Tato.
Jaja sobie robisz?
Lekarz mówił, że to cię zabije.
Gadałam też z twoją pielęgniarką. Zwolniłeś ją?
Tak.
Czemu?
Nie chciałem marnować jej czasu.
Nie robiła ci przysługi, to jej praca.
Już jej nie potrzebuję.
-Ledwo chodzisz. -Skąd wiesz, skoro siedzę?
Oddawaj szklankę. Nie masz prawa!
Frankie.
Frankie, jeśli mu polejesz, wezwę gliny. Nie żartuję.
-Chcesz wodę? -Nie chcę wody, tylko alkohol.
To nie twoja sprawa.
Wracaj na górę.
-Nie musisz się ze mną użerać. -Jako jedyna jeszcze chcę.
-Serio? -Tak.
Jeśli każesz ludziom się odpierdolić, to się odpierdalają.
Brittany, Patty, nawet Marva.
Marva, najmilsza, najbardziej cierpliwa osoba świata
nie potrafi cię znieść teraz.
Próbujesz się zabić?
A jeśli tak, to co?
Co ze mną?
Co z tobą?
-Frankie, polej mi. -Może wody?
-Lej alkohol. -Przykro mi.
Jestem twoim klientem.
-Może kawy? -Nie chcę kawy.
Pieprzyć was!
Pieprzony bar!
Co ty odpierdalasz?
Hej!
-Hej! -Daj mi spokój.
CHEZ JAY - OD 1959
Chcę ci pomóc, a ty co?
Chcesz umrzeć?
To ci się udało.
Dla mnie nie żyjesz.
WALKA Z GOLIATEM
-Proszę. -Dzięki.
Przekażę to komuś, kto będzie umiał zrobić z tego użytek.
Proszę bardzo.
Sprawdziłem prognozę pogody dla Chicago.
Minus milion stopni, na pewno chcesz jechać?
Mam czapkę i rękawiczki, dam sobie radę.
-A ty? -Co ja?
Nadal cię boli?
Tak, ale chyba jest lepiej.
Albo się przyzwyczaiłem.
Widać multimilionowa afera
ci służy.
Na to wygląda.
Cieszę się, że tu przyjechałam.
Ja też.
Z wyjazdu też się cieszę.
Nie zrozum mnie źle, po prostu...
Nie mogę się ciągle o ciebie martwić.
I nie muszę.
-Nie? -Nie.
Poradzisz sobie.
Zobaczymy.
Przekrzywił ci się krawat.
Tak?
Jak zawsze.
Otwarte.
Uber przyjechał, kochanie.
Billy, to Mike.
-Mike, to Billy McBride. -Billy. Britt mi o tobie opowiadała.
-Miło cię poznać. -Jestem fanem Cardinals.
No to będziesz musiał z tym jakoś żyć.
Chciałbym skoczyć na piwo i pogadać.
-Następnym razem. -Pewnie.
Dbaj o nią.
Oczywiście.
No to do zobaczenia kiedyś?
-Tak. -Jasne.
Uważaj na siebie.
Ty też.
-Na razie. -Miło było poznać.
-Ciebie też. Gotowa? -Idziemy.
Chodźmy.
Frank był genialnym chemikiem.
Mógł osiągnąć znacznie więcej.
Naprawdę mógł zmienić świat, gdyby nie jego choroba.
Czy kiedykolwiek ostrzegał pana przed Trimadonem?
Nie, nigdy.
Na każdy przebłysk świadomości i geniuszu
przypadały epizody manii i szaleństwa.
Coraz dłuższe i częstsze.
Był w takim stanie, że w końcu musiałem go zwolnić.
Jak dużo wiedział pan o zaburzeniach schizoafektywnych,
gdy go zdiagnozowano?
Dużo.
Nie wiedzieliśmy wtedy, jak to się nazywa,
ale nasz ojciec cierpiał na podobną przypadłość.
Przykro mi.
Nie mieliśmy łatwego dzieciństwa,
ale to ono popchnęło nas w stronę farmacji.
Chcieliście zmienić osobistą tragedię w coś pozytywnego?
Tak. Nie tylko my, ale cała rodzina.
Każdy odczuwa jakiś ból.
Medycyna może pomóc go uśmierzyć.
Dlatego zajął się pan zarządzaniem bólem?
Tak.
Ta branża jest przyczyną wielu uprzedzeń.
Ból to ulotny cel,
a lekarze często nie potrafią
poprawnie zdiagnozować przyczyny, która za nim stoi.
Dlatego wierzę,
że leki przeciwbólowe powinny być dostępne dla wszystkich.
Jak pan zareagował
na wieść, że pacjenci uzależniają się od Trimadonu?
Byłem w szoku.
Nasze wieloletnie badania wykazały,
że opioidy nie uzależniają.
Ponieważ wasze badania
skupiały się na pacjentach z uzasadnionymi wskazaniami medycznymi?
Tak. To ważne rozróżnienie.
Kiedy zaczęły się pojawiać informacje o uzależnieniach,
odkryliśmy, że są powiązane z nielegalnym stosowaniem.
Gdy dowiedział się pan o powszechnym nadużywaniu Trimadonu,
co pan zrobił, aby temu zaradzić?
Zarządziłem, by moja firma rozpoczęła
kampanię informacyjną w rejonach,
gdzie dochodzi do nadużyć.
Agencje FDA lub DEA wydały panu takie polecenie?
Nie, to była moja inicjatywa.
Byliśmy pionierami na linii frontu w wojnie z nadużywaniem opioidów.
Jak jeszcze walczyliście z epidemią opioidów?
W 2010 wprowadziliśmy wersję Trimadonu uniemożliwiającą nadużywanie.
Tej odsłony leku
nie dało się zetrzeć, by ją wciągnąć nosem lub wstrzyknąć.
Lek trzeba przyjmować zgodnie z zaleceniem,
przez co narkomani nie mogą się nim odurzać.
Ile kosztowało opracowanie nowej formuły?
Ponad miliard dolarów.
Firma Zax Pharma poważnie potraktowała to zagrożenie.
Nikt nie zrobił w walce z opioidami więcej od nas.
Dziękuję, panie Zax.
Dziękuję za poświęcony czas.
Dziękuję.
Oddaję świadka.
Ja pójdę.
Co...
Pani Margolis, może pani w każdej chwili usiąść.
Dziękuję, Wysoki Sądzie, ale dziś dobrze się czuję.
Dzień dobry.
Dzień dobry, panie Zax.
Dzień dobry.
Od samego początku aktywnie promuje pan
leczenie bólu, prawda?
Zgadza się.
I wierzy pan w to, że opioidy zwalczają ból.
Owszem.
I chciał pan mieć jak najwięcej klientów?
Chciałem pomóc wielu ludziom.
Gdy Trimadon wszedł na rynek, pan przez pańskie zaangażowanie
aktywnie udzielał się w kampanii promocyjnej,
zgadza się?
Mamy dział marketingu, ale lubię angażować się osobiście. Więc tak.
Zatrudnił pan i wyszkolił ponad 5000 pielęgniarek, lekarzy i farmaceutów
w zakresie zalet stosowania Trimadonu, zgadza się?
Owszem. Ponieważ informacje
najlepiej przekazywać bezpośrednio.
Wydaliście miliony dolarów,
fundowaliście drogie prezenty i wakacje
lekarzom, którzy najczęściej przepisywali Trimadon. Zgadza się?
Pani Margolis, na pewno nie chce pani usiąść?
Wygląda pani trochę blado.
Dziękuję, ale nic mi nie jest. Proszę odpowiedzieć na pytanie.
Oczywiście, przepraszam.
Jak każda mała firma
musimy utrzymywać relacje, żeby przetrwać na rynku.
Na pewno pani to rozumie.
Nowi pacjenci dostawali lek na pierwsze 30 dni za darmo.
Podobną technikę marketingową stosują dilerzy narkotyków.
Sprzeciw.
Podtrzymuję. Pani Margolis, proszę.
Przepraszam. Ujmę to inaczej.
Jakim cudem wydawanie darmowych dawek na cały miesiąc
opłaca się firmie, jeśli nie zależy jej na uzależnieniu pacjenta?
Wydanie jednodawkowej próbki
nie służyłoby pacjentowi, który wymaga leku z przyczyn medycznych.
Komuś, komu dolega chroniczny, uciążliwy ból.
Ktoś, komu dolega chroniczny, uciążliwy ból.
Zgadza się?
Tak.
Wie pan, kto to jest?
Nie wiem.
A powinienem?
Nazywała się Amanda True.
Znał pan jej ojca, Toma True. Byli dla mnie jak rodzina.
Sprzeciw, prawnik nie może zeznawać.
Wykreślić.
Czy Amandzie dokuczał przewlekły ból,
gdy dał jej pan darmowe leki?
Mówiłem, że jej nie znam. Niczego nie mogłem jej dać.
Nie dokuczał. Miała tymczasową kontuzję.
Potrzebowała leków przez jeden dzień, najwyżej tydzień.
Zgadnie pan, co się z nią stało?
-Sprzeciw. -Wycofuję pytanie.
Prawda jest taka, panie Zax,
że przed pana rewolucyjnym leczeniem bólu opioidy stosowano w rzadkich przypadkach
u pacjentów z nieuleczalnymi chorobami takimi jak rak, prawda?
Zazwyczaj tak.
Pana prawdziwy wkład w opioidowy kryzys to nie Trimadon.
Tak naprawdę
stworzył pan rynek, który wcześniej był zamknięty.
Włożył pan niebezpieczny lek w ręce ludzi takich jak Amanda.
Stworzył pan kampanię reklamową,
która zrobiła z leku przeznaczonego dla cierpiących pacjentów
w terminalnym stadium raka
lek na ból zęba czy skręconej kostki.
Trimadon został stworzony, jako środek bezpieczny dla wszystkich.
To nie fentanyl ani morfina.
Właśnie tak reklamowaliście Trimadon, prawda?
Jest bezpieczny przez przedłużone uwalnianie?
Zgadza się.
Utrzymywaliście, że formuła nie uzależnia,
utrudnia nadużywanie
i niesie mniejsze ryzyko wystąpienia objawów odstawiennych,
ale to nie była prawda, zgadza się?
Powoływaliśmy się na FDA.
Tak naprawdę ta odsłona leku potęgowała negatywne skutki,
bo w każdej tabletce musiało znaleźć się więcej opioidów, tak?
FDA przebadała lek i uznała, że jest bezpieczny.
Nieprawda, panie Zax.
To firmy farmaceutyczne, a nie rząd, finansują badania FDA.
Owszem, tak działa ten system, pani Margolis.
Wyjaśnijmy to sobie.
Promował pan Trimadon jako bezpieczny lek, bo FDA tak panu powiedziała.
Zgadza się.
FDA stwierdziła, że jest bezpieczny, bo pan jej tak powiedział.
Jeśli nie podoba się pani system,
proszę płacić większe podatki i dofinansować FDA.
Rozpoczął pan agresywną i kłamliwą kampanię,
która wywołała ogólnorajową epidemię.
-Wysoki Sądzie... -Nie.
Nie.
Umożliwiłem Amerykanom podejmowanie własnych decyzji medycznych.
Każdy zasługuje na leki przeciwbólowe. To podstawowe prawo człowieka.
A pan zapewnił je ludziom?
W 2008 roku w USA,
których ludność to 5% populacji Ziemi,
przyjmowano 80% wszystkich produkowanych dawek opioidów.
Gratulacje, panie Zax. Wywołał pan katastrofę.
Sprzeciw. Strona przeciwna znowu zeznaje.
Wykreślić z protokołu.
Powiedział pan panu Petockowi, że zrobił pan wszystko, co w pana mocy,
by ukrócić nadużywanie opioidów, tak?
Owszem.
Wydał pan nawet miliard dolarów
na nową formułę Trimadonu utrudniającą nadużycia.
-Zgadza się? -Tak.
Czy w tym czasie nie wygasał patent na Trimadon?
Zbieg okoliczności.
Musieliście zmienić formułę, by uzyskać nowy patent, prawda?
To bardzo cyniczne, pani Margolis.
Złożył pan też odwołanie,
by oryginalna formuła Trimadonu
nie przestała być chroniona patentem?
Oczywiście, takie są procedury.
Musimy chronić własność intelektualną
jak każda inna firma.
Napisaliście, że lek tak bardzo sprzyja nadużyciom,
że nie powinno się go dopuścić do produkcji przez inne firmy.
Dlatego zmieniliśmy formułę.
Żeby było jasne.
Uważa pan, że lek jest bezpieczny, gdy to panu pasuje,
a w innych sytuacjach jest szkodliwy, jeśli taka wersja panu odpowiada.
Czy znów jestem cyniczna?
Sprzeciw. To niestosowne.
Podtrzymuję. Następne pytanie, pani Margolis.
Już kończę.
Niedawno zastrzegł pan nowy patent.
Na nieuzależniający opioid, Amurzyn.
Sprzeciw. Nie wolno jej o nim mówić.
Co pani robi, pani Margolis?
Wspominam o nim w celu wykazania nieścisłości w zeznaniach.
Niech pani będzie ostrożna, bo słucham uważnie.
Rozumiem.
Oddalam.
Dziękuję.
Na czym skończyliśmy?
Zwolnił pan Franka w tym samym czasie,
gdy zamknął go pan w szpitalu, tak?
Tak.
Czy później pracował w firmie?
Nadal posiada spore udziały.
Czyli nie?
Nie zatrudniłem go ponownie. Nie.
Dobrze.
To dlaczego na wniosku patentowym widnieje jako wynalazca leku?
Frank pracował nad Amurzynem dawno temu,
ale mu się nie udało.
Drugi wynalazca z wniosku, Katie, Kathryn, udoskonaliła formułę.
Kiedy Frank pracował nad tym lekiem? Po Trimadonie czy przed?
Po.
Czemu pracował nad nieuzależniającym opioidem,
skoro wierzył pan, że Trimadon jest bezpieczny?
Jak wszyscy widzieliśmy,
trudno stwierdzić, co siedzi Frankowi w głowie.
Wcześniej pod przysięgą zeznał pan,
że Frank nigdy nie ostrzegał pana przed Trimadonem.
Mówiliśmy o tym. Owszem.
Czyli Frank nigdy nie wspomniał o tym, że Trimadon uzależnia?
Sprzeciw. Odpowiedź na to pytanie już padła.
Frank mówił panu, że pracuje nad nieuzależniającym opioidem?
Wygląda pan nieco blado, panie Zax.
Potrzebuje pan chwili na zastanowienie?
Bo na pana miejscu ostrożnie dobrałabym słowa.
-Sprzeciw. -Czemu?
Możemy zrobić przerwę? Chcę się skonsultować z klientem.
Nie, pani Margolis prawie skończyła.
Może pan powtórnie przesłuchać świadka.
Dziękuję. Proszę odpowiedzieć, panie Zax.
Zwalniając brata, wiedział pan, że opracowuje nieuzależniający opioid?
Tak.
Zastanawiał się pan nad tym, co to implikuje?
Że Trimadon uzależnia?
Panie Zax, proszę odpowiedzieć.
Tak, zastanawiałem się.
Wiedział pan, że Trimadon uzależnia,
a i tak wprowadził pan go na rynek, zamiast nieuzależniającej wersji?
Amurzyn nie działał.
To dzieło szaleńca.
Czyli porzucił pan badania na 15 lat,
zamiast kontynuować prace nad nieuzależniającym opioidem,
co mogło uchronić miliony ludzi przed śmiercią?
Nie jestem temu winny. Postępowałem zgodnie z prawem.
Nie ja o tym decydowałem.
-Nie? -Nie.
Konsultowałem się w tej sprawie z zewnętrznym ekspertem, który...
Muszę panu przerwać. To pomówienie.
Konsultowałem wyniki badań Amurzynu z prawnikiem.
-Poradził nam... -Panie Zax, proszę przestać.
Nie wolno mi się bronić?
Mam ponieść winę za decyzję prawnika?
Nie może pan mówić za kogoś, a ja sprzeciwić się swojemu pytaniu.
To niestosowne.
Proszę kończyć, pani Margolis.
Nie mam więcej pytań.
Nie mam więcej pytań, Wysoki Sądzie.
Panie Zax, może pan odejść.
Panie Petock, następny świadek.
Oczywiście. Proszę tylko o chwilę.
Wrobiła nas.
Co ty nie powiesz? Kurwa.
Nie mamy wyjścia.
Nie.
Wysoki Sądzie, wzywamy na świadka Williama Hamiltona McBride'a.
Proszę unieść prawą rękę.
Czy przysięga pan, że podczas zeznań,
będzie pan mówił prawdę,
całą prawdę i tylko prawdę?
Przysięgam.
Wysoki Sądzie, mogę traktować pana McBride'a jak wrogiego świadka?
Może być.
Zasłużył na to. Zezwalam.
Pracował pan dla Zax Pharmy jako prawnik, zgadza się?
Chwilę, 25 lat temu.
Tak czy nie?
Tak.
Ocenił pan Amurzyn,
eksperymentalny, nieuzależniający opioid Franka Zaxa.
Poradził pan George'owi Zaxowi, że nie może wypuścić go na rynek?
Że nie może go wypuścić w ówczesnym stanie, zaleciłem
-dalsze badania. -Wysoki Sądzie.
