ZARĘCZYNY SAM I ROBA
Gdy moje zdjęcie wyblaknie
A ciemność zrobi się szara
Patrząc przez okno
Będziesz zastanawiać się Jak się czuję
Sekrety wykradzione z głębi...
Perkusja gubi rytm
Jeśli się zgubisz Poszukaj mnie
Raz za razem
-Jeśli upadniesz... -Złapię cię
Będę czekać
Raz za razem
Ciągle mi nie...
Jeśli się zgubisz Poszukaj mnie
Wszyscy!
Raz za razem
Raz za...
-Okej, wystarczy. -Dziękujemy.
Dziękujemy.
To było piękne, kochanie.
Teraz wiecie, czemu są prawnikami, a nie piosenkarzami.
A mnie lepiej wychodzą mowy końcowe w sądzie niż toasty.
Tom, może ty zrobisz to lepiej?
Jesteś dla nich jak drugi ojciec.
-Dobrze ci idzie. -Proszę cię, Tom.
-No dobra. -Sammy.
Tom. Boże, spójrz na to.
Rob mi to przysłał. Nie widziałam tego wcześniej.
Dziś są jego urodziny.
-Miałby 71 lat. -Boże.
Słuchaj.
Ktoś dziś do mnie dzwonił.
Możliwe, że trafił nam się informator.
Co?
Może być po sprawie.
Musimy wrócić do pierdolonej Zax Pharmy.
-Zamknęliśmy tę sprawę. -Co z tego?
Sędzia podpisał ugodę. Nie zwrócimy pieniędzy.
Chrzanić to. Teraz w grę wchodzą miliardy. Może nawet bankructwo.
Nie możemy.
Nie rozumiem.
Mamy szansę zajebać Zax.
To było 160 milionów. Zarabiają tyle w przerwie na kibel.
Proszę cię, żebyś zostawił tę sprawę.
Ale dlaczego?
To za duże ryzyko.
Nie zaniosę tego do sądu, żeby sobie zaszkodzić.
Mamy ugodę,
trzeba się skupić na innych sprawach.
Poważnie?
Tak. Ktoś musi zadbać o kancelarię.
To moja kancelaria.
Którą założył mój ojciec.
Którą założył twój ojciec. I co z tego?
Wiem, że masz na pieńku z George'em Zaxem.
Rozumiem cię. Też tęsknię za Amandą.
Przestań.
Przepraszam.
Co się z tobą dzieje?
Ktoś cię szantażuje?
Co im obiecałaś?
Hej...
Powinieneś zrobić sobie przerwę.
Chyba się trochę zagubiłeś.
I ja to rozumiem.
Straciłeś żonę, córkę... Rozumiem.
Jasne.
Szkoda, że nie ma tu twojego ojca.
WALKA Z GOLIATEM
Jeśli obie strony są gotowe do procedury wyboru przysięgłych,
to proszę o decyzję.
Potrzebujemy rodziców, seniorów,
osób po chorobach, weteranów.
Na podstawie kwestionariusza musimy wykreślić trójkę, czwórkę,
siódemkę, dziesiątkę i jedenastkę.
Zgadzam się.
Wysoki Sądzie, akceptujemy skład ławy przysięgłych.
-Co on robi? -Upuszcza krew.
Jest pan pewien?
Tak, Wysoki Sądzie.
Wysoki Sądzie, nie wiem, w co pogrywa strona powodowa,
ale my nadal chcemy wybrać przysięgłych.
Wybierzcie wszystkich.
-Nie zgłosicie sprzeciwu? -Nie.
-Ale mam inną sprawę. -Co?
Chcemy dodać Grega Wetzela do listy świadków.
SĘDZIA POKOJU REISS
Nie chcę Wetzela.
Poproszę o krótką przerwę.
Wysoki Sądzie, mogę prosić o chwilę rozmowy z panem McBride'em?
Zróbmy wczesną przerwę na lunch. Wrócimy o 13.
Proszę wstać.
Billy...
Co wy kombinujecie?
-Chciałaś dużą ugodę. -Nie pracujemy w ten sposób.
Oczywiście. Dziękuję.
Dobre wieści. Ivan Tillinger zgodził się na wasze warunki.
Pójdziemy na ugodę za 160 milionów.
To wczorajsza cena. Ile oferujecie dzisiaj?
-Sto sześćdziesiąt milionów. -Ten pociąg już odjechał.
Proces się zaczął, powołujemy przysięgłych.
Gdzie znaleźliście Wetzela?
W przystawce w Fisherman's Wharf. Co za różnica?
Jego zeznania są przytłaczające. Każdy sąd skaże Tillinger.
Ile chcecie?
Miliard.
Jasne.
Mogę dać połowę tego.
Za mało.
Może być 600 milionów.
Wysoki Sądzie, Tillinger Health zawarło wstępną ugodę.
Wraz z panem McBride'em złożę wniosek
o wycofanie zarzutów przeciw mojemu klientowi.
-Panie McBride, jakieś zastrzeżenia? -Nie, Wysoki Sądzie.
O ile warunki ugody zostaną spełnione.
A Russell Drug?
Nie interesują ich negocjacje.
Panie Petock, został tylko jeden pozwany. To dobry moment.
Czekają na swoje postępowanie, Wysoki Sądzie.
Odbędzie się zgodnie z planem.
W poniedziałek wysłucham mów wstępnych.
Zamykam posiedzenie.
Chcę podkreślić, co dzisiaj zaszło.
To wielki dzień.
Sześćset milionów.
Pomijając to, że zlekceważył pan ławę przysięgłych,
gratulacje, panie McBride. Dobra robota.
-Dziękuję. -Mówię poważnie.
Mój ojciec byłby dumny.
Hej.
-Cześć. -Co tam?
Chyba już pójdę. Źle się czuję.
-Zamówić ci taksówkę? -Nie, wolę to rozchodzić.
-Więc lepiej już... -Na pewno?
-Tak. -Dobra.
Aha. I jeszcze jedno.
Nie wydaje ci się, że Tillinger za łatwo się poddali?
Z przysięgłymi poleciałeś na główkę. Nie mieli wyjścia.
-Miłej imprezy. Do później. -Dobra.
Nie dasz się przekonać do wspólnego świętowania?
Nie przepadam za imprezami, wybacz.
Rozumiem.
To może zjemy jutro kolację?
Chętnie.
Świetnie. Napiszę do ciebie.
Okej. Dobranoc.
Jak twój ojciec.
Też nie znosił zamieszania po odniesionym zwycięstwie.
To w sumie wkurzające.
Skąd wiedziałaś?
Co?
Gwarantowałaś pół miliarda albo więcej.
Byłaś tego pewna.
Zax Pharma zapłacili ledwo 160.
Bez pewności siebie nic nie zdziałam.
Wyszyj to sobie na okładce notatnika.
Zastanawiam się nad Russell Drug.
McBride nie wykona dwa razy tej samej sztuczki.
Uratował nam dupę.
Tobie to się chyba nigdy nie zdarzyło,
chyba że nękanie ludzi to teraz bohaterszczyzna.
Nie zapominajmy, kto jest kim.
Twój ojciec powierzył mi kancelarię i miałam trzymać cię w ryzach.
Nie mieszaj go do tego.
Mówił, że brak ci dyscypliny.
A tobie wyobraźni.
I w przeciwieństwie do niego lubię się zabawić. Przepraszam.
Cześć.
Wszystko w porządku?
Tak. Kim ty w ogóle jesteś?
Masz jakieś imię?
Tato, co robisz? Obiecałeś.
Co?
Nikt oprócz mnie nie chce się z tobą zadawać.
Jeśli każesz wszystkim się odpierdolić, to się odpierdalają.
Próbujesz się zabić?
Może. A co?
Wsiadaj.
Może trochę zwolnisz?
Mówiłeś, że musisz złapać pociąg.
Chcę do niego wsiąść żywy.
„Nienawiść”.
Co nienawiść?
„Niechęć” na dziewięć liter.
Dwadzieścia dwa w dół.
Gdzie Denise?
To chyba nie ona?
Halo.
Brittany?
Billy?
Wybacz, kolega odebrał.
Słuchaj.
Muszę wiedzieć, czy Denise żyje.
Jezu, Billy, co się dzieje?
Żyje czy nie?
Pewnie, że tak.
Chciałem tylko wiedzieć.
Zadzwoń do niej.
Powinienem.
Słuchaj, nie chcę...
Wiesz...
Jesteś z kimś albo gdzieś.
-Zadzwonię później. -Nie, Billy, to...
TATA
Zauważyłaś, że 7.50 wygląda jak 7.50, gdy to mówisz,
ale na zegarku wygląda jak za dziesięć ósma?
Nigdy o tym nie myślałam.
Ale tak jest, nie?
No.
To ja!
Nie mówiłeś...
że jesteś snobistycznym prawnikiem.
Bo nie jestem.
W telewizji mówili co innego.
Wiesz, jaka jest telewizja.
To coś dozwolonego?
Jak zawsze, Frank.
Teraz wiem, jak masz na imię.
To jakaś różnica?
W sumie nie.
Miewasz koszmary?
Coś w tym stylu.
Może powinieneś spać we własnym łóżku,
a nie w tym głupim fotelu.
Dobrze mnie znasz.
Obserwuję wszystkich.
Nie jesteś wyjątkowy.
Masz żonę?
Dzieci?
Byłą żonę i córkę.
Też mam córkę.
Nienawidzi mnie. Z mojej winy.
Jeśli to cię pocieszy,
moja córka też ze mną nie rozmawia.
Czemu to by miało mnie pocieszyć?
Po prostu nie ty jedyny tak masz.
Uwielbiam być sam. Ona też.
Chyba w tym problem.
Co zrobiłeś?
W jakim sensie?
Swojej córce.
Trudno było ze mną wytrzymać po postrzale.
Czyli byłeś dupkiem?
Mniej więcej, tak.
No to sobie zasłużyłeś.
Ciągle mnie bolało. Nadal boli.
Czyli to jednak ona była dupkiem?
Nie, jest super.
Jedno z was musi być dupkiem. Zdecyduj się.
A ty?
Co ja?
Jesteś dupkiem?
Nie ma większego dupka od mojego brata.
Zaskoczony?
Nie. Nie znam go.
A ten co tu robi?
Hej! Obgadujecie mnie.
Jeśli macie coś do powiedzenia,
to powiedzcie mi to prosto w twarz.
Po angielsku.
Proszę.
Opierdalał mnie?
I tak mi nie uwierzysz.
Musisz na nich uważać.
Na wszystkich.
To podli ludzie.
Przepraszam za to.
Niezły dziwak.
To budynek Franka. Jest wściekły, że nie może nas wywalić.
Jest właścicielem budynku?
Całej okolicy.
Chrzanisz.
Dolewka?
Czemu nie.
WYNIKI: D-3 E-2 D+3 G0 E0 G0 C+1 V*+1 C*+5
RH-HR POWYŻEJ NORMY
Dave, musimy powtórzyć badanie.
Kate!
Fern.
Wujek George czeka na informacje.
Chodzę na kurs robienia makaronu. Chcę lepiej gotować.
-Wiesz, o co chodzi. -Potrzebuję czasu.
-Jest dopiero dziesiąta. -Nie o tym mówię.
Wiem, ale mam to gdzieś.
Boże.
Co?
Ava chcę z tobą pogadać. To pilne.
O czym?
Nie wiem, mówiła tylko, że to pilna sprawa.
Patty. Wejdź. Zamknij drzwi.
Siadaj. Cześć.
Chciałam cię poinformować,
że na porannym spotkaniu wspólników
głosowaliśmy nad twoją kandydaturą.
Nie jesteś już naszym pracownikiem.
Koniec z formularzami W-2 i ulgami podatkowymi.
Znajdź sobie dobrego doradcę podatkowego,
żeby pomógł ci w nowej sytuacji.
Jesteś zdezorientowana.
Głosowanie poszło po twojej myśli.
