Program Iranu jest uśpiony, a ten koleś chce, by tak zostało.
Ten tego nie chce.
Spróbujemy kupić wybory.
Mamy do tego człowieka. Musimy mu dać pieniądze,
a na jesień pojechać i wyjechać z Iranu,
by upewnić się, że trafiły, gdzie ich potrzebujemy.
McMillan zajmuje się inżynierią infrastruktury naftowej.
Ten projekt rozegra się w dwóch miejscach,
w Iranie i Luksemburgu.
McMillan działa w dwie strony.
Musisz tylko przynieść worek pieniędzy z A do B.
Nigdy nie jest tak łatwo.
Idź, gdy będziesz gotowy.
Będę musiał odprawić tę torbę.
Dziękuję.
Detektyw Agathe Albans. Wydział zabójstw.
Nasz koleś, torba, przepadli. Nigdy nie doleciał do Iranu.
Chyba nie wyjechał z Luksemburga.
Autoryzowałem nielegalne finansowanie,
by wpłynąć na wybory w innym kraju.
Potem przekazałem środki niewłaściwej osobie, która użyje ich
do reaktywacji irańskiego programu zbrojeniowego.
Żona fizyka weźmie forsę.
On nie ma torby.
Torby już tu nie ma.
Jak? Miał ją tylko przewieźć z punktu A do B.
Już to słyszałem. Poprzednio.
Oczekiwaliśmy, że odzyskamy torbę.
Jedyną przeszkodą we wznowieniu
i przywróceniu planu był facet z żeńskim imieniem.
Zbliżmy się, a potem jedźmy do Luksemburga
jako wzmocniona jednostka i załatwmy tę cholerną umowę Denona.
Oprócz Lakemana, który nie jedzie.
Jezu.
Strzeliłeś mi w twarz!
-Co to? -Morfina na uśmierzenie bólu.
Czuję się jak...
na magicznym dywanie.
Czym się martwisz?
On nie czuje się dobrze.
Śpisz zalecane osiem godzin dziennie?
Nie.
-Ile śpisz? -O wiele mniej.
Mniej więcej ile godzin?
Mniej więcej zero.
Bo dziewczyna wychodzi z torbą
za 25 minut.
Przepraszam, to moja torba.
Gdzie są... pieniądze?
Zostawiłam.
W budynku policji.
Obok lwa.
-Tak? -Posterunek policji.
Teraz, Dennis.
Idź. Zrób zamieszanie.
Nie pójdę za tobą, jeśli ty za mną nie pójdziesz.
Jeśli mnie puścisz, będziesz mógł porzucić to,
czym się zajmujesz i co sprawia, że jesteś smutny.
Cokolwiek to jest.
Zrobisz, co będziesz chciał.
To, co zrobiłeś, już nie powróci.
Słucham.
Coś się stało, John.
Uprowadzono twojego brata. Chcą torbę.
Przynieś ją.
CIĄG DALSZY
WYDARZENIA W PARYŻU
Poproszę 18 rolek dziesiątek.
Dziesiątek?
No.
Co ma pan na myśli?
Monety.
A dokładnie?
Dziesięciocentówki.
Dziesiątki.
Te są cięższe.
Od czego?
Od amerykańskich.
Te nie są amerykańskie.
To centymy.
Europejskie monety o wartości 10 centów.
Jest pan w Europie.
Kurwa.
Tato, oni chcą...
Chcą pieniędzy. Pieniędzy Johna.
Proszę odsunąć się od drzwi.
Pociąg opuszcza stację.
Mamo, ciocia powiedziała, że zobaczymy się z pociągów.
Proszę wsiadać. Drzwi się zamykają.
Uwaga, odjazd.
Następna stacja, Hollerich.
„Palnąć kobietę w łeb skarpetą pełną dziesiątek”? Co?
Taki był plan.
W razie, gdyby zdobyła torbę.
Plan awaryjny.
Gdyby miała torbę.
Potem nastąpiła zmiana planów.
W jakim sensie?
Torbę zdobyła inna kobieta.
Co się stało przedtem?
Przyszedł do mnie po pomoc.
W Luksemburgu?
W Milwaukee.
Przyszedł do mnie na wieczór przed wylotem.
Poprosił o pomoc?
-Tak. -Czemu akurat pana?
Tego nie wiem.
Co mu pan powiedział?
Że nie mogłem mu za bardzo pomóc
ze względu na swój stan.
Co odpowiedział?
Że lepsze to niż nic,
byłem jego jedyną szansą.
Co pan odpowiedział?
Chwilę nad tym myślałem.
O tym, że jest pan lepszy niż nic?
Tak.
Spytałem, czy mogę przejść się i przemyśleć sprawę,
bo nie potrafiłem podjąć decyzji.
Jaką decyzję pan podjął?
Przestałem zastanawiać się nad tą sprawą
i zacząłem myśleć o czymś innym.
O czym?
O tym, że młody wyglądał, jakby potrzebował pomocy.
PATRIOTA
John Lakeman.
Kim jest John Lakeman?
John Lakeman był oskarżony o morderstwo.
Przez spódniczki i pończochy.
Oskarżenie zdjęto.
Ale dziś przyszła do mnie Agathe. W jego sprawie.
Znów jest oskarżony?
Najwyraźniej. Z drugą ofiarą łączy go sprawa torby.
Agathe się tym zajmie.
Nie, wzięła po południu wolne.
Nie powiedziała czemu.
Spódniczki nie wiedzą.
Pewnie chodzi o Lakemana.
Pojawiły się dwie nowe sprawy, sierżancie.
Napaści związane z tymi zabójstwami.
To idealna okazja,
by wydział twardych gości
rozwiązał sprawę tych zabójstw.
Choć zabójstwa to nie nasza działka,
pokażemy, jacy z nas kozacy.
Pewnie. Dlatego właśnie przerwałem ci randkę. Niesamowita okazja.
Musimy tylko użyć dowodów, które dziewczyny z zabójstw
tak skrupulatnie zbierają.
Tak.
Potrzebujemy tylko jednego. Informacji na temat Lakemana.
Tak.
Będą niezłe jaja.
Udowodnimy, że dziewczyny powinny zostać w kuchni.
Super.
Co jest?
Te dziesiątki, które dostałem,
nie są jak amerykańskie.
O czym ty mówisz?
Amerykańskie dziesiątki to najmniejsze monety.
Mimo ich wartości.
-Europejskie mają sens. Mój błąd. -Jack.
Zdobądź kasę.
Są większe i cięższe niż centy i piątki.
Nie wiem, z czym igram.
Nigdy nikogo nie palnąłem w głowę europejskimi dziesięciocentówkami.
Nie chcę nikogo zabić.
Odwal się, John.
Miałem śledzić jakąś babę w hidżabie,
a nie detektyw z wydziału zabójstw.
Uderz ją lżej niż zazwyczaj.
Jak bardzo?
Nie chcę, by było za lekko.
Spojrzy na mnie tylko,
powie „Au!” i mnie aresztuje.
Nie miałem okazji zrobić próby.
Mam doświadczenie z amerykańskimi monetami.
Wolałbym być w domu. To wszystko.
Myślę, że ona wie, że jestem Amerykaninem.
Jestem większy niż wszyscy.
Chuj z tym, Birdbath.
Weź się do pracy, zamiast rozmyślać.
To mi nie pomoże. Weź się w garść.
Bo jeśli ty czegoś nie zrobisz, ja będę musiał.
Halo?
Otrzymał pan wczoraj telefon od detektyw Agathe Albans?
Tak.
W jakiej sprawie?
W sprawie tajemniczego dzieciaka, Johna Lakemana.
Agathe się odezwała?
Zadzwoniłam pod ostatni wybierany przez nią numer.
Chodziło o Johna Lakemana.
Myślałam, że już się nim nie zajmuje.
Jak widać, jest inaczej.
Jak myślisz, dokąd poszła?
Nic nie mówiła.
Myślisz, że ma to związek z Lakemanem?
Chciałbym po prostu wiedzieć, kim naprawdę jesteś.
-Jestem jedynakiem. -Rozumiem.
-Ja mam dwóch chłopaków. -Nieźle.
Mój syn nie jest tym, za kogo go uważasz.
To dobry chłopak.
Może mógłbyś mu trochę odpuścić.
Posłuchaj starego kolegi po fachu.
Nie.
-Paryż? -Tak.
-Mamo. -Kto to?
-Eric. Mój syn. -Syn?
Jego też obudziłeś.
Kurczę.
Ładnie.
Jest piąta rano. Wszystkich budzisz.
Możesz zadzwonić później?
Na pewno nie masz chwilki?
Nie zajmę ci długo.
Potrzebuję chwili, Marcusie, by...
Potrzebuję chwili, by powiedzieć,
że cię przepraszam, synu.
Mogę cię odwiedzić?
Chciałbym cię odwiedzić.
Proszę.
Ciebie i twojego synka. I twoją żonę.
Marcusie, jestem trzeźwy.
Już od dłuższego czasu.
Teraz prowadzę McMillan.
Jest już...
Jest niemal dobrze.
Poza...
Chciałbym cię zobaczyć, synu.
Będę w okolicy. Następny tydzień?
Dobrze, tato.
Świetnie.
Zadzwonię i się umówimy.
-Dobrze. -Dziękuję, Marcusie.
Jezu!
Cholera!
Lakeman, strzeliłeś mi w twarz!
Lotnisko Paryż Charles de Gaulle
-Halo? -Powinieneś był widzieć, co zrobiłem.
Masz pieniądze?
Jeszcze nie, ale byłem jak szpieg. Było super.
Jack, potrzebuję tych pieniędzy. Jadą na lotnisko.
Jak niby mam to zrobić na lotnisku?
Będę musiał coś zrobić, jeśli nie dasz mi znać.
Proszę wysiadać.
Proszę wysiąść na terminalu.
Pociąg wjedzie za 40 minut na peron trzeci.
W ciągu ostatnich tygodni w Luksemburgu miały miejsce dwa zabójstwa.
Jesteś bratem jednej z ofiar.
Jesteś bratem kolejnej ofiary.
I uważasz, że dzisiejsze napady
nie mają z nimi nic wspólnego?
Masz mnie za durnia?
To był zwykły napad.
Zwykły napad.
-Mogę prosić o spodnie... -Stul pysk!
Nie wiem, co tu robię. Miałem złożyć zeznanie.
Jesteś zamieszany w dwa zabójstwa na terenie Luksemburga.
Nie jesteś już u spódniczek.
Pokaż.
Nie chcę, by wiedziały, że skopiowaliśmy ich całą tablicę z dowodami.
Nie bądź cipką. Pokaż.
Proszę bardzo!
Kręciłeś się po mieście w czasie ataków?
Już byłem przesłuchiwany.
Nie przeze mnie.
Nic o tym nie wiem.
Znasz Johna Lakemana?
Tak.
Kim jest John Lakeman?
To inżynier przemysłowy.
Zobaczymy.
Najpierw niech spędzi noc w celi. Nago.
To niedopuszczalne.
Tak mówią konwencje. Musimy dać mu odzież.
To dajmy mu na przykład pasek.
Coś małego, co nic nie zmieni.
Ogarnij się. Pasek to nie odzież. Paski to akcesoria.
Na pewno?
Co?
Paski to akcesoria?
Tak. Kupujesz czasem przez internet?
Tak.
Paski są w dziale z akcesoriami. Jak chusteczki.
No dobrze, ale nie musi to być męska odzież.
Dajmy mu damską bluzeczkę.
Nie wiem. Dobry pomysł, ale nie jestem przekonany.
Jeśli ktoś kiedyś nakręci o tym film,
wyjdziemy na okrutnych i nieprofesjonalnych.
Dajmy mu dużą męską koszulę.
Żadnych spodni.
Będzie nosił ją jak kobieta,
która rano wstaje po wspólnej nocy.
Uderzy go to psychologicznie,
a my będziemy mieli zabawę,
wiedząc, że zrobiliśmy to celowo.
Dobre.
Musimy odwieźć tych dwóch do szpitala.
Amerykanin zostaje.
3 LUTEGO 2017 - 11:50:00
Od tamtego momentu pośpiech towarzyszył nam nieustannie.
Przedtem nic
nie nabierało siły tak bardzo.
Ostatnia stacja przed lotniskiem Charles'a de Gaulle'a.
Decyzje owocowały w błędy.
Dwójka ludzi spotykała się, a nie powinna.
W nowych okolicznościach
i przy zwiększonym poziomie zagrożenia,
z pilną potrzebą pozostawania w ruchu,
doszło do tych niebezpiecznych porozumień
z uwagi na ograniczone warunki.
I wspólne potrzeby.
Pięć minut do lotniska Charles'a de Gaulle'a.
Gdybyś chciał nagle opuścić miasto Luksemburg lub okolice,
byłoby trudno, do Luksemburga jest zaledwie 40 lotów dziennie.
Za to 1300 lotów dziennie
mamy do Paryża i z Paryża.
Proszę wysiadać. Lotnisko Charles'a de Gaulle'a.
Jeśli coś ci grozi i musisz uciekać
albo musisz dostać się do miasta, leć do Paryża,
a tam...
Musisz odnaleźć ludzi,
którzy również są w stanie zagrożenia.
A te spotkania, których już nie możesz kontrolować ani unikać,
też tworzą niebezpieczne warunki.
PARYŻ
Stacja lotnisko Charles'a de Gaulle'a.
Lakeman zaginął?
Tak.
Agathe też. To nie przypadek.
Nie. Jeśli znajdziemy jego, może znajdziemy i ją?
Lakeman nie odbiera.
McClaren też nie.
Co się dzieje?
Coś się dzieje.
Nasza listwa spiętrzająca
zapowiada nową erę obróbki cieplnej stali
wśród wszystkich 13 rodzajów odpływów
oraz plastyczności nakrętek zabezpieczających przy zaworach.
Tak to właśnie wygląda.
Dziękujemy.
Dziękujemy Galvanized United. Teraz zapraszamy pana Johna Lakemana
z McMillan Industrial Piping w Milwaukee.
Witam.
Jak się macie?
Świetnie.
Nie jestem Johnem Lakemanem.
Nie pojawił się.
Nie ma go tu.
Zastąpię go.
Kurwa.
Też to robimy.
Te nakrętki i w ogóle...
Ale lepiej i taniej.
Prawdopodobnie.
Ja pierdolę.
Przemówienie było do kitu, prawda?
Tak sądzę. Nie rozumiem spraw technicznych.
Ja też nie.
John Lakeman.
Wiesz, gdzie jest?
Chciałbym.
Miał pierdolić tu zamiast mnie.
Lot Air France 210 do Londynu, za 10 minut zaczniemy przyjmować pasażerów na pokład.
Wiem, co robisz.
Wiem, co ojciec każe ci robić, i wiem, że to robisz.
Nie interesuje mnie to.
Pójdę sobie, jeśli ci to utrudniam.
Za trzy godziny mam lot powrotny.
Ale chciałam cię znaleźć i powiedzieć, że mnie to nie interesuje.
Kocham cię.
Skończ, co zacząłeś, i wróć do domu.
Wciąż możemy to zrobić.
Możemy być sami, możemy być razem, możemy mieć rodzinę.
Kocham cię, John.
Wróć ze mną.
To pan, prawda?
Ten smutny?
Tak.
Nie może tu wejść.
Czemu?
To damska toaleta.
Widziałaś go na lotnisku?
Tak.
A w pociągu?
Widziałam go w pociągu.
Smutny czy nie, to pan. Nie wejdzie tu.
Cieszysz się, że zobaczysz siostrę?
Tak.
Co będziecie robić w Londynie?
Pamiętaj, to damska toaleta.
-Jesteśmy rodziną. -Co?
-Jesteśmy rodziną. Weź ją. -Dobrze.
Alice!
Do kogo ty dzwonisz?
Halo?
Cześć, mamo.
John?
Tak.
-Witaj. -Cześć.
Co u ciebie?
Wszystko gra.
Jest dobrze.
Alice, zasłoń jej usta.
-John... -Przestań płakać.
Ona może. Ty nie. Zwrócisz na nas uwagę.
Proszę, przestań.
3 LUTEGO 2017 - 11:52:23
Tamtego wczesnego ranka
plan paryski, jak go nazywacie,
miał swój początek?
Tak.
...niezbędne, by sprostać wymaganiom.
Iran musi zrozumieć, że nie chodzi o doktrynę powstrzymywania,
chodzi mi o to, by Iran nie zdobył broni nuklearnej.
Nie cofnę się przed użyciem siły, jeśli będzie to niezbędne,
by bronić Stanów Zjednoczonych.
Za Amerykę...
-Tom. -...i świat.
Tak.
Czemu nie przestaniesz?
Weź odpowiedzialność. Pozwól synowi wrócić.
Myślałeś o tym w ogóle?
Powinnaś zostać z nami.
Mam pozwolić jej odejść?
Powinnaś zostać z nami.
Zaraz się obudzi.
Posiedzę z nią w samochodzie, żeby nie zwracała na siebie uwagi.
Jesteś tchórzem.
Zostań chwilę.
Wiem, że to wszystko wydaje się szalone.
I niewiarygodne.
To prawda.
Ale dla mnie takie warunki to nic nowego.
Zwykle jestem pod czyimś nadzorem
i podejrzewa się mnie o tego typu wykroczenia.
To moja praca.
Moja praca polega też na tym, by nie dać się złapać.
Jeśli chodzi o to, by Iran
nie zdobył broni nuklearnej, wszystkie opcje są możliwe.
Nie rzucam słów na wiatr.
Te opcje to całe nasze siły.
-Polityczny... -Nie mówi o marynarce.
Zawsze tak się czujemy, kochanie.
Niech państwo będą spokojni, rząd Iranu pozna naszą determinację.
Nadal masz tego swojego pomocnika?
O czym ty mówisz?
O twoim małym Robinie.
-Normalnym gościu... -To Dennis.
-Tak? -Tak.
Sprowadź go tu.
Mam go w to wplątać?
Już jest wplątany.
Birdbath też wie.
Powinienem wszystko ci powiedzieć.
Oczywiście, że wie.
-Co? -Moja mama.
-Twoja matka? -Tak.
-Twoja matka wie? -Tak.
-Jak to? -Zadzwoniłem do niej.
Nie wiem czemu.
Przyleci.
-Dokąd? -Tutaj.
-Twoja matka? -Tak.
Co, do kurwy?
Nie denerwuj się.
To wymyka się spod kontroli.
Jeśli nie utrzymasz tego wszystkiego w garści
i nie dostarczysz jej i tej torby...
Załatw to szybko.
Masz na głowie swoją żonę.
I dziecko, i psa... Jezu.
Twoja matka wie. Pół firmy wie.
Zrobisz to,
jeśli nie zdobędziesz tych pieniędzy.
Jeśli nie dasz rady
tego kontrolować.
Będziesz musiał to załatwić.
Jak?
Zabijesz go.
Nie wierzę.
W co nie wierzysz?
Dmuchacz szkła.
-Lalkarz. -Nieważne.
Nie chciała pieniędzy?
Nie.
-Tylko torbę? -Tak.
Nie wierzę.
Tak było.
Nikt tak nie robi.
Kto by tak zrobił? Nikt.
Znam kogoś takiego.
Ale już jej nie ma.
Powinienem był poprosić ją o kluczyki.
Nie chciałem jej zranić.
Jesteśmy sami. Z psem.
Nie pójdzie sobie.
Dobry piesek.
No nie wiem. Po prostu jest wyszkolony.
Będzie jutro w Paryżu.
Na spotkaniu OPEC.
Ma w Paryżu swoją działkę.
Kiepsko to brzmi.
Co takiego?
Kiepsko.
Zabicie człowieka.
Na zamkniętym terenie. Samemu.
Kiepsko to brzmi.
Jaką mam szansę? Jak myślisz?
Nie wiem.
Pięć procent.
Nie wiem.
Ten plan jest po drugiej stronie.
Czego?
Vantasnera.
Południka niebezpieczeństwa?
Tak.
Zacznij myśleć, jak to zrobić.
Zaczynasz jutro.
-Co zaczynam? -W Paryżu jest 19000 pistoletów.
Znajdź sobie jeden.
Do: A.Albans@polizeklun.brg
Twoja córka jest bezpieczna. Jestem blisko Paryża,
zostawię ją na najbliższym komisariacie.
Halo?
Wszystko gra?
Tak.
Z kim jesteś?
Z miłą panią.
I...
Ze smutnym panem w garniturze.
Z kim jeszcze?
Ze starym smutnym panem w garniturze.
Poproś panią.
Halo?
Masz moją córkę?
Tak.
Niech będzie z tobą.