Panie McBride, tak czy nie,
bo inaczej znieważy pan sąd. Rozumie pan?
Tak.
Nie powiedział pan George'owi Zaxowi, by kontynuował prace nad lekiem?
Nie. Napisał pan: „Należy zaprzestać wszelkich badań nad lekiem”.
-Zgadza się? -Tak.
A teraz pan mówi,
że fakt, iż Zax Pharma próbowała opracować nieuzależniający opioid,
dowodzi, że George Zax wiedział o uzależniających cechach opioidów?
-Oczywiście. -Ewidentnie to badał.
-Tak. -A pan kazał mu przestać,
bo to niebezpieczne.
Polecił mu pan przerwać badania?
Tak.
To na jakiej podstawie pozywa pan mojego klienta
i twierdzi, że wiedział o uzależniających właściwościach opioidów,
skoro to pan kazał mu przestać prowadzić badania?
-Sprzeciw. -To jakiś szantaż?
-Oszustwo? -Pan McBride dla nas nie pracuje
i pan Petock o tym wie.
Podtrzymuję. Proszę dalej.
No właśnie.
Zabroniono panu zajmować się tą sprawą, prawda?
-Tak. -Z powodu naruszeń
zawieszono pana w prawach wykonywania zawodu, tak?
Zgadza się.
I jakakolwiek ingerencja w sprawę z pana strony
stanowi powód do unieważnienia procesu, prawda?
-Tak. -Choćby złamania
umowy o poufności między prawnikiem a stroną powodową.
Ja też umiem korzystać z monitora.
Był pan wczoraj w domu pani Margolis.
Sprzeciw. Nie widzieliśmy tego.
Teraz już widzicie. Zezwalam.
Tutaj widzimy, jak pani Margolis wchodziła wczoraj do pana budynku.
Dwa spotkania jednego wieczora w trakcie procesu.
Rozmawiał pan wczoraj z panią Margolis o tej sprawie, prawda?
Tak.
Poinstruował ją pan, co powinna dzisiaj powiedzieć?
Tak.
Wysoki Sądzie, mogę prosić o chwilę?
Pani też.
Billy McBride ingeruje w proces zza kulis,
przekazuje im poufne informacje i pomaga w sprawie.
Wnoszę o unieważnienie.
Mamy prawo się bronić i przesłuchać świadka.
Przed ławą przysięgłych?
Od samego początku drwią sobie z tego procesu.
Ignorują zasady postępowania.
Może trzeba je unieważnić.
Ale jeśli Billy nie zawinił, to w czym problem?
W porządku. Świadek jest pani.
Dziękuję, Wysoki Sądzie.
Przyjaźnimy się, Billy?
Tak mi się wydaje.
I czasem ze sobą rozmawiamy, prawda?
Tak.
Rozmawiałeś ze mną o tym, że kiedyś reprezentowałeś Zax Pharmę?
Nie. Nie ujawniłem poufnych informacji.
To skąd wiedziałam, jakie pytania zadać o Amurzyn?
Skąd miałabym dostęp do tych poufnych informacji?
Nie wiem. Nie mogę mówić za ciebie.
Odwiedziłeś mnie wczoraj wieczorem.
Martwiłeś się o mnie.
Powiesz ławie przysięgłych, skąd to zmartwienie?
Nie musimy tego mówić.
Żeby było jasne,
nie otrzymałeś wynagrodzenia za pracę nad tą sprawą.
Zgadza się?
Tak. Zwolniłaś mnie.
Owszem.
Bo twoje naruszenia
postawiły moją kancelarię w trudnej sytuacji finansowej.
Sprzeciw.
Proszę uważać na słowa, pani Margolis.
Jestem bliska unieważnienia procesu.
Rozumiem.
Oddalam.
Możesz to przeczytać ławie przysięgłych?
Sprzeciw. Nie wiemy, co to jest.
Nie zrobię tego.
Pani Margolis?
Przepraszam.
Nie byliśmy gotowi na to, że pan McBride będzie świadkiem.
Przyniosę kopie. Proszę zaczekać.
Zróbmy to.
Jesteś pewna?
Pani Margolis?
Nie dam rady kontynuować.
Zróbmy sobie 15 minut przerwy.
Proszę wstać.
Mam nadzieję, że Billy odpowie na te pytania, jeśli to nie ja je zadam.
Jesteś pewna?
Tak.
Dobra.
Przepraszam, Patty.
Za co?
Wykorzystałam cię.
Ale naprawdę cię szanuję i mam nadzieję, że zostaniemy przyjaciółkami.
Jasne.
Zanim zaczniemy,
chcę powiedzieć, że pani Margolis czuje się dobrze.
Ale zastąpi ją pani Solis-Papagian.
Dziękuję.
-Witaj, William. -Patricia.
Dobrze się znamy, prawda?
Pewnie. Pracujemy razem niemal pięć lat
i dużo razem przeszliśmy.
Więc tak, powiedziałbym, że bardzo dobrze się znamy.
Rozmawialiśmy kiedyś o tym, że pracowałeś dla Zax Pharmy?
Nie. Praktycznie w ogóle nie rozmawiamy,
odkąd odsunięto mnie od sprawy.
Czyli mamy sporo do nadrobienia?
Z wielką chęcią.
Co jest nie tak z Amurzynem?
Faktycznie był nieuzależniający,
ale u myszy wywoływał poważne, opóźnione skutki neurologiczne,
więc nie zezwoliłem na testy na ludziach.
Czyli gdy wypuścili Trimadon,
wiedzieli, że opioidy uzależniają
i że można opracować wersję nieuzależniającą?
Tak.
Chodzi o ten sam Amurzyn, który chcą wypuścić teraz?
-Przekonamy się, czy go ulepszyli. -Ucisz go.
Sprzeciw. To informacje chronione umowę o poufności.
Nie. Sami otworzyliście drzwi, ja tylko nimi wchodzę, głupku.
-Wysoki Sądzie. -Oddalam.
Ale nie trzeba nikogo obrażać. Proszę dalej.
Dziękuję.
Mówiłeś komuś o Amurzynie?
Tylko tobie.
Skąd pani Margolis o nim wiedziała?
George Zax jej powiedział.
Czyli twierdzisz, że pani Margolis,
wspólniczka w kancelarii, która pozwała George'a Zaxa,
cały czas dla niego pracowała?
Tak. Próbowali we dwoje sabotować tę sprawę od środka.
Mogę przypomnieć o moim wniosku?
Odrzucam go.
Nie może pan podpalić własnej sprawy i pozwać kogoś za podpalenie.
-Proszę kontynuować. -Dziękuję.
Mam tu kilka pytań.
Może powiesz ławie przysięgłych,
dlaczego pozwałeś byłego klienta?
Sam Margolis zatrudniła cię
i chciała, bym sam dołączył do zespołu.
Czemu tego chciała?
Bo jestem jedynym prawnikiem na świecie,
który nie mógł mówić o Amurzynie w tej sprawie.
Dlaczego im na tym zależało?
Bo zniszczyli wszystkie dokumenty
o uzależniającym działaniu Trimadonu.
Jedynym dowodem przeciw nim był fakt,
że w tym samym czasie prowadzili prace
nad nieuzależniającym opioidem.
Ale jeśli byłeś jedną z niewielu osób na świecie,
które wiedziały o Amurzynie,
czemu pani Margolis tak się martwiła?
Każdy dobry prawnik w końcu by się o tym dowiedział.
Potrzebowała prawnika,
który nie może wykorzystać tego jako dowód.
Sprzeciw.
W związku z czym?
To niepotwierdzone pomówienia.
Nie macie na to żadnych dowodów.
Co pani ma, pani Solis-Papagian?
Zanim pani Margolis upadła, dała coś panu McBride'owi.
Powiesz sądowi, co to jest?
To trzy zrealizowane czeki
na rzecz Margolis and True zdeponowane na jej koncie.
Kto wystawił czeki i na jakie kwoty?
Pierwszy wystawił Victor Russell z Russell Drug
na kwotę 500 milionów dolarów.
Drugi wystawił Ivan Tillinger z Tillinger Health
również na 500 milionów.
Trzeci czek wystawił George Zax na kwotę miliarda dolarów.
Dwa miliardy dolarów? Za co?
To zaliczki.
Sam Margolis miała reprezentować
każdego z pozwanych po zamknięciu sprawy.
Czy to etyczne,
by klient zatrudniał prawnika, który go pozywa?
Ani trochę.
Czy takie stawki są powszechne?
Nigdy się z takimi nie spotkałem.
Sprzeciw. Pan McBride nie jest biegłym. Nie może poświadczać...
McBride był wspólnikiem w Cooperman McBride,
jednej z największych kancelarii na świecie.
I mam swoiste doświadczenie w naruszaniu etyki zawodowej.
Przyjmuję.
