Rob, miałeś rację. Billy to równy gość.
Trzymaj się go. Jest po dobrej stronie.
Jeśli cię o coś poprosi, zrób to. Nawet jeśli wyda ci się szalone.
Nie wiem, jak on zamierza to zrobić.
Powiedziałem mu, że jeśli mu się uda,
to jest lepszym prawnikiem ode mnie.
Zaangażowałem się w sprawę.
Nie mogłem inaczej.
Czasem to pomaga, a innym razem...
Miażdży ci duszę.
Moja dusza pękła.
Ale mam nadzieję.
Pierwszy raz od dawna.
Mam nadzieję, że te dupki się wykrwawią
i będą cierpieć jak moja biedna Amanda.
Pierdolone, bezduszne śmiecie!
Karmią się bólem i nieszczęściem.
Wiem, że mnie poniosło.
Lepiej usuń tę wiadomość albo kup sobie nowy telefon.
Trochę przesadziłem.
Chyba nie powiedziałem nic, co może zaszkodzić?
Czekaj chwilę.
Chyba ktoś mnie śledzi.
Cholera!
Co?
Odpieprz się ode mnie, gnoju!
Zostaw mnie!
Zostaw...
Nie! Przestań!
Nie! Proszę! Błagam cię!
Proszę, nie. Kurwa! Nie!
WALKA Z GOLIATEM
Rezygnuję.
-Co? -Muszę odsunąć się od sprawy.
Oddzwonię, dobrze? Dziękuję.
O co ci chodzi?
Muszę odejść.
Niby dlaczego?
Chodzi o wczoraj?
Nie.
To nie rozumiem, bo myślałam, że idziemy obgadać ugodę z Russell.
-Mam konflikt. -Jaki konflikt?
Chodzi o tajemnicę adwokacką.
-Serio? -Serio.
Jaką?
Z Russell?
Z Tillinger?
Bo raczej nie z Zax Pharmą, w końcu Tom zamknął sprawę
i to nie wywołałoby konfliktu.
Chyba że o to ci chodzi. Chcesz ponownie otworzyć tę sprawę?
Masz szansę jeszcze raz przemyśleć swoją strategię.
Co mam?
Zastanów się.
-Chyba żartujesz. -Nie.
Nie możesz odejść.
-Muszę. -Nie. Podpisałeś jebaną umowę.
Fakt, podpisałem jebaną umowę.
Cześć, Billy. Czekamy na ciebie.
-Jasne. -Dobrze wyglądasz, Billy.
Zastanawiałem się nad czymś, co powiedziałaś.
Wejdź, proszę.
Gdy ostatnio gadaliśmy pod moim mieszkaniem,
powiedziałaś, że kancelaria zatrudniła cię, żeby mnie dostać.
No.
Czemu tak powiedziałaś?
-Co za różnica? -Jestem ciekawy.
Było, minęło.
Powiedz.
Okej.
Ava powiedziała, że jeśli spierdolisz, nie zostanę wspólniczką.
-Źle się z tym czułam. -Czyli miałaś takie przeczucie.
Tak.
Czemu nalegałaś, że załatwisz mi mieszkanie?
O co ci chodzi?
I jak znalazłaś doktora Minga?
Sam go poleciła.
A ta rozmowa zaczyna mnie naprawdę wkurwiać.
Dobra.
-Dokąd idziesz? -Wynegocjować ugodę.
Też tam idę. Nie zaczekasz?
Hej.
Wiesz, co jest z Billym?
Nie. A coś jest nie tak?
Nie wiem, ty mi powiedz.
Znasz go lepiej ode mnie.
Owszem.
W razie czego daj mi znać.
Bo nie wiem, w czym problem, a to jest problem.
Jesteś wspólniczką. Na pewno czegoś się dowiesz.
-Jak idzie z Russell? -Świetnie.
-Okej.
-Zaczynamy? -Nie dla mnie.
Już zaczęliśmy.
Nie spóźniłam się.
-A jednak. Dołączysz? -Omawiamy kwoty.
Dobra. Cholera, potrzebuję moich rzeczy. Zaraz wracam.
-Patty. Jak idzie? -Cześć. Dobrze.
Wracaj tam.
Najpierw muszę zajść tam.
I potem wrócę.
-Chcę mieć raport na biurku. -Jasne.
-Hej. -Co tu robisz?
Cześć, kochana.
Nie wiedziałam, czy moje wiadomości doszły.
Chciałam sprawdzić, czy z tobą okej.