Nie jesteś już pracownikiem,
tylko partnerem kapitałowym w Margolis and True.
-Jasne. -Jasne.
Więc gdy tylko wniesiesz swoją część kapitału,
zakończymy formalności.
Czyli ile?
No tak.
W porządku, super.
A jeśli chcesz omówić kwestie ubezpieczenia na życie,
to dobry moment.
-Muszę wykupić polisę? -Nie.
To kancelaria ją wykupi i będzie uposażonym.
Gdyby coś ci się stało. Odpukać.
Świetnie.
Cudownie. Gratulacje.
Dziękuję.
-To wszystko. -To wszystko. Okej.
-Patty. -Tak?
Ja głosowałam przeciw.
Niczego innego się nie spodziewałam.
-Zamknij drzwi. -Zamknę. Dziękuję.
Przepraszam. Zdrętwiałam.
SAM - AVA NALEGAŁA, ŻE POWIE CI OSOBIŚCIE
GRATULACJE!
ZAJEBIŚCIE!
Tak jest, kurwa!
Cześć, Travis.
Hej, Kate.
-Jest mój wujek? -Jeszcze nie.
Patrz, co się wczoraj stało z Mustangiem.
Poryczysz się.
Nie. Kurde.
Po pięciu minutach. Wjechałam w Starbucksa.
Jaki to model?
-2011 GT. -Nieźle.
Zignoruj wgniecenie.
Kiepsko wyszło. Ja mam Mustanga kabriolet z 1966.
Teraz należy do mojej córki, ale długo był mój.
-Szczęściara. -Owszem.
Kate.
Wujku George.
Miło cię widzieć w ciepłym świetle.
Wiesz, z kim rozmawiasz?
Billy McBride, zmiażdżył Tillinger i wyciągnął od nich 600 milionów.
Dobrze, że nie zajmowałeś się naszą ugodą.
George Zax.
Wiem. Widziałem, jak się tłumaczysz w wiadomościach.
Nasz lek odpowiednio stosowany jest bezpieczny.
Serio?
Moja bratanica prowadzi laboratorium. Sam ją spytaj.
Trimadon odpowiednio stosowany jest bezpieczny.
Liczba waszych ofiar sugeruje coś innego.
Ale nasza sprawa jest zamknięta, więc...
Moglibyśmy o tym dyskutować całą noc.
Albo zamiast tego zamówię sobie martini i stek.
Łatwa decyzja. Głodna?
Jak wilk.
Miło było poznać.
Powodzenia z Russell Drug.
Dzięki.
Wybacz spóźnienie.
Nie szkodzi.
Wywaliłam się po drodze, więc...
Nic ci nie jest?
Nie. Ucierpiał tylko łokieć
no i oczywiście moje ego. Przeżyję.
Możemy spotkać się innym razem.
Wykluczone. Czekałam na to cały dzień.
-Mogę odwiesić płaszcz? -Dziękuję.
-Możemy zostać przy barze? -Pewnie.
Wpadłem na George'a Zaxa.
-Jest tutaj? -Tak. Tam.
Pewnie było miło. To kawał chuja.
Trudno się nie zgodzić.
Dziękuję.
Chcielibyśmy o tym porozmawiać.
Przekażę mu.
Porozmawiamy rano. Dobranoc.
Griffin Petock chce pogadać o ugodzie z Russell Drug.
Trafiłeś.
To nie było trudne pytanie.
Za ugodę?
Za ugodę.
Wybacz, nie mogę. Łeb mi potem pęka.
W porządku.
Nie interesuje cię rozprawa?
Interesuje mnie to, co słuszne.
Jeśli ugoda jest słuszna, to ją zawrzemy.
Mam wrażenie, że dopiero zaczynam. Ale rozumiem sytuację.
A ja się cieszę, że to prawie koniec.
Te ugody pewnie pomogą twojej kancelarii
wyjść na prostą.
Skąd wiedziałeś?
Nie wiedziałem.
Dupek.
Tak słyszałem.
Co się stało?
Po śmierci ojca wszyscy odeszli.
Niektórzy klienci zostali, ale większość spieprzyła.
Nieciekawie.
No.
Nasłuchałam się kondolencji, nadostawałam kwiatów.
Koszyków prezentowych. Ale prezenty nie utrzymają kancelarii...
Rozumiem cię. Naprawdę.
Też bym nie postawiła na wybrakowany towar.
Nie podoba mi się, że tak o sobie mówisz.
Jestem kobietą ze stwardnieniem rozsianym. Wiem, co o mnie myślą.
Wiem coś o wybrakowanym towarze. To nie ty.
Uroczy jesteś.
Mówię tylko prawdę.
Powinnam być martwa.
To odstrasza ludzi.
Przestań.
Nie wciskam ci kitu.
Lekarz dał mi trzy lata.
Trzy i pół roku temu.
I nadal tu jesteś. Niczego nie można wiedzieć na pewno.
Lekarze wiedzą.
Lekarze pierdolą głupoty.
Zostałem postrzelony, umarłem i ożyłem.
Nie wiedzieliby, jakim cudem tu siedzimy.
O wielu sprawach nic nie wiemy.
Nie?
Czasem bywamy strasznie aroganccy.
A może miałaś głupie szczęście i żyjesz na kredyt.
Może.
Faktycznie czuję...
jakbym żyła na kredyt.
Kurwa.
To nic.
-Serio, to... -Możesz iść?
Chcesz, żebym sobie poszedł?
Sama bym wyszła,
ale nie chcę się znów wyjebać, więc...
Dobra.
Idę zapalić, ale zaraz wrócę.
Nie ma lekko, co?
Nie chciałem go krzywdzić, ale jeśli opuścisz rękawice,
to oberwiesz.
Dylan to idiota.
Potrzebujesz lepszego partnera.
Może Fern?
Ma w sobie dużo agresji. No i większy zasięg.
Pewnie by mnie rozwaliła.
Okej.
Skoro firma płaci za kolację, pomówmy o interesach.
Jak idzie z Amurzynem?
Wujku, wiem, że nie to chcesz usłyszeć, ale...
Chcę usłyszeć to, czego nie chcę usłyszeć?
-Wiem, ale... -A co chcę usłyszeć?
-Gadaliśmy o tym. Mówiłeś... -Kate.
Amurzyn nie uzależnia.
Świetnie. I co?
Uważnie dobieraj słowa.
A jeśli długoterminowe skutki uboczne złamią wytyczne FDA?
Chyba cię nie dosłyszałem.
Spróbuj jeszcze raz.
-Gdybym miała tyle czasu, co obiecałeś... -Nie.
Oboje mówimy o czymś innym.
Nadszedł już czas.
To idealny moment.
Spróbujesz jeszcze raz?
Amurzyn to nieuzależniający, skuteczny opioidowy lek przeciwbólowy.
Zatwierdzony przez FDA, gotowy do wejścia na rynek.
To dobra wiadomość.
Jak stek?
Cześć, co tam?
Sam ci mówiła?
Co?
Zostałam wspólniczką.
Świetnie.
Posrało ich z wysokością wkładu, ale oprócz tego...
Witaj w świecie partnerów kapitałowych.
Dzięki za informację.
Muszę kończyć, pa.
Proszę pani.
Hej. Cześć.
-Cześć. -Mama.
-Gdzie ona jest? -Mama.
Poszukajmy tej mamy. Chodź.
Wiem.
-Izzie? -Idziemy?
Boże, wybacz. Nagle zniknęła i...
-Jest twoja? Chcesz do mamy? -Musiałem się nią zająć.
Najchętniej zamknąłbym ją w klatce.
-Przyszła do mnie. -Przepraszam.
-Wzięłam ją. -Mama jest na dole.
Jest na mnie zła. Chodź, Izzie.
-Nie rób mi tego. -Mogę zejść z tobą.
-Tak? -Tak.
-Jeśli możesz. -Pewnie.
Jedziemy na dół? Poszukamy mamy.
Chodźmy do mamy.
-No dobra. -Dzięki.
Gratuluję. Super, że będziesz wspólniczką.
-Dziękuję. -Zapracowałaś na to.
Zasłużyłam.
Nie?
Pa, pa!
Cześć, kochanie.
-W górę. -Przepraszam.
Cześć.
Uciekła ci?
No coś ty.
Jasne.
Czemu zawsze myślisz...
Pani Margolis uregulowała rachunek. Zamówi pan coś na wynos?
Nie, tylko płaszcz.
-Dobranoc. -Dobranoc.
Billy.
Tom True.
Musimy pogadać.
Wejdź.
Zastanów się, jak tu trafiłeś.
Co to?
List z poradą z kancelarii Cooperman-McBride.
Pracowałeś już dla Zax Pharmy.
DOKUMENT POUFNY CHRONIONY TAJEMNICĄ ADWOKACKĄ
„1995”.
Dwadzieścia pięć lat temu. Nie pamiętam.
Nic dziwnego.
Sam napisałem tysiące takich listów.
Wiele zapomniałem.
W zasadzie Zax liczył, że zapomnisz o pracy dla nich.
„Na podstawie wstępnych badań
Amurzyn stanowi zagrożenie dla zdrowia i nie może być stosowany u ludzi.
Należy wstrzymać wszelkie badania nad lekiem,
w tym badania kliniczne,
i wycofać produkt z procesu zatwierdzania przez FDA”.
I tak dalej.
„Z wyrazami szacunku”... To moje.
Nie? Zax posłuchał twojej rady, wycofał Amurzyn
i zamiast tego wypuścił Trimadon.
Ale to w sumie bez znaczenia.
Skoro dla nich pracowałem, nie mogę ich pozwać.
I nie mogę przedłożyć nic sądowi.
Klient zostaje klientem na wieki.
Ja pierdolę.
Żałuję, że nie spotkaliśmy się wcześniej,
ale nie byłem pewien, czy nie jesteś w zmowie z Zaxem.
Lepiej być ostrożnym.
Gdzie to znalazłeś? To tajny produkt.
Wiem.
To musiał wyjawić ktoś z Zax. Ktoś z góry.
Dostałem telefon.
Telefon?
Jasne.
Myślałem, że dzwonił Greg Wetzel.
Nie, dzwoniła kobieta.
Po trzydziestce, czterdziestce. Bez nazwisk. Zdenerwowana.
Na drugi dzień znalazłem pod drzwiami ten list.
Podrzucili ci do mieszkania Grega Wetzela.
Chcieli, żebym go znalazł.
I załatwił ugodę z Tillinger bzdurną groźbą.
Skoro wydali Wetzela z takimi informacjami,
muszą ukrywać coś o wiele gorszego.
Pomyśl, jaką fortunę zbili na dystrybucji Trimadonu,
skoro uciszyli was za 600 milionów.
Czułem, że za łatwo się poddali.
Dostałem ten list i się ukryłem dla własnego bezpieczeństwa.
Margolis and True zatrudnia ciebie, Williama Hamiltona McBride'a,
prawnika, któremu nie wolno ponownie procesować się z Zax Pharmą.
To nie była pomyłka tylko sprytne zagranie.
Wiesz, kto jest sprytny. Wcale nie George Zax.
Sam.
Dała mi klucz do twojego mieszkania.
To mieszkanie kancelarii.
Chciała ci w końcu pomóc.
Kocham ją jak własną córkę.
To się nie zmieni.
Ale na Sam spadły wszystkie problemy tego świata.
Chciała tylko uratować firmę ojca przed bankructwem.
I w tym celu zawarła pakt z diabłem.
Jestem załamany.
Obiecałem Samuelowi, że o nią zadbam.
Może nie jest za późno.
No nie wiem.
Może ty znajdziesz sposób, jesteś lepszy ode mnie.
Nie jestem pewien,
ale możemy działać razem. Wreszcie otworzyły mi się oczy.
No.
Doceniam to.
Dobra.
Tu Frank.
Niech go pani po prostu da to telefonu.
Sąsiedzi się niecierpliwią.
Napisy:Małgorzata Fularczyk
Nadzór kreatywny nad tłumaczenie Maciej Kowalski