Oddalam pana sprzeciw. Chcę usłyszeć więcej.
To co to jest?
Łapówka.
Dwa miliardy dolarów pokryłyby
straty Margolis and True, gdyby celowo przegrała sprawę.
-Czyli byli w zmowie? -Oczywiście. Z inicjatywy George'a Zaxa.
Firma Zax produkuje leki,
Tillinger je dystrybuuje, a Russell sprzedaje.
Razem tworzą opioidową machinę marketingową.
Ale jak dotąd nic ich nie łączyło, prawda?
Nie ma dowodu na to, że byli w zmowie?
Oprócz typowej żądzy absurdalnych zysków? Nie ma.
Jaką rolę pani Margolis odegrała w zmowie?
George Zax ją wykorzystał.
Ta kobieta sama walczy z chorobą.
I jednocześnie próbuje utrzymać kancelarię ojca.
I wtem on oferuje jej kłamstwo.
Obiecał jej, że ból zniknie.
Wykorzystał ją tak, jak miliony innych ludzi.
Ale to nie jej wina.
To on jest winien. George Zax.
Sprzeciw. To wykracza poza przesłuchanie świadka.
Oddalam. Chcę go wysłuchać.
Wrobiłaś mnie.
Pierdol się.
Przepraszam, mówiłeś coś o winie.
Tak.
George Zax od początku wiedział, że Trimadon uzależnia,
ale ignorował to.
Nie przeszkadza mu to. W zasadzie to mu pasuje.
Bo George Zax nie leczy bólu.
George Zax uzależnia ludzi.
Bez względu na liczbę ofiar.
Siedzi tam z miliardami na koncie,
ale ciągle mu mało.
Pragnie jeszcze więcej pieniędzy.
O to w tym chodzi. O pieniądze.
Najbardziej obciążającym dowodem nie jest Amanda True
ani setki tysięcy ludzi, których zabił.
To ci, którzy żyją dalej.
Ludzie, którzy stracili swoich bliskich.
Ludzie, którzy do końca życia
będą cierpieli przez to, co on zrobił.
Ale nie musimy mu ulegać.
Nie musimy ulegać ani jemu, ani jemu podobnym ludziom,
bo oni kłamią i nas zatruwają.
To początek końca
miliarderów i Big Pharmy,
bo obywatele nie chcą, żeby działali.
Wy jesteście obywatelami.
Panie McBride, proszę pamiętać, że jest pan tu świadkiem, nie adwokatem.
Przepraszam, Wysoki Sądzie. Na chwilę się zapomniałem.
Tak czy siak, dość kłamstw i dość trucia.
Russell Drug, Tillinger Health i Zax Pharma
muszą zapłacić za swoje winy.
Dziękuję.
Nie mam więcej pytań.
ŁAWA PRZYSIĘGŁYCH
Rozumiem, że ława przysięgłych podjęła decyzję.
Tak, Wysoki Sądzie.
„Zarzut pierwszy, pytanie pierwsze.
Czy oskarżeni dopuścili się zaniedbania
w procesie produkcji, dystrybucji i sprzedaży
niebezpiecznej substancji kontrolowanej?”
„Nie”.
„Zarzut pierwszy, pytanie drugie.
Czy oskarżeni działali świadomie w złej wierze,
intencjonalnie produkując, dystrybuując i sprzedając
obywatelom uzależniającą substancję?”
„Tak”.
Boże.
To znaczy, że odszkodowanie nie podlega Rozdziałowi 11 o bankructwie.
„Zarzut drugi.
Czy oskarżeni indywidualnie i działając wspólnie
przyczynili się do sytuacji, która zagraża zdrowiu Kalifornijczyków?”
„Tak”.
„Zarzut trzeci. Czy oskarżeni dopuścili się fałszywych oświadczeń
i ukrywali informacje,
co wprowadzało konsumentów w błąd co do cech produktu?”
„Tak”.
„Zarzut czwarty.
Czy oskarżeni byli w zmowie, by ominąć prawo
i wielokrotnie fałszywie przedstawiać ryzyko i korzyści
ze stosowania opioidów, by zwiększyć swoje zyski?”
„Tak”.
Możemy się wypowiedzieć?
Nie, ława przysięgłych podjęła decyzję.
„Ława przysięgłych
zasądza odszkodowanie w wysokości...
czternastu miliardów dolarów”.
Ja pierdolę.
Dziękuję ławie przysięgłych za udział.
Zamykam sprawę.
Proszę wstać.
Patty?
Gratulacje.
To było...
To było coś.
Moje nazwisko w nazwie firmy.
Media na pewno czekają na komentarz, więc...
-Gratulacje. -Czyli tak.
Zgadzasz się.
Oszukałaś mnie na dwa miliardy
i odzyskam te pieniądze.
Bawi cię to?
Zdechniesz w więzieniu. Śmiej się, póki możesz.
-To koniec. -Nie.
-Tak. -Złożę wniosek o odwołanie i wygram
i pogrzebię cię tuż obok niej.
Zobaczymy, ile zapłacisz za Toma i Amandę True.
-Tato. -Co?
Ty chuju!
SĄD OKRĘGOWY
Oby zgnił w piekle.
Jeśli piekło istnieje, to tak będzie.
-Ale miał rację. -Kiedy?
Pewnie umrę w więzieniu.
Chyba że będziesz mieć dobrego prawnika.
-Dziękuję. -To ja dziękuję.
Trzymaj się.
POSTĘPOWANIA PRZEDSĄDOWE
Co tam?
Gratulacje.
Brak mi słów.
Wiadomość głosowa trafiła do Sam. Dziękuję.
Brittany znalazła nagranie,
na którym widać, jak ktoś wciąga Toma True do auta.
Wykorzystaj je.
Tak zrobię.
Dziękuję.
To ja dziękuję.
Miał szczęście, że z tobą pracował.
Przepraszam.
Mogę zrobić zdjęcie temu psu?
Jasne.
Wybacz, że zawracam głowę.
Nie ma sprawy.
No dobra. Hej, piesku.
Ale psisko. Co to za rasa?
Afrykański pies na lwy.
-Afrykański pies na lwy? -Tak.
Powiedz „cześć”, Walt.
-Świetnie. Dziękuję. -Spoko. Miłego dnia.
Nawzajem.
Masz nowe hobby?
To był fajny pies.
Myślałam, że poszedłeś.
Nie chciałem ci przeszkadzać, byłaś zajęta.
Jestem wykończona.
Na pewno. Wygrałaś 14 miliardów.
-No nie? -Tak.
Tak.
I co teraz?
Wracam do Los Angeles.
Okej.
Masz mój numer.
Mam, ale pytanie, czy odbierzesz.
-A zadzwonisz? -Zadzwonię.
-To odbiorę. -Świetnie.
No to lepiej już...
Wiedz, że w myślach właśnie cię przytulam.
-Dziwnie byłoby nagle zacząć. -No.
Zdecydowanie.
Wiesz, ja...
Gdy będziesz...
Wiem.
Dobra. Do zobaczenia.
SĄD OKRĘGOWY OKRĘG PÓŁNOCNY STANU KALIFORNIA
-Halo? -To jakiś żart?
Mam tego dość!
Nie będę tego wysłuchiwać, bo nie muszę!
Lepiej odbierz.
Już czas.
Proszę za mną.
To bilet w jedną stronę.
Domyśliłem się.
Szkoda.
Takie życie.
Nie. Szkoda, że to jest jedyne wolne miejsce.
Musisz wysiąść, synu.
Zaufaj mi.
Będziecie tylko bardziej cierpieć.
Coś o tym wiem.
Miałeś dobry rzut.
No.
Lepszy niż ja.
SZERYF
Halo.
Halo?
W San Francisco była uliczka
za stacją Southern Pacific przy Trzeciej i Townsend.
Z czerwonej cegły. W leniwe popołudnia, gdy wszyscy pracowali w biurach,
w powietrzu było czuć atmosferę nadchodzących godzin szczytu.
Niedługo ludzie mieli zalać stację Market and Sansome
pieszo, autobusami.
Od tych dobrze ubranych po robotników. Miejskie tłumy. Kierowcy ciężarówek.
To wszystko w Kalifornii.
To wszystko morze.
Stare San Francisco.
Za krańcem lądu smutek.
Ludzie,
uliczka pełna ciężarówek i samochodów okolicznych firm, ale nikt nie wiedział...
ZAKAZ WYNOSZENIA ALKOHOLU - WYPIJ WSZYSTKO
TEN SEZON DEDYKUJEMY NASZEMU PRZYJACIELOWI I WSPÓŁPRODUCENTOWI RAMIEMU RANKOWI
ORAZ PAMIĘCI NASZYCH PRZYJACIÓŁEK: GREER BISHOP I JULIE SANDERS
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski