NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK DR. SEUSSA
TRZY DNI MAMY
Spodzień podziurawił jej łódź.
Teraz Pam próbuje utrzymać się na powierzchni.
Na domiar złego czyhają na nią potwory.
Nie da się ukryć, że Pam ma…
Kłopoty.
O nie.
Tak jest, paskudne morskie szczury! Spływajcie stąd!
- Sam? - Dobra, chłopaki.
Ciśniemy pełną parą.
Raz, dwa.
Porter, ociągasz się.
Sloan, pracuj nogami.
Prędko, zanim wrócą.
Wróciłeś po mnie.
Pewka, żaden problem.
Posłuchaj, Sam.
- To wcześniej… - Nie ma o czym gadać.
Powinnaś wracać do swojej solowej misji.
- Sam… - Nie chcę ci przeszkadzać.
Wrócę sobie do Gburburga…
Proszę, nie zrozum mnie źle.
…sam, jak sierota.
Dlaczego ludzie nie potrafią mówić o swoich uczuciach?
Wolą stwarzać pozory.
Porter, musisz to roztrząsać?
Nie, Sam, zabieram cię ze sobą.
Nikt się mną nie zajmie…
A niech mnie kule biją!
Tylko dlatego, że za dużo wiesz.
Jeśli Zukowie cię złapią,
pękniesz szybciej niż zielone jajo na chodniku.
Zabieram cię, bo muszę. To zło konieczne.
Jestem konieczny!
Jakież to ekscytujące!
Uwielbiam szpiegowanie z mamą.
Co ty wyprawiasz?
To obserwacja z ukrycia!
Jeśli chcesz być szpiegiem…
Tak?
Zachowuj się jak szpieg.
Bądź opanowany, cichy, praktycznie niewidoczny.
Obserwuj i ucz się.
Czaję.
Będę zupełnie jak ty.
Popracujemy nad tym.
Witaj, Spodzień.
Oto szpiegowski rywal Pam, Filip Spodzień.
A tam urocza panna Marilyn Bluzka.
Szpiegowanie to ubaw.
- Sam. - No tak.
Obserwuję i się uczę.
CBZM. Co by zrobiła mama?
Co by zrobiła?
Byłaby megapoważna.
Prawie jak robot.
„Jestem Pam. Jestem szpiegiem”.
Wcale tak nie mówię.
Właśnie że tak.
Wiedziałam. To zaproszenie na przyjęcie.
„Przynieś Mu-Mu”?
Robi się.
Niemożliwe. Chwileczkę.
Tam odbijemy Mu-Laka-Mu.
Przyjęcie. Fajowo.
Roboty uwielbiają koreczki.
Tymczasem w Zukii Pan czuje ogromny stres.
Ma tylko jedną szansę, by zaimponować Ksjężnej.
Panie?
- Uspokój się. - Nie mogę.
To ogromna szansa dla naszej rodziny.
Wszystko zepsujesz.
To nudne laboratorium jest dla ciebie najfajniejszym miejscem na świecie.
Po prostu się zabaw.
Masz rację, E.B.
Jeśli chodzi o zabawę,
to chciałabym trochę pozwiedzać.
No nie wiem.
O ile obiecasz przestrzegać
trzech zasad zwiedzania w obcym kraju.
Wrócić przed zmrokiem, nie jeść mięsa i nie wchodzić do cudzych mieszkań.
Świetnie. Trzymaj się z dala od muru.
A zanim pójdziesz…
Każdy odkrywca musi znać drogę do domu.
Zrobiłeś mi bawpas?
Jest cudowny!
Dziękuję.
Niedługo wrócę.
Pamiętaj, żeby nie zbliżać się do…
muru.
Zukio, nadchodzę!
WITAMY W ZUKII NA PEWNO NIE W JUKII
BALON-TOST Z MASŁEM DO DOŁU
TOSTY Z ZIELONYM SADZONYM
Masłem do dołu.
LEPSZY WIDOK
DOSYĆ
WRACAJ!
Nie idź tam.
Bawpas mówi nie.
Ale E.B. musi to sprawdzić.
DOŁEM DO ZWYCIĘSTWA. JUKOWIE SĄ ŹLI.
W końcu to mur, o którym tyle się mówi.
Zbudowano go, by trzymać Juków z dala.
Z każdym rokiem wznoszony coraz wyżej.
Prawie sięgał stratosfery.
Zuk, Zuk, Zuk!
Cześć, wielotko.
Chodź, mała.
Nie zrobię ci krzywdy.
No chodź do mnie.
Jesteś słodką wielotką.
Wracaj!
Pan zabronił zbliżać się do muru.
Ale E.B. straciła bawpas. Co ma począć?
Dobra, E.B. Pokonasz ten mur jak Pam.
Mu-Laka-Mu.
Wchodzimy.
Co ty masz na sobie?
Przebranie z czasów, gdy byłem oszustem.
Albo oszustką.
Dr Linda Szwarc, dyplomowana terapeutka rodzinna. DTR!
- Sam… - Linda.
Szpieg powinien być niepozorny.
Musimy wtopić się w tłum, nie chcemy się wyróżniać.
Wezmę Mu-Laka-Mu.
Zostań tu i pamiętaj, żeby nie rzucać się w oczy.
Wiadomo.
Nazwisko?
Bumblebum, Bonnie Bumblebum.
Niestety nie widzę żadnej Bumblebum.
Jest pani pewna?
Oczywiście.
Przypatrzcie się.
Tu jest pani Bumblebum.
Katering?
Nie, przybyłam na przyjęcie.
Nazwisko: Szwarc.
Co robisz? Ciach, ciach i po sprawie.
- Załatwię to. - Rzucasz się w oczy.
Żadnej Szwarc.
Może to wystarczy?
DR LINDA SZWARC
Dr Linda Szwarc?
Mów mi „pani doktor”.
Uratowała pani moje małżeństwo.
Prawda, kochanie?
Pani książka była kluczowa w odbudowywaniu naszych relacji.
Słyszałem żonę, ale nie słuchałem.
Zapraszamy, pani doktor.
- Dziękuję. - Nie, to my dziękujemy.
Ona jest ze mną. Moja pacjentka.
Ma sporo problemów.
Chodźmy, pani Bumblebum.
Orzeł wylądował?
Jaki orzeł? Gdzie?
Pytam, czy orzeł wylądował.
A ja pytam, jaki orzeł.
Skąd? Nie widzę go.
Zdaje się, że ich romans to tylko pozory.
Okazuje się, że to Bluzka jest mózgiem operacji.
Przyniosłeś Mu-Laka-Mu?
Wyglądam na głupka?
Rety.
A jednak to przebranie godne mamy-szpiega.
Tam są.
To ci złole?
Ciszej, bo nas zdemaskujesz.
Nic podobnego.
Na drugie mam „incognito”.
To Pam.
I najgorzej ubrana osoba, jaką widziałem.
Chodźmy.
Uciekają.
Tędy.
Muszę przyjrzeć się tym ohydnym szpilkom.
Zbrodnia przeciwko modzie.
Tędy.
Zniknęli. Świetnie.
Zatem może koreczki?
Wracaj z moim bawpasem!
Głupia wielotka.
Mam cię.
Zaczekaj, to nie żołądź, głuptasie. To…
Metalowy bawpas.
Rany! To naprawdę niegrzeczne.
Zuk, Zuk, Zuk!
Dasz radę, Elana Beth.
Nie mogę patrzeć!
Ale muszę. To moja praca.
Mam mieszane uczucia.
Udało się jej.
To dla mnie zbyt wiele. Położę się.
Cześć.
- Przepraszam, nie powinnam tu być. - Żaden problem.
Nie chcą nas tu, bo się boją.
Dlatego wymyślili te zasady.
Ale ja ich nie przestrzegam.
Ja też nie.
Ustalam własne zasady, których często nie przestrzegam.
Mam tylko jedną zasadę.
Łamać zasady.
To masz więcej zasad niż ja.
Jest tu trochę miejsca,
gdybyś zdecydowała, że chcesz tu usiąść.
Fajnie.
I tak chciałam to zrobić.
Fajnie. Jestem Luka.
Elana Beth, E.B.
Co cię tu sprowadza?
Wielotka zabrała mój bawpas.
Wygląda jak żołądź.
A ty?
Czytam tomik wierszy. Nazywa się Wiersze.
Lubię czasem poczytać.
O czym są?
O czym?
Nie mam pojęcia.
Dobra, niech rzucę okiem.
Dwie drogi? Niezdecydowany facet.
Wybierz jedną.
To nie w moim stylu.
Zazwyczaj szpieg zakrada się do celu,
zamiast wchodzić z wielką pompą.
Skupmy się, Sam. Obserwuj i ucz się.
Racja, będę jak mama.
Pewnie jest tu tajne przejście.
Szukaj czegoś podejrzanego.
Ten tu wygląda podejrzanie.
Może jeśli przesuniemy posąg, otworzy to tajne przejście.
Naoglądałeś się filmów. To zbyt oczywiste.
Dobra, skup się, Sam.
Co wygląda podejrzanie?
Co by zrobiła mama? CBZM?
Mamo!
Uczę się!
Zgrywali luzaków, ale byli sobą oczarowani.
Romantyczni jak w typowym miłosnym wierszu.
Te wiersze są do bani.
Pewnie.
Autorzy ciągle sadzą jakieś wymyślne rymy.
Wiadomo. Rymy są dla dzieci.
Co za tupet!
Wiersze nie są dla dzieci.
Za bardzo się denerwuję, bo mam…
Wściekliznę. A oni mają rację.
Jesteś głodna? Mam tosty.
Jasne, o ile posmarujesz po odpowiedniej stronie.
Jest tylko jeden sposób. Masłem do…
góry.
Głowa do góry, masło do dołu.
Trzymaj się z dala od muru.
Proszę bardzo.
Robi się późno.
Muszę wracać. Miło się gadało.
Wszystko gra.
Idziesz na stronę Zuków.
Właśnie, w drugą stronę.
Walizka. To Mu-Laka-Mu.
Zatem pora działać.
Sam, nie.
Pam Ja Sama jest skupiona wyłącznie na celu.
Jestem też dyskretna.
Wydasz nas.
Bycie tobą jest trudne.
Filipie, odpal samolot.
Co znowu?
Startuj, gamoniu.
Jasne.
Który przycisk?
Jest tylko jeden!
Nie mogłaś wymyślić łagodniejszego systemu startowego?
Muszę wyciągnąć Mu-Laka-Mu.
KOD, KTÓREGO SPODZIEŃ NIE ZAPOMNI: 1
WROTA HANGARU OTWARTE
No dalej.
Nic z tego, Bluzka.
Zamknij te wrota.
Chętnie.
Pomoże mi zegarek własnego projektu.
Jest bardzo poręczny.
Celna riposta.
Zatańczmy, Marilyn.
No dalej.
Otwórz się, głupia kłódko.
WROTA POZOSTANĄ OTWARTE
Otwórz się!
Dosyć gierek, Bluzka. Zamknij wrota.
Dobrze.
WYKONAJ: PLAN UCIECZKI
A niech ją.
Papatki, Pam Ja Sama.
Skórczypiór!
Słownictwo.
Tego szukasz?
Dokonałeś tego! Ale jak?
Była ukryta w luku.
Pomyślałem sobie, co by zrobiła mama.
Otworzyłaby zamek i zdobyła Mu-Laka-Mu.
Przypomniałem sobie o tym.
Wsuwka na łamigłówkę!
Sytuacja opanowana.
Uczeń przerósł mistrzynię.
Nie. Miałeś tę wsuwkę z jednego powodu.
Nie wiem dlaczego,
ale przebrałeś się za kobietę w średnim wieku.
Raczej dojrzałą.
Mówię, że nie potrzebujemy kolejnej Pam w zespole.
Potrzebujemy Sama albo dr Lindy Szwarc.
Kimkolwiek zechcesz być.
Najlepiej, jeśli będziesz sobą.
Cóż, mamo. Wystarczy akcji na dziś.
Ale dr Linda uważa, że poczyniliśmy postępy.
Stało się coś obłędnego!
Oto ona, nasza gwiazda.
Posłuchaj…
Co masz na sobie?
Miałaś rację. Musiałem wrzucić na luz.
Cudownie, ale…
Bez ciebie nie dałbym rady.
Po utracie warsztatu nie wiedziałem, czy wrócę do majsterkowania.
Ale ty we mnie wierzyłaś.
Cieszę się, że moja praca komuś służy.
Wiem, że pomagam chronić ten wspaniały kraj przed złymi Jukami.
Jak ci minął dzień? Opowiedz mi o Zukii.
Było świetnie.
Naprawdę.
Czyż tu nie jest wspaniale?
Rozmawiałem z twoją mamą.
Możemy nawet zostać dłużej.
Zwłaszcza, jeśli zdobędziemy środki na nowe Wynalazkarium.
- Jasne. - Obyś była głodna.
Przyrządziłem tosty z masłem od spodu.
Skoro Pan pokochał kraj Zuków,
jak E.B. ma podzielić się swoimi wątpliwościami?
„Nie znaczyły się śladów czarne smugi.
Nie zjawię się tutaj po raz drugi”.
PRZEWODNIK PO ZUKII
ZUKIA
JUKIA
Co tam jest?
Ci źli Jukowie.
Jest jeden sposób.
Zanim zacznie krytykować nowych przyjaciół ojczyma,
- E. - B chce poznać całą prawdę.
I PAMIĘTAJCIE, JUKIA JEST…
NIEBEZPIECZNA!
…BO MAM WŚCIEKLIZNĘ.
Zasłużyłeś, czyń honory.
Rety.
Oto Mu-Laka-Mu.
Zaczekaj.
Jeśli tego słuchasz, to znaczy, że się spisałaś. Choć nie całkiem.
Jesteś groźnym przeciwnikiem, Pam Ja Sama, więc podjąłem pewne kroki.
Na wypadek, gdybyś dogoniła mnie i moją paniusię.
- To blef. - Co?
Tylko nie paniusię. To był mój pomysł.
Pa, pa, Pam.
Jak to się wyłącza?
Jest tylko jeden przycisk.
- To nie Mu-Laka-Mu. - A co?
Fu-Laka-Fu.
Bardzo niebezpieczne.
Dlaczego?
Lgnie do ciepła.
Pochłonęło ogień, teraz my jesteśmy tu najgorętsi.
Ależ dziękuję.
Do nogi!
Zamknięte.
Otwórz się!
Sam, obserwuj i ucz się.
Szybciej.
Tu pani jest.
Liczyłam na autograf w egzemplarzu Ja tak i ja nie.
Oczywiście.
Ale emocje.
Dr Szwarc, pora na nas.
Darmowa porada: radzę opuścić przyjęcie.
Pamiętaj o codziennych „Ja tak”.
Ja tak chcę, ja tak wierzę, ja tak działam.
Nie zdobyliśmy Mu-Laka-Mu.
Następnym razem, młody. Na szczęście nikt nie ucierpiał.
Zuk, Zuk, Zuk!
Wybacz, Panie.
Zuk, Zuk, Zuk!
Stać!
Napisy: Krzysztof Kowalczyk