SERIAL NETFLIX
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK DR. SEUSSA
MAMA, KTÓRA MNIE KOCHAŁA
Dobra, co tu się dzieje?
Pam przeszła na złą stronę. Pan i Michellee nie mają gdzie się ukryć.
Co tu robisz?
Zapobiegam stworzeniu broni.
Nie zamierza sprzątnąć Sama!
Pam wykonuje misję.
Od początku planowała rozbroić bombę Pana.
Kim ona jest?
Gdzie jest Sam?
Znów go porzuciłaś?
Zatem to mama Sama.
To on porzucił mnie.
Jest mądrzejszy, niż sądziłem.
Powstrzymam cię.
Spóźniłaś się. Ktoś już mnie powstrzymuje.
Tak? Kto?
- Ja! - Terefere.
- Mówię serio! - Zejdź mi z drogi.
Nie! Uciekaj, zanim Zukowie cię znajdą, a mój plan spali na panewce.
Nie radzę ze mną walczyć.
Zaryzykuję.
Robię to dla Sama, gamoniu.
To przez ciebie i Mu-Laka-Mu wybuchł ten kryzys.
Skłóciłeś mnie z synem.
Dlaczego miałabym ci wierzyć?
Nie jestem gamoniem.
Pracujesz dla Juków.
Usiłujesz sabotować mój wynalazek.
Przecież sam chciałeś sabotować swój wynalazek.
Dlaczego miałbyś niszczyć coś, co zbudowałeś?
Bo nie chciałem skonstruować broni.
- Stać! - Uwaga!
Stać!
Co znowu?
Cześć, jestem Michellee, żona Pana.
Poznałyśmy się wcześniej.
Wiele o tobie słyszałam, Pam.
Niekoniecznie dobrego.
Tak czy siak, Pan mówi prawdę.
Usiłuje unieszkodliwić broń.
Gdybyś go znała, wiedziałabyś, że jego wynalazki…
Panie.
Zaczęło się.
Dziecko, no jasne.
Udawanie porodu jako zmyłka?
Wcale nie!
Nie udaję!
Rodzę!
Wierzę.
To się dzieje!
Tymczasem Sam ma własne zmartwienia.
Walczy ze Spodzieniem o niebezpieczną kulę.
Spodzień, puszczaj Mu-Laka-Mu!
Chciałbyś, co?
No pewnie, nawet bardzo. Dzięki za zrozumienie.
Zrozumienie?
Spytaj kogokolwiek w branży, ja niczego nie rozumiem.
Puszczaj! Ostrzegam cię!
To ja ostrzegam ciebie.
Przekonasz się.
Ostrzegam! Zostałeś ostrzeżony.
Strzeż się!
Szkoda, że mamusia nie może cię uratować.
Nie!
No to do bani.
Dziecko się rodzi?
Co teraz? Co robić?
Weź się w garść.
To ona tutaj rodzi
i wcale nie panikuje.
Jasne, masz rację.
Dzięki.
To dla niej.
Kiedyś pomagałam przy porodzie trojaczków w śnieżycy w Nowej Zalamakii.
Uwierz mi, będzie dobrze.
Jesteś pewna?
Dasz radę, jestem przy tobie.
Wiem, że mi nie ufasz.
Nie byłam najlepszą mamą dla Sama.
W ogóle mnie nie było. Ale jestem jego matką.
Skoro znów jest w moim życiu, nie zawiodę go.
Nie sposób przewidzieć, jak rodzicielstwo nas odmieni.
Dla Sama jestem ideałem.
Choć trudno mi to pojąć.
Wiem, o czym mówisz.
Gdyby Sam tu był, co radziłby zrobić?
Żebyśmy sobie zaufali. Razem możemy uratować…
Ma skurcze.
Oddychaj.
Idź rozbroić bombę,
a ja pomogę twojej żonie w porodzie.
Jukijski szpieg.
Najpierw zajmę się nimi.
Jesteś ze mną?
Pam, prowadź.
Cokolwiek się stanie, rozbrój to.
Ostrożnie z moją żonką.
Brać ją!
Oddychaj.
To bóle porodowe czy szał bitewny?
- Jedno i drugie. - Nieźle.
Nie mogę na to patrzeć.
Czemu moja specjalność to nędzne wynalazki?
Ksjężno, nie możesz!
Pewnie, że mogę.
Nie byłabym ksjężną bez licencji operatora żurawia.
Aktywowano protokół startu.
Pięć minut, żeby dać dyla.
Nie, Panie!
Co zrobiłaś?
Uratowałam nam życie.
Mylisz się!
Uciekajcie wszyscy! Trzeba się ukryć!
Chciałbym pomóc, ale jestem tylko głosem!
E.B. może coś zaradzić.
Jej rola jest ważna.
Cztery minuty do startu.
Sprowadzi Zuków pod ziemię.
Witaj ponownie, piękny.
Przestań, gnieciesz mi garniak.
Zdaje się, że szyty na miarę
nieudacznika!
Wolę zginąć z klasą,
niż żyć w zwykłych łachach!
WLOT, WYLOT
Nie!
Wszyscy zginiemy!
Brawo, Sam.
Panie Ksjęciuniu, proszę tego nie robić.
- Mam bliskich w Zukii… - A ja rodzinę w Jukii.
Tylko tak zapewnię im spokojne życie.
Nie!
Co?
Nie.
GOTOWOŚĆ DO STARTU
NIEBEZPIECZEŃSTWO
E.B.
O nie.
Uwaga, zbliża się wrogi pocisk.
Odpalamy natychmiast!
Przejście do sedna.
Do startu 30 sekund.
Syn Pam jest niebezpieczeństwie przy Mu-Laka-Mu.
Matka może zrobić tylko jedno.
Panie, rzuć mi linę!
Zwariowałaś?
Sam jest na rakiecie, muszę go ratować.
- Proszę! - Nie ma czasu.
Zrób to!
To jego matka!
Pozwól jej!
20 sekund.
19, 18, 17, 16, 15,
14, 13, 12, 11, 10…
- Powodzenia. - Dzięki.
…cztery, trzy, dwa, jeden.
Start rakiety.
- Sam! - Mama?
Co ty tu robisz?
To, co od razu powinnam!
Odlatujesz na rakiecie?
To, co słuszne!
Jestem szczęśliwa, odkąd cię odzyskałam. Nie mogę cię stracić.
Na szczęście wyrosłeś na wspaniałego młodzieńca,
który poświęci wszystko, by ratować przyjaciół.
Podobnie jak ty, gdy ochroniłaś mnie lata temu.
- Uratowałaś mi życie! - I znów to zrobię.
Musisz zeskoczyć z tej głowicy.
Typowe słowa matki.
Przygotuj się.
Boję się, mamo!
Bez obaw, złapię cię!
Macierzyństwo.
Nie ma nic piękniejszego.
O nie! Wszyscy zginą.
Żegnajcie, przyjaciele. To był zaszczyt.
Nie!
Coś podobnego.
Antybroń.
Dokonałaś tego! Uratowałaś ich przed Mu-Laka-Mu.
Dzięki resztce Fu-Laka-Fu.
I to w samą porę. Rety!
Pomyślałam, że się przyda.
Mamy mają wszystko w torebkach.
Kocham cię, Sam.
Przez lata Sam poszukiwał mamy.
Nie dla zielonych sadzonych.
Ale dla tych słów, które pragnął usłyszeć.
Czołem, przystojniaku.
Bluzka, całe szczęście.
Wyciągnij mnie, niszczy mi się garniak.
Żegnaj, Filipie.
Nie!
Spójrzcie!
Zniknął.
Jukowie i Zukowie nie są już podzieleni.
Ale co będzie dalej?
Stój.
Nie można im ufać!
Wszystko gra!
Nie wierzcie jej!
To zukijski podstęp.
Chociaż zostały z niego jedynie zgliszcza,
zgodnie z obietnicą spotkali się na murze.
Jesteś głodny?
Umieram z głodu.
Masłem do góry i do dołu.
Wystarczy gest, by połączyć obie części.
Kanapka z masłem.
Luka!
To nie koniec!
Właśnie. Oddawaj to plugastwo!
- Zabieraj śliskie łapy. - Puszczaj.
Spojrzeli na siebie z minami nietęgimi.
I nagle zaczęło im burczeć w brzuchach.
Nie mogę.
Tak nie wolno.
Skąd ta pewność?
Bez spróbowania.
Niezłe.
Wznieśmy tost!
Za nowy początek!
Tak!
Przyszłość Juków i Zuków zaczęła malować się w jasnych barwach.
Można od góry i od dołu,
a najlepiej razem.
Oto zbrodniarze odpowiedzialni za tę wojnę.
Stadko krów?
Tak. Od pierwszego odcinka czułam, że coś tu śmierdzi.
Ta krowa wygląda podejrzanie.
Przesłucham ją.
Tajny krówtel uprawiał swój proceder.
ŚMIETANKA
ZAGINIONA
- Co ty robisz? - To nie ja!
Podsycał napięcie między narodami.
Krówtel zrobił z was dojne krowy, a sam spijał śmietankę.
Wszystko dla tłustych zysków.
Wstyd, wstyd, wstyd!
Wstyd?
Krowy zamaśliły nam oczy.
Dobra, zagońmy to podstępne stadko.
Do obory z nimi.
Lądowanie!
O rety, to Sam!
Uwaga, mama z nieba!
Pam, moja szpiegolka. Uratowaliście nas!
Ty również, E.B.
Wiesz, że byłabyś doskonałym szpiegiem?
Poważnie? Super!
Od dziś całkowicie poświęcę się karierze szpiega.
Nie ma mowy!
Cześć, braciszku.
Czy to mały Sam?
To Pan Junior.
Zawsze lubiłem to imię.
Cześć, mały.
Wiesz, Pam. Jesteś wspaniałym rodzicem.
A ty wspaniałym przyjacielem.
Dziękuję, że wspierałeś mojego syna.
Jak wy wszyscy.
Czy to znaczy, że tym razem zostaniesz?
Tak, Sam.
Zostaję.
Krótkie podsumowanie, bo kończy nam się czas.
Tak zwany epilog, ale to trudne słowo.
Nasi bohaterowie żyją spokojnie w Gburburgu.
Żadnych złoczyńców, zwrotów akcji czy misji szpiegowskich.
Nuda jak zwykle.
Zero międzynarodowych intryg, igrania ze śmiercią, nuda!
Nadal chcę wpaść w odwiedziny.
Oprowadzisz mnie, jak obiecałaś?
Zanudzisz się.
Nie mogę się doczekać.
Rachunek za telefon jest skandaliczny.
Wybacz, ale połączenia z Ukią nie są tanie.
Nie przejmuj się. Nowe Wynalazkarium świetnie prosperuje.
No proszę. Bezwybuchowe urządzenie Pana.
Pomógł prezent od Pam, Fu-Laka-Fu.
WŁÓCZĘDZY MILE WIDZIANI, ZACHĘCAM DO NAJŚCIA
Spróbuj, mamo.
I co, dobre?
Nie.
Przepyszne.
Tak, smakuje jej!
Cudownie.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk