NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
NA PODSTAWIE KSIĄŻEK DR. SEUSSA
ZŁOTY PAN
Dzieci, bez obaw. Ekran nie jest zepsuty.
Czeka nas mnóstwo akcji.
Nigdzie nie odchodźcie i skupcie się.
Właśnie porwano naszych przyjaciół, Pana i E.B.
Dobra, gadać mi tu!
Coście za jedni? Od kiedy pracujecie dla Juksów?
Co? Dla nikogo nie pracujemy.
Nie ma sensu kłamać.
Każde wasze słowo przechodzi przez wykrywacz kłamstw.
Jeremy’ego.
Wiemy, że jesteście agentami Pam Ja Samej.
Agentami?
Ledwie ją znamy.
PRAWDA!
Co robiliście we Wschodniej Flubrii?
Szukaliśmy…
Pam Ja Samej.
To mama naszego przyjaciela.
Poznaliśmy ją wczoraj.
Odnaleźliśmy ją dzięki przepisowi na jajka sadzone.
Typowa ściema: „słynny przepis mamy przyjaciela”.
Myślisz, że tego nie znam, mała?
O ile naprawdę jesteś mała!
Ta maska dziecka jest niesamowita.
Dziękuję?
Jakoś ją zdejmiemy.
Uwielbiam pościgi motorówką.
Pam jest na tropie swojego rywala,
nieuchwytnego, odwiecznego wroga.
Następny przystanek - Zukia.
Co?
Gazu, Pammy.
Udany dzień na morzu?
Nieco za gorąco jak na mój gust.
Mogę w tym pomóc.
ZAMRAŻANIE
Zdrówko!
Co jest?
Sam?
Cześć, mamo. Jak leci?
ROZMRAŻANIE
Nie przejmuj się, nic mi nie jest.
Chociaż coś czuję,
że niektóre narządy mi wysiadają.
ODMRAŻACZ
Miałam go.
Tego przystojniaka? Fajnie.
Nie powinniśmy go śledzić?
Trzeba odbić Mu-Laka-Mu.
Uratować Juków!
- Czemu stoimy? - To przez ciebie, Sam.
To ty narażasz Juków i siebie.
Miałeś wracać do domu.
Tak mówiłaś i mega doceniam troskę.
Chronisz swojego synka, typowa mama.
No i?
Chcę się odwdzięczyć, wariatko!
Obronię cię.
W poprzednim życiu byłem oszustem, iluzjonistą, ściemniaczem.
Niebezpieczeństwo mi nie straszne.
Potrzebujesz kogoś doświadczonego,
aby cię ubezpieczał.
Chcę, żebyś wrócił na ląd.
Ale wtedy Spodzień zniknie z Mu-Laka-Mu.
No więc?
- Jeśli obiecasz nie przeszkadzać… - Tak?
Nie będziesz wrzeszczał, jak masz w zwyczaju…
Tak?
Możesz mi towarzyszyć, przez chwilę.
Do czasu, aż gdzieś cię podrzucę.
Klawo!
Potem wrócisz z przyjaciółmi do Gburburga.
Ta maska jest dość ciasna.
To nie maska!
Potrzebujemy piły.
To dziecko!
To moje dziecko.
Nie mamy nic wspólnego z Jukami i Pam Ja Samą.
Łżesz!
Przysięgam, że mówię prawdę!
To się okaże.
Jeremy!
PRAWDA!
O rany!
Okazuje się, że mówiłeś prawdę.
W takim razie…
Witajcie w Zukii.
Rety!
Mieliście strasznego pecha.
Ale was uratowaliśmy.
Raczej porwaliście.
To chyba drobna przesada.
Jestem Hazel.
W imieniu Izby Turystyki i Tajnej Policji…
witam was w naszym pięknym kraju!
Śmiało, spójrzcie.
Nie chcę patrzeć. Chcę odpowiedzi.
- Ja rzucę okiem. - Nie! Zamknij oczy.
Poważnie?
Rzekomo uratowaliście mnie i moje dziecko?
Wywieźliście nas do obcego kraju wbrew woli.
Nie mamy pojęcia, co tu robimy.
Domagam się odpowiedzi!
Oczywiście.
Nie chcemy was skrzywdzić.
Mam w to uwierzyć? Jesteście źli.
Wcale nie, przysięgam.
Pomyliłeś nas z Jukami.
Nie, Jukowie są dobrzy.
Pam nam wyjaśniła.
Biedne dziecko.
Wyprano ci mózg.
Co takiego? Nie rozumiem.
Jukowie zapewne kłamali na temat naszego kraju.
Oto prawda.
Witamy w Zukii.
To miasta tętniące życiem,
idylliczne wsie
i wszystko, co dobre.
Co to ma być? Nowy narrator?
To moja fucha, paniusiu! Ja tu opowiadam!
Zastępuję cię tylko w tym filmie.
Dobra, spoko. Przepraszam.
Trochę spanikowałem.
Lecz to dzięki ludziom Zukia jest tak cudowna.
Jednak stale musimy być czujni,
gdyż tuż przy granicy czają się Jukowie.
Są przeokropni.
Bezmyślni, aroganccy, przeraźliwi.
Poza tym leniwi, głośni, gburowaci, zaniedbani, nędzni,
szemrani, przebiegli, głupi,
niegrzeczni, kłótliwi, zrzędliwi,
nieuczciwi, rozczochrani, niestrawni,
i ogólnie nieprzyjemni w obyciu.
Nie wiadomo, gdzie czai się Juk, póki nie zaatakuje.
Ale bez obaw. Wiemy, jak rozpoznać Juków.
Zapewne tych najgorszych,
bestialskich, barbarzyńskich.
Jukowie jedzą tosty
z masłem na górze.
Ja, Ksjężna Zukii, oraz reszta naszego wspaniałego narodu,
witamy was.
Obyście miło spędzili czas.
Pamiętajcie, głowa do góry, masło do dołu.
KONIEC
Przykro mi, że widzieliście tost posmarowany po jukowemu.
Drastyczne sceny, zwłaszcza dla dziecka.
Zatem Jukowie są źli?
To nieprawda!
Poznaliśmy na bazarze miłego Juka, Sylwestra.
Sylwester?
Ten notoryczny kłamca?
Ile tym razem miał niewinnych sierot?
- Miał fałszywego myszoskoczka? - Allana?
Sylwester pracował z Pam, więc…
Pam jest złolką?
Ona też kłamała?
- Na pewno dla nich pracuje. - Wiedziałem!
Jest złą matką i złolką!
E.B. mogła zginąć.
Kto tu jest zły? Pam i Jukowie?
Czy ci nowi, którzy nazywają siebie Zukami?
Może pierwsi albo drudzy.
Stale zmieniamy zdanie.
Dlatego musicie oglądać dalej.
Chwila! A co z Samem?
Bez obaw. Zajęliśmy się sprawą.
Wysłaliśmy naszego tajnego agenta.
Nazywa się…
Spodzień.
Filip Spodzień.
Wyglądasz nieźle. Do dna!
Drinki pijam wstrząśnięte, z kapką wody.
Boki zrywać, Filipie.
Mądre, zabawne, dające do myślenia.
Znowu?
Przestań, spowalniasz nas!
Przyjąłem.
Ale klawo, mama i syn
działają razem w akcji szpiegowskiej.
Zapomnieliśmy o kryptonimach.
Żadnych kryptonimów.
Przyjąłem, Mamo Miś.
Żadnych kryptonimów!
Wymień pięć najlepszych duetów szpiegowskich. Start!
Sam, wiesz, co się ze mną stanie, jeśli zawiodę? Muszę się skupić.
Co to jest?
Malutkie Utopijne Wyspy.
OBIEKTY MNIEJSZE, NIŻ SIĘ WYDAJE
Są malutkie. Nie zmieścimy się.
Przekonamy się.
Czołem, Fil.
Trzymaj się!
Kurza stopa!
Łapcie!
Wybaczcie! Nasza wina!
Mamo!
To było w dechę! Powiem więcej.
- To było wydechowe! - Dzięki.
Roberta i Pedro nie dorastają nam do pięt.
Roberta i Pedro?
Szpiegowski duet, mama i syn, numer cztery.
Na pewno jesteśmy wyżej.
Trzeci albo drudzy.
Serwus, frajerzy.
Spodzień ma przewagę.
Już niedługo, skoro Mama Miś kieruje.
Dobrze, że ktoś cię ubezpiecza.
- Ja cię kręcę. - Nie!
No dobrze.
Na pewno wypadliśmy z pierwszej dziesiątki.
Dobre wieści.
Zarezerwowaliśmy wam lot sterowcem do Gburburga.
Tylko trzy przesiadki!
Dobrze będzie wrócić do domu.
Może nie wspominaj mamie o tym wszystkim, co przeszliśmy.
Spójrz, Big Glen!
Nie możemy zostać dłużej?
Odwiedziłabym Zukijski Aquapark.
Ponoć mają baseny do nurkowania, skakania, falowania
i osiem różnych zjeżdżalni.
Atrakcje jak wszędzie.
Ale nie w Jukii.
Ich aquapark to wielka dziura w ziemi napełniana z węża.
Proszę, możemy tam pojechać?
Przykro mi, ale musisz dotrzeć do mamy cała i zdrowa.
A ja muszę wracać do pracy.
Pracowity człowiek. Czym się zajmujesz?
Ma własny warsztat.
To wynalazca. Jest naprawdę dobry.
Wynalazca?
STAĆ
PORT STEROWCÓW
Dokąd jedziemy?
To tylko mały objazd.
Myślę, że zechcesz coś zobaczyć.
ZUKOWY INSTYTUT TECHNIKI
O rety.
Witamy w Zukowym Instytucie Techniki.
Zdaje się, że mamy tu nawet nowoczesne laboratorium innowacji.
- Nowoczesne? - Najnowocześniejsze.
Mamy pięć godzin do odlotu.
- Chcesz pozwiedzać? - Pewnie, że chce.
Nie mam nic przeciwko Robercie i Pedro,
ale Andrea i Dylan mają niezrównany styl.
Są najlepsi w branży, ale my ich pokonamy.
Przerwa na lunch!
I wiem, co przyrządzi mama.
Pyszne ZS z S.
A teraz wszyscy razem: „Amen”!
Zielone sadzone z szynką byłyby wspaniałe.
To nie lunch, Sam.
To co się dzieje?
Spodzień ucieka z Mu-Laka-Mu!
Właśnie, stale mi umyka.
Musisz wejść na tę boję.
Weź tę rakietnicę.
Gdy odpłynę, wystrzel w powietrze. Zabierze cię łódź ratunkowa.
Nie rozumiem.
Mówiłaś, że mogę płynąć.
Mówiłam, że możesz, jeśli nie będziesz przeszkadzał.
- No i? - Zamieniłeś moją łódź w pociąg!
No dobrze.
Słuszna krytyka, ale poprawię się.
Błąd to szansa na lekcję i rozwój, prawda?
Nie ma czasu na naukę.
Jeśli zawalę tę misję, będę skończona.
Nie wykonam swojego zadania, gdy muszę pilnować,
żebyś przypadkiem nie wysadził łodzi!
Mamo, przecież nie wysadzę…
Sam!
Nie wiem, po co ci ten guzik.
Miło było spędzić razem trochę czasu.
Pobyć trochę…
Podziwianą za bycie niesamowitym superszpiegiem?
Doceniam to, ale musisz wracać do domu.
Będę grzeczny, mamo. Obiecuję.
Będę cichutko.
Nie pisnę ani słowa.
Sam…
Ale muszę cię ubezpieczać.
Nie, Sam.
Pracuję sama od 20 lat.
Nie potrzebuję wsparcia.
Sam poczuł to, czego najbardziej się obawiał.
Że mama nie chce go w swoim życiu.
Przepraszam, Sam.
- Nie chciałam… - Spoczko.
Nie ma sprawy.
Wszystko czaję. Przecinamy pępowinę.
Zajmij się MLM, a ja ogarnę boję i rakietnicę.
Dziel i rządź.
Ja…
Odezwę się do ciebie, gdy sprawy trochę ucichną.
Żegnaj, Sam.
Cześć, mamo.
BLICHTR!
„Blichtrownica”.
Zukowy Instytut Techniki.
ZIT posiada laboratoria i zaplecza naukowe dla naukowców, inżynierów i…
- Nerdów? - Właśnie.
Czy to potrójny miotacz różności?
No pewnie.
Najnowszy model. Właśnie wyszedł z fabryki.
Pięciopalczasty Miotacz!
Widziałem go w czasopiśmie Udane Wynalazki.
Oczom nie wierzę!
Ulepszony Magi-Tech 5.0.
Myślałem, że to prototyp!
Mamy świetne relacje z Magi-Tech.
Dali nam pierwszeństwo.
Chcesz spróbować?
Wymyślisz coś w naszym laboratorium?
A czemu nie? Spróbuję.
Fantastycznie!
Witamy w raju wynalazców.
Poruszył się!
Rety!
Nie wybuchaj!
No i gotowe.
Nie spodziewałem się publiczności.
Powiedz im, co to jest.
Dobra. Próbujecie wygrać wojnę z Jukami,
konstruując coraz większą broń.
A gdyby tak, zamiast tego, skonstruować antybroń?
Pozwólcie, że zaprezentuję Dynksowy Packator.
Może zademonstruj?
Mamy ochotnika.
Doskonałe!
Doprawdy doskonałe.
Pańcia z tego filmu.
Ta ważna pani z tego filmu.
Bardzo blisko. Tak jakby.
Jestem Ksjężną Zukii.
Muszę przyznać, panie On Samie,
że zachwycił mnie pański wynalazek.
Przepraszam, Ksjężno.
- Zapłacę za wszelkie szkody. - Nie ma takiej potrzeby.
Myślę, że to ciekawe odkrycie.
Zukia była zbytnio zaangażowana w walkę z Jukami.
Powinniśmy skupić się obronie.
Niech pan zostanie tu kilka dni.
Proszę spokojnie pracować. Zobaczmy, co jeszcze pan wymyśli.
Jestem zaszczycony, ale nie.
Muszę wrócić do domu i utrzymać rodzinę.
Oczywiście chętnie zapłacimy za pański czas.
Naród Zukii ceni sobie innowacje.
Zgódź się.
Forsa się przyda.
Poza tym należą mi się waksy.
Musiałbym…
zadzwonić do twojej mamy, wtedy pewnie tak.
Kilka dni nie zaszkodzi.
Cudownie.
Niezwłocznie przygotujemy dla was kwatery.
Tak! Darmowe waksy!
Darmowe waksy.
Niech żyje Pan, niech żyje nam!
Nie ma nic lepszego niż wsparcie rodziny.
Tymczasem Pam działa w pojedynkę, odkąd porzuciła syna, Sama.
Daj spokój.
Dobrze zrobiłaś, Pammy. Młody cię rozpraszał.
Wszystko partolił.
Nic mu nie jest. Tak jest lepiej.
Wraca bezpiecznie do domu, a ty skup się na misji.
Nie potrzebuję żadnego wsparcia.
Co powiesz na mój potrójny dziurkacz?
Czaisz? Trzy dziury? Dziurkacz?
Bardzo sprytne, Fil.
Dzięki, też tak sądzę.
Ale wyjdę z tego, jak zwykle.
Odbiję Mu-Laka-Mu!
Nie byłbym taki pewien.
Nie są to spokojne wody.
To terytorium delfikudy.
Na mnie już czas, Pam.
Zbliża się pora kolacji.
Zdaje się, że danie główne to…
To…
Jak to szło?
- Ty? - Co?
Ja?
Czemu miałabym być głównym daniem?
Mnie miałeś na myśli.
Ja jestem daniem głównym.
No tak.
Nie rozumiesz, co?
Faktycznie, nie czaję.
Pa, pa, Pam.
Motorówka Pam prawie zatonęła, a delfikudy zaczynają krążyć.
Pam stanowi dla nich łakomy kąsek.
Zdaje się, że wrzucą ją na ząb.
Szkoda, że nie ma żadnego wsparcia.
Napisy: Krzysztof Kowalczyk