NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK DR. SEUSSA
PANFALL
Na czym skończyliśmy?
A tak.
Dziecko jest w drodze i wszystko szło gładko.
Ale przez wyskok E.B. Pan może stracić pracę.
E.B.!
Zejdź na dół, młoda damo.
Chcesz mi o czymś powiedzieć?
Chciałam pogadać wczoraj przy kolacji.
Może o zgubionym bawpasie?
O bawpasie?
Tak, zgubiłam go.
Skąd wiesz?
Zukowie go znaleźli.
Na szczycie muru.
O rety.
Żebyś wiedziała.
Co tam robiłaś?
Mogę to wyjaśnić.
Mam nadzieję.
Masłem do dołu!
Jadłaś już lunch?
- Myślałam, że mam kłopoty. - Bo masz.
Ale jeśli będziesz głodować, twoja mama mi nie daruje.
A potrafi być przerażającą kobietą.
Przerażającą.
Ragetti z klopsami?
Jasne.
A teraz gadaj.
Przepraszam, że się wymknęłam.
Źle postąpiłam.
Ale muszę powiedzieć coś znacznie ważniejszego.
Posłuchaj, Jukowie nie są źli.
Co ty pleciesz?
To potwory!
Surówki?
Pewnie.
Wcale nie są potworami.
Niektórzy mają czadowe włosy,
głębokie spojrzenie i kochają poezję.
Bratałaś się z wrogiem?
Nie, w sumie tak.
No cóż, tak.
Poznałam Juka. Lukę.
Oni nie są wrogiem.
W tym rzecz.
Musimy powiedzieć Zukom, że Jukowie też są dobrzy.
Musimy…
…to nagłośnić.
Myliliśmy się co do Zuków.
A oni co do nas.
Co ty wiesz o Zukii?
E.B. opowiedziała mi, jak tam jest fajnie.
Jacy jesteśmy podobni do Zuków.
Plotki sympatyka Zuków!
Tato, to tylko ogromne nieporozumienie.
- Może nastać pokój. - Pokój.
Pokój?
Nie bądź naiwna.
- Parmezanu? - Poproszę.
Powiedz „dosyć”.
- Poważnie? Tyle sera? - Dosyć.
Zawiodłem się na tobie E.B.
Pozwoliłem ci swobodnie zwiedzać Zukię.
Tak się odwdzięczasz?
Wymykasz się i łamiesz prawo,
narażając nas oboje.
Przepraszam. Wiem, jak cenisz sobie nową posadę.
Nie chodzi o mnie!
Muszę zadbać o rodzinę.
Rozumiem, nie musisz wierzyć mi na słowo.
Umówiłam się z Luką na murze, pod dębiącą wierzbą o zmierzchu.
Chodź i się przekonaj.
Spotkać się z Jukiem? Wybij to sobie…
…z głowy!
Nie spotkasz się z dwulicowym spodomazańcem,
który zatruwa ci umysł zukijską propagandą!
- Ona nie jest… - Do pokoju!
Już jej nie zobaczysz!
Koniec kropka.
To się okaże.
Już go nie zobaczysz.
Koniec rozmowy.
Bierzesz stronę Zuków,
bo tylko oni lubią twoje głupie, wybuchające wynalazki!
To zabolało.
Ojczym kłóci się z pasierbicą,
za to matka i syn świetnie się bawią!
Sam, pora uratować twoich przyjaciół.
RÓŻOWY
GĘGANIE
SELER
KANADA
Pora położyć ich lulu.
Nieco wyżej, wyżej.
Właśnie tam.
Herbaty rumiankowej?
Jestem taki wyluzowany.
Nie!
Pamiętaj, żeby się nawadniać. Namaste.
DRZWI FRONTOWE
WSTĘP WZBRONIONY POLE WŁÓCZKOWE
Ja też!
Mamo Miś, obróć się.
Mały Misiu, skacz wyżej.
Mamo Miś, w górę noga.
Mały Misiu, szpagat pokaż.
Mama i Miś sławę zyskują.
Inni szpiedzy w brodę sobie plują.
Co teraz? Spójrz tam.
Kocia kołyska!
Gotów i…
Strzelaj, matulu!
Tak jest!
Łatwiutko.
Przecinam powietrze jak nóż.
- Mam cię. - Mamusia.
Co jest grane?
Chwila.
Coś zwęszyli.
Czyżby?
Mamy was!
Co jest?
No proszę.
Spójrz na to.
- Ano. - W porząsiu.
Udało się.
Nie mogę siedzieć w fotelu?
Nie! Już nigdy nie spuszczę cię z oka.
Jeśli chodzi o bawpas, powiedzmy Zukom prawdę.
Na pewno zrozumieją.
Mniejsza o bawpas, już się tym zająłem.
Co masz na myśli?
Panie!
Dzięki za pomoc.
Złapaliśmy intruza tam, gdzie powiedziałeś.
O nie.
Luka został pojmany. To wina jej ojczyma.
Jak Pan mógł to zrobić? Czy nie ma wstydu?
Wszystko się zgadza.
Naprawdę ma głębokie spojrzenie.
Co oznacza jego wyraz twarzy? E.B. aż skręca w żołądku.
Nie chciałam.
To gniew, poczucie zdrady czy smutek?
Jesteście prawdziwymi Zukami.
Nie miałem wyboru, E.B.
Inaczej by cię zamknęli.
Musiałem cię chronić.
Mój jedyny przyjaciel jest skuty, i to przez ciebie!
Luka myśli, że to ja go wydałam.
Na pewno rozumie.
Widziałam wyraz jego twarzy.
Nienawidzi mnie.
Mów ciszej, bo Zukowie nas usłyszą.
Mam to gdzieś!
Powiedziałam ci o nim w zaufaniu!
Już nigdy nie popełnię tego błędu.
E.B.!
Zaczekaj!
Jesteś taka szybka.
Pan uratował ją od wpadki, ale jakim kosztem?
Teraz E.B. nie może go znieść. Została…
- Porwana? - E.B.!
Pan też został porwany?
Martwię się.
Kim jesteście?
Kto ich porwał?
Całe szczęście to tylko…
Sam!
Chodź tu.
Grupowy uścisk!
Tak się cieszę, że jesteś cały.
Ja też.
Musiałem was uratować, niemądre mangusiaki.
Byłem z mamą.
Agentką światowej klasy i niepokonaną obrończynią Sama.
Cześć.
Bałem się o was.
Nic nam nie groziło.
Teraz czuję się znacznie bezpieczniej.
Dzięki za troskę, Sam, Pam i…
nikomu więcej na tej górze!
Nie ma za co.
Weszliśmy.
A to co?
Moja szpiegowska kryjówka.
Rety.
Zaszywam się tu, gdy robi się gorąco.
Rany.
Sporo kwiecistych wzorów jak na szpiega.
Miałam inne sugestie, ale nie chcieli mnie słuchać.
Do sejfu i…
Zasejfowane.
Wiesz, co to oznacza, mamo.
Krok bliżej do ukończenia misji.
Jutro uratujemy Juków i twoją posadę.
Nikt nie zostawi mojej mamy na lodzie.
Idealne lądowanie.
Daję 11 na 10 punktów.
Zwycięski uścisk za wyborne lądowanie?
Jeszcze pytasz?
Ale frajda.
Patrzcie na to.
Zbliżyliście sie do siebie, co?
Ano, ja i Mambo jesteśmy swoimi ulubieńcami.
- Ano. - Jak ty i E.B.
Skoro wszyscy moi ulubieńcy są razem,
proponuję nocowanko!
Bez spiny, ale widzę to tak:
popcorn, prawda czy wyzwanie, czesanie futra,
zielone sadzone z szynką w wykonaniu mamy.
Nie przyjmę odmowy.
Nie mogę, muszę wracać do pracy.
Ksjężna pewnie odda komuś moją posadę.
Poza tym jestem pewien, że twoja mama się nie zgodzi.
Zacznijmy od czesania fura!
Rzępolimy!
STRUTE SZARPIDRUTY
Ja pierwszy!
Zółte koraliki, proszę.
Dziwne miejsce na nocowanie.
Ciekawe, gdzie Luka dziś nocuje.
No tak, w więzieniu!
Mu-Laka-Mu jest bezpieczne.
Nie wysadzi ich w powietrze.
Ale konflikt między E.B. a Panem się zaognia.
Łykaj, łykaj!
- Dajesz, Pam! - Tak!
- Ale…
Jak?
Matulu, jesteś prawdziwą królową wyzwań.
Teraz Pan.
Pytanie dla ciebie.
Pewnie najważniejsze, jakie ci zadano od 40 lat.
Albo 80? Nie wiem, ile masz lat.
Dotarło do mnie.
Prawda czy wyzwanie?
Prawda.
Zdaje się, że wdepnąłeś w niezłą nudę.
Wiadomo.
Niewiarygodna nuda.
Śmiało.
Moja mama jest najlepsza
i pewnie byś się tylko ośmieszył,
ale może skusisz się na wyzwanie?
- Wyzywam cię. - Nie.
Chwilunia.
Niech wybierze prawdę, bo mam idealne pytanie.
Poważnie? Świetnie.
Śmiało, E.B. Pytaj, o co chcesz.
Dobrze, powiedz prawdę.
Kiedy stałeś się
takim beznadziejnym gamoniem?
Co?
E.B.!
Chyba pora spać.
Chodźmy, Sam. Umyjemy sobie nawzajem zęby.
Nie ma mowy.
Z tej gry nie można się wycofać.
Chyba zrobimy wyjątek.
To sprawa osobista.
W porządku, odpowiem.
Ciekawe.
Jestem takim beznadziejnym „g”, bo mam sporo na głowie.
Czuję presję, bo muszę cię chronić i zadbać o rodzinę.
Zwłaszcza teraz, gdy…
Gdy co?
Nic.
Nie, prawda to prawda.
Powiedz mi.
Zwłaszcza teraz, gdy…
twoja mama urodzi dziecko.
Dziecko?
Dzidziuś!
Zielone jajka sadzone dla wszystkich!
Nie teraz, Sam.
- Będą mieli dziecko! - Gratuluję.
Witaj w klubie rodziców.
Już jestem rodzicem, mam E.B.
Dzidzia!
Będziemy mieć dziecko.
Wolałem nie mówić, bo twoja mama chciała przy tym być.
Teraz będziesz starszą siostrą.
Pomysły na imię! Sam!
To dziewczynka czy chłopczyk?
Bez znaczenia, pasuje do obu.
E.B., co sądzisz? Powiedz coś, proszę.
Prawda czy wyzwanie? Wybieram prawdę.
Będziesz okropnym ojcem dla tego dziecka.
Bo taki właśnie jesteś dla mnie.
Coś przegapiłem?
Idę do swojego pokoju.
To łazienka.
Tutaj też.
Lepiej z nią porozmawiam.
JEŚLI JESTEŚ PANEM, ODEJDŹ!
Jest mocno wkurzona.
Ja z nią pomówię, jak kobieta z kobietą.
Jestem dr Linda Szwarc.
No dobra.
Pomóż mi pomóc sobie pomóc nam.
Pomóż im i innym.
Dzieciaki, co?
One mają uczucia.
I przemyślenia.
Łatwiej zaprowadzić pokój na świecie, nić być rodzicem.
Sądzisz, że twoje misje zaprowadzą pokój?
Ano, jutro Jukowie dostaną Mu-Laka-Mu.
Wtedy każdy będzie jadł tosty w spokoju.
Zukowie masłem do góry, a Jukowie do dołu.
Odwrotnie.
To Jukowie jedzą tosty masłem do góry.
Pracujesz dla nich.
Rzeczywiście.
Mam dosyć tego konfliktu o masło.
Chcę wrócić do dawnego życia.
Nie będzie jak dawniej.
Teraz masz Sama.
Oczywiście.
Jaki masz plan dla was po misji?
Jeszcze…
Coś wymyślimy.
Czy Pam ma pojęcie o kryzysie masłowym?
Co ważniejsze,
czy zachowa przy sobie Sama?
Pomóż obcym, pomóż mnie…
Sam, dosyć.
Tego nie naprawisz.
Ja nie, ale może…
moi kumple?
To jest Kram.
To jego córka, W.C.
