‫[دخــتـر گـمـشــده]
‫[الهام گرفته شده از ‫یک داستان واقعی]
‫[هشت سال قبل]
‫["دیسپچ" بزرگ‌ترین روزنامه اوهایو] ‫[۱۴۸ سال سابقه کاری]
‫سی‌نما تقدیم می‌کند ‫www.30nama.com
‫کانال رسمی تیم ترجمه‌ی ۳۰نما ‫@CinamaSub
‫مترجم ‫«Caseraw»
‫سلام، عزیزم. بدو بیا بغلم.
‫- چه تیپی زدی برا صبحونه. ‫- امینا، صبحونه حاضره!
‫بابابزرگ!
‫- سلام. صبح بخیر، بابا. ‫- ...بارون...
‫بذار من ویسکی تو باشم. ‫درد و بلات رو از بین ببرم.
‫مرسی.
‫- مراقب باش. ‫- باشه، باشه.
‫عه، بلاخره دوست صمیمیتو دوباره دیدی.
‫خدا نکنه رو چیزی قفلی بزنه... ‫منو یاد یه نفر خاصی می‌اندازه.
‫نمی‌دونم کی رو میگی.
‫قربونت برم.
‫مینا، آب پرتقال می‌خوای؟
‫بابایی؟
‫- فکر کردم فردا قراره بیاد. ‫- امروز چندمه؟
‫خدای من، ۲۳امه.
‫لعنت بهش!
‫خوشبختانه یادم رفت،چیکار کنم.
‫می‌دونی که نمی‌تونی نذاری پدرش رو ببینه.
‫- حلا دیگه طرفداری اونو می‌کنی؟ ‫- بحث طرفداری نیست.
‫دخترت حق داره پدرش رو بشناسه.
‫یه زمانی همدیگه رو دوست داشتین بهرحال.
‫آره، من رابطه‌مونو خراب نکردم.
‫تا آخرشب سر کار می‌رفت، ‫معلوم نیست چه کارایی با کیا می‌کرد.
‫می‌دونم.
‫بدو بیا اینجا.
‫بابایی اونجاست. باشه، خیلی خب.
‫بابایی!
‫سلام، فسقلی.
‫ساعت ۱۰ صبح، همونطور که قول دادم.
‫- تا ۶ بر می‌گردونمش. ‫- باشه. خداحافظ، عزیزم.
‫حالت خوبه؟ ‫بنظر میاد فکرت مشغوله.
‫ام... آره، آره، خوبم. ‫مسائل سر کارمه.
‫حالم خوبه.
‫باشه.
‫دستت رو بپا امینا.
‫سلام، چیه دستت؟
‫این چیه؟
‫می‌خوای داستان بخونیم؟ ‫داستان می‌خوای؟ آره.
‫ریکی و رکی رفتن به باغ وحش.
‫دایناسورا تو باغ وحش زندگی می‌کنن!
‫- تو این داستان‌مون، آره. ‫- ایول!
‫- از لباس جدیدت خوشت میاد؟ ‫- آره، مامان!
‫ایول!
‫حالا، چی کم داریم؟
‫دارو! برا بابابزرگ البته.
‫- هیچوقت انقدر ندادیم. ‫- ولی قیمت داروهای پدرتون همینه.
‫ممکنه اینطور باشه. ولی هیچوقت ‫انقدر نشده تاحالا. رسیدهاشو دارم.
‫تخفیف ویژه‌ی امروز،...
‫...مشتری‌ها می‌تونن ۲۰٪ تخفیف داشته باشن، ‫لطفا کپن‌هاتون رو به صندق ببرید.
‫- میشه لطفا مدیرتون رو بگید بیاد؟ ‫- مدیر خودمم، خانم.
‫فرانک چی شده؟
‫هفته پیش بازنشست شد. ‫با خانواده‌اش رفتن بوکا. ‫[شهری در آرژانتین.]
‫- یه لحظه اجازه بدین. ‫- آره.
‫اوه! خیلی خب، فکر کنم ‫فهمیدم قضیه چیه.
‫حق با شما بود. ‫یه سری اطلاعات رو باید تغییر بدم.
‫خیلی متأسفم، خانم.
‫- می‌تونید برید صندوق پرداخت کنید. ‫- مرسی.
‫مینا؟
‫امینا؟
‫مینا؟
‫امینا؟!
‫مینا!
‫کسی دخترم رو ندیده؟ ‫لباس دایناسور تنشه...
‫خانم، خواهش می‌کم ‫از مغازه تشریف ببرید بیرون...
‫ندیدینش؟ ‫اینجاست؟ لعنت بهش!
‫مینا! یه دختر کوچولو ندیدین؟ ‫فقط چهار سالشه! خدایا کمکم کن!
‫اوه خدای من! ‫خواهش می‌کنم!
‫پیداشون کردی؟ ‫کجان؟
‫- یه لحظه فرصت بده. ‫- چه خبر شده؟
‫تمام تلاشمون رو داریم می‌کنیم ‫امینا رو پیدا کنیم.
‫می‌دونم کریم بردتش.
‫مطمئنم. دیروز خیلی رفتارش ‫عجیب غریب شده بود.
‫و بعدش مینا گفت شنید ‫داشت با یکی پای تلفن راجع به من حرف میزد.
‫- قبلا تهدید کرده بوده. ‫- آره.
‫اگه قضیه همینی باشه که شما میگین ‫داریم سعی می‌کنیم ببینیم...
‫...چرا پس کریم سر یکی از ‫ملاقات‌هاش امینا رو نگه نداشته؟
‫من از کجا بدونم؟
‫میشه فکر کنین یه وقت کاری نکردین؟
‫- من کاری کرده باشم؟ ‫- لعنت بهش. تقصیر اون نیست که.
‫منظورم این نبود.
‫کاری نکرده که دخترش بذاره بره. ‫چه مرگتونه شما؟
‫فکر کنم می‌برتش خونه خودش.
‫خونه خودش؟
‫- سوریه. ‫- سوریه.
‫همیشه بحثش رو میکشید وسط.
‫یه کار بغل بیمارستان ‫نزدیک خانواده‌اش بگیره.
‫جدا هم که شدیم، ‫همون موقع خواست همینکارو بکنه،
‫مجبور شدم شکایت کنم، ‫تا نذارم از کشور خارجش کنه.
‫باید همه فرودگاه‌ها رو بررسی کنین.
‫چیه؟ چی شده؟
‫هیچ قانون فدرالی‌ای وجود نداره ‫که نذاره والد بچه‌اش رو...
‫آدم رباییه. دزدیدتش.
‫...بچه‌ی خودش رو از کشور خارج کنه.
‫اگه همچین قضیه‌ایه، متأسفم، ‫کاری از دستمون بر نمیاد.
‫شوخیتون گرفته؟ ‫می‌تونه مینطوری... بدزده ببرتش؟
‫یعنی من... من... ‫به این راحتی دخترم رو از دست می‌دم؟
‫داریم همه کارای لازم رو انجام می‌دیم،
‫...ایست‌های خیابونی گذاشتیم...
‫دیگه چه احتمالاتی هست؟ چی؟
‫یعنی میگین کار بچه دزد بوده؟
‫بله، میشه بگین از کدوم فرودگاه تو اوهایو ‫می‌تونم به سوریه برم؟
‫- لطفا گوشی دستتون. ‫- باشه.
‫نمی‌تونی از دستم قایم بشی. می‌بینمت.
‫- اه! ‫- پیداش کردم!
‫پروازها به مقصد سوریه از ‫پورت کولومبوس و از طریق آمستردام
‫قیمت‌هاشون از ۷۵۰ دلار شروع میشه ‫ تا ۱۰۰۰ دلار.
‫خیلی خب، ممنونم.
‫رفتیم خونه کریم رو بررسی کردیم. ‫متأسفانه کاملا تخلیه شده بود.
‫فقط یه چندتا چیز مونده بود.
‫فرودگاه پورت کولومبوس رو هم بررسی کردین؟
‫ماشینش رو تو انبار گذاشته بود.
‫داریم لیست‌های پرواز رو بررسی می‌کنیم، ‫اما بنظرمون از کشور خارج شده.
‫کریم صالح طالب.
‫نه اطلاعات تماس اعضای خانواده‌اش رو نداره.
‫- رادیولوژی. ‫- معذرت می‌خوام، نمی‌فهمم.
‫گفته بود پدرش تو ریاض زندگی می‌کنه،
‫در عربستان سعودی، ولی ‫هیچ مدرک ثبت شده‌ای ازش نیست.
‫[رادیولوژی؟]
‫[ایکس‌ری؟]
‫ببین، دخترم هیچوقت اونجا نرفته ‫و خانواده‌اش هم هیچوقت آمریکا نیومدن.
‫ببخشید، کسی با این اسم نتونستم پیدا کنم.
‫- خیلی خب. ‫- نمی‌دونم.
‫شما وکیلی، بازپرسی چیزی سرغل نداری؟
‫منم با لحن حرف زدنت حال نمی‌کنم، رفیق!
‫خدای من...
‫[سررسید حساب بانکی]
‫باورتون نمیشه بگم، کریم که امینا رو ‫از کشور خارج کرد، مرتکب جرم نشده بود.
‫به مدت دو ساله که...
‫...دخترم رو ندیدم.
‫و هرروز که ازش دورم...
‫انگاری با تفنگ بهم شلیک کردن.
‫با تشکر از سخاوتمندی شما...
‫...می‌تونم برم واشینگتن.
‫و می‌خوام تو همه اداره‌ها برم ‫و با هرکس که به قانون مربوطه حرف بزنم.
‫و تمام تلاشم رو بکنم ‫بچه‌ام رو پیدا کنم.
‫تا وقتی برنگرده خونه آروم نمی‌گیرم، ‫خونه خودش.
‫مامانم وقتی بچه بودم گذاشت رفت، ‫نمی‌خوام بچه خودمو رها کنم.
‫- می‌ترسم بخوام ولت کنم. ‫- نه، بس کن.
‫به غریزه‌ات اعتماد کن. ‫همونطور که بهت یاد دادم. آره.
‫- دوست دارم. ‫- دوست دارم.
‫[واشنگتن دی‌سی]
‫[۳۲ ماه پس از مفقودی امینا]
‫بفرمایید.
‫کارتون رو بفرمایید.
‫تقضای صدور قطعنامه ‫از مجلس سنا دارم.
‫تأییدیه فرمانده ایالتت رو بگیر، ‫بعدش دوباره بیارش اینجا
‫نمی‌تونین جلوی در رو بگیرین خانم.
‫ببخشید، کاملا حق دارم اینجا باشم، ‫آزادی بیانه!
‫تا شش ماه آینده براتون ‫یه وقت ملاقات فرستاده میشه.
‫شش ماه؟ فکر کنم همینجا منتظر میمونم.
‫خانم...
‫انگلیسی بلدین؟ اسمی که پای ‫آزمایش ایکس‌ری‌ام نوشته رو نمی‌تونم بخونم.
‫اکثر آدمربایی‌ها در این کشور ‫توسط والدیت صورت می‌گیره.
‫فکر کنم نوشته کریم طالب.
‫سال گذشته، بیش از ۲۵ هزار فرزند
‫توسط والدین ربوده شدن ‫و هیچ کاری در قبالش انجام نشده!
‫اینجا کسی با همچین اسمی کار نمی‌کنه.
‫باشه. بازم ممنونم.
‫مارا دنینگ به واشنگتن برگشته ‫تا دست به اعتصاب غذا بزند...
‫...به همراه گروه والدین معترضی ‫که تشکیل داد...
‫...چهارسال پیش پس از، ‫مفقود شدن دخترش.
[پنتاگن] [واشنگتن دی‌سی]
‫[مادری اهل اوهایو به اعتراض در برابر ‫فرزند گم شده‌اش ادامه می‌دهد.]
‫[دخترم رو برگردونید!]
‫می‌تونم بشینم؟
‫- کمکی از دستم بر میاد؟ ‫- نه.
‫ولی من شاید بتونم به شما کمک کنم.
‫ببین عزیزدل، ‫الان فقط می‌خوام تنها باشم، حله؟
‫من تو کار برگردوندن بچه‌ها به خانواده‌شونم.
‫[پسر دزدیده شدن پس از ۵ سال ‫به آغوش مادرش برمی‌گردد]
‫کار تو بوده؟
‫قانونیه؟
‫به همون اندازه آدمربایی کردن.
‫من هیچ پولی ندارم، برای همین...
‫می‌دونم.
‫پیش خودت نگه‌اش دار.
‫یه پیشنهادی برات دارم.
‫بیا برا من کار کن.
‫کمکم کن بچه آدمای دیگه رو پیدا کنم.
‫منم کمکت می‌کنم بچه خودت رو پیدا کنی.
‫می‌دونی، تازه پول خوبی هم توش هست.
‫بهم زنگ بزن.
‫[مفقود شده از ۱۳ام جولای]
‫مارا، ایشون کارل هستن مسئول بخش زبانشناسی، ‫هرکاری که من نتونم رو انجام میده.
‫بعد از من اون همه کاره‌ست.
‫- من تنها همه کاره اینجام... ‫- درسته.
‫- از آشناییتون خوشوقتم. ‫- خوشحالم زنگ زدی.
‫هنوز موافقت نکردم.
‫خیلی خب.
‫این برای شماست.
‫هی. این چیز خوبیه.
‫همه‌جا تو خاورمیانه کس و کار دارم. ‫پیداش می‌کنیم. به موقع‌اش.
‫من دخترم رو چهار سال و ۸۶ روز و ‫چهار ساعته که ندیدم...
‫- آخرین باری که چیزی خوردی کی بوده؟ ‫- نُه روز.
‫بیا.
‫نمی‌تونم.
‫ما بهترین گزینه‌ات هستیم، مارا.
‫حالت خوبه؟
‫بیا.
‫نمی‌دونم منو می‌خواین چیکار. ‫خیاطی کار کردم فقط.
‫خب، اگه بخوام کاملا صادق باشم باهات...
‫...یه خانم توی گروه‌مون لازم داریم.
‫تو این حیطه کاری ‫باعث میشی کمتر مشکوک بنظر بیایم.
‫و آدم سرسختی هستی.
‫با این می‌تونی شروع به کار کنی.
‫اونقدری هست که ‫پول دوا درمون پدرت رو بده.
‫آماده پرونده اولت هستی؟ ‫با من بیا.
‫ایشون... اسمش مایا ـست.
‫اونم پسرشه، جی‌دی.
‫پدرش بزور دیدنش میومده که یهویی یه روز ‫تصمیم می‌گیره "پسرم باید برگرده پیش خودم."
‫مادره رو تا حد مرگ کتک می‌زنه ‫بعد بچه‌رو برمیداره می‌بره مکزیک.
‫اطلاعات بیشتر می‌خوام. ‫ولی یه سری چیزا رو بهمون نمیگه.
‫بنظرمون ترسیده.
‫خب حق داره ترسیده باشه خدایی. ‫معلومه شماها رو ببینه می‌ترسه دیگه.
‫هیچکسی این حس رو بیشتر از تو ‫درک نمی‌کنه، مارا.
‫آقاهه گفت که می‌تونین برش گردونین. ‫راست میگه؟
‫خواهش می‌کنم. ‫فقط می‌خوام که برگرده پپیشم.
‫خوابم نمی‌بره. ‫نفسم بالا نمیاد.
‫سعی‌مون رو می‌کنیم برش گردونیم.
‫اول از همه، می‌تونی یکمی ‫از پسرت برام بگی؟
‫خیلی پسر مهربونیه، می‌دونی.
‫ساعت‌ها میشینه نقاشی می‌کشه و...
‫...عاشق حیووناست.
‫- من نقش چی دارم؟ ‫- کار تو اینه که بچه رو آروم کنی.
‫حداقل تا زمانی که برش گردونیم ‫به دست مشتری‌مون.
‫باعث میشی اعتبارمون بره بالا، ‫و همه‌چیز رو عادی‌تر جلوه بدیم.
‫- پس نقش مادر رو دارم. ‫- دقیقا.
‫بذار نقشه رو بهت توضیح بدم، ‫قدم به قدم.
‫پیدا کردن و برگردوندن هدف ‫خودش به اندازه کافی سخت هست.
‫بعدش باید با مدارک جعلی ‫از مرز ردش کرد.
‫- چطوری اینکارو می‌کنیم؟ ‫- فقط از مکزیک به آریزونا شدنیه. راحته.
‫[کولیما، مکزیک]
‫[۵۴ ماه پس از مفقودی امینا]
‫مکزیک چقدر سگ ولگرد داره.
‫هی...
‫بیاید بریم بچه‌ها. ‫بزن بریم جی‌دی. بیا بریم!
‫زودباش. داره دیر میشه!
‫کلاس داره شروع میشه.
‫خیلی خب، وقتشه. بزن بیرم.
‫وایسا کشیک بده.
‫لعنتی...
‫رفتیم داخل.
‫هی، صبرکن.
‫- لعنت بهش! ‫- چی شده؟
‫کلاسشون احتمالا کنسل شده. ‫بجنبین.
‫لعنت بهش! فرصت‌مون رو از دست دادیم.
‫یعنی باید فی‌البداهه کار کنیم.
‫- هی، آماده باش. ‫- اینجا که نمی‌تونیم انجامش بدیم، می‌تونیم؟
‫هی.
‫می‌خوای باهاش بازی کنی؟
‫اون چیه؟
‫وای! نه، نه!
‫بگیرش! بگیرش!
‫نوبت توـه! برو، برو!
‫یالا، برو! برو!
‫با من بیا، چیزی نیست! بجنب!
‫پسرم کدوم گوری رفت؟
‫هی. دارین به چی نگاه می‌کنین؟ ‫گورتوم رو گم کنین.
‫نمی‌خوام بهت آسیب بزنم، باشه؟
‫می‌خوام ببرمت خونه پیش مامانت. ‫مامان. دوست داری اینکارو بکنیم؟
‫پسر خوب. دستم رو بگیر.
‫لعنتی!
‫اوناهاش، می‌بینمش. از این طرف!
‫اوه، ببخشید!
‫مارا! مارا. هی.
‫از این طرف. از این طرف!
‫بیاید! یالا. زودباشین، زودباشین، بجنبین!
‫یالا! برو، برو، برو!
‫هی، بیا فقط...
‫خیلی خب. پسر خوب.
‫خیلی خب، اومدش.
‫اینجا نگه‌اش دار. پولمون رو گرفتیم، ‫بعدش میاریمش اینجا.
‫دارین شوخی می‌کنین؟
‫کار همیشه اولویته.
‫دو دیقه دیگه تمومه، قول می‌دم، باشه؟
‫- بابت وقتی که گذاشتین ممنونم. ‫- البته.
‫- می‌تونم برم داخل؟ ‫- منتظرته.
‫مرسی.
‫اوه، خدای من. اوه! اوه خدای من!
‫اوه، خدای من!
‫اوه! اوه!
‫برا منم از همون نوشیدنی خانم میاری، لطفا؟
‫هی.
‫در چه حالی؟
‫سهم تو.
‫- مرسی. ‫- عجب. خیلی...
‫بیشتر از درامد شش ماهمه.
‫درصد کمی از پولیه که ‫برای امینا نیاز دارم.
‫کار خوبی انجام دادیم. ‫می‌دونی دیگه، درسته؟
‫پس چرا حس می‌کنم یه مزدورم؟
‫باید پول ریسک‌هایی که می‌کنیم ‫رو بگیریم.
‫زنه هیچ چاره‌ای براش نمونده بود.
‫ولی تونسط پول رو جور کنه. ‫چیز خوبیه، نه؟
‫من که هیچوقت نمی‌تونستم انقدر جور کنم.
‫لازم هم نیست بکنی.
‫درسته. معامله‌ست دیگه. ‫کارمونه، اونا هم باید بابتش پول بدن.
‫در نهایت میدن.
‫این "در نهایت"ـه چقدر طول می‌کشه؟
‫بعضی وقتا کار خیلی ساده‌ایه.
‫می‌دونی، بچه رو پیدا می‌کنی، ‫سریع هم میری پیشش. خیلی ساده.
‫ولی مال من اینطور نیست، درسته؟ ‫امینا اینطور نیست.
‫خب، همسر سابق‌ات خوب بلده ‫ردهاش رو بپوشونه، ولی خودت اینو می‌دونی.
‫خب، خیلی بیشتر از منه ‫که داشتی دنبالش می‌گشتی.
‫خودت بچه نداری، درسته؟
‫- نه. ‫- پس...
‫چرا اینکارو می‌کنی؟
‫خب، تازه از نیرو دریایی اومده بودم بیرون. ‫ساحل پاناما خدمت کردم.
‫اون زمان تو شرایط خوبی نبودم. ‫چیزایی که یاد گرفتم به هیچ دردم نمی‌خوردن.
‫یه روز مرکز جانبازها که بودم، ‫می‌دونی، دنبال کار می‌گشتم.
‫بعدش یه روز، یه یارو اومد...
‫...داشت میگفت یه مادره هست تو واشینگتن ‫که می‌خواست بچه‌ش رو پس بگیره.
‫می‌دونی، پول خوبی هم میداد.
‫کاشف به عمل اومد که...
‫اینکار رو خوب بلدم. ‫می‌دونی، بهم یه هدف داد.
‫بعدش دیگه نمی‌دونم، ‫گروه رو تشکیل دادم، کارل رو استخدام کردم.
‫بقیه‌اش رو هم دیگه می‌دونی.
‫تاحالا شده موردی خوب پیش نره؟
‫بیا به این قضیه فکر نکنیم. باشه؟ ‫امروز روز خوبی بود.
‫به سلامتی آینده تو.
‫اسکاتلند؟
‫مادربزرگ بچه مدرک داده که پدر ناتنیش خشنه.
‫آره، سابقه‌دار هم هست...
‫...ولی وقتی بریم بچه رو برگردونیم ‫قرار نیست ادینبرگ باشه، مسافرت کاری رفته.
‫خیلی خب.
‫[محرمانه]
‫- می‌تونم کمک‌تون کنم؟ ‫- بله. سلام.
‫میشه بهم بگین چطور می‌تونم ‫لیست همه بیمارستان‌های لبنان رو داشته باشم؟
‫یه پرونده جدید داریم. ‫اولویت اول‌مون.
‫آلبانی!
‫فکر می‌کردم اونجا اوضاع خیلی داره بد میشه. ‫همه‌چیز خرتوخر شده.
‫آره، خب، خرتوخر بودن پوشش خوبیه برامون.
‫- بقیه اطلاعات کجاست؟ ‫- فقط همینو داریم.
‫[آلبانی]
‫[۶۵ ماه پس از مفقودی امینا]
‫باید همین باشه.
‫می‌تونم کمک‌تون کنم؟
‫اوناهاش.
‫اومدیم پنجره‌ها رو درست کنیم.
‫الان نمی‌شه کار کنین. ‫خیلی سر و صدا میشه.
‫مارا، بگیرش. بجنب.
‫آریا؟
‫بله.
‫- بیا باهم بریم، عزیزم. ‫- بجنب. بجنب. بجنب.
‫بریم. بریم. ‫بریم.
‫مامانم کجاست؟
‫- نزدیک‌مون بمون. ‫- بزن بریم.
‫مامانی! ‫از این طرف. از این طرف!
‫هی، هی، برگرد عقب!
‫مامانی!
‫ولش کن! هی! برو بیرون!
‫- هی! گمشید بیرون! ‫- برید، برید، برید!
‫بچسبید به دیوار.
‫بجنب، بزن بریم.
‫- بزن بریم. ‫- یالا.
‫- یالا، یالا. ‫- بجنب.
‫- زودباش.
‫هی، باید بریم سوار ماشین شیم.
‫برو، برو، برو.
‫هی، برید عقب. عقب.
‫برید عقب!
‫- برو، برو! ‫- برید عقب!
‫- دست بهم نمی‌زنید. ‫- هی!
‫هی! مارا!
‫یالا، بدو! باید بریم. برو!
‫- برو، برو، برو، برو! ‫- برو، برو!
‫لعنتی!
‫وسیله نقلیه‌مون کجاست؟
‫- میچ؟ ‫- هواپیما رو گفته برگرده.
‫کی؟
‫لوئیس.
‫این پرونده سیا بود؟ ‫چرا بهمون نگفته بودی؟
‫سیا؟ چی؟ لوئیس کیه؟
‫- هی. نیازی نبود بدونین. ‫- نیازی نبود...
‫- هی، هی، هی، هی، هی، هی. ‫- من شریکتم! باید بهم بگی!
‫بس کنید. یعنی چی این الان؟
‫یعنی سیا کثیف کاریاشونو دادن بهمون، ‫و حالا که خوب پیش نرفته ولمون کردن.
‫راست میگه؟ ‫قرار نیست کمک‌مون کنن؟
‫یه کاریش می‌کنم.
‫- فکر کردم به مادرپدرا کمک می‌کنیم. ‫- آره همینطوره.
‫هنوزم یه پدریه که برا پس گرفتن ‫دختر پول میده، مهم نیست.
‫مهم نیست؟
‫کاری که می‌کنیم، برای کسایی که ‫انجامش میدیم تنها چیزیه که مهمه.
‫ما رو از اینجا ببر بیرون.
‫[سوئیس] ‫[۷۱ ماه پس از مفقودی امینا]
‫امیدوارم بدونی داری چیکار می‌کنی.
‫دارم به مردم کمک می‌کنم ‫بچه‌شون رو پس بگیرن.
‫و این بهترین راه برای برگردوندن امینا ـه؟
‫چون اعتماد خیلی زیادی به این قضیه داری. ‫من فقط نگرانم که...
‫...یادت رفته می‌خواستی چیکار کنی.
‫گوش کن، خودم تصمیم می‌گیرم ‫به چی اعتماد کنم یا نکنم.
‫باید برم. دوست دارم.
‫بعدش ۱۵۰ متر جلوتر ‫و سمت چپ‌مون میشه.
‫مطمئن نیستم، خیلی مشخص نیست.
‫- آره، کارل رفته عکس بگیه. ‫- خیلی خب.
‫در اصلی سمت خیابون اصلیه.
‫ولی یه ورودی دیگه اونطرفش هست ‫که به آشپزخونه راه داره.
‫- چیه؟ ‫- ذاتا کارت تو این چیزا خوبه.
‫اگه به والد اشتباهی داریم میدیمش چی؟
‫اگه مامانش بدردبخور نباشه چطور؟
‫منظورت از این حرفا چیه؟
‫نزدیک بود بدمش بره.
‫امینا رو میگم.
‫و حالا نمی‌تونم بدون اون زندگی کنم.
‫با کریم تو بیمارستان آشنا شدم، ‫دستا و پاهام کلی ایراد داشتن.
‫همه‌ی اسکن‌هامو اون انجام داد.
‫بعد از اون داستانا ‫باهمدیگه شروع کردیم قرار گذاشتن
‫مهربون و بامزه بود ‫و ازم حمایت می‌کرد.
‫حس آرامش و امنیت بهم میداد. ‫هیچوقت نمی‌خواستم حامله بشه.
‫ترسیدم.
‫پیام برای کریم گذاشتم، ‫و خودم رفتم کلینیک.
‫دقیقا وقتی داشتم فرم‌ها رو امضا می‌کردم، ‫کریم دوید اومد داخل...
‫...پر از... احساسات بود.
‫راجع به چیزایی که دوست داشت ‫این شکلی رفتار می‌کرد.
‫گفتش: "نمی‌تونیم اینکارو بکنیم. ‫همه‌چیز درست میشه."
‫و درست هم شد. برای یه مدتی.
‫بعدش شروع کرد رفتارای عجیب و غریب داشتن، ‫شبا تا دیروقت بیرون میموند.
‫ازم خواست دیگه کار نکنم. ‫گمونم منم تو مشروب خوری زیاده روی کردم.
‫خب، واقعا نمیشه گفت تقصیر تو بوده. ‫اصلا طرف رو نمیشناختی.
‫تو از کجا می‌دونی من باید سر ‫چی خودمو مجازات کنم و نکنم؟
‫خیلی خب.
‫چیزی که می‌دونم اینه.
‫پدرمادرا، تو رو توی این مأموریتا لازم دارن.
‫تو چطور؟
‫خودت هم بهم احتیاج داری؟
‫رابسون.
‫چیا گیرت اومده؟
‫- رومانی چی؟ ‫- دارم روش کار می‌کنم.
‫پدر پترا واقعا می‌خواد که ‫دخترش برگرده پیشش.
‫دخترش براش مهم‌ترین چیز تو دنیاس.
‫به پرونده‌های خصوصی‌ات کاری ندارم،
‫ولی نباید به ضرر چیزهایی که ‫سیا ازت می‌خواد تموم بشه.
‫باشه، خب، بنظرم دارم به ‫این پدرمادرها هم کمک می‌کنم.
‫و مطمئنم خیلی هم ازت قدردانی می‌کنن.
‫ولی تو یه ارتشی هستی، ‫برای همین می‌دونم متوجهی...
‫...نگرانی مامانا و پدربزرگ مادربزرگا ‫قابل مقایسه نیست...
‫...با حفظ امنیت این کشور و دارایی‌هاش.
‫انقدر پرونده‌های منو عقب ننداز، میچل، ‫وگرنه کاری می‌کنم دیگه پرونده نداشته باشی.
‫باشه، رومانی رو می‌ذارم اولویت اول.
‫- اوضاع با دنینگ چطور پیش میره؟ ‫- خوبه.
‫- هنوزم دنبال بچه‌اش می‌گرده. ‫- البته.
‫فقط یادت باشه، سعی کن ‫تا جایی که میشه مشغول نگه‌اش داری.
‫چرا همچین حرفی می‌زنی؟
‫کریم طالب مرد خطرناکیه.
‫به صلاح‌اشه که تو زندگیش نباشه.
‫چقدر خطرناکه، لوئیس؟
‫دیگه اطلاعات محرمانه‌ست. ‫تو کار خودت رو بکن، منم کار خودمو.
‫- سلام. انگلیسی بلدین؟ ‫- بله، خانم.
‫مرسی. امم...
‫یه مریض تو بیمارستان‌تون دارم، ‫ولی نمی‌تونم گزارشش رو بخونم.
‫فقط اسم مسئول رادیولوژی‌اش مشخصه.
‫میشه لطفا باهاش صحبت کنم؟ ‫اسمش کریم طالب ـه.
‫- یه دقیقه لطفا. ‫- مم‌همم.
‫امروز سر کار نیستن. ‫مایل هستین براشون پیام بذارین؟
‫- طالب؟ ‫- بله.
‫ط - ا - ل - ب؟
‫واقعا؟
‫خودشه؟
‫خودشه!
‫- چی؟ امینا؟ ‫- خدای من.
‫بیا.
‫- مم... ‫- میچل.
‫- همم؟
‫پیداش کردم. ‫کریم تو لبنان ـه.
‫چطوری؟
‫یه بیمارستان ‫یکمی بیرون بیروت پیداش کردم.
‫یه سال تمومه که اونجا کار می‌کنه.
‫- مطمئنی؟ ‫- اوه، خدای من، میچ.
‫می‌دونی تا الان با چندتا بیمارستان تو ‫سوریه و کشورای همسایه تماس گرفتم؟
‫چندصدتا. و یهویی، به همین راحتی، ‫پیداش کردم.
‫حتی اسمش رو هم عوض نکرده بود.
‫اوه، پس قضیه اینه. ‫اومدی پیشم. ازم استفاده می‌کنی.
‫نه. این بهترین سرنخیه که تاحالا داشتیم.
‫- فقط می‌خوام برم اونجا. ‫- همیشه چی بهت میگم؟
‫- باید وایسی فکر کنی! ‫- سرم داد نزن.
‫بلاخره یه چیز واقعی پیدا کردم.
‫باشه. ببخشید. نمی‌خواستم...
‫حق با توـه.
‫سرنخ خوبیه. ولی تنهایی ‫قرار نیست بری اونجا.
‫برا همین وقتش که برسه، مثل بقیه کارا ‫انجامش میدیم. با برنامه ریزی. تمرین شده.
‫اونوقت زمان مناسب کی‌ـه، میچ؟ ‫چون همه‌اش این حرفو تکرار می‌کنی.
‫وقت لامسب‌اش الانه. ‫باید بریم اونجا.
‫اون کاره تو بیروت هنوز سرجاشه؟
‫نه. کار بیروتیه خیلی خطریه.
‫پس قبولش کن، و مشتری هم پول میده بهت ‫ازش استفاده کنی از اونجا بکشونیمون بیرون.
‫خواهش می‌کنم.
‫خب، تا جایی که می‌دونیم، ‫نقاط خروجی اینجاهان.
‫و در پشتی که برای کالاست. ‫بهترین گزینه‌مون برای دور زدن حراسته.
‫درسته. خب، فقط یه کارت دعوت داریم، ‫برای همین باید من برم.
‫اگه به دام بیافتی، ‫باید خودت تنهایی بیای بیرون.
‫- آره. قبلا هم انجامش دادم. ‫- نه.
‫- از این نقشه خوشم نمیاد. ‫- چی؟
‫شوخی میکنی دیگه آره؟ بهترین نقشه ‫تو بزرگ‌ترین مأموریتیه که تاحالا گرفتیم.
‫می‌دونین که لبنان ‫هنوزم ناپایداره دیگه، آره؟
‫بیروت پر نیرو نظامیه، و این آٔما هم ‫پول کافی برای محافظ شخصی دارن.
‫منم که اگه اوضاع بهم بریزه ‫میاره‌مون بیرون. نه، من موافق نیستم
‫نه. ممکنه دیگه هیچوقت فرصتش پیش نیاد.
‫- یه راه دیگه پیدا می‌کنیم. ‫- هشت سال گذشته. هشت سال کوفتی!
‫بنظرت چقدر دیگه می‌تونم منتظر بمونم؟
‫خدای من.
‫- اون دیگه چه کوفتی بود؟ ‫- بهت گفتم.
‫خوشم نمیاد. حس می‌کنم خطرناکه.
‫خطرناک‌تر از گرفتن بچه از ‫یه ساست‌مدار کیری‌پولدار؟
‫شاید بهتره بیخیال این سرنخ لبنانیه بشه.
‫داری جدی میگی؟
‫همه اون مأموریت‌ها رو باهامون اومد ‫چون بهش یه قولی داده بودی...
‫...که یکی از اون مأموریت‌ها ‫بچه‌ی خودش قراره باشه.
‫اینو تصور کن، میچ، یه مادری داشته باشی ‫که انقدر دوست داشته باشه.
‫اگه من داشتم که وضعیت‌ام الان این نبود.
‫بیخیال، پسر. ‫بیا کمک‌‌مون کن نقشه رو بچینیم.
‫بعدش میریم اونجا، و مثل همیشه ‫کارو به خوبی انجام میدیم...
‫...و بعدش کمکش می‌کنیم دخترش ‫رو دوباره داشته باشه.
‫باشه؟
‫بیخیال، پسر، انجامش بده.
‫باشه.
‫- مشکلی نیست. ‫- چی؟
‫بهتره این مکان رو مثل کف دستت بشناسی. ‫همه سوراخ سنبه‌هاش رو.
‫و اینو طبق قوانین میریم. ‫قوانین من. باشه؟
‫باشه.
‫بله.
‫مرسی.
‫خیلی خب.
‫با تو کار دارن.
‫تا جایی که می‌تونستم منتظر امینا موندم.
‫وقتی مامانت رفت، یادته؟
‫نمی‌دونستم...
‫...وضعیت‌مون روبه‌راه میشه یا نه.
‫خیلی کوچولو بودی. ‫یادت میاد؟
‫می‌بردمت پارک.
‫داشتی بارفیکس می‌رفتی که یهو افتادی.
‫با دندون خوردم به میله.
‫و یه زنه بود، ‫اومدش...
‫...سریع سمتت.
‫گفتش: "مامانت کجاست؟" ‫و تو هم گفتی...
‫"مامانم رفته. ولی بابام اینجاست ‫و ما حالمون خوبه."
‫اون موقع بود که فهمیدم ‫همیشه قراره روبه‌راه باشی.
‫- باید بخاطرم قوی باشی. ‫- نه.
‫بابا، خواهش می‌کنم، نه.
‫بهش بگو خیلی دوسش دارم.
‫هی، بابا، بابا...
‫دیگه وقتشه استراحت کنم.
‫آره.
‫[لبنان] ‫[۹۶ ماه پس از امینای انیما]
‫حالت خوبه؟
‫سلام! مامان!
‫- تو کی‌ای و با ثریا چیکار کردی؟ ‫- سلام!
‫چقدر بلند شدی. ‫بیا بغلم ببینم. مامانت خونه‌ست؟
‫آره.
‫اوه!
‫از دیدنت خیلی خوشحالم.
‫- خیلی بود. ‫- آره واقعا، داسیا.
‫- ایشون مارا هستن.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ثریا، برو چایی بریز.
‫اینجا عوض نشده اصلا.
‫نه، بعضی وقتا شبیه باغ وحش میشه. ‫امیدوارم مشکلی نداشته باشین...
‫ولی جای شما رو تو پذیرایی می‌اندازم. ‫- اوه، نه.
‫نمی‌خواستم که کنار آقایون جاتون رو بندازم.
‫خیلی ممنونم از ملاحضه‌تون.
‫بفرمایید.
‫رابسون گفت که همسر سابق‌ات اینجاست. ‫می‌تونی راجع بهش حرف بزنی؟
‫آره، البته.
‫- بفرمایید. ‫- اوه، مرسی. مرسی.
‫خواهش می‌کنم.
‫- خیلی محشره. ‫- واقعا زود بزرگ میشن.
‫می‌دونین همسر سابق‌تون کجا کار می‌کنه؟
‫یه بیمارسان خارج از شهر فکر کنم. ‫ولی نمی‌دونم خونه‌اش کجاست.
‫فردا می‌برمت اونجا.
‫ببینیم چیزی گیرمون میاد یا نه.
‫سلام.
‫فکر کنم بلاخره ستاره‌های تو آسمونم ‫با دخترم یکی شده.
‫می‌دونم حس می‌کنی بهش نزدیک شدی.
‫ولی واقعا ازت می‌خوام که قبلش ‫روی این مأموریت تمرکز کنی، باشه؟
‫می‌دونم.
‫قرارداد موقت داشته با اینجا. ‫دیگه اینجا کار نمی‌کنه.
‫هی. این مسئله زمان‌بر ـه.
‫توی همین شهره.
‫پیداش می‌کنیم.
‫- می‌تونی توش تکون بخوری؟ ‫- فکر می‌کنم.
‫آره.
‫باشه. امشب قهرمان‌بازی تعطیله‌ها.
‫دست بچه رو بگیر و از اونجا بیارش بیرون.
‫مراقب باش، مارا.
‫مرسی.
‫السلام و علیکم.
‫و علیکم السلام.
‫- شما از طرف سفارت اومدین؟ ‫- نه بابا. گور بابا سیاست. من بیزنس دارم.
‫اوه، عالیه.
‫اگه کمک خواستین بهم بگین ‫با بقیه مهمونا آشناتون کنم.
‫خیلی لطف می‌کنین.
‫حالا تا قبلش، میشه بگی ‫سرویس بهداشتی کجاست؟
‫- انتهای این راهرو ـه. ‫- ممنونم اوه!
‫خیلی متشکرم.
‫باید چای سلما رو براش ببرم.
‫سلام سلما
‫من از دوستای مامانتم.
‫ولی نمی‌خوام برم پیش مامانم.
‫زودباش. آفرین دختر خوب.
‫باشه، بزن بریم. بجنب.
‫همه‌چیز درست میشه.
‫داری دخترم رو چیکار می‌کنی؟
‫- بهش آسیب نمی‌زنم. ‫- داری ازم میگیریش؟
‫سلما، عزیزم. ‫بیا پیشم.
‫اینکارو نکن.
‫سلما، بیا.
‫سلما.
‫- اوه... ‫- خدای من.
‫خودشه؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- برو!
‫- نگاه کن، کارل! ‫- می‌بینمشون، صبرکن.
‫نترس، عزیزم.
‫بخوابین پایین!
‫سرتون رو پایین بگیرین!
‫یه طرفه‌ست. مراقب باش! ‫لعنتی.
‫چه اتفاقی افتاد اونجا؟
‫مارا، می‌خوای بهمون بگی؟
‫دختر خوب.
‫خیلی خب...
‫چه دختر خوبی.
‫خیلی خب، چیزی نیست.
‫رسیدش.
‫البته.
‫خیلی ممنون.
‫از رو قصد اینکارو نکردی، مارا.
‫دیگه نمی‌ذاری دنبال امینا بگردم، مگه نه؟
‫خیلی خب، میزنم بیرون. ‫ببینم می‌تونم یه راهی به خونه پیدا کنم.
‫- منم میام. ‫- نه.
‫خطریه. بمون هتل. ‫حداقل تا وقتی ببینم اوضاع امنه یا نه.
‫کیه؟
‫- داسیا ‫- داسیاست.
‫- داسیا! ‫- باشه، باشه، باشه. سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- نباید اینجا باشی. ‫- یه سرنخ دارم.
‫سرنخ برای چی؟
‫برای امینا.
‫- نه. نه. باید منتظر رابسن بمونیم. ‫- باید بریم.
‫نه. می‌دونی که سرنخ خیلی موندگاری نداره. ‫خودم تنها میرم.
‫- نه. شنیدی که چی گفت. ‫- حداکثر چند ساعت طول می‌کشه.
‫اونوقت حداقل اطلاعات داریم.
‫لعنتی.
‫بهتره اینجا منتظر بمونی.
‫- سری برو، بیا بیرون. باشه؟ ‫- آره. باشه.
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اینجا قلمرو خودمه.
‫سؤال مهم‌تر اینه که:...
‫...اینجا چه غلطی می‌کنی و چرا اونطور که ‫بهت دستور دادم، تو رومانی نیستی؟
‫دنینگ هم وسط این ماجراست...
‫...که تو عملیات پس گرفتن ‫با خون و خونریزی ما رو به خطر انداخته.
‫یه زنی که به هیچ عنوان ‫نباید این اطراف باشه...
‫...که احتمال داره تمام چیزایی که ‫تو هشت سال گذشته ساختم رو از بین ببره.
‫و همچنین تنها زنی که ‫می‌تونست ما رو داخل ببره و بیاد بیرون.
‫- درست میگم؟ ‫- درسته.
‫و داری بهم میگی که مجبور بودی ‫یه مأموریتی رو تو بیروت قبول کنی؟
‫دخترت با نوه کوچیکش هم‌مدرسه‌ای‌ان.
‫کجا؟ خودت دیدیش؟ امینا.
‫امینا رو دیدی؟
‫یه بار. ‫بنظرم خیلی... شیطون میومد.
‫یه دفعه. بنظرش امینا ‫خیلی دختر شر ـیه.
‫واقعا میگی؟ خوبه.
‫مدرسه‌ها چه ساعتی تعطیل میشن؟
‫- ساعت ۳ بعد از ظهر... ‫- خیلی خب، می‌تونه آدرسش رو بهم بده؟
‫رابسون، بذار کاملا واضح بهت توضیح بدم،
‫چونکه بنظر منظورم رو خوب نفهمیدی.
‫این موضوع خیلی برای من، ‫و در نتیجه برای تو هم حیاتیه...
‫...که اون زن کریم طالب رو پیدا نکنه.
‫وقتی ازم خواستین راجع به کریم ‫دیگه تحقیق نکنم، انجام دادم.
‫ولی اگه انتظار داری اون مادر رو ‫از دخترش دور نگه دارم...
‫...بهتره همین حالا بهم بگی ‫اوضاع از چه خبره.
‫راجع به زندگی شوهرت اینجا ‫تا چه حد اطلاع داری؟
‫چقدر از زندگی شوهرت اینجا اطلاع داری؟
‫خب، هیچی. چطور؟
‫چرا این سؤال رو می‌پرسی؟
‫- دیرم شده. بهتره برم. ‫- چرا؟ صبرکن.
‫میگه بهتره برم.
‫وایسا. آدرس رو بهش بده. خواهشا؟
‫- نمی‌تونم. ‫- لطفا. لطفا. به عنوان یه مادر.
‫به عنوان یه مادر، بهت می‌گم ‫که بری دخترت رو ببینی.
‫ببینی حالش خوبه، ولی بعدش باید بذاری بری.
‫به عنوان یه مادر داره بهت میگه: ‫برو دخترت رو ببین،
‫مطمئن شو حالش خوبه. ‫ولی بعدش بهتره که بری.
‫دشمنه دشمن من ‫دوست من است.
‫موفق باشی.
‫گوش کن. مدرسه رو نمی‌تونم بیام. ‫خانواده‌م رو نباید تو دردسر بندازم. متوجهی؟
‫البته. البته.
‫این کمکی که تو این چند روز بهم کردی ‫تو چندین سال گذشته، کشور خودم کسی نکرد.
‫برو.
‫- مجبورم کردی بهش دروغ بگم. ‫- نه.
‫اگه تمام حقایق رو نداشته باشی ‫دروغ گفتن حساب نمیشه.
‫- اوه! ‫- کون لقت.
‫اونو بهت معرفیش کردم...
‫...تا بتونی این فرصت رو بهش بدی ‫توی یه چیزی شرکت کنه، درسته؟
‫- حواسش رو پرت کنه. ‫- یه چیزی که به زندگیش معنا بده.
‫- و بعد گذاشتی تو رو بکشونه اینجا. ‫- تو ازم سؤاستفاده کردی.
‫باید متقاعدش کنی که ‫سرنخ‌هایی که داره اشتباهن.
‫...و باید فورا از این کشور ببریش بیرون.
‫و اگه نکنم چی؟
‫اونوقت نمی‌تونم ضمانت کنم ‫اون یا خانواده‌اش اتفاقی براشون نیافته.
‫- از طرف تو. ‫- از طرف هرکسی.
‫وابستگی روحیش اوضاع رو ناپایدار می‌کنه. ‫و این چیزیه که باعث آسیب دیدن افراد میشه.
‫واقعا می‌خوای همچین ‫عذاب وجدانی رو تحمل کنی؟
‫ازت می‌خوام که الان به کشورت خدمت کنی، ‫نه اون زن. می‌دونم اینو درک می‌کنی.
‫و دیگه هیچوقت رو من اونطوری دست بلند نکن.
‫همینه.
‫بنظر خیلی تحت نظارت میاد. ‫دروازه‌های محکم، نگهبان، دوربین.
‫از ورودی پشتی هم خبری نیست.
‫مدرسه ۱۰ دقیقه پیش تعطیل شده.
‫یعنی همچین جایی زندگی می‌کنه؟
‫- هی. ‫- چیه؟
‫اون خودشه؟
‫بابا بزرگ!
‫امینا!
‫مدرسه چطور بود؟
‫بابا!
‫هی، هی، هی! می‌بیننت. ‫درو ببند.
‫هیچ نقشه‌ای نداری. هرکاری الان بکنی ‫بهشون هشدار میده و همه‌چیزو خراب می‌کنه.
‫صورتت رو بپوشون.
‫نه! هی! هی! لعنتی.
‫دیگه در امانی.
‫من مادرتم.
‫امینا! امینا!
‫این چه غلطی بود کردی؟
‫بگیرش. ‫بگیرش ببر تو ماشین.
‫امینا!
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫- سعی کن آرومش کنی. سعی کن آرومش کنی. ‫- برو، برو، برو، برو!
‫یالا!
‫- هی، مارا، به خودت بیا! ‫- چیزی نیست. چیزی نیست.
‫کسی بهت آسیب نمی‌زنه، باشه؟
‫- امینا... ‫- لعنتی. یالا.
‫من مادرتم.
‫- اینی که گفت یعنی چی؟ کارل! ‫- نمی‌دونم. نمی‌دونم!
‫امینا!
‫داری چیکار می‌کنی، کارل؟
‫بابا!
‫- کارل، برو! ‫- باشه.
‫یالا، یالا، یالا. لعنتی زودباش!
‫لعنت بهش! خیلی خب، راه افتادیم.
‫نه، نه!
‫- نه، نه، نه. نمی‌تونه اینجا باشه. ‫- نه، نه، نه، نه، بذار بیام داخل.
‫تا اینکه ببینیم چه خاکی تو سرمون بریزیم.
‫چیزی نیست. انگلیسی بلده؟ ‫نمی‌دونم انگلیسی بلده یا نه.
‫امینا؟
‫من اسمم داسیاـست.
‫اینجا در امانی. ‫کسی بهت آسیبی نمی‌زنه.
‫مدت خیلی زیادیه که دنبالت می‌گشته.
‫۸ ساله!
‫از وقتی که بچه بودی ‫و بابات تورو از آمریکا آورد اینجا.
‫بهش بگو دوسش دارم.
‫و بهش بگو هیچوقت نباید ‫به این کشور آورده میشد.
‫و اینکه من نمی‌دونستم ‫و نتونستم پیداش کنم.
‫و من فقط... من فقط می‌خوام ‫برش گردونم آمریکا...
‫...تا مامانش باشم، تا مادرت باشم.
‫اون مادرته. ‫اون مادرته، امینا.
‫من مامان ندارم. ‫مامان من مرده.
‫چی؟
‫گفتش: "من مادر ندارم. مادر من مرده."
‫جریان چیه؟
‫- این دیچه چه وضعیه! ‫- اونطور که بنظر میاد نیست.
‫- واقعا؟ ‫- باید میاوردیمش. چاره دیگه‌ای نداشتیم.
‫نمی‌تونیم اینجا بمونیم.
‫- امینا. امینا، باید باهم بیای بریم. ‫- نه!
‫اینو بگیر.
‫خودت باید می‌دونستی. ‫این راه درستش نبود.
‫خب، ام... کارل الان بهم گفت ‫که انگلیسیت خوبه.
‫لجبازی، آره؟
‫گمونم پس به من رفتی.
‫شاید اشتباه می‌کنه. ‫شاید بلد نیستی.
‫تو کلاس انگلیسی نفر اولم.
‫همیشه خیلی باهوش بودی، مینا.
‫امینا.
‫امینا، ببخشید.
‫ام... از وقتی که نبودی ‫اینو هر روز با خودم نگه داشتم.
‫همچنین...
‫اینم من و توییم.
‫چهار سالت بود، تولدته تو عکس.
‫الان خیلی بزرگ‌تر شدی. ‫به چه چیزایی علاقه داری؟
‫شناکردن دوست داری؟
‫- خونه‌مون استخر داریم. ‫- وای. جدی؟ دارین؟
‫من تو تیم مسابقه میدم.
‫من... چی بهش میگن؟
‫- اوه، کاپیتانی؟ ‫- کاپیتانم.
‫عجب.
‫می‌دونی، من بودم ‫بهت شناکردن یاد دادم.
‫خونه‌مون، تو دریاچه، ‫با بابابزرگت.
‫"جدی" [بابابزرگ] من اینجاست.
‫"جدی"ات، اینطوری صداش می‌کنی؟
‫اون کجاست؟
‫اوه... مردش.
‫مدت خیلی طولانی‌ای مریض بود...
‫...ولی ازم خواست که بهت بگم ‫تو رو خیلی دوست داره...
‫...خیلی، خیلی زیاد.
‫بهتر بود صبر می‌کردی.
‫دیگه صبرم به لب اومده بود، احمق جان. ‫فرصتش پیش اومد، منم غفلت نکردم.
‫- خیلی سر به خودی. ‫- من مادرشم.
‫من دیدمش، می‌دونی؟ ‫بعد این همه مدت.
‫خیلی مدت بود تصورش می‌کردم.
‫قلبم، میچل. ‫نمی‌تونستم منتظر بمونم
‫میچل، منم. تصور می‌کردم ‫میدوه میاد بغلم.
‫ولی الان داره یه جوری نگاهم می‌کنه ‫انگاری یه هیولام.
‫چطوری از این کشور خارج بشیم؟
‫باید امینا رو برگردونیم به کریم.
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- نمی‌تونم از اینجا ببرمش بیرون.
‫اگه بر نگردونیمش ‫همه‌مون تو خطر می‌افتیم.
‫چرا؟ چه اتفاقی افتاده؟
‫باید بهم اعتماد کنی.
‫- اوه، چی؟ بهت اعتماد کنم؟ ‫- آره.
‫بعد از اینکه کاری که هیچکسی ‫حاضر نبود کمکم کنه رو انجام دادم...
‫...داری بهم میگی که برش گردونم؟
‫جریان چیه؟
‫اگه سعی کنی ازم رد شی، می‌کشمت.
‫اگه بهش دست بزنی، ‫لت و پارت می‌کنم.
‫- بس کن! بس کن! ‫- بهم بگو جریان چیه... بگو بهم!
‫کریم با "اخوان‌المسلمین" در ارتباطه.
‫بفرما، حالا دیگه می‌دونی.
‫چی؟
‫ظاهرا، درگیر رابطه‌های خانوادگیش شده.
‫ازش اخاذی کرددن ‫تا براشون پولشویی کنه.
‫و اون موقع بود که سیا پیداش کرد.
‫اوه، سیا می‌دونست یعنی؟
‫مارا، ما پیمان‌کاریم.
‫منبع من، لویس، بهم گفت که کریم ‫با سیا قرار گذاشته که خبرچین‌شون باشه.
‫براشون کار می‌کنه.
‫در ازاش، امینا مال اون میشه.
‫داره کمک‌شون می‌کنه ‫اینجا نقل مکان کنن.
‫معذرت می‌خوام. خودم تازه فهمیدم.
‫همه‌ی اون بن‌بست‌ها.
‫تو واشنگتن جلوی تحقیقاتم رو گرفت، و تو رو ‫فرستاد منو استخدام کنی تا ازش دور بشم.
‫آره.
‫اخوان‌المسلمین لعنتی.
‫فکر کردم داشته بهم خیانت می‌کرده.
‫اگه از اینجا نبریمت بیرون ‫و اون دختر رو بهش برنگردونیم...
‫...راستش نمی‌دونم چی‌کار بکنه.
‫اه! اه!
‫- تروخدا بس کن... ‫- اه!
‫منو نگه داشتی باهات کار کنم.
‫باهام رابطه برقرار کردی.
‫معذرت می‌خوام، باشه؟
‫خب پس حالا می‌خوای چیکار کنی، میچ؟
‫چونکه من قرار نیست پسش بدم. ‫و جفت‌مون هم اینو می‌دونیم.
‫پس یا کمکم کن یا بذار برم.
‫وقتی این قضیه تموم شه، دیگه نمی‌خوام ‫هیچی ازت بشنوم.
‫آماده‌ای؟
‫[هتل خدیجه] ‫[بیروت - لبنان]
‫بیا. صورتتون رو بپوشونین.
‫کجاییم؟
‫باید اینجا مدرک بگیریم ‫از مرز بتونیم رد بشیم.
‫مرسی که انقدر زود کارمو راه انداختی. ‫یکی طلبت. رسیدم دمشق بهت زنگ می‌زنم.
‫اون همسرته؟
‫نه.
‫اونم تو آمریکا پیشمون زندگی می‌کنه؟
‫نه، ما فقط... همکاریم، همین.
‫هی، می‌خوای تاب بدمت؟
‫بیا.
‫چیزی نیست. سوار شدی؟
‫- آره. ‫- خیلی خب، حواسم بهت هست.
‫خب. آماده‌ای؟ یک، دو، سه.
‫منم یکی مثل‌اش رو دارم.
‫پاسپورت.
‫یه سری آمریکایی اینجان.
‫می‌خوان مدارک‌تون رو ببینن.
‫لعنتی.
‫لعنت بهش.
‫چه اتفاقی داره می‌افته؟
‫- می‌تونیم یه راه دیگه پیدا کنیم. ‫- همه‌جا همینطوری قراره باشه.
‫جایی تشریف می‌برین؟
‫برو، برو. یالا!
‫شما آمریکایی هستی؟
‫کسی همراه‌تون هست؟
‫صبرکن. لعنتی، داری چیکار می‌کنی؟
‫کاری که به صلاح‌مونه، میچ. ‫چیزی نیست، بیا، عزیزم.
‫مارا...
‫هرچی لازمه برای امنیت خودت بهشون بگو. ‫من دوباره نمی‌خوام از دستش بدم.
‫- هی! ‫- برو، امینا.
‫تکون نخور!
‫اسلحه‌ات رو بذار زمین! ‫اسلحه‌ات رو بذار زمین!
‫برید! تا فرصت هست برید! ‫برید!
‫حالا داریم کجا میریم؟
‫یه جایی پیدا می‌کنم بتونیم رد بشیم. ‫همه‌چیز درست میشه.
‫گرسنمه.
‫بیا.
‫من فقط گیاه می‌خورم.
‫چیز دیگه‌ای با خودم ندارم.
‫- می‌خوام برم خونه‌مون. ‫- بهت گفتم.
‫داریم می‌ریم خونه.
‫آمریکا نه.
‫اینجا رو دوست دارم. ‫دوستام و خونه‌مون رو دوست دارم.
‫گوش کن.
‫تو آمریکا کلی دوست جدید پیدا می‌کنی.
‫ولی بابا بزرگم دیگه پیشم نیست.
‫- خب، نه... ‫- کی پیشم قراره باشه؟
‫من، مینا.
‫امینا.
‫من و تو.
‫من نمی‌خوام باهات باشم.
‫باشه، خب، مطمئنم جدی نمی‌گی.
‫می‌خوام با بابا باشم. ‫چرا منو ازش گرفتی؟
‫هی! بگیر بشین.
‫ببخشید. نمی‌خوام بهت آسیب بزنم. ‫حالت خوبه؟
‫آخه خب...
‫اصلا نمی‌دونی چقدر سخت بوده.
‫و...
‫...چقدر طول کشیده تا بتونم پیدات کنم.
‫ولی من هیچوقت گم نشده بودم.
‫چی؟
‫خونه بودم.
‫هیچوقت ازت نخواستم بیای پیدام کنی.
‫- داری کجا می‌ری؟ ‫- چیزی نیست، من فقط... همینجا صبرکن.
‫کجاست؟
‫جاش امنه.
‫- پیش کیه؟ ‫- پیش یه آشنا.
‫- باید ببینمش. الان. ‫- آره، دردناکه، مگه نه؟
‫هشت سال عذاب کشیدن.
‫- چطور تونستی؟ ‫- معذرت می‌خوام؟
‫متأسفم.
‫بابت همه کارایی که در حقت کردم متأسفم.
‫قسم می‌خورم، مارا. من... ‫راه چاره‌ای نداشتم.
‫اگه می‌موندم، جفت‌مون رو ‫تو خطر می‌انداختم.
‫و حالا یه سازمان خیلی قدرتمندی ‫ازش محافظت می‌کنه.
‫آره، همونا که کمکت کردن بدزدیش. ‫می‌فهمی چقدر حرفات مسخرن؟
‫رئیس‌هام خودم و خانواده‌ام رو تهدید کردن ‫که باید نقل مکان کنم...
‫...نمی‌تونستم بدون اون دووم بیارم.
‫و راستش رو بخوای، می‌خواستم ‫یه زندگی بهتر بهش بدم.
‫تا زمانی که سرم رو خم می‌کردم، ‫و هرچی می‌گفتن گوش می‌کردم، همینطور بود.
‫تو ازم دزدیدیش.
‫دختر کوچولومو.
‫دختر کوچولومونو.
‫نزدیکم نیا.
‫ببخشید. باشه؟
‫می‌دونستی دارم دنبالت می‌گردم؟
‫همه‌اش بهم می‌گفتن ‫به زندگیت ادامه دادی.
‫و حرفشون رو باور کردی؟
‫اونطوری برام راحت‌تر بود.
‫تو ارزشمند‌ترین...
‫...چیزی که داشتم رو ازم گرفتی.
‫زندگیم رو از هم پاشیدی.
‫و تموم این مدت بهش گفته بودی من مرده‌ام.
‫نمی‌فهمم... نمی‌فهمم چطور می‌تونی ‫انقدر ازم متنفر باشی.
‫- اینطور نیست. ازت متنفر نیستم. فقط... ‫- خفه‌شو!
‫اصلا برام مهم نیست چی فکر می‌کنی، کریم.
‫بخدا قسم، یه کلمه دیگه حرف بزنی، می‌کشمت.
‫هیچ ایده‌ای نداری.
‫ولی اون دیگه دختری که از دست دادم نیست.
‫منو نمی‌شناسه.
‫برا همین گمونم...
‫...یه جورایی واقعا مرده‌ام، مگه نه؟
‫به لطف تو.
‫بهم قول بده که باهات جاش امنه.
‫قول بده!
‫قول میدم.
‫جاش امنه.
‫خوشحاله. ‫اینجا زندگی خوبی داره.
‫خودت داری می‌بینی.
‫اصلا واقعی بودش؟ ‫رابطه من و تو؟
‫آره. دوست داشتم، مارا.
‫واقعا میگم.
‫خیلی خب پس، میری ‫حقیقت رو به امینا میگی.
‫بهش می‌گی که تقصیر تو بود...
‫...که مادری نداشته ‫این همه مدت کنارش باشه.
‫بهش میگی چه کارهایی کردم ‫که سعی کنم پیداش کنم.
‫التماسش می‌کنی که ببخشتت...
‫...و بعدش کمک‌مون می‌کنی ‫زندگی‌مون رو باهم بازسازی کنیم، باشه؟
‫باشه.
‫اینکار بخاطر تو نیست.
‫بخاطر خودشه.
‫می‌فهمم دخترم چی احتیاج داره.
‫همیشه می‌دونستم.
‫امینا، چیزی نیست، قول میدم.
‫هی.
‫یادت باشه:...
‫...همیشه دوست داشتم.
‫- امینا! ‫- بابا!
‫تو نوجوانی، امینا دفعات زیادی ‫به آمریکا می‌رفت برای دیدن مارا
‫به مدت ۲۰ سال، مارا در کنار ‫رابسون تلاش کردن تعدادی از
‫۱۱۰۰ بچه‌ای که هر سال از آمریکا ‫ربوده میشن رو برگردونن.
‫امینا هنوز در خاورمیانه زندگی می‌کند.
‫مترجم ‫«Caseraw»
‫بزرگترین مرجع دانلود فیلم و سریال ‫www.30nama.com
‫ما را در تلگرام و اینستاگرام دنبال کنید ‫@officialcinama