-To zły moment. -Rozumiem.
Nie odpisywałaś,
więc się martwiłam i chciałam...
Przyjechałam na jedną noc.
Nie wiem, co ci powiedzieć. To musi zaczekać.
Dobra. Możemy pogadać później?
-Dobra. -Kiedy?
Nie wiem. Napiszę ci.
Wiem, że cię zaskoczyłam. Przepraszam.
To niezręczne, ale wiesz...
-Ignorowałaś mnie. -Nie.
-Takie odniosłam wrażenie. -Okej.
Martwiłam się o ciebie. Nie odpisywałaś...
Mam teraz spotkanie.
-Rozumiem. Wybacz. -Potem pogadamy.
-Nie będę kłamał, że było mi miło. -Dziękuję.
-No dobra. Griffin? -Patricia.
-Patty. Czemu wychodzisz? -Miło się gadało.
-Czemu wyszedł? -Skończyliśmy.
Czemu na mnie nie zaczekaliście?
Sam kazała to załatwić, więc załatwiłem.
Idziemy na ugodę za 900 milionów.
Rob jest zadowolony. Co ty na to?
-Świetny wynik. -Pytał mnie.
Trzeba było na mnie zaczekać.
Ale to dobra kwota.
-Też tak myślę. -Świetna.
I po wszystkim.
Dobra. 900 milionów.
Był w takim stanie, że zrobiliśmy full serwis.
Pasuje, świetnie.
Dobra.
-Kate? -Okej.
Cześć, Kate.
Pan McBride.
Billy.
Śledził mnie pan?
-Nie. Mam tylko pytanie. -Bez komentarza.
Jeszcze go nie zadałem.
-A po co? -Pytam w imieniu kolegi.
Dostał pewien list
i przekazał go mnie.
Nie wie, kto go przysłał. Chcę mu pomóc.
O to chciał pan spytać?
Nie.
Chcę spytać, czy boisz się wujka.
Wiem, że odpowiedź brzmi „bez komentarza”.
Więc chciałbym powiedzieć, że ja się go nie boję.
Ale mój kolega owszem.
Dlatego chce się dowiedzieć, kto przysłał ten list.
Nie mogę panu pomóc.
Nie możesz, czy nie chcesz?
Jeśli nadawca się ujawni, to zapewnię tej osobie ochronę.
Możemy sprawić, że niewinni ludzie nie będą cierpieć.
Tylko na tym mi zależy.
Brzmi szlachetnie.
W porządku.
Nieźle ci go wyklepali.
-Panie McBride? -Tak?
Powiem wujkowi, że się pan go nie boi.
Mów mu, co tylko chcesz.
Ale myślałem, że nie masz takich rzeczy w dupie.
Cześć.
No proszę.
Co tu robisz?
Tam polewają.
Chciałem oczyścić myśli.
Z pajęczyn czy przestępców?
Chyba z jednego i z drugiego.
Powiesz coś,
czy każesz mi tu stać jak idiocie?
Chyba zaraziłeś mnie swoją paranoją.
To dobrze.
Co masz na myśli?
Ktoś mnie wrabia.
Kobieta?
Dwie.
-Baba do kwadratu. -Tak.
Wiesz, ta blondyna...
Nigdy jej nie ufałem.
Jest w porządku. Długo się znamy.
Ktoś inny budzi moje wątpliwości.
Jej wujek, on stanowi prawdziwy problem.
A co budzi wątpliwości?
Jak głęboko w tym siedzi.
-Co ci podpowiada instynkt? -Że ona się boi.
Ale to twarda babka, więc nie wiem.
Napijesz się?
Brałem leki.
Może następnym razem.
Wiesz co, Billy?
Jeśli masz rację, to nie jest paranoja.
Zadajesz za dużo pytań.
Czwarta piłka!
PUNKTY - 12
Stawiasz mnie w zajebiście złym świetle.
Ale to tylko zły mecz. Wiesz, że nie jestem miotaczem.
Co ty nie powiesz.
Ale prawnikiem byłem dobrym.
Ale nie świetnym.
Skończyłem, tato.
Trenerze.
Dobra. Skończyłem, trenerze.
Nie. Zajmiesz miejsce i będziesz rzucał piłkę,
póki się nie skończą.
Choćby miała ci odpaść ręka.
SZERYF
Jezu!
Poszczałeś się?
To raczej ty nosisz pieluchy, Frank.
Chciałeś być śmieszny.
Umawialiśmy się, że nie będziesz tu przychodzić.
Wiem, na co się umawialiśmy.
To przypomnij mi
własnymi słowami.
Rzygam już twoimi sprawdzianami.
W każdej chwili mogę cię odesłać do wariatkowa.
Wystarczy telefon.
Poważna groźba jak na takiego małego chujka.
I mam nadzieję, że Kate nie pracuje nad tym, co mi się wydaje.
Bo co? Boisz się, że rozwiąże problem, który cię przerósł?
Nie bez powodu skreśliliśmy ten lek.
Tak jak ciebie.
Wiem, co planujesz.
Nie chcę, żeby miała z tym coś wspólnego.
Odsuń ją od prac nad Amurzynem.
Lepiej martw się McBride'em. Ja się zajmę Kate.
To moja córka. Firma też jest wciąż moja.
A kto nią zarządza?
Kto wychował twoją córkę?
Ten sam dupek, który potrzebuje mojego pełnomocnictwa, żeby dostać kasę.
Chciwy kutas.
Widzę, że umiesz zadawać ciosy.
Pytanie, czy sam wytrzymasz, jak oberwiesz.
Pierdolony tchórzu.
Wątpię.
Chodź, Ricky. Muszę komuś przywalić.
SĄD OKRĘGOWY PÓŁNOCNY DYSTRYKT KALIFORNII
Proszę wstać.
Dzień dobry. Rozumiem, że strony się dogadały.
Tak. Firma Russell Drug dołączyła do Zax Pharmy
oraz Tillinger Health i chce zawrzeć ugodę.
Wnosimy o umorzenie sprawy.
Panie McBride, chce pan coś dodać?
Panie McBride?
Nie zgadzamy się na tę ugodę.
Chcemy przejść do mów początkowych.
-Billy! -Zgodziliśmy się na 900 milionów.
Chcemy wszcząć postępowanie.
Czy strony potrzebują przerwy?
-Tak. -Tak.
Przepraszam, ale nie ma ugody.
Jeśli mogę. Samantha Margolis, Margolis and True.
Osiągnęliśmy porozumienie z Russell Drug,
które zatwierdziła prokurator generalna Herrera.
-Mogę do niej zadzwonić. -O co chodzi, panie McBride?
To moja sprawa i nie zgadzam się na ugodę.
Firma Russell Drug nie przyznała się do uchybień
i odrzucam ich propozycję.
Zamierzam też wrócić do sprawy Tillinger.
Nie ma prawa działać wbrew woli klienta.
Panie McBride, muszę panu przypomnieć,
że wiąże pana decyzja klienta?
Nie, znam zasady. Ale Stan Kalifornia zgodzi się ze mną,
gdy zobaczy, jak Zax Pharma zachowa się w sądzie.
Nie są już stroną sporu.
-Zmieniamy to. -To absurd.
Złożę wniosek o unieważnienie ugody z Zax Pharmą za oszustwo.
Wysoki Sądzie, pan McBride próbuje anulować całą sprawę.
Oszustwo to poważne oskarżenie, panie McBride.
Od początku wiedzieli, że Trimadon uzależnia.
To brzmi jak zniesławienie.
Chcę ujawnić prawdę, dupku.
Panie McBride, to obraza sądu!
Jeśli nie ma pan dowodów, będę musiała pana odsunąć od sprawy.
Skąd ma pan takie informacje?
Właśnie się dowiedziałem, że reprezentowałem Zax Pharmę
w powiązanej sprawie 25 lat temu.
-Co on odpierdala? -Nie wiem.
Żeby było jasne.
Reprezentował pan jednego z pozwanych
i powziął poufne informacje na jego temat,
a teraz przedstawia je pan sądowi
na ich niekorzyść?
Zgadza się.
Wykluczone.
Zniszczy pan sobie karierę.
Działa pan wbrew fundamentom etosu prawnika.
Powinnam za to pana wydalić.
Też tak pomyślałem.
Wysoki Sądzie, pan McBride pogwałcił
zasady odpowiedzialności zawodowej.
-Należy odsunąć go od sprawy. -Nie potrzebuję pana pomocy.
Pogwałcił pan wszelkie zasady etyki zawodowej.
Odsuwam pana od tej sprawy.
A teraz wracajmy do sedna.
-Pani Solis-Papagian... -Chwileczkę.
-Możemy zrobić przerwę? -Nie będzie rozprawy?
-Nie mogę się nawet bronić? -Panie McBride!
Co my tu w ogóle robimy?
Wszystko sprowadza się już tylko do ugód?
Nikomu już nie zależy na prawdzie.
Znieważa pan sąd.
Co to za sąd, skoro nie prowadzi żadnych rozpraw?
Zamknij się.
Gdy zaczynałem pracę, 20% spraw cywilnych trafiało przed sąd.
A teraz ledwo 2%.
Przez cztery lata miałem jedną rozprawę.
A wy ile ich mieliście?
Proszę wyjść albo zostanie pan usunięty siłą!
Bo nie chcecie, żeby rozprawy zapychały wam wokandy.
Bo to nie jest szybkie i przyjemne. Ale coś wam powiem.
Potrzebujemy rozpraw, żeby ludzie poznali prawdę.
Firmy Zax Pharma, Tillinger Health i Russell Drug
od początku wiedziały, że Trimadon uzależnia.
On ujawnia poufne informacje klienta.
Mają to gdzieś.
-Spokojnie. -Wiem, gdzie są drzwi.
-Wyprowadzić go. -Chcę sprawiedliwości!
Zabijają ludzi dla zysków! Chcę sprawiedliwości!
Powinniście stanąć przed sądem za morderstwa!
Pani Solis-Papagian, czy reprezentuje pani...
Wpłaciłaś kaucję?
Sędzia Reiss nie wniesie oskarżenia,
ale zgłosi cię do palestry.
-Także tego. Drzwi! -Świetnie.
Zapomniałeś o tym, że reprezentowałeś Zax Pharmę?
-Tak. -Jasne.
I tyle?
Nie możesz mi powiedzieć czy nie chcesz?
Zostajesz przy tej sprawie?
Sędzia dała nam czas do jutra.
No to nie mogę ci powiedzieć.
Zrozumiem później dlaczego?
Tak. Ale do procesu nie możemy rozmawiać.
Czyjego procesu? Twojego czy mojego?
Okej.
Nie pozwolę, żeby ktokolwiek poszedł na ugodę.
Chodzi ci o Sam.
Kurwa.
Billy.
Postoję.
Twoje zachowanie w sądzie nie licuje z zasadami naszej kancelarii.
Nie zdradzamy klientów ani nie łamiemy tajemnicy adwokackiej.
Nie sprzeciwiamy się sędziom, nie wyzywamy.
Nie sądziłam, że muszę mówić takie oczywistości,
ale nie dajemy się aresztować w sądzie.
To było niewybaczalne.
Wypowiadamy ci umowę w trybie natychmiastowym.
Dostaniesz rachunek za mieszkanie i wydatki.
A do końca miesiąca musisz się wyprowadzić.
-Miło z twojej strony. -Ken.
Poproszę klucz.
-Twoje rzeczy z gabinetu. -Jasne.
Możesz sobie wziąć resztę.
Na marginesie, Patty nie wiedziała, co zamierzam zrobić.
Jasne.
-Billy. -Co?
-Dokąd idziesz? -Wywalili mnie.
To ma coś wspólnego z Tomem?
Poradzimy sobie.
Niech Patty przejmie sprawę,
Rob jej pomoże. Załatwimy tę ugodę.
Sprawę ma prowadzić absolwentka La Verne?
Ma duże doświadczenie i zna tę sprawę od podszewki.
Aż tak jej ufasz?
Jest wspólniczką. Ryzykuje tak samo jak my.
Oby tylko Griffin nie zdecydował się
zrezygnować z ugody, bo wtedy będziemy musieli zapłacić półtora miliarda
z naszych środków
stanowi Kalifornia, jeśli nie ugramy tyle w procesie.
Nie będzie procesu. Nie wycofa się.
Nie bądź taka pewna, nie wiesz tego.
-Dziękuję. Będę dziś spać jak dziecko. -Dzięki za drinka.
Dziękuję.
Nie spóźniłam się.
Gratulacje. Wchodzimy?
Możemy zaczekać tu, jeśli nie masz nic przeciwko.
Mam.
Wchodź.
George podejmie decyzję.
Masz trzy minuty.
Powiedz coś, czego sam nie wiem.
Nie marnuj czasu.
Poprosisz Fern, żeby wyszła?
Tego się nie spodziewałem.
-Zdradzisz mi tajemnicę? -Tak.
Nie mam tajemnic przed Fern.
Na pewno?
Fern, masz przede mną jakieś tajemnice?
Nie.
Zaintrygowałaś mnie. Fern, wyjdź na zewnątrz.
Jeśli to ma coś wspólnego z aferą w sądzie,
to będę rozczarowany.
Masz w firmie kreta.
Mówię poważnie.
Myślisz, że to Fern?
Ktoś gadał z Billym.
Przypomniał mu o Zax Pharmie.
Nie Fern.
Skąd wiesz?
Ptaszek powiedział mi, kto to zrobił.
A ty mi nie powiesz?
Przeniosłem go. Nie stanowi już problemu.
-Kto? -Nie chcesz wiedzieć.
Tom?
Ja wolę nie wiedzieć, czego wolę nie wiedzieć.
Mówiłeś, że gdy Billy pracował dla was 25 lat temu,
to obejmowało kilka dni rozeznania
i napisanie listu z rekomendacją.
Nie wiedziałabym, gdybyś nie powiedział.
Tom też by nie wiedział, chyba że ktoś dał mu znać.
To niejawne informacje. Są utajnione nie bez powodu.
To twój problem, nie mój.
Zmieściłam się w trzech minutach.
-Cześć. Jak tam? -Dobrze, a u ciebie?
-W porządku. -Świetnie.
-Pięknie wyglądasz. -Dziękuję.
Wybacz, że tak nagle.
-Dużo roboty, co? -Tak.
-Ugody w sprawie opioidów, tak? -Tak.
Szaleństwo. Kolega z drużyny Evana uzależnił się od...
-Trimadonu? -Zgadza się.
Potem przeszedł na heroinę.
Później znowu trafił na odwyk...
Jego rodzice ponieśli koszty...
-Ogromne. -Zwykle tak bywa.
Dzięki Bogu Casey i Evan tego nie tknęli.
Dzięki Bogu!
-A w ogóle to Casey cię pozdrawia. -Co u niej?
Dobrze, tylko czasem doprowadza mnie do szału.
Wjechała moim autem w furgonetkę UPS.
-Mówiła. -Mówiła ci?
Piszemy ze sobą.
To fajnie.
U Evana też wszystko dobrze.
Dostał się na uniwerek w Austin. Strasznie się cieszy.
Ja też, ale...
To koszmarnie droga uczelnia.
Zaskakująco droga.
Stanowa uczelnia byłaby pewnie tańsza.
Nevada-Reno, w sumie dobra uczelnia.
Tak, niezła. Ale nie wiem.
Austin zawładnął jego sercem.
Zawsze marzył, żeby tam iść.
Postaram się mu pomóc.
Widzę, że serce nie liczy się z kosztami.
No nie.
Dobrze, że wzięłam książeczkę czekową.
Ale to był ciężki rok.
Stracę dom.
Wiem, Casey mi mówiła.
Nie jesteś mi nic winna. Nie musisz tego robić.
Wiem, ale ciągle prosisz, więc...
Nie chcę, żeby to tak wyglądało.
Twoja sytuacja się zmieniła.
-Było ciężko. -Tak.
-Mogę cię o coś spytać? -Jasne.
-Z kim rozmawiasz? -W jakim sensie?
Rozmawiałaś z kimś o tym, co się stało?
O tym, jak się czujesz? Pytam, bo twoja ba...
Moja matka przeszła to samo.
Przy jednej z ciąż. To chyba genetyczne.
-Masz rację, że się pozmieniało. -No.
Pomyliłaś mnie ze Świętym Mikołajem,
którym kurwa nie jestem,
więc przykro mi, że masz chujową sytuację,
ale przestań mnie prosić o coś, czego nie mogę ci dać.
-Jesteś niesprawiedliwa. -Ja?
Sama to zaproponowałaś.
W granicach rozsądku.
Rodzina powinna chyba sobie pomagać.
Rodzina? Nie pierdol.
Nie wiem, jak się z tobą porozumieć.
-Gadanie jak ze ścianą. -Jasne.
Sama mnie szukałaś.
-I znalazłaś, a ja cię naprawdę kocham. -Znalazłam.
-Oddam ci wszystko z nawiązką. -To dobrze.
Jeśli mnie do siebie dopuścisz. Jak mogę ci pomóc?
Co mogę zrobić? Chcę pomóc.
Nic nie możesz zrobić.
No dobra. Ile chcesz?
Wujek George chce mnie widzieć?
Jest na tarasie.
Słyszałaś o aferze?
Adwokat dostał w sądzie pierdolca.
Dobrze, jesteście.
Musimy omówić kwestię bezpieczeństwa wewnętrznego.
Ktoś ujawnił poufne informacje
dotyczące tej firmy prawnikowi, który chce mnie zniszczyć.
Zastanawiam się,
kto zyskałby najwięcej na takiej zdradzie.
Żartujesz sobie?
Nie żartuję.
Pierwsze słyszę. Nawet nie znam swojego hasła.
Fern ma najszerszy dostęp.
-Tak. -Jeśli na mnie choć spojrzysz, wychodzę.
Wszystkim nam zależy na tej firmie, na tym, co zbudowaliśmy
razem jako rodzina.
Dylan, niedługo to ty zasiądziesz na tronie.
Będziesz podejmował decyzje.
Kate, nie wiem, co bym zrobił bez twojego geniuszu w laboratorium.
Jestem z was dumny.
Kocham was.
Jako ojciec i wujek.
Nic, co zrobicie,
dosłownie nic, tego nie zmieni.
Jasne.
Tak.
W sensie...
To tyle?
Tato! To szczypie!
-Dam ci ręcznik. -Wody!
Boże!
Chyba ktoś mnie śledzi.
Cholera!
Odpieprz się ode mnie, gnoju! Zostaw mnie!
Zostaw...
Nie! Przestań!
Proszę! Błagam cię!
Proszę, nie. Kurwa! Nie!
Słuchasz mnie?
Coś do ciebie dotarło?
Co?
Świetnie.
Przepraszam. Co mówiłaś?
Musisz się skupić.
Co się dzieje? Wszystko w porządku?
W zasadzie to nie.
Myślę, że...
Naprawdę cię teraz potrzebujemy.
-Trzeba wziąć się w garść... -Jasne. Muszę lecieć.
...na tym etapie.
Hej.
Co tu robisz?
Ten telefon o Denise?
-Telefon o Denise? -Tak.
-Martwiłam się. -Wybacz.
Mogłaś zadzwonić.
Nie musiałaś lecieć przez pół kraju, żeby sprawdzić, co u mnie.
Nie...
Chciałam ci powiedzieć, że miałeś rację.
W Chicago jest zajebiście zimno.
No i tęsknię za Kalifornią, więc...
Miło cię widzieć.
Ciebie też.
Czyli wspólniczka kancelarii cię zatrudniła,
bo wiedziała, że nie możesz ruszyć Zax Pharmy.
Dogadała się z tymi firmami co do ugód,
dzięki czemu nie staną przed sądem.
To takie kontrolowane wyburzenie.
Ciężka sprawa. Patty jest w to zamieszana?
Ona nic nie wie.
Wrobili nas oboje.
A ten list? Można dzięki niemu otworzyć sprawę?
Tylko jeśli nie będę przy niej pracował.
Ale skoro nad nią nie pracujesz...
Będę działał z zewnątrz.
Czyli zrujnowałeś ugodę na 900 milionów i wyleciałeś za to z roboty?
Tak.
-Gratulacje? -Dziękuję.
A Patty może wrócić do sprawy Zaxa?
Tak, ale nie wolno nam o tym rozmawiać
i nie może wykorzystać żadnych informacji pochodzących ode mnie.
Bo formalnie jestem z nimi powiązany.
-Mimo że to było 25 lat temu? -Tak.
-Pojebane. -Owszem.
Masakra.
Co zrobisz?
Nie wiem.
Na długo zostaniesz w mieście?
Na tydzień.
Pracuję teraz nad pewnym projektem, ale mogę to robić wszędzie.
Może zostanę dłużej, zależy od...
Nie mam żadnych terminów.
Chcę, żebyś coś zobaczyła.
Co?
Spójrz w tamto okno.
To twoja sobowtórka.
-Boże! -Mówiłem.
Boże, to pojebane.
No nie?
Boże.
Cześć.
Widziałeś, jak ktoś skacze?
Tak.
Dziękuję, że się odezwałaś.
Raczej nie mam wyboru.
Czemu?
Wujek wypuści na rynek lek, który był wspomniany w liście.
Ten sprzed 25 lat?
Tak, Amurzyn. Ale nie jest gotowy.
Wywołuje długoterminowe efekty neurologiczne.
I chce go wprowadzić?
Tak, bo to nieuzależniająca wersja Trimadonu.
Czyli 25 lat temu wiedzieli, że Trimadon uzależnia.
Więc badania nad Amurzynem z listu,
który dałaś Tomowi, to wykażą?
Wyniki badań zostały zniszczone.
-Na pewno? -Szukałam ich.
Nigdzie ich nie ma.
Gdzieś są.
Gdzie?
Cooperman McBride.
Napisy: Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Maciej Kowalski