Matka, Mu Szelka.
O raju.
A to nowe dziecko Krama i Szelki.
Nazwijmy je Sam, dla hecy.
To zwykła pacynkowa rodzina
zupełnie niepodobna do twojej.
Co ty sądzisz, W.C.?
Czy W.C. chce coś powiedzieć Kramowi?
Wiem, o co chodzi, pani Szwarc.
To znaczy doktor Szwarc.
Zgadza się. Pani Szwarc to mój ojciec.
Nic z tego nie będzie.
Nie chodzi tylko o dziecko.
Ojczym działał za moim plecami i posłał mojego przyjaciela do aresztu.
Po prostu…
Jak mam mu wybaczyć?
E.B., nie przekreślaj Pana.
Wiem, że bywa trochę trudny.
Trochę?
Dobra, jest megatrudny.
Ale ja go nie skreśliłem i zostaliśmy przyjaciółmi.
Nie skreśliłem też mamy i teraz jest fajnie.
Gdy kogoś kochasz, musisz się starać.
Nigdy nie odpuszczaj.
Dzięki, Sam.
Ale masz coś, czego mi brak.
Rodzica, co wszystko kuma.
I masę dziwnych pacynek.
Uwierzysz, że sam je zrobiłem?
Złe wieści.
Dr Linda tego nie naprawi.
Czas uleczy rany.
To i lody.
Może jakieś mam.
Mama wie wszystko.
Nie wszystko.
Nie powinienem się mieszać.
Panie?
Jestem Kram. Bez powiązań z tobą.
Nie powiem Samowi, co myślę.
Nie!
Dobra.
Chodzi o twoją mamę.
Gadaliśmy o Jukach i Zukach.
Pam nie wie, jak dany kraj smaruje tosty.
Łatwo się pomylić.
Góra czy dół? To mylące.
To ważne, a ma to w nosie.
Chce tylko wykonać misję dla tego, kto jej płaci.
Dobrego albo złego.
Mama jest dobra. Nie pracowałaby dla złych ludzi.
Jesteś naiwny.
Nie rozumiesz tego.
Nie widziałeś nas razem w akcji.
Ta misja idzie jak z płatka.
A jeśli nie będzie misji?
Będziemy wieść wspaniałe życie razem.
Jeść zielone sadzone na okrągło?
Byłoby bosko.
Gdy tylko mi je przyrządzi.
Jeszcze tego nie zrobiła?
Niezupełnie.
Rozumiesz, o czym mówię? Nie spełniła twojego marzenia.
Była zajęta misją.
Gdy zaczniemy wspólne życie…
Gdzie zamieszkasz?
Z mamą.
- Przeniesie się do Gburburga? - Nie wiem.
- Wpowadzisz się do niej? - Cóż…
Gdzie Pam w ogóle mieszka?
Ma dla ciebie pokój? A co z…
Nie wiem!
Nie gadaliśmy o tym!
Nie rozmawialiśmy o życiu.
Jak myślisz? Dlaczego?
Bo cię zostawi,
jak to zrobiła wcześniej.
Wybacz, Sam. Wiem, że to trudne.
Ale próbuję cię chronić przed Pam i tym całym bałaganem.
Zabierzmy Mu-Laka-Mu do Zukii
i wyjaśnijmy wszystko Ksjężnej.
Coś zaradzi.
Wtedy wszystko się ułoży.
Obiecuję.
STRUTE SZARPIDRUTY
JEŚLI JESTEŚ PANEM, ODEJDŹ!
Pakuj się, E.B.
O świcie wracamy do Zukii.
Sam wyruszy z nami. Tam będziemy bezpieczni.
A co z Pam?
Okazuje się, że nie jest osobą, za kogo się podaje.
Nie jedzie z nami.
Skłóciłeś się ze mną,
a teraz chcesz skłócić Sama z mamą?
Nic do ciebie nie dotarło?
Biedny Pan.
Usiłuje wszystko naprawić.
Ale tylko pogarsza relacje z pasierbicą.
SKANDALICZNIE PÓŹNO
Pora ruszać.
Co?
Sam wybrał mamę zamiast najlepszego kumpla?
Co dalej?
To nie może być koniec.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk