Chłopcy piją whiskey i żytnią
Śpiewając o dniu swojej śmierci
Musimy mówić szybko, to kaseta,
przewiną ją w 40 sekund. Jak cię złapali?
Moi ludzie zjebali.
Moi też. Prawdziwa meduza.
-Co? -Meduza jak chuj. Ta sytuacja.
-Nasza? -Tak.
Nie nadążam.
Dorastałem w Bembridge.
Dużo tam meduz. Ciężko się ich pozbyć.
Próbujesz przebić jedną,
a powstaną dwie. Regenerują się.
-Dwie? -Dwie meduzy.
Chcesz rozwiązać problem,
a dostajesz dwa kolejne.
Właśnie to przerabiamy.
Sytuacja jak w American Pie.
Próbowaliśmy załatwić sprawę z tą fizyk, a teraz oba nasze rządy są zdemaskowane.
Jesteś z brytyjskiego wywiadu?
-Tak. -Byłeś w grupie zwiadowczej?
Tak, aresztowali mnie na lotnisku.
Miałem w paszporcie datę urodzenia 1876.
Dlatego nie wiedziałem,
że strzelam do niewłaściwej osoby.
Wybacz, stary.
Długo tu jesteś?
-W Egipcie? Czy pudle? -Pudle.
Z tydzień.
John.
Słyszę. Próbuję przypomnieć sobie swoje imię.
-Mów mi Spike. -Tak masz na imię?
Nie. Wymyśliłem je. Jest fajne.
To prawda.
Porozmawiamy za jakieś trzy minuty.
Dobrze, Spike.
Pojechałem do grobli, ale była sucha
Chłopcy piją whiskey i żytnią
Śpiewając o dniu swojej śmierci.
Halo.
Pan Leslie Claret?
Przy telefonie.
Z tej strony detektyw Emile Mills, dzwonię, by potwierdzić pańską obecność
na przesłuchaniu w sprawie Johna Lakemana.
Ma się pan spotkać z sierżantem Poullianem
dziś wieczorem.
Tak, potwierdzam.
Ilu spoin pachwinowych byś użył w takim scenariuszu?
Dwóch.
Wolę tego małego Azjatę.
Oprócz Lakemana, który nie jedzie.
PATRIOTA
Mój plan też zawalił.
Plan, by pomóc Johnowi.
Na czym polegał?
Dziesiątki i skarpeta.
Nie zadziałało?
Spierdoliłem.
Na czym polegał twój plan?
Na wyrzuceniu tej zasranej forsy do tej rzeki tutaj.
Alzette.
Wyrzuceniu forsy do Alzette.
Po co?
Żeby John już nie wjeżdżał w auta.
-Spierdoliłeś? -Tak.
Też spierdoliłem.
Mówiłeś.
Idę zobaczyć się z Johnem.
Ja spierdoliłem już dawno.
Jako pierwszy.
Rana uda. Byłem w szpitalu.
Prawdopodobnie wszystko przeze mnie.
Ta sprawa z samochodem.
Cała ta zjebana sprawa.
Nie zadręczaj się.
Sytuacja jest naprawdę poważna.
I jednocześnie popierdolona.
-Ta cała afera? -Tak.
On potrzebuje prawdziwej pomocy.
A nie Trzech Zjebów.
Będę szedł.
Masz 1 wiadomość! Anuluj - Otwórz
Od: A.Albans@polizei.lux.brg
Jestem w Paryżu. Przyjdź z Myną do:
Proszę zapiąć pasy.
Zbliżamy się do Luksemburga.
25 minut do lądowania.
Leslie.
Tom.
Nie zajmuję się holowaniem.
Doskonale to wiem, Tom.
Ale jestem ojcem Johna.
Proszę cię jak ojciec ojca,
przejdziesz obok tabliczki z imieniem i wyjdziemy na zewnątrz?
Chcę porozmawiać o Johnie.
Jak ojciec z ojcem.
POLICJA
PANI LESLIE CLARET
Leslie...
Tak, Tom?
Jak się trzymasz?
Nie za dobrze.
Przykro mi to słyszeć.
Dostałem strzał w twarz.
Prosto w twarz.
Tak.
Chciałem o tym porozmawiać.
Jak widzisz, nie nocuję w hotelu King Gerald.
Szukałem okolicy,
gdzie będzie łatwiej o prochy.
Zameldował się w hotelu Doctor Cortez.
To pięć minut piechotą.
Mój syn nie jest inżynierem.
John jest oficerem wywiadu.
Pracuje na tym stanowisku...
Już za długo.
Sam mierzy się z przeciwnościami.
Prawie zawsze sam.
Wiem, że wiele przeszedłeś.
Ale twoje trudności to nic w porównaniu z jego.
Jest oddany i niezbędny.
To cudowny chłopak.
Nie byłem
dla niego modelowym ojcem.
Jest lepszym synem.
Z pewnością.
Wiem o tym.
Naprawdę.
Wiem, że chcecie to naprawić.
Tom,
naprawdę.
Tak się o niego martwię.
Ma...
tego psa,
który nie chce go opuścić, bo wie, że cierpi,
a ja muszę kazać mu kontynuować, bo to, co robi, jest istotne.
Mogę go jedynie chronić, jak tylko się da,
dlatego tu jestem.
Mam nadzieję, że kiedyś
to się skończy, a on odzyska, co stracił.
Zrozumie.
I wybaczy mi.
Czyli nie jest z nim najlepiej?
Nie.
Cisnąłem go.
Ja też.
Naciskałem na niego.
Mogę się z nim zobaczyć?
Pogadamy jak mężczyźni.
Spokojnie. Wejdę tam sam.
Hałasuj dalej. To pomaga.
Akcyjniacy, pozycja trzecia.
Na co najbardziej zwracasz uwagę?
By nagle się nie zatrzymać.
Nagłe zatrzymanie to koszmar kapitana holownika.
Z powodu ciężaru?
Tak. Jeśli zatrzymamy się nagle, cały ciężar za nami
może w nas uderzyć. To katastrofa.
Nie zwrócisz uwagi i połowa frachtowca
utknie ci w dyszy.
Zobacz.
Nie widzę nawet z tej odległości.
Dostałam awans.
Co tu jest napisane?
Detektyw.
To znaczy, że jesteś bezpieczniejsza? Czy na odwrót?
Tylko to cię interesuje?
Jestem twoim ojcem. Tak.
Masz teraz większą odpowiedzialność?
Tak.
Brawo.
Kilometr na północ zaczyna się płycizna.
Kojarzę.
Ile miejsca muszę zostawić?
800 metrów.
Czyli wszystko gra.
Dziękuję, kapitanie.
Nie wiem, czego chcesz.
Chcę wiedzieć, gdzie jest ojciec Johna.
Gdzie będzie.
Thomas Tavner.
Po południu albo wieczorem.
Nic mi o tym nie wiadomo.
Przyleciałam zobaczyć się z Johnem.
Miał twoją córkę. Teraz ty ją masz.
Chcę już iść.
Mama powiedziała, że zabierzesz mnie do Disneylandu i zobaczymy Bryczka.
Nie mogę się doczekać, Alice.
Czyli muszę zająć się tym, ja pitolę
Najpierw potrzebny mi pistolet
Od jakiegoś nieznanego mi typa
Cholera, wygląda sympatycznie
Pewnie trzyma broń w szufladzie
W swoim francuskim spożywczaku
Może po prostu ją zwinę
Bez robienia afery
Kto wie, może pójdzie gładko
Zrobię to ze sporą nakładką
A potem czeka mnie trudne zadanie
Włamanie na teren uzbrojony
Walka z dziwnie ubranymi gośćmi
I może nawet psem
Dobrze by było po prostu wejść
Do sklepu tego gościa Minąć regał z chipsami
Zabrać broń i wyjść
Łatwo i gładko
Może i jestem pojebany
Ale może pójść gładko
Będę miał wolną godzinę
Może nawet pójdę na piwo z kumplami
Pewnie są tu zajebiste bary
Usiądziemy sobie
I pogadamy o pogodzie
Albo o dziewczynach
Kulturalnie
Zadzwoniłem do moich trzech kumpli
By tu przyszli, bo gładko pójdzie
Kradzież broni Od tego niewinnego sklepikarza
Co za niewinna buzia
Ale wyszła z tego chujnia
Wcale nie poszło gładko
Cholera, mogą nas aresztować
W każdej chwili
Mówię im, by zachowywali się
Jakby nic się nie stało
Ale jestem pewien
Że straciłem dwa palce
Dennis też jakieś stracił
Idzie za mną i płacze
Raczej nie pójdziemy do winiarni
Nie lubię piosenek o pociągach
Sądzę, że jest ich za wiele
Ale kurde, mam nadzieję, że jakiś pociąg
Pojawi się na tej zasranej stacji
Wjedzie tu zaraz
Za jakieś 15, kurwa, sekund
Nie wiem, które palce są moje.
Kurwa. A ty?
Dennis, ciszej.
Ma ktoś jakiś palec?
-Brakuje jednego? -Tak.
Cholera, ale bolało.
Są takie same. Jak to możliwe?
-Jesteśmy różni. -Nie tak głośno.
Sprzedaję rury.
Co to ma być? Ja sprzedaję rury.
Jesteś w szoku.
-Mogę iść do szpitala? -Nie. Ostatnim razem byłeś.
Stąd te postrzały.
Czemu się nie zamkniecie?
Nie wiem, stary.
Może znajdziemy jakiegoś przekupnego weterynarza.
-Nie pójdę do lekarza od kotów! -Dennis.
Koty nie mają palców.
Małpy mają. Tak jakby.
Dobra,
poszukamy lekarza od małp.
Jest druga w nocy.
Dennisie, uratowałeś mi życie.
Dasz radę. Udało ci się.
Jaja na medal.
Przypiąłbym ci do jaj medal, gdybym jakiś miał.
Tak, McClaren.
Musisz być ciszej.
Nie chcę, by cię aresztowali. Jesteś moim najlepszym przyjacielem.
Strzały przy ulicy Corbevoie.
Podejrzani są ranni. Widziano, jak uciekają do metra
na stacji Nanterre.
Dennis, schowaj te palce.
Włóż dłoń do rękawa. I nie idź za mną.
Eddie. Wysiądźcie na następnej stacji.
Podejrzani z Corbevoie prawdopodobnie w pociągu 11 blisko stacji Tammillie.
Powiedz mu o wszystkim.
Jestem...
konsultantem rządowego oddziału
pozyskującego informacje i wdrażającego procesy
opłacane i zarządzane niejawnie.
Gówno wiem o nakrętkach Donnelly'ego
czy konfiguracji przyczepności.
Jestem praworęczny.
Przepraszam za to, na co sobie pozwalałem w pracy.
Za popsucie życia też,
pewnie to też ważne.
Ale są sytuacje,
w których muszę wykonać konkretne i istotne zadanie,
nie przejmując się ewentualnymi konsekwencjami.
Wybacz, Leslie,
ale przez ten okres
to byłeś ty.
Synu, jestem w beznadziejnym stanie.
Głównie przez ciebie.
Hej.
-Dobry wieczór. -Witam.
Pański nos.
Dzięki.
Zaszalałem ostatnio.
Naprawdę...
Rozumiesz.
Było ostro.
Wiesz, o co chodzi.
W pociągu 11 brak podejrzanych. Nie stawać na stacji Tammillie.
John?
Możemy lewą?
-Kurwa. -Co?
Muszę ci coś powiedzieć.
-Będziesz na mnie zły. -Co takiego?
John?
Kiedyś już zdjęli mi odciski.
Co takiego?
Dawniej.
Miałem...
-Co? -Miałem 14 lat.
Ale palce te same, musiałem ci powiedzieć.
-Zostawiłem tam palec. -Gdzie?
Gdzie go odstrzelono.
W tym sklepiku.
-Gdzie zdjęli ci odciski? -W Denton.
Za kupno piwa i jazdę twoim mustangiem.
-W wieku 14 lat? -Tak.
Chryste.
Coś mogło się stać z samochodem.
-Wiem. -Był wiśniowy.
Wiem, dlatego nie mówiłem.
Wiesz...
Wysyłam cię do różnych miejsc, licząc, że zdajesz sobie sprawę,
że działasz w szarej strefie,
a to, co robisz, nie może być z tobą powiązane.
Teraz widzę, że się myliłem.
Musicie mi o takich rzeczach mówić.
Uwielbiałeś ten samochód.
-Był wiśniowy. -Wiem.
Zawsze to mówisz.
To dość obrzydliwe.
-Obrzydliwe? -Tak.
-Czemu? -Nie wiem. Po prostu.
Kurwa!
Nie możemy tego zrobić.
-Czego? -Cantar Walley.
Mogą cię rozpoznać jako Johna Tavnera.
Naszego pracownika.
Jeśli cię tu rozpoznają... Nie możemy. Kurwa.
Pójdźmy po niego.
-Co? -Po mój palec.
Przepraszam.
-Spierdoliłem sprawę. -Ja spierdoliłem.
Musisz wstać.
Musimy stąd iść, zanim pojawią się pytania.
-Do domu? -Nie. Po prostu ze szpitala.
Mam zadanie.
Tamci wciąż tu są.
Skąd wiesz?
Spójrz na siebie.
Chcą odzyskać to, co nam dali.
Muszę znaleźć młodego człowieka, który dał Mikhamowi pieniądze.
Synu
Zabiję go.
Lakeman.
Policja wspomniała o jakimś Lakemanie.
Detektyw Nan Ntep.
Proszę opisać, co się działo od samego początku.
Będzie dobrze. Jest tu Carol.
No i?
Przyszyje ci palce.
-Edwardzie. -Tu jesteśmy.
Witaj.
Wciąż nie wiem, które są moje.
Co się dzieje?
Eframie, rozpakuj się.
-Dzięki Bogu jesteś. Jako weterynarz. -Jako kto?
-Weterynarz. -Czemu?
Możesz mu przyszyć palce.
Co takiego?
Przyszyjesz Dennisowi palce.
Odstrzelili mu je, nie może iść do szpitala.
Co?
Nie mogę powiedzieć. Praca, mój tata... Nie wolno mi...
Obaj dostaliśmy. Mnie drasnęło w ramię.
Dobrze, że tu jesteś, przyszyjesz mu palce
jako weterynarz.
W filmach to tak działa.
Co?
Nie możesz iść do szpitala, szukasz zhańbionego weterynarza.
Nie jestem zhańbiona.
Ja jestem.
Może mi się uda.
To nie jest istotne.
Twoi pacjenci są niemal ludźmi,
dlatego poradzisz sobie z człowiekiem, to nic takiego.
Nie mogę. Zwierzęta nie mają palców.
-Małpy... -Posrało cię?
Nie operuję małp.
Nigdy nie widziałam małpy.
-Efram tu jest. Proszę. -Wybacz.
Dowiaduję się, że cię postrzelono.
Nie wiem, co się dzieje. To miał być urlop.
Ile mam czasu?
Na przyszycie palców? Zanim obumrą?
Ze trzy godziny.
Od teraz czy od momentu odstrzelenia?
Musisz natychmiast iść do szpitala.
-Przerabiałem to. -Wszystko się zjebało.
Ty to kto?
-Jack Birdbath. -Oczywiście.
Spróbujesz?
Już minęło 20 minut.
Straciłem żonę, mam 42 lata, jest już dość koszmarnie.
Możesz spróbować?
Szansa na przyszycie palców
John.
Tak?
Nie wiem...
Czego?
Nigdy nie działałem w terenie.
To nie teren. Idziemy do sklepu.
Tak.
No nie wiem.
Denerwuję się.
Kupowałeś kiedyś papierosy?
Tak. Paliłem, zanim się urodziłeś.
Przestałem dzięki twojej mamie.
Idziesz kupić papierosy.
Dobrze.
Wejdziesz, podejdziesz do lady.
Będę za tobą.
Dobrze.
No nie wiem.
Denerwuję się, że muszę coś tu zrobić.
Jak się czujesz?
Boli mnie dłoń.
Poza tym.
Nieźle.
Dobrze.
Bo ja nie.
Dobra, idź przodem.
Czemu?
Wchodzisz pierwszy.
Jak wyglądał pierwszy napastnik?
Był biały.
Chrupki.
To on.
On ukradł mi pistolet.