนี้กับฉัน ตอนที่พ่อทิ้งไป
และฉันก็เคยฝันร้ายมากๆ ถึงไดอาน่า
แต่มันก็แค่นั้นแหละ เข้าใจมั้ย?
เพราะเธอไม่มีตัวตน
เบ็กก้า หวัดดี
หวัดดีค่ะ แม่
กลับมาบ้านทำไมเนี่ย พ่อหนุ่ม?
ให้พี่เค้าเล่านะฮะ
เขาไม่ได้นอนเลย
เราจะไปโทษเขาได้ไง?
พอลเป็นทุกอย่างของเรา
เกือบจะทุกอย่าง
แม่ไปเจอนักบำบัดบ้างรึเปล่า?
แม่ไม่มีทางไปเจอคนแปลกหน้า เพื่อเล่าปัญหาของแม่
แม่ผ่านมาหมดแล้ว
ลูกจำได้รึเปล่า?
ค่ะ หนูจำได้
แม่หยุดกินยามานานแค่ไหนแล้ว?
ว่าไงนะ
ใช่ค่ะ
คิดว่าแม่อยากให้เรื่องแบบนี้ เกิดขึ้นยังงั้นเหรอ?
แล้วมาร์ตินล่ะ? แม่เคยนึกถึงเขาบ้างมั้ย?
นี่แกจะยกปัญหาของแม่ มาเป็นข้อโต้แย้งใช่มั้ย?
แกเนี่ยนะ
รู้มั้ยว่าการเลี้ยงเขาโดยไม่มีพ่อ มันยากแค่ไหน?
เห็นมั้ยว่าแกโตขึ้นมาเป็นยังไง
หนูจะให้เวลาแม่สองสามวัน
และจนกว่าอาการคลั่งของแม่จะหายสนิท
หนูจะพามาร์ตินไปอยู่ด้วย
ใช่ มันจะเป็นแบบนั้น แม่
แม่โทรไปบอกหนูด้วย ตอนที่รู้สึกดีขึ้นแล้ว
เก็บกระเป๋าได้
ผมพร้อมแล้ว
มาร์ติน ไม่ๆๆ
มาร์ติน ได้โปรดๆๆ
- วางแผนเอาไว้ใช่มั้ย - ไปกันเถอะ
แกวางแผนไว้
เราไม่ได้วางแผนนะ แม่
ผมจะกลับมาให้เร็วที่สุด
อย่าลืมกินวิตามินด้วยนะฮะ
รีเบ็กก้า
- เกิดอะไรขึ้น? - เราจะกลับบ้านกัน
ไม่นะ ไม่
รีเบ็กก้า ได้โปรด!
ผมขอโทษนะฮะ แม่
โอเค ถึงแล้วละ
นายนอนบนเตียงได้นะ
หรือบนเก้าอี้ยาว เลือกได้เลย
ไม่ฮะ
นอนเตียงดีแล้ว
โอเค
เจ๋ง
ให้ตายเหอะ
ความคิดคุณงั้นเหรอ
หมายความว่าไง?
เอาน้องมาอยู่ที่นี่?
ใช่ เขาไม่ปลอดภัยที่นั่น
โทรหาเธอคนนั้นที่โรงเรียนสิ
นั่นเป็นหน้าที่ของพวกสังคมสงเคราะห์
โดยเฉพาะเรื่องนี้
- เขาเป็นน้องฉันนะ - และนั่นก็แม่เขา
แล้วไง
คุณกำลังทำเพื่อช่วยเขา
หรือเพื่อทำให้แม่เสียใจ
คุณกลับไปได้แล้ว
ฉันรู้ว่ามันเลยเวลาอาหารเย็น
เราน่าจะเรียกมันว่าอาหารว่างมื้อดึก
แบบมีขอบหรือตัดขอบดี
มีขอบก็ได้ฮะ
ตัดให้เป็นสามเหลี่ยมได้มั้ยฮะ
ได้ นายนี่เหมือนพี่สาวนายเลยนะ
ฉันก็เคยชอบแบบนั้น
เรียบร้อยแล้ว
เอาเลย
โอเค
ดีแล้ว มันไม่ได้...
โทษที
ผมเป็นสังกะตังน่ะ
รีเบ็กก้า
ว่าไง
ถ้าแม่เป็นบ้า
แปลว่าเราเป็นบ้าด้วยรึเปล่า?
ไม่หรอก
รับสักลาย
มาร์ตินเหรอ?
เฮ้
ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?
นายต้องเปิดสวิทช์ไฟ...
เธอเอาตัวมาร์ตินมาเหรอ?
อะไรนะ?
ใครมาฮะ?
ทำแบบนี้ไม่ได้นะ
แม่อารมณ์แปรปรวน มันไม่ใช่ที่ปลอดภัยสำหรับเขา
เขาอยู่ไหน?
กำลังแต่งตัวไปโรงเรียนอยู่ในนั้น
ฟังนะ คิดให้ดีว่าจะทำอะไร
ใช่ไง ฉันถึงพาเขามานี่
ฉันไม่ได้กำลังพูดถึง ปฏิกิริยาฉับพลัน
เขาอยู่ที่นี่ไม่ได้
ต้องได้สิ
ไม่ใช่กับ...
รีเบ็กก้า ไม่เอาน่า
รู้มั้ยทำไมฉันมานี่ แม่เธอโทรหาฉัน
เดี๋ยวนี้เจ้าหน้าที่สงเคราะห์ รับคำสั่งจากคนเพี้ยนงั้นเหรอ
ฉันแวะไปดูด้วยตัวเอง เพื่อให้แน่ใจว่าเธอเป็นปกติ
และก็เป็นงั้น
แต่รู้อะไรมั้ย? เราจะทำแบบนี้ไม่ได้
ทำไมล่ะ?
โซฟีเป็นแม่แท้ๆ ของเขา
เป็นผู้ปกครองตามกฎหมาย
ถ้าจะพรากมาร์ตินมาจากแม่ เธอต้องยื่นฟ้องซะก่อน
เอาตัวเธอขึ้นศาล
มันเป็นขั้นตอนที่ยืดเยื้อและเจ็บปวด
และนั่นคือแค่ครึ่งแรก
เพื่อไม่ให้มาร์ตินต้องถูกส่ง เข้าสถานเด็กกำพร้า...
เธอจะต้องพิสูจน์ตัวเอง และบ้านของเธอว่าเป็นสิ่งที่เหมาะสม
มีทางเลือกหลักๆ อยู่สองทาง
ประกาศสงครามกับแม่...
และปรับปรุงตัวเอง ให้กลายเป็นผู้ปกครองที่มีความรับผิดชอบ
เธอพร้อมจะทำมั้ย?
ฉันเป็นผู้ปกครองที่มีความรับผิดชอบได้
ไม่เป็นไรฮะ
ผมได้นอนแล้ว
คืนนี้ผมจะดีขึ้น
ไดอาน่า
พ่อ-แม่-ฉัน
พ่อ-แม่-ไดอาน่า-ฉัน
เฮ้
ผมได้รับข้อความคุณ มีอะไรเหรอ?
ช่วยพาฉันไปบ้านแม่ทีได้มั้ย?
จริงนะ จะทำแบบนั้นอีกรอบเหรอ?
อะไร เปล่านะ?
ฉันจะเล่าให้ฟังตอนนั่งรถไป คุณจะทำอะไรน่ะ?
ไม่คิดว่าเราควรคุยกัน เรื่องเมื่อคืนหน่อยเหรอ
อะไรนะ
เรื่องที่คุณไล่ผมไป เพราะแสดงความจริงใจต่อคุณ
ใช่ ฉันขอโทษ
คุณพูดถูก ฉันใช้มาร์ตินเพื่อลงโทษแม่
ขอบคุณที่บอกกันตรงๆ
เราไป...
คุณควรขอโทษมาร์ติน
ไม่ใช่แบบนั้น แต่คุณควรจะขอโทษเด็กซะ
ฉันต้องสืบเรื่องไดอาน่า
แม่นั่นมีตัวตน
เดี๋ยว ใครคือไดอาน่าเหรอ?
แม่คะ
เอาล่ะ เรากำลังหาอะไร?
คุณไปหาแม่
ถ้าเห็นเธอ เราออกทางประตูหลัง เข้าใจมั้ย?
เข้าใจ
โซฟี & ไดอาน่า มัลเบอร์รี่ ฮิล แคลิฟอร์เนีย
คนไข้หมายเลข 283 เข้ารักษาเมื่อ 6 ต.ค. 1984
ผู้ป่วยมีอาการผิวหนังผิดปกติ แบบไม่ธรรมดา...
ซึ่งสำแดงอาการ ที่อ่อนไหวอย่างมากต่อแสง
การเข้ามารักษาของผู้ป่วย สร้างปัญหาอย่างมาก
เธอมีประวัติใช้ความรุนแรง...
ถูกทำร้ายโดยผู้ป่วย: ไดอาน่า วอลเตอร์
เมื่อไม่นานนี้เธอเกิดความหลงใหล ผู้ป่วยคนหนึ่งในวอร์ดการรักษาด้วยแดด
หญิงสาวที่ชื่อว่าโซฟี
เอาตัวเธอเข้ามา
ใส่เครื่องรั้งตัวเธอเอาไว้นะ ขอบคุณ
หวัดดี ไดอาน่า
ปิดไฟซะ
หมอได้ยินว่าคุณแย่ลงอีกแล้ว
ไดอาน่า หมออยากให้คุณอยู่ห่างจากโซฟี
เขาเป็นเพื่อนฉัน
แล้วคุณทำร้ายเธอทำไม?
อาการเธอเริ่มดีขึ้น
รอบที่ 13 แล้ว ผิวหนังผู้ป่วยดูแย่ลงอีก
หญิงสาวที่หายตัวไป 'การบำบัดด้วยแสง' คร่าชีวิตคนไข้ที่มัลเบอร์รี่ ฮิล
เรากำลังเตรียมการทดลอง...
- กดตัวเธอไว้! - ได้โปรด!
ตั้งไว้ที่เต็มกำลัง 1200 วัตต์
ปิดเครื่องซะ! เร็ว!
โอพระเจ้า...
พ่อ-แม่-ไดอาน่า-ฉัน
เบร็ต!
อย่ามายุ่ง
อย่ามายุ่ง เบ็กก้า
ฉันจะไม่ยอมถูกไล่ไปอีก
โอเครึเปล่า เกิดอะไรขึ้น?
เราต้องไป แม่มาแล้ว เราต้องไป
ช้าหน่อยๆๆ
ให้ตาย
บอกผมสิ เกิดอะไรขึ้นในนั้น?
ฉันไม่รู้
ฉันถูกทำร้าย
ใช่ โดยอะไร?
ฉันไม่รู้ อธิบายไม่ได้
เอานี่มาทำไม?
หลักฐาน มันคือหลักฐาน
แม่รู้ แค่ขอให้เล่าเรื่องพี่ให้ฟัง โอเคมั้ย?
พี่เค้าโอเคฮะ
แม่กินวิตามินรึยังฮะ?
แม่รู้สึกดีขึ้นนิดหน่อย
ฟังอะไรนี่นะ
แม่รู้ว่าระยะหลังแม่ห่างเหินกับลูก และอยากจะแก้ไขเรื่องนั้น
คืนนี้เรามากินข้าวโพดคั่ว ตอนดูหนังด้วยกันดีมั้ย
ดีเลยครับ
ดีจ้ะ
แม่ว่าสิ่งที่เราต้องการ คือช่วงเวลาส่วนตัว
เราสามคน
แม่ฮะ?
คืนนี้ขอมีแค่แม่กับผมได้มั้ยฮะ?
นะฮะ?
ดูก่อนจ้ะ
หนูน้อย เธอมองเห็นในแสงจ้าขนาดนั้นได้ไง
ใช่ ดีขึ้นแล้ว ช่วยเป็นเด็กดี แล้ววิ่งไปหาอิโท
บอกให้เขาหาอาหารเช้าเบาๆ มาให้ฉันทีนะ
เป็นยังไงบ้างลูก?
โอเคฮะ แม่ล่ะ?
แม่ก็โอเคอยู่นะ
สบายดี
แม่คิดถึงพ่อ
พ่อทำให้แม่เข้มแข็ง
รู้สึกเหมือนมีคนคุ้มครอง...
และคิดว่าบางเวลาแม่ควรรู้สึกแบบนั้น จริงมั้ย?
แม่ว่าลูกก็เหมือนกัน
ผมโอเคฮะ
รีเบ็กก้าเข้มแข็ง
รีเบ็กก้าทำตัวเหมือนเข้มแข็ง และบางครั้งพี่เค้าก็ทำได้
แต่จะบอกอะไรให้นะ เวลาที่เจอปัญหา
เขาก็ทิ้งแม่ไป
และแม่ไม่อยากให้ลูกเจอแบบนั้น
บางครั้งสิ่งที่เข้มแข็งที่สุด คือเผชิญหน้ากับความกลัวของเรา
เอ็มม่าบอกผมเอาไว้
ใช่จ้ะ
แม่ว่าลูกอาจคิดถูก
เดี๋ยวแม่มานะ
แม่ฮะ?
เฮ้ ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนะลูก
แม่กำลังทำอะไรอยู่?
มองหน้าแม่ ไว้ใจแม่ โอเคมั้ย แม่จะเล่าอะไรให้ฟัง
แม่ฮะ ได้โปรดๆ
ลูกรัก
เมื่อนานมาแล้ว...
แม่มีเพื่อนที่ชื่อว่าไดอาน่า
เธอต่างจากเรามาก
พิเศษมาก
มองหน้าแม่สิ
หลังจากนั้น แม่ได้พบว่า มีบางอย่างเลวร้ายมากเกิดขึ้นกับเธอ
แต่ข่าวที่ออกไปไม่ใช่เรื่องจริง
และเธอยังอยู่
แล้วในที่สุดเธอก็กลับมา
แม่ ปล่อยผมเถอะ
ไม่ ฟังแม่นะ
รู้มั้ย แม่ทิ้งเธอไว้ลำพังมานานหลายปี
แม่ละทิ้งเธอ
แต่ตอนนี้ เธอจะมาอยู่ด้วย โอเคมั้ย?
ตราบเท่าที่แม่ไม่อยู่ใต้ฤทธิ์ยา...
และลูกปิดไฟเอาไว้
ไม่!
มาร์ติน!
มาร์ติน อย่าเปิดไฟ!
ไดอาน่าไม่รู้ตัวเองด้วยซ้ำ
อย่า ไดอาน่า!
ไดอาน่า!
เขาไม่เข้าใจ! เขาไม่ได้ตั้งใจ!
มาร์ติน...
เธอไม่ได้ตั้งใจนะ
อย่าทำแบบนี้
เดี๋ยวนะ แม่คุณเคยเข้ารับการบำบัดจิต ตอนที่ยังเป็นเด็กงั้นเหรอ?
ใช่
ดูเหมือนจะใช่
คุณไม่เคยพูดถึงเรื่องนั้นเลย
แม่ก็ไม่เคยเล่า
เดาว่ามันไม่น่าเป็นเรื่องที่ควรพูดถึง
ผมแค่ขอฟังเฉยๆ นะ?
เพราะผมยังไม่รู้ว่าใครคือไดอาน่า
เธอเป็น...
มันแย่หนักขึ้น
เราต้องหาซื้อของกินนะ ที่รัก
ได้
คุณช่วยไปที่ร้านได้มั้ย?
โอเค รับทราบ
แล้วเจอกัน
เฮ้
อยากคุยเรื่องนั้นมั้ย?
ผมรู้ว่าพี่ต้องไม่เชื่อผม...
แต่ไดอาน่ามีอยู่จริง
เธอจับผมของผม
เฮ้ๆๆ
ฟังฉันนะ
ฉันจะบอกอะไรบางอย่าง...
ที่ไม่มีใครเคยบอกฉัน
ฉันเชื่อนาย
ฉันไม่รู้ว่าเธอเป็นอะไร
เธอไม่ชอบแสง
โอเค
มานี่สิ
โอเค
ดูเหมือนว่าพ่อนาย
กำลังค้นคว้า เรื่องในอดีตของแม่กับไดอาน่า
ไดอาน่าถูกพบในห้องใต้ดิน...
ถูกขังไว้ตอนเธออายุ 13
และพ่อของเธอฆ่าตัวตาย
เธออยู่ในหัวผม
เธอมีอาการผิวหนังผิดปกติอย่างประหลาด
มีเรื่องเล่ามากมายเกี่ยวกับเธอ
คนอื่นพูดกันว่าเธอเป็นปีศาจ
และสามารถเข้าไปอยู่ในความคิดคนอื่น...
เปลี่ยนพวกเขา
เธอถูกพาไปที่ รพ. จิตเวชมัลเบอร์รี่ ฮิล
และพบกับแม่ที่นั่น
และฉันคิดว่าเธอเข้าไปอยู่ในหัวของแม่...
และทำให้แม่คิดว่าเป็นเพื่อนกัน
แล้วไม่ใช่เหรอฮะ?
ไม่ใช่
ไดอาน่าจะมาได้ในช่วงที่ จิตใจแม่ย่ำแย่ที่สุด
ฉันก็เคยเจอแบบนั้น ตอนอายุเท่านาย
ตอนที่พ่อพี่ทิ้งไปเหรอ?
ใช่
แล้วเกิดอะไรขึ้นกับไดอาน่า?
พวกหมอพยายามใช้การทดลองรักษาเธอ...
และมีบางอย่างผิดพลาด
แล้วเธอก็ตาย
แต่ถ้าเธอตายแล้ว...
จะทำแบบนี้กับเราได้ยังไง?
ฉันไม่รู้
แต่ฉันคิดว่าแม่เป็นตัวเชื่อมเดียว ของไดอาน่ากับโลกนี้
ฉันคิดว่าถ้าเราทำให้แม่ดีขึ้น...
และมีจิตใจเข้มแข็งอีกครั้ง...
เราอาจจะตัดตัวเชื่อมนั่นได้
ไม่
ไดอาน่าไม่มีทางยอม
ทำไมถึงพูดแบบนั้นล่ะ?
เพราะนั่นเป็นสิ่งที่พ่อผมพยายามจะทำ
โอเค อาหารมาแล้ว
เฮ้
เบร็ต?
อยู่นี่นะ
รีเบ็กก้า!
พระเจ้า
แม่ เราต้องคุยกัน
อะไรนะ?
ช่วยบอกเราเรื่องไดอาน่าได้มั้ย?
พูดเรื่องอะไรอยู่น่ะ?
เพื่อนของแม่
ไดอาน่า
มาร์ตินบอกว่า
เขาอยู่ที่นี่เมื่อชั่วโมงก่อน
ใช่ เธอเป็นเพื่อนแม่
นี่ไดอาน่า เพื่อนแม่ใช่มั้ย?
นี่ใช่เธอมั้ย?
ไปเอามาจากไหน?
ตอบคำถามหนูสิ
ไม่ ตอบคำถามแม่มา
แม่เจอไดอาน่าที่มัลเบอร์รี่ ฮิล
ตอนที่แม่ถูกพาไปรักษาอาการซึมเศร้า
พูดถูกมั้ย?
- แล้วที่เราเจอกันเกี่ยวอะไรด้วย? - หนูพูดถูกมั้ย?
มันเกี่ยวอะไรด้วยที่เราเจอกัน?
เพราะเธอตายไปแล้ว
ตายไปปีนึงหลังจากถ่ายรูปนี้
เรื่องโกหก แม่ไม่รู้ว่าแกพูดเรื่องอะไรอยู่
ความจริงไงแม่
หยุด ฉันเข้าใจแล้ว
แกพยายามเอาตัวเขาไปจากฉันอีกแล้ว
แกพยายามจะเอาตัวลูกชายฉันไปอีกแล้ว
ด้วยการสร้างเรื่องบ้าบอนี่ขึ้นมา
หนูเจอประกาศมรณกรรมของเธอ
อธิบายมาสิ!
เรื่องพวกนั้นไม่เป็นความจริง!
พูดบ้าๆ ฟังที่เธอพูดสิ
ผมรู้ มันบ้าทั้งหมดน่ะแหละ
มีคนตายแล้วอยู่ในบ้านนี้
และแม่เป็นคนพาเธอเข้ามา
แม่ยอมให้เธอมาอยู่
แม่รู้ๆ
เข้าใจแล้ว
ที่แกมาก็เพราะรู้สึกผิดที่ทิ้งแม่ไป
พูดถูกมั้ย?
ไม่เคยส่งข่าว ไม่เคยแวะมาหาเหมือนคนทั่วๆ ไป
รู้มั้ยว่ามันทำให้แม่เจ็บปวดแค่ไหน?
แล้วตอนนี้ กลายเป็นว่า
แม่ก็ปิดกั้นไดอาน่ามาตลอดเหมือนกัน
และแม่ไม่ใช่คนประเภทที่ จะทำแบบนั้นกับเพื่อน
เพื่อนเหรอ?
แม่...
เรากำลังพูดถึงคนตายอยู่นะ
ลูกจ๋า
ผีไม่มีในโลก
แล้วเธอเป็นอะไร?
เธอเป็นอะไร?
คืนนี้นายไปนอนบ้านฉันอีกได้นะ
พรุ่งนี้ฉันจะโทรหาสังคมสงเคราะห์
ไม่ฮะ
หมายความว่าไง ไม่
ผมรู้ว่าพี่ไม่อยู่ที่นี่นานแล้ว แต่แม่เป็นแม่ของเรา
ตอนนี้แม่ต้องการเราที่สุด
เฮ้...
ฉันไม่ได้อยู่นี่เพราะแม่
ฉันอยู่เพราะนาย
นายสำคัญที่สุด
ผมทิ้งแม่ไปไม่ได้
โอเค
แต่ที่นี่ไม่ปลอดภัย
ไม่มีที่ไหนปลอดภัย
ตอนกลางคืนเค้าอยู่ในห้องนานแค่ไหน
แม่น่ะเหรอ?
แม่ไม่เคยออกมาอีก จนกระทั่งตอนเช้า
โอเค อันดับแรก เราต้องเตรียมป้องกันตัว
เบร็ตกับฉันจะนอนที่โซฟาข้างล่าง
- โอเคนะ? - โอเคฮะ
อยากให้เปิดหรือปิดประตูไว้?
ปิด
เดี๋ยวฮะ
คือว่า...
คืนนี้พี่นอนห้องนี้ได้มั้ย?
ได้สิ
แค่ต้องไปบอกเบร็ตก่อน เดี๋ยวมานะ
คุณไม่ต้องอยู่ก็ได้ รู้ใช่มั้ย
ผมรู้
มาร์ตินอยากให้ฉันนอนห้องเขาคืนนี้
ใช่
ตอนนี้เขาต้องการคุณมากกว่าผม
ใช่
คุณจะยังค้างคืนรึเปล่า?
นอกจากคุณจะบอกว่าไม่...
ใช่
คงยากที่จะนอนหลับ ทั้งที่เปิดไฟสว่างจ้า
คุณคงคิดว่าพวกเราเป็นบ้า
รู้อะไรมั้ย...
ผมไม่คิดงั้น
ขอบคุณนะ
คุณเชื่อใจผมได้นะ
ผมจะไม่ไปไหน
ลิ้นชักล่าง
ว่าไงนะ?
ใช้ลิ้นชักล่าง
ในห้องแต่งตัว
ฉันจะทำความสะอาดไว้ให้
พูดจริงเหรอ?
เปล่า
อาจจะ
โอเค กู้ดไนท์
กู้ดไนท์
แม่คะ?
เราจะค้างที่นี่กัน
โอเค พรุ่งนี้เช้าเจอกัน
รักแม่นะ
อยู่ค้างเหรอ?
ใช่ค่ะ
ดี
คือแม่...
แม่อยาก อาจจะ พรุ่งนี้เช้า...
เริ่มต้นใหม่ถ้าลูกโอเค
ค่ะ
ได้เลย
เคยได้ข่าวจากพ่อบ้างมั้ย?
ทางจดหมายหรือว่า...
ไม่
แม่เสียใจ
แม่ก็อยากให้มี อยากให้ลูกได้รู้
แม่รู้ว่าลูกโทษแม่ และแม่ไม่โทษที่ลูก...
ไม่ เปล่าเลย
พ่อเลือกที่จะไป ไม่ใช่เพราะแม่
โอเค
ช่วยแม่ด้วย
บ้าเอ้ย
รีเบ็กก้า?
ว่าไง?
หายาเจอรึเปล่า?
ไม่เจอ
แต่เราน่าจะหาทางออกได้
คิดงั้นเหรอ
ใช่แล้ว
เราจะทำให้แม่ดีขึ้นได้
โอเค
นอนซะ
บ้าจริง
เร็วสิ
เบร็ต
เบร็ต!
ให้ตาย
โธ่เว้ย
เร็วสิ
รีเบ็กก้า!
รีเบ็กก้า?
เร็วเข้าสิ
พี่ทำอะไรน่ะ?
นายมาทำอะไร?
- ห้ามทิ้งผมไว้อีก - โอเค
เด็ดขาด!
เฮ้ ก็ได้
ไฟไม่ยอมติด
มันจะเป็นอะไรได้อีก?
กับดัก
ไม่!
ไม่นะ!
เฮ้!
ช่วยด้วย!
ช่วยด้วย! เบร็ต!
ปล่อยเรานะ!
เบ็กส์?
ปล่อยเรานะ!
เบ็กส์
เบร็ต!
เบร็ต เราอยู่ข้างล่างนี่!
เอาละ เบ็กส์ รอเดี๋ยว
คุณนายเวลส์เหรอ?
อย่านะ อย่า เบร็ต!
คุณนายเวลส์
อยู่ในแสงไฟไว้ เบร็ต!
เบร็ต!
เอาละ เบ็กส์ รอเดี๋ยวนะ
โอเค
ไม่นะ! เบร็ต!
เบร็ต?
เบร็ต มานี่ก่อน!
เขาจะหนีไปเหรอ?
ไม่หรอก
ไม่ เขาไม่ทำแบบนั้นแน่
แต่พี่เคยทำ
ไม่นะ! เร็วสิ!
มันอยู่ได้ไม่นานหรอก
เราต้องหาไฟมาเพิ่ม
รีเบ็กก้า?
ทุกคน?
มาร์ติน?
ไดอาน่า เธออยู่ที่ไหน?
ฉันบอกแล้วว่าห้ามทำร้ายลูกฉัน
พวกเขาไม่รู้เรื่องอะไร
อย่าข่มขู่ฉันนะ ไดอาน่า
ไม่ เธอต้องการฉัน ไดอาน่า!
ถ้าไม่มีฉันก็ไม่มีเธอ
เป็นอะไรที่ฉันไม่ควร...
สาธารณูปโภค บี
เราจะต้องอยู่ในนี้นานแค่ไหน
ไม่รู้สิ
ไม่มีหน้าต่าง
ใช่
ฉันกำลังวางแผน
ผมช่วยอะไรพี่ไม่ได้มาก
เฮ้
นายทำดีแล้ว โอเคนะ
ค้นในกล่องนั่นไปเรื่อยๆ
ผมเจอไฟฉาย
หรืออะไรสักอย่าง
มันคือแบล็กไลท์
ยังพอมีแบตอยู่
เดี๋ยว พี่จะทำอะไรน่ะ
สำรวจพื้นที่
อย่าให้ไฟดับนะ
พระเจ้า
โอ พระเจ้า
"เหมือนที่โรงพยาบาล"
"ติดอยู่ข้างล่าง"
ติดอยู่ข้างล่างนี่ในความมืด
ให้ตายเหอะ!
"จะพรากโซฟีไปจากฉัน"
ทำเหมือนกับพ่อ
"ลืมไดอาน่าซะ"
ไปกันเร็ว!
ฉันเห็นเธอ เธอไม่หายไปในแสงแบบนี้
แล้วไง
ถ้าเรามองเห็นเธอ อย่างน้อยก็จะรู้ว่าเธออยู่ตรงไหน
และเราอาจทำร้ายเธอได้ด้วยสิ่งนี้
เอาไงต่อ
แม่!
แม่! แม่!
เราจะตายมั้ย?
ไม่
เราเป็นนักสู้
ได้ยินฉันไหม เราเป็นนักสู้
เธออยู่ข้างในนั้น แฟนผมกับครอบครัว
กลับขึ้นรถไปซะ คุณต้องไปโรงพยาบาล
คุณต้องใช้ไฟฉาย
กลับขึ้นรถไป โอเคมั้ย
หน่วย 81 เราอยู่ที่บ้านมาริโกลด์ ไฟฟ้าดับ เปลี่ยน
ตำรวจแอลเอ
มีใครอยู่มั้ย?
ฮัลโหล?
นี่ตำรวจแอลเอ เราได้รับแจ้งเรื่องการบุกรุกบ้าน
เราอยู่นี่!
เราอยู่ข้างล่าง!
ช่วยด้วย!
ไดอาน่า!
ถ้าเธอทำร้ายลูกฉัน เราไม่ต้องมาพูดกันอีก!
ฉายไฟมาที่เรา!
คุณครับ?
แสดงตัวด้วย
ถอยไป!
แอนดรูส์?
พระเจ้า
หน่วย 99 ขอกำลังเสริม มีจนท. บาดเจ็บ
เอานี่ไป ไม่งั้นจะมองไม่เห็นเธอ
- เอาไป! - รอตรงนั้น
เอาไป!
- เราต้องออกไป - ไม่ เราต้องไปตามแม่
ไม่ เราต้องไปแล้ว!
ไม่ เราจะไม่ไปถ้าไม่มีแม่!
โอเค ฉันไปตามเอง ฉันสัญญา ไปเร็ว!
ไปสิ!
เบ็ก!
ไปเร็ว!
มานี่ เพื่อน
เอาตัวเขาออกไป
ไม่นะ!
- ปล่อยผมนะ! - ได้ตัวแล้ว
รีเบ็กก้า!
ฉันจะไปตามแม่!
โอเค
แม่คะ?
แม่?
ไปซะ
ไม่งั้นจะให้ดูว่าพ่อเธอตายยังไง
บอกแล้วไง!
อย่าทำร้ายลูกฉัน
แม่ เขาฆ่าพ่อ!
ไม่ได้ผลหรอก
ต้องแบบนี้
ถ้าไม่มีฉันก็ไม่มีเธอ
อย่านะ! แม่จะทำอะไรน่ะ
ช่วยชีวิตลูก
ไม่นะ!
แม่!
ฉันอยู่นี่ เราอยู่ด้วยกัน
เอ้านี่
คุณกลับมา
แน่อยู่แล้ว
พี่ก็เหมือนกัน
ใช่
ไม่หนีไปไหนอีกแล้ว
เราจะอยู่ด้วยกัน
เฮ้ ไม่เป็นไรหรอก
ไม่มีอะไรแล้ว
เรามีกันและกันจริงมั้ย?
ใช่เราจะไม่ไปไหนอีก
มานี่มา
ไลท์ เอาท์...มันออกมาขย้ำ
บรรยายไทยโดย ทายาท ม.จ. ทิพยฉัตร ฉัตรชัย