‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪(จากหนังสือโดยดร.ซูสส์)
‪(แซมกลับมาเป็นสายลับอีกครั้ง)
‪กายและแซมตกลงกันว่าจะหนีไปตอนรุ่งสาง
‪(เริ่มจะดึก)
‪(ได้เวลาแอบหนี)
‪เพื่อตลบหลังแพมและชิงมูลักกะมูไป
‪แซม
‪สันติภาพของโลกกำลังอยู่ในอันตราย ‪แต่ดันมานอนขี้เซา
‪ไม่อยากจะเชื่อเลยจริงๆ
‪แต่แซมกลับภักดีแน่วแน่ ‪ทั้งๆ ที่บอกกายว่าจะทรยศแม่
‪แซมเลือกแม่…
‪(ไอ แอม แพม)
‪หักหลังกาย และหนีหายจ้อย
‪ไม่นะ
‪(ขอโทษนะ กาย…)
‪(ครอบครัวต้องมาก่อน)
‪ไม่
‪ไม่นะ
‪ดูท่าทางเสียใจจังนะ
‪ดีแล้ว
‪เก็บข้าวของซะ เราต้องหนีไปจากที่นี่ ‪ให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
‪แพมกับแซมเอามูลักกะมูหนีไปแล้ว
‪- แล้วไง ‪- "แล้วไง" งั้นเหรอ
‪พวกยูคชั่วร้าย
‪รู้ได้ยังไงมิทราบ
‪หนูเคยเจอพวกยูคมาแล้ว ไม่เหมือนคุณหรอก
‪ลูค่าไม่ชั่วร้ายเลยสักนิด
‪คุณเคยคิดไหมว่า ‪อาจเป็นพวกซูคที่เป็นฝ่ายชั่วร้ายก็ได้
‪อย่าพูดจาเหลวไหลน่า อีบี
‪พวกซูคดีกับเรามาตลอด
‪พวกเขาใจดี อ่อนโยน และ…
‪หน่วยรักษาความปลอดภัยซูค
‪ทุกคน อย่าขยับ
‪ขอบคุณพระเจ้าซูคที่พวกคุณมา
‪เจอตัวนักประดิษฐ์กับเด็กผู้หญิงแล้ว
‪หาพวกไอแอมกับมูลักกะมูให้เจอ
‪ช้าไปแล้ว พวกนั้นหอบของหนีไปยูเคียแล้ว
‪ให้ตายสิ
‪แมริลิน ดูสิ อะไรกันเนี่ย
‪(ครอบครัวต้องมาก่อน)
‪ทำไมถึงไม่บอกว่าผมมีเมล็ดดอกฝิ่นติดฟัน
‪ไม่มีเวลาจะมาโอ้เอ้นะ ‪ถ้าพวกนั้นเอามูลักกะมูไปถึงซูเคียได้
‪มันจะถูกใช้ทำเป็นอาวุธภายในไม่กี่ชั่วโมง
‪รีบไปกันเถอะ
‪เมล็ดดอกฝิ่นยังติดหนึบอยู่เลย
‪โธ่เอ๊ย ให้ตายสิ
‪แล้วพวกเราล่ะ
‪ดูเคสส์มีคำสั่งให้คุณกลับไปเดี๋ยวนี้
‪ซูเคียจงเจริญ
‪แน่นอน
‪ผมต้องรีบกลับไปทำงานด่วนซูคๆ
‪ได้เลยครับ ท่านดูเคสส์ ขอให้สั่งมา
‪พวกเลียขาถวายชีวิต
‪(สถาบันเทคโนโลยีซูค)
‪ขอบคุณพระเจ้าซูคที่คุณกลับมา
‪เมื่อพวกยูคได้มูลักกะมูไป ‪ชะตากรรมของพวกเราอยู่ในมือคุณแล้วนะ
‪ผมจะรีบไปที่แล็บแล้วสร้างเครื่องปัดอาวุธ ‪ให้เสร็จเพื่อคุ้มครองพวกเราทุกคนครับ
‪และผมสาบานว่า ‪มันจะไม่ระเบิดแน่นอน 100 เปอร์เซ็นต์
‪ไม่นะจ๊ะ มันต้องระเบิดสิ
‪อะไรนะครับ…
‪เดี๋ยวนะ เดี๋ยว
‪ดูเคสส์เพิ่งพูดจาพลิกแพลงหรือนี่
‪นึกว่าต้องการสิ่งประดิษฐ์ ‪ที่จะไม่ทำให้ใครแข้งขาขาดซะอีก
‪ผมนึกว่าท่านอยากให้ผม ‪สร้างเครื่องมือป้องกันประเทศ
‪ใช่ ผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน
‪ถูกต้องแล้ว
‪ซึ่งการป้องกันตัวเองที่ดีที่สุด ‪ก็คือการโจมตีที่ดียังไงล่ะ
‪ที่เราจ้างคุณก็เพราะว่า ‪สิ่งประดิษฐ์ของคุณระเบิดได้
‪คุณต้องรู้อยู่แล้วนี่ ใช่ไหม
‪เอ่อ ไม่ครับ ผมไม่รู้เลย
‪งั้นนี่คงเป็นข้อมูลที่สร้างความอับอาย ‪และทำลายความเชื่อมั่นในตัวเองของคุณ
‪ครับ
‪ไม่มีเวลามามัวนั่งซังกะตายนะ
‪เร็วเข้า รีบไปห้องแล็บได้แล้ว
‪ได้เวลาสร้างสิ่งประดิษฐ์ที่ระเบิดตู้ม ‪ได้แรงกว่าของของพวกนั้นแล้ว
‪กาย ฉันรู้นะว่าทำใจลำบาก
‪แต่คุณต้องรู้นะว่าถ้าไม่นับเรื่องการเข้าใจผิด
‪ทางเราเชื่อมั่นในตัวคุณ ‪และความสามารถของคุณอย่างเต็มเปี่ยม
‪เห็นไหม สุดยอดไปเลย
‪เรากำลังจะทำสงคราม
‪ชีวิตของซูคเป็นล้านๆ คน ทั้งเด็กและคนแก่
‪ขึ้นอยู่กับว่าสิ่งประดิษฐ์ของคุณ ‪จะระเบิดตู้มได้ลูกใหญขนาดไหน
‪มีหลายคนที่คุณไม่รู้จัก ‪และก็มีคนที่คุณรู้จักดีเช่นกัน
‪มิเชลลี
‪ใช่แล้ว
‪พวกเขามาอยูที่นี่ทุกคนอย่างปลอดภัย
‪คุณมีบ้านที่สวยงาม มีงานรายได้ดี
‪และความเคารพจากเพื่อนร่วมงาน
‪- นี่คือ… ‪- ทุกสิ่งที่ผมต้องการมาตลอด
‪ใช่เลย เพราะงั้นอย่าทำพังซะล่ะ
‪หมายถึงโอกาสครั้งนี้น่ะ
‪แต่อย่างอื่นขอให้ระเบิดปั้ง ‪พังพินาศ วินาศสันตะโร บู้มๆ
‪(สถาบันเทคโนโลยีซูค)
‪กาย เซอร์ไพรส์
‪ฉันอดทนรอวันที่จะได้ฉลอง ‪กับคุณและอีบีไม่ไหวแล้ว
‪ฉันเลยนั่งเรือเหาะเที่ยวแรกมาซูเคีย
‪ดูคุณสิ
‪ใช่ ไตรอาทิตย์ที่สามแล้ว
‪ใกล้จะคลอดเต็มที
‪และอีกอย่าง เดี๋ยวนี้ฉันกินไม่หยุดเลย
‪ดูสิ ลูกเราคงกินเก่งน่าดู
‪แถมยังชอบบริสซัมเบอร์รี่เป็นพิเศษ
‪มิเชลลี เขาจะบอกเธอว่ายังไงดีนะ ‪เขาจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย
‪เขาจะปิดบังเรื่องทุกอย่างไว้ ‪หรือว่าพูดความจริงกันนะ
‪ยินดีต้อนรับสู่ซูเคีย ‪ผมดีใจนะที่คุณอยากอาหาร
‪มีเรื่องอยากคุยด้วยเยอะเลย ‪แต่ผมต้องรีบกลับไปทำงานก่อน
‪โอเค สรุปว่าปิดบัง
‪เหรอ งั้นก็ได้ แล้วอีบีล่ะ
‪อีบีอยู่ที่บ้านแน่ะ ผมต้องไปแล้วนะ บาย
‪แต่…
‪โอเค
‪ไม่เป็นไร
‪ท่านดูก้าที่เคารพ นี่คือมูลักกะมูค่ะ
‪ไม่รู้ฉันจะคิดกังวลไปทำไม
‪แพม ไอ แอม ปฏิบัติภารกิจสำเร็จเสมอ
‪ขอบคุณเจ้าค่ะ
‪ยูเคียเป็นหนี้บุญคุณเธอครั้งใหญ่เลย
‪แต่นี่คือของรางวัลเล็กๆ น้อยๆ นะ
‪(สุดยอดสายลับ ‪แก้ชื่อ)
‪แซมมองดูแพมด้วยความภาคภูมิใจไปทั่วทุกอณูขน
‪เพราะเขาเข้าใจแล้วว่าทำไมแม่ถึงเป็นสายลับ
‪ฉันอยากให้เธอรู้ไว้ว่าถ้านี่ไม่ใช่ภารกิจลับละก็
‪ฉันคงจะจัดพาเหรดให้เธอสักสิบกอง
‪ฉันก็อยากให้ท่านรู้ไว้ว่า
‪ฉันคงปฏิบัติภารกิจไม่สำเร็จถ้าไม่มีลูกคอยช่วย
‪เพราะงั้นถึงได้มีเหรียญสำหรับเขาด้วยไง
‪ผม…
‪"แก้ชื่อ" งั้นเหรอ
‪ผมนี่นา
‪ผม… ผมพูดไม่ออกเลยครับ
‪ผมอยากขอขอบคุณคุณแม่สายลับของผม
‪สายลับทั่วไป และทุกคนที่ได้รับการเสนอชื่อ
‪คือผมจะบอกว่าทุกคนคือคนพิเศษจริงๆ
‪ใครก็ตามที่มีความฝัน ‪ความฝันที่จะไขปริศนาลึกลับ
‪ยินดีด้วยนะจ๊ะ แซม แม่ภูมิใจในตัวลูกมาก
‪เธอโชคดีนะ แพม ที่มีลูกชายอยู่ในอ้อมอก
‪ลูค่าลูกฉันไม่ได้กลับบ้านเมื่อคืนนี้
‪ฉันส่งทหารยามไปหาทั่วทุกหนแห่ง
‪ฉันกลัวเหลือเกินว่าพวกซูคโสโครก ‪จะมีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้
‪แต่ในเมื่อเรามีมูลักกะมูแล้ว
‪หวังว่าเราจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขซะที ‪ต้องขอขอบคุณเธอจริงๆ
‪ทีนี้ฉันคงต้องขอตัวก่อนนะ
‪เอาละ จบซะที
‪ในเมื่อภารกิจก็เสร็จสิ้นแล้ว ‪แล้วเราจะทำอะไรต่อล่ะฮะ
‪แม่ว่าแม่ควรจะได้พักสักหน่อย
‪นั่นสินะฮะ จริงด้วย
‪แม่นึกภาพไม่ออกเลยถ้าต้องทำภารกิจใหม่ตอนนี้
‪โดยเฉพาะเมื่อเราต้องอยู่ด้วยกัน ‪เพื่อทดแทนเวลาที่ขาดหายไป
‪จริงเหรอฮะ พวกเราน่ะเหรอ
‪ใช่จ้ะ เราสองคนนี่แหละ
‪เราเป็นทีมที่ดีมากนะ แซม
‪ลูกอยากมาร่วมทำธุรกิจครอบครัวนี้ ‪แบบฟูลไทม์ไหมล่ะ
‪ว่าไงล่ะจ๊ะ หุ้นส่วนสายลับ
‪เยี่ยมยอดที่สุดเลย
‪วันนี้เป็นวันที่ดีที่สุดในชีวิตผม
‪ผมรู้อยู่แล้วว่ากายต้องมองแม่ผิดไป
‪กลับบ้านกันเถอะ แซม
‪เมื่อถูกกายขัดขวางแผนการ อีบีจะทำเช่นไร
‪ต้องมีวิธีช่วยยูคที่คุณก็รู้ว่าใคร
‪กาย บอกแล้วไงว่าอย่ามา…
‪เซอร์ไพรส์
‪หวัดดีค่ะ แม่
‪หวัดดีจ้ะ
‪โอเค งั้นเอาใหม่นะ
‪เซอร์ไพรส์
‪ลูกกำลังจะเป็นพี่แล้วนะ
‪หนูรู้ค่ะ กายบอกหนูแล้ว
‪อ้าว แบบนี้กลายเป็นแม่เซอร์ไพรส์เลย
‪ไหน เล่าให้แม่ฟังซิว่าอยู่ซูเคียเป็นยังไงบ้าง
‪หนูดีใจที่แม่มานะคะ
‪แต่หนูยังไม่มีอารมณ์จะคุย
‪หนูโกรธปนทุกข์อยู่น่ะ
‪อ้าว แม่นึกว่าทุกคนมีความสุขกันดีซะอีก
‪อาจจะแค่กายคนเดียวละมั้ง
‪(ห้องของอีบี ‪กายห้ามเข้า)
‪อีบีอยากมีความสุข แต่ในหัวเธอมีแต่ภาพลูค่า
‪ถูกคุมขังอยู่ในคุกซูเคีย
‪ไอ้ก้อนผมฟูบ้านี่
‪(อีบี)
‪ฉันขอถอนคำพูด เจ้าก้อนผมฟู
‪ได้เวลากลับบ้านหลังจากที่ทำภารกิจเสร็จสิ้น
‪ฮีโร่ทั้งสองคนของเรา ‪บินทะยานไปในเครื่องบินเจ็ตที่นั่งได้หนึ่งคน
‪ถึงแล้ว
‪ยินดีต้อนรับสู่บ้านของเรา แซม
‪แม่จอดเครื่องบินเจ็ตบนดาดฟ้าเลยเหรอฮะ
‪ไม่ซะหน่อย
‪สนัลเฟร็ดเป็นคนจอดให้
‪ครับ คุณนาย
‪สนัลเฟร็ด นี่ลูกชายฉันเอง แซม
‪คุณมีลูกด้วยหรือครับ ข่าวช็อกโลกจริงๆ
‪นี่คือที่ที่เหมาะที่สุด ‪ที่สายลับจะใช้กบดานในช่วงเว้นว่างภารกิจ
‪ไม่จำเป็นต้องไปไหนเลย
‪ว้าว
‪เป็นตึกที่มีพร้อมทุกอย่าง
‪บริการผ้าเช็ดตัว บริการห้องหับ
‪คุ้มครองความปลอดภัยผู้นำ
‪นี่ไงล่ะ
‪โอ้โฮ
‪ตะลึง
‪นั่นครัวแม่เหรอเนี่ย
‪เตา 7,000 ควอดเรนจ์ของวิซโซเทค
‪เครื่องครัวไดอามินเธียม 27 ชิ้น ‪พร้อมอุปกรณ์ทำครัวที่เข้าชุดกัน
‪ตู้เย็นสองอุณหภูมิพร้อมเครื่องทำน้ำแข็งในตัว
‪ทั้งแบบก้อนเต๋า
‪และแบบบด
‪นี่เป็นครัวของเราสองคนแล้วนะ แซม
‪ผมไปจ่ายตลาดมาแล้วครับ ‪ให้ทำอาหารเลยไหมครับ
‪วันนี้ไม่ต้องทำหรอก สนัลเฟร็ด
‪เดี๋ยวฉันจัดการเอง
‪ได้เลยครับ
‪ถังดับเพลิงอยู่ในตู้นะครับ
‪หิวไหมจ๊ะ แซม
‪วันนี้จะทำอะไรกินเหรอฮะ
‪โยเกิร์ต หรือข้าวโอ๊ตต้ม
‪แม่กำลังคิดว่าจะทำ… อะไรแบบนี้
‪- ไข่ ‪- ต้องอร่อยแน่ๆ
‪มาแล้ว
‪เย่ ไข่เขียมกับแฮม
‪ไชโยๆ
‪เมื่อมิเชลลีมา กายก็รู้หน้าที่
‪เพื่อครอบครัว เขาต้องทำให้ระเบิดดังตู้มให้ได้
‪คุณคือใครน่ะ
‪ผมคือคนเฝ้าดูกาย
‪ท่านดูเคสส์ส่งให้ผมมาเฝ้าดูคุณ
‪อะไรนะ ทำไมล่ะ
‪ท่านกลัวว่าคุณจะกลัวแล้วไม่ทำงานให้เสร็จ
‪ผมไม่กลัวหรอกน่า
‪ผมพร้อมทำงานเต็มที่
‪ผมมีหัวใจซูคเต็มร้อย
‪ดี งั้นผมก็จะเฝ้าดูให้แน่ใจว่าคุณจะไม่วอกแวก
‪เชื่อเถอะ ผมน่ะไม่วอกแวก…
‪- กาย ‪- มิเชลลี
‪วอกแวกแล้ว
‪นี่ ทำไมทุกคนต้องปิดประตูใส่หน้าฉันด้วย
‪นี่ ฉันเป็นภรรยาเขานะ ภรรยาที่ท้องแก่ของเขา
‪คุณถึงต้องกลับไปไง ‪ที่นี่ไม่เหมาะสำหรับคนท้องหรอกนะ
‪ว่าไงนะ
‪ก็ได้
‪ให้สองนาที
‪นั่นใครน่ะ
‪ข้อปฏิบัติการในแล็บทั่วไปน่ะ ไม่ใช่เรื่องใหญ่
‪ไม่ต้องถามแล้ว
‪โอเค…
‪- มีอะไรเหรอ ‪- ฉันเพิ่งมาจากบ้านน่ะ
‪อีบีดูไม่มีความสุขที่เราย้ายมาซูเคีย ‪แล้วก็โกรธคุณด้วย
‪ช่วยบอกฉันหน่อยได้ไหมว่ามีเรื่องอะไร
‪อีบีแค่ต้องเรียนรู้ว่าบางครั้งในชีวิต
‪คนเราต้องเสียสละ
‪ซึ่งผมต้องเสียสละมามากเพื่อที่จะหาเลี้ยงเธอ
‪หาเลี้ยงอะไร
‪ก็สิ่งที่เด็กต้องการไง
‪อาหาร เสื้อผ้า หลังคาคุ้มหัว ‪บางทีก็พวกของกระจุกกระจิก
‪ของกระจุกกระจิกที่เด็กๆ ต้องการทุกคน
‪คุณลืมอะไรไปรึเปล่า
‪อ้อ แล้วก็
‪ความรักไง
‪คนโง่ที่ไหนจะลืมได้ล่ะ
‪ก็สามีฉันนี่ไง
‪โธ่ กาย คุณเนี่ยนะ
‪คุณหาเลี้ยงเราเป็นอย่างดีมาตั้งแต่ต้นแล้ว
‪คุณหาเลี้ยงครอบครัว ‪ด้วยความรักอย่างที่เราต้องการ
‪ห้ามลืมเด็ดขาดเลยนะ
‪หมดเวลาแล้ว
‪ฉันว่ามันแปลกๆ นะที่เขามาอยู่นี่
‪โชคดีกับการประดิษฐ์นะ ‪เดี๋ยวฉันกลับไปดูอีบีก่อน
‪ไปเลย โอเค ขอบคุณมาก ‪เขาจะได้ทำงานต่อซะที
‪การตั้งใจทำงานทำให้กายเศร้าอยู่รึเปล่านะ
‪กลับไปดูแซมกับจานอาหารเปี่ยมสุขของเขากัน
‪ผมตระเวณกินไข่เขียวกับแฮม ‪ทั้งบนรถไฟและกลางสายฝน
‪กับสุนัขจิ้งจอกในกล่อง
‪ที่นี่ ที่นั่น ทั่วทุกที่
‪แต่ที่ผมต้องการที่สุดก็คือการได้กิน
‪อยู่ที่บ้าน
‪กับแม่
‪รีบกินเถอะ เดี๋ยวเย็นหมดนะ
‪ประโยคที่แม่ชอบพูด
‪ในที่สุด
‪ใช่เลย ไข่นี่ รู้สึกมีกำลังขึ้นมาทันที
‪รสชาติเป็นยังไงบ้าง
‪เหมือนความรักที่มีรสพริกหน่อยๆ
‪ซูคๆ ซูคๆ
‪โธ่เอ๊ย คุณมาทำอะไรที่นี่น่ะ
‪- ฉันก็อยากถามเธอเหมือนกัน ‪- โอ้ ไม่นะ
‪ดึกป่านนี้แต่ยังไม่กลับบ้านอีก
‪แถมผมยังดูกระเซอะกระเซิงเกินงาม
‪แล้วคุณจะสนทำไม
‪ไม่ต้องไปทำลายชีวิตคนอื่นรึไง
‪โอเค ถูกจับได้แล้ว
‪เธอคงไม่ได้คิดจะทำอะไรโง่ๆ
‪ในที่ที่เขาจ้างคนมาจับตาดูเธอหรอก ใช่ไหม
‪ฟังนะ ฉันรู้ว่าเธออยากไปเยี่ยมลูค่า
‪อย่ามาพูดชื่อเขานะ
‪ฉันรู้ว่าเธอแคร์เขามาก
‪เพราะงั้นเอานี่ไปให้เขาสิ
‪หนังสือเล่มนี้น่ะ
‪เขาจะได้เห็นว่าซูเคียเป็นประเทศที่ดีขนาดไหน
‪เดี๋ยวหนูจะบอกให้ว่า ‪คุณเอาฟลัดซ์เนอร์ไปให้ใครดี
‪โอ้ พระเจ้า ได้ยินที่มิเชลลีพูดแล้วนี่
‪ต้องมอบความรักให้เยอะๆ สิ
‪เอาหนังสือไปเถอะน่า
‪เขายิ่งทำให้แตกหักกับอีบีเข้าไปอีก
‪ซูคๆ
‪(คุกซูเคีย)
‪ซูคๆ
‪(ทางเข้าเยี่ยม)
‪ซูคๆ
‪ลูค่า
‪ฉันขอโทษจริงๆ นะ ลูค่า
‪ไม่เป็นไรหรอก ไม่ใช่ความผิดของเธอ
‪ฉันไม่นึกเลยว่าพ่อเลี้ยงจะทำแบบนี้
‪ดูสิว่าเขาทำอะไรเธอ เขาคือปีศาจชัดๆ
‪แล้วยังกล้าเอาเลื่อยตัดเหล็กของฉันไปอีก
‪แถมยังขอให้ฉันเอาหนังสือบ้าๆ นี่มาให้เธอ
‪พ่อเธอให้หนังสือเล่มนี้มาเหรอ
‪เยี่ยมเลย
‪กายทำถูกต้องแล้ว
‪ผมรู้มาตลอดเลย
‪ตัวเอกทุกคนของเราดำเนินเรื่องราว ‪อย่างราบรื่น ไร้ซึ่งปัญหาใดๆ
‪อย่าเพิ่งอิ่มนะ แซม เดี๋ยวมีอีก
‪ขอคั่นจังหวะเพลงด้วยข่าวด่วนหน่อยนะครับ
‪(ข่าวช่อง 17 ข่าวด่วน)
‪นี่คือฮวาคิน ฟัวร์มาโน
‪รายงานสดจากคาบสมุทรอูเคีย
‪ที่ซึ่งสงครามเย็น ‪ระหว่างยูเคียและซูเคียกำลังมาคุ
‪แต่เราเอามูลักกะมูไปให้แล้วไง ฟัวร์มาโน
‪เดี๋ยวก็สงบสุข
‪แหล่งข่าวในซูเคียรายงานว่า ‪พวกเขาได้จับกุมตัว
‪ลูค่า บาดูค่า ดูก้ารัชทายาทของยูเคีย
‪ตาหวานซึ้ง
‪และรายงานล่าสุดของเราชี้ว่า ‪เหตุการณ์นี้อาจทำให้เรื่องราวใหญ่โต
‪เพราะพวกยูคมีมูลักกะมูอยู่ในเงื้อมมือแล้ว
‪ก็ใช่น่ะสิ รู้แล้ว ‪สิ่งที่จะนำสันติภาพมาสู่โลกเราไง
‪สสารอันตรายที่ระเบิดได้ง่าย ‪ที่จะทำลายซูเคียจนเป็นหน้ากลอง
‪อะไรนะ
‪มูลักกะมู
‪จะทำลายซูเคีย
‪ใครพร้อมที่จะกิน…
‪แซม มีอะไรเหรอ
‪ผมไม่ใช่ฮีโร่หรอกแม่ แม่ก็เหมือนกัน
‪พูดเรื่องอะไรน่ะ
‪ไหนแม่บอกว่าพวกยูคเป็นคนดีไง
‪แต่พวกนั้นกลับเล็งอาวุธไปที่ซูเคีย
‪แม่สัญญาว่าถ้าเอามูลักกะมูไปให้พวกนั้น ‪จะทำให้เกิดสันติสุข
‪แม่ก็หวังอย่างนั้น
‪พอพวกซูครู้แล้ว
‪ว่าพวกยูคมีม.ล.ม. ก็จะสงบกันไปเองแหละ
‪แต่ถ้าไม่คิดจะสงบล่ะ
‪มันคงนอกเหนือภารกิจเราแล้วละ แซม
‪สายลับมามัวห่วงพวกนี้ไม่ได้หรอก
‪แต่เพื่อนห่วงได้นะ
‪กายกับอีบีกำลังอยู่ในอันตราย
‪เราต้องไปช่วยพวกเขาที่ซูเคียนะ
‪มันไม่ใช่หน้าที่เรา
‪เอ้า กินไข่ให้อร่อยไปเถอะน่า
‪ไม่ละครับ ขอบคุณ
‪แม่นึกว่านี่คือทุกสิ่งที่ลูกต้องการซะอีก
‪การที่แม่ทอดไข่ให้กินอยู่ในบ้าน
‪รสชาติมันผิดเพี้ยนไปซะแล้ว
‪คนนับล้านอาจต้องบาดเจ็บล้มตาย
‪เพื่อนๆ ผมอาจต้องเจ็บตัว แต่แม่ไม่สนใจเลย
‪แม่ทอดทิ้งพวกเขา
‪เหมือนที่แม่ทอดทิ้งผม
‪แซม ลูกต้องเข้าใจนะ
‪ที่แม่ทำก็เพื่อปกป้องลูก
‪(ฟาร์มเฮาส์ของม้า ‪อิสต์ ฟลูเบรีย)
‪ตอนที่แม่มีลูก แม่เป็นแค่ ‪สายลับวัยละอ่อนที่อยู่ตัวคนเดียว
‪สมบัติล้ำค่าตัวน้อยๆ ของแม่
‪หม่าม้า ทำให้ผมหน่อยได้ไหมฮะ
‪ได้สิจ๊ะ ลูกรัก
‪(ฟาร์มเฮาส์ของม้า ‪อีสต์ ฟลูเบรีย)
‪ไข่เขียวกับแฮม
‪นี่ไงจ๊ะ แซม ของโปรดลูกไง
‪หม่าม้า หม่าม้า
‪แต่มีปัญหาอยู่อย่างเดียว
‪ชีวิตสายลับอยู่ในอันตรายเสมอ
‪- หม่าม้า ‪- กินเร็ว ลูก
‪รวมถึงคนที่พวกเขารักด้วย
‪ไม่เป็นไรนะจ๊ะ แซม
‪เดี๋ยวแม่ทำไข่เขียวกับแฮมมาให้อีกนะ
‪ตอนนั้นแม่คือแพม ไอ แอม ‪สายลับที่แข็งแกร่งที่สุดในโลก
‪หม่าม้า
‪แต่ไม่มีอะไรที่จะยากไปกว่า ‪การที่แม่ต้องปล่อยลูกออกจากอ้อมอกไป
‪แม่รักลูกมากนะ แซม
‪แม่ปล่อยให้ลูกเป็นอะไรไปไม่ได้
‪แม่รู้ว่าลูกไม่มีแม่คงจะดีซะกว่า
‪(ไอ แอม แซม)
‪(ไอ แอม แซม ‪แซม ไอ แอม)
‪หม่าม้า
‪แม่เลยพาลูกไปให้ไกล ‪จากอีสต์ ฟลูเบรียให้มากที่สุด
‪ที่ที่พวกคนชั่วจะตามหาลูกไม่เจอ
‪และทำในสิ่งที่ยากที่สุดสำหรับคนเป็นแม่
‪แม่ปกป้องให้ผมปลอดภัย
‪เหมือนตอนที่แม่พยายามให้ลูก ‪นั่งเรือกลับเกลิร์ฟสเบิร์กนั่นแหละ
‪แม่อยากให้ลูกปลอดภัย
‪ซึ่งก็คือตอนนี้ไง ลูกปลอดภัยอยู่บ้าน
‪แม่ถึงปล่อยให้ลูกกลับไปยูเคียไม่ได้
‪อยู่ที่นี่กับแม่เถอะนะ
‪ผมเข้าใจแล้วครับ
‪แม่ทำในสิ่งที่จำเป็นเพื่อปกป้องคนที่แม่รัก
‪แซม…
‪เพราะงั้นผมถึงจะไปช่วยเพื่อนๆ
‪แซม อย่าไปเลย
‪ขอโทษฮะ แม่
‪แต่พวกเขาก็เป็นครอบครัวผมเหมือนกัน
‪คำบรรยายโดย เพียงพัชร์ น้ำทิพย์