‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(จากหนังสือโดยดร.ซูสส์)
‪(ยอดพยัคฆ์ดูเคสส์)
‪เพื่อที่จะช่วยเพื่อนรัก แซมจึงทิ้งแพมไป
‪(ซอสเผ็ด)
‪เธอจึงนั่งแกร่วรอคอยให้ลูกชายเปลี่ยนใจ
‪แซมเหรอ
‪แซม
‪นายท่านแพมครับ ผมเพิ่งได้รับข้อความ ‪จากสำนักงานใหญ่ เรื่องภารกิจครั้งใหม่
‪แน่ใจแล้วหรือครับว่าพร้อมจะกลับไปทำงานแล้ว
‪สนัลเฟรด ถึงจะต้องไปขนขี้วอลวาร์ก ‪กลางทะเลทราย ฉันก็ไม่สนหรอก
‪ขอแค่ได้ทำภารกิจก็พอ
‪พวกเขาต้องการตัวคนคนนี้เหรอ
‪สนัลเฟรด แน่ใจเหรอ
‪ครับ นายท่านแพม
‪ผมอยากเตือนคุณว่า
‪ถ้าคุณตอบรับทำภารกิจ คุณจะกลับลำไม่ได้นะครับ
‪พอบอกพวกเขาว่าฉันรับทำภารกิจ
‪(กำจัด ‪แซม ไอ แอม)
‪ไปเอาเครื่องบินเจ็ตมา
‪เอ่อ นายท่านแพมครับ คือว่าเครื่องบินเจ็ต…
‪ไม่ต้องห่วงนะ กายกับอีบี
‪ฉันจะไปเอามูลักกะมูมาให้ได้
‪กาย กาย
‪ข่าวดีแน่ะ ผมเจออีบีแล้ว
‪แล้วไงคะ
‪แล้วผมก็คิดว่าเราคงไม่เป็นไรหรอก
‪อ้อ ดีจังเลยนะ
‪แล้วลูกอยู่ไหนล่ะ
‪กำลังช่วยแฟนแหกคุกอยู่
‪ฮะ
‪แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาหรอก
‪โลกกำลังจะแตกแล้ว
‪แบบนี้มันบ้าสิ้นดีเลย
‪เรื่องทั้งหมดนี้มันบ้าสิ้นดี
‪ผมรู้แล้ว แต่ผมต้องการให้คุณช่วย
‪พอเราเข้าไปถึงห้องแล็บ…
‪รู้แล้ว ฉันจะไปดึงความสนใจจากตาคนเฝ้ากาย ‪ระหว่างที่คุณถอดระเบิด…
‪อยู่นี่เอง
‪- ใช่แล้วครับ ‪- นี่ ไม่ใช่เวลามามัวยิ้มอยู่นะ
‪เราได้รับข่าวกรองว่าเจ้าพวกยูคโสโครกนั่น
‪จะติดตั้งอาวุธที่พร้อมใช้การได้ ‪เสร็จภายในหนึ่งชั่วโมง
‪ถ้าคุณยังทำอาวุธเสร็จพร้อมลุยก่อนหน้านั้นไม่ได้
‪ประเทศซูเคียที่เรารู้จัก ‪ก็จะถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง
‪จนกว่าจะถึงตอนนั้น…
‪ตามฉันมาสิ คุณนายแอม ไอ
‪เรามีห้องรับรองพิเศษให้คุณได้พักผ่อนหย่อนใจ…
‪- ไม่นะ… ‪- ระหว่างที่เรา
‪ฝากชีวิตไว้ในมือสามีของคุณ
‪ไม่นะ ผมต้องการเธอ
‪ผมทำโดยไม่มีภรรยาไม่ได้
‪เธอนี่แหละคืออาวุธลับของผม
‪งั้นก็ได้
‪ในช่วงเวลาแบบนี้ เราต้องใช้อาวุธทุกอย่างที่มี
‪ซูคๆ ซูคๆ
‪น่าจะยังไม่รู้ว่าเธอหนีออกมาได้แล้ว
‪ไม่งั้นคงมีมากกว่านั้นแน่ ว่าไหม ลูค่า
‪ลูค่า
‪ทำอะไรอยู่เหรอ
‪มันไม่ใช่สิ่งที่ชั่วร้ายเลย
‪มันก็แค่ขนมปังปิ้ง
‪ใช่ บ้าจริงๆ นั่นแหละ
‪แต่ฉันเพิ่งพาเธอแหกคุก ‪ในศูนย์บัญชาการใหญ่ความปลอดภัยแน่นหนา
‪ในประเทศที่กำลังสร้างอาวุธ ‪เพื่อที่จะทำลายล้างประเทศของนาย
‪เพราะงั้นช่วยตั้งสติมากกว่านี้อีกหน่อยเถอะนะ
‪ใช่ จริงด้วย ตั้งสติ โทษที
‪โห นั่นสวนน้ำที่เธอว่าเหรอ
‪ก็ไม่แย่เหมือนกันใช่ไหมล่ะ
‪- ไปกันเถอะ ‪- ได้
‪ต้องพาเธอแอบหนีกลับไปยูเคีย ‪เพื่อที่เธอจะได้ไปพูดให้พ่อเธอ
‪หยุดแผนการที่จะยิงมูลักกะมู
‪เรื่องหมูๆ
‪ไม่ต้องห่วง ฉันเป็นลูกพ่อ ‪ยังไงพ่อก็ต้องฟังฉันอยู่แล้ว
‪มาทำอะไรกันที่นี่
‪ฉันก็แค่…
‪เอ่อ ออกมาเดินเล่นกับ…
‪- เพื่อนเฉยๆ ‪- แฟนน่ะครับ
‪ตกลงเป็นอะไรกันแน่
‪เป็นแค่เพื่อน หรือว่า
‪เป็นอะไรมากกว่านั้น
‪เอ่อ…
‪คือมันออกจะซับซ้อนอยู่นะคะ ยังไม่ชัดเจน…
‪เรายังไม่ได้คุยเรื่องนี้กันจริงจังน่ะครับ
‪ตกลงเป็นอะไรกันแน่
‪มากกว่าเพื่อน แน่นอนครับ
‪ใช่ค่ะ เขาเป็น…
‪แฟนของหนู และหนูก็เป็นแฟนเขาค่ะ
‪งั้นเหรอ
‪ก็ได้ โรมิโอ ถ้านี่คือแฟนนายจริงๆ
‪นายคงบอกฉันได้ว่า ‪รักแม่สาวคนนี้ตรงไหนมากที่สุด
‪จริงไหม
‪ครับ ใช่ มันคือสิ่งที่ผมอยากจะพูดออกมาดังๆ
‪ต่อหน้าเธอจริงๆ เลย
‪เอ่อ โอเค คือผมรัก…
‪มองตาสาวด้วยสิ
‪เธอจะได้รู้ว่านายพูดจากใจจริง
‪ผมรักเธอตรงที่เธอ…
‪ไม่ยอมให้ใครมาบอกเธอ ‪ว่าทุกสิ่งทุกอย่างเป็นยังไง
‪เธอออกไปค้นพบทุกอย่างด้วยตัวของเธอเอง
‪ผมรักในสิ่งนี้
‪เออ โอเค ใช้ได้
‪แล้วเธอล่ะ
‪คนเราจะเป็นแฟนกัน ‪สำคัญมากที่จะต้องพูดความรู้สึกให้กันและกันฟัง
‪การพูดคุยกันนี่แหละ ‪ที่เป็นหัวใจสำคัญของความรักที่ดี
‪หนูรัก…
‪หนูรักเขาตรงที่เขาจิตใจดี
‪และอยากผจญภัยอยู่เสมอ
‪และเขาพยายามทำในสิ่งที่ถูกต้อง ‪ถึงแม้ว่ามันจะยากก็ตาม
‪และดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของเขา
‪งดงามเหลือเกิน
‪ฉันก็เคยมีความรักแบบนี้ แต่…
‪ฉันไม่กล้าบอกความรู้สึกไปตรงๆ
‪โธ่ ดอรีนจ๋า
‪ดอรีน
‪(ดอรีน)
‪ดอรีนจ๋า
‪ดอรีน
‪(หนังสือนำเที่ยวซูเคียของฟลัดซ์เนอร์)
‪งั้น… ปีนต้นไม้กันเลยไหม
‪ได้ๆ เอาสิ
‪(ประตูหลัง)
‪แซมกับแพมกำลังจะประจันหน้ากันอย่างจัง
‪ได้เวลาลุยแล้ว แพมมี่
‪(ประตูหน้า)
‪ไม่อยากดูครอบครัวแตกแยกแบบนี้เลย
‪ได้เวลาลุยแล้ว แซมมี่
‪ชาคาร์โมไมล์
‪แต่ในเมื่อแยกกันฉายเดี่ยวแบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ
‪- เพราะการบุกศูนย์บัญชาการ… ‪- แปะมือหน่อย
‪เป็นภารกิจที่ต้องทำกันสองคนนะ
‪สูงขึ้นอีกหน่อย
‪ฉันชอบตึงตรง…
‪โอ้ นั่นแหละ ใช่เลย
‪นะมัสเต
‪แซม
‪แม่หมี แม่หมี หันหลังกลับ
‪ลูกหมี ลูกหมี แตะพื้นปั๊บ
‪แม่หมี แม่หมี โด่งดังไกล…
‪สายลับคู่อื่นต้องอับอาย
‪ยิงผมเลยฮะ หม่าม้า
‪โอ้ ดีเลย เกมพันด้าย
‪ผ่านฉลุย
‪เมื่อกี้เสียงอะไรน่ะ
‪เดี๋ยวก่อนนะ
‪จับตัวได้แล้ว
‪อะไรน่ะ…
‪- โอเค ‪- ฮี้ฮ่อ
‪- ไหนดูซิ อาฮะ เหมือนจะใช่นะ ‪- ลาจ้ะลา
‪ได้อยู่นะ
‪แพมทำสำเร็จโดยไม่มีแซม ‪และแซมทำสำเร็จโดยไม่มีแพม
‪สำเร็จแล้ว
‪แต่พอมีไม่ครบคน มันรู้สึกเหงาปะแล่มๆ
‪จำแผนได้ใช่ไหม
‪ตอนคุณแยกชิ้นส่วนระเบิด ฉันจะดึงความสนใจ…
‪นี่
‪ตายจริง คุณอีกแล้วเหรอเนี่ย
‪เธอมาทำอะไรที่นี่
‪แล้วอุปกรณ์ศิลปะกระจุกกระจิกพวกนี้มันอะไร
‪เพราะนี่เป็นเหตุการณ์ครั้งสำคัญ
‪ท่านดูเคสส์ก็เลยรับสั่งให้ฉัน
‪วาดภาพเก็บไว้ให้ลูกหลานดูสืบไป
‪นี่ ฉันจะคอยจับตาดูเธอ
‪ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้นแหละ
‪- ว่าไงนะ ‪- เปล่าค่ะ
‪ทำตัวตามสบายเถอะ ‪ฉันจะได้วาดภาพคุณแบบสมจริง
‪เธออยากจ้องมองฉันด้วยเหรอ
‪ใช่แล้ว
‪คุณไม่เคยสงสัยเหรอว่ามันรู้สึกยังไง ‪ไม่ใช่แค่การถูกจ้องมองนะ
‪แต่การถูกคนเห็นอยู่ในสายตาน่ะ
‪ให้นั่งไหนดี
‪ตรงนั้นหรือตรงนั้นดี
‪ตรงนี้ก็ได้
‪วาดเลยจ้ะ
‪ได้เลย
‪ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะได้ผลจริงๆ
‪ไปแยกชิ้นส่วนสิ่งประดิษฐ์คุณเถอะน่า
‪ยูคๆ ยูคๆ
‪(สีฟ้าแท้ คุณเป็นยูคพอหรือยัง)
‪พร้อมไหม
‪พร้อมแล้ว มาลุยกันเถอะ
‪โอ้ จริงด้วยสินะ
‪นั่นสิ
‪เราน่าจะมาคุยกันเรื่องที่ว่า…
‪เราเป็นอะไรกัน
‪ฉันรู้ว่าเมื่อกี้เราแกล้งหลอก ‪แต่มันก็รู้สึกเหมือนจริงมากเลยนะ
‪แล้วลุงคนนั้นก็เอาแต่พูดว่า "การเป็นแฟนกัน"
‪แต่เราพร้อมที่จะข้ามขั้นไปเป็นแฟนกันแล้วเหรอ
‪ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยาก ฉันน่ะอยาก
‪แต่ฉันไม่มองว่าการเป็นแฟนกันเป็นเรื่องเล็กๆ
‪หรือเราจะแค่คบกันแบบไม่ซีเรียส
‪แค่จับมือถือแขนแต่ไม่เทใจให้กันอะไรประมาณนี้
‪- ไม่รู้สิ คือแบบว่า… ‪- ลูค่า
‪ฉันชอบเธอแน่อยู่แล้ว
‪แต่เราเก็บเรื่องเป็นแฟนรึไม่เป็น ‪ไว้คุยกันหลังกอบกู้โลกสำเร็จได้ไหม
‪ได้สิ แบบนั้นก็ดีเหมือนกัน
‪นี่ ทำอะไรอยู่น่ะ
‪ไม่มีอะไร ไม่มีอะไรเลย
‪ห้ามหันนะจ๊ะ อยู่เฉยๆ
‪ก็ได้
‪อีกนานเท่าไรเหรอ
‪ไม่นานหรอก ไม่ต้องห่วง
‪แต่โพสท่านิ่งๆ อยู่แบบนั้นก็พอแล้ว
‪อะไร
‪ตายจริง
‪ตายแล้ว
‪ฉันไม่เคยวาดภาพใครที่เหมือนคุณมาก่อน
‪จมูกของคุณช่างสะดุดตาจริงๆ
‪เหมือน เอ่อ… ปล่องควันคู่ที่แสนงดงาม
‪จริงเหรอ
‪ขอดูหน่อยได้ไหม
‪โอ้ ไม่ ไม่ได้เด็ดขาดเลยค่ะ
‪มันยังเร็วเกินไป
‪พ่อเทวดาหน้าหล่อ อยู่ตรงนั้นแหละค่ะ
‪โธ่ แค่ขอดูนิดเดียวจะเป็นไรไป
‪เดี๋ยว เพิ่งเสร็จไปครึ่งเดียวเอง
‪ฉัน…
‪ฉัน… อัปลักษณ์สุดๆ
‪โธ่ ที่รัก ไม่หรอกจ้ะ
‪จริงๆ ฉันรู้อยู่แล้ว
‪ฉันถึงไม่อยากถูกคนจ้องมองไง
‪แฟนเก่าฉันพูดถูก ‪พวกเราเป็นเหมือนดอกฟ้ากับหมาวัดจริงๆ
‪ดอรีนจ๋า
‪พอแค่นี้แหละ เธอออกไปได้แล้ว
‪ไม่นะ ผมต้องการเธอ
‪ไม่เชื่อหรอก นายไม่เห็นต้องการเธอ ‪ตอนที่เธอวาดภาพ
‪ดูถูกคนที่มีปัญหาเรื่องรูปลักษณ์อยู่เลย
‪แม่นี่ต้องไป
‪- ไม่นะ ‪- ไม่
‪อะไรอีกล่ะ แม่คุณ เดี๋ยวก็ได้เจอหน้าแฟนแล้ว
‪ไม่ ฉันเจ็บท้องคลอด
‪โธ่ ให้ตายสิ
‪โอ๊ย เจ็บท้อง
‪ฉันเจ็บท้องจะคลอด
‪ฉันจะคลอดลูกแล้ว
‪โอ๊ย ช่วยด้วย ฉันจะคลอดแล้ว
‪ช่างเป็นการดึงความสนใจที่แจ๋วสุดๆ
‪มิเชลลีแสดงเก่งเหมือนกันนี่
‪ขณะที่ในยูเคีย ‪ลูค่ากำลังรับบทผู้นำความสันติสุขอยู่
‪ค่อยยังชั่วที่ลูกไม่เป็นไร
‪แต่แน่ใจจริงๆ หรือว่าพวกซูคเชื่อใจได้
‪ผมมั่นใจฮะ
‪หัวหน้านักประดิษฐ์สัญญากับผมว่า ‪เขาจะไม่ปล่อยให้ยิงสุดยอดอาวุธซูคนั่นเด็ดขาด
‪นี่ไงฮะ
‪แล้วทำไมพ่อต้องเชื่อคำของคนที่ร่วมมือกับพวกซูค
‪ที่ช่วยพวกศัตรูจับตัวลูกไปด้วย
‪เพราะเขาเป็นคนช่วยผมออกมาไงล่ะฮะ
‪เขาส่งผมกลับมาที่นี่เพื่อแสดงความสุจริตใจ
‪ได้โปรดเถอะค่ะ ท่านดูค่าที่เคารพ
‪ท่านต้องรู้ว่าพ่อเลี้ยงของหนู ‪ไม่มีวันส่งหนูมายูเคียแน่
‪ถ้าเขาคิดจะทำลายที่นี่
‪พ่อที่ไหนจะยิงจรวดใส่ลูกตัวเองได้ล่ะคะ
‪ฉันเชื่อว่าเธอพูดถูก สาวน้อย
‪แปลว่าท่านจะไม่ยิงอาวุธใส่ซูเคียใช่ไหมคะ
‪ตรงกันข้ามเลยต่างหาก
‪อะไรนะ
‪ในเมื่อลูกชาย ‪กลับมาสู่อ้อมอกฉันอย่างปลอดภัยแล้ว…
‪ฉันก็โจมตีซูเคียได้ซะที
‪อย่างที่เธอว่านั่นแหละ ‪ไม่มีพ่อคนไหนจะยิงจรวดใส่ลูกได้หรอก
‪โชคดีที่ฉันไม่มีปัญหานั้นอีกต่อไปแล้ว
‪แย่แล้ว
‪พ่อ ไม่นะฮะ ทำแบบนั้นไม่ได้นะ
‪พ่อจำเป็นนี่ ลูก
‪พ่อยอมปล่อยเรื่องที่พวกซูคกระทำการอุกอาจ ‪ต่อประเทศชาติและครอบครัวพ่อไปไม่ได้หรอก
‪พ่อจะไม่ทน
‪พ่อฮะ ขอร้องละ
‪เดี๋ยวก่อน ท่านดูค่าคะ อย่านะคะ
‪ไม่ ฉันตัดสินใจแล้ว
‪สักวันเธอจะเข้าใจ
‪นี่คือสิ่งที่เราทุกคนต้องเสียเพื่อนำมาซึ่งสันติสุข
‪ทหารยาม
‪ส่งลูกชายกับเพื่อนของเขา
‪ไปที่ห้อง
‪นี่…
‪ห้องเธอเหรอเนี่ย
‪ใช่ๆ นี่แหละ ห้องฉันน่ะ
‪ฉันชอบนั่งชิลอยู่ในนี้แหละ
‪เหมือนรังของฉัน ที่ของฉันน่ะแหละ
‪ว้าว เจ๋งจังนะ
‪เจ๋งมาก
‪ใช่ มันก็เจ๋งอยู่แหละ
‪เจ๋งอยู่
‪เดี๋ยวนะ
‪พวกนี้น่ะเหรอ เรื่องมันตลกอยู่น่ะ
‪ทั้งหมดนี่เป็นของน้องชายฉัน
‪ส่วนใหญ่นะ
‪ขอโทษที่หักหลังนะครับ ศาสตราจารย์ฟัซเซิลบัต
‪คุณก็รู้ใช่ไหมว่าผมรักคุณเสมอ
‪ความเจ็บของการคลอดลูกเนี่ย
‪ฉันรู้สึกได้เลย มันช่าง…
‪เจ็บซะเหลือเกิน
‪หมายความว่าไงครับเนี่ย แล้วผมจะช่วยยังไง
‪ผมไม่รู้อะไรเกี่ยวกับการคลอดลูกเลย
‪นอกจากที่ว่าคุณต้องหายใจ
‪เดี๋ยว แบบนั้นมันผิด
‪อย่าหายใจ
‪ขอโทษๆ ผิดอีกใช่ไหม ‪งั้นคุณหายใจของคุณเองก็แล้วกัน
‪ไปขอความช่วยเหลือสิ
‪ฉันต้องการหมอ
‪ได้ยินแล้วนี่ ไปตามหมอมาซะ
‪ทำไมนายไม่ไปเองล่ะ ‪ฉันต้องดูนายไม่ให้คลาดสายตานะ
‪ฉันเนี่ยนะ
‪อยากอธิบายให้ดูเคสส์ฟังไหมล่ะ ‪ว่าทำไมฉันไม่มีเวลาสร้างอาวุธให้เสร็จ
‪ภายใต้การดูแลของนาย
‪ก็ได้ นายพูดถูก งั้นฉันจะไป
‪แต่แค่…
‪อย่าทำอะไรที่ฉันจะไม่มีวันเฝ้าดูนายทำเด็ดขาด
‪คุณนี่อัจฉริยะจริงๆ เลย
‪แกล้งเจ็บท้องคลอด
‪คุณนี่แหละที่เป็นอาวุธลับของผม
‪ขอบคุณนะ
‪ทีนี้ก็รีบปลดระเบิดจากอาวุธลับนั่นได้แล้ว
‪(วันนี้เป็นวันครอบครัว)
‪(พ่อ แม่ ลูก)
‪เย่ เข้าแล้ว
‪สนุกจังเลย
‪(วันเอาลูกมาทำงานด้วย)
‪ผมรักแม่สุดๆ ไปเลย
‪แม่ก็รักลูกจ้ะ
‪เอาละ มูลักกะมู อยู่นี่ใช่ไหม
‪ไม่มีทางที่จะเข้าหรือออกจากห้องนี้ได้เลย
‪เตียงสวยนี่
‪แต่ไม่มีมูลักกะมู งั้นไปต่อเลย
‪แซมเหรอ
‪แซม
‪อีบี
‪แซม นี่คือ…
‪ลูค่า
‪- สวัสดี ‪- หวัดดี
‪และสวัสดีคุณด้วย ศาสตราจารย์ฟัซเซิลบัต
‪คุณต้องช่วยพวกเรานะ
‪แม่หนูกับกายไม่รู้อิโหน่อิเหน่อยู่อีกฟากของกำแพง
‪ฉันถึงได้มาที่นี่ไง
‪และฉันก็รู้ว่าใครจะช่วยพวกเธอออกจากที่นี่ได้
‪นิค ไม้จิ้มฟัน
‪เอ่อ ไม่ได้แฮะ
‪งั้นก็ปล่อยให้เป็นหน้าที่บ็อบบี้ กิ๊บ
‪เขาเคยเป็นสิบแปดมงกุฎน่ะ เลยมีหลายตัวตน
‪เข้าใจแล้ว แต่ชุดปลอมตัวพวกนี้มันดูจะ…
‪ไม่จำเป็นใช่ไหม ก็จริงแหละ
‪รู้งี้น่าจะเอาชักกี้ เลื่อยยนต์มาแต่แรก
‪ห้องที่เก็บมูลักกะมูไปทางไหนเหรอ
‪อ๋อ ง่ายมากเลย ‪เดินไปตามทางเดินนี่ ผ่านไปสามระเบียง
‪เลี้ยวขวาแล้วจะเห็นภาพวาดเยอะๆ
‪พอผ่านรูปเอิร์ลแห่งมาการีน…
‪โว้
‪ม่านลายดอกผืนใหญ่ที่แม่ผมน่าจะเป็นคนทำ…
‪ช่างเป็นดวงตาที่เปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณจริงๆ
‪โอเค ความรู้สึกท่วมท้นไปหน่อย
‪โอ้ ผมต้องขอโทษด้วยจริงๆ บางทีก็เป็นแบบนี้น่ะ
‪แค่เดินไปจนสุดระเบียงนี่
‪แล้วเลี้ยวซ้าย จะเจอส่วนที่ลับสุดยอดของตึก
‪เดี๋ยวเราไปด้วย
‪ไม่จำเป็น ต่อจากนี้ฉันจัดการเองได้
‪แต่เผื่อว่าไม่ได้
‪พวกเธอพาประชาชนทั้งสองฟาก ‪ไปยังที่ปลอดภัยเถอะ
‪ฉันอดทนสุดๆ ที่จะไม่พูดจนกว่าจะถึงเวลานี้
‪แต่พวกเธอเป็นคู่ที่น่ารักสุดๆ ไปเลย
‪ก็จริงนะ
‪ใช่
‪ถ้าเกิดเหตุฉุกเฉิน ‪พวกซูคมีหลุมหลบภัยใต้ดินเรียกว่าซูเคอรี่
‪พาคนลงไปในนั้นให้ได้มากที่สุด
‪แล้วหลุมหลบภัยของยูคเรียกว่าอะไร
‪ยูเคอรี่
‪ยูเคอรี่กับซูเคอรี่
‪ไร้สาระสิ้นดี พวกเธอก็เหมือนกันนั่นแหละ
‪บ้าใช่ไหมล่ะ ฉันรู้
‪ใช่ บ้าจริงๆ แหละ
‪งั้น… เราอาจจะไม่ได้เจอกันอีกแล้วสินะ
‪อย่าพูดแบบนั้นสิ
‪เรามาสัญญากันเถอะ นะ
‪เมื่อเรื่องทั้งหมดนี้จบลงและทุกคนปลอดภัย
‪เราจะไปเจอกันบนกำแพง
‪ที่เดิมของเรา
‪สัญญานะ
‪ฉันสัญญา
‪โอ้ ใช่เลย ผมก็สัญญาเหมือนกัน สาบานเลย
‪โทษที
‪ผมแค่เครียดเรื่องมูลักกะมูนี่น่ะ
‪อะไรจะเกิดขึ้นเมื่อแม่และลูกต้องมาเผชิญหน้ากัน
‪แพมจะฆ่าแซมจริงๆ เหรอ
‪ความรักตายจากใจแล้วจริงๆ เหรอ
‪(น่ากลัวนะเนี่ย ‪กอดคนที่คุณรักให้แน่นๆ)
‪(บัตเตอร์บอล)
‪มูลักกะมู
‪ได้แล้ว
‪เขาได้มันมาแล้ว
‪โอ๊ะโอ
‪หม่าม้ามาแล้ว
‪ตายแล้ว เอาแล้วไง
‪สวัสดี แซม ไอ แอม
‪เดี๋ยวก่อน อะไรกันเนี่ย
‪เป็นไปไม่ได้
‪บ้าไปแล้ว
‪ผมโดนหลอกเหมือนพวกคุณเลย
‪ตลอดเวลาที่ผ่านมานี่ ‪เรานึกว่าแพมอยู่ที่ศูนย์บัญชาการใหญ่ของพวกยูค
‪สวัสดี กาย แอม ไอ
‪คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์