Strákar, við ættum að snúa til baka.
Og tapa peningunum? Ekki séns.
Höldum hópinn.
Hér er þetta.
Stígðu á bakið á honum.
Fljótur.
Þarna er hann. Náðu honum.
Þú færð þetta borgað.
Nei, ekki.
Ekki gera þetta.
Vertu kyrr.
Ég náði bara einum...
en þetta er gott eintak.
Er þetta allt og sumt? -Já.
Sveppurinn beit mig tvisvar.
Grafarblóm.
Einu sinni...
eða kannski tvisvar sinnum, ef þið munið eftir þessari sögu...
var máttug álfkona sem hét Maleficent.
Einhverra hluta vegna var vættur hins illa og verndari Mýranna
enn hötuð eftir allan þennan tíma.
Hún hafði vissulega lagt bölvun á Áróru prinsessu
en það var áður en hún fann ljósið í hjarta mannsbarnsins
og ól stúlkuna upp sem eigin dóttur.
Það var eftir allt ást Maleficent sem aflétti bölvuninni.
En allir höfðu gleymt þeim hluta á einhvern dularfullan hátt.
Þegar sagan var sögð aftur og aftur um allt ríkið
var enn á ný litið á Makeficent sem óþokkann.
Það er komið að þessu. Sækjum alla.
Stóri dagurinn. -Áfram.
Vaknið. Vaknið.
Komið nú.
Fljótir, votboggar. Það er komið að þessu.
Munið þið báðar leyniplanið?
Ég man þetta. Hvenær segi ég drottningunni leyndarmálið?
Vertu þolinmóð, Þistilveig.
Ætli Áróra drottning sé vöknuð?
Hún er ekki Þyrnirós lengur.
Ég fattaði þennan brandara.
Næsta mál á dagskrá er álfarnir sem hafa horfið.
Ég sendi fleiri skógarálfa að leita hjá grafarblómunum.
Þeir koma aftur í dagslok.
Við leitum þar til við finnum þá.
Ekki brýna ræturnar, Laufar.
Það gerir ekkert gagn að kremja mennina með greinum.
Dífill, þú átt að standa með mér.
Ég er drottning Mýranna og ég er mannleg.
Við verðum öll að læra góðmennsku.
Farið frá.
Afsakið.
Opinbert álfamál.
Eitt orð, yðar hátign.
Eða tvö. -Frænkur.
Bíðið þar til röðin kemur að ykkur eins og aðrir.
Nei. -Þetta þolir enga bið.
Ekki minnstu töf.
Annars gæti ég sprungið. Alveg satt.
Er þetta...?
Pintó.
Hún kemur færandi hendi. Með fyrstu kvoðu yltrjánna.
Fyrir stóra daginn.
Þögn, Þistilveig.
Hvaða stóra dag?
Heyrðu, kórónan mín.
Eg nenni þessu ekki.
Pintó.
Komið þá.
Hvert eruð þið að fara, frænkur?
Ég hef engan tíma fyrir leiki, Pintó.
Hvað hefur hlaupið í ykkur?
Þarna fer hún, yðar hátign.
Komdu hingað.
Pintó, ég hef fengið nóg af þessum leikjum í dag.
Sjáðu mig bara.
Filippus, hvað ert þú að gera hérna?
Ég var að leita að þér.
Komdu sæll. -Komdu sæl.
Ég get því miður ekki talað við þig núna.
Það er allt í uppnámi í Mýrunum og endalausar kvartanir.
Ég veit að þú átt annríkt.
Ég vildi spyrja þig að einu. -Já.
Sérðu fyrir þér bandalag á milli Úlstaða og Mýranna?
Bandalag?
Til að tengja bæði löndin.
Fyrir samlyndi og frið.
Ég sá fyrir mér brú.
Brú.
Já, brú.
Bandalag er afbragðshugmynd...
ef báðir aðilar vilja það.
Ég er einmitt að vinna í því.
Hann klúðrar þessu.
Gefðu honum tíma. Hann er að hitna.
Bíddu.
Þetta er formlegur klæðnaður.
Átt þú þátt í þessu?
Ef þú ert upptekin get ég komið síðar.
Nei, nei.
Ég er alls ekki upptekin
Eg vil ekki...
Þú færð óskipta athygli mína. Um hvað vildirðu tala?
Það er rétt. Hann klúðrar þessu.
Fyrir fimm árum taldi ég þig glataða að eilífu.
Ég hef ákveðið að eigna okkur þennan dag.
Ég hef elskað þig frá því ég hitti þig fyrst.
Ef ástin er sönn er þetta sannleikur minn.
Engir töfrar eða bölvanir gætu haldið mér frá þér, Áróra.
Hitti ég vel á þig? -Filippus.
Hann krýpur á kné.
Þetta tók sinn tíma.
Vilt þú giftast mér?
Já.
Er það? -Já.
Já.
Stattu á fætur og kysstu mig.
Það verður brúðkaup.
Leynilegt, óvænt brúðkaup.
Við verðum að segja foreldrum okkar frá þessu.
Er það?
Frú.
Hvað?
Ég hef fréttir að færa.
Út með það.
Þetta er ekkert stórmál
og algjör óþarfi að bregðast harkalega við.
Það er bara...
Filippus prins er...
Horfinn?
Nei, Filippus fékk...
Gulusótt? Nei, bíddu.
Holdsveiki.
Nei, frú.
Filippus prins spurði Áróru hvort hún vildi...
Ekki...
eyðileggja daginn minn.
Frú, ég bið þig.
Vertu róleg.
Segðu mér, herra...
verð ég svaramaðurinn eða velurðu kvikindi úr Mýrunum?
Hershöfðingi, ef þú ert að spyrja hvort hún hafi játast mér. ..
Ég veit að hún játaðist þér.
Hvaða manneskja vill ekki komast þaðan?
Hvað hefurðu á móti Mýrarbúum, Persival?
Köllum við þetta Mýrarbúa núna?
Vængjaðar skepnur og morðtré.
. Gættu að því hvað þú segir.
Þú veist ekkert um þau.
Ég veit að Maleficent drepur menn
og rústar herliðum eins og sagan segir.
Hún er ekki þannig.
Það er mitt starf að vernda konungsríkið.
Ég geri það, gamli vinur.
Án þess að hika.
Áfram.
Opnið hliðin.
Yðar tign, við fengum herfangið eftir innlimun Miðríkjanna.
Vopn.
Við höfum engin not fyrir vopn.
Stríðsrekstri okkar er lokið.
Ingiríður...
þú sérð að ég lét hann mála þig á bak við mig.
Þar verð ég alltaf.
Ingiríður, við höfum engin not fyrir vopn.
Allur er varinn góður.
Boginn er spenntur, yðar náð.
Er það virkilega?
Faðir og móðir. -Jæja?
Hvað sagði hún?
Hún sagði já.
Já!
Það er yndislegt að heyra.
Ríkin tvö loksins sameinuð.
Já.
Kannski hef ég verið eigingjörn
og litið skakkt á þetta.
Þú hefur ákveðið þig.
Nú skulum við fagna.
Gott að fá loksins samþykki þitt.
Og meira en það.
Ég skal taka unnustu þinni opnum örmum.
Bjóðum henni í mat.
Það væri æðislegt.
Með einu skilyrði.
Guðmóðirin kemur líka.
Ég ráðlegg þér...
Við hittum uppalanda hennar hérna í kastalanum.
Drottningin hefur rétt fyrir sér.
Ég held að hún vilji ekki...
Eg krefst þess.
Við verðum bráðum ein stór fjölskylda.
Kunngerið það um allt konungsríkið
að sonur minn kvænist Áróru.
Og Maleficent kemur í matarboð.
Ég kem því áleiðis undir eins.
Hér kemur hún.
Haldið fast í undirpilsin.
Jæja, jæja.
Og?
Og.
Guðmóðir.
Filippus bað mig að giftast sér.
Greyið litla.
Hann á eftir að jafna sig.
Ég sagði já.
Nei.
Jú.
Nei.
Eg var ekki að spyrja.
Ekki ég heldur.
Hvað næst?
Breytirðu honum í geit?
Hættu.
Því líkar þér ekki við Filippus?
Fyrir það fyrsta er hann mannlegur.
Ég er mannleg.
Eg hef aldrei erft það við þig.
Þar til ég varð ástfangin.
Ástin endar ekki alltaf vel, skepnan mín.
Þú mátt vita það að Filippus er prins.
Myndarlegur og heillandi prins.
Ég bið þig að treysta mér.
Gefðu honum séns.
Leyfðu okkur að sannfæra þig.
Filippus er hugulsamur.
Hann er svo góður.
Góður í hverju?
Konungshjónin fagna þessu í kvöld
og okkur er báðum boðið í kastalann.
Viltu kynna mig fyrir foreldrum hans?
Þetta er bara kvöldverður.
Þau vilja ekki sjá mig á Úlstöðum.
Hvers vegna ætti ég að fara?
Því að móðir hans vill hitta móður mína.
Gerðu það.
Filippus.
Berðu þetta í kvöld.
Sverðið þitt?
Það er þér að þakka að Úlstaðir og Mýrarnar verða sameinuð.
Ást mín á Áróru hefur ekkert með pólitík að gera.
Engu að síður mun ást þín
tryggja frið kynslóðum saman.
Taktu þetta og berðu það
til að vita að þú þurfir aldrei að beita því.
Sonur minn.
Ég hef aldrei verið stoltari.
Hvað með móður mína?
Er hún sátt við þetta?
Móðir þín mun læra að elska hverja þá sem þú elskar.
Grafarblóm. Grafarblóm.
Þolinmæði mín er á þrotum.
Yðar hátign.
Þú verður að vinna hraðar, Flaðurtunga.
Já, yðar hátign.
Áróra sagði já.
Þetta smellur allt saman...
fullkomlega.
Halló.
Ekki láta sjást svona mikið í vígtennurnar.
Hvernig er þetta?
Prófaðu ávarpið.
En fallegt af ykkur að bjóða mér í kvöld.
Mundu að þetta er ekki hótun.
Svo fallegt af ykkur að bjóða mér í kvöld.
Já. Skárra.
Prófaðu að hneigja þig.
Við getum sleppt því.
Hún er ástfangin af piltinum.
Þú sýnir henni mikla góðvild.
Góðvild?
Frú...
Er hún ekki falleg?
Ég er með svolítið handa þér.
Fyrir hornin.
Ég hélt að þetta myndi láta fjölskyldu Filippusar líða betur.
Og þér líka.
Kannski er það slæm hugmynd.
Nei, þetta er...
Þetta er allt í lagi.
Ég er svo spennt.
Ég þoli þetta varla.
Þetta er Maleficent.
Heykvíslir?
Mennirnir eru kostulegir.
Þetta skánar.
Sá sem fer úr sinni stöðu verður hengdur. -Já, herra.
Þau eru komin.
Hefurðu íhugað að breyta mér í Björn?
Ég held að ég yrði tilkomumikill Björn.
Sjáðu klærnar. Þeir eru sterkir.
Af hverju erum við að tala um Birni?
Ég kynni Áróru drottningu Mýranna.
Þakka þér fyrir.
Þú ert glæsileg. -Ég er svo ánægt að koma.
Áróra, þetta er sannur heiður.
Velkomin til Úlstaða.
En falleg stúlka.
Ég skil hvernig þú stalst hjarta Filippusar.
Yðar hátign.
Blómin í hárinu á þér. Ég er með ofnæmi fyrir þeim.
Afsakaðu þetta.
Nei, allt í lagi. Þau eru falleg.
Ég kynni Maleficent.
Maleficent, yndislegt að sjá þig aftur.
Þetta er faðir minn, Jóhann konungur af Úlstöðum.
Og móðir mín, Ingiríður drottning.
Velkomin á heimili okkar.
Fallegt af ykkur að bjóða mér í kvöld.
Ekki brosa.
Ég vil einnig kynna Dífil.
Vonandi var ekki erfitt að finna kastalann.
Því ætti það að vera erfitt?
Þetta er ómerkilegt hjal.
Ég útskýri það seinna.
Það var ekkert mál.
Yðar tignir, dömur og herrar, kvöldverður er framreiddur.
Verið eins og heima hjá ykkur.
Fugl.
Gómsætur.
Er eitthvert vandamál?
Þetta er úr járni.
Þú ert viðkvæm fyrir blómum en hún er viðkvæm fyrir járni.
Eg hafði ekki hugmynd um það.
Fjarlægið þetta strax.
Viltu þá ekki frekar borða með höndunum?
Mikil hlýindi þessa dagana.
Svo sannarlega.
Við erum með litla gjöf handa Filippusi og Áróru
til að fagna dýrðlegri framtíð þeirra saman.
Ég hlakka svo til að sjá barn hlaupa um kastalann á ný.
Þennan kastala?
Já, auðvitað.
Þetta verður heimili þeirra.
Ég heyrði að Áróra ætti sinn eigin kastala.
Það er rétt, herra.
Já...
Ég er forvitin. Hvernig varð Áróra Mýradrottning?
Ég gerði hana að drottningu.
Kastalinn er undraverður. Þið verðið að sjá hann.
En hún á í raun og veru annan kastala.
Ekki satt?
Móðir...
Einn í Mýrunum en annan sem hún erfði eftir föður sinn.
Var það ekki Stefán konungur?
Ég hef aldrei átt heima þar. Við gáfum fólkinu kastalann.
Svo að þú ert líka raunveruleg prinsessa.
Þótt Stefán hafi dáið. Eða verið myrtur.
Dó hann eða var hann myrtur?
Hvort tveggja.
Það er rétt, það hefur verið hlýtt undanfarið.
Ég man eftir sögu um barn.
Barn sem var bölvað til að sofna
og vakna aldrei aftur.
Virkilega?
Hver gæti verið svo grimmur við saklaust barn?
Það eru til ansi margir sem níðast á saklausum.
Ykkar líkir hljóta að vera sammála.
Hvað áttu við með því?
Hún á við mannfólkið.
Við söknum nokkurra álfa frá Mýrunum.
Ég sakna meira víns.
Mennskir veiðiþjófar rændu þeim.
Ég hef ekkert heyrt um það.
Einhver gaf skipunina.
Hljómar eins og þú sért að ásaka konunginn.
Hún sagði það aldrei.
Bíddu við, hver ætti að ræna álfi?
Ég verð að tilkynna að tveir bændur fundust látnir
rétt fyrir utan Mýrarnar.
Þeirra hafði verið saknað í nokkra daga.
Eg skil.
Já, við skiljum það öll.
Landamærin eru opin en mannfólk er ekki velkomið.
Hvað ertu að gefa í skyn, yðar hátign?
Saklausum mönnum er slátrað í Mýrunum
og hún talar um álfa.
Hafðu hemil á dýrinu þínu.
Eða ég geri það.
Ef ég vissi ekki betur tæki ég þessu sem hótun.
Gerirðu það?
Geri ég hvað?
Veistu betur?
Nú er nóg komið.
Leggðu hana niður.
Gerðu það, leggðu hana niður.
Við komum saman til að fagna.
Afsakið, það er rétt.
Gleymum ekki hvers vegna við erum hérna.
Til að fagna nýju lífi Áróru.
Skál. -Skál.
Þú hefur unnið aðdáunarvert afrek, Maleficent.
Að vinna gegn eigin eðli og ala upp þetta barn.
En núna...
mun Áróra loksins njóta
ástar ósvikinnar fjölskyldu.
Og ósvikinnar móður.
Það eina sem ég sé eftir í lífinu
er að hafa aldrei eignast eigin dóttur.
Það breytist allt í kvöld.
Í kvöld lít ég á Áróru sem dóttur mína.
Verðir.
Við höfum opnað heimili okkar fyrir norn.
Hættu þessu.
Það er ekkert bandalag.
Það verður ekkert brúðkaup.
Maleficent. -Verndum konunginn.
Maleficent, hættu þessu.
Jóhann, ég er svo hrædd.
Hvað hefur hún gert mér?
Faðir.
Jóhann!
Við förum heim.
Jóhann.
Þetta er bölvun.
Maleficent lagði bölvun á konunginn.
Hvað hefurðu gert?
Ég gerði ekki neitt.
Áróra, förum heim núna.
Áróra.
Vektu hann.
Gerðu það, vektu hann.
Farið frá.
Inn í svefnherbergið.
Við eigum engin úrræði til að vinna gegn þessum galdri.
Við hljótum að finna sár.
Sönnun um árás hennar.
Leyfið hans hátign að njóta virðingar sinnar.
Við sáum öll hvað Maleficent gerði honum.
Mér þykir þetta svo leitt.
Bölvun gegn konungi okkar er bölvun gegn ríkinu.
Hann vildi ekkert nema frið.
Þetta er allt mín sök.
Þú þarft ekki að biðjast afsökunar á neinu.
Okkur stafar öllum hætta af Maleficent.
Sérstaklega þér.
Við gerum okkar besta til að vernda þig.
Við hljótum að geta aflétt þessum álögum.
Mamma, viltu prófa að kyssa hann?
Sönn ást og allt það.
Ég efast um að það virki.
Það gæti bjargað honum.
Koss er bara koss. -Gerðu það, mamma.
Gott og vel.
Þú vildir frið.
Nú skaltu hvíla í friði að eilífu.
Ég sagði það.
Þetta er ekkert ævintýri.
Ég verð að snúa aftur til Mýranna.
Það er eina leiðin.
Bíddu, komdu hingað.
Ég verð að finna hana.
Það er mið nótt.
Hún afléttir bölvuninni. Ég veit það.
Þá fer ég með þér.
Nei, vertu hérna hjá fjölskyldunni þinni.
Þú ert fjölskyldan mín.
Leyfðu henni að fara.
Kannski getur hún bjargað honum.
Maleficent!
Guðmóðir!
Gerðu það, komdu aftur.
Hún er ekki í Mýrunum.
Dífill.
Enginn hefur séð hana.
Ég er svo ánægð að sjá þig.
Við finnum hana hvergi.
Hvað ef hún kemur aldrei aftur?
Þá sit ég fastur í mannslíkama að eilífu.
Ég verð að finna hana.
Hún er sú eina sem getur aflétt þessari bölvun.
Segðu mér að hún sé dauð.
Járnið skar í hold hennar.
Hún féll í ána og fór fram af fossinum.
Hvar er höfuðið af henni?
En þá kom eitthvað annað.
Önnur vera
sem dró hana upp úr hafdjúpinu.
Hvernig leit það út?
Eins og hún.
Það bar hana upp til himna.
Særð skepna slær frá sér og nú er hún ekki ein síns liðs.
Við verðum að búa okkur undir stríðið.
Maleficent lagði bölvun á konunginn.
Lokið ykkur inni.
Maleficent lagði bölvun á konunginn.
Hefði Kónall ekki fundið hana væri hún dauð.
Þau reyndu að drepa hana með þessu.
Heyrið þið þetta?
Skilaboð frá mannfólkinu.
Ég heyri þetta hátt og skýrt.
Nú eigum við að deyja.
Mennirnir hafa notað járn gegn okkur öldum saman.
Við erum næstum útdauð þess vegna.
Ef við drepum bændur í Mýrunum leiðir það til frekari átaka, Borri.
Þau unnu járnið úr jörðu,
smíðuðu sverð og skildi og hröktu okkur undir yfirborðið.
En þetta...
Þetta gerir út um okkur.
Við erum örugg hérna eins og er.
En hversu lengi?
Mennirnir finna okkur. Þeir hætta aldrei.
Ég kýs stríð
Ég kýs stríð!
Undir eins!
Mennirnir eru of margir.
Ríkin eru of mörg.
Kónall, þeir finna ávallt nýjar leiðir til að granda okkur.
Við getum ekki sigrað.
Við getum ekki sigrað!
Ekki svona.
Það er ekki rétt, Kónall.
Við eigum svolítið sem þeir reiknuðu ekki með.
Við eigum hana.
Hún er máttugri en nokkurt okkar.
Hún er særð, Borri.
Hver eruð þið?
Það er mannaþefur af þér.
Kannski skjátlaðist mér um þig.
Kannski hefði Kónall átt að leyfa þér að liggja dauð á hafsbotni.
Nei.
Það er þarna, ekki satt?
Hið innra með þér.
Sérðu?
Sjáið þið hvað býr í henni?
Þetta mun bjarga okkur öllum.
Þú bjargaðir mér.
Komdu.
Ég skal sýna þér hver við erum.
Við erum Svartálfar.
Eins og þú.
Þau einu sem eftir eru.
Hér erum við falin, langt frá augliti manna.
Þegar konungsríkjunum fjölgaði fórum við í felur
frá hverju heimsins horni
og gerðum hvað sem þurfti til að lifa af.
En mörg okkar féllu.
Fyrir nokkrum kynslóðum...
mátti finna okkur í öllum heimshlutum.
Á túndrunni.
Í skóginum.
Í frumskóginum.
Í eyðimörkinni.
Nú er eina athvarf okkar hérna...
í þessum helli.
Á upprunastað okkar.
Láttu vindinn bera þig.
Stökktu.
Þessi börn ættu að svífa yfir trjánum og fljótunum.
Þess í stað eru þau alin upp í útlegð.
Ég gæti verndað þau.
Hvernig þá? Með stríði gegn mönnunum?
Ég hef átt í stríði við mennina alla ævi.
Ekki alla þeirra.
Þú ólst upp mennska stúlku eins og þína eigin.
Kannski þurfum við ekki að felast fyrir mönnunum.
Kannski getum við lifað án ótta
og stríðs.
Fundið leiðina í sameiningu.
Það verður aldrei.
Náði þér.
Velkomin á nýja heimilið.
Við höfðum áhyggjur af þér.
Yðar hátign.
Ég fann hana ekki.
Ég finn svo til með þér.
Hún hefur fært þrumuský yfir hamingju þína.
Ég vissi að hún væri mótfallin hjónabandinu.
Hún treysti aldrei innsæi þínu sem drottningu.
Þegar ég sá hana við kvöldverðarborðið...
með hornin hulin...
í hnipri...
Ekki furða að hún hafi slegið frá sér.
Ég veit ekki hvað ég get gert.
Elskarðu hann ekki heitt?
Son minn.
Innilega.
Ástin græðir sár þín.
Ástin græðir sár allra.
Við skulum stefna fram á veginn
sem fjölskylda.
Til allra íbúa Mýranna...
Hvaða hávaði er þetta?
...og allra ríkja nær og fjær, konungshjónin bjóða ykkur
í brúðkaup...
Filippusar, sonar þeirra, og Áróru eftir þrjá daga.
Allir eru velkomnir.
Allir eiga að mæta.
Heyrið þið þetta? Okkur er boðið í kastalann.
Ég vissi að Áróra myndi ekki yfirgefa okkur.
Ég vissi að mér yrði boðið.
Gott að þið tvær fáið að fljóta með.
Hver er að gifta sig?
Áróra, við þurfum ekki að hugsa um brúðkaupið núna.
Drottningin hefur rétt fyrir sér.
Við gerum það fyrir alla hina.
Sérstaklega konunginn.
En hvað með Maleficent?
Hún er farin.
Fönix.
Svartálfar rekja upphaf sitt til hennar.
Við höfum þróast í gegnum aldirnar.
Þú ert síðust afkomenda hennar.
Blóð hennar rennur um æðar þínar.
Þú ert hún.
Þú hefur í höndum þér valdið yfir lífi og dauða,
eyðileggingu og endurfæðingu.
En mesti máttur náttúrunnar er máttur umbreytingarinnar.
Þú umbreyttist þegar þú ólst Áróru upp.
Þegar þú fannst kærleikann...
í miðjum sársauka þínum.
Ég bið þig að finna alla heift þína...
og alla kvöl þína...
en ekki nota hana.
Hjálpaðu okkur að semja um frið við mennina.
Því að friðurinn...
gæti verið síðasta umbreyting Svartálfanna.
Mýrarnar eru síðasta sanna heimkynni okkar á jörðu.
Samt gerðirðu mannveru að drottningu.
Dóttur sem þér var kær.
Ég á enga dóttur.
Hún valdi sinn málstað.
Fregnin var að berast.
Brúðkaupið fer fram í kastalanum eftir þrjá daga.
Mannfólkið kemur þangað úr öllum áttum.
Þá gerum við árásina.
Við drepum konunginn og drottninguna af Úlstöðum
og prinsinn þeirra unga.
Ríki þeirra mun falla.
Og Svartálfarnir rísa á ný.
Álfadísirnar saumuðu hann.
Ég var í þessum þegar ég giftist konunginum.
Ég er viss um að hann verði fullkominn.
Það er ég líka.
Yðar hátign, hún er svo glæsileg.
Miðað við hvernig hún var alin upp.
Af sömu illu norninni og lagði bölvun á hana.
Kraftaverk að Filippus prins skyldi finna hana.
Kraftaverk að stúlkugreyið sé lifandi yfirhöfuð.
Kærar þakkir.
Þetta er undursamlegt.
Þegar ég verð eldri...
ætla ég að búa í Mýrunum með þér.
Þá getum við hugsað hvor um aðra.
Hvað er að angra þig? -Ekki neitt.
Áróra, ég þekki þig betur.
Þessir skartgripir...
hárið á mér...
og allar þessar reglur.
Ég næ ekki andanum.
Mér finnst ég ekki vera drottning Mýranna lengur.
Ég er eins og önnur manneskja.
Hlustaðu nú.
Ég varð ástfanginn af stúlkunni í skóginum og engri annarri.
Þú þarft ekki að breytast.
Ég vil ekki að þú breytist.
Ég hefði aldrei átt að segja henni að nota þennan klút.
Járnduft
Já.
Jæja...
Virkar þetta?
Ég er aðeins með örfáa álfa til að vinna með
og það er nákvæmnisverk að ná efninu.
Ná því úr hverju?
Úr grafarblómunum.
Þau vaxa á gröfum álfanna og innihalda kjarna þeirra.
Ef ég blanda saman frjókornum og járndufti
verður til púður sem gerir út um álfana.
Við þurfum þúsundir blóma.
Sýndu mér.
Gott og vel.
Halló.
Loksins verða Mýrarnar mínar.
Engir fleiri álfar.
Verið vel á verði.
Ég fann þetta hérna.
Glæsilegt.
Hvað ef sú vængjaða snýr aftur?
Engar áhyggjur af því.
Við verðum tilbúin.
Takið grafarblómin.
Hefjist handa.
Hafið vopnin við höndina.
Maleficent.
Þetta er grafreiturinn okkar.
Þau eyðilögðu hann.
Þetta er það sem mennirnir gera.
Þeir eru eins og engisprettu- faraldur á jörðinni.
Við verðum að stöðva þá.
Árum saman hugsaðir þú um mannveru.
Nú þarftu að hugsa um þína eigin tegund.
Skjótið.
Hlaðið vopnin. Skjótum aftur.
Skjótið.
Hlaðið aftur. Þarna er annar.
Haldið öll hópinn.
Nú förum við frá Mýrunum.
Takið í höndina eða vænginn
eða skottið á næstu veru.
Haldið fylkingunni.
Fyrirgefðu, herra. -Vertu kyrr.
Ég er með brúðinni.
Við eigum að leyfa hinum að setjast fyrst.
En ég er ekki maður.
Ég er hrafn. -Hvað segirðu?
Hrafn. Svarti fuglinn.
Þessi hrísgrjón eru ljúffeng.
Þú átt að kasta þeim að brúðhjónunum.
Á ég að sóa góðum hrísgrjónum?
Hvaða tafir eru þetta?
Hleypið mér inn.
Því kemst mannfólkið ekki inn?
Því komumst við ekki inn?
Ég veit að það boðar ógæfu
en ég varð að sjá þig.
Handa þér.
Grafarblóm?
Hvar fékkstu þetta?
Frá móður minni.
Sólin er komin upp. Þetta er brúðkaupsdagurinn okkar.
Frá móður minni.
Hvar eigum við að sitja?
Vinstra megin. Við erum með brúðinni.
Það er rétt.
En brúðguminn er líka indæll.
Hann er það.
Ég fylgi þeim báðum.
Jæja.
Hvað er þetta?
Enginn má koma hingað nema ég.
En ég er nú þegar hérna. Snáfaðu burt.
Maleficent, hættu þessu.
Maleficent.
Hún gerði þetta ekki.
Út með þig.
Áður en ég kalla á verðina.
Týndu álfarnir.
Ég sagði þér að fara. Heyrirðu það?
Hvað hefurðu gert?
Þú ert álfur.
Hvernig dirfistu að kalla mig það?
Ég er Flaðurtunga, aðalsmaðurinn
og þjónn drottningar.
Hún tók vængina af þér.
Við verðum að sleppa þeim.
Þau eiga heima í Mýrunum.
Eins og þú sjálf, Áróra.
Manneskja sem hefur svikið eigin tegund.
Þú lagðir bölvun á konunginn.
Je minn.
Þú ert kannski drottning
en þú ert afar ung.
Það er aðeins flóknara að ríkja yfir mannfólki
en að hlaupa um berfætt með blóm í hárinu.
Þegar ég var ung
átti ríki fjölskyldunnar landamæri að Mýrunum.
Einn sérlega harðan vetur
varð uppskerubrestur
og þegnar okkar þjáðust.
Ef við litum yfir múrana
sáum við hvað álfarnir höfðu það gott.
Við bróðir minn vildum taka það sem okkur vantaði
en faðir minn, konungurinn, höfðaði til góðmennsku þeirra.
Hann valdi frið frekar en hagsmuni þegnanna og sendi bróður minn yfir.
Hann átti aldrei afturkvæmt.
Þessi villidýr...
skepnur sem gátu varla urrað, hvað þá rætt málin, myrtu hann.
Ég trúi þér ekki.
Þegnarnir urðu smeykir.
Föður mínum var steypt af stóli.
Ríkið féll í óreiðu og ég var gerð brottræk.
Þvinguð til að giftast Jóhanni konungi af Úlstöðum.
Öðrum veikum konungi sem boðaði umburðarlyndi og kurteisi.
Nú hefur jafnvel syni mínum
verið spillt af samlyndishugsjónum.
En friðurinn verður okkur ekki að falli.
Læsið hana inni.
Það er stríð í uppsiglingu.
Nei! Nei!
Ég vildi að þú gætir verið hjá mér.
Kónall þráði frið...
en þau fylltu hann af járni.
Nú fáum við stríðið okkar.
Barátta okkar hefst núna.
Við skulum rísa saman.
Við berjumst saman.
Við sýnum þeim enga miskunn.
Áfram! Drífum okkur!
Áfram! Áfram!
Hvar eru gestir Filippusar?
Mennirnir eru aldrei stundvísir.
Látum tónlistina óma.
Hún er farin.
Heyrðu!
Þetta er gildra. Beygið ykkur niður.
Yðar hátign...
þau nálgast frá hafi.
Niður þessa leið.
Yðar hátign.
Þegar ég segi til.
Bíðið.
Hvað gengur á?
Núna.
Skjótið!
Þau eru alveg eins og hún.
Hörfið.
Til baka.
Maleficent er að hefja stríð.
Fyrst faðir minn og nú þetta.
Filippus, hún lagði enga bölvuna á hann.
Maleficent. -Hvað segirðu?
Hún lagði ekki bölvun á hann.
Það var móðir þín.
Hvað ertu að segja?
Það var snældan.
Bölvunin býr enn í henni.
Móðir þín notaði hana gegn föður þínum.
Sjáðu.
Sárin eru eins.
Hún læsti Mýrarbúana inni í kapellunni.
Þetta er ekki brúðkaup.
Þetta er gildra.
Mundu hvaðan þú komst.
Mundu hver þú ert.
Ég valdi minn málstað.
Nú verður þú að velja.
Fljúgið lágt.
Dreifið ykkur.
Fylgið mér.
Árás!
Kveikið. -Kveikið!
Nei!
Frænkur!
Þetta er of þungt.
Áróra.
Dífill. Þú ert kominn.
Við erum læst inni.
Snúið vopnunum.
Móðir.
Þú verður að stöðva þetta.
Við eigum í stríði.
Þetta er ekki stríð heldur slátrun.
Filippus, þú skilur þetta ekki.
Þessar verur standa á milli okkar
og alls sem við þurfum til að komast af.
Þér skjátlast.
Við getum unnið saman.
Þú ert flón að trúa því.
Þú veist ekki hvað þarf til að berjast fyrir okkar tegund.
Þú laugst að mér.
Ég vernda konungsríkið
og hásæti þitt.
Hvað með föður minn?
Varstu líka að vernda hann?
Prinsinn er eitthvað slappur.
Fylgið honum til herbergis.
Strax.
Kyrr, herra.
Gefstu upp.
Mamma bölvaði pabba til að drepa Mýrarbúa.
Þínir menn gjalda fyrir það.
Við verðum að gera eitthvað.
Bless, stelpur.
Nei, komdu aftur.
Flaga! Nei!
Nei!
Vertu hjá þinni eigin tegund.
Hlauptu, Áróra.
Sleppið honum.
Nei. Nei.
Guðmóðir.
Fyrir Flögu.
Við náðum henni.
Áfram. Áfram.
Þessa leið. Þessa leið.
Áfram.
Gefstu upp.
Þetta er ekki minn bardagi.
Móðir mín vildi stríð og þú tryggir henni það.
Ég leyfi ekki hatri hennar að rústa ríki mínu eða ykkar.
Það verður ekkert álfablóð á mínum höndum.
Þessa leið. Þessa leið.
Maleficent er komin aftur.
Hún ræðst á drottninguna.
Gefist upp.
Hættið þessu.
Niður með vopnin.
Þarna er illskan sem ég lofaði þeim.
Þið eruð jafnvel fyrirsjáanlegri en mennirnir.
Hættu.
Svona næstum því.
Hættu.
Mér þykir leitt að hafa efast um þig en þú ert ekki svona.
Það er önnur leið.
Ég veit hver þú ert.
Ég þekki þig.
Þú gerir það ekki.
Jú, víst.
Þú ert móðir mín.
Nei!
Veistu hvað einkennir merkustu leiðtogana?
Hæfileikinn til að fylla þegna sína ótta
og nota þann ótta...
Yðar hátign.
...gegn óvinum sínum.
Þess vegna
kom ég af stað sögunni um illu nornina
og prinsessuna sem hún bölvaði.
Það skipti engu máli hver vakti Þyrnirós.
Þau voru öll dauðhrædd.
Þá varð sagan að goðsögn.
Ég veit að þú lítur á mig sem skrímsli.
En það sem ég gerði konunginum, Maleficent og syni mínum...
gerði ég fyrir Úlstaði.
Þú hefur svikið eigin tegund og færð að gjalda fyrir það.
Maleficent er dauð.
Við þurfum aldrei framar að lifa í ótta.
Komdu hingað.
Úlstaðir eru loksins frjálsir.
Sleppið mér.
Hvað er að gerast?
Jæja, jæja.
Halló, skepnan mín.
Ég saknaði þín.
Rakstu höfuðið í?
Ég gerði það.
Filippus.
Já?
Elskar þú dóttur mína?
Af öllu hjarta.
Gott.
Þú átt þetta víst.
Bölvanir enda ekki.
Þeim er aflétt.
Þessu lýkur núna.
Hættum að berjast.
Úlstaðir munu aldrei framar ráðast á Mýrarnar.
Héðan í frá...
stefnum við fram á veginn...
og finnum leiðina...
með friði.
Í sameiningu.
Í dag höldum við brúðkaup.
Það er ekki aðeins sameining tveggja einstaklinga
heldur bandalag á milli tveggja ríkja.
Öllum er boðið...
allir eru óhultir...
og allir eru velkomnir.
Halló.
Við getum ekki lifað á meðal skrímsla.
Einhver ætti að reyna að hylja þessi horn.
Aðeins ef Kónall gæti séð þig.
Borri...
það er kominn tími til að koma heim.
Halló.
Geturðu aðeins komið?
Já?
Vilt þú gefa mig?
Aldrei.
Nei.
Viltu leiða mig upp að altarinu?
Já.
Ég bið þá afsökunar sem ég beit áðan.
Er þetta...?
Hún getur breytt henni aftur.
Held ég.
Aðeins ef við vildum það.
Faðir.
Ég er svo ánægður að sjá þig.
Mig hefur dreymt um þessa stund.
Tvö ríki, loksins sameinuð.
Það er allt þér að þakka.
Ég er svo stoltur af þér.
Grænt fer henni betur.
Þú átt við bleikt.
Nei, grænt.
Bleikt.
Grænt. -Bleikt.
Flaga.
Þetta er fullkomið.
Slepptu henni.
Taktu þig saman í andlitinu.
Við erum hingað komin til að sameina tvö ríki
sem var sundrað af ótta.
Þið kennið okkur að það skiptir engu máli hvaðan við komum
heldur hverja við elskum.
Hringana, takk.
Vilt þú, Filippus, kvænast Áróru... -Já.
Vilt þú, Áróra... -Já.
Þá lýsi ég því yfir að þið eruð hjón.
Þú mátt kyssa brúðina.
Þú brosir.
Þetta er nýr dagur.
Svo sannarlega.
Góðan daginn.
Viltu doka við hjá okkur?
Í smástund.
En engar áhyggjur.
Við sjáumst í skírninni.
Subrip by Skari11
Íslenskur texti: Jóhann Axel